FT: Γιατί πρέπει να ανησυχεί η Δανία-Politico: 4 απλά βήματα προσάρτησης της Γροιλανδίας από Τραμπ

Ο Τραμπ γίνεται όλο και πιο βέβαιος για τον ανεξέλεγκτο έλεγχο που ασκεί πάνω στην αμερικανική πολεμική μηχανή αναφέρουν σε ανάλυσή τους οι FT. Η ανησυχία της Δανίας είναι, λοιπόν, δικαιολογημένη. Χωρίς να ερωτηθεί, επανέφερε τη Γροιλανδία στην εμφάνισή του μετά τον Μαδούρο την περασμένη Κυριακή. Έκτοτε έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι «χρειαζόμαστε» τη Γροιλανδία. Η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, λέει ότι «δεν βγάζει απολύτως κανένα νόημα να μιλά κανείς για ανάγκη κατάληψης της Γροιλανδίας». Στο οποίο ο Τραμπ απλώς επαναλαμβάνει ότι η Γροιλανδία είναι απαραίτητη για την ασφάλεια των ΗΠΑ.

«Ξέρετε τι έκανε πρόσφατα η Δανία για να ενισχύσει την ασφάλεια στη Γροιλανδία;» ρώτησε. «Πρόσθεσαν ένα ακόμη έλκηθρο με σκυλιά».

Τέτοια είναι η εμμονή του Τραμπ, που διόρισε απεσταλμένο για τη Γροιλανδία —τον Ρεπουμπλικανό κυβερνήτη της Λουιζιάνα, Τζεφ Λάντρι— λίγο πριν τα Χριστούγεννα. «Είναι τιμή να σας υπηρετώ σε αυτή την εθελοντική θέση, για να γίνει η Γροιλανδία μέρος των ΗΠΑ», είπε ο Λάντρι. Πέρυσι ο Τραμπ έστειλε τον αντιπρόεδρό του, Τζέι Ντι Βανς, απρόσκλητο στη Γροιλανδία για να επιθεωρήσει την περιοχή. Όποιος είναι βέβαιος ότι ο Τραμπ απλώς τρολάρει, ας κλείσει διακοπές στο Καράκας.

Αλλά γιατί η Γροιλανδία;

Πρώτον, επειδή θα ήταν εύκολο. Όπως και η «Επιχείρηση Απόλυτη Αποφασιστικότητα» στη Βενεζουέλα, ο Τραμπ θα μπορούσε να προσαρτήσει τη Γροιλανδία από την επιτελική άνεση της αίθουσας επιχειρήσεων (έχει δημιουργήσει και ένα πανομοιότυπο σκηνικό στο Μαρ-α-Λάγκο). Θα χρειαζόταν μία-δύο ώρες και δεν θα ρίσκαρε αμερικανικές απώλειες. Έτσι ο Τραμπ θα συνέχιζε να μιμείται τον Μπαράκ Ομπάμα, τις εμβληματικές φωτογραφίες του οποίου να παρακολουθεί το 2011 τη θανάτωση του Οσάμα μπιν Λάντεν τόσο ζηλεύει. Αν και οι Δανοί δεν είναι ειρηνιστές, η αντίσταση απέναντι στην υπερδύναμη θα ήταν αυτοκτονική.

Δεύτερον, η προσθήκη της Γροιλανδίας στο ενεργητικό του θα ήταν κερδοφόρα. Οι φιλελεύθεροι φίλοι του Τραμπ την έχουν στο στόχαστρο εδώ και καιρό. Ο Πίτερ Τιλ, που θέλει να στήσει «δικτυακά κράτη» ενισχυμένα με κρυπτονομίσματα σε ακατοίκητες περιοχές, έχει επενδύσει στην Praxis, μια νεοφυή εταιρεία που επιδιώκει ακριβώς αυτό και έχει εξερευνήσει τη Γροιλανδία. Ο πρεσβευτής του Τραμπ στη Δανία, Κεν Χάουερι, υπήρξε συνιδρυτής της PayPal μαζί με τον Τιλ και τον Έλον Μασκ. Η Silicon Valley βρίθει δισεκατομμυριούχων που έχουν επενδύσει σε κάθε λογής δικτυωμένα εγχειρήματα. Η Γροιλανδία βρίσκεται ψηλά στις περισσότερες λίστες. Σε αντίθεση με τον… πλανήτη Άρη, η κατάληψή της είναι εφικτή.

Πέρα από την ικανοποίηση των φιλελεύθερων, η κατάληψη της Γροιλανδίας θα άρεσε και στους ιδεολόγους του MAGA, αφού θα «σκότωνε» το ΝΑΤΟ με μία κίνηση. Η Δανία θα μπορούσε να επικαλεστεί το Άρθρο 5, σύμφωνα με το οποίο επίθεση σε έναν είναι επίθεση σε όλους. Εφόσον οι ΗΠΑ ηγούνται του ΝΑΤΟ, η συνθήκη θα καθίστατο κενό γράμμα. Κανένας σύμμαχος δεν θα έσπευδε να υπερασπιστεί τη Δανία. Αν η Δανία αποδεχόταν το τετελεσμένο, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Σε κάθε περίπτωση, η γεωγραφία —όχι το δίκαιο— θα έδινε την «εξήγηση» για τον Τραμπ. Παρότι ένα τμήμα της Γροιλανδίας βρίσκεται στο ανατολικό ημισφαίριο, το μεγαλύτερο μέρος της ανήκει στο δυτικό.

Είναι πιθανό οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα να κρατήσουν το ενδιαφέρον του Τραμπ στην Καραϊβική και όχι στην Αρκτική. Ένα πλήγμα σε κολομβιανή φυτεία κόκας ή σε μεξικανική εγκατάσταση φαιντανύλης δεν θα εξέπληττε. Και η Κούβα, ομοίως, θα έπρεπε να προσέχει.

Αν και ο Τραμπ επιθυμεί επίσης τον Καναδά ως την 51η πολιτεία των ΗΠΑ, έχει σε μεγάλο βαθμό πάψει να διατυμπανίζει αυτή τη φιλοδοξία από τότε που ο Μαρκ Κάρνεϊ αντικατέστησε τον Τζάστιν Τριντό στην πρωθυπουργία πέρυσι. Στο φάσμα των δημόσιων δηλώσεων του Τραμπ, ο Καναδάς βρίσκεται στην πλευρά του τρολαρίσματος. Η αστερόεσσα, αντίθετα, θα μπορούσε να υψωθεί πάνω από τη Γροιλανδία ανά πάσα στιγμή.

Το στοίχημα μεταξύ των εσωτερικών αντιπάλων του Τραμπ είναι ότι θα ρισκάρει περισσότερο όσο μειώνεται η πολιτική του τύχη. Οι Δημοκρατικοί αναμένεται να ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Νοέμβριο. Η πίεση για τη δημοσιοποίηση των μη λογοκριμένων φακέλων του Τζέφρι Έπσταϊν δεν θα κοπάσει έως ότου το κάνει —κάτι που ο Τραμπ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται ποτέ να πράξει. Καμία θετική δημοσιότητα δεν μπορεί να προκύψει από την εντύπωση ότι είναι αποφασισμένος να καταπνίξει όσα είναι νομικά υποχρεωμένος να δημοσιοποιήσει.

Ακόμη και το συνήθως υποχωρητικό Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ θα μπορούσε σύντομα να φέρει κακά νέα, αν ακυρώσει το μεγαλύτερο μέρος των δασμών του Τραμπ. Τα κατώτερα δικαστήρια μπλοκάρουν τακτικά την ανάπτυξη του αμερικανικού στρατού σε αμερικανικές πόλεις. Μέχρι στιγμής ο Τραμπ έχει σε μεγάλο βαθμό συμμορφωθεί με τις δικαστικές αποφάσεις. Αντίθετα, δεν υπάρχει κανένα δικαστήριο που να μπορεί ρεαλιστικά να ελέγξει τη χρήση του αμερικανικού στρατού στο εξωτερικό. Ούτε, όπως στην πρώτη του θητεία, υπάρχουν γύρω του φωνές που να τον συμβουλεύουν να επιδείξει αυτοσυγκράτηση.

Ως πηγή αιφνιδιασμού, αίσθησης αποστολής που επετεύχθη και χρηματικού κέρδους, ο Τραμπ έχει πάντα στο νου του τη Γροιλανδία. Και ο πειρασμός του είναι πιθανό μόνο να μεγαλώσει.

Politico: Πώς ο Τραμπ αποκτά τη Γροιλανδία σε 4 εύκολα βήματα

Ο Ντόναλντ Τραμπ εκφράζει ανοιχτά την επιθυμία του να αποκτήσει η Αμερική τη Γροιλανδία. Το πρόβλημα είναι πως το νησί ανήκει ήδη στη Δανία, ενώ η πλειοψηφία των Γροιλανδών αντιτίθεται στην ένταξή τους στις ΗΠΑ. Η σκέψη μιας αιφνιδιαστικής κατάληψης της Νουούκ, πρωτεύουσας της Γροιλανδίας, μοιάζει φανταστική – ακόμη κι αν η αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα έδειξε τις δυνατότητες των ΗΠΑ. Ωστόσο, υπάρχει ένα σαφές μονοπάτι και ο Τραμπ φαίνεται ήδη να το διανύει.

Ανησυχητικό για τους Ευρωπαίους είναι πως αυτή η στρατηγική θυμίζει έντονα το επεκτατικό μοντέλο του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Το POLITICO μίλησε με εννέα αξιωματούχους της ΕΕ, στελέχη του ΝΑΤΟ, ειδικούς άμυνας και διπλωμάτες για να αναλύσει πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια ενδεχόμενη αμερικανική προσάρτηση του πλούσιου σε ορυκτά και στρατηγικής σημασίας αρκτικού νησιού.

«Θα μπορούσε να γίνει με πέντε ελικόπτερα… δεν θα χρειαζόταν πολλοί στρατιώτες», ανέφερε ανώνυμα Δανός πολιτικός. «Οι Γροιλανδοί δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα».

Σχεδόν αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, η κυβέρνηση Τραμπ άρχισε να προωθεί την ανεξαρτησία της Γροιλανδίας, που αποτελεί αυτόνομη περιοχή του Βασιλείου της Δανίας. Μια ανεξάρτητη Γροιλανδία θα μπορούσε να συνάψει συμφωνίες με τις ΗΠΑ χωρίς την έγκριση της Κοπεγχάγης.

Για να επιτύχουν ανεξαρτησία, οι Γροιλανδοί πρέπει πρώτα να ψηφίσουν σε δημοψήφισμα και μετά να διαπραγματευτούν συμφωνία που θα εγκριθεί τόσο από τη Νουούκ όσο και από την Κοπεγχάγη. Σε δημοσκόπηση του 2025, το 56% των Γροιλανδών δήλωσε ότι θα ψήφιζε υπέρ της ανεξαρτησίας, ενώ το 28% κατά.

Σύμφωνα με δανικά μέσα ενημέρωσης, Αμερικανοί με διασυνδέσεις στον Τραμπ έχουν πραγματοποιήσει μυστικές επιχειρήσεις επιρροής στη Γροιλανδία, με την υπηρεσία ασφαλείας PET της Δανίας να προειδοποιεί ότι το νησί «είναι στόχος διαφόρων ειδών εκστρατειών επιρροής».

Felix Kartte, ειδικός στην ψηφιακή πολιτική που έχει συμβουλεύσει θεσμούς της ΕΕ, παρομοιάζει τις τακτικές με εκείνες της Μόσχας σε χώρες όπως η Μολδαβία, η Ρουμανία και η Ουκρανία.

Τακτικές επιρροής και κινήσεις Ουάσιγκτον

«Η Ρωσία συνδυάζει τακτικές εκτός και εντός διαδικτύου», σχολιάζει ο Kartte. «Στο πεδίο συνεργάζεται με ευθυγραμμισμένους παράγοντες όπως εξτρεμιστικά κόμματα ή φιλορώσους ολιγάρχες και έχει αναφερθεί ότι πληρώνει ανθρώπους για να συμμετέχουν σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις.

Παράλληλα, δημιουργεί δίκτυα ψεύτικων λογαριασμών και ψευδομέσων για να ενισχύσει συγκεκριμένες θέσεις ή υποψηφιότητες. Στόχος δεν είναι τόσο να πείσει τους ψηφοφόρους για μια φιλορωσική επιλογή, αλλά να φαίνεται αυτή μεγαλύτερη και ισχυρότερη απ’ ό,τι πραγματικά είναι, δημιουργώντας αίσθηση αναπόφευκτου».

Στη Γροιλανδία, οι ΗΠΑ φαίνεται πως εφαρμόζουν παρόμοιες μεθόδους.

Ο Stephen Miller, αναπληρωτής προσωπάρχης του Τραμπ, δήλωσε στο CNN πως «κανείς δεν θα πολεμήσει στρατιωτικά τις ΗΠΑ για το μέλλον της Γροιλανδίας».

Τον περασμένο μήνα ο Τραμπ δημιούργησε θέση ειδικού απεσταλμένου για τη Γροιλανδία και όρισε τον κυβερνήτη της Λουιζιάνα Jeff Landry. Δήλωσε ότι στόχος του είναι «η ένταξη της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ».

Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance, σε επίσκεψή του στη Γροιλανδία τον Μάρτιο, τόνισε: «Οι κάτοικοι της Γροιλανδίας θα έχουν αυτοδιάθεση». Πρόσθεσε: «Ελπίζουμε να επιλέξουν συνεργασία με τις ΗΠΑ, γιατί μόνο εμείς θα σεβαστούμε πραγματικά την κυριαρχία και ασφάλειά τους».

Αν οι προσπάθειες των ΗΠΑ επισπεύσουν το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας και το νησί αποφασίσει αποχώρηση από τη Δανία, επόμενο βήμα θα ήταν η ένταξη στη σφαίρα επιρροής των Αμερικανών.

Μια μέθοδος θα ήταν η μετατροπή της Γροιλανδίας σε νέα πολιτεία των ΗΠΑ – ιδέα που συχνά εξετάζουν συνεργάτες του προέδρου. Η πρωθυπουργός της Δανίας Mette Frederiksen υποχρεώθηκε τη Δευτέρα να δηλώσει ότι «οι ΗΠΑ δεν έχουν δικαίωμα προσάρτησης» μετά από ανάρτηση στα social media όπου η σύζυγος του Miller ανήρτησε χάρτη με τη Γροιλανδία καλυμμένη από αμερικανική σημαία και τη λέξη “SOON”.

Η στάση των Γροιλανδών και τα σενάρια συμφωνιών

Η άμεση αντικατάσταση της Δανίας από τις ΗΠΑ απορρίπτεται από την πλειονότητα των κατοίκων. Στην ίδια δημοσκόπηση το 85% των Γροιλανδών αντιτίθεται στην ένταξη στις ΗΠΑ – ακόμη κι όσοι στηρίζουν την ανεξαρτησία δεν βλέπουν θετικά αυτό το ενδεχόμενο.

Aπό τον Μάιο κυκλοφορούν αναφορές ότι η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει συμφωνία τύπου Compact of Free Association (COFA), όπως αυτές που έχει με τα νησιά Μικρονησίας, Νήσους Μάρσαλ και Παλάου. Οι συμφωνίες αυτές προσφέρουν στις χώρες προστασία και πρόσβαση στην αγορά των ΗΠΑ έναντι ελεύθερης στρατιωτικής δραστηριότητας στο έδαφός τους – ένα σενάριο που επαναφέρεται έντονα αυτές τις μέρες.

Kuno Fencker, βουλευτής υπέρ της ανεξαρτησίας που είχε παρευρεθεί στην ορκωμοσία Τραμπ και συναντήθηκε πέρυσι με τον Ρεπουμπλικανό βουλευτή Andy Ogles, δηλώνει: «Προσπαθώ να εξηγήσω στους Αμερικανούς πως δεν θέλουμε να γίνουμε Πουέρτο Ρίκο ή άλλη επικράτεια των ΗΠΑ. Αν όμως υπάρξει COFA ή άλλες διμερείς ευκαιρίες – ας τεθούν στο τραπέζι κι οι Γροιλανδοί θα αποφασίσουν μέσω δημοψηφίσματος».

Σε σύγκριση με τη συμφωνία Νουούκ-Κοπεγχάγης «μόνο προς τα πάνω μπορεί να πάει», λέει ο ίδιος. Αναφερόμενος στη ρητορική Τραμπ πως οι ΗΠΑ “χρειάζονται” τη Γροιλανδία, προσθέτει: «Η Δανία ποτέ δεν είπε ότι “χρειάζεται” τη Γροιλανδία – πάντα έλεγε πως αποτελεί έξοδο κι ότι αν γίνουμε ανεξάρτητοι θα μας αφήσουν. Άρα είναι πιο θετικό απ’ όσα έχουμε ακούσει ποτέ από τη Δανία».

Eπιπτώσεις για την Ευρώπη και στρατιωτικά σενάρια

Thomas Crosbie, αναπληρωτής καθηγητής στη Βασιλική Σχολή Άμυνας Δανίας, προειδοποιεί πως οι πιθανότητες ευνοϊκής διαπραγμάτευσης για τους Γροιλανδούς είναι ελάχιστες. «Ο Τραμπ ως διαπραγματευτής φημίζεται για τον εξαναγκασμό των συνομιλητών του και έχει ιστορικό μη τήρησης υποσχέσεων ή εκμετάλλευσης όσων διαπραγματεύεται μαζί τους… Δεν βλέπω κανένα όφελος πέρα από μια πρόσκαιρη αύξηση αυτοεκτίμησης».

Προσθέτει: «Θα ήταν παράλογο να δώσεις το έδαφός σου ελπίζοντας σε μια καλή συμφωνία μετά – αυτό θα ήταν απερίσκεπτο».

Η Ευρώπη – κυρίως οι σύμμαχοι της Δανίας στην ΕΕ – δύσκολα θα δεχθούν προσπάθεια αποκοπής της Γροιλανδίας από την Κοπεγχάγη. Όμως οι ΗΠΑ έχουν ισχυρό χαρτί: την Ουκρανία.

Καθώς προχωρούν ειρηνευτικές συνομιλίες, το Κίεβο απαιτεί ισχυρές μακρόπνοες εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ για οποιαδήποτε συμφωνία με τον Πούτιν. Οι Αμερικανοί διστάζουν, ενώ το Κίεβο παραμένει δύσπιστο λόγω προηγούμενων ανεκπλήρωτων υποσχέσεων τόσο από Ρωσία όσο κι από τη Δύση.

NATO και πιθανή στρατιωτική επέμβαση

Eυρωπαίος διπλωμάτης πρότεινε ως σενάριο ένα “πακέτο ασφαλείας”, όπου η Ευρώπη παίρνει ισχυρότερες εγγυήσεις για την Ουκρανία έναντι μεγαλύτερης αμερικανικής επιρροής στη Γροιλανδία. Αν κι αυτό φαίνεται δύσκολο, ίσως προτιμηθεί έναντι μιας σύγκρουσης με τον Τραμπ που θα μπορούσε ως αντίποινα να επιβάλει κυρώσεις ή ακόμη και να στηρίξει τον Πούτιν στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία.

Aλλά τι γίνεται αν η Γροιλανδία ή η Δανία αρνηθούν;

Mια στρατιωτική κατάληψη από τις ΗΠΑ θεωρείται εφικτή χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση. Ο Crosbie εκτιμά πως στους κύκλους Τραμπ παρουσιάζονται διάφορες επιλογές – πιο ανησυχητική μια τακτική “fait accompli”, όπου απλά καταλαμβάνεται το έδαφος όπως προσπάθησε ο Πούτιν στην Ουκρανία: «Οι ΗΠΑ μπορούν να αποβιβάσουν όσες δυνάμεις θέλουν στη Γροιλανδία αεροπορικώς ή δια θαλάσσης και να δηλώσουν ότι πλέον είναι αμερικανικό έδαφος».

Aποτροπή ή σύγκρουση;

Linn Mortensgaard, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Διεθνών Μελετών Δανίας ειδική σε θέματα ασφάλειας της Γροιλανδίας, σημειώνει πως οι Αμερικανοί διαθέτουν ήδη περίπου 500 στρατιωτικούς, συμπεριλαμβανομένων ντόπιων εργολάβων στη βάση Pituffik στα βόρεια του νησιού καθώς και λιγότερους από 10 υπαλλήλους στο προξενείο της Νουούκ. Επιπλέον περίπου 100 άντρες Εθνοφυλακής της Νέας Υόρκης βρίσκονται εποχικά στην περιοχή για επιστημονικές αποστολές.

Aπό πλευράς άμυνας όμως η Γροιλανδία έχει ελάχιστα μέσα: δεν διαθέτει τακτικό στρατό ενώ η κοινή διοίκηση Αρκτικής της Δανίας στη Νουούκ έχει κυρίως τέσσερα παλιά περιπολικά πλοιάρια/ναυτικά σκάφη, μια περίπολο με έλκηθρα σκύλων, λίγα ελικόπτερα κι ένα αεροσκάφος περιπολίας.

Aν ο Τραμπ κινητοποιήσει τις αμερικανικές δυνάμεις στο νησί ή αποστείλει ειδικές μονάδες, οι ΗΠΑ μπορούν να καταλάβουν τη Νουούκ «σε λιγότερο από μισή ώρα», σύμφωνα με τη Mortensgaard.

“O κ. Τραμπ λέει πράγματα κι ύστερα τα κάνει”, σχολιάζει η ευρωβουλευτής Stine Bosse. “Αν ήσουν ένας από τους 60.000 κατοίκους της Γροιλανδίας θα ανησυχούσες πολύ”.

Nομικές συνέπειες και διεθνείς σχέσεις

Kάθε εισβολή δεν θα είχε “καμία νομική βάση” σύμφωνα με το αμερικανικό αλλά και το διεθνές δίκαιο, υπογραμμίζει ο Romain Chuffart του Arctic Institute στην Ουάσιγκτον. Κατάληψη που ξεπερνά τις 60 ημέρες απαιτεί έγκριση του Κογκρέσου των ΗΠΑ.

Mια τέτοια ενέργεια θα σήμαινε “το τέλος του ΝΑΤΟ”, προσθέτει ο Chuffart – καθώς οι ΗΠΑ ουσιαστικά θα κατέστρεφαν μια συμμαχία που βοήθησαν να δημιουργηθεί.

Aκόμη χειρότερα, “η απώλεια εμπιστοσύνης βασικών συμμάχων” μπορεί να μειώσει τόσο την πρόθεση ανταλλαγής πληροφοριών όσο και την πρόσβαση των Αμερικανών σε βάσεις ανά την Ευρώπη – κάτι που σύμφωνα με τον Ben Hodges (τέως διοικητή αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη) “θα ζημίωνε σοβαρά την ασφάλεια των ΗΠΑ”.

Tο ΝΑΤΟ δεν θα μπορούσε πρακτικά να απαντήσει αφού απαιτείται ομοφωνία κι οι ΗΠΑ είναι βασικό μέλος· ωστόσο Ευρωπαίοι σύμμαχοι ίσως επιχειρούσαν αποστολή στρατευμάτων μέσω άλλων σχημάτων όπως η Joint Expeditionary Force Βρετανίας-Σκανδιναβικών χωρών ή μέσω Nordic Defence Cooperation πέντε κρατών (NORDEFCO), σύμφωνα με τον Ed Arnold του Royal United Services Institute.

Tι προβλέπει το άμεσο μέλλον;

Mέχρι στιγμής πάντως οι σύμμαχοι παραμένουν ψύχραιμοι απέναντι σε πιθανό πλήγμα κατά της Γροιλανδίας. Ένας υψηλόβαθμος διπλωμάτης του ΝΑΤΟ δηλώνει: «Είμαστε ακόμη μακριά από αυτό το σενάριο. Θα υπάρξουν δύσκολες διαπραγματεύσεις αλλά δεν πιστεύω ότι είμαστε κοντά σε εχθρική ανάληψη».