Ενδιάμεσες εκλογές: Μάχη πολιτικής επιβίωσης για Δημοκρατικούς και Μπάϊντεν- Tα βασικά σενάρια-Τι δείχνουν οι τελευταίες μετρήσεις

 Ενδιάμεσες εκλογές: Μάχη πολιτικής επιβίωσης για Δημοκρατικούς και Μπάϊντεν- Tα βασικά σενάρια-Τι δείχνουν οι τελευταίες μετρήσεις

Μάχη επιβίωσης για τους Δημοκρατικούς και τον ιδιο τον Αμερικανό πρόεδρο είναι οι ενδιάμεσες εκλογές που διεξάγονται αύριο Τρίτη 8 Νοεμβρίου , με τον Τζο Μπάιντεν και τον προκάτοχό του Μπαράκ Ομπάμα να καλούν τους πολίτες, στις μαραθώνιες προεκλογικές τους συγκεντρώσεις, να πάνε να ψηφίσουν για να υπερασπιστούν «την αμερικανική δημοκρατία».

Ωστόσο, τα πράγματα δείχνουν πως δεν θα έρθουν έτσι ακριβώς. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν νίκη για τους Ρεπουμπλικανούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τεράστιες πιθανότητες να πάρουν τον έλεγχο και της Γερουσίας. Το τελευταίο γκάλοπ του έγκριτου «FiveThirtyEight» δίνει 54 έδρες στους Ρεμπουμπλικανούς και 46 στους Δημοκρατικούς.

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 8ης Νοεμβρίου θα έχει σημαντικές επιπτώσεις για την υπόλοιπη διετία της προεδρικής θητείας του Τζο Μπάιντεν. Για αυτό και Μπάιντεν και Ομπάμα διασχίζουν την Αμερική από άκρη σε άκρη, σε μια ύστατη προσπάθεια να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι η νίκη των Δημοκρατικών είναι κρίσιμη.

Σε μία ανάλυσή τους οι New York Times παραθέτουν τα τρία πιθανότερα σενάρια για την έκβαση της κρίσιμης μάχης των ενδιάμεσων εκλογών.

Με πέντε κρίσιμες κούρσες για τη Γερουσία και δεκάδες κούρσες για τη Βουλή να μοιάζουν με ανατροπές, ακόμη και μερικά τυχαία διαλείμματα θα μπορούσαν να δώσουν στους Ρεπουμπλικάνους κάτι που μοιάζει σαν μια καταστροφή: τον έλεγχο της Γερουσίας και ένα μεγάλο κέρδος στη Βουλή.

Σχεδόν σε κάθε κρίσιμη κούρσα, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις των Times/Siena έδειξαν ότι οι ψηφοφόροι προτιμούσαν τον έλεγχο του Κογκρέσου από τους Ρεπουμπλικάνους και αποδοκίμαζαν την απόδοση του Προέδρου Μπάιντεν, αλλά οι Δημοκρατικοί είχαν συχνά το πλεονέκτημα της θητείας ή οι Ρεπουμπλικάνοι είχαν το μειονέκτημα ενός αντιδημοφιλούς υποψηφίου.

Αλλά οι Ρεπουμπλικάνοι θα μπορούσαν γρήγορα να περάσουν μια υπέροχη νύχτα, αν ακόμη και ένα μικρό μερίδιο ψηφοφόρων καταπιεί τις αμφιβολίες του για μη δημοφιλείς υποψηφίους ή απορρίψει τα θερμά συναισθήματά του για τους επί μακρόν κατεστημένους Δημοκρατικούς.

Οι Δημοκρατικοί προσκολλώνται στην πλειοψηφία των πέντε εδρών στη Βουλή, αλλά η νύχτα μπορεί να τους αφήσει με πολλά για να αισθάνονται καλά – ακόμα κι αν ο πίνακας αποτελεσμάτων δείχνει ότι οι Ρεπουμπλικάνοι κερδίζουν έδρες και παίρνουν τη Βουλή. Μπορεί ακόμη και να μοιάζει με νίκη των Δημοκρατικών, δεδομένου του τρόπου με τον οποίο οι δημοσκοπήσεις έχουν τάση προς τους Ρεπουμπλικάνους τις τελευταίες εβδομάδες.

Αυτό που μοιάζει με νίκη οφείλεται κυρίως στον έλεγχο της Γερουσίας. Για να την κρατήσει, το κόμμα πιθανότατα θα χρειαστεί να κερδίσει τρεις από τους τέσσερις πιο κρίσιμους αγώνες: Πενσυλβάνια, Τζόρτζια, Αριζόνα και Νεβάδα.

Εάν οι δημοσκοπήσεις υποτιμήσουν και πάλι τους Ρεπουμπλικάνους, το αποτέλεσμα των φετινών ενδιάμεσων προεδρικών θητειών δεν θα μοιάζει απλώς με μια κατολίσθηση των Ρεπουμπλικανών, θα είναι μια κατολίσθηση των Ρεπουμπλικανών.

Μια εκλογή «κόκκινου κύματος» δεν θα ήταν έκπληξη. Τα ποσοστά αποδοχής του Προέδρου Μπάιντεν έχουν κολλήσει στα χαμηλά της δεκαετίας του ’40, ένα ποσοστό τόσο χαμηλό ή χαμηλότερο από τα ποσοστά αποδοχής του Donald J. Trump το 2018, του Bill Clinton το 1994 και του Barack Obama το 2010. Σε κάθε περίπτωση, το κόμμα εκτός εξουσίας κέρδισε 40 ή περισσότερα Έδρες της Βουλής και κέρδισε την εθνική λαϊκή ψήφο της Βουλής κατά περίπου επτά ποσοστιαίες μονάδες ή περισσότερο. Με τους Ρεπουμπλικάνους να σημειώνουν σταθερά κέρδη στις δημοσκοπήσεις, δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να τους δούμε να έχουν ένα πιο αποφασιστικό προβάδισμα.

Είναι δελεαστικό να πιστεύουμε ότι μια αποφασιστική νίκη των Ρεπουμπλικανών δεν είναι δυνατή σε μια τόσο πολωμένη χώρα, ειδικά επειδή οι Δημοκρατικοί κέρδισαν την εθνική ψήφο στις επτά από τις οκτώ τελευταίες προεδρικές εκλογές. Αλλά μόλις τον περασμένο Νοέμβριο, οι Ρεπουμπλικάνοι κέρδισαν την κούρσα του κυβερνήτη της Βιρτζίνια με δύο ποσοστιαίες μονάδες – ακριβώς το είδος της επίδειξης που θα ισοδυναμούσε με ένα κόκκινο κύμα σε εθνικό επίπεδο.