Τραμπ ή ντε Σάντις;- Οι αποχρώσεις του τραμπισμού

 Τραμπ ή ντε Σάντις;- Οι αποχρώσεις του τραμπισμού

Πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ο πληθωρισμός και η πτώση της αγοραστικής δύναμης ήταν το κύριο μέλημα των ψηφοφόρων.

Πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ο πληθωρισμός και η πτώση της αγοραστικής δύναμης ήταν το κύριο μέλημα των ψηφοφόρων και ιδιαίτερα των Ρεπουμπλικάνων. Την ίδια στιγμή, πάνω από το 50% είχε μια μάλλον αρνητική γνώμη για τον σημερινό πρόεδρο Μπάιντεν. Ο συνδυασμός αυτών των δεδομένων επέτρεπε στους Ρεπουμπλικάνους και, κυρίως, στον Ντόναλντ Τραμπ να μιλήσει για μια πλατιά πολιτική πλειοψηφία, για το «κόκκινο κύμα», που όμως δεν ήρθε. Η κρίση είναι εδώ, μπροστά στα μάτια του Τραμπ, που είναι πιο θυμωμένος από ποτέ, γιατί διαπιστώνει ότι ο τραμπισμός χάνει τη δυναμική του προς όφελος του 44χρονου Ρον ντε Σάντις.

Ο Τραμπ ανακοινώνει αύριο, κατά πάσα πιθανότητα, την υποψηφιότητά του, αν και όλα τα ενδεχόμενα είναι στο τραπέζι για τον εκρηκτικό επιχειρηματία και πρώην πρόεδρο. Με δεδομένη την αποτυχία του σχεδίου «κόκκινο κύμα», δεν του απομένουν πολλές επιλογές. Αν είναι και πάλι υποψήφιος, θα τροφοδοτήσει σταδιακά την ένταση, θα πολώσει.

Συγκεκριμένα, αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα ήταν η υποχώρηση των πολιτισμικών παραγόντων, που συνυφαίνονται στενά με την πολιτισμική δεξιά, η οποία έχει στο πρόσωπο του Τραμπ έναν πιστό εκφραστή της. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα για τον πρώην πρόεδρο και τον στρατηγικό σχεδιασμό του για την ολική επάνοδο.

Η πολιτισμική δεξιά, έκφραση της οποίας είναι Τραμπ, είναι πάντοτε προσωποπαγής και αρχηγοκεντρική. Όποιος λέει «Ρεπουμπλικάνοι», λέει «Τραμπ». Ο πρόεδρος, ο αρχηγός είναι ηθικά άμεμπτος και πολιτικά χαρισματικός. Στην περίπτωση του Τραμπ, το χάρισμα αρχίζει να χάνει από την αρχική του λάμψη, την οποία εισπράττει ο ντε Σάντις.

Η λατρεία της προσωπικότητας, που απολάμβανε ο Τραμπ τα τελευταία έξι χρόνια και η οποία χρησίμευσε ως άτυπο δόγμα του κόμματος, γίνεται όλο και λιγότερο αποδεκτή από τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού, ακόμη κι αν ο κύριος όγκος των ψηφοφόρων των Ρεπουμπλικάνων παραμένει πιστό στον πρώην Πρόεδρο. Η εκλογική βάση έχει αρχίσει να δείχνει σημάδια κόπωσης από τις φωνές ενός ηγέτη που διαρκώς αυτοθαυμάζεται. Ο ναρκισσισμός Τραμπ φθίνει.

Σε αυτό το σημείο υπεισέρχεται ο ανερχόμενος αστέρας του κόμματος, ο Ρον ντε Σάντις, τον οποίο μόνο τυχαία δεν κατακεραύνωσε ο Τραμπ μετά την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων. Ο 44χρονος Ρεπουμπλικάνος επανεξελέγη θριαμβευτικά κυβερνήτης της Φλόριντα με περίπου 20% διαφορά από τον Δημοκρατικό αντίπαλό του. Πολιτικά, κινείται στα δεξιά, αλλά δεν είναι ο τυπικός εκπρόσωπος τη πολιτισμικής δεξιάς στην Αμερική. Δεν τοποθετείται για τις περίφημες εκλογές του 2020 και, αυτήν τη φορά, παρέμεινε ιδιαίτερα διακριτικός στο θέμα της άμβλωσης, θέμα κατεξοχήν πολιτισμικό, παρά το γεγονός ότι στις προηγούμενες εκλογές βρισκόταν στην κορυφή του προεκλογικού του αγώνα.

Παράλληλα, ο Ρον ντε Σάντις, διαπιστώνοντας την κρίσιμη περίοδο που διέρχεται η πολιτισμική δεξιά στις Ηνωμένες Πολιτείες, «ανεβάζει» ένα πολιτισμικό θέμα, λιγότερο «βαρύ», ένα θέμα ήπιας πολιτισμικής δεξιάς: το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.

Συγκεκριμένα, τονίζει την ανάγκη καλύτερου ελέγχου του περιεχομένου των σχολικών βιβλίων, ανταποκρινόμενος στο αίτημα ενός τμήματος της δεξιάς που φοβάται την κατήχηση των παιδιών από έναν «προοδευτισμό» που αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Έτσι, μπόρεσε να εκμεταλλευτεί ένα από τα λίγα επιχειρήματα που εξακολουθούσε να διαθέτει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στην αξιακή αντιπαράθεσή του με τους Δημοκρατικούς. Ταυτόχρονα, διαβάζοντας κανείς τις σχετικές αναλύσεις στον αμερικανικό Τύπο, ο Ρον ντε Σάντις παίρνει σαφώς θέση για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Αύριο, ανακοινώνει λοιπόν ο Τραμπ. Το βλέμμα της πολιτισμικής δεξιάς των Ρεπουμπλικάνων είναι στραμμένο στην προεδρική κάλπη του 2024. Αυτή τη φορά, όμως, ο Τραμπ δεν «παίζει» μόνος του στο εσωκομματικό γήπεδο. Έχει απέναντί του τον άλλοτε μαθητή του. Η πόλωση περνάει μέσα από την εσωκομματική σκακιέρα ανάμεσα στον Τραμπ και τον ντε Σάντις. Σκακιέρα που, με δεδομένο το θυελλώδες τραμπικό ταπεραμέντο, μπορεί να μετατραπεί σε άτυπο ρινγκ.