Αλέξης Τσίπρας: Από το αεροπλάνο του 2025 στο 2026 με τη νέα πολιτική αρχή

Το 2025 αποτέλεσε μια χρονιά εξελίξεων για τον Αλέξη Τσίπρα.  Όχι με μία θεαματική επιστροφή ή μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση, αλλά με μια αλληλουχία κινήσεων που, αν διαβαστούν συνδυαστικά, συνθέτουν μια συνεκτική στρατηγική επανεμφάνισης. Από τις πρώτες συμβολικές εικόνες έως την κυκλοφορία της «Ιθάκης» και τις δημόσιες παρεμβάσεις των τελευταίων μηνών, ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται να εγκαταλείπει οριστικά τη φάση της αναμονής και να περνά στη φάση της πολιτικής προετοιμασίας.

Ράνια Τραγόμαλλου

Η αρχή αυτής της διαδρομής είχε περισσότερο χαρακτήρα υπαινιγμού παρά δήλωσης. 

Από τον συμβολισμό στην δράση 

Η φωτογραφία στο αεροπλάνο, που αρχικά αντιμετωπίστηκε ως επικοινωνιακή λεπτομέρεια, σήμερα εκλαμβάνεται ως το πρώτο δημόσιο σημάδι μιας συνειδητής προσπάθειας επανατοποθέτησης. Ακολούθησαν παρεμβάσεις με έντονο αναστοχαστικό χαρακτήρα, όπου ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε ανοιχτά για λάθη της διακυβέρνησής του, επιλέγοντας έναν τόνο αυτοκριτικής που απουσίαζε από την πολιτική του εικόνα στο παρελθόν.

Η ίδρυση του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα έδωσε θεσμικό βάθος σε αυτή την πορεία. Δεν λειτούργησε μόνο ως δεξαμενή σκέψης, αλλά και ως κόμβος ζύμωσης ιδεών και ανθρώπων, προσδίδοντας δομή σε μια μέχρι τότε άτυπη διαδικασία επανασύνδεσης με την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.

Το διεθνές σκέλος

Το 2025 σημαδεύτηκε έντονα από τη διεθνή παρουσία του πρώην πρωθυπουργού. Οι διαλέξεις και οι συζητήσεις στο Χάρβαρντ, η συνέντευξη στη Le Monde και η εμφάνιση στη Σορβόννη δεν αποτέλεσαν απλώς τιμητικές προσκλήσεις. Ανέδειξαν μια συνειδητή επιλογή απομάκρυνσης από τη σκληρή κομματική αντιπαράθεση της Αθήνας και επαναφοράς του, ως πολιτικού συνομιλητή σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα λειτούργησε ως πολιτικό ορόσημο. Επί της ουσίας, τον απελευθέρωσε από τις εσωκομματικές ισορροπίες και τη φθορά ενός κόμματος που δοκιμάζεται, επιτρέποντάς του να κινηθεί με μεγαλύτερη αυτονομία και ευελιξία.

Η «Ιθάκη»

Η κυκλοφορία της «Ιθάκης» στα τέλη του 2025 έφερε ξανά τον Αλέξη Τσίπρα στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης. Το βιβλίο λειτούργησε ταυτόχρονα ως απολογισμός και ως πολιτική δήλωση προθέσεων. Η κριτική στο παρελθόν, ακόμη και σε πρώην συνεργάτες του, προκάλεσε αντιδράσεις, όμως η ένταση της συζήτησης επιβεβαίωσε ότι το εγχείρημα πέτυχε τον βασικό του στόχο: να επαναφέρει το όνομά του στο επίκεντρο με όρους που ο ίδιος επέλεξε.

Η παρουσίαση του βιβλίου, όπως και οι επόμενες δημόσιες εμφανίσεις του, δεν κινήθηκαν στο πεδίο της νοσταλγίας. Αντίθετα, ο λόγος του εστίασε στο παρόν και στο μέλλον, με αιχμηρή κριτική προς την κυβέρνηση και σαφή αναφορά στην ανάγκη πολιτικής αλλαγής.

 Ο προοδευτικός χώρος

Παράλληλα, διαμορφώνεται μια υποδόρια αλλά έντονη σύγκρουση στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Η σταδιακή επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα συμπίπτει με την προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να ανακτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο ως εναλλακτικός πόλος εξουσίας.

Χωρίς να έχει ακόμη ανακοινώσει νέο φορέα, ο πρώην πρωθυπουργός λειτουργεί ήδη ως σημείο αναφοράς, προκαλώντας ανακατατάξεις και ανησυχία στη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά και πονοκέφαλο στην Κουμουνδούρου που συνεχίζει να κινείται μουδιασμένη .

Οι παρεμβάσεις του –όπως αυτή για τους αγρότες και τα σκάνδαλα στον πρωτογενή τομέα– δεν εκλαμβάνονται ως αποσπασματικές τοποθετήσεις, αλλά ως σαφή πολιτικά σήματα επιστροφής με αξιώσεις κεντρικού παίκτη.

Επιτάχυνση και κοινωνική στόχευση

Το τελευταίο διάστημα, ο ίδιος μιλά ανοιχτά για ανάγκη «επιτάχυνσης». Οι εμφανίσεις σε πόλεις με έντονο πολιτικό συμβολισμό, όπως η Πάτρα, και οι επαφές με νέους ανθρώπους –με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συζήτηση στο Πάντειο– δείχνουν ότι η στρατηγική του δεν περιορίζεται στους παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς.

Το βάρος πέφτει στην κοινωνία, στη συμμετοχή και στην ανάγκη μιας ευρύτερης «αναδιάταξης» του πολιτικού σκηνικού.  Οι αναφορές σε έναν ορίζοντα έως το 2030, σε συνδυασμό με την έμφαση στη δημοκρατία, τη θεσμική ανανέωση και το παραγωγικό μοντέλο, αποτυπώνουν μια προσπάθεια μετάβασης από την τακτική στη στρατηγική.

Το ερώτημα του 2026

 Tο βασικό ερώτημα μετατίθεται στο 2026: πότε θα πάρει αυτή η πορεία τη μορφή ενός νέου πολιτικού φορέα ή ενός πιο ευέλικτου σχήματος πολιτικής παρέμβασης; Ο Αλέξης Τσίπρας δεν σκοπεύει να μείνει απλός σχολιαστής. Το πώς και το πότε θα αποκρυσταλλωθεί αυτή η επιστροφή παραμένει ανοιχτό, όμως η κατεύθυνση δείχνει σαφής.

Σε κάθε περίπτωση, η περίοδος της στασιμότητας φαίνεται να έχει λήξει. Και στον προοδευτικό χώρο, το 2026 προμηνύεται ως χρονιά έντονων αναμετρήσεων, με τον πρώην πρωθυπουργό να διεκδικεί εκ νέου ρόλο στη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού.