Η ανάρτηση της Κατερίνας Μουτσάτσου:

«Μια οφειλόμενη ενημέρωση για τη συμμετοχή μου στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», και κυρίως για τη δουλειά μου στον Τομέα Πολιτισμού.

Δεν είχα πρόθεση να δημοσιοποιήσω ζητήματα που αφορούσαν την εσωτερική λειτουργία των «ομάδων εργασίας» της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», και ειδικότερα του «Τομέα Πολιτισμού».

Ωστόσο, από τη στιγμή που ένα εσωτερικό μήνυμα που απέστειλα αρχικά κατά την αποχώρησή μου από την ομάδα αποκλειστικά στο εσωτερικό, διέρρευσε…

Και παράλληλα, διατυπώθηκαν, και συνεχίζονται να διατυπώνονται δημόσια, αναφορές που δημιουργούν την εντύπωση ότι η συμμετοχή μου στον πολιτικό φορέα περιορίστηκε απλώς σε μια «παρουσίαση του κινήματος» την 21η Μαΐου 2026 στη Θεσσαλονίκη, ή ότι «όσοι αποχώρησαν τα έκαναν όλα για θεσούλες», προσωπική προβολή, ή «δεν έκαναν τίποτε», ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο… Θεωρώ ότι οφείλω, με σεβασμό προς όλους, να αποκαταστήσω τα πραγματικά δεδομένα.

Κατά τη διάρκεια της συμμετοχής μου στον πολιτικό φορέα που διήρκεσε πάνω από δύο μήνες εργάστηκα συστηματικά πάνω σε δύο ολοκληρωμένες προγραμματικές προτάσεις:

Η πρώτη: Πρόγραμμα για τον Πολιτισμό και την Πολιτιστική Κληρονομιά, με επεξεργασμένες θέσεις και προτάσεις για την προστασία των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων, τον δημόσιο χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς, τον ρόλο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και του ΟΔΑΠ, τη διαχείριση και ανάδειξη της πολιτιστικής περιουσίας και τη σχέση Πολιτισμού, κοινωνίας και ανάπτυξης.

Η δεύτερη: Πρόγραμμα για τον Ελληνικό Κινηματογράφο και την οπτικοακουστική πολιτική, με συγκεκριμένες προτάσεις για τη χρηματοδότηση της ελληνικής παραγωγής, τη λειτουργία και τον προσανατολισμό ενός «Νέου ΕΚΚΟΜΕΔ», την επιλεκτική χρηματοδότηση, τα κίνητρα παραγωγής, τις διεθνείς συμπαραγωγές, τη διανομή και εξωστρέφεια, καθώς και ένα διαφορετικό μοντέλο ενίσχυσης της ελληνικής κινηματογραφικής δημιουργίας.

Μια οφειλόμενη ενημέρωση για τη συμμετοχή μου στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», και κυρίως για τη δουλειά μου στον Τομέα Πολιτισμού.

Δεν είχα πρόθεση να δημοσιοποιήσω ζητήματα που αφορούσαν την εσωτερική λειτουργία των «ομάδων εργασίας» της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», και… pic.twitter.com/4I1lKhhlmh

— Katerina Moutsatsos (@katmouts) August 14, 2026

Δεν επρόκειτο για κάποιες γενικές σκέψεις ή για υλικό μιας παρουσίασης. Ήταν αποτέλεσμα πολλών ωρών έρευνας, μελέτης, επεξεργασίας στοιχείων, επαφών, συναντήσεων και συγγραφής συγκεκριμένων πολιτικών προτάσεων. Άλλωστε, με αυτά τα θέματα ασχολούμαι χρόνια και έχω δημόσιο λόγο σε όλες τις προσωπικές μου σελίδες και πλατφόρμες.

Ήδη από την 20η Ιουνίου 2026 είχα αρχίσει να καταθέτω στην επίσημη πλατφόρμα του «Τομέα Πολιτισμού» της «Ελπίδας» συγκεκριμένες προτάσεις. Δυστυχώς, ένα σημαντικό μέρος αυτών δεν έτυχε της προσοχής κανενός «στελέχους-στρατιώτη» της «Ελπίδας».

Στο πλαίσιο αυτής της δουλειάς εντάσσεται και μια ιδιαίτερα σημαντική πρωτοβουλία: Η επαφή και η συνάντηση με εκπροσώπους των εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Μαζί με τον Θανάση Αυγερινό, επιδιώξαμε τη συγκεκριμένη συνάντηση ήδη από τον Ιούνιο, πολύ πριν το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού βρεθεί στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Η προσπάθεια για να πραγματοποιηθεί το ραντεβού είχε επομένως ξεκινήσει εγκαίρως, όταν ακόμη ελάχιστοι ασχολούνταν συστηματικά με το συγκεκριμένο ζήτημα.

Η συνάντηση που τελικά πραγματοποιήθηκε με την Πρόεδρο του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού Δέσποινα Κουτσούμπα, καθώς και τα μέλη του ΔΣ Λιώνη Δέδε και Δημήτρη Κουφοβασίλη, διήρκεσε πάνω από δύο ώρες και μας επέτρεψε να γνωρίσουμε όχι μόνο τις θέσεις και τις ανησυχίες των ανθρώπων που έχουν γνώση εκ των έσω της λειτουργίας του Υπουργείου Πολιτισμού, αλλά και τις προτάσεις τους σχετικά με τις αλλαγές που σχεδιάζονταν και τις συνέπειες που – όπως προειδοποιούσαν – θα μπορούσαν να επιφέρουν. Στη συνάντηση ήταν παρούσα και η Πρόεδρος της «Ελπίδας» Μαρία Καρυστιανού, η οποία συμμετείχε διαδικτυακά. Αυτή ακριβώς θεωρούσα ότι έπρεπε να είναι η διαδικασία για τη διαμόρφωση ενός σοβαρού πολιτικού προγράμματος: έρευνα, τεκμηρίωση, διάλογος με τους ανθρώπους του χώρου και στη συνέχεια συγκεκριμένες προτάσεις – όχι απλώς μια «παρουσίαση» προγράμματος.

Δεν τα αναφέρω όλα αυτά για να διεκδικήσω εύσημα. Τα αναφέρω επειδή υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη διαφωνία με τις λειτουργίες ενός κόμματος – – για το αν είναι όντως «από τα κάτω» και δημοκρατικές – και στις δημόσιες υπόνοιες ή απευθείας δηλώσεις ότι αυτή η δουλειά δεν υπήρξε ποτέ. Η πολιτική διαφωνία είναι θεμιτή. Η αποχώρηση, όπως και η κριτική αυτής, κατά την άποψή μου, είναι επίσης θεμιτή. Όμως κανείς δεν πρέπει να θεωρεί ότι επειδή ένας άνθρωπος επέλεξε τελικά να αποχωρήσει, διαγράφονται αναδρομικά ο χρόνος, η εργασία, οι πρωτοβουλίες, οι επαφές, και οι ιδέες του.

Το μήνυμα που έστειλα αποχωρώντας συγκεκριμένα από την ομάδα Πολιτισμού, ήταν ένα μήνυμα ευγνωμοσύνης προς κάποιους από τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα και τους οποίους εξακολουθώ να εκτιμώ. Δεν είχε πικρία ούτε διάθεση αντιπαράθεσης. Έγραφα, μεταξύ άλλων: «Ήταν τιμή μου να πορευτώ με ανθρώπους πανάξιους που διαθέτουν όραμα και αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά, και ήμουν τυχερή που βρέθηκα να συμβάλλω με όσες δυνατότητες και γνώση είχα σε αυτή την προσπάθεια.» Αυτό εξακολουθώ να πιστεύω, γι’ αυτό θεωρώ άδικο να υποβαθμίζεται σήμερα δημόσια η συνεισφορά ανθρώπων επειδή επέλεξαν να αποχωρήσουν ή να παρουσιάζεται η παρουσία τους και η εργασία τους σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

Για λόγους διαφάνειας, είμαι ανά πάσα στιγμή έτοιμη να δημοσιοποιήσω τα δύο προγράμματα που συνέταξα, ώστε οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται να μπορεί να τα διαβάσει και να κρίνει ο ίδιος το εύρος, το περιεχόμενο και τη σοβαρότητα της δουλειάς που κατατέθηκε. Άλλωστε δεν ανήκουν σε μένα ούτε στο κόμμα «Ελπίδα». Ανήκουν σε οποιονδήποτε θα ήθελε να κάνει βήματα προς την υλοποίησή τους.

Δεν επιθυμώ μια προσωπική αντιπαράθεση με κανέναν. Επιθυμώ όμως να προστατεύσω την αλήθεια για τη δουλειά που έγινε, και κυρίως να επιμείνω πεισματικά στον αγώνα για Δημοκρατία, Ελευθερία, και κοινωνική χειραφέτηση – και βεβαίως για Πολιτισμό… Σε μια χώρα από την οποία κατάφεραν να αρπάξουν ΚΑΙ αυτόν. Αυτές οι αξίες δεν ανήκουν σε κανένα πρόσωπο, σε καμία ομάδα, και σε κανέναν πολιτικό φορέα. Ανήκουν σε όλους μας, και γι’ αυτές θα συνεχίσω να εργάζομαι και να αγωνίζομαι».

Το κύμα των παραιτήσεων και οι βαριές καταγγελίες

Οι διαφωνίες εξελίχθηκαν σε ανοιχτή σύγκρουση, με την πόρτα της εξόδου να περνούν πάνω από 22 στελέχη. Η αρχή έγινε στα τέλη Ιουνίου με την παραίτηση του τεχνικού συμβούλου οικογενειών θυμάτων των Τεμπών, Βασίλη Κοκοτσάκη, ο οποίος έκανε λόγο για λειτουργία «με όρους αυλής» και παρασκηνιακούς ανταγωνισμούς, ενώ ακολούθησε το βαθύ ρήγμα με τον δημοσιογράφο Θανάση Αυγερινό περί «ύποπτων και φυτευτών συμβουλάτορων».

Σε κοινή τους ανακοίνωση, 21 στελέχη (μεταξύ των οποίων οι Ν. Ζαρκαδούλας, Αγγ. Λενακάκη, Θ. Τζουγανάτος, Τ. Κοτσιόργιος, Αχ. Ρομπογιαννάκης, Ηλ. Μιχαλάς, Κ. Μουτσάτσου κ.ά.) επιρρίπτουν ευθέως ευθύνες για τη στασιμότητα και τα λάθη στην ηγετική ομάδα:

«Η συνεχής εσωστρέφεια, τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη, η στασιμότητα, η προχειρότητα στη ροή ενημέρωσης και οι σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της ίδιας της Μαρίας Γρατσία, του παλαιοκομματικού απολιθώματος Νίκου Γαλανού και δυστυχώς της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού».

Η στάση της ηγεσίας και το πολιτικό στοίχημα ενόψει ΔΕΘ

Η ηγεσία του κόμματος υποβαθμίζει τις εξελίξεις κάνοντας λόγο για «μεμονωμένες αποχωρήσεις» και καταγγέλλοντας στοχοποίηση από τα ΜΜΕ.

Παράλληλα, το Πολιτικό Συμβούλιο εξέφρασε ομόφωνη στήριξη στο πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, ξεκαθαρίζοντας ότι ο φορέας δεν θα αποτελέσει «δεκανίκι» άλλων πολιτικών δυνάμεων.

Παρότι το κόμμα δείχνει να συγκρατεί προς το παρόν τις δημοσκοπικές του δυνάμεις, η ουσιαστική πρόκληση παραμένει η οργανωτική ανασυγκρότηση και η παρουσίαση σαφούς προγράμματος (ιδιαίτερα στην οικονομία) ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, που θα καθορίσει τις ισορροπίες του φθινοπώρου.

«Ένας πολύ στενός κύκλος αυλικών, κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, με παράλογη εμμονή σε αυτοκαταστροφικές επιλογές, να μετατρέψει ένα ευρύ Κίνημα Πολιτών που είχε όλες τις προϋποθέσεις να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα, σε ένα μικρό φοβικό αρχηγικό κόμμα. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα και καλό είναι ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντί της…» αναφέρουν και επισημαίνουν: «Η συνεχής εσωστρέφεια, τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη, η στασιμότητα, η προχειρότητα στη ροή ενημέρωσης και οι σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της ίδιας της Μαρίας Γρατσία, του παλαιοκομματικού απολιθώματος Νίκου Γαλανού και δυστυχώς της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού».

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν την οποία υπογράφουν ως πρώην Γραφείου Τύπου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», – και τα οποία προφανώς πρόσκεινται στον διαγραφέντα εκπρόσωπο Τύπου Θανάση Αυγερινό – καταγγέλουν τη Μαρία Γρατσία για   ψεύδη, πολιτική αναξιοπρέπεια και διαρκείς παρεμβάσεις.  

Τα συγκεκριμένα στελέχη καταγγέλλουν μεταξύ άλλων ότι «ο τομέας Επικοινωνίας ουδέποτε αφέθηκε να λειτουργήσει, καθώς συνεχώς προσέκρουε στον αυστηρό έλεγχο της ιδίας της κας Γρατσία και στις συνεχείς παρεμβάσεις του πολύ μικρού κύκλου μυστικοσυμβούλων της κας Καρυστιανού», ότι η ιστοσελίδα του Κινήματος, ουδέποτε βγήκε στον «αέρα», διότι αποφασίστηκε να αλλαχθεί την τελευταία στιγμή το domain της με το σημερινό δύσχρηστο και να ανατεθεί στον μυστικοσύμβουλο Νίκο Γαλανό και συνεργάτες του και ότι «οι προτάσεις που έγιναν από τους επαγγελματίες του τομέα, τόσο στο επίπεδο της στρατηγικής επικοινωνίας όσο και στις απλές διαδικασίες προβολής και ενημέρωσης, πήγαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία στα σκουπίδια».

Καλούν δε την κα Γρατσία «να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στο Πολιτικό Συμβούλιο και τους σχετικούς διαλόγους στα τσατ συντονισμού της Επικοινωνίας», αλλιώς, απειλούν να το πράξουν οι ίδιοι.

Η ανακοίνωση: 

«Όταν σε μια προσπάθεια αποφυγής των απαντήσεων στις σαφείς πολιτικές ερωτήσεις, που έχουν καταθέσει δημόσια τα δεκάδες αποχωρήσαντα πρώην στελέχη της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», μοναδικά εργαλεία είναι η πολιτική σπέκουλα και τα ψεύδη, τότε γίνεται κατανοητό ότι κάποιοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως και ξένοι προς τη στοιχειώδη πολιτική αξιοπρέπεια.

Ο λόγος για την κα Μαρία Γρατσία (ενδεχομένως νέα ή μόνιμη εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Καρυστιανού;), η οποία σε δύο δημόσιες εμφανίσεις της προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, με τη μέθοδο της δολοφονίας χαρακτήρων και της μετάθεσης ευθυνών. Δεν δίστασε, δε, να καταγγείλει, εμμέσως πλην σαφώς, «προσπάθεια επικοινωνιακού αποκλεισμού» του Κινήματος, από τους ανθρώπους που εθελοντικά προσέφεραν εκατοντάδες ώρες εργασίας προκειμένου να λειτουργήσει ο τομέας Επικοινωνίας και το υποτυπώδες, χωρίς τεχνικά μέσα ή πολυάριθμο προσωπικό, Γραφείο Τύπου της «Ελπίδας».

Η πραγματικότητα φυσικά είναι εντελώς διαφορετική και δεν θα είχαμε καμία όρεξη να αναφερθούμε λεπτομερώς σε αυτήν, αν η θρασύτατη προσπάθεια παραπληροφόρησης εκ μέρους της άτυπης αντι-προέδρου ή μήπως γενικής διαχειρίστριας (;) του κόμματος, δεν γινόταν τόσο προσβλητική.

Όπως εδώ και δύο μήνες, από ιδρύσεως του κόμματος, είχε επισημανθεί αρμοδίως και επανειλημμένως, ο τομέας Επικοινωνίας ουδέποτε αφέθηκε να λειτουργήσει, καθώς συνεχώς προσέκρουε στον αυστηρό έλεγχο της ιδίας της κας Γρατσία και στις συνεχείς παρεμβάσεις του πολύ μικρού κύκλου μυστικοσυμβούλων της κας Καρυστιανού.

Πλήθος Δελτίων Τύπου ουδέποτε δημοσιεύθηκαν, διότι δεν έλαβαν την έγκριση αυτής της στενής, και άσχετης με την πολιτική επικοινωνία, ομάδας λήψης αποφάσεων.

Η ιστοσελίδα του Κινήματος, που είχε ετοιμαστεί από τον τομέα Επικοινωνίας και ήταν έτοιμη να λειτουργήσει αμέσως μετά την ίδρυση του κόμματος, ουδέποτε βγήκε στον «αέρα», διότι αποφασίστηκε να αλλαχθεί την τελευταία στιγμή το domain της με το σημερινό δύσχρηστο και να ανατεθεί στον μυστικοσύμβουλο Νίκο Γαλανό και συνεργάτες του.

Ο τομέας Επικοινωνίας και το Γραφείο Τύπου δεν έλαβαν ποτέ ούτε κωδικούς συντάκτη, προκειμένου να ανανεώνουν την ιστοσελίδα, ούτε είχαν εμπλοκή στη δημιουργία της, με αποτέλεσμα να μείνει πάνω από ένα μήνα «νεκρή» και στη συνέχεια να ενημερώνεται με τον «αραμπά». Οι προτάσεις που έγιναν από τους επαγγελματίες του τομέα, τόσο στο επίπεδο της στρατηγικής επικοινωνίας όσο και στις απλές διαδικασίες προβολής και ενημέρωσης, πήγαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία στα σκουπίδια.

Με αποκορύφωμα τις απολύτως λανθασμένες επιλογές της ηγεσίας ότι δεν θα εκπροσωπούμαστε (έως εσχάτως, που επελέγη το αντίθετο) στα «μη ηθικά» ΜΜΕ και ότι θα «αποκρουστεί» η αποχώρηση των στελεχών στην Κρήτη με τους «καρμπόν» ψευδείς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς περί «αιφνιδιασμού», «δολιότητας» και απόπειρας παρεμπόδισης της έναρξης λειτουργίας της επίσημης ιστοσελίδας (!). Όπως και με ενθάρρυνση των ψευδών διαρροών ότι ο κ. Κοκοτσάκης είχε δεχθεί προτάσεις να είναι βουλευτής άλλου κόμματος.

Προς επίρρωσιν όλων των παραπάνω, καλούμε την κα Γρατσία να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στο Πολιτικό Συμβούλιο και τους σχετικούς διαλόγους στα τσατ συντονισμού της Επικοινωνίας. Αν συνεχίσει να ζητά γεγονότα και αποδείξεις, μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς για να την διευκολύνουμε. Τότε, με πλήρη διαφάνεια, θα μπορεί ο καθένας να κρίνει αν δικαιολογείται ο «αιφνιδιασμός» και η «έκπληξη» που υποδύεται κάθε τόσο η κα Γρατσία, για πολιτικές, οργανωτικές και επικοινωνιακές διαφωνίες, οι οποίες εκφραζόντουσαν εσωκομματικά εδώ και μήνες.

Η συνεχής εσωστρέφεια, τα τραγικά επικοινωνιακά λάθη, η στασιμότητα, η προχειρότητα στη ροή ενημέρωσης και οι σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της ίδιας της Μαρίας Γρατσία, του παλαιοκομματικού απολιθώματος Νίκου Γαλανού και δυστυχώς της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού, που ουδέποτε θέλησαν να ακούσουν τις συνεχείς επισημάνσεις των σφαλμάτων, από τη μεριά του τομέα Επικοινωνίας.

Η παρασκηνιακή υποκατάσταση του τομέα με ανθρώπους που ουδέποτε γνωρίσαμε και ποτέ δεν μας προτάθηκε να συνεργαστούμε μαζί τους, ήταν απλά το επιστέγασμα της απαξίωσης όσων διαφωνούσαμε με τις λανθασμένες επιλογές και ενοχλούσαμε με την γενικότερη κριτική στάση μας.

Ένας πολύ στενός κύκλος αυλικών, κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, με παράλογη εμμονή σε αυτοκαταστροφικές επιλογές, να μετατρέψει ένα ευρύ Κίνημα Πολιτών που είχε όλες τις προϋποθέσεις να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα, σε ένα μικρό φοβικό αρχηγικό κόμμα. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα και καλό είναι ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντί της…
Εκ του πρώην Γραφείου Τύπου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία»

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Θανάσης Αυγερινός υποστηρίζει ότι έχει έρθει η στιγμή να γίνει ένας ουσιαστικός απολογισμός για την πορεία του πολιτικού εγχειρήματος, αφήνοντας παράλληλα σαφείς αιχμές για την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό του κόμματος.

«Καιρός να συζητήσουμε άπαντες ήσυχα κι απλά τι έφταιξε, τι δεν πήγε καλά, τι έπρεπε να γίνει διαφορετικά και προπαντός γιατί ολόκληρο σχεδόν το μεγαλειώδες Κίνημα των Τεμπών έμεινε εκτός της “Ελπίδας”, η οποία πεθαίνει μεν τελευταία, αλλά πεθαίνει…», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του.

Η ηθοποιός, που είχε γίνει γνωστή για το viral βίντεο «I am Hellene» και ήταν το πρόσωπο έκπληξη στην ιδρυτική εκδήλωση του κόμματος Καρυστιανού, ακολουθεί στην έξοδο το έτερο πρόσωπο της ίδιας εκδήλωσης, τον Θανάση Αυγερινό. Το γαϊτανάκι που άνοιξε ο πραγματογνώμονας Βασίλης Κοκοτσάκης, σήμερα μετρά συνολικά τρεις αποχωρήσεις, με τον κ.Τάκη Κοτσόργιο, επικεφαλής Αγροτικού του κόμματος να μιλάει για «αυταπάτη από την οποία αποχωρεί». 

Η ηθοποιός Κατερίνα Μουτσάτσου, στη δήλωση αποχώρησης, ευχαρίστησε τα πρόσωπα με τα οποία συνεργάστηκε, ευχόμενη «καλή δύναμη και υπομονή σε όλους στον δύσκολο αυτό αγώνα μιας τραυματισμένης και αποκαμωμένης κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε όλοι μας ανεξαιρέτως».

«Αποχωρώντας από τη συμμετοχή μου στην ομάδα Πολιτισμού επιθυμώ να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε φίλους και στελέχη του κινήματος με τα οποία συνεργάστηκα, αλλά και κάποιους από τους εξαιρετικούς συναδέλφους της ομάδα αυτής. Ήταν τιμή μου να πορευτώ με ανθρώπους πανάξιους που διαθέτουν όραμα και αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά, και ήμουν τυχερή που βρέθηκα να συμβάλλω με όσες δυνατότητες και γνώση είχα σε αυτή την προσπάθεια», αναφέρει η Κατερίνα Μουτσάτσου.

«Δηλώνω ότι δεν παύω να αγωνίζομαι για αυτό το “όνειρο” που μας συνδέει όλους, και που αναζητά δημοκρατία, ελευθερία, και κοινωνική χειραφέτηση», καταλήγει στη δήλωσή του.

Το κόμμα μετρά ακόμα μία αποχώρηση, αυτή της σχολικής ψυχολόγου Μαρίας Ιωαννίδου, μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου που άνηκε στον στενό πυρήνα συνεργατών της Μαρίας Καρυστιανού. Η κυρία Ιωαννίδου, ευχαρίστησε όσους συνεργάστηκαν μαζί της ευχόμενη να συναντηθούν ξανά μελλοντικά.

«Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι. Θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για τη συνεργασία, τις συζητήσεις και τις στιγμές που μοιραστήκαμε όλο αυτό το διάστημα. Σήμερα ολοκληρώνεται για μένα αυτός ο κύκλος, όμως κρατώ μόνο εκτίμηση για όλους εσάς και εύχομαι ολόψυχα το Κίνημα να πετύχει τους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε. Σας εύχομαι δύναμη, υγεία και καλή συνέχεια στο έργο σας. Ελπίζω οι δρόμοι μας να συναντηθούν ξανά στο μέλλον, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Να είστε όλες και όλοι καλά», αναφέρει η Μαρία Ιωαννίδου.

Από το κόμμα αποχώρησε και ο συνδικαλιστής και πρόεδρος του Πανελληνίου Δικτύου Παράκτιων Αλιευτικών Συλλόγων, Τάκης Κοτσόργιος. Ο κ. Κοτσόργιος είχε πρόσφατα υποδεχτεί την κυρία Καρυστιανού στο Μεσολόγγι ενώ ήταν μέλος του αγροτικού τομέα της «Ελπίδας».

Στην επιστολή παραίτησής του, ο κ. Κοτσόργιος αναφέρει πως δεν αποχωρεί απλώς από το κόμμα αλλά από «μία αυταπάτη σχετικά με την καταπάτηση κάθε έννοιας της δημοκρατίας στο εσωτερικό του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου». 

«Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολιτικές ήττες που δεν μετριούνται στις κάλπες αλλά μετριούνται όταν οι ίδιες οι αξίες για τις οποίες γεννήθηκε ένα κίνημα εγκαταλείπονται από αυτούς που είχαν την ευθύνη να τις υπηρετήσουν. Σήμερα αποχωρώ από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, όχι γιατί κουράστηκα, αλλά γιατί διαφώνησα σε ουσιαστικές πολιτικές, γιατί δεν μπορώ να συνεχίσω να συμμετέχω σε έναν πολιτικό φορέα που, κατά τη δική μου άποψη και εμπειρία, απομακρύνθηκε οριστικά από τις αρχές που διακήρυξε δημόσια μέχρι σήμερα δηλαδή την δημοκρατία, την διαφάνεια, και την λογοδοσία», συνεχίζει.

«Εντάχθηκα στο κόμμα αυτό γιατί πίστεψα ότι, η κραυγή της κοινωνίας μετά τις μνημονιακές πολιτικές και τις χιλιάδες δολοφονημένους ανθρώπους που οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία, μετά την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού την εκποίηση του εθνικού πλούτου την εκχώρηση της εθνικής ανεξαρτησίας, την καταστροφή του Ε.Σ.Υ την δολοφονία της παιδείας, το έγκλημα στα Τέμπη και τα αναρίθμητα πολιτικά κοινωνικά και οικονομικά σκάνδαλα, θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια νέα πολιτική κουλτούρα και έκφραση. Πίστεψα ότι θα μπορούσε με τις αξίες που φάνηκαν ότι θα έδινε ένα νέο διαφορετικό δρόμο για μια πραγματική αλλαγή προς την κατεύθυνση της επιστροφής της δημοκρατίας που μας έχουν κλέψει αλλά και της Πατρίδας μας που την έχουν καταλάβει εδώ και πάρα πολλά χρόνια», αναφέρει ο κ. Κοτσόργιος.

«Εντάχθηκα σε ένα κίνημα όπου πίστευα ότι κανείς δεν θα ήταν ιδιοκτήτης, όπου οι αποφάσεις θα ανήκαν στα μέλη, όπου η κριτική θα ήταν δύναμη και όχι απειλή, όπου η δημοκρατία θα ξεκινούσε από το εσωτερικό του ίδιου του κινήματος και θα κατέβαινε στην κοινωνία δίνοντας στους πολίτες το μεγαλείο που τόσα χρόνια οι συστημικές κυβερνήσεις μας στέρησαν καταστρέφοντας έτσι την χώρα. Αντί γι’ αυτό, βίωσα μια πραγματικότητα που δεν μπορούσα πλέον να αγνοώ», συμπληρώνει και συνεχίζει:

«Μετά την ολοκλήρωση και την κατάθεση εκ μέρους μου των θέσεων στον αγροτικό τομέα δεν υπήρξε καμία ενημέρωση, έπαψα ουσιαστικά να έχω οποιαδήποτε συμμετοχή. Δεν υπήρχε ουσιαστική ενημέρωση για συνεδριάσεις, για διαβουλεύσεις ή για τη διαμόρφωση πολιτικών θέσεων. Ο διάλογος ήταν ανύπαρκτος και η συλλογικότητα έχανε το νόημά της. Κάτω από αυτές τις συνθήκες άρχισα να προβληματίζομαι πολύ σοβαρά σχετικά με τον χαρακτήρα του κόμματος στο οποίο συμμετείχα αν και εφόσον θα μπορούσε να θεωρηθεί συμμετοχή αυτό. Κάθε οργανισμός, κάθε πολιτικός φορέας κρίνεται από τον ελληνικό λαό όχι από όσα υπόσχεται, αλλά από τον τρόπο που λειτουργεί και μετατρέπει την κραυγή του λαού που καθημερινά καταστρέφεται σε εφαρμοσμένη πολιτική

Η Δημοκρατία δεν αποδεικνύεται στις ομιλίες στις δημόσιες τοποθετήσεις. 

Αποδεικνύεται όταν ανέχεσαι τη διαφωνία, όταν ακούς αυτούς που διαφωνούν, όταν λογοδοτείς, όταν δεν φοβάσαι την εσωτερική κριτική, όταν προσπαθείς να μάθεις αυτό που δεν γνωρίζεις και που κάποιοι άλλη το γνωρίζουν πολύ καλά.

Η μεγάλη μου απογοήτευση, είναι βαθιά πολιτική, γιατί φοβάμαι ότι για ακόμη μία φορά στην Ελλάδα δημιουργήθηκε η ελπίδα πως μπορεί να γεννηθεί κάτι πραγματικά νέο και διαφορετικό, μόνο και μόνο για να αναπαραχθούν γνώριμες λογικές συγκέντρωσης της πολιτικής εξουσίας σε ένα προσωποπαγές συστημικό κόμμα .

Αντί να δημιουργηθεί πραγματικά μια ουσιαστική ελπίδα για τον Ελληνικό λαό δημιουργήθηκε ένα μόρφωμα με δήθεν δημοκρατικά χαρακτηριστικά με σκοπό να αποτύχει και να δημιουργήσει στον Ελληνικό λαό την ψευδαίσθηση ότι κανένα διεκδικητικό κίνημα δεν έχει προοπτική στην χώρα μας.

Ο στόχος είναι σαφής και καθαρός και εδώ θα πρέπει εμείς να δώσουμε το σωστό αντίμετρο .

Το κίνημα των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων δεν δημιουργήθηκε και οι πολίτες δεν βγήκαν στους δρόμους για να αλλάξουν απλώς τα πρόσωπα διαχείρισης της εξουσίας

Βγήκαν γιατί ήθελαν να αλλάξει ο τρόπος που ασκείται η εξουσία αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα που θα έφερνε πραγματικά ριζοσπαστική συστημική αλλαγή στην Ελλάδα

Αν ένα κίνημα όπως αυτό που μετασχηματίστηκε σε κόμμα δεν μπορεί να εφαρμόσει τη δημοκρατία που είχε κάνει σημαία στο εσωτερικό του, πώς είναι δυνατόν να πείσει ότι μπορεί να την αποκαταστήσει στη χώρα;

Αν το κόμμα δεν μπορέσει η κάποιοι από την ηγεσίαν δεν θέλουν να εφαρμόσουν την δικαιοσύνη , την διαφάνεια την λογοδοσία και την ανακλητότητα είναι δυνατόν να τα εφαρμόσουν στην κοινωνία;

Κρατώ μόνο μια ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που πίστεψαν ότι η πολιτική μπορεί να γίνει αλλιώς στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο Σε αυτούς οφείλω να πω την αλήθεια όπως την έζησα.

Δεν αποχωρώ από τον αγώνα, δεν αποχωρώ από την κοινωνία, δεν αποχωρώ από τους ανθρώπους της παραγωγής, της αλιείας, της υπαίθρου και της εργασίας.

Αποχωρώ από μια προσωποπαγή πολιτική επιλογή που δεν μπορώ πλέον να υπερασπιστώ με καθαρή συνείδηση γιατί απουσιάζουν από αυτήν οι βασικές αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Η Δημοκρατία δεν έχει δεν είχε και δεν θα έχει ποτέ ανάγκη από πιστούς.

Η Δημοκρατία έχει ανάγκη από ελεύθερους ανθρώπους και η ελευθερία αρχίζει από τη στιγμή που σταματάς να σιωπάς, από την στιγμή που δεν μπορείς να συμβιβαστείς με τίποτα λιγότερο από την καθαρή δημοκρατία .

Σήμερα, λοιπόν, επιλέγω να μιλήσω, γιατί η μεγαλύτερη προδοσία απέναντι στην Ελπίδα των πολιτών δεν είναι η αποχώρηση από το κόμμα Ελπίδα για τη Δημοκρατία αλλά είναι η σιωπή.

Μας απαγόρευαν να κάνουμε εκλογές για να αναδείξουμε την νομαρχιακή συντονιστική επιτροπή στην Αιτωλοακαρνανία.

Δεν μπορούσαμε να συμμετάσχουμε σε διαδικασίες διαλόγου για διαμόρφωση πολιτικών θέσεων και αυτό γιατί δεν τους ενδιέφεραν οι πολιτικές θέσεις αλλά μόνο η πορεία προς τις εκλογές.

Το κόμμα λειτουργούσε με ανθρώπους ουσιαστικά διορισμένους και όχι εκλεγμένους .

Εκείνο όμως που μου προκάλεσε σοβαρό προβληματισμό είναι πως όταν κατέθεσαν τα νομιμοποιητικά έγγραφα στον Άρειο Πάγο αξιοποίησαν το διαζευκτικό Η στον νόμο και προσκόμισαν μόνο την ιδρυτική διακήρυξη και όχι το καταστατικό. Αυτό δείχνει ότι δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση καταστατικές δημοκρατικές διαδικασίες πράγμα που δείχνει το έλλειμμα δημοκρατίας που κυριαρχεί και θα κυριαρχεί στο κόμμα.

Για μένα είναι ξεκάθαρο, δεν υπάρχει χώρος σε ένα κόμμα με δυσανεξία στις δημοκρατικές διαδικασίες.
Υπάρχει όμως ατελείωτη διάθεση για κάτι νέο μέσα από την κοινωνία των πολιτών και των διεκδικητικών κινημάτων.

Ας μην τους χαριστούμε. Ας πάρουμε πίσω το πραγματικό κίνημα των Τεμπών ας οργανώσουμε τον κόσμο κάτω από την ασπίδα της δημοκρατίας.

Ας καλέσουμε όλους αυτούς που είναι υποστηριχτές του κοινωνικού πατριωτισμού της πραγματικής δημοκρατίας και οι οποίοι κάνουν τις ίδιες διαπιστώσεις να συνταχθούν μαζί μας σε μία πορεία για ένα νέο πολιτικό – ηθικό – κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαο .

Η ιστορία δεν σχωρνά τους προδότες αλλά περισσότερο δεν σχωρνά αυτούς που σιωπούν μπροστά στην προδοσία». 

Με ανάρτησή του, ο κ. Αυγερινός γνωστοποίησε ότι εδώ και μέρες δεν έχει καμία συμμετοχή στην επικοινωνία του κόμματος. Κατήγγειλε τη λειτουργία «παράλληλου Γραφείου Τύπου» και έκανε λόγο για «ύποπτους και φυτετούς συμβουλάτορες των διαδρόμων».

Συγκεκριμένα έγραψε:

«Ενημερώνω φίλους και συνοδοιπόρους, γνωστούς και αγνώστους, συναδέλφους και συναγωνιστές (οι εχθροί τα ξέρουν ήδη) ότι εδώ και πολλές ημέρες δεν έχω ουδεμία ευθύνη για την επικοινωνιακή δραστηριότητα της «ΕΛΠΙΔΑΣ για τη Δημοκρατία», ούτε έχω πλέον την εκπροσώπησή της στα ΜΜΕ. Όπως πληροφορήθηκα εκ των υστέρων, τουλάχιστον από τις 12 Ιουλίου λειτουργεί εντός του Κινήματος ένα παράλληλο Γραφείο Τύπου, του οποίου τη σύνθεση δεν γνωρίζω.

Οι ύποπτοι και φυτευτοί «συμβουλάτορες» των διαδρόμων είναι πάντα πρόβλημα για οποιονδήποτε συλλογικό σχηματισμό, πολύ περισσότερο για ένα Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών, που φιλοδοξεί να παρέμβει δραστικά για να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες και τις εναλλακτικές λύσεις ώστε να έρθουν επιτέλους οι πολίτες στην εξουσία και η δημοκρατία μας να λειτουργήσει.

Καθείς αναλαμβάνει τις ευθύνες του για τις πράξεις και τις παραλείψεις του, προπαντός για τις εξετάσεις, που επιλέγει να δώσει. Καθείς εφ’ ω ετάχθη, λοιπόν. Προς το παρόν επιλέγω να πάω μερικές ημέρες διακοπές.»

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η πτωτική πορεία της «Ελπίδας» στα γκάλοπ προκάλεσε ανησυχία και προβληματισμό για τα επόμενα βήματα, ενώ η πρόεδρος του κόμματος υποστήριξε κατά τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου ότι πρέπει να επιταχυνθούν οι ρυθμοί της προετοιμασίας του προεκλογικής εκστρατείας και να αρχίσουν να συγκροτούνται τα ψηφοδέλτια ανά περιφέρεια, παρότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027.

Σήμερα η κυρία Καρυστιανού πραγματοποιεί περιοδεία στη Λάρισα, όπου θα έχει διαδοχικά συναντήσεις με τον Δήμαρχο της πόλης, τη Διοίκηση του Επιμελητηρίου Λάρισας, με μέλη και φίλους της «Ελπίδας» στην αίθουσα συνεδριάσεων της Περιφέρειας Θεσσαλίας και με τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Δημήτρη Κουρέτα.

Η αφορμή για την αντίδρασή του ήταν το επίσημο πρόγραμμα των δράσεων της Μαρίας Καρυστιανού για την Τετάρτη 29 Ιουλίου. Στην ανακοίνωση που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του κόμματος, η προγραμματισμένη συναυλία του Χρήστου Θηβαίου στην Πινακοθήκη Λάρισας εμφανιζόταν ως η εκδήλωση που θα ολοκλήρωνε τις πολιτικές δραστηριότητες της προέδρου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Η δημόσια απάντηση του Χρήστου Θηβαίου

Ο τραγουδοποιός αντέδρασε άμεσα μέσα από ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάνοντας λόγο για απόπειρα επικοινωνιακής εκμετάλλευσης της συναυλίας του από πολιτικό φορέα, χωρίς πάντως να κατονομάσει τη Μαρία Καρυστιανού ή το κόμμα της.

Στη δήλωσή του στο Facebook αναφέρει:

«Καλησπέρα σας,

Με μεγάλη έκπληξη διαπιστώσαμε πως πολιτικός φορέας προσπαθεί επικοινωνιακά να καπηλευτεί συναυλία μας την Τετάρτη 29 Ιουλίου στο προαύλιο χώρου Πινακοθήκης Λάρισας! Θέλω να σας πω πως ουδεμία σχέση έχουμε με αυτό τον πολιτικό φορέα και εμάς μας προσκάλεσε η Περιφέρεια Θεσσαλίας για τη συγκεκριμένη συναυλία!»

Ο Χρήστος Θηβαίος ολοκληρώνει την τοποθέτησή του, ξεκαθαρίζοντας τη στάση του απέναντι στην υπόθεση:

«Αρνούμαστε να είμαστε μέρος πολιτικών παιχνιδιών και συγκεκριμένων κομματικών συμφερόντων και αυτό θέλουμε να το καταστήσουμε σαφές!»

Πρόκειται για συγκριτική ανάλυση που προκύπτει από τις μετρήσεις των εταιρειών Prorata, Alco, Metron Analysis, Pulse. MRB, Marc, Interview και GPO στο διάστημα 23 Ιουνίου με 9 Ιουλίου.

Στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 29,6% και ακολουθεί η Ε.Λ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα με 17,3%, το ΠΑΣΟΚ με 11,1%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία με 8,4%, η Ελληνικη λυση με 8%, το ΚΚΕ με 6,9%, η Πλεύση Ελευθερίας με 4,6%, η Φωνή Λογικής με 3,7%, το ΜέΡΑ25 με 3%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 1,5%, οι Δημοκράτες με 1,4% και άλλο κόμμα με 3,7%.

«Μιλάμε για την πολύ μεγάλη εικόνα, το λεγόμενο Poll of Polls [στα ελληνικά έχει μεταφραστεί η «μητέρα των δημοσκοπήσεων»], άρα τον μέσο όρο των 8 τελευταίων δημοσκοπήσεων, το εύρος του οποίου αντιστοιχεί στην υψηλότερη και χαμηλότερη καταγραφή κάθε κόμματος κατά την υπό ανάλυση περίοδο», δήλωσε ο κ. Σεριάτος, επισημαίνοντας ότι η συγκεκριμένη δημοσκόπηση δίνει την σημαντικότερη φωτογραφία της σεζόν που διανύσαμε.

Όπως σημειώνει ο κ. Σεριάτος, αυτό που θα συγκρατούσε ως δεύτερη ανάγνωση από την δημοσκόπηση, είναι ότι το κατώφλι της εισόδου στη Βουλή φαίνεται να το περνάνε μαζί με το ΜέΡΑ25, εννέα κόμματα, χωρίς καν να υπολογίζουμε την πιθανή κάθοδο ενός κόμματος υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά.

«Άρα, παρότι έχουμε δύο πόλους οι οποίοι φαίνονται, τουλάχιστον δημοσκοπικά, να διαμορφώνονται, υπάρχουν στοιχεία στην εξίσωση τα οποία ακόμα δεν τα έχουμε δει και ενδεχομένως να επηρεάσουν, χωρίς όμως να επιλύουν το ζήτημα του κατακερματισμού», πρόσθεσε.

Στην ερώτηση αν μπορούμε να πούμε ότι ξαναγυρίζουμε σε ένα δίπολο από το παρελθόν, ο κ. Σεριάτος απάντησε ότι τουλάχιστον ο ίδιος είναι αρκετά συγκρατημένος, παρότι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται ότι βρίσκεται σε μία ανοδική τροχιά.

«Το παρατηρούμε ως τάση την τελευταία περίοδο. Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο ότι δεν θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα, γιατί ενδεχομένως να υπάρχει και ένα σχετικό πλατό σε αυτό, ενδεχομένως και όχι. Θεωρώ ότι πρέπει να περιμένουμε και τις μετρήσεις του Σεπτέμβρη και να ακούσουμε λίγα περισσότερα από το συγκεκριμένο κόμμα, όπως και να αξιολογηθούν από τον κόσμο και τα στελέχη καλύτερα», τόνισε ο κ. Σεριάτος.

Μιλώντας τέλος για το κόμμα της κας. Καρυστιανού, ο κ. Σεριάτος παρατήρησεότι η πορεία του είναι «σαφώς πτωτική» και ότι δεδομένης αυτής της τάσης, «θα πρέπει να δούμε σε δεύτερη φάση, τι θα επιλέξουν αυτοί οι ψηφοφόροι – αν θεωρήσουμε ότι θα συνεχίσει αυτή η τάση – γιατί πράγματι μπορεί να είναι μια κρίσιμη μάζα».

Η κ. Καρυστιανού τόνισε πως θα πρέπει να σταματήσει η διάκριση μεταξύ γυναικών – ανδρών και «να μεταφερθούμε σε μια κοινωνία ενηλίκων».

Η αξίας της ανθρώπινης ζωής είναι ίδια, είτε αναφερόμαστε σε άνδρα, είτε σε γυναίκα, είτε σε παιδί, είτε σε Έλληνα, είτε σε ξένο, τόνισε η κ.Καρυστιανού στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι» του Mega και σχολίασε πως η έμφυλη βια είναι αποτέλεσμα ενός παλιού τραύματος της κοινωνίας.

«Από νομικής πλευράς, η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ίδια, είτε μιλάμε για γυναίκα, είτε μιλάμε για άντρα, είτε μιλάμε για παιδιά, είτε μιλάμε για Έλληνες, είτε μιλάμε για ξένους. Γι’ αυτό και οι ανθρωποκτονίες επισύρουν τις μέγιστες των ποινών, χωρίς διάκριση. Το όλο θέμα είναι, εξετάζοντας τη γυναικοκτονία από την κοινωνική πλευρά. Διότι η δολοφονία των γυναικών ως αποτέλεσμα έμφυλης βίας είναι ένα παλιό βαθύ τραύμα της κοινωνίας που έχει πολυπαραγοντική αιτιολογία» είπε χαρακτηριστικά.

Την άποψη πως ο όρος γυναικοκτονία τονίζει τη διάκριση μεταξύ γυναικών και ανδρών και αυτόματα τοποθετεί τη γυναίκα σε ευάλωτη θέση και στο αδύναμο φύλο, εξέφρασε η Μαρία Καρυστιανού.

«Ως γυναίκα πάντως, θα σας πω, με τον κίνδυνο να δεχθώ επίθεση, ότι ο όρος γυναικοκτονία τονίζει τη διάκριση μεταξύ γυναικών και ανδρών. Και το χειρότερο είναι ότι τοποθετεί τη γυναίκα στις ευάλωτες ομάδες υπό το χαρακτηριστικό του αδύναμου φύλου. Εγώ δεν πιστεύω καθόλου ότι η γυναίκα ανήκει στο αδύναμο φύλο. Ούτε έχει λάβει τη θέση που της αξίζει στην κοινωνία, κάτι που εύχομαι να συμβεί σύντομα. Επομένως, ορολογίες που μπορεί να διχάσουν ή δράσεις που ενισχύουν τη φυλετική διάκριση θεωρώ ότι λειτουργούν αντίθετα. Αν αναφερόμαστε στη σωματική ρώμη είναι διαφορετικό. Τα θύματα πεθαίνουν όχι γιατί είναι πιο αδύναμα και δεν μπορούν να αμυνθούν. Πεθάνουν γιατί κάποιος θεωρεί ότι τους ανήκει. Είναι εγκλήματα, πάθους, εμμονής. Έχουμε άλλα θέματα» είπε μεταξύ άλλων στην τοποθέτησή της.

Σε ανακοίνωσή του, το κίνημα εκφράζει την αντίθεσή του στον κατεπείγοντα διαγωνισμό που βρίσκεται σε εξέλιξη για την κατεδάφιση εγκαταστάσεων της λιγνιτικής μονάδας ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου 5, η οποία έπαυσε τη λειτουργία της στις 15 Μαΐου 2026.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Τούτες τις μέρες γινόμαστε μάρτυρες της ολοκλήρωσης ενός τεράστιου ενεργειακού εγκλήματος σε βάρος της Δυτικής Μακεδονίας και της χώρας μας συνολικά.

Διεξάγεται διαγωνισμός με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος για την κατεδάφιση καμινάδων, πύργων ψύξης και λοιπών δομικών στοιχείων της ατμοηλεκτρικής μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο λιγνίτη ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 5. Προηγήθηκε πολύ πρόσφατα, στις 15/05/2026, η παύση λειτουργίας της μονάδας. Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του 2025, είχε οδηγηθεί σε παύση λειτουργίας η μονάδα ΜΕΛΙΤΗ 1, ενώ πρόσφατα ανακοινώθηκε επίσης η επικείμενη, τον Σεπτέμβριο του 2026, παύση λειτουργίας της υπερσύγχρονης μονάδας με καύσιμο λιγνίτη ηλικίας μόλις τριών ετών ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5.

Στο όνομα δήθεν της «ενεργειακής μετάβασης» (έως το 2050, όταν κατά τον προγραμματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να έχουν μηδενισθεί οι ρύποι από καύση ορυκτών καυσίμων) ενταφιάζεται εντελώς από τώρα ο μαύρος χρυσός της Δυτικής Μακεδονίας, της Μεγαλόπολης και ολόκληρης της Ελλάδας, που επί 80 χρόνια έδωσε απασχόληση σε πολλές χιλιάδες εργαζομένων και ηλεκτροδότησε όλη τη χώρα με άφθονη και την φθηνότερη σε όλη την Ευρώπη ηλεκτρική ενέργεια, βοηθώντας στην συγκράτηση των τιμών και την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο για τα επόμενα χρόνια της «ενεργειακής μετάβασης», η παρούσα κυβέρνηση αφαιρεί όλο αυτό το όφελος από τη χώρα και τους πολίτες και επιλέγει ως καύσιμο μόνο το πλήρως εισαγόμενο φυσικό αέριο, με την αέρια ή υγροποιημένη μορφή του (LNG).

Σε πλήρη αναντιστοιχία με την ελληνική κυβέρνηση, οι λοιπές ευρωπαϊκές χώρες που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια με καύσιμο λιγνίτη, προτάσσοντας το καλό της χώρας τους, για λόγους εθνικού συμφέροντος και ασφάλειας εφοδιασμού, ζήτησαν εξαίρεση και διατήρησαν τον λιγνίτη κατά το διάστημα της «ενεργειακής μετάβασης», όπως η Γερμανία μέχρι το 2038 και η Πολωνία μέχρι το 2049. Η Ελλάδα δεν έκανε χρήση αυτού του δικαιώματός της με αποτέλεσμα τη συμβολή στην εκτίναξη των τιμών στην ενέργεια.

Αποκορύφωμα αυτής της αντίθετης προς τα εθνικά συμφέροντα τακτικής είναι η σπουδή της κυβέρνησης να κλείσει άμεσα (τον Σεπτέμβριο του 2026) και την ολοκαίνουρια εκσυγχρονισμένη μονάδα ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5, η οποία εξαρχής δεν αντίκειται στην ενεργειακή μετάβαση, αφού έχει χαμηλότερη εκπομπή CO2 ακόμη και από μια μονάδα φυσικού αερίου ανοικτού κύκλου, ενώ έχει και χαμηλότερο κόστος παραγωγής, όταν η τιμή του αερίου ξεπερνά τα 40 € ανά θερμική μεγαβατώρα. Ταυτόχρονα, η μονάδα ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5 ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας και αντικαθιστά εισαγόμενη ενέργεια και εισαγόμενο φυσικό αέριο. Μάλιστα κόστισε 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ στον ελληνικό λαό και δεν έχει ούτε καν στοιχειωδώς αποσβεσθεί.

Επιπλέον, τεράστια προβλήματα δημιουργούνται ήδη από την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στην περιοχή, ενώ οι υποσχέσεις αρμοδίων για δήθεν δημιουργία άλλων θέσεων σε άλλους τομείς παραμένουν χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα μέχρι σήμερα. Ανησυχία προκαλεί και το ζήτημα της τηλεθέρμανσης για τους 45.000 καταναλωτές σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα και Αμύνταιο, όπου πλέον συζητείται «προσωρινά» η χρήση πετρελαίου, με αποτέλεσμα να γίνονται βήματα προς τα πίσω, που αναιρούν την «ενεργειακή μετάβαση».

Πληροφορούμαστε ότι η Περιφερειακή Ένωση Δήμων (ΠΕΔ) Δυτικής Μακεδονίας, έχει υποβάλει στον Πρωθυπουργό υπόμνημα με προτάσεις για αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων, συμπεριλαμβάνοντας το αίτημα της παράτασης της λειτουργίας σταθμών, τουλάχιστον της ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ 5.

Καλούμε την κυβέρνηση να προτάξει το συμφέρον της χώρας και των πολιτών, να προβεί σε ουσιαστικό διάλογο με τους τοπικούς φορείς και να αναθεωρήσει αυτές τις ανεξήγητες με την κοινή λογική και αντιβαίνουσες προς το κοινό καλό αποφάσεις της.

Στο μεταξύ, πρέπει άμεσα να σταματήσει η κυβέρνηση να συμπεριφέρεται ωσάν η χώρα να της ανήκει και να δημιουργεί τετελεσμένα, που αποκλείουν σε κάθε περίπτωση την επιστροφή σε προτέρα κατάσταση. Για παράδειγμα, η τυχόν χωροθέτηση της σχεδιαζόμενης νέας μονάδας φυσικού αερίου στην «αυλή» της ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ 5, ώστε αυτή να μην μπορέσει ποτέ να επαναλειτουργήσει, συνιστά για το Κίνημά μας απιστία σε βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου και καταστροφή δημόσιας περιουσίας, την οποία και θα καταγγείλουμε, αναζητώντας ποινικές και αστικές ευθύνες από τους υπεύθυνους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες.

Τέλος, ζητούμε να τερματισθεί ο κατεπείγων διαγωνισμός για τις κατεδαφίσεις μέχρι να ληφθούν οριστικές, προσεκτικές, εμπεριστατωμένες και αιτιολογημένες αποφάσεις. Ήρθε η ώρα να μπει τέλος στην αυθαιρεσία.