Ειδικότερα, εκπαιδευτικός του δημόσιου τομέα, ένας εκ των 700.000 περίπου υπαλλήλων που απασχολούνται στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, είχε καταθέσει αγωγή σε βάρος του Δημοσίου.

Με την αγωγή του ζητούσε να αναγνωριστεί η υποχρέωση του Δημοσίου να του καταβάλει αποζημίωση που αντιστοιχεί στα επιδόματα εορτών (Χριστουγέννων και Πάσχα) και της θερινής αδείας των ετών 2023 και 2024, λόγω της παράλειψης του νομοθέτη να επαναφέρει τα επιδόματα εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους στο ύψος που προβλέπονταν από τον νόμο 3205/2003.

Παράλληλα, η ΑΔΕΔΥ, εκπροσωπώντας το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, άσκησε παρέμβαση υπέρ του εκπαιδευτικού και έγινε διάδικος στην υπόθεση που εκδικάστηκε στο ΣτΕ.

Η υπόθεση συζητήθηκε στην 29μελη Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, στις 5 Ιουνίου 2025, με πρόεδρο τον Μιχάλη Πικραμένο και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Ιωάννη Μιχαλακόπουλο.

Επισημάνσεις

Η ΑΔΕΔΥ είχε επισημάνει, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, ότι η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και ειδικότερα στις αρχές της ανθρώπινης αξίας, της ισότητας, της ισότητας στα δημόσια βάρη και της αναλογικότητας, όπως αντίθετη είναι και σε διατάξεις του Ευρωπαϊκού Δικαίου (Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ).

Ακόμη, η ΑΔΕΔΥ είχε επικαλεστεί ότι η επαναφορά των δώρων πρέπει να γίνει καθώς αυτό επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ για «την ίση μεταχείριση των εργαζομένων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα, αναφορικά με τη διασφάλιση επαρκούς κατώτατου μισθού, ο οποίος να εγγυάται την αξιοπρεπή διαβίωσή τους». Χαρακτηριστικά, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, από την πλευρά της ΑΔΕΔΥ είχε επισημανθεί ότι, μεταξύ άλλων, είναι δυνατή η επαναφορά των τριών δώρων στους δημοσίους υπαλλήλους, καθώς υπάρχουν δημοσιονομικά πλεονάσματα και δεν υπάρχουν πλέον οι οικονομικές συγκυρίες του 2012, που οδήγησαν στο να κοπούν τα δώρα.

Αντίθετα, η πλευρά του Δημοσίου είχε υποστηρίξει ότι η μη επαναφορά των επίμαχων παροχών δεν παραβιάζει τις συνταγματικές ή υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις, καθώς και ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι διέπονται ως προς τις αποδοχές τους κ.λπ. από ειδικό νομοθετικό καθεστώς, στο πλαίσιο της ιδιαίτερης υπηρεσιακής τους κατάστασης (σύμφωνα με το άρθρο 103 του Συντάγματος), αποτελώντας έτσι μια διαφορετική κατηγορία απασχολούμενων από εκείνη των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα.

Παράλληλα, το Δημόσιο είχε υποστηρίξει ότι η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού είναι θεμιτή και απολύτως δικαιολογημένη καθώς εξυπηρετεί το γενικότερο συμφέρον, ενώ παράλληλα εντάσσεται στο πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που έχει χαράξει ο νομοθέτης, με βάση τη δημοσιονομική κατάσταση και τις επικρατούσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της Ελλάδας.

Μάλιστα, οι συνήγοροι του Δημοσίου δεν είχαν παραλείψει να επισημάνουν ότι έχουν ξεπεραστεί τα όρια ελέγχου του ΣτΕ και τώρα εισέρχεται πλέον το δικαστήριο στο νομοθετικό πλαίσιο, δηλαδή οι δικαστές επιχειρούν να νομοθετήσουν.

Τι έκρινε η Ολομέλεια ΣτΕ

Τώρα, όπως αποκαλύπτει το «ΘΕΜΑ», κατά τη διάσκεψη της Ολομέλειας του ΣτΕ, οι σύμβουλοι Επικρατείας, εξετάζοντας εάν αντίκειται στο Σύνταγμα, στην ελληνική νομοθεσία και το ενωσιακό δίκαιο η μη επαναφορά των τριών επίμαχων επιδομάτων στους υπαλλήλους του Δημοσίου, αποφάνθηκαν αρνητικά. Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι η μη καταβολή του 13ου και του 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους δεν δημιουργεί δυσμενή διάκριση έναντι των απασχολούμενων στον ιδιωτικό τομέα και ούτε παραβιάζεται η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ.

Τονίστηκε μάλιστα ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι διέπονται από ειδικό μισθολογικό καθεστώς και αποτελούν διαφορετική κατηγορία απασχολουμένων από εκείνη των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα.

Το πάγωμα του 13ου και του 14ου μισθού, σύμφωνα με τους δικαστές, δεν παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ισότητας, της αναλογικότητας, της ανθρώπινης αξίας και της ισότητας στα δημόσια βάρη.

Η μη επαναφορά των τριών δώρων, σύμφωνα με την Ολομέλεια του ΣτΕ, δεν προσβάλλει το αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, ούτε προσβάλλει το δικαίωμά τους να συμβάλλουν ισότιμα με τους υπόλοιπους πολίτες των άλλων κοινωνικών ομάδων στην εκπλήρωση του χρέους τους στην εθνική και κοινωνική αλληλεγγύη.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας εξέτασαν το ύψος της δημοσιονομικής επιβάρυνσης για την περίπτωση κατά την οποία επανέρχονταν τα τρία επιδόματα στους εργαζόμενους του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Οι ανώτατοι δικαστές εξέτασαν και ανέλυσαν τους ισχυρισμούς και τα οικονομικά στοιχεία που προσκόμισε το Δημόσιο, τα οποία αναφέρουν ότι η επαναφορά των τριών δώρων θα έχει μόνιμη ετήσια δημοσιονομική επιβάρυνση 1,37 δισ. ευρώ, χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν οι εργοδοτικές εισφορές. Και αν συμπεριληφθούν κι αυτές, τότε η συνολική επιβάρυνση θα ανέλθει συνολικά στα 1,55 δισ. ευρώ. Τελικά, κατέληξαν ότι δεν είναι ώριμα τα δημοσιονομικά μεγέθη για να δεχθούν ένα τόσο μεγάλο οικονομικό βάρος.

Η δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ αναμένεται μέσα στο επόμενο διάστημα.

Ειδικότερα, πολίτης το περασμένο έτος ζήτησε την ανανέωση του διαβατηρίου του και προσκόμισε την αστυνομική του ταυτότητα που έχει εκδοθεί τον Μάιο του 1972, δηλαδή πριν 54 χρόνια. Όμως, η Διεύθυνση Διαβατηρίων του αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. απέρριψε το αίτημα ανανέωσης του διαβατηρίου με το αιτιολογικό ότι το δελτίο ταυτότητας «πρέπει να αντικατασταθεί, καθόσον έχει παρέλθει το χρονικό διάστημα των 15 ετών από την ημερομηνία έκδοσής του με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η ταυτοπροσωπία του εικονιζόμενου σε αυτό προσώπου με το άτομο το οποίο απεικονίζεται στην επικολληθείσα φωτογραφία στην κατατεθείσα αίτηση του διαβατηρίου».

Ο ενδιαφερόμενος άσκησε προσφυγή στην αρμόδια διεύθυνση της ΕΛ.ΑΣ. κατά της άρνησης ανανέωσης διαβατηρίου, η οποία όμως απορρίφθηκε, ενώ επισημάνθηκε στον πολίτη, ότι «εφόσον επιθυμεί να εφοδιαστεί με ελληνικό διαβατήριο θα πρέπει να επανυποβάλει αίτημα, αντικαθιστώντας το δελτίο ταυτότητάς του με νέο».

Στην συνέχεια, προσέφυγε στο ΣτΕ ζητώντας να ανασταλεί η απόφαση της ΕΛ.ΑΣ., επικαλούμενος ότι η απορριπτική απόφαση της ΕΛ.ΑΣ., πλέον του ότι έχει πλημμελή αιτιολογία, θα του προκαλέσει δυσεπανόρθωτη βλάβη, καθώς θέλει να ταξιδεύσει στο εξωτερικό για προσωπικούς λόγους και λόγους υγείας της γυναίκας του.

Η Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Ηλία Μάζο και εισηγήτρια την πάρεδρο Χάιδω Ευαγγελίου, επισημαίνουν ότι από το 2021 το δικαστήριο έχει κρίνει: «Ότι σε περίπτωση κατά την οποία έχει παρέλθει ο χρόνος ισχύος του δελτίου ταυτότητας (15 έτη) και μέχρι να αντικατασταθεί αυτό θεωρείται ισχυρό. Πριν από τη χορήγηση του διαβατηρίου οι αρμόδιες υπηρεσίες υποχρεούνται να ελέγχουν μόνο αν υποβλήθηκαν τα απαιτούμενα κατά νόμο δικαιολογητικά, μεταξύ δε αυτών και το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας του αιτούντος την έκδοση διαβατηρίου, το οποίο οφείλουν να δεχτούν εφόσον δεν συντρέχει βάσιμη αμφιβολία περί τη γνησιότητα του, όχι δε και να διενεργούν έλεγχο ταυτοπροσωπίας του αιτούντος».

Παράλληλα, το ΣτΕ έκανε δεκτή την αίτηση αναστολής, αφού έλαβε υπόψη τους ότι: 1) η ΕΛ.ΑΣ. δεν επικαλείται την συνδρομή λόγων δημοσίου συμφέροντος που να επιβάλλουν τη μη ανανέωση του διαβατηρίου στον αιτούντα, στον οποίο άλλωστε έχει χορηγηθεί διαβατήριο το έτος 2015 και μάλιστα με την υποβολή αντιγράφου της ίδιας αστυνομικής ταυτότητας ως δικαιολογητικού και 2) η άρνηση της ΕΛ.ΑΣ. να ανανεώσει το διαβατήριο πιθανολογείται ότι θα του προκαλέσει δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη στην οικογενειακή του ζωή».

Αναφέρει ακόμα το ΣτΕ ότι η Διεύθυνση Διαβατηρίων της ΕΛ.ΑΣ. «υποχρεούται να λάβει υπόψη το προσκομισθέν ως κατά νόμον απαιτούμενο δικαιολογητικό, φωτοαντίγραφο του υπ΄ αριθμόν … δελτίου ταυτότητας του αιτούντος, για την εξέταση του αιτήματος ανανέωσης του διαβατηρίου του».

Και αυτό γιατί η αναστολή χρήσης ή η απενεργοποίηση του ΑΦΜ λόγω φοροδιαφυγής συνιστά βαθιά επέμβαση στην οικονομική ζωή του φορολογούμενου, φυσικού ή νομικού προσώπου, η οποία κατ’ ουσίαν ισοδυναμεί με απαγόρευση άσκησης της οικονομικής δραστηριότητας.

Σύμφωνα με την Ολομέλεια του ΣτΕ, «η ρύθμιση του νόμου δεν περιέχει την αναγκαία, λόγω της σημασίας του ρυθμιζόμενου ζητήματος, ουσιαστική ρύθμιση, η οποία πρέπει να περιλαμβάνει το βασικό πλαίσιο, σύμφωνα με τις επιταγές της αρχής του κράτους δικαίου, με την πρόβλεψη των αναγκαίων εγγυήσεων και τήρηση της αρχής της αναλογικότητας, αλλά συνιστά κατ’ ουσίαν εν λευκώ εξουσιοδότηση προς τον διοικητή της ΑΑΔΕ για τη ρύθμιση των εν λόγω θεμάτων σε περίπτωση φοροδιαφυγής, εφόσον δεν τίθενται όρια στην αρμοδιότητά του».

Το ΣτΕ το απασχόλησε αίτηση ακύρωσης δικαστικών λειτουργών της στρατιωτικής δικαιοσύνης, οι οποίοι ζητούσαν να εφαρμοστούν και στην περίπτωσή τους τα προβλεπόμενα και για τους λοιπούς δικαστικούς λειτουργούς όρια αποχωρήσεως από την υπηρεσία, όπως αυτά προβλέπονται στο άρθρο 88 παρ. 5 του Συντάγματος.

Η επταμελής σύνθεσης του Γ΄ Τμήματος του ΣτΕ (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος Διομήδης Κυριλλόπουλος και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Βασίλης Ανδρουλάκης), στην απόφασή της αναφέρει ότι κατά την συνταγματική αναθεώρηση του 2019 προβλέφθηκε ότι οι στρατιωτικοί δικαστές «εξομοιώνονται ως προς όλα με τους τακτικούς δικαστές».

 Όμως, σύμφωνα με το ΣτΕ, δεν είναι δυνατή η αυτόματη εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το υπηρεσιακό καθεστώς των τακτικών δικαστών και στους στρατιωτικούς δικαστές (που έχουν διπλή ιδιότητα, αυτή του στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων και του δικαστικού λειτουργού), γιατί η παράγραφος 5 του άρθρου 96 του Συντάγματος προβλέπει την έκδοση νόμου, έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί η συνταγματική διάταξη που αναφέρεται στην εξομοίωση.

 Ο νόμος αυτός πρέπει να εκδοθεί εντός ευλόγου χρόνου, ο οποίος, όπως έγινε δεκτό από το ΣτΕ, δεν είχε παρέλθει, εφ’ όσον η επίδικη υπηρεσιακή μεταβολή (αποχώρηση από την υπηρεσία) απείχε λιγότερο από δυόμιση έτη από την αναθεώρηση του 2019.

   Πάντως, στην απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται ότι κατά την ημερομηνία συζητήσεως της υποθέσεως στην επταμελή σύνθεση (Δεκέμβριος 2024), ο εύλογος χρόνος είχε παρέλθει και σε ανακοίνωση του ΣτΕ αναφέρεται ότι είναι «επιβεβλημένη η χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση ρύθμιση του ζητήματος από το νομοθέτη, ο οποίος σε διαφορετική περίπτωση παραβιάζει συνταγματική υποχρέωσή του».

   Ειδικότερα, οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι η απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη.

   Παράλληλα, η μείζονα Ολομέλεια του ΣτΕ με τις υπ΄ αριθμ. 657/2025, 659/2025 και 660/2025 αποφάσεις της απέρριψε τις αιτήσεις της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου στην οποία έχει επιβληθεί από την Αρχή πρόστιμο 40.000 ευρώ. Επίσης, το ΣτΕ απέρριψε τις αιτήσεις ακύρωσης των προστίμων των 10.000 ευρώ που είχαν επιβληθεί για τους ίδιους λόγους στον πρώην οργανωτικό γραμματέα αυτοδιοίκησης και διαχείρισης κρίσεων της ΝΔ, Αριστόδημο (Μένιου) Κορομηλά και τον τότε γραμματέα διασποράς της ΝΔ Νικόλαο Θεοδωρόπουλο. 

   Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ομοφώνως ότι νομίμως επιβλήθηκαν διοικητικές κυρώσεις προστίμων στα στελέχη της ΝΔ.

Στο Α’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας αναμένεται αύριο να συζητηθεί εάν μπορεί ή όχι να χορηγούνται δυο συντάξεις στον ίδιο πρώην εργαζόμενο (συνταξιούχο). Αναλυτικότερα, πρόκειται να συζητηθούν αύριο στο ΣτΕ τρεις (3) αιτήσεις ακύρωσης με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Κώστα Κουσούλη και εισηγήτρια τη σύμβουλο Επικρατείας Μαρίνα-Αλεξάνδρα Τσακάλη.

Συζητούνται τρεις αιτήσεις ακύρωσης

Στις υποθέσεις αυτές προσβάλλεται έγγραφο του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Παναγιώτη Τσακλόγλου, στο οποίο προβλέπεται ότι η διάταξη του νόμου (άρθρο 7 παρ. 5 του ν. 4387/2016) σύμφωνα με την οποία ο δικαιούχος περισσοτέρων συντάξεων λαμβάνει μόνο μία εθνική σύνταξη, ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος δικαιούται σύνταξη λόγω θανάτου (χηρείας) και σύνταξη για διαφορετική αιτία (λόγω γήρατος ή αναπηρίας). Να σημειωθεί, ότι μέχρι τώρα στους συνταξιούχους χηρείας, οι οποίοι δικαιούνταν ταυτόχρονα και σύνταξη για διαφορετική αιτία, χορηγούνταν διπλή εθνική σύνταξη.

Το προσβαλλόμενο έγγραφο προβλέπει ότι:

α) δεν έχει αναδρομική ισχύ (επομένως, η μη χορήγηση της δεύτερης εθνικής σύνταξης εφαρμόζεται στις συντάξεις χηρείας που απονέμονται μετά την 1.1.2022),

β) οι ήδη καταβαλλόμενες στους συνταξιούχους λόγω θανάτου διπλές εθνικές συντάξεις θα συνεχίζουν να καταβάλλονται ως προσωπική διαφορά και

γ) τα επιπλέον ποσά εθνικών συντάξεων που καταβλήθηκαν δεν αναζητούνται. Το ΣτΕ θα αποφανθεί αν το προσβαλλόμενο έγγραφο αποτελεί εγκύκλιο προς τον e-ΕΦΚΑ για την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου ή αν πρόκειται για μία απόφαση που θέτει νέους κανόνες, η οποία, εφόσον δεν δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, δεν ισχύει και πρέπει να ακυρωθεί.

Τέλος, μέσα στο επόμενο διάστημα αναμένεται η έκδοση των σχετικών αποφάσεων από το ΣτΕ.

Μέσω αυτών των αιτήσεων, τα σωματεία και οι ασθενείς ζητούν να τροποποιηθεί ο κατάλογος των αποκλεισμών από την αιμοδοσία, ώστε να περιληφθούν σε αυτόν και τα άτομα που έχουν τουλάχιστον μία ομοφυλοφιλική σχέση από το 1977 και μετά, καθώς επίσης και τα άτομα που διατηρούν πολλούς ερωτικούς συντρόφους χωρίς την τακτική χρήση προφυλακτικών κατά την τελευταία δεκαετία.

Σύμφωνα με τους προσφεύγοντες η επίμαχη απόφαση του υπουργείου Υγείας, του 2022, πρέπει να ακυρωθεί ως αντίθετη στις συνταγματικές επιταγές για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στη ζωή και στη υγεία. Η συγκεκριμένη απόφαση καθορίζει το περιεχόμενο του εντύπου «ιστορικό αιμοδοσίας» το οποίο περιλαμβάνει τις κατηγορίες των ατόμων που απαγορεύεται ή αντενδείκνυται η αιμοληψία, καθώς απαλείφθηκαν από τον οριστικό αποκλεισμό οι δύο προαναφερόμενες περιπτώσεις.

Στις πρόσφυγες, μεταξύ άλλων, τονίζεται ότι οι εξαιρέσεις – μεταβολές του νέου ιστορικού του αιμοδότη, αποκλίνουν από την σχετική γνωμοδότηση της 5μελούς συμβουλευτικής επιτροπής αιμοδοσίας του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας.

Το ΣτΕ θα εκδώσει την απόφαση του το επόμενο διάστημα.

Ειδικότερα, στο ΣτΕ είχαν προσφύγει (αίτηση ακύρωσης) το Πανελλήνιο Επαγγελματικό Σωματείο Ένωση Ιατρών ΕΟΠΥΥ, ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος και 34 γιατροί και ζητούσαν να ακυρωθούν όλες οι Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ) του 2022 που αφορούσαν το θεσμό του προσωπικού ιατρού, όπως και τα κίνητρα εγγραφής των πολιτών σε προσωπικό ιατρό, ο καθορισμός εγγραφής πολιτών σε προσωπικό ιατρό μέσω ιδιωτικών φαρμακείων, κ.λ.π.

Αναλυτικότερα, όπως ορίζεται από τον θεσμό του προσωπικού ιατρού, κάθε πολίτης που έχει συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας του, εγγράφεται υποχρεωτικά σε προσωπικό ιατρό, ο οποίος, είτε υπηρετεί σε δημόσια μονάδα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Κέντρα Υγείας, Τοπικές Ομάδες Υγείας (ΤΟΜΥ), κ.ά.), είτε είναι ιδιώτης συμβεβλημένος με τον ΕΟΠΥΥ. Η επιλογή του προσωπικού ιατρού είναι ελεύθερη, ενώ η διαδικασία εγγραφής γίνεται ηλεκτρονικά μέσω ειδικής πλατφόρμας.

Το ΣτΕ με πρόεδρο την αντιπρόεδρο Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου, με μια σειρά αποφάσεων του (392-395/2024) απέρριψε ως αβάσιμες όλες τις αιτήσεις ακύρωσης των Ιατρικών Συλλόγων, κ.λπ., κρίνοντας, μεταξύ των άλλων, ότι «οι προσβαλλόμενες Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις δεν συνιστούν μη προβλεπόμενη από το νόμο υπεξουσιοδότηση, όπως αβασίμως υποστηρίζουν οι προσφεύγοντες Ιατρικοί Σύλλογοι», κ.λπ., καθώς το περιεχόμενο των ΚΥΑ, ουσιαστικά είναι επανάληψη και διευκρινήσεις του σχετικού νόμου.

Αναλυτικότερα, η ανακοίνωση της Ένωσης του ΣτΕ έχει ως εξής:

«Ο χλευαστικός αντιδικαστικός λόγος του κ. Παύλου Πολάκη

Οι πρόσφατες δηλώσεις του κ. Παύλου Πολάκη περί “βαθέος κράτους” δεν είναι δυνατόν να αφήσουν αδιάφορες τις Ενώσεις των Δικαστών της Χώρας.

Δηλώσεις σαν και αυτές απαιτούν απάντηση.

Οι δηλώσεις του κ. Π. Πολάκη μάς καλούν σε απάντηση όχι λόγω της, μικρής ασφαλώς, δυνατότητας που έχουν, αυτές καθ΄αυτές, να πλήξουν την Ελληνική Δικαιοσύνη στη συνείδηση των Συμπολιτών μας.

Είναι τόσο εμφανώς εμπαθείς, ώστε είναι βέβαιο ότι δεν θα εισακουσθούν απ΄ όσους Έλληνες και όσες Ελληνίδες δεν έχουν απολέσει την ικανότητα να σκέπτονται κριτικά, και το ήθος να κρίνουν αμερόληπτα.

Είναι πρόδηλο ότι η κριτική σε δικαστικές αποφάσεις που τέμνουν μεγάλα και επίμαχα ζητήματα του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού βίου μας είναι ευλόγως αναμενόμενη, και από τους Δικαστές και τους Εισαγγελείς καλοδεχούμενη.

Ακόμα και η αμεροληψία -η σημαντικότερη αρετή όσων αρθρώνουν (δημόσιο) κριτικό λόγο -είναι κατανοητό να υποχωρεί κατά την άσκηση της κριτικής σε δικαστικές αποφάσεις, αφού τίποτα από εκείνα που θίγουν ή πλήττουν σημαντικά αγαθά της ανθρώπινης ζωής δεν είναι ανθρωπίνως εφικτό να ιδωθεί αμερόληπτα απ΄ όσους θίγονται ή πλήττονται σε αυτά.

Η δήλωση του κ. Π. Πολάκη είναι λοιπόν άξια αποδοκιμασίας όχι γιατί είναι οξεία, ούτε γιατί δεν είναι αμερόληπτη. Είναι άξια αποδοκιμασίας γιατί διαπνέεται από το ήθος που για να εύρει τη δύναμη να εξωτερικευθεί και να γίνει δημόσιος λόγος πρέπει να προσλάβει τους χαρακτήρες αγενούς θυμικού, και για να ακουστεί πρέπει να γίνει δυσηχής βρυχηθμός.

Όμως ο δημόσιος λόγος σαν και αυτόν που εν προκειμένω άρθρωσε ο κ. Π. Πολάκης είναι περισσότερο από αγενής και δυσηχής. Είναι επικίνδυνος, και τούτο εξ αιτίας αυτού που τον παρακινεί: της χλεύης στους δημοκρατικούς και φιλελεύθερους θεσμούς με τους οποίους οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν αποφασίσει να οργανώσουν την κρατικά οργανωμένη κοινωνική συμβίωσή τους, και χλεύης στην πεποίθηση που οι Ελληνίδες και οι Έλληνες τρέφουν στην αξία των δικαστικών θεσμών ως θεσμών του κράτους δικαίου.

Ο κ. Π. Πολάκης συμπεριφέρθηκε εν προκειμένω κατά τρόπο που δείχνει πως ούτε ευμενώς διάκειται έναντι των δικαστικών θεσμών του Ελληνικού κράτους δικαίου, ούτε την τέχνη να εκφέρει ποιοτικό δημόσιο λόγο κατέχει.

Η ιδιότητα του κ. Π. Πολάκη ως μέλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου και ως τέως κατόχου υπουργικού αξιώματος είναι αυτή που μας κινητοποίησε να απευθύνουμε τις ανωτέρω γραμμές στον Ελληνικό Λαό».

Αμέσως μετά την γνωστοποίηση της απόφασης του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΤΑΔ, Στέφανος Δ. Βλαστός προέβη στην ακόλουθη δήλωση: 

«Με την σημερινή απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ανοίγει ο δρόμος για τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στον νέο επενδυτή και στην υλοποίηση μίας εμβληματικής επένδυσης με σπουδαία σημασία για την ανάπτυξης της χώρας. 

Ως Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου έχουμε κάθε λόγο να νιώθουμε ικανοποιημένοι και περήφανοι, καθώς καταφέραμε αφενός να δώσουμε λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα που κόστιζε στους Έλληνες φορολογούμενους 16 εκ. ευρώ ετησίως αφετέρου να προσελκύσουμε με τον πλέον επωφελή τρόπο για το Ελληνικό Δημόσιο μέσα από ένα απόλυτα διαφανή διαγωνισμό έναν εκ των κορυφαίων Ελλήνων επενδυτών, τον κ. Γιώργο Προκοπίου, που έχει ως όραμα την αναβίωση της ναυπηγοεπισκευαστικής δραστηριότητας στην Ελλάδα. 

Ευελπιστούμε ότι η επιτυχία μας αυτή θα αποτελέσει το έναυσμα για την υλοποίηση και άλλων εμβληματικών επενδύσεων σε ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και θα λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά για την ελληνική οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες. 

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλη την ομάδα της ΕΤΑΔ, η οποία με υψηλό επαγγελματισμό, συνέπεια και αποτελεσματικότητα έφερε εις πέρας ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο και ιδιαίτερα την Νομική μας Ομάδα που με επιτυχία εκπροσώπησε τις θέσεις της Εταιρείας, υπερασπίστηκε το ξεκάθαρο ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου μας και διασφάλισε τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου. 

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι συνέβαλλαν σε αυτή την εθνική προσπάθεια και ιδιαίτερα το Γραφείο του Πρωθυπουργού, το Γραφείο του Υπουργού Οικονομικών, του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, του Περιφερειάρχη Αττικής και τις αρμόδιες υπηρεσίες και, τέλος, την ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ Α.Ε. (ΕΝΑΕ) υπό Ειδική Διαχείριση για την εποικοδομητική μας συνεργασία. 

Η ΕΤΑΔ εύχεται καλή επιτυχία στον νέο επενδυτή, διαβεβαιώνοντας ότι θα σταθεί αρωγός στην προσπάθεια του για την επιτυχή υλοποίηση των επενδυτικών του σχεδίων».