Ακόμη, η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι «το φρόνημα, η ευπρέπεια και η επαγγελματική ακεραιότητα του δικαστικού σώματος δεν κλονίζονται από εξωτερικές πιέσεις, εκβιασμούς ή βίαιες ενέργειες -η προσήλωση των δικαστικών λειτουργών στην αποστολή τους να απονέμουν δικαιοσύνη παραμένει ακλόνητη και απαρέγκλιτη».

Επίσης, η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ επισημαίνει «την ανάγκη λήψης προληπτικών μέτρων υψηλού επιπέδου» γύρω από τα δικαστικά Μέγαρα.

Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ, έχει ως εξής:

«Η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την πρόσφατη βίαιη επίθεση και τις εκτεταμένες καταστροφές που προξένησαν άγνωστοι στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών. Τέτοια απαράδεκτα και αποδοκιμαστέα περιστατικά συνιστούν όχι μόνον ωμή προσβολή της λειτουργίας του Κράτους Δικαίου, αλλά και βαθύτατη προσβολή της ίδιας της έννοιας της Δικαιοσύνης ως δημοσίου αγαθού και κοινής βάσης της κοινωνικής συμβίωσης.

Οι δικαστές, διαχρονικώς και αταλάντευτα, έχουν επιδείξει αδιάλειπτη αφοσίωση στην υπεράσπιση του θεσμικού ρόλου τους και στην ανεξάρτητη εφαρμογή του νόμου. Το φρόνημα, η ευπρέπεια και η επαγγελματική ακεραιότητα του δικαστικού σώματος δεν κλονίζονται από εξωτερικές πιέσεις, εκβιασμούς ή βίαιες ενέργειες· η προσήλωση των δικαστικών λειτουργών στην αποστολή τους να απονέμουν δικαιοσύνη παραμένει ακλόνητη και απαρέγκλιτη.

Καλούμε τις αρμόδιες κρατικές αρχές να προβούν με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στην πλήρη εξακρίβωση των περιστατικών, την ταχεία ταυτοποίηση και σύλληψη των υπαιτίων, καθώς και την παραπομπή τους ενώπιον της Δικαιοσύνης. Παράλληλα, ζητούμε την άμεση αποκατάσταση των υλικών βλαβών και την ανάληψη όλων των απαραίτητων διοικητικών και τεχνικών πρωτοβουλιών για την επαναφορά της ομαλής λειτουργίας του Δικαστηρίου.

Τέλος, επισημαίνουμε την ανάγκη λήψης προληπτικών μέτρων υψηλού επιπέδου: ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας γύρω από τα δικαστικά κτίρια, βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ αστυνομικών και δικαστικών αρχών, καθώς και συστηματική αξιολόγηση και αναβάθμιση των πρωτοκόλλων προστασίας των λειτουργών της Δικαιοσύνης. Η διασφάλιση της ανεμπόδιστης άσκησης της δικαστικής λειτουργίας και της φυσικής ασφάλειας των δικαστών αποτελεί κοινό δημοκρατικό καθήκον».

Ειδικότερα, εκπαιδευτικός του δημόσιου τομέα, ένας εκ των 700.000 περίπου υπαλλήλων που απασχολούνται στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, είχε καταθέσει αγωγή σε βάρος του Δημοσίου.

Με την αγωγή του ζητούσε να αναγνωριστεί η υποχρέωση του Δημοσίου να του καταβάλει αποζημίωση που αντιστοιχεί στα επιδόματα εορτών (Χριστουγέννων και Πάσχα) και της θερινής αδείας των ετών 2023 και 2024, λόγω της παράλειψης του νομοθέτη να επαναφέρει τα επιδόματα εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους στο ύψος που προβλέπονταν από τον νόμο 3205/2003.

Παράλληλα, η ΑΔΕΔΥ, εκπροσωπώντας το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, άσκησε παρέμβαση υπέρ του εκπαιδευτικού και έγινε διάδικος στην υπόθεση που εκδικάστηκε στο ΣτΕ.

Η υπόθεση συζητήθηκε στην 29μελη Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, στις 5 Ιουνίου 2025, με πρόεδρο τον Μιχάλη Πικραμένο και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Ιωάννη Μιχαλακόπουλο.

Επισημάνσεις

Η ΑΔΕΔΥ είχε επισημάνει, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, ότι η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και ειδικότερα στις αρχές της ανθρώπινης αξίας, της ισότητας, της ισότητας στα δημόσια βάρη και της αναλογικότητας, όπως αντίθετη είναι και σε διατάξεις του Ευρωπαϊκού Δικαίου (Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ).

Ακόμη, η ΑΔΕΔΥ είχε επικαλεστεί ότι η επαναφορά των δώρων πρέπει να γίνει καθώς αυτό επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ για «την ίση μεταχείριση των εργαζομένων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα, αναφορικά με τη διασφάλιση επαρκούς κατώτατου μισθού, ο οποίος να εγγυάται την αξιοπρεπή διαβίωσή τους». Χαρακτηριστικά, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, από την πλευρά της ΑΔΕΔΥ είχε επισημανθεί ότι, μεταξύ άλλων, είναι δυνατή η επαναφορά των τριών δώρων στους δημοσίους υπαλλήλους, καθώς υπάρχουν δημοσιονομικά πλεονάσματα και δεν υπάρχουν πλέον οι οικονομικές συγκυρίες του 2012, που οδήγησαν στο να κοπούν τα δώρα.

Αντίθετα, η πλευρά του Δημοσίου είχε υποστηρίξει ότι η μη επαναφορά των επίμαχων παροχών δεν παραβιάζει τις συνταγματικές ή υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις, καθώς και ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι διέπονται ως προς τις αποδοχές τους κ.λπ. από ειδικό νομοθετικό καθεστώς, στο πλαίσιο της ιδιαίτερης υπηρεσιακής τους κατάστασης (σύμφωνα με το άρθρο 103 του Συντάγματος), αποτελώντας έτσι μια διαφορετική κατηγορία απασχολούμενων από εκείνη των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα.

Παράλληλα, το Δημόσιο είχε υποστηρίξει ότι η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού είναι θεμιτή και απολύτως δικαιολογημένη καθώς εξυπηρετεί το γενικότερο συμφέρον, ενώ παράλληλα εντάσσεται στο πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που έχει χαράξει ο νομοθέτης, με βάση τη δημοσιονομική κατάσταση και τις επικρατούσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της Ελλάδας.

Μάλιστα, οι συνήγοροι του Δημοσίου δεν είχαν παραλείψει να επισημάνουν ότι έχουν ξεπεραστεί τα όρια ελέγχου του ΣτΕ και τώρα εισέρχεται πλέον το δικαστήριο στο νομοθετικό πλαίσιο, δηλαδή οι δικαστές επιχειρούν να νομοθετήσουν.

Τι έκρινε η Ολομέλεια ΣτΕ

Τώρα, όπως αποκαλύπτει το «ΘΕΜΑ», κατά τη διάσκεψη της Ολομέλειας του ΣτΕ, οι σύμβουλοι Επικρατείας, εξετάζοντας εάν αντίκειται στο Σύνταγμα, στην ελληνική νομοθεσία και το ενωσιακό δίκαιο η μη επαναφορά των τριών επίμαχων επιδομάτων στους υπαλλήλους του Δημοσίου, αποφάνθηκαν αρνητικά. Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι η μη καταβολή του 13ου και του 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους δεν δημιουργεί δυσμενή διάκριση έναντι των απασχολούμενων στον ιδιωτικό τομέα και ούτε παραβιάζεται η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2041/ΕΕ.

Τονίστηκε μάλιστα ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι διέπονται από ειδικό μισθολογικό καθεστώς και αποτελούν διαφορετική κατηγορία απασχολουμένων από εκείνη των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα.

Το πάγωμα του 13ου και του 14ου μισθού, σύμφωνα με τους δικαστές, δεν παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ισότητας, της αναλογικότητας, της ανθρώπινης αξίας και της ισότητας στα δημόσια βάρη.

Η μη επαναφορά των τριών δώρων, σύμφωνα με την Ολομέλεια του ΣτΕ, δεν προσβάλλει το αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, ούτε προσβάλλει το δικαίωμά τους να συμβάλλουν ισότιμα με τους υπόλοιπους πολίτες των άλλων κοινωνικών ομάδων στην εκπλήρωση του χρέους τους στην εθνική και κοινωνική αλληλεγγύη.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας εξέτασαν το ύψος της δημοσιονομικής επιβάρυνσης για την περίπτωση κατά την οποία επανέρχονταν τα τρία επιδόματα στους εργαζόμενους του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Οι ανώτατοι δικαστές εξέτασαν και ανέλυσαν τους ισχυρισμούς και τα οικονομικά στοιχεία που προσκόμισε το Δημόσιο, τα οποία αναφέρουν ότι η επαναφορά των τριών δώρων θα έχει μόνιμη ετήσια δημοσιονομική επιβάρυνση 1,37 δισ. ευρώ, χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν οι εργοδοτικές εισφορές. Και αν συμπεριληφθούν κι αυτές, τότε η συνολική επιβάρυνση θα ανέλθει συνολικά στα 1,55 δισ. ευρώ. Τελικά, κατέληξαν ότι δεν είναι ώριμα τα δημοσιονομικά μεγέθη για να δεχθούν ένα τόσο μεγάλο οικονομικό βάρος.

Η δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ αναμένεται μέσα στο επόμενο διάστημα.

Σύμφωνα με τις αποφάσεις 6/2026 και 7/2026, το δικαστήριο έκρινε ότι η προσβασιμότητα σε μνημεία ιστορικής σημασίας αποτελεί κρίσιμο στοιχείο της συλλογικής μνήμης και πρέπει να διασφαλίζεται για όλους, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με κινητικές δυσκολίες.

Το ΣτΕ έκρινε επαρκείς τις μελέτες για τις επιπτώσεις του έργου τόσο στο μνημείο όσο και στο περιβάλλον, απορρίπτοντας την επιλογή της «μηδενικής λύσης». Όπως σημειώνεται, το τελεφερίκ δεν αφορά μόνο τους επισκέπτες με αναπηρία, αλλά θα διευκολύνει και τις εργασίες συντήρησης της Άνω Πόλης από τους αρχαιολόγους.

Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Ιούνιο το ΣτΕ είχε διατάξει προσωρινό «πάγωμα» των εργασιών, έως την εκδίκαση των κύριων προσφυγών, έπειτα από αιτιάσεις ότι το έργο ενδέχεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο μνημειακό σύνολο και στο προστατευόμενο φυσικό τοπίο της περιοχής.

Στην υπόθεση είχαν εμπλακεί και διεθνείς φορείς, μεταξύ των οποίων η Europa Nostra, που είχαν εκφράσει ανησυχίες για την προστασία του μνημείου.

Το έργο έχει ενταχθεί προς χρηματοδότηση στο Ταμείο Ανάκαμψης και θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί έως τα μέσα του 2026.

Πρόκειται για τον Καθηγητή Διοικητικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών Πάνο Λαζαράτο και τον Καθηγητή Φαρμακολογίας Κωνσταντίνο Πάντο, οι οποίοι προσβάλλουν όλες τις πιστοποιήσεις προγραμμάτων σπουδών, που εξέδωσε η ΕΘΑΑΕ τον Οκτώβριο. Η συζήτηση των υποθέσεων έχει προσδιοριστεί στο ΣτΕ για τις 5 Φεβρουαρίου 2026.

Τρεις αιτήσεις ακυρώσεως για Keele, York και Λευκωσία

Όπως αναφέρει στο protothema.gr ο Καθηγητής Λαζαράτος, «κατατέθηκαν τρεις αιτήσεις ακυρώσεως – μία για κάθε μη κρατικό πανεπιστήμιο (Keele, York, Λευκωσίας) – με στόχο να συνεκδικαστούν». Όπως επισημαίνει, ήταν κρίσιμη η προσβολή και των υπόλοιπων προγραμμάτων πέραν των Νομικών: «Ήταν σημαντικό να προσβληθούν όλα τα προγράμματα καθώς θα μπορούσε να δοθεί η εντύπωση ότι οι άδειες πάσχουν μόνο λόγω των προβλημάτων της Νομικής. Αν συνέβαινε αυτό όμως, θα μπορούσαν να το καλύψουν αλλάζοντας το όνομα της Σχολής ή του Τμήματος ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν. Για το λόγο αυτό, προσβάλαμε όλα τα προγράμματα – υπενθυμίζεται, ότι τα περισσότερα προγράμματα πιστοποιήθηκαν στις 16 Οκτωβρίου και τα υπόλοιπα στις 27 Οκτωβρίου, με εξαίρεση τρία προγράμματα Νομικής και ένα Πληροφορικής, για τα οποία η διαδικασία συνεχίζεται».

Η κεντρική αιτίαση: «Το 80% των προγραμμάτων δεν υπάρχουν καν»

Ο πυρήνας των προσφυγών αφορά δύο βασικά ζητήματα:
Την αναγνώριση των προγραμμάτων από τα μητρικά ιδρύματα του εξωτερικού και την πληρότητα και νομιμότητα των κτηριολογικών ελέγχων από τον ΕΟΠΠΕΠ, όπως ορίζεται από το νόμο.
Ο κ. Λαζαράτος υποστηρίζει ότι η πλειονότητα των προγραμμάτων δεν έχει αναγνωριστεί από τα αλλοδαπά πανεπιστήμια: «Το 80% αυτών των προγραμμάτων σπουδών δεν υπάρχουν καν. Ίσως δεν είναι καν καταρτισμένα – ακόμη κι αν ‘υπάρχουν’ ως όνομα, δεν θα υπάρχουν πιστωτικές μονάδες, αναγνώριση για το προσωπικό, τα πολεοδομικά… τίποτα. Ό,τι έκαναν για τη Νομική, θα το έχουν κάνει και για όλα τα υπόλοιπα προγράμματα».

Παράλληλα, δηλώνει πως δεν θα υπάρχει καμία ολοκληρωμένη έκθεση αξιολόγησης:
«Πιο εύκολα φτάνει κανείς στον Κρόνο, παρά να έχουν κάνει τέτοιες αξιολογήσεις για 100 προγράμματα σε τόσο σύντομο διάστημα», θα πει χαρακτηριστικά.

Η αναγνώριση από το εξωτερικό είναι το «μείζον θέμα»

Όπως προαναφέρθηκε, η επίσημη αναγνώριση των προγραμμάτων από τα μητρικά πανεπιστήμια του εξωτερικού, αποτελεί κατά τον κ. Λαζαράτο, το θεμελιώδες ζήτημα, καθώς η αναγνώριση αποτελεί διοικητική πράξη. «Το μείζον θέμα που θα κρίνει το ΣτΕ, είναι αν τα προγράμματα έχουν αναγνωριστεί τυπικά από το μητρικό ίδρυμα», ενώ προσθέτει: «Είμαι βέβαιος, ότι δεν πρόκειται ποτέ το Συμβούλιο της Επικρατείας να πει ότι θεωρούνται αναγνωρισμένα απλώς επειδή κάνουν εκπαιδευτικές συμφωνίες – θα τα στείλει στο εξωτερικό για έλεγχο, επειδή η εκπαιδευτική συμφωνία δεν ισοδυναμεί με αναγνώριση του προγράμματος σπουδών». Δηλώνει μάλιστα ότι προτίθεται να απευθυνθεί στο Student Office του Ηνωμένου Βασιλείου – την αντίστοιχη ΕΘΑΑΕ – προκειμένου να ζητήσει επίσημη επιβεβαίωση για το κατά πόσο έχουν ή όχι αναγνωριστεί τα προγράμματα σπουδών των παραρτημάτων των ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα.

Η αμφισβήτηση των κτηριολογικών ελέγχων του ΕΟΠΠΕΠ

Ο καθηγητής θεωρεί ότι ο ΕΟΠΠΕΠ δεν διενήργησε τους προβλεπόμενους από τον νόμο κτηριολογικούς ελέγχους: «Εικάζω ότι δεν πήγε ποτέ κανείς από τον ΕΟΠΠΕΠ για αυτοψία. Αν πάλι, κάτι εμφανιστεί εκ των υστέρων, θα είναι ατελές. Κι αν προ-χρονολογηθεί, μιλάμε για πλαστογραφία». Ο ίδιος τονίζει ότι έχει ζητήσει την έκθεση επισήμως και δεν του έχει δοθεί, γι’ αυτό μέσω των αιτήσεων ακυρώσεως ζητεί να σταλεί στο ΣτΕ: «Όταν πάρω στα χέρια μου την έκθεση, θα μελετήσω με κάθε λεπτομέρεια αν έχουν ελεγχθεί όλα όσα ορίζει ο νόμος».

Όπως γίνεται γνωστό, ο ΕΟΠΠΕΠ έπρεπε να διενεργήσει τον έλεγχο τρεις μήνες μετά την αδειοδότηση αλλά πριν την πιστοποίηση των προγραμμάτων. «Σύμφωνα με το νόμο, στο φάκελο πρέπει να συμπεριλαμβάνονται όλα – αποστάσεις, αεραγωγοί, πυρασφάλειες, βιβλιοθήκες, μεταξύ άλλων. Προσωπικά, ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, ότι δεν έχει γίνει έλεγχος. Αλλά και αν αναφανεί’, όπως γράφω στο δικόγραφο, θα είναι ατελής και όχι πλήρης, γιατί οι αξιολογητές που επισκέφθηκαν τους χώρους, τα βρήκαν όλα… χύμα, οι αξιολογήσεις είναι αρνητικές. Με βάση αυτά, πώς είναι δυνατόν άλλα να λέει ο ΕΟΠΠΕΠ κι άλλα να λέει ο αξιολογητής; Αυτά πρόκειται να πω στο ακροατήριο, θα φανούν οι αλήθειες».

Με έμφαση στην Ιατρική Σχολή

Ιδιαίτερο βάρος δίνει ο κ. Λαζαράτος στη νεοσύστατη Ιατρική του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Υπογραμμίζει, ότι οι Ιατρικές απαιτούν εξαιρετικά αυστηρούς ελέγχους σε εργαστήρια, υποδομές, πυρασφάλεια και κτηριολογικά: «Τα πάντα γίνονται κυρίως για την Ιατρική της Λευκωσίας. Έχω την εντύπωση, ότι δεν πήγε ποτέ κανείς από τον ΕΟΠΠΕΠ για να κάνει αυτοψία, κατά παράβαση του νόμου. Μάλιστα, πήγαν να αντικαταστήσουν για συγκεκριμένα θέματα τη γνώμη του ΕΟΠΠΕΠ με τις υποτιθέμενες αξιολογήσεις, που έκανε μία πενταμελής επιτροπή, κάτι που θα ήταν αυθαίρετο και καθ’υπέρβαση κάθε εξουσιοδότησης. Αναφορικά με τις προσφυγές, είμαι βέβαιος ότι τόσο εγώ, όσο και ο γιατρός, έχουμε έννομο συμφέρον ως Καθηγητές – εκείνος για την Ιατρική, εγώ για τις Νομικές. Ας έχουμε κατά νου ότι η Ιατρική Σχολή θα βγάλει δεκάδες γιατρούς. Θέλω να ξέρω – Θα πηγαίνω σε γιατρούς από ιδιωτικά πανεπιστήμια, που δεν έχουν εκπαιδευτεί σωστά από ιδιωτικά πανεπιστήμια;».

Στα σχόλια ότι ενδεχομένως όλες αυτές οι αντιδράσεις για μεν τις Νομικές, είναι ότι πρόκειται για «ζήτημα συντεχνιακό», για δε την Ιατρική, ότι «σχεδόν συμπίπτει με την έναρξη λειτουργίας στην Κύπρο του Παραρτήματος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Καθηγητής Λαζαράτος θα πει: «Όποιος δεν έχει νομικά επιχειρήματα, μπορεί να βάζει τέτοιο θέμα. Το παράρτημα του ΕΚΠΑ στην Κύπρο άνοιξε νόμιμα. Εδώ, ελπίζω να υπάρχει αναγνώριση. Το πανεπιστήμιο Λευκωσίας πιστεύω ότι θα τα καταφέρει και θα στείλει τυπική αναγνώριση αλλά όχι αναγνώριση γενική – αν δηλαδή, απλώς βάζεις ένα τικ σε όσα αντιστοιχούν σε κάθε πρόγραμμα, αυτό δεν ισοδυναμεί με αναγνώριση προγράμματος. Είναι σαν να λέει κανείς: ‘Είναι καλό το πρόγραμμα; – ναι’. ‘έχει αρκετούς καθηγητές; Ναι’. Είναι εντάξει τα πολεοδομικά του; ναι’. Αυτό δεν είναι ούτε το γράμμα, ούτε το πνεύμα του νόμου», καταλήγει ο ίδιος.

Προβλέψεις για την πορεία της υπόθεσης – πιθανή παραπομπή στην Ολομέλεια

Ο καθηγητής εκτιμά ότι λόγω της σοβαρότητας του ζητήματος, η υπόθεση πιθανόν να παραπεμφθεί από την επταμελή σύνθεση στην Ολομέλεια του ΣτΕ και ίσως να τεθεί και προδικαστικό ερώτημα σχετικά με τις αρμοδιότητες και τις σχέσεις μητρικών ιδρυμάτων – παραρτημάτων.
Εν αναμονή των κρίσιμων στοιχείων, το τοπίο παραμένει ‘θολό’, σύμφωνα με τον προσφεύγοντα Καθηγητή. Από την πλευρά τους, τα πανεπιστήμια αναμένεται να παρέμβουν στη διαδικασία μέσω των δικηγόρων τους, ενώ η ΕΘΑΑΕ οφείλει να αποστείλει στο ΣτΕ όλους τους φακέλους και τις αξιολογήσεις. Οι επόμενοι μήνες αναμένονται κρίσιμοι, καθώς εκκρεμεί η δημοσιοποίηση των εκθέσεων αξιολόγησης και η εξέταση των φακέλων από το ΣτΕ, το οποίο θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του πλαισίου λειτουργίας των μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.

Τί σημαίνουν οι προσφυγές για τους φοιτητές

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι οι δικαστικές ενέργειες δεν επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία των ιδρυμάτων, σύμφωνα με τον Καθηγητή: «Δεν έχω κάνει αναστολή εκτελέσεως, ούτε ασφαλιστικά μέτρα. Είναι νομιμότατη η λειτουργία των πανεπιστημίων – εκτός από τις Νομικές, που δεν πιστοποιήθηκαν». Ωστόσο, επισημαίνει ότι η διαφάνεια είναι κρίσιμη:

«Το θέμα για το ‘αύριο’ των πανεπιστημίων είναι περιπεπλεγμένο. Πάντως είναι προτιμότερο τα πανεπιστήμια να ξεκινήσουν του χρόνου με ‘καθαρά’ τα χαρτιά αντί να ‘πωλείται ψεύτικη ελπίς’ φέτος. Διότι το σκάνδαλο, που θα ξεσπάσει σε 4 χρόνια όταν αποφοιτήσουν, θα είναι πολλαπλάσιο του τωρινού. Το μοναδικό μου κίνητρο, είναι η διαφάνεια. Θέλω οι φοιτητές να ξέρουν αν το πτυχίο τους είναι αναγνωρισμένο, αλλιώς πρόκειται για απάτη. Ειδικά για γιατρούς και δικηγόρους, να μην βγουν ‘σκιτζήδες’».

Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια του ΣτΕ με μια σειρά αποφάσεων της (1941-1942/2025) με πρόεδρο τον Μιχάλη Πικραμένο και εισηγήτρια την σύμβουλο Επικρατείας Σταυρούλα Κτιστάκη έκρινε ότι «η παράλειψη πρόβλεψης στο προσοντολόγιο (π.δ. 85/2022) ειδικής κατηγορίας για τους κατόχους τίτλων σπουδών των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, μεταξύ της κατηγορίας ΔΕ και ΤΕ ή ΠΕ, όσον αφορά το δικαίωμα πρόσβασης αυτών στο Δημόσιο, παραβιάζει τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 7 του άρθρου 16 του Συντάγματος».

Ακόμη, οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι «ο νομοθέτης υποχρεούται, σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 16 του Συντάγματος, να διακρίνει τους αποφοίτους των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης από τους αποφοίτους σχολών δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δεδομένου ότι με τον ν. 1158/1981 οι καλλιτεχνικές σχολές χαρακτηρίσθηκαν ρητώς ως “ανώτερες” και εντάχθηκαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση». Στη συνέχεια, συνεκτιμήθηκε από τους δικαστές η συνταγματική αποστολή του κράτους για ανάπτυξη και προαγωγή της τέχνης.

Τέλος, κατά πλειοψηφία κρίθηκε ότι οι διατάξεις του π.δ. 85/2022, με τις οποίες εντάχθηκαν στην κατηγορία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης οι απόφοιτοι των ανώτερων καλλιτεχνικών σχολών τουλάχιστον τριετούς μεταλυκειακής φοίτησης, παραβιάζουν τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 7 του άρθρου 16 του Συντάγματος, διότι η εξομοίωση των τίτλων σχολών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τους τίτλους που χορηγούν φορείς δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παραβιάζει την συνταγματική κατοχύρωση της εκπαίδευσης ανώτερης βαθμίδας.

Το σχέδιο ΠΔ είχε κατατεθεί στο Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ για νομοπαρασκευαστική επεξεργασία μετά τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (146, 147, 148, 149/2025) και τώρα δημοσιεύθηκε η 20 σελίδων υπ΄ αριθμ. 135/2025 γνωμοδότηση (προεδρεύουσα η σύμβουλος Επικρατείας Ρωξάνη Γιαννουλάτου και εισηγητής ο πάρεδρος Ανδρέας Σκούφαλος), με την οποία αίρεται η ασάφεια ως προς τη χρήση κινήτρων του ΝΟΚ.

Συνεχίζονται οι εργασίες σε έργα που είχαν εκκινήσει νόμιμα έως και την 11η Δεκεμβρίου 2024

H γνωμοδότηση του ΣτΕ, διασφαλίζει τη συνέχιση των εργασιών σε έργα που είχαν εκκινήσει νόμιμα έως και την 11η Δεκεμβρίου 2024, ενισχύει την ασφάλεια των οικοδομικών αδειών, προβλέπει δίκαιες διαδικασίες αναθεώρησης όπου απαιτείται και εισάγει για πρώτη φορά τον μηχανισμό του περιβαλλοντικού ισοδυνάμου, ως εργαλείου αντιστάθμισης και βιώσιμης αναβάθμισης του οικιστικού περιβάλλοντος.

Αναλυτικότερα, το κείμενο της ανακοίνωσης του ΣτΕ

«Με το 135/2025 πρακτικό επεξεργασίας του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (Προέδρος: Ρ. Γιαννουλάτου, Σύμβουλος, Εισηγητής: Α. Σκούφαλος. Πάρεδρος) κρίθηκε νόμιμο σχέδιο προεδρικού διατάγματος, το οποίο καταρτίστηκε ύστερα από τις 146-149/2025 αποφάσεις της Ολομελείας του Δικαστηρίου σχετικά με την αντισυνταγματικότητα του συστήματος κινήτρων του ΝΟΚ. Το σχέδιο διατάγματος καταρτίστηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 5197/2025, με το άρθρο 68 του οποίου θεσπίστηκε μηχανισμός περιβαλλοντικού ισοδυνάμου για την αντιμετώπιση της χρήσης κινήτρων και προσαυξήσεων βάσει οικοδομικών αδειών που είχαν εκδοθεί πριν από την έκδοση των παραπάνω ακυρωτικών αποφάσεων του Δικαστηρίου. Πρόκειται, ιδίως, για τις οικοδομικές άδειες που είτε έχουν ακυρωθεί με δικαστική απόφαση είτε είχαν προσβληθεί μέχρι την 11.12.2024, άρα καταλαμβάνονται από την αντισυνταγματικότητα που διέγνωσε το Δικαστήριο και είναι πολύ πιθανό να ακυρωθούν.

Ο μηχανισμός περιλαμβάνει Ειδικό Σχέδιο Περιβαλλοντικού Ισοδυνάμου Αναβάθμισης Πόλεων (ΕΣΠΙΑΠ), το οποίο χρηματοδοτείται από ποσά περιβαλλοντικού ισοδυνάμου που καταβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι, και επανέκδοση των οικοδομικών αδειών με διαδικασία που διαφοροποιείται ανάλογα με το αν έχει ολοκληρωθεί ή όχι ο φέρων οργανισμός της οικοδομής. Ο μηχανισμός περιλαμβάνει την επιλογή των καταλληλότερων μέτρων περιβαλλοντικού ισοδυνάμου από αυτά που προβλέπει ο ν. 5197/2025 (άρθρο 68 παρ. 2) σε επίπεδο δημοτικής ενότητας ή, για τα μητροπολιτικά συγκροτήματα Αθήνας και Θεσσαλονίκης, δήμου, τούτο δε βάσει περιβαλλοντικού προελέγχου ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Το Ε΄ Τμήμα, επαναλαμβάνοντας νομολογία του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, δέχθηκε ότι, στην περίπτωση εννόμων σχέσεων που έχουν κριθεί αμετακλήτως με δικαστικές αποφάσεις, ο νομοθέτης δεν κωλύεται να ρυθμίσει και πάλι τις σχέσεις αυτές με νέους κανόνες δικαίου, εφόσον αυτοί έχουν γενικό χαρακτήρα και δεν ρυθμίζουν μεμονωμένη σχέση. Κατά συνέπεια, το προπεριγραφόμενο σύστημα, που εισήχθη μετά την έκδοση των παραπάνω ακυρωτικών αποφάσεων του Δικαστηρίου, κρίθηκε ως συμβατό με το Σύνταγμα, διότι η, τυχόν, επανέκδοση των παραπάνω οικοδομικών αδειών θα είναι προϊόν νέου διαφορετικού νομοθετικού καθεστώτος, το οποίο δεν αποσκοπεί στην επίλυση συγκεκριμένης διαφοράς, αλλά στη θέσπιση γενικής και αφηρημένης ρύθμισης με κριτήρια αντικειμενικά (ολοκλήρωση ή μη φέροντος οργανισμού κ.λπ.) και απρόσωπα.

Κρίθηκε, όμως, ότι, κατά την έννοια των εξουσιοδοτικών διατάξεων, η, τυχόν, επανέκδοση των παραπάνω οικοδομικών αδειών προϋποθέτει την ολοκλήρωση περιβαλλοντικού προελέγχου του σχεδίου, που εκπονείται, κατά τα προαναφερόμενα, σε τοπικό επίπεδο, ή, εάν χρειάζεται, στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων».

Η υπόθεση αφορούσε αυθαίρετες παρεμβάσεις, που είχαν πραγματοποιηθεί σε κοινόχρηστους – κοινόκτητους ελεύθερους χώρους ισογείου (πιλοτή και τμήμα οικοπέδου) πολυκατοικίας στον Δήμο Παπάγου – Χολαργού αλλά δημιουργεί νομολογία.

Στο σκεπτικό τους οι σύμβουλοι Επικρατείας διευκρινίζουν ότι η διάταξη του άρθρου 11 παρ. 1 περ. δ΄ του ν. 4178/2013, η οποία δίνει τη δυνατότητα σε συνιδιοκτήτη που συγκεντρώνει την πλειοψηφία των ποσοστών να υποβάλει αίτηση τακτοποίησης αυθαιρέτων σε κοινόχρηστους χώρους, έχει αποκλειστικά διευκολυντικό χαρακτήρα.

Στόχος της είναι η πλήρης καταγραφή και αντιμετώπιση των αυθαίρετων κατασκευών, χωρίς ωστόσο να θίγεται το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ιδιοκτησίας των λοιπών συνιδιοκτητών.

Κατά συνέπεια, σημειώνουν οι δικαστές, η τακτοποίηση αυθαίρετων σε κοινόχρηστους χώρους με βάση τον ν. 4178/2013 δεν μπορεί να προχωρήσει όταν υπάρχει αντίθεση ακόμη και από έναν συνιδιοκτήτη. Παράλληλα, η Ολομέλεια έκρινε ότι η εν λόγω διάταξη, κατά το μέρος που επιτρέπει την υπαγωγή αυθαιρέτων σε κοινόχρηστους χώρους με πρωτοβουλία της πλειοψηφίας των ποσοστών συνιδιοκτησίας, προσκρούει στα άρθρα 17 και 24 παρ. 2 του Συντάγματος και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

Με την απόφαση 1616/2025 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι σε περίπτωση έλλειψης κανονισμού οροφοκτησίας, η διάταξη (άρθρο 11 παρ. 1 περ. δ΄ του ν. 4178/2013) που προβλέπει την υποβολή αίτησης από συνιδιοκτήτη με βάση την πλειοψηφία των ποσοστών συνιδιοκτησίας για την τακτοποίηση αυθαιρέτων κατασκευών και χρήσεων σε κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής, αποσκοπεί μόνο στη διευκόλυνση των ενδιαφερομένων και την πλήρη καταγραφή και αντιμετώπιση των αυθαιρέτων, χωρίς πάντως να θίγεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας των λοιπών συνιδιοκτητών.

Επομένως, η τακτοποίηση αυθαιρέτων επί κοινοχρήστων μερών ακινήτου με το ν. 4178/2013 δεν μπορεί να γίνει εφόσον διατυπωθούν αντιρρήσεις από οποιονδήποτε συνιδιοκτήτη.

Αναλυτικότερα, η ανακοίνωση του ΣτΕ έχει ως εξής:

«Επειδή, μετά τη δημοσίευση, στις 16.7.2025, της υπ’ αριθμ. 1355/2025 απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, έλαβαν δημοσιότητα δηλώσεις με απορίες και επικρίσεις για την αναφορά στον Τύπο του περιεχομένου της αποφάσεως προτού οι διάδικοι να λάβουν γνώση αυτής, ανακοινώνουμε τα ακόλουθα:

Σύμφωνα με πάγια πρακτική του Δικαστηρίου, ρυθμισμένη από μακρού με διατάξεις του νόμου, του Κανονισμού του και αποφάσεις της Διοικητικής Ολομέλειας, αμέσως μετά τη δημοσίευση δικαστικής απόφασης, με την οποία γίνεται δημοσίως, κατά το Σύνταγμα, γνωστό το διατακτικό της, οι διάδικοι, πριν την καθαρογραφή και υπογραφή του θεωρημένου πρωτοτύπου της (οπότε και μπορούν πλέον να λάβουν αντίγραφο), έχουν, αφ’ ενός μεν τη δυνατότητα να πληροφορηθούν τη δημοσίευση και το διατακτικό της (μέσω του κωδικού ηλεκτρονικής παρακολούθησης της υπόθεσής τους που εξαρχής διαθέτουν), αφ’ ετέρου δε δυνατότητα πρόσβασης στο κείμενο του δημοσιευμένου σχεδίου, ανάγνωσής του και λήψης σημειώσεων.

Δυνατότητα πρόσβασης στο δημοσιευμένο σχέδιο έχουν επίσης δημοσιογράφοι που είναι διαπιστευμένοι στο ΣτΕ, υπό ειδικούς όρους. Εξάλλου, σε περιπτώσεις που οι αποφάσεις εμφανίζουν γενικότερο ενδιαφέρον, αμέσως μετά τη δημοσίευσή τους αναρτάται στον ιστότοπο του Δικαστηρίου από την Επιτροπή Επικοινωνίας περίληψή τους, χωρίς αναφορά στα ονόματα των διαδίκων, και παράλληλα αναρτάται άκρως συνοπτικά το περιεχόμενό τους στον λογαριασμό Χ (Twitter) που διαθέτει το Δικαστήριο.

Η διαδικασία ακριβώς αυτή ακολουθήθηκε και εν προκειμένω».

Η ανακοίνωση του Χαράλαμπου Πελέκη

Η χθεσινή ανακοίνωση του δικηγόρου Χαράλαμπου Πελέκη, έχει ως εξής:

«Σήμερα το μεσημέρι 16 Ιουλίου 2025, δημοσιεύτηκε απόφαση του ΣτΕ, που αφορούσε αίτηση αναίρεσης του εντολέως μας κ. Θεόδωρου Κασσελάκη. Απορίας άξιο είναι πώς τα μέσα ενημέρωσης γνώριζαν την απόφαση, αφού έχει συνταχθεί μόνο το σχέδιο της απόφασης, στο οποίο πρόσβαση έχουμε μόνον εμείς ως διάδικοι, έχοντας αποκλειστικά το δικαίωμα αναγνώσεως του σχεδίου και όχι τη λήψη αντιγράφου. Δηλαδή, δεν έχει γίνει ακόμα η καθαρογραφή της απόφασης. Διαβάζουμε από τα ΜΜΕ πως έχουν μειοψηφήσει δύο από τα πέντε μέλη, αλλά δεν γνωρίζουμε έως τώρα το σκεπτικό της απόφασης, μέχρι να αποκτήσουμε πρόσβαση και να αναγνώσουμε το σχέδιο της απόφασης.

Αυτό το γεγονός από μόνο του παραβιάζει σωρεία συνταγματικών δικαιωμάτων κάθε Έλληνα πολίτη.

Ο κ. Θεόδωρος Κασσελάκης δεν ήταν και δεν είναι μέτοχος της Oswego, ενώ έχει αμετάκλητα αθωωθεί από τα ποινικά δικαστήρια της χώρας μας για τα αδικήματα της φοροδιαφυγής και μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο.

Τέλος, ο κ. Θεόδωρος Κασσελάκης έχει ήδη υποβάλει νέα αίτηση στο ΚΕ.ΦΟ.ΔΕ, κοινοποιούμενη και στο ΚΕΒΕΙΣ, με την οποία ζητά την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη του άρθρου 49 ΚΦΔ (Ν.5104/2024) καταβολής των οφειλών της αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία «OSWEGO ESTATES LIMITED», σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Η ως άνω αίτηση και η δικαστική της εξέλιξη αναμένεται.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του κ. Θεόδωρου Κασσελάκη

Χαράλαμπος Πελέκης».

Νίκος Γιαννόπουλος

Είχε προηγηθεί, ως γνωστόν, ακύρωση από το Συμβούλιο της Επικρατείας της προηγούμενης, ομοίου περιεχομένου ΚΥΑ, με την απόφαση 1048/205 του ΣτΕ. 

Οι οργανώσεις, όπως άλλωστε έχει τονίσει σε σχετικά ρεπορτάζ του το Libre, κάνουν λόγο για προφανή άρνηση της κυβέρνησης και του υπουργείου να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας και οι οποίες έκριναν σύμφωνα και με την κρίση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (υπόθεση C-134/23) επί προδικαστικού ερωτήματος του ΣΤΕ, ότι «εφ’ όσον προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι η Τουρκία έχει αναστείλει γενικώς την επανεισδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία στο έδαφός της από τον Μάρτιο του 2020, οι αρμόδιες ελληνικές αρχές[…] δεν δύνανται να απορρίπτουν αιτήσεις διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτες […] με την αιτιολογία ότι η Τουρκία είναι ασφαλής τρίτη χώρα».

• Με λίγα λόγια νομικώς αλλά και ουσιαστικώς η Τουρκία δεν είναι ασφαλής χώρα για τους πρόσφυγες που προέρχονται από τις συγκεκριμένες χώρες που προαναφέρθηκαν αλλά και γενικά.

Οπως υποστηρίζει επίσης η RSA (Yποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίου) η νεότερη κοινή υπουργική απόφαση που επανέφερε το νομικό στάτους της ασφαλούς χώρας για την Τουρκία στηρίζεται σε νέα εισήγηση του Διοικητή της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία ενσωματώνει επιλεκτικά τις πηγές πληροφοριών που είχε παραθέσει η προηγούμενη εισήγηση που κρίθηκε ανεπαρκής από το Δικαστήριο, παραλείποντας πλέον την παράθεση των αναφορών οι οποίες καταφανώς δεν μπορούν να στηρίξουν το χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως ασφαλούς τρίτης χώρας.

Κοντολογίς, οι οργανώσεις ισχυρίζονται ότι η κυβερνητική πλευρά, με την “βοήθεια” κρατικών αξιωματούχων καταφεύγει σε νομικούς ακροβατισμούς έτσι ώστε συνεχίσει απρόσκοπτα να “σπρώχνει” πρόσφυγες πίσω στην Τουρκία.

Στην Τουρκία όμως το μέλλον αυτών των προσφύγων δεν είναι άλλο από την απέλαση. Υπάρχουν, δε, καταδικαστικές αποφάσεις κατά της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), εκθέσεις οργάνων του ΟΗΕ και ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και κρίσιμα αποσπάσματα ακόμη και των πηγών, όπως οι ετήσιες εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους (ECRE) για την Τουρκία.

Οι δύο οργανώσεις που προσέφυγαν εκ νέου στο Συμβούλιο της Επικρατείας θεωρούν ότι η νέα υπουργική απόφαση θα ακυρωθεί. Ετσι, όπως τονίζουν, θα αποτραπεί ο κίνδυνος να βρεθεί σημαντικός αριθμός προσώπων που καταφανώς χρήζουν διεθνούς προστασίας (prima facie πρόσφυγες), συμπεριλαμβανομένων οικογενειών με παιδιά και ιδιαίτερα ευάλωτων, σε παρατεταμένη κατάσταση νομικής ανασφάλειας, χωρίς προστασία και πρόσβαση σε στοιχειώδεις συνθήκες υποδοχής ενώ, σε κάθε περίπτωση, δεν θα μπορούν να απομακρυνθούν από τη χώρα μας.

Σε περίπτωση βέβαια ακύρωσης και της νέας ΚΥΑ από πλευράς ΣτΕ θα αναζητηθεί διέξοδος για το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου το οποίο με τη σειρά του ποντάρει πολλά (πολιτικά και επικοινωνιακά) στη μέθοδο της “μηδενικής ανοχής” η οποία θα στηριχθεί και από το νέο μεταναστευτικό νόμο που βρίσκεται στα σκαριά.

Μέρος της πολιτικής της “μηδενικής ανοχής” είναι προφανώς και το δόγμα της ασφαλούς χώρας σε ότι αφορά την Τουρκία. 

Βάσει των προσφυγών το Ανώτατο Δικαστήριο καλείται να απαντήσει μεταξύ άλλων εάν υφίσταται έλλειψη μέτρων στην εθνική νομοθεσία που, σύμφωνα με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων, έχουν ως σκοπό τον συμβιβασμό του δικαιώματος προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης στον τομέα της πολιτικής επικοινωνίας, εάν παραβιάστηκαν ουσιώδη δικαιώματα των προσφεύγοντων, όπως το δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης και το τεκμήριο αθωότητας, καθώς και εάν τα επιβληθέντα πρόστιμα ήταν δυσανάλογα.

Οι τοποθετήσεις:

Όπως μεταξύ άλλων υποστήριξε η πλευρά της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου: «…Η κ. Ασημακοπούλου θεώρησε ότι τα στοιχεία που της έδινε ο Θεοδωρόπουλος ήταν νόμιμα. Είχε την πεπλανημένη πεποίθηση ότι λειτουργεί νομίμως. Έχασε την εκλογή της, είναι άνεργη κι έχει στην πλάτη της 200 αγωγές και άλλες τόσες έχει το Δημόσιο από το ίδιο δικηγορικό γραφείο».

Μέσω αυτών των αγωγών, όπως είπε ο δικηγόρος της, διεκδικούνται από την πρώην ευρωβουλευτή περίπου 4 εκ ευρώ συνολικά.

Απαντώντας η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων σημείωσε πως: «Η κ. Ασημακόπουλου φαίνεται ότι προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Το θέμα εδώ είναι η χρήση του εκλογικού καταλόγου και όχι η πολιτική επικοινωνία».

Ως προς το ζήτημα του ύψους του προστίμου, που άγγιξε τις 40.000 ευρώ για την πρώην ευρωβουλευτή, η Αρχή σημείωσε ότι στον υπολογισμό του ληφθήκαν υπόψη αρκετοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ο αριθμός των προσώπων που επλήγησαν.

Για εντολές από το κόμμα έκανε λόγο στην δίκη του τοποθέτηση ο νομικός παραστάτης του κ. Θεοδωρόπουλου. «Ήταν απολύτως ενταγμένος στην κομματική δομή της Νέας Δημοκρατίας. Η εντολή ήταν να επεξεργάζεται τα δεδομένα για λόγους στατιστικούς. Όπως πήρε το αρχείο το μετέφερε στην κ. Ασημακοπούλου. Διατήρησε το αρχείο στο κινητό του γιατί εστάλη μέσω what’s up, που διατηρούνται τα αρχεία. Δεν πληροί τα στοιχεία για να του επιβληθεί κύρωση γιατί δεν είναι υπεύθυνος επεξεργασίας. Προώθησε αυτό που πήρε, δεν το επεξεργάστηκε» είπε.

Σύμφωνα με την Αρχή Προστασίας ωστόσο το κρίσιμο στην υπόθεση είναι αν η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων έγινε κατά την άσκηση των καθηκόντων του ή επ’ ευκαιρία της άσκησης καθηκόντων. «Ο κ. Θεοδωρόπουλος κατά το μέρος που δρούσε ως γραμματέας απόδημων, ως υπεύθυνος επεξεργασίας είναι η ΝΔ. Είναι άλλο όμως η εξαγωγή στατιστικών συμπερασμάτων και διαφορετικό η προώθηση. Εκεί έγινε επ’ ευκαιρία της άσκησης καθηκόντων του. Η υπόθεση αυτή βασάνισε πολύ την Αρχή. Από κανένα στοιχείο του φακέλου δεν προέκυψε ότι υπήρχε κομματική εντολή από τη ΝΔ προς την κ. Ασημακοπούλου».

«Γραμματοκομιστή» χαρακτήρισαν τον Μένιο Κορομηλά, οι δικηγόροι του κατά την τοποθέτησή τους. «Στον κ. Κορομηλά είπαν ότι θα λάβει ένα αρχείο και να το στείλει στον Θεοδωρόπουλο. Δεν του είπαν για ποιο λόγο. Ήταν ένας «γραμματοκομιστής». Δεν γνώριζε το περιεχόμενο. Ο Κορομηλάς δεν άνοιξε ποτέ το αρχείο και το προώθησε αυθημερόν. Δεν υπάρχει κριτήριο που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι ο Κορομηλάς είναι υπεύθυνος επεξεργασίας».

Η Αρχή από την πλευρά της σημείωσε πως: «Η ιδιότητα του αιτούντος είναι γραμματέας τοπικής αυτοδιοίκησης του κόμματος. Καμία σχέση δεν είχε με τους καταλόγους απόδημων. Έδρασε επ’ ευκαιρία των καθηκόντων του ξεκάθαρα. Χρησιμοποίησε την ιδιότητα του για να προβεί σε πράξεις που δεν έχουν συνάφεια με αυτή».

Ο νομικός παραστάτης της ΝΔ στην οποία είχε επιβληθεί πρόστιμο 40.000 ευρώ από την Αρχή για ελλιπή μέτρα προστασίας υποστήριξε ότι «Η κ. Ασημακοπούλου ζήτησε τα στελέχη της ΝΔ στο εξωτερικό που ήταν 1.113 στελέχη. Δεν ζήτησε καταλόγους απόδημων. Η γραμματεία απόδημων δεν τηρεί εκλογικούς καταλόγους. Μόνο η διεύθυνση πληροφορικής τηρεί τέτοια αρχεία και δεν έκανε αίτημα εκεί. Ο κ. Θεοδωρόπουλος ουδέποτε ενημέρωσε τη ΝΔ ότι κατέχει τέτοιο αρχείο».

Η Αρχή Προστασίας σημείωσε πως «το κόμμα αποδέχεται τρόπους επικοινωνίας με προσωπικά ηλεκτρονικά μέσα άρα πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα».

Πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των αποφάσεων της Αρχής έκαναν εννέα απόδημοι Έλληνες με τον συνήγορο τους να αναφέρει στο δικαστήριο πως οι εντολείς του «ανησυχούν για το πού έχουν καταλήξει τα δεδομένα τους».