Το Πανεπιστήμιο κατακλύστηκε μέσα και έξω από φοιτητές αλλά και πολίτες. Μάλιστα, όταν εισήλθε στο αμφιθέατρο η Μαρία Καρυστιανού, όλοι σηκώθηκαν όρθιοι και προχώρησαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα.

Όπως σημειώνουν οι φοιτητές από την πρώτη στιγμή στάθηκαν στο πλευρό, των συγγενών, και συμμετείχαν μαζικά και δυναμικά στις κινητοποιήσεις. «Την Παρασκευή 28/2 οι δρόμοι και οι πλατείες σε όλη τη χώρα βούλιαξαν, το σύνθημα «ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ» ήχησε από άκρη σε άκρη, κι όμως ήταν η μέρα που για λίγο αναπνεύσαμε, απέναντι στη κυβέρνηση των ιδιωτικοποιήσεων που δολοφονεί και συγκαλύπτει».

Ταυτόχρονα δεσμεύονται να συνεχίσουν να αγωνίζονται προκειμένου το έγκλημα στα Τέμπη να μην συγκαλυφθεί και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι.

Υπήρξε επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Είχε εκδώσει τα βιβλία: “Εικόνες εγκλήματος” (εισαγωγή, επιμέλεια), (1999), Αθήνα: Πλέθρον, H.-J. Albrecht, A. Koukoutsaki, T. Serassis (επιμ.) (2001) “Images of Crime”, Φράιμπουργκ: Max-Planck-Institut, “Χρήση ναρκωτικών, ομοφυλοφιλία. Συμπεριφορές μη συμμύρφωσης μεταξύ ποινικού και ιατρικού ελέγχου”, Αθήνα: Κριτική, “Εικόνες Φυλακές” (εισαγωγή, επιμέλεια), 2006, Αθήνα: Πατάκης.

Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.