Τον περασμένο Νοέμβριο η βουλή υπερψήφισε με 330 ψήφους υπέρ και 275 κατά την πρακτική αυτή ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τη Βρετανία να ακολουθήσει τα βήματα της Αυστραλίας, του Καναδά και άλλων χωρών καθώς και ορισμένων αμερικανικών πολιτειών.

Σήμερα, έπειτα από μήνες ενδελεχούς εξέτασης, τροπολογιών και έντονου διαλόγου, το σχέδιο νόμου πρέπει να περάσει από ένα ακόμη στάδιο ψηφοφορίας ώστε να προχωρήσει η νομιμοποίηση, μια διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μήνες. Ωστόσο, πιθανή καταψήφιση μπορεί να σταματήσει την όποια διαδικασία.

Η βουλευτής των Εργατικών, η οποία εισηγήθηκε τον νέο νόμο, η Κιμ Λιντμπίτερ, δήλωσε ότι θα μπορούσε να μειωθεί σήμερα ο αριθμός των βουλευτών που θα υπερψηφίσουν το σχέδιο νόμου, αλλά εξέφρασε την αισιοδοξία της ότι, μολαταύτα, αυτό θα εγκριθεί.

Ένας βουλευτής που υποστηρίζει τη νομοθεσία είπε ότι η διαφορά ανάμεσα στους βουλευτές που τάσσονται υπέρ και σε εκείνους που είναι αντίθετοι είναι περίπου 12 ψήφοι, ενώ υπάρχουν και κάποιοι που δεν έχουν πάρει θέση.

Νωρίτερα μέσα στον μήνα δεκάδες βουλευτές υπέγραψαν επιστολή απευθυνόμενη προς την επικεφαλής της Βουλής των Κοινοτήτων σύμφωνα με την οποία δεν έχει υπάρξει αρκετός χρόνος για να συζητηθούν οι λεπτομέρειες μιας τόσο σημαντικής νομικής μεταρρύθμισης.

Όπως είπε η εισηγήτρια, ο μεγαλύτερος φόβος της είναι ότι, αν καταψηφιστεί το σχέδιο νόμου, τότε πιθανόν να περάσει άλλη μια δεκαετία μέχρι να επιστρέψει το ζήτημα στη βουλή.

Το θέμα συζητήθηκε τελευταία φορά το 2015, όταν καταψηφίστηκε στη βουλή.

“Είναι αποτελεσματικό και είναι ασφαλές. Και προσφέρει αξιοπρέπεια σε ανθρώπους στο τελικό στάδιο νόσου”, είπε στους δημοσιογράφους η Λιντμπίτερ πριν από την έναρξη της ψηφοφορίας.

“Δεν πρόκειται για ‘είτε έτσι είτε αλλιώς’ όταν αφορά την παρηγορητική θεραπεία ή τον υποβοηθούμενο θάνατο. Πρόκειται για ανθρώπινη επιλογή”, σχολίασε.

Λαϊκή στήριξη

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειονότητα των Βρετανών υποστηρίζει την ευθανασία και οι υποστηρικτές της λένε ότι ο νόμος θα πρέπει να ικανοποιεί την κοινή γνώμη.

Αλλά μετά την αρχική ψηφοφορία, ορισμένοι βουλευτές εκφράζουν ανησυχίες ότι έχουν αποδυναμωθεί οι δικλείδες ασφαλείας του νομοσχεδίου κατά του εξαναγκασμού ευάλωτων ανθρώπων.

Σύμφωνα με την πρόταση νόμου, όσοι ενήλικες στην Αγγλία και την Ουαλία έχουν διαγνωστεί με λιγότερο από έξι μήνες ζωής και έχουν σώας τας φρένας, θα έχουν το δικαίωμα να τερματίσουν τη ζωή τους με ιατρική βοήθεια.

Με βάση το αρχικό νομοσχέδιο, η ευθανασία απαιτούσε έγκριση από δικαστήριο.

Αυτό έχει αντικατασταθεί με την υποχρέωση να γνωματεύσει επιτροπή, στην οποία θα συμμετέχουν ένας κοινωνικός λειτουργός, ένας υψηλόβαθμος νομικός και ένας ψυχίατρος.

Κάποιοι βουλευτές έχουν εξάλλου εγείρει ερωτήματα αναφορικά με τις επιπτώσεις της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας στους πόρους του βρετανικού ΕΣΥ και την ανάγκη για βελτίωση της παροχής παρηγορητικής θεραπείας.

Η κυβέρνηση Εργατικών του Κιρ Στάρμερ είναι ουδέτερη σχετικά με το σχέδιο νόμου, κάτι που σημαίνει ότι οι βουλευτές μπορούν να ψηφίσουν κατά συνείδηση και όχι με βάση την κομματική γραμμή.

Σε περίπτωση που υπερψηφιστεί το νομοσχέδιο, θα σταλεί στη Βουλή των Λόρδων, την άνω βουλή του βρετανικού κοινοβουλίου, για περαιτέρω εξέταση.

Το κείμενο που αφορά «την υποβοήθηση των ασθενών και το τέλος της ζωής» συνιστά μία μεγάλη κοινωνική μεταρρύθμιση της δεύτερης πενταετίας του Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος είχε δεσμευθεί να αλλάξει την κείμενη νομοθεσία για το θέμα.

Ωστόσο, η γαλλική κυβέρνηση διακινδυνεύει την πρόκληση μεγάλων ηθικών και θρησκευτικών διχογνωμιών σχετικά με το βάσιμο της ευθανασίας και της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας, που παρουσίασε τους κύριους άξονες του νομοσχεδίου τον Μάρτιο, αρνείται να χρησιμοποιήσει τους όρους αυτούς, προτιμώντας τον όρο «βοήθεια στον θάνατο». Ωστόσο, προβλέπεται η προσφορά σε ορισμένους ασθενείς του μέσου για την αυτοκτονία και, σε περίπτωση που δεν είναι σε θέση να φέρουν εις πέρας την μοιραία πράξη, προβλέπεται ότι κάποιος άλλος θα το κάνει στην θέση τους.

Οι προϋποθέσεις θα είναι πολύ αυστηρές, σύμφωνα με το κείμενο που περιήλθε σε γνώση του AFP πριν κατατεθεί στο Συμβούλιο Επικρατείας, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο που διαδραματίζει και ρόλο νομικού συμβούλου της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου.

Σύμφωνα με το κείμενο στην μορφή αυτή, η οποία έκτοτε είναι πιθανόν να έχει αλλάξει, η βοήθεια στον θάνατο θα αφορά τους σοβαρά ασθενείς, γεννημένους στην Γαλλία ή τους από μακρού διαμένοντες στην χώρα, που θα είναι σε θέση να εκφράσουν με σαφήνεια την βούλησή τους και υποφέρουν από αβάστακτους σωματικούς και ψυχικούς πόνους που είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν.

Η κατάσταση του ασθενούς να πρέπει να είναι καταληκτική βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, μία διατύπωση που αφήνει μεγάλο περιθώριο αξιολόγησης στους θεράποντες.

Οταν ένας ασθενής ζητήσει συνδρομή στην αυτοκτονία, ένας γιατρός θα πρέπει να αποφανθεί έπειτα από μία διαδικασία που θα του αφήνει περιθώριο 15 ημερών. Θα πρόκειται για ατομική απόφαση του γιατρού, την οποία θα λαμβάνει αφού θα έχει συμβουλευθεί άλλους θεράποντες.

Ανακουφιστική φροντίδα

Για τον πρόεδρο Μακρόν, αυτές οι προϋποθέσεις επιτρέπουν την επίτευξη «ισορροπίας» δημιουργώντας ένα «γαλλικό μοντέλο» για το τέλος της ζωής. Ομως αυτή ακριβώς η συνθήκη δεν ικανοποιεί ούτε τους αντιτιθέμενους ούτε τους υποστηρικτές της νομιμοποίησης της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας ή της ευθανασίας.

Οι πρώτοι απορρίπτουν κατηγορηματικά κάτι που θεωρούν ότι αποτελεί σοβαρή παρεκτροπή.

Αιχμή του δόρατος κατά του νομοσχεδίου η Εκκλησία της Γαλλίας. Ακολουθεί μεγάλος αριθμός θεραπόντων, κυρίως του τομέα της ανακουφιστικής φροντίδας, σύμφωνα με τους οποίους θα έπρεπε πρώτα να υπάρξει φροντίδα για την ανάπτυξη του τομέα αυτού, ώστε να διασφαλισθεί ότι οι ασθενείς δεν ζητούν να πεθάνουν επειδή δεν βρίσκουν την φροντίδα που έχουν ανάγκη τις τελευταίες ημέρες της ζωής τους.

Ωστόσο, το θέμα της ανακουφιστικής φροντίδας περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο και παράλληλα μία «στρατηγική δεκαετίας» για την ανακουφιστική φροντίδα θα παρουσιασθεί στο υπουργικό συμβούλιο, αυξάνοντας σταδιακά τις δημόσιες δαπάνες για να φθάσουν τα 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση το 2034 -έναντι 1,6 δισεκατομμυρίου σήμερα.

Οι υποστηρικτές της υποβοήθησης στον θάνατο επίσης δεν είναι ικανοποιημένοι, αλλά για λιγότερο σοβαρούς λόγους. Διαφωνούν με τις υπερβολικά περιοριστικές προϋποθέσεις, αλλά είναι ανακουφισμένοι για την ίδια την ύπαρξη του νομοσχεδίου.

Οι βουλευτές θα ξεκινήσουν την εξέταση του κειμένου στα τέλη του Μαΐου. Θα είναι η έναρξη μιας μακράς κοινοβουλευτικής διαδικασίας που είναι πιθανόν να διαρκέσει και δύο χρόνια μέχρι την υιοθέτηση ενός νόμου.