Σύμφωνα με το CNN, η αιφνιδιαστική παρέμβαση του Τραμπ προκάλεσε αναστάτωση τόσο στη σαουδαραβική πλευρά όσο και στο εσωτερικό της αμερικανικής κυβέρνησης. Πηγές αναφέρουν ότι ο πρόεδρος δυσαρεστήθηκε επειδή ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ ανακοίνωσε τη συμφωνία χωρίς προηγούμενη ενημέρωσή του, ενώ η αντίδρασή του ενισχύθηκε από επικριτικά σχόλια σε συντηρητικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Fox News και η Wall Street Journal.

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι η συμφωνία προϋποθέτει την εξομάλυνση των σχέσεων της Σαουδικής Αραβίας με το Ισραήλ μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ, θέση που, σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, αποτελούσε διαχρονικό στόχο της κυβέρνησής του.

Το υπουργείο Ενέργειας απέρριψε τα δημοσιεύματα περί έλλειψης συντονισμού, υποστηρίζοντας ότι «πρόκειται για ψευδείς πληροφορίες. Το υπουργείο Ενέργειας συντόνισε στενά τις διαπραγματεύσεις και την ανακοίνωση των συμφωνιών με τον Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί του αντιθέτου είναι ψευδής».

Η συμφωνία προέβλεπε συνεργασία στον τομέα της πολιτικής πυρηνικής ενέργειας και θεωρούνταν στρατηγικής σημασίας για την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή, απέναντι στην αυξανόμενη παρουσία της Κίνας και της Ρωσίας. Ωστόσο, ειδικοί στην πυρηνική μη διάδοση εξέφρασαν ανησυχίες για τις προβλέψεις σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου και το πλαίσιο διεθνών επιθεωρήσεων.

Παράλληλα, σύμφωνα με το CNN, Ισραηλινοί αξιωματούχοι επιδίωξαν να συνδεθεί η συμφωνία με την εξομάλυνση των σχέσεων Ριάντ–Τελ Αβίβ, αν και ο Λευκός Οίκος υποστήριξε ότι ο Τραμπ δεν είχε επικοινωνήσει με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου πριν ανακοινώσει τη νέα προϋπόθεση.

Τι προβλέπει η συμφωνία ΗΠΑ – Σ. Αραβίας

Η συμφωνία, διάρκειας 30 ετών και εκτιμώμενης αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, προβλέπει ότι οι ΗΠΑ θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο στην κατασκευή των πυρηνικών υποδομών του βασιλείου. Με τον τρόπο αυτό, η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αποκλείσει από τη σαουδαραβική αγορά τη Ρωσία, την Κίνα και άλλους διεθνείς ανταγωνιστές.

Το πλέον αμφιλεγόμενο σημείο αφορά τη δυνατότητα κατασκευής μονάδας εμπλουτισμού ουρανίου εντός της Σαουδικής Αραβίας. Η σχετική απόφαση δεν θα ληφθεί άμεσα, αλλά θα προηγηθεί διετής κοινή μελέτη των δύο χωρών, η οποία θα εξετάσει εάν μια τέτοια εγκατάσταση είναι τεχνικά και οικονομικά αναγκαία.

Σε περίπτωση θετικής εισήγησης, η μονάδα θα κατασκευαστεί από αμερικανικές εταιρείες και θα λειτουργεί με ένα καθεστώς «μαύρου κουτιού», ώστε να μην αποκτήσει το Ριάντ πρόσβαση στην ευαίσθητη τεχνογνωσία του εμπλουτισμού. Η αμερικανική πλευρά υποστηρίζει ότι με αυτό το μοντέλο θα μπορεί να ελέγχει τη χρήση του εμπλουτισμένου ουρανίου και να αποτρέπει την αξιοποίησή του για στρατιωτικούς σκοπούς.

Εάν, αντιθέτως, οι ΗΠΑ κρίνουν ότι δεν πρέπει να προχωρήσει η διαδικασία, η Σαουδική Αραβία δεν θα μπορεί για μία δεκαετία να αναπτύξει αντίστοιχη δυνατότητα μόνη της ή σε συνεργασία με άλλη χώρα.

Η συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί από τον Αμερικανό υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ και τον Σαουδάραβα ομόλογό του, πρίγκιπα Αμπντουλαζίζ μπιν Σαλμάν. Στη συνέχεια θα υποβληθεί στο Κογκρέσο, όπου θεωρείται βέβαιο ότι θα προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.

Τα «αγκάθια» της συμφωνίας

Παρά τις διαφωνίες, η ανατροπή της συμφωνίας θα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Για να παρακαμφθεί ένα ενδεχόμενο προεδρικό βέτο θα απαιτηθεί πλειοψηφία δύο τρίτων τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και στη Γερουσία.

Οι υποστηρικτές της συμφωνίας εκτιμούν ότι η αμερικανική συμμετοχή αποτελεί την ασφαλέστερη επιλογή, καθώς θα επιτρέψει στην Ουάσιγκτον να εποπτεύει το σαουδαραβικό πρόγραμμα και να περιορίσει τον κίνδυνο στρατιωτικής εκτροπής.

Παράλληλα, θεωρούν ότι η συμφωνία θα μπορούσε να αναζωογονήσει την αμερικανική πυρηνική βιομηχανία, να ενισχύσει τη στρατηγική σχέση ΗΠΑ – Σαουδικής Αραβίας και να εμποδίσει τη Μόσχα και το Πεκίνο να αποκτήσουν επιρροή σε έναν κρίσιμο ενεργειακό τομέα.

Μεγάλη ωφελημένη αναμένεται να είναι η Westinghouse Electric, η οποία διεκδικεί την κατασκευή αντιδραστήρων AP1000. Κάθε τέτοιος αντιδραστήρας μπορεί να παράγει περίπου 1.100 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας, ποσότητα ικανή να καλύψει τις ανάγκες μιας μεσαίου μεγέθους πόλης ή ενός μεγάλου κέντρου δεδομένων Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η Σαουδική Αραβία υποστηρίζει ότι το πυρηνικό πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στη διαφοροποίηση του ενεργειακού της μείγματος. Η παραγωγή πυρηνικής ενέργειας θα μπορούσε να μειώσει την εγχώρια κατανάλωση πετρελαίου, επιτρέποντας στο βασίλειο να αυξήσει τις εξαγωγές και τα κρατικά του έσοδα.

Στον αντίποδα, οι επικριτές του deal φοβούνται ότι η σαουδαραβική επιλογή θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια αλυσιδωτή αντίδραση, ωθώντας χώρες όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να επανεξετάσουν τη δική τους πυρηνική στρατηγική.

Στο επίκεντρο βρίσκεται επίσης το ζήτημα των διεθνών επιθεωρήσεων. Το Ριάντ έχει απορρίψει το «Πρόσθετο Πρωτόκολλο» του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, το οποίο προβλέπει αυστηρότερους και πιο διευρυμένους ελέγχους.

Η κυβέρνηση Τραμπ υποστηρίζει ότι η διμερής συμφωνία θα διασφαλίζει επαρκή εποπτεία των εγκαταστάσεων που θα κατασκευαστούν με αμερικανική τεχνολογία. Οι επικριτές, όμως, προειδοποιούν ότι οι έλεγχοι ενδέχεται να μην επαρκούν για την παρακολούθηση πιθανών δραστηριοτήτων σε μη δηλωμένες εγκαταστάσεις.

Τι θα γίνει με τον εμπλουτισμό ουρανίου

Σε κάθε περίπτωση, η πρόβλεψη για εμπλουτισμό ουρανίου διαφοροποιεί τη συμφωνία από εκείνη που υπέγραψαν οι ΗΠΑ το 2009 με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, γειτονική χώρα της Σαουδικής Αραβίας. Βάσει της συμφωνίας εκείνης, τα ΗΑΕ δεν παράγουν δικό τους πυρηνικό καύσιμο και έχουν αποδεχθεί σειρά πρόσθετων περιορισμών.

Για τον λόγο αυτό, η νέα συμφωνία αναμένεται να προκαλέσει την ανησυχία οργανώσεων που δραστηριοποιούνται υπέρ της μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων, βασικός στόχος των οποίων είναι να αποτραπεί η αύξηση του αριθμού των πυρηνικών οπλοστασίων παγκοσμίως.

Το πυρηνικό ζήτημα βρίσκεται στο επίκεντρο της πολύμηνης σύγκρουσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν. Οι δύο χώρες υποστηρίζουν ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους επιτέθηκαν στο Ιράν τον Φεβρουάριο ήταν να εμποδίσουν την Τεχεράνη να αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο — κάτι που το Ιράν αρνείται ότι σχεδιάζει.

Ο de facto ηγέτης της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, είχε δηλώσει στο CBS News το 2018 ότι η χώρα του δεν σχεδιάζει να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Είχε προσθέσει, ωστόσο, ότι «χωρίς καμία αμφιβολία, εάν το Ιράν αναπτύξει πυρηνική βόμβα, θα ακολουθήσουμε το ίδιο παράδειγμα το συντομότερο δυνατό».

Ο Ντόναλντ Τραμπ διευκρίνισε επίσης ότι η εν λόγω συμφωνία δεν θα επιτρέπει τον εμπλουτισμό πυρηνικού καυσίμου.

Στην ανάρτησή του έγραψε: «Η Συμφωνία Ειρηνικής Χρήσης της Πυρηνικής Ενέργειας (δεν θα υπάρξει εμπλουτισμός υλικού)… αφορά μόνο μη στρατιωτική χρήση, σαν αυτές που έχουν ήδη το Ιράν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (και άλλοι), θα εγκριθεί, αλλά ο απόλυτος όρος είναι η Σαουδική Αραβία να συμμετάσχει στις πολύ αξιοσέβαστες και πετυχημένες Συμφωνίες του Αβραάμ».

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι αντίθετες προς τις Μη Στρατιωτικές (Μη Εμπλουτισμένες) (sic) Πυρηνικές Εγκαταστάσεις», συμπλήρωσε ο Τραμπ.

Αντιδράσεις για την πυρηνική συμφωνία

Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου έγιναν στον απόηχο επικρίσεων από ειδικούς, οι οποίοι προειδοποιούν ότι μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο μελλοντικής διάδοσης πυρηνικών όπλων σε μια ήδη ιδιαίτερα ασταθή περιοχή.

Το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος βρίσκεται στο επίκεντρο της πολύμηνης αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν.

Από την πλευρά της, η Σαουδική Αραβία έχει δηλώσει επισήμως ότι η υπογραφή των Συμφωνιών του Αβραάμ δεν θα πραγματοποιηθεί εάν δεν προηγηθεί η συμφωνία για έναν οδικό χάρτη που θα οδηγεί στη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους.

Το 2020, ο Ντόναλντ Τραμπ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη σύναψη των Συμφωνιών του Αβραάμ, οι οποίες οδήγησαν στην ιστορική εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν.

Ακολούθησαν το Σουδάν και το Μαρόκο, τα οποία επίσης προχώρησαν στην εξομάλυνση των διπλωματικών τους σχέσεων με το Ισραήλ.

Μιλώντας μπροστά σε δεκάδες μαθητές, ο Αμερικανός Πρόεδρος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στις σχέσεις της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη.

Κατά την έναρξη των δηλώσεών του, ο Τραμπ αναφέρθηκε στη στρατηγική σημασία των Στενών του Ορμούζ, υποστηρίζοντας, όμως, την ίδια στιγμή πως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό.

«Δεν χρειαζόμαστε τα Στενά. Δεν χρειαζόμαστε τίποτα. Δεν χρειαζόμαστε τα Στενά του Ορμούζ, γιατί κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε».

Ωστόσο, επανέλαβε την πάγια θέση της αμερικανικής κυβέρνησης σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, τονίζοντας: «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο».

Trump:

We don't need straits. We don't need anything.

We don't need the Hormuz Strait because we do it because we have to do it.

We cannot let Iran have a nuclear weapon. pic.twitter.com/lDRiXJtYIP

— Clash Report (@clashreport) July 22, 2026

«Το Στενό θα είναι ανοιχτό και χωρίς διόδια πέραν των 60 ημερών… Όταν ανοίξει μόνιμα, θα είναι χωρίς διόδια», δήλωσε κατά τη διάρκεια συνάντησής του με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Ο Τραμπ πρόσθεσε ότι αναμένει η δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων να προχωρήσει γρήγορα και γνωστοποίησε ότι θα αποστείλει τη συμφωνία στο Κογκρέσο για εξέταση.

Παράλληλα, ανέφερε ότι μέσα στις επόμενες ημέρες θα παρουσιάσει το περιεχόμενο του μνημονίου στα μέσα ενημέρωσης, υπογραμμίζοντας ότι το κείμενο προβλέπει ξεκάθαρα πως το Ιράν «δεν θα αποκτήσει πυρηνικό όπλο».

Ειδικότερα, ο Τραμπ δεσμεύτηκε να δημοσιοποιήσει το πλήρες κείμενο της συμφωνίας με το Ιράν «μέσα στις επόμενες δύο ημέρες», αφήνοντας μάλιστα ανοιχτό το ενδεχόμενο να το διαβάσει ολόκληρο μπροστά στις κάμερες.

Όπως δήλωσε, αναμένει πρώτα ένα «επίσημο πλαίσιο» για την παρουσίασή του στο κοινό.

«Θα ήθελα πρώτα να υπάρξει ένα επίσημο πλαίσιο πριν το κάνουμε αυτό, αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα να δημοσιοποιηθεί. Είναι ένα εξαιρετικό έγγραφο», ανέφερε κατά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν, στο περιθώριο της συνόδου της G7 στη Γαλλία.

«Να τι λέει: Το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο», πρόσθεσε.

Ο Τραμπ υπέγραψε ηλεκτρονικά τη συμφωνία την Κυριακή, ωστόσο το πλήρες κείμενό της δεν έχει ακόμη δοθεί στη δημοσιότητα. Ούτε τα μέλη του Κογκρέσου ούτε οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έχουν διαβάσει το έγγραφο στο σύνολό του.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, πάντως, υποβάθμισε τις ανησυχίες περί μυστικότητας.

«Πιθανότατα θα δώσω συνέντευξη Τύπου και θα σας το διαβάσω λέξη προς λέξη, ώστε τα μέσα ενημέρωσης να το καλύψουν με ακρίβεια, επειδή πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό έγγραφο», είπε.

«Θα παρουσιάσω και θα αναλύσω το έγγραφο στα μέσα ενημέρωσης μέσα στις επόμενες δύο ημέρες», κατέληξε.

Αναφορικά με τις επικείμενες διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη, ο Αμερικανός Πρόεδρος είπε ότι ενδέχεται να διαρκέσουν περισσότερο ή λιγότερο από το προβλεπόμενο διάστημα των 60 ημερών, αφήνοντας ανοιχτό το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση της συμφωνίας.

Μεταξύ άλλων, ο Τραμπ υποστήριξε ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν βιάζεται να αναλάβει τον έλεγχο του αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι το υλικό έχει θαφτεί κάτω από «ολόκληρο βουνό» μετά τα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος δήλωσε, επίσης, ότι θα επιθυμούσε να δει περισσότερα αραβικά και μεσανατολικά κράτη να προσχωρούν στις Συμφωνίες του Αβραάμ και να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ.

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέων χωρών να ενταχθούν στη συμφωνία, απάντησε: «Θα ήθελα πολύ να το κάνουν».

«Πιστεύω ότι τώρα θα έρθουν όλες», πρόσθεσε ο Αμερικανός Πρόεδρος, υποστηρίζοντας ότι η κατάσταση με το Ιράν αποτελούσε μέχρι σήμερα εμπόδιο για την περαιτέρω διεύρυνση των Συμφωνιών του Αβραάμ.

Ωστόσο, αρκετά κράτη της περιοχής, μεταξύ αυτών και η Σαουδική Αραβία, έχουν επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε εξομάλυνση των σχέσεών τους με το Ισραήλ χωρίς τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το υπό διαμόρφωση πλαίσιο προβλέπει δύο στάδια, με το πυρηνικό ζήτημα να μεταφέρεται στη δεύτερη φάση, καθώς οι πυρηνικές απαιτήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στο παρόν στάδιο κρίθηκαν «απολύτως απαράδεκτες» από την ιρανική πλευρά.

Δύο στάδια και κρίσιμα ζητήματα στο μνημόνιο

Ο Αραγτσί ανέφερε ότι το μνημόνιο κατανόησης περιλαμβάνει το πυρηνικό ζήτημα, την άρση των κυρώσεων, την ανοικοδόμηση, καθώς και την αποδέσμευση μπλοκαρισμένων ή παγωμένων κεφαλαίων.

Παράλληλα, σημείωσε ότι στο πλαίσιο της συμφωνίας οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δηλώσουν εγγράφως ότι σέβονται την κυριαρχία του Ιράν.

«Οι απειλές έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα»

Αναφερόμενος στις πιέσεις και στις απειλές για επιθέσεις σε ιρανικές υποδομές, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι η Τεχεράνη δεν πρόκειται να υποχωρήσει υπό απειλή.

«Αν επρόκειτο να υποκύψουμε σε απειλές επίθεσης στις υποδομές μας, θα το είχαμε κάνει νωρίτερα», φέρεται να δήλωσε, προσθέτοντας ότι η ιρανική πλευρά έχει διαμηνύσει πως οι απειλές φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο ίδιος τόνισε ότι, εάν η άλλη πλευρά επιδιώξει να κινηθεί προς τον πόλεμο, το Ιράν είναι έτοιμο να απαντήσει. Με τον τρόπο αυτό, ο Αραγτσί επιχείρησε να παρουσιάσει τη στάση της Τεχεράνης ως σταθερή απέναντι στις αμερικανικές πιέσεις, αλλά και ανοιχτή σε μια συμφωνία υπό συγκεκριμένους όρους.

«Το Ιράν δεν θα αφήσει μόνη της τη Χεζμπολάχ»

Ο Αραγτσί συνέδεσε επίσης την προοπτική λήξης του πολέμου με τον Λίβανο και τα υπόλοιπα μέτωπα της περιοχής. Όπως είπε, το Ιράν «δεν θα αφήσει ποτέ μόνη τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο», ενώ υποστήριξε ότι το τέλος του πολέμου θα πρέπει να περιλαμβάνει και τον Λίβανο, καθώς και όλα τα άλλα μέτωπα.

Σύμφωνα με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, η λήξη του πολέμου στο πλαίσιο της συμφωνίας σημαίνει επίσης την αποχώρηση του Ισραήλ από τις κατεχόμενες περιοχές στο νότιο Λίβανο. Όπως ανέφερε, η θέση αυτή έχει διατυπωθεί ρητά από την ιρανική πλευρά προς την άλλη πλευρά των διαπραγματεύσεων.

Σε συνέντευξή του στο κρατικό ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti, ο Azizi, ο οποίος είναι επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου, δήλωσε την Παρασκευή ότι η Τεχεράνη «δεν σκοπεύει να μεταφέρει το εμπλουτισμένο ουράνιό της σε τρίτη χώρα», ανέφερε το Mizan.

Το Ιράν και οι ΗΠΑ φέρονται να βρίσκονται κοντά σε συμφωνία για την επίσημη κατάπαυση του πυρός και το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ.

Ωστόσο, το ζήτημα του τι θα συμβεί με το ουράνιο θα παραμείνει ανεπίλυτο και θα αποτελέσει βασικό μέρος των επακόλουθων διαπραγματεύσεων. Οι συνομιλίες αυτές πιθανότατα θα επικεντρωθούν στα σχεδόν 1000 κιλά ουρανίου που έχει εμπλουτιστεί στο 60%.

Το Ιράν έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν θα παραδώσει τα αποθέματά του σε εμπλουτισμένο ουράνιο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή βόμβας, αλλά επιμένει ότι δεν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού όπλου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα «λάβουν τα αποθέματα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού» από το Ιράν. «Θα το πάρουμε. Δεν το χρειαζόμαστε. Δεν το θέλουμε. Πιθανότατα θα το καταστρέψουμε αφού το πάρουμε. Αλλά δεν πρόκειται να τους αφήσουμε να το πάρουν», ανέφερε.

Σχετικά με το Στενό του Ορμούζ, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ το θέλουν ανοικτό επαναλαμβάνοντας πως οι ΗΠΑ έχουν τον απόλυτο έλεγχο. «Το θέλουμε ανοιχτό. Το θέλουμε δωρεάν, δεν θέλουμε διόδια. Είναι μια διεθνής πλωτή οδός και δεν χρεώνει διόδια», είπε.

Πρόσθεσε ότι ο αποκλεισμός των ΗΠΑ κοστίζει στο Ιράν 500 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα, καθώς δεν μπορεί να εξάγει τίποτα μέσω των νότιων υδάτων του.

«Δεν υπήρξε πλοίο που να μπόρεσε να περάσει χωρίς την έγκρισή μας. Και το Ναυτικό έχει κάνει καταπληκτική δουλειά. Και κανένα πλοίο δεν πηγαίνει στο Ιράν, όπως γνωρίζετε. Κανένα πλοίο δεν πηγαίνει ή φεύγει από το Ιράν χωρίς την έγκρισή μας» επανέλαβε.

Η δεύτερη επιλογή κατά τον Βανς είναι η επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων. «Υπάρχει η επιλογή Β, και η επιλογή αυτή είναι να επανεκκινήσουμε την στρατιωτική εκστρατεία για να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να πετύχουμε τους στόχους της Αμερικής».

Και πρόσθεσε: «Αυτό δεν είναι που θέλει ο πρόεδρος. Και δεν νομίζω ότι είναι αυτό που θέλουν ούτε οι Ιρανοί. Χρειάζονται δύο για να χορέψεις τανγκό».

Ωστόσο, κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων υπογράμμισε ότι παραμένει ασαφές πώς θα εξελιχθούν οι διαπραγματεύσεις από το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει.

«Νομίζουμε πάντως πως έχουμε καταγράψει μεγάλη πρόοδο. Πιστεύουμε πως οι Ιρανοί θέλουν να συνάψουν μια συμφωνία», κατέληξε ο Βανς.

«Το Ιράν, όπως κάθε άλλο μέλος της Συνθήκης Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων, έχει κάθε δικαίωμα να κατέχει ουράνιο για ειρηνικούς σκοπούς», δήλωσε ο Λαβρόφ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Μόσχα.

Παράλληλα, ο Ρώσος ΥΠΕΞ ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα δεν προτίθεται να παρέμβει στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν.

«Θα στηρίξουμε οποιεσδήποτε αποφάσεις συμφωνηθούν και γίνουν αποδεκτές από τα ίδια τα διαπραγματευόμενα μέρη. Στην προκειμένη περίπτωση, από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν», ανέφερε, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο Interfax.

Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Ισμαήλ Μπαγκάεϊ, επιβεβαίωσε ότι η Τεχεράνη υπέβαλε την απάντησή της στις αμερικανικές επισημάνσεις επί της τελευταίας της πρότασης.

Μία ιρανική πηγή, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, αποκάλυψε ότι το ιρανικό κείμενο που παραδόθηκε στο Πακιστάν επικεντρώθηκε στον τερματισμό του πολέμου και σε μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η Αμερική συμφώνησε να άρει τις κυρώσεις στο ιρανικό πετρέλαιο.

Διαρροές πληροφοριών που έλαβαν τα Al-Arabiya/Al-Hadath σχετικά με την αναθεωρημένη ιρανική πρόταση, αποκαλύπτουν ότι η Τεχεράνη έχει εγκαταλείψει το αίτημά της για αποζημίωση, επιλέγοντας αντ’ αυτού οικονομικά κίνητρα, και έχει ζητήσει πολλαπλές διεθνείς εγγυήσεις για οποιαδήποτε συμφωνία.

Οι διαρροές δείχνουν επίσης ότι το Ιράν θέλει να διαχωρίσει τη θαλάσσια οδό από τις πολυπλοκότητες του πυρηνικού ζητήματος και επιμένει σε μια υπό όρους μεταφορά εμπλουτισμένου ουρανίου στη Ρωσία και όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η προηγούμενη πρόταση του Ιράν και η αντίδραση των ΗΠΑ

Αξίζει να σημειωθεί ότι η τελευταία ιρανική πρόταση, η οποία απορρίφθηκε από την Ουάσινγκτον, προέβλεπε την άρση όλων των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στην Τεχεράνη, εκτός από την αποδέσμευση παγωμένων κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό.

Περιλάμβανε επίσης την αναγνώριση του δικαιώματος του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο, ανεξάρτητα από το ζήτημα της αναστολής του εμπλουτισμού για χρόνια, κάτι στο οποίο η ιρανική πλευρά φαίνεται να έχει επιδείξει ευελιξία.

Ενώ η Τεχεράνη αρνήθηκε να μεταφέρει ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες, επέμεινε ότι η κατάσταση στο Ορμούζ δεν πρέπει να επιστρέψει σε αυτό που ήταν πριν από τον πόλεμο και ότι πρέπει να καταβάλει αποζημιώσεις για τις επιθέσεις που στόχευσαν το έδαφός της.

Αντιθέτως, η Ουάσινγκτον αρνήθηκε να καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση για τις ζημιές που προκλήθηκαν από τον βομβαρδισμό του ιρανικού εδάφους και επέμεινε στην απομάκρυνση 400 κιλών ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από το εσωτερικό του Ιράν. Απαίτησε, επίσης, τη λειτουργία μόνο ενός συνόλου ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων και αρνήθηκε να αποδεσμεύσει περισσότερο από το 25% των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων του Ιράν που κατέχονται στο εξωτερικό.