Σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι η ελληνική πλευρά θα πρέπει να πάψει να χρησιμοποιεί την ιστορία για πολιτικό όφελος και να αναγνωρίσει «τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εναντίον Τούρκων και άλλων εθνοτικών ομάδων».

Μάλιστα, ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα απέτυχε «στην απόπειρα εισβολής που στόχευε στην υλοποίηση της Μεγάλης Ιδέας» και ότι επιχειρεί να καλύψει «την ήττα της και τις σοβαρές φρικαλεότητες που διέπραξε».

Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ

«Η 19η Μαΐου 1919, η ημερομηνία κατά την οποία ο ιδρυτής της Τουρκικής Δημοκρατίας, ο Μεγάλος Ηγέτης Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα και ξεκίνησε τον εθνικό μας αγώνα ενάντια στις κατοχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, γιορτάζεται με ενθουσιασμό από το τουρκικό έθνος ως «Ημέρα Μνήμης, Νεολαίας και Αθλητισμού του Ατατούρκ».

Η Ελλάδα, με τη νομοθεσία που υιοθέτησε σε εθνικό επίπεδο το 1994 σχετικά με την αξίωση του «Πόντου», προβάλλει νομικά αβάσιμες κατηγορίες εναντίον της χώρας μας, επεκτείνει συνεχώς αυτές τις αβάσιμες αξιώσεις χωρίς δισταγμό και τις διδάσκει ως μαθήματα σε παιδιά σε δημοτικά και γυμνάσια σε όλη τη χώρα μέσω εγκυκλίου του Υπουργείου Παιδείας.

Έχοντας αποτύχει στην απόπειρα εισβολής που στόχευε στην υλοποίηση της «Μεγάλης Ιδέας», η Ελλάδα προσπαθεί τώρα να καλύψει την ήττα της και τις σοβαρές φρικαλεότητες που διέπραξε, εγείροντας την αβάσιμη αξίωση του «Πόντου» εναντίον της χώρας μας. Τα εγκλήματα πολέμου και οι φρικαλεότητες που διέπραξε ο ελληνικός στρατός καταγράφονται στις εκθέσεις της Συμμαχικής Εξεταστικής Επιτροπής και στο Άρθρο 59 της Συνθήκης της Λωζάνης.

Οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να σταματήσουν να εκμεταλλεύονται την ιστορία για πολιτικό όφελος και να αναγνωρίσουν τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εναντίον Τούρκων και άλλων εθνοτικών ομάδων, ξεκινώντας από τη σφαγή της Τρίπολης το 1821, καθώς και τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εναντίον Τούρκων και άλλων εθνοτικών ομάδων στη Δυτική Ανατολία, ξεκινώντας από την απόπειρα κατάληψης της Σμύρνης στις 15 Μαΐου 1919.

Καλούμε την Ελλάδα να υιοθετήσει μια προσέγγιση που προάγει την ειρήνη και τη συνεργασία στις διμερείς μας σχέσεις, αντί να διαστρεβλώνει τα γεγονότα και να εξάγει εχθρότητα από την ιστορία»

Ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης σχολιάζοντας τη συνέντευξη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 χαρακτήρισε «αδιανόητη» την αναφορά πως ο όρος «γενοκτονία» για όσα συμβαίνουν στη Γάζα είναι βαρύς.

Απαντώντας ο κ. Φλωρίδης κατηγόρησε για επιλεκτική ευαισθησία τον κ. Χαρίτση, θυμίζοντας πως το 2015 ήταν υπουργός στην ίδια κυβέρνηση με τον Νίκο Φίλη ο οποίος αρνήθηκε τη γενοκτονία 353.000 Ποντίων και δεν είπε κουβέντα.

«Και έρχεστε τώρα να μιλήσετε σε εμάς για τη Γάζα, ενώ δεν είπατε λέξη για την άρνηση της γενοκτονίας των Ποντίων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Έτσι ξεκίνησε από τον Πόντο και τη Βιθυνία η 2η φάση Γενοκτονίας των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που θα κορυφωθεί τρία χρόνια μετά, με την ήττα του Ελληνικού Στρατού, τη σφαγή Ελλήνων και Αρμενίων της Ιωνίας και την καταστροφή της Σμύρνης.

Για να είμαστε όμως ακριβείς, πρέπει να τονίσουμε ότι τη γενοκτονία την προκάλεσαν οι οι στρατιωτικοί εθνικιστές που από το 1908 κατέλαβαν με πραξικόπημα την εξουσία.

Όσο και αν φαίνεται παράδοξο, συμμετοχή στη γενοκτονία δεν είχαν οι σουλτανικοί Οθωμανοί, οι οποίοι επίσης σφαγιάστηκαν και καταπιέστηκαν από τους εθνικιστές.

Εξάλλου την Οθωμανική Αυτοκρατορία ο Κεμάλ Ατατούρκ την κατέλυσε δημιουργώντας το νέο κράτος που καταχρηστικά ονόμασε «Δημοκρατία της Τουρκίας»… Επιπλέον ήταν τόση η απέχθεια των Τούρκων εθνικιστών προς το οθωμανικό παρελθόν που άλλαξαν ακόμα και το αλφάβητο (από αραβικό σε λατινικό) και κατασκεύασαν με τη βία ένα νέο έθνος, το τουρκικό, στη θέση των παλιών πολύγλωσσων και πολυεθνοτικών Οθωμανών μουσουλμάνων…

Η επέτειος της 19ης Μαΐου θεωρείται ότι αφορά μόνον τους Ποντίους. Όμως δεν είναι ακριβώς έτσι και οφείλεται στον χαοτικό τρόπο που η προσφυγική μνήμη διεκδίκησε από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 τα όσα της χρωστούσαν. Και ακριβώς γι’ αυτό ο πρώτος νόμος για την αναγνώριση της γενοκτονίας, που θέσπισε ως Ημέρα Μνήμης τη 19η Μαΐου, περιλάμβανε τα γεγονότα που έγιναν μόνο στην περιοχή του Πόντου.

Και στη συνέχεια ήρθε ο δεύτερος νόμος για τη γενοκτονία – που θέσπισε ως Ημέρα Μνήμης τη 14η Σεπτεμβρίου – για να συμπεριλάβει το σύνολο των μικρασιάτικων πληθυσμών – αφήνοντας, δυστυχώς, απέξω την περιοχή της Ανατολικής Θράκης, απ’ όπου ξεκίνησε η ενιαία γενοκτονία, τον Απρίλιο του 1914. Πάντως οι ποντιακοί φορείς κάνουν αξιοσημείωτες προσπάθειες ανάδειξης αυτών των ιστορικών σελίδων.

Από τον εθνικισμό στη γενοκτονία

Η πολιτική εξόντωσης των Χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, που είχε ήδη πλήξει σφοδρά τους Αρμένιους (1915) και τους Ασσυρίους, βρήκε νέο έδαφος εφαρμογής με την άφιξη του Κεμάλ και των οπαδών του. Ο Πόντος, που θεωρήθηκε εστία αντίστασης, αντιμετωπίζεται ως «απειλή» για το νέο τουρκικό έθνος. Τα αντάρτικα σώματα Ελλήνων, που μάχονταν για την αυτοάμυνα και επιβίωση, γίνονται το πρόσχημα για τη γενικευμένη βαρβαρότητα.ω

Οι μαρτυρίες περιγράφουν με ανατριχιαστική λεπτομέρεια τα εγκλήματα: από τις εκτελέσεις αμάχων και τις πυρπολήσεις χωριών, μέχρι τις πορείες εξόντωσης σε παγωμένα βουνά και ερήμους, χωρίς τροφή και νερό. Παιδιά πεθαίνουν στην αγκαλιά των μανάδων τους. Γυναίκες βιάζονται και βασανίζονται. Άνδρες εκτελούνται ή στέλνονται σε τάγματα καταναγκαστικής εργασίας – για να μην επιστρέψουν ποτέ.

Η θυσία των μωρών της Σάντας

Μία από τις πιο τραγικές και συγκλονιστικές στιγμές της Ποντιακής Γενοκτονίας διαδραματίζεται στη Σάντα, ένα σύμπλεγμα επτά ορεινών χωριών, που είχαν οργανώσει αντάρτικο σώμα υπό τον Ευκλείδη Κουρτίδη. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1921, οι κάτοικοι, πολιορκημένοι από τους Τούρκους, καταφεύγουν σε μια σπηλιά, προσπαθώντας να σωθούν. Όμως, η παρουσία βρεφών απειλεί να προδώσει τη θέση τους μέσα στη νύχτα με το κλάμα τους. Κι έτσι, οι απελπισμένες μητέρες, με σπαραγμό ψυχής, παραδίδουν τα μωρά τους στους αντάρτες για να τα σφάξουν και να σωθούν οι υπόλοιποι. Επτά βρέφη θανατώνονται. Χάρη σε αυτή την πράξη, 300 άνθρωποι καταφέρνουν να σωθούν.

Όταν οι Τούρκοι φτάνουν στο σημείο και βλέπουν τα σκοτωμένα βρέφη, παγώνουν. Ο επικεφαλής αξιωματικός, τρομοκρατημένος από την αποφασιστικότητα αυτών των ανθρώπων, φέρεται να λέει: «Άνθρωποι που σκότωσαν τα παιδιά τους είναι αδύνατον να πιαστούν και άρα είναι περιττό να μείνουμε άλλο εδώ».

Η 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης

Το 1994, η Βουλή των Ελλήνων ανακηρύσσει επισήμως τη 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Δεν είναι μόνο ένα εθνικό χρέος. Είναι ένας διαρκής αγώνας ενάντια στη λήθη. Ένας φόρος τιμής σε εκείνους που χάθηκαν και σε όσους κράτησαν ζωντανή την ταυτότητα, τη γλώσσα και την πίστη του ποντιακού ελληνισμού, μέσα από τον ξεριζωμό, τη φτώχεια και την προσφυγιά.

Παρά τις σαφείς ενδείξεις και τεκμήρια – που συνθέτουν τον ορισμό της γενοκτονίας σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1948 – η διεθνής αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας παραμένει περιορισμένη. Ο αγώνας συνεχίζεται από οργανώσεις της διασποράς, ακαδημαϊκούς και κράτη που έχουν το θάρρος να μιλήσουν για την Ιστορία χωρίς πολιτικούς συμψηφισμούς.

Το μήνυμα ότι «δεν εννοείται να υπάρχει πραγματική σχέση φιλίας και καλής γειτονίας με την Τουρκία, χωρίς να αναγνωριστεί η γενοκτονία σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού από τη σύγχρονη Τουρκία» έστειλε ο Στέφανος Κασσελάκης.

Η δήλωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ έγινε αμέσως μετά την κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο για τα θύματα της Γενοκτονίας, στην πλατεία Αγίας Σοφίας.
«Έχει αργήσει πάρα πολύ η αναγνώριση της Γενοκτονίας σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού από όλη τη διεθνή κοινότητα και ειδικά από τη γείτονα χώρα μας.

Κατά τη γνώμη μου δεν εννοείται να υπάρχει πραγματική, ουσιαστική, βαθιά σχέση φιλίας και καλής γειτονίας, χωρίς να αναγνωριστεί αυτό το έγκλημα από τη σύγχρονη Τουρκία», είπε ο χαρακτηριστικά.

Δεσμεύτηκε ότι θα θέτει το ζήτημα σε όλες τις διεθνείς επαφές του και σημείωσε:«Όπως έχω δεσμευτεί και για τις γερμανικές αποζημιώσεις, δεσμεύομαι ότι στη διεθνή παρουσία μου, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και με την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού ως μελλοντικός πρωθυπουργός, αυτό το ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας θα είναι ένα ζήτημα το οποίο θα το αναδεικνύω, θα το διεκδικώ για όλους τους Έλληνες μέχρι τέλους. Γιατί είναι ελληνικό θέμα δεν είναι θέμα μόνο των Ελλήνων του Πόντου».

Ακολούθως έθεσε το θέμα της προστασίας των χριστιανικών μνημείων στην Τουρκία, λέγοντας:«Πρέπει τα χριστιανικά μνημεία, και ειδικά στη γείτονα χώρα, να τα σεβόμαστε όλοι και να τα σέβονται επίσης και εκείνοι».

Εξέφρασε τη συγκίνηση του για τη σημερινή Ημέρα Εθνικής Μνήμης και τόνισε:«Είμαι βαθιά συγκινημένος για τη σημερινή μέρα. Στην Αριστερά η αδικία μας αγγίζει πολύ βαθιά. Αυτή η Γενοκτονία, που έγινε πριν ,κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν μπορεί να ξεχαστεί».

«Έχουμε ευθύνη ως Πολιτεία να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή για τις εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες του Πόντου που δολοφονήθηκαν, για τις οικογένειες που εκτοπίστηκαν. Και το βασικό είναι εμείς πώς θα γίνουμε μία καλύτερη χώρα. Πώς θα γίνουμε μία χώρα η οποία βγάζει τον καλύτερό μας εαυτό στη μνήμη αυτών των ανθρώπων.

Και όταν είδα σήμερα τον μικρό Αρσένη Ορφανίδη, που τραγούδησε με την ποντιακή λύρα, θέλω να σας πω ότι αυτό το παιδί δικαιούται και αξίζει να μεγαλώσει και να διαπρέψει σε μία σύγχρονη Ελλάδα και να έχει μαζί του μία κυβέρνηση η οποία θα κρατήσει τη μνήμη των προγόνων ζωντανή . Αθάνατοι», κατέληξε.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποδέχθηκε την πρόταση να επισκεφθεί τον Δεκαπενταύγουστο, την ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά στις πλαγιές του Βερμίου.