Συγκεκριμένα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δήλωσε σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου την Τετάρτη, ότι «θεωρήσαμε σημαντικό να υπονομεύσουμε το ιρανικό καθεστώς στο χρόνο που είχαμε στη διάθεσή μας και αν υπήρχαν εκτιμήσεις ότι αυτό ήταν δυνατό, θα συνεχίζαμε».

Ωστόσο, είπε πως «ένα τέτοιο πραξικόπημα πρέπει να προέλθει από το εσωτερικό (του Ιράν). Το καθεστώς φοβάται τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς, αλλά κυρίως φοβάται τον ίδιο του το λαό. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το καθεστώς της Τεχεράνης δεν θα επιστρέψει σε εμάς».

«Οι πράκτορες των δυνάμεων της τάξης απέτρεψαν ένα σκοτεινό, μεγάλης κλίμακας σχέδιο του ‘εγκληματία ολιγάρχη κληρικού’ να αποσταθεροποιήσει τη Δημοκρατία της Αρμενίας και να καταλάβει την εξουσία», έγραψε ο Πασινιάν στο Telegram.

Σύμφωνα με την επιτροπή έρευνας της Αρμενίας, ο αρχιεπίσκοπος και αντιφρονών Μπαγκράτ Γκαλστανιάν εμπλέκεται σε αυτή την απόπειρα πραξικοπήματος.

Πέρυσι ο Γκαλστανιάν είχε τεθεί επικεφαλής ενός κινήματος διαμαρτυρίας το οποίο κατηγορούσε τον Πασινιάν ότι εκχώρησε εδάφη στο Αζερμπαϊτζάν.

Σύμφωνα με την επιτροπή έρευνας, ο Μπαγκράτ Γκαλστανιάν «με την προηγούμενη συγκατάθεση αρκετών μελών του κινήματος απέκτησε τα μέσα και τα εργαλεία που ήταν απαραίτητα για την πραγματοποίηση τρομοκρατικών ενεργειών και την κατάληψη της εξουσίας».

Έρευνες βρίσκονται «σε εξέλιξη» στα σπίτια του αρχιεπισκόπου και περίπου τριάντα συνεργατών του, πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Ο βουλευτής Γκάρνικ Ντανιελιάν, στενός συνεργάτης του αρχιεπισκόπου, κατήγγειλε μιλώντας σε δημοσιογράφους τις ενέργειες αυτές, τις οποίες χαρακτήρισε αντάξιες ενός «δικτατορικού καθεστώτος» και απέρριψε τις κατηγορίες εναντίον του κληρικού.

Την Παρασκευή η αστυνομία της Αρμενίας συνέλαβε μέλη της αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων κάποια που ανήκουν στο κίνημα του αρχιεπισκόπου, σύμφωνα με οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κόμματα της αντιπολίτευσης, την ώρα που ο Πασινιάν πραγματοποιούσε ιστορική επίσκεψη στην Τουρκία.

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης η Αρμενία έχει πολεμήσει επανειλημμένα με το Αζερμπαϊτζάν για τον έλεγχο του Καραμπάχ, μιας περιοχής που αναγνωρίζεται διεθνώς ότι ανήκει στο Αζερμπαϊτζάν αλλά οι κάτοικοι της οποίας είναι στην πλειονότητά τους Αρμένιοι.

Το Μπακού ανακατέλαβε εν μέρει τον έλεγχο του θύλακα σε έναν πόλεμο το φθινόπωρο του 2020. Τον Σεπτέμβριο του 2023 έπειτα από μια στρατιωτική επιχείρηση αστραπή, το Καραμπάχ πέρασε πλήρως στον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν, ενώ τον θύλακα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν περισσότεροι από 100.000 Αρμένιοι.

Οι σχέσεις του Πασινιάν με την ισχυρή ηγεσία της Αρμένικης Αποστολικής Εκκλησίας, στην οποία ανήκει ο Γκαλστανιάν, έχουν επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια.

Στις αρχές Ιουνίου ο Αρμένιος πρωθυπουργός είχε ζητήσει από τους πιστούς της εκκλησίας αυτής να ανατρέψουν τον επικεφαλής της, τον Γκαρεγκίν Β’ ο οποίος τον επέκρινε επανειλημμένα για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κρίση στο Καραμπάχ.

Από την πλευρά του ο Γκαρεγκίν Β’ ζήτησε την παραίτηση του Πασινιάν μετά τις στρατιωτικές ήττες της Αρμενίας από το Αζερμπαϊτζάν.

«Η προσωρινή κράτηση που διατάχθηκε από τον δικαστή δημιουργεί χωρίς καμιά αμφιβολία προηγούμενο και αποτελεί καλή ένδειξη ως προς το η έρευνα να μπορέσει να συνεχίσει να προχωρά», έκρινε ο εισαγγελέας Σέσαρ Σίλες.

Οι τρεις ανώτατοι αξιωματικοί, οι οποίοι κατηγορούνται πως είχαν την πρόθεση να ανατρέψουν τον εκλεγμένο πρόεδρο Λουίς Άρσε, αντιμετωπίζουν κατηγορίες για τρομοκρατία και συμμετοχή σε ένοπλη εξέγερση εναντίον του κράτους, σύμφωνα με τον ίδιο εισαγγελικό λειτουργό.

Οι κατηγορίες επισύρουν ποινές ως και 20 ετών κάθειρξης, σημείωσε ο εισαγγελέας στην κρατική τηλεόραση.

Συνολικά 21 πρόσωπα, στρατιωτικοί εν ενεργεία και εν αποστρατεία και πολίτες, έχουν συλληφθεί στο πλαίσιο της έρευνας για την απόπειρα πραξικοπήματος, κατά τη διάρκεια της οποίας στρατιώτες, με την υποστήριξη αρμάτων μάχης, πολιόρκησαν το προεδρικό μέγαρο για ώρες, προτού εντέλει υποχωρήσουν.

Ο στρατηγός Σούνιγα υποστήριξε πως ενήργησε κατά διαταγή του προέδρου, ο οποίος κατ’ αυτόν του ζήτησε να σκηνοθετηθεί η απόπειρα πραξικοπήματος προκειμένου «να αυξηθεί η δημοτικότητά του».

Ο κ. Άρσε από την πλευρά του το διέψευσε κατηγορηματικά: «Πώς μπορεί κανείς να διατάξει ή να σχεδιάσει πραξικόπημα σε βάρος του εαυτού του; (…) Ενήργησε ιδία βουλήσει».

Με αυτό το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα, η Βολιβία εισήλθε σε νέα περίοδο πολιτικών αναταράξεων, με φόντο σοβαρή οικονομική κρίση.

Οι προεδρικές εκλογές στη χώρα της Λατινικής Αμερικής, που θα διεξαχθούν το 2025, δημιουργούν ορέξεις, την ώρα που επικρατεί δυσαρέσκεια στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων και πολλοί πολίτες αγανακτούν για την άνοδο των τιμών και τις ελλείψεις σε μια χώρα οι ορυκτοί πόροι της οποίας, ειδικά το αέριο και το λίθιο, προξενούν ενδιαφέρον στο εξωτερικό.

Κάτι περισσότερο από έναν χρόνο προτού ολοκληρωθεί η θητεία του, που άρχισε το 2020, ο κ. Άρσε έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα.

Ειδικά στο πολιτικό πεδίο, καθώς μερίδα του κόμματός του, του Κινήματος προς τον Σοσιαλισμό (MAS), παραμένει πιστή στον πρώην πρόεδρο Έβο Μοράλες (2006-2019), ο οποίος θέλει να είναι ο υποψήφιος της παράταξης που δημιούργησε.

Ο Έβο Μοράλες, ο πρώτος αυτόχθων που έγινε αρχηγός του κράτους και κυβέρνησε για τρεις θητείες, εννοεί να επιστρέψει στην εξουσία παρότι απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου του το απαγορεύει, διότι άσκησε περισσότερες θητείες απ’ ό,τι προβλέπει ο θεμελιώδης νόμος. Απόφαση που ο ενδιαφερόμενος αντικρούει, χαρακτηρίζοντας τη «πολιτική».

Ο κ. Μοράλες ζήτησε χθες να αρχίσει να διενεργείται έρευνα, αμφισβητώντας την επίσημη εκδοχή των γεγονότων: «Ξεκινά πραξικόπημα, υπουργοί κόβουν βόλτες χαρωποί στην πλατεία Μουρίγιο, ακουμπούν τα άρματα μάχης· πραξικόπημα χωρίς ούτε έναν τραυματία, χωρίς ούτε έναν πυροβολισμό, χωρίς ούτε έναν θάνατο», πέταξε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. Κάλεσε ακόμη τους υποστηρικτές του να κινητοποιηθούν για να υπερασπιστούν τη δημοκρατία, χωρίς να αναφερθεί ποτέ ονομαστικά στον κ. Άρσε.

Ο Σέρτσελικ, σε αποκαλύψεις που φέρεται να έκανε στην αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Sozcu, δηλώνει ότι βρισκόμενος στην Κύπρο και καταζητούμενος στην Τουρκία τον κάλεσαν στην Άγκυρα, όχι για να τον συλλάβουν, αλλά για να κάνει μία κατάθεση και του υποσχέθηκαν ότι στη συνέχεια θα αφηνόταν ελεύθερος.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, παρουσιάστηκε ο ίδιος στο κλιμάκιο της τουρκικής αστυνομίας στην κατεχόμενη Κύπρο, από εκεί τον έστειλαν αεροπορικώς στην Άγκυρα, όπου τον περίμεναν στελέχη της Διεύθυνσης Καταπολέμησης Οργανωμένου Εγκλήματος της αστυνομίας. Στην Άγκυρα, όπως λέει, του ζητήθηκε να γίνει προστατευόμενος μάρτυρας υπό την απειλεί ότι αν δεν δεχτεί θα βρεθεί αντιμέτωπος με ισόβια κάθειρξη, όπως μεταδίδει.

Ο Σέρτσελικ υπέγραψε, κατά δήλωσή του, αρχικά μία 19σέλιδη κατάθεση και στη συνέχεια άλλες δύο καταθέσεις και αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και «βραχιολάκι», ωστόσο φέρεται να κυκλοφορούσε ελεύθερα στην τουρκική πρωτεύουσα και σε δεύτερο χρόνο διέφυγε στο εξωτερικό.

Στην ομολογία του ο Σέρτσελικ φέρεται να κατέθεσε κατά στελεχών της κυβέρνησης, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου. Αστυνομικές πηγές ωστόσο διέψευσαν, σύμφωνα με τη Sozcu, ότι ο Σέρτσελικ ενέπλεξε τα ονόματα των πρώην υπουργών Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού και Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μπόζταγ, καθώς και του διευθυντή του ιδιαιτέρου γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας, Χασάν Ντογάν.

Στη σκιά του σάλου που προκάλεσαν οι πληροφορίες αυτές και μετά τη σχετική έκθεση του επιθεωρητή που διορίστηκε για να ερευνήσει την υπόθεση, απομακρύνθηκαν χτες, Τρίτη, με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών, Αλί Γερλίκαγια, ο αναπληρωτής αστυνομικός διευθυντής της Άγκυρας, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος και ο αναπληρωτής διευθυντής της ίδια υπηρεσίας. Σήμερα έγινε γνωστό από την εισαγγελία ότι συνελήφθησαν τρεις αστυνομικοί διευθυντές και ένας αξιωματικός της αστυνομίας στο πλαίσιο των σχετικών ερευνών, χωρίς να κατονομάζονται.

Η εξέγερση ξεκίνησε λίγο μετά τις 8 μ.μ. στις 8 Νοεμβρίου 1923, όταν ο Χίτλερ και οι οπαδοί του ξέσπασαν σε πολιτική συγκέντρωση και κράτησαν όμηρο το πλήθος. Κατά τη διάρκεια της μεθυσμένης έξαψης που ακολούθησε, οι Sturmabteilung του Χίτλερ βανδάλισαν τα πολιτικά γραφεία των αντιπάλων τους και επιτέθηκαν στους Εβραίους της πόλης καθώς προσπαθούσαν, αλλά απέτυχαν, να καταλάβουν το κέντρο του Μονάχου.

Η απόπειρα των Ναζί να καταλάβουν την εξουσία τελείωσε το επόμενο πρωί, με μια στήλη 2.000 ένοπλων πραξικοπηματιών, με επικεφαλής τον Χίτλερ, να αντιμετωπίζουν την αστυνομία και τον γερμανικό στρατό στην Odeonsplatz (μια μεγάλη δημόσια πλατεία). Μετά από μια σύντομη συμπλοκή, τέσσερις Βαυαροί αστυνομικοί κείτονταν νεκροί. Ο Χίτλερ, ο οποίος σύρθηκε στο έδαφος όταν άρχισαν οι πυροβολισμοί, έφυγε έχοντας εξαρθρώσει τον ώμο του. Ο άνδρας που στεκόταν δίπλα του πυροβολήθηκε θανάσιμα.

Μετά από τρεις περίπου μέρες κρυμμένος, ο πιο καταζητούμενος άνδρας της Γερμανίας εντοπίστηκε στο αγροτικό σπίτι της Βαυαρίας του ένθερμου υποστηρικτή του, απόφοιτου του Χάρβαρντ Ernst “Putzi” Hanfstaengl. Ο Χίτλερ κατηγορήθηκε για προδοσία και η δίκη του ξεκίνησε στις 26 Φεβρουαρίου 1924. Ο εισαγγελέας υποστήριξε την αυστηρή τιμωρία, αποκαλώντας τον «ψυχή» της εξέγερσης.

Και όμως, την 1η Απριλίου – κατά ειρωνικό τρόπο, Πρωταπριλιά – ο δικαστής, αφού έκρινε ένοχο τον Χίτλερ, επέβαλε την ελάχιστη ποινή που απαιτείται από τη βαυαρική νομοθεσία: πέντε χρόνια «έντιμο εγκλεισμό», με δυνατότητα πρόωρης αποφυλάκισης για καλή συμπεριφορά. Μετά την απόφαση, επετράπη στον Χίτλερ να φύγει από το δικαστήριο και να φωτογραφηθεί έξω. Οι εισαγγελείς δεν μπόρεσαν να ασκήσουν έφεση κατά της επιεικής ποινής και ο Χίτλερ έμεινε ελεύθερος πριν από το τέλος του έτους, αφού είχε χρησιμοποιήσει τον χρόνο του στον περιορισμό για να γράψει το Mein Kampf (Ο Αγών μου).

Οι Γερμανοί που υποστήριζαν τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν εξοργισμένοι. Ένας άνθρωπος που είχε προσπαθήσει να ανατρέψει το δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησής τους είχε δεχθεί ένα χαστούκι στον καρπό. Η ελαφριά ποινή που επιβλήθηκε στον Χίτλερ απέδειξε ότι η εξουσία του κράτους ήταν «νεκρή και θαμμένη», όπως το έθεσε η πιο σημαντική καθολική εφημερίδα της Γερμανίας. Φιλελεύθεροι με επιρροή κατηγόρησαν το δικαστήριο ότι έδωσε στους πραξικοπηματίες το πράσινο φως για να επαναλάβουν το έγκλημα.

Οι συμπαθούντες του Χίτλερ χλεύαζαν με χαρά τους φιλελεύθερους αντιπάλους του, λέγοντάς τους να μην γίνονται πολύ «συναισθηματικοί» και ότι πρέπει «να αφήσουν το παρελθόν να είναι παρελθόν», ενώ αποκαλούσαν την πρόταση «βαριά». Οι εορτασμοί τους σημάδεψαν το αποκορύφωμα μιας εκστρατείας δημοσιότητας διάρκειας ενός μήνα που απεικόνιζε τον ηγέτη των Ναζί ως θύμα ενός προκατειλημμένου συστήματος δικαιοσύνης που είχε την τάση να γκρεμίσει έναν μεγάλο πατριώτη.

Μερικά μέσα ενημέρωσης έπαιξαν ανυπόμονα. Μια κεντροδεξιά εφημερίδα του Μονάχου δήλωσε μάλιστα ότι δεν ήταν «μυστικό» ότι η συμπάθειά της ήταν προς τον κατηγορούμενο, προτού αναφερθεί στους ιδρυτές της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ως «εγκληματίες του Νοεμβρίου», μια φράση που χρησιμοποιούσε ο Χίτλερ για να νομιμοποιήσει τη βία των Ναζί.

Ο Χίτλερ είχε παίξει σε αυτό το κοινό κατά τη διάρκεια της δίκης. Η κατάμεστη αίθουσα του δικαστηρίου ήταν γεμάτη με υποστηρικτές του, ένα περίεργο μείγμα γυναικών και εφήβων ανδρών. Καθώς η υπόθεση έφτασε στο τέλος της, έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί –σε μια τελευταία πράξη θριαμβευτικής προπαγάνδας– ότι η απόφαση του δικαστή ήταν άσχετη επειδή η «θεά της ιστορίας» θα τον αθώωνε.

Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι η δίκη του Χίτλερ το 1924 ήταν μια παρωδία. Αντί να τερματίσει την πολιτική καριέρα του Χίτλερ, η υπόθεση βοήθησε να σταθεροποιηθεί η δημοτικότητά του και να γίνει ο ηγέτης που θα διέλυε τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης λιγότερο από μια δεκαετία αργότερα. Αυτή η δικαστική αδικία διευκολύνθηκε από την τοποθεσία της δίκης στον αντιδημοκρατικό νότο και από τον ρόλο του προεδρεύοντος δικαστή, Georg Neithardt, ενός συντηρητικού που ήταν ευτυχής να επιτρέψει στον Χίτλερ να χρησιμοποιήσει το δικαστήριο του ως πλατφόρμα για να επιτεθεί στη Δημοκρατία.

Αλλά υπάρχει λιγότερη συναίνεση σχετικά με τη σημασία της δίκης του Χίτλερ το 1924 σήμερα. Όπως οι Αμερικανοί συντηρητικοί απορρίπτουν τις συγκρίσεις Τραμπισμού και φασισμού, ορισμένοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η μοίρα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όσο συναρπαστική κι αν είναι, προσφέρει λίγα μαθήματα για την πλοήγηση στην τρέχουσα πολιτική αναταραχή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για αυτούς, η απόπειρα πραξικοπήματος του Χίτλερ το 1923 δεν θυμίζει σε τίποτα τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου 2021, όταν η συγκέντρωση «Σώστε την Αμερική» του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ τελείωσε με μια εξέγερση στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ που άφησε πέντε νεκρούς και άλλους 140 τραυματίες και αναγκαστικά μέλη του Κογκρέσου να τραπούν σε φυγή για να σώσουν τη ζωή τους.

Από τους οκτώ προσαχθέντες, τρεις άνδρες, ηλικίας από 53 έως 88 ετών, παραμένουν ακόμη υπό κράτηση. Οι αρχές θορυβήθηκαν από ένα βίντεο που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο στα social media, στο οποία η οργάνωση έκανε λόγο για μια «σκυθική Ουγγαρία» και μιλούσε για τη συγκρότηση «παραστρατιωτικών μονάδων» με στόχο «να αφοπλίσουν την αστυνομία και τους στρατιώτες» και να ανατρέψουν την κυβέρνηση.

Διάφορα έγγραφα και πολλά όπλα, όπως πυροβόλα, πυρομαχικά και διάφορα πιστόλια βρέθηκαν κατά τις έρευνες της αστυνομίας.

Οι Σκύθες ήταν ένα σύνολο νομαδικών φυλών που ζούσαν στις ευρασιατικές στέπες από τον 8ο μέχρι τον 2ο αιώνα προ Χριστού. Στην Ουγγαρία, ορισμένοι ακροδεξιοί υποστηρίζουν ότι κατάγονται από αυτήν την αρχαία εθνότητα. Στην απογραφή του 2022, περίπου 2.400 δήλωσαν ότι η μητρική τους γλώσσα είναι η σκυθική.

Πέρσι, ο Άλφρεντ Ποκς, γνωστός για τις συνωμοσιολογικές θεωρίες του, ιδίως γύρω από την Covid-19, υπέβαλε μια πρόταση στο Κοινοβούλιο για την επίσημη αναγνώριση των Σκυθών ως εθνικής μειονότητας. Η πρόταση απορρίφθηκε αφού η Ακαδημία Επιστημών έκρινε ότι «δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις» για κάτι τέτοιο, καθώς οι Σκύθες «εξαφανίστηκαν πριν από σχεδόν δύο χιλιετίες».

Ο Τουρκ τονίζει ότι η εκλογή του Μοχάμεντ Μπαρζούμ το 2021, ο οποίος σήμερα κρατείται από τους στρατιωτικούς που έχουν καταλάβει την εξουσία, συνιστά «την πρώτη δημοκρατική μετάβαση στην ιστορία της χώρας, που σημαδεύεται από πραξικοπήματα».

#BREAKING – Rebels in Niger are deploying forces to the border with Nigeria and Benin in preparation for an ECOWAS Intervention. The Game of Thrones theme song was used to greet military leaders in Ghana, West Africa. pic.twitter.com/n7jW5PyCWf

— Jack Straw (@JackStr42679640) August 18, 2023

Ο Υπατος Αρμοστής ανησυχεί επίσης για την απόφαση της χούντας του Νίγηρα να κατηγορήσει τον Μοχάμεντ Μπαρζούμ και άλλους αξιωματούχους για εσχάτη προδοσία.

«Η απόφαση δεν έχει απλώς πολιτικά κίνητρα απέναντι σε έναν δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο, αλλά στερείται νομικής θεμελίωσης αφού η κανονική λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών έχει παρεμποδιστεί».

Niger junta says it will prosecute deposed president for ‘high treason’https://t.co/gNJ2zxUyLD

— The Guardian (@guardian) August 14, 2023

Ο Τουρκ καλεί τους στρατηγούς να απελευθερώσουν τον Μοχάμεντ Μπαρζούμ και «να αποκαταστήσουν αμέσως την συνταγματική τάξη».

Ζήτησε επίσης «ελεύθερη και συνολική πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια» στον Νίγηρα, μία από τις φτωχότερες χώρες στον κόσμο, εξαιρετικά ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή και στο έλεος της βίας διαφόρων ένοπλων τζιχαντιστικών οργανώσεων.

Έξι στρατιωτικοί, ανάμεσά τους ο διοικητής της μονάδας, σκοτώθηκαν και άλλος ένας τραυματίστηκε, με βάση τον «προκαταρκτικό απολογισμό» της διοίκησης.

Οι στρατιωτικοί, που επέβαιναν σε πέντε οχήματα, «καταδίωκαν» φερόμενους ως τζιχαντιστές όταν έπεσαν σε ενέδρα χθες περί τις 11:00 [σ.σ. τοπική ώρα· στις 13:00 ώρα Ελλάδας], περίπου είκοσι χιλιόμετρα από την πόλη Σανάμ, στο δυτικό τμήμα της χώρας, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

⚡️ France backs West Africa's bid to undo Niger coup pic.twitter.com/9VUHEtY5jL

— Peacemaker -NAFO Fella- (@Catalinktaaaa7) August 6, 2023

Κατά την ίδια πηγή, η ενέδρα είχε στηθεί από «τρομοκράτες» που κινούνταν με «περίπου δέκα μοτοσικλέτες».

«Δέκα τρομοκράτες» σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια «εκκαθαριστικής επιχείρησης» από «αεροπορικές και χερσαίες ενισχύσεις» που εστάλησαν στην περιοχή, ενώ τέσσερις από τις μοτοσικλέτες των δραστών της επίθεσης «καταστράφηκαν».

Η κοινότητα Σανάμ βρίσκεται στην περιφέρεια Τιλαμπερί, στην περιοχή των «τριεθνών συνόρων» του Νίγηρα με το Μαλί και την Μπουρκίνα Φάσο, όπου εξαπολύονται συχνά επιθέσεις τζιχαντιστών.

📝Niger: #Niger coup_ West African bloc #ECOWAS weighs military intervention as deadline draws to a close: West African defense chiefs met to discuss a potential military intervention in Niger as the Sunday deadline set by the regional bloc ECOWAS for the military in Niger to… pic.twitter.com/mnghTc5Gl5

— 🌐World News 24 🌍🌎🌏 (@DailyWorld24) August 6, 2023

Την 9η Αυγούστου, πέντε στρατιωτικοί της εθνικής φρουράς σκοτώθηκαν και άλλοι τέσσερις τραυματίστηκαν σε επίθεση εναντίον της θέσης τους στην Μπουρκού Μπουρκού, κοντά στη Σαμιρά, επίσης στην περιοχή των τριεθνών συνόρων, ανακοίνωσε το στρατιωτικό καθεστώς που κατέλαβε την εξουσία ανατρέποντας τον πρόεδρος Μοαμέντ Μπαζούμ την 26η Ιουλίου.

Ο επικεφαλής της στρατιωτικής χούντας, ο στρατηγός Αμπντουραχαμάν Τσιανί, δικαιολόγησε το πραξικόπημα επικαλούμενος την «επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας» στη χώρα του Σαχέλ όπου εξαπολύουν συχνές και πολύνεκρες επιθέσεις τζιχαντιστικές οργανώσεις.

Ένα παρόμοιο, αλλά όχι τόσο λεπτομερές έγγραφο είχε βρεθεί τον Ιανουάριο στο σπίτι του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Άντερσον Τόρες, ένδειξη ότι κάποιοι στενοί συνεργάτες του Μπολσονάρου αναζητούσαν τρόπους για να αποτρέψουν την ανάληψη της εξουσίας από τον Λούλα και να καταργήσουν τις εξουσίες των ομοσπονδιακών δικαστηρίων.

Σύμφωνα με το περιοδικό, ένα έγγραφο της αστυνομίας δείχνει ότι το σχέδιο βρέθηκε στο τηλέφωνο του αντισυνταγματάρχη Μάουρο Σιντ, προσωπικού βοηθού του Μπολσονάρου ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία του και μετά την ήττα του στις εκλογές. Ο Σιντ στη συνέχεια συνελήφθη στο πλαίσιο μιας έρευνας για τη φερόμενη πλαστογραφία της κάρτας εμβολιασμού του Μπολσονάρου για την Covid-19.

Ο δικηγόρος του Σιντ, Μπερνάρντο Φενελόν, δεν ανταποκρίθηκε σε ένα αίτημα να σχολιάσει την εξέλιξη αυτή.

Το Veja γράφει ότι το τρισέλιδο έγγραφο περιγράφει έναν «οδικό χάρτη» για το πώς θα μπλόκαραν την ορκωμοσία του Λούλα, χρησιμοποιώντας τον στρατό ως «μεσολαβητική δύναμη». Για να δικαιολογηθεί αυτή η καταπάτηση των θεσμών θα επικαλούνταν τις αντισυνταγματικές ενέργειες του δικαστικού σώματος και των μέσων ενημέρωσης υπέρ του Λούλα. Στη συνέχεια θα διοριζόταν ένας «μεσολαβητής», με εξουσία επί των ενόπλων δυνάμεων και όλων των ομοσπονδιακών υπηρεσιών ασφαλείας. Οι «παραβάτες» δικαστικοί του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του ομοσπονδιακού Εκλογοδικείου θα απομακρύνονταν και θα αντικαθίσταντο. Το νέο Εκλογοδικείο θα επέβλεπε τις νέες εκλογές οι οποίες θα διεξάγονταν μόνο αφού ο στρατός αποφάσιζε ότι είχε αποκατασταθεί η συνταγματική τάξη.

Ο στρατός της Βραζιλίας ανακοίνωσε ότι οποιεσδήποτε «απόψεις και προσωπικά σχόλια δεν αντανακλούν τις απόψεις της (…) διοικητικής ιεραρχίας, ούτε την επίσημη θέση» των ενόπλων δυνάμεων.

Το γεγονός ότι αντέδρασαν πολλοί βουλευτές και κορυφαίοι υπουργοί της Ν.Δ έπαιξε ρόλο. Καταλύτης, ωστόσο, ήταν η δημόσια τοποθέτηση (με γραπτή ανακοίνωση) του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που “ξύπνησε” την υπερδεξιά πτέρυγα του κυβερνώντος κόμματος, ακόμα και κάποιους “κρυφοβασιλικούς”.

Κι ενώ όλοι παραπάνω κάνουν λόγο για τον συνταγματικό μονάρχη που πρέπει να κηδευτεί με τιμές αρχηγού κράτους, ή για την μεγάλη αγάπη του στην πατρίδα και την προσήλωσή του στο Πολίτευμα, μετά το δημοψήφισμα του 1974, η ‘Καθημερινή”, μόλις πριν δύο χρόνια είχε αποκαλύψει σημαντικές ιστορικές αναφορές του ίδιου του Κωνσταντίνου Καραμανλή που υπάρχουν στα αρχεία και βρίσκονται στο Ίδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Ο ιδρυτής της Ν.Δ, στον οποίο, ομνύουν αυτές τις μέρες, υπενθυμίζοντας το δημοψήφισμα του ’74, τα κυβερνητικά στελέχη, αποκαλύπτεται -με διηγήσεις και σημειώματα του ιδίου- πως παρολίγο να υπάρξει θύμα πραξικοπήματος ανατροπής -ακόμα και δολοφονίας του- από τον Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ, το οποίο οργάνωσε (ευτυχώς αποτυχημένα) ο υπασπιτής του Μ. Αρναούτης, το 1975! Ένα χρόνο μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Το libre παραθέτει το δημοσίευμα της “Καθημερινής” και τα στοιχεία από τα Αρχεία Καραμανλή:

Μία εκπληκτική ιστορία με πρωταγωνιστές τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο, τον πιστό του υπασπιστή συνταγματάρχη Μιχαήλ Αρναούτη και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες βρίσκεται στα αρχεία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πρόκειται για σχέδιο δολοφονίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή και ανατροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος μέσα από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα.

Οταν εκδόθηκαν τα 12τομα «Αρχεία Καραμανλή» το 1997 συμπεριελήφθη η πληροφορία ότι ο Καραμανλής ενημερώθηκε το 1975 για σχεδιαζόμενο βασιλικό πραξικόπημα εναντίον του από τον διοικητή του στόλου αντιναύαρχο Σπύρο Κονοφάο. Δύο χρόνια αργότερα, το 1999, εκδόθηκε το βιβλίο του Λεωνίδα Παπάγου «Σημειώσεις 1967-1977». Ο πρέσβης και υιός του Αλέξανδρου Παπάγου, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον βασιλιά Κωνσταντίνο, σημείωνε ότι ο Αρναούτης σχεδίαζε πραξικόπημα κατά του Καραμανλή το 1975 και στη συνωμοσία αυτή είχε επιχειρήσει ανεπιτυχώς να μυήσει τον ναύαρχο Ι. Βασιλειάδη. Ο Βασιλειάδης, που δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή, όπως άλλωστε και ο Παπάγος, είχε επιβεβαιώσει αυτή την πληροφορία το 1999, αμέσως μετά την έκδοση του βιβλίου του Παπάγου. 

Σήμερα η «Κ» αποκαλύπτει ότι η συνωμοσία δεν ήταν στιγμιαία, αλλά διατηρούνταν ενεργή επί δυόμισι χρόνια και ότι κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών συζητήθηκε ακόμα και το ενδεχόμενο δολοφονίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή καθώς και άλλων πολιτικών. Είναι μία σκοτεινή υπόθεση η οποία ξεκινάει το φθινόπωρο του 1975 και συνεχίστηκε έως τις αρχές του 1978. Συγκλονιστική όμως είναι και η αποκάλυψη πως οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν εγκαταστήσει σύστημα καταγραφής των συνομιλιών του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου στο Λονδίνο. Ετσι, τον κατέγραψαν σε μαγνητοταινίες όταν συναντήθηκε με απεσταλμένους αξιωματικών οι οποίοι συνωμοτούσαν στην Αθήνα και έδωσαν όλες τις πληροφορίες –αλλά όχι τις μαγνητοταινίες– στον Καραμανλή. Την όλη υπόθεση χειρίστηκε ο διπλωμάτης Πέτρος Μολυβιάτης, εξ απορρήτων από τότε του Ελληνα πρωθυπουργού και διευθυντής του πολιτικού γραφείου.

Οι πληροφορίες του Ράλλη

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ενημερώθηκε για πρώτη φορά για τις κινήσεις του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου προκειμένου να τον ανατρέψει από τον υπουργό του Γεώργιο Ράλλη στις αρχές Οκτωβρίου του 1975. Ο αξιωματικός του Ναυτικού Βασιλειάδης τον πληροφόρησε πως τον πλησίασε ο στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου, Αρναούτης, για να του πει ότι «οργανώνεται κίνημα στον Στρατό για την ανατροπή του Καραμανλή και την επαναφορά του τέως Βασιλέως». Ο Αρναούτης διαβεβαίωσε τον Βασιλειάδη ότι ο Κωνσταντίνος «έχει ήδη εξασφαλίσει την παρέμβαση του Σάχη για να συγκρατήσει την Τουρκία» και ότι, επίσης, «ο Σάχης θα τον ενισχύσει οικονομικά». Οπως έγραψε ο ίδιος ο Καραμανλής σε σημείωμα που συμπεριέλαβε στο αρχείο του, έπειτα από λίγες ημέρες ένας άλλος υπουργός του, ο Ευάγγελος Αβέρωφ πληροφορήθηκε μέσω του στρατηγού Ντάβου που ήταν ήδη αρχηγός του ΓΕΣ, ότι ο Αρναούτης είχε πλησιάσει και έναν στρατηγό για να τον μυήσει. Η ροή των πληροφοριών συνεχίστηκε με τον αρχηγό του Στόλου Σπύρο Κονοφάο να ενημερώνει τον Καραμανλή για παρόμοιες κινήσεις του υπασπιστή του Κωνσταντίνου. [1]

Η αναφορά τού αρχηγού Στόλου

Σχετική αναφορά δόθηκε στον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή από τον διοικητή του Στόλου, αντιναύαρχο Σπύρο Κονοφάο, ο οποίος ήταν από τις ηγετικές μορφές του αντιδικτατορικού κινήματος του Ναυτικού το 1973. Τον Κονοφάο ενημέρωσε ο αρχιμηχανικός του Στόλου, πλοίαρχος Παναγιωταρέας, ότι τον πλησίασε ο Αρναούτης τον Οκτώβριο του 1975. Ισχυρίσθηκε ότι η Ελλάδα είχε απομονωθεί από τη Δύση και πως η κυβέρνηση Καραμανλή έδειχνε «ανοχή εις τον διασυρμόν των Ενόπλων Δυνάμεων». Οι εξελίξεις αυτές «οδήγησαν σημαντικόν αριθμόν Αξιωματικών του Στρατού Ξηράς, υπηρετούντων κυρίως εις Ανατολικήν Μακεδονίαν και Θράκην, εις την απόφασιν όπως επέμβουν προκειμένου να διασώσουν την χώραν εκ της επαπειλούμενης καταστροφής», τόνισε ο Αρναούτης και πρόσθεσε πως «προς την ανάγκην τοιαύτης επεμβάσεως τάσσεται και ο τέως Βασιλεύς». 

Ο Αρναούτης ξεκαθάριζε επίσης πως «η επέμβασις αυτή θα πραγματοποιηθή ανεξαρτήτως της συμμετοχής εις ταύτην του Ναυτικού και της Αεροπορίας, οιαδήποτε δε αντίδρασις θα αντιμετωπισθή διά των όπλων». Ο έμπιστος άνθρωπος του Κωνσταντίνου προέβλεψε ότι το πραξικόπημα θα εκδηλωνόταν τον Φεβρουάριο του 1976 και ότι «θα είχε προηγηθεί η πολιτική ή φυσική εξουδετέρωσις του Προέδρου της Κυβερνήσεως ή η σύναψις ατιμωτικής συμφωνίας διά την Κύπρον». Εκανε λόγο δηλαδή ακόμη και για δολοφονία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το σχέδιο προέβλεπε ότι θα διεξαγόταν δημοψήφισμα, προφανώς για την επαναφορά της μοναρχίας, εντός 15-30 ημερών και βουλευτικές εκλογές εντός περίπου οκτώ μηνών.

Ο Παναγιωταρέας και δύο ακόμη αξιωματικοί που παρευρέθηκαν στη συνάντηση με τον Αρναούτη διατύπωσαν αμφιβολίες για το αν ο τέως βασιλιάς συμφωνούσε με τα σχέδια του υπασπιστή του. Κατόπιν αυτού ο Κονοφάος έδωσε άδεια στον Παναγιωταρέα να πάει στο Λονδίνο και να συναντηθεί με τον Κωνσταντίνο, τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 1975. Στη συνάντηση αυτή, έγραφε ο Κονοφάος στο απόρρητο σημείωμά του προς τον Καραμανλή, «ο τέως Βασιλεύς επιβεβαίωσε βασικώς τα λεχθέντα υπό του Συνταγματάρχου ε.α. Αρναούτη». Υπήρχαν κάποιες διαφωνίες αλλά ήταν ελάσσονος σημασίας. Ο τέως βασιλιάς ανέθεσε στον Παναγιωταρέα να ενημερώσει τον Κονοφάο και να γνωστοποιήσει τις αντιδράσεις του στον Αρναούτη όταν αυτός θα πήγαινε πάλι στην Αθήνα. 

Ο Αρναούτης δεν έφτασε όμως ποτέ στην Αθήνα με το πρόσχημα ότι παρακολουθείται και οργάνωσε νέα συνάντηση του Παναγιωταρέα με τον βασιλιά στο Λονδίνο, στις 16 Νοεμβρίου 1975. Εκεί του ξεκαθάρισε ότι ο αρχηγός του Στόλου δεν συζητάει καν τη συμμετοχή σε πραξικόπημα και ότι ο Στόλος θα αντιστεκόταν με κάθε μέσο σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ο Κωνσταντίνος απάντησε πως επειδή και η Αεροπορία διαφωνούσε «ο ίδιος ουδεμία περαιτέρω ανάμειξιν θα είχε» και ισχυρίσθηκε ότι τον «επεσκέφθη εκπρόσωπος της Αμερικανικής κυβερνήσεως, ο οποίος τόνισεν ότι κατά πληροφορίας του ο Στρατός προτίθεται να ανατρέψει την Ελληνικήν κυβέρνησιν, διεδήλωσε την εμπιστοσύνην με την οποία τον περιβάλλει η Αμερικανική κυβέρνησις και συνέστησεν όπως ηγηθή των Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι οι οποίοι διαγράφονται». [2]

Το σημείωμα Παναγιωταρέα

Στο ενημερωτικό σημείωμα που συνέταξε ο Παναγιωταρέας μετά τη συνάντηση με τον βασιλιά στο σπίτι του στο Λονδίνο, ανέφερε ακόμη ότι ο Κωνσταντίνος του είπε πως «συναντήθη με τον Βρετανό πρωθυπουργόν, ο οποίος του είπε ότι κατά την άποψίν του θα έχη να διαδραματίση εκ νέου σοβαρόν ρόλον εις την Ελλάδα, διότι δεν υφίσταται ετέρα πολιτική προσωπικότης εξαιρέσει Καραμανλή».

Ο βασιλιάς ήταν στενοχωρημένος γιατί είχε ταξιδέψει στο Ιράν και στη Σαουδική Αραβία για να εξασφαλίσει δάνειο 2 δισ. δολαρίων, τα οποία θα χρησιμοποιούσε αν κατάφερνε να επανέλθει στον θρόνο. Ο Παναγιωταρέας σχολίασε ότι ο «Βασιλεύς εφαίνετο απογοητευμένος και καταβεβλημένος, εν αντιθέσει προς την προηγούμενη συνάντησίν των καθ’ ην η στάσις του ήτο αποφασιστική».

Ο Καραμανλής έστειλε μετά από αυτές τις πληροφορίες ως απεσταλμένο, στις αρχές του 1976, τον Λεωνίδα Παπάγο, ο οποίος ήταν παλαιότερα συνεργάτης του Κωνσταντίνου. «Τον παρακάλεσα να μεταβεί στο Λονδίνο και να συστήσει στον τέως βασιλέα να πάψει να συνωμοτεί», έγραφε στο σημείωμά του ο Καραμανλής και συνέχιζε: «Ο κ. Παπάγος επανελθών μού είπε ότι πράγματι ο τέως βασιλέας συναντήθη με τον Παναγιωταρέα αλλά ότι η συζήτηση αφορούσε την γενική κατάσταση της Ελλάδος και δεν ήτο συνωμοτική. Εν συνεχεία ο τέως βασιλεύς εκάλεσε τον Αρναούτη και ζήτησε πληροφορίες για τα καταγγελλόμενα εις βάρος του. Ούτος τον εβεβαίωσε ότι είχε πράγματι στην Αθήνα τις επαφές που κατήγγειλε ο Παναγιωταρέας. Ο κ. Παπάγος μου είπε επίσης ότι ο τέως Βασιλεύς τη στιγμή που του μετέφερε το μήνυμά μου βρέθηκε σε κατάσταση αμηχανίας και απογοητεύσεως». [3]

Οι Βρετανοί ενημερώνουν τον Καραμανλή

Λίγους μήνες αργότερα, στις 14 Οκτωβρίου 1976, ο Βρετανός πρέσβης στην Ελλάδα σερ Φράνσις Μπρουκς Ρίτσαρντς [4] επισκέφθηκε έπειτα από αίτημά του τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον ενημέρωσε πως ο Κωνσταντίνος ήταν σε επαφή με συνωμότες στην Αθήνα και πως ο ίδιος «δεν έχει την πρωτοβουλία της συνωμοσίας, τηρείται όμως ενήμερος και ασφαλώς δεν την αποθαρρύνει». Σε απόρρητο σημείωμα που έγραψε αργότερα ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού πρέσβης Πέτρος Μολυβιάτης ανέφερε πως, σύμφωνα με τον Βρετανό διπλωμάτη, «η Αγγλική κυβέρνησις δεν γνωρίζει ποίοι είναι οι συνωμοτούντες εις την Ελλάδα. Εκτιμά όμως, βάσει των πληροφοριών της, ότι σκοπός τους είναι η ανατροπή του καθεστώτος, ότι πρόκειται περί φανατικών και αδιστάκτων και ότι πιθανοτέρα μέθοδος ενεργείας των είναι πολιτικαί δολοφονίαι με πρώτον στόχον τον κ. Πρωθυπουργόν». Ο Βρετανός πρέσβης είπε τέλος στον πρωθυπουργό ότι αν το επιθυμούσε «η Αγγλική κυβέρνησις είναι πρόθυμος να προβή εις σχετικόν διάβημα προς τον τ. Βασιλέα». Από εκείνη τη συνάντηση άρχισε να εξελίσσεται ένα διπλωματικό και κατασκοπευτικό θρίλερ.

21 Οκτωβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης επισκέφθηκε πάλι τον Καραμανλή και του ανέφερε ότι ο αδελφός του εκδότη του «Ελεύθερου Κόσμου» Βασίλειος Κωνσταντόπουλος είχε επισκεφθεί τον βασιλιά στο Λονδίνο εκ μέρους Ιωαννιδικών αξιωματικών του Στρατού. Του δήλωσε ότι επίκειτο πραξικόπημα, πιθανότατα στις 13 Νοεμβρίου, καθώς αμέσως μετά επρόκειτο να αποστρατευθούν αξιωματικοί που ήταν αντίθετοι στην κυβέρνηση.

Το σχέδιο ήταν να μείνουν οι μονάδες στους στρατώνες και να συλληφθούν μόνο ανώτεροι αξιωματικοί. Οι συνωμότες ανησυχούσαν ότι «θα υπάρξουν δυσκολίαι εις την Πρωτεύουσαν διότι η Αριστερά θα προκαλέση λαϊκήν κινητοποίησιν».

Ο Κωνσταντόπουλος, κατά τον Βρετανό πρέσβη, είπε στον βασιλιά ότι «θα ειδοποιηθή ολίγας ημέρας προ του πραξικοπήματος και θα πρέπει να είναι έτοιμος εις το Λονδίνον ή άλλην Ευρωπαϊκήν πόλιν, όταν κληθή». Ο βασιλιάς από την πλευρά του είπε ότι θα ερχόταν σε επαφή με τον Κονοφάο για να εξακριβώσει τη στάση του Ναυτικού, προέβλεψε πως ΗΠΑ, Γαλλία, Δυτ. Γερμανία και Αγγλία θα αντιδρούσαν αρνητικά και πως ο ίδιος πίστευε ότι η καλύτερη ημερομηνία για το πραξικόπημα ήταν η 2α Νοεμβρίου, ημέρα των αμερικανικών εκλογών.

Ο Βρετανός πρέσβης έκανε όμως μια συγκλονιστική αποκάλυψη στο τέλος της συνάντησης με τον Καραμανλή γιατί τον διαβεβαίωσε πως «είναι απολύτως εξακριβωμένον ότι τα ανωτέρω διημείφθησαν μεταξύ του τ. βασιλέως και του Βασιλείου Κωνσταντόπουλου». Αυτό στη γλώσσα των διπλωματικών και μυστικών υπηρεσιών σήμαινε ότι οι βρετανικές υπηρεσίες είχαν μαγνητοφωνήσει μυστικά τη συνομιλία έχοντας τοποθετήσει, προφανώς, τον απαραίτητο εξοπλισμό στην κατοικία του τέως βασιλιά ή υποκλέπτοντας με κάποιον άλλο τρόπο τα τηλεφωνήματά του.

26 Οκτωβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης έπειτα από εντολή του Καραμανλή πήγε στον Βρετανό πρέσβη και του ζήτησε περισσότερα στοιχεία για τις συναντήσεις του Κωνσταντίνου με τον Κωνσταντόπουλο. Ο πρέσβης τού αποκάλυψε ότι ο Κωνσταντόπουλος είπε πως «οι κινούμενοι εις Ελλάδα είναι κατώτεροι αξιωματικοί και ότι θα προέβαινον εις πολιτικάς δολοφονίας. Ο τ. Βασιλεύς εζήτησεν όπως χαρισθή η ζωή του κ. Αβέρωφ με τον οποίον τον συνέδεε παλαιά φιλία». Ο πρέσβης ανέφερε τέλος στον Μολυβιάτη ότι είχε ενημερώσει τους Αμερικανούς για τις πληροφορίες αυτές και πως «όλαι οι πληροφορίαι παρείχοντο κατόπιν προσωπικής εντολής του Πρωθυπουργού κ. Κάλαχαν».

Την ίδια ημέρα το απόγευμα ζήτησε να δει εκτάκτως τον πρωθυπουργό ο Νο 2 της αμερικανικής πρεσβείας Μιλς, ο οποίος του είπε ότι γνώριζαν για τις πληροφορίες των Βρετανών αλλά δεν μπορούσαν να τις εξακριβώσουν. Δήλωσε όμως πως οι Αμερικανοί ήταν πρόθυμοι να βοηθήσουν την ελληνική κυβέρνηση με ένα προειδοποιητικό διάβημα προς τον βασιλιά, αν το επιθυμούσε ο Ελληνας πρωθυπουργός.
 
27 Οκτωβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης κάλεσε στο γραφείο του τον Βρετανό πρέσβη και τον ρώτησε αν η κυβέρνησή του θα συμφωνούσε στη δημοσιοποίηση των πληροφοριών για τις συνωμοτικές κινήσεις και την εμπλοκή του βασιλιά. Ρώτησε επίσης «εάν θα ηδύνατο προς διευκόλυνσίν μας να μας δώσουν τας μαγνητοταινίας εκ των οποίων υποθέτωμεν ότι προήρχοντο αι πληροφορίαι αυταί». Ο πρέσβης, έγραφε ο Μολυβιάτης στην έκθεσή του μετά, «επεφυλάχθη να ζητήση οδηγίας, παραδέχθη όμως ανεπισήμως ότι πράγματι υπήρχον μαγνητοταινίαι».
 
29 Οκτωβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης συναντήθηκε με τον Καραμανλή. Του είπε ότι αν και δεν είχε ακόμη οδηγίες, η απάντηση της κυβέρνησής του θα ήταν αρνητική τόσο για την παροχή των μαγνητοταινιών στις ελληνικές υπηρεσίες όσο και για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών. Ο Καραμανλής ζήτησε τη συνδρομή του Κάλαχαν για να προχωρήσουν οι ελληνικές έρευνες.

Ο Βρετανός πρέσβης τηλεφώνησε λίγη ώρα αργότερα στον Μολυβιάτη και του είπε ότι εισηγήθηκε να έλθει στην Αθήνα ένας «ειδικός» για να δώσει όλα τα στοιχεία. Ξεκαθάρισε όμως ότι το Λονδίνο δεν ήθελε να δημοσιοποιηθούν οι πληροφορίες του, ούτε να μαθευτεί ότι ήταν αγγλικής προέλευσης, ενώ αρνητική ήταν η απάντηση στο αίτημα να δοθούν οι μαγνητοταινίες από την παρακολούθηση του βασιλιά.

1 Νοεμβρίου 1976. Ο «ειδικός», προφανώς στέλεχος της μυστικής υπηρεσίας ΜΙ6, Κένεθ Πάρσονς συμμετείχε σε σύσκεψη με τον υπουργό Δημοσίας Τάξεως Σταμάτη, τον γ.γ. του ίδιου υπουργείου Μπάλκο, τον Μολυβιάτη και τον Βρετανό πρέσβη. Ο πράκτορας έκανε πλήρη ενημέρωση και αποκάλυψε ότι ο Κωνσταντίνος με τον Κωνσταντόπουλο είχαν συζητήσει και τη δολοφονία του Καραμανλή. Πρωθυπουργός μετά το πραξικόπημα θα διοριζόταν ο Σπύρος Θεοτόκης, ενώ οι αξιωματικοί που συμμετείχαν σε αυτό ήταν κυρίως επιρροής του Ιωαννίδη.

2 Νοεμβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης ξανακάλεσε τον Βρετανό πρέσβη και του ζήτησε να υπάρξει διάβημα της βρετανικής κυβέρνησης προς τον βασιλιά με το οποίο θα του ξεκαθαρίζει ότι οι «συνωμοτικαί του δραστηριότητες είναι ανεπίτρεπτοι επί του βρετανικού εδάφους». Ο πρέσβης απάντησε όμως ότι αν και το Λονδίνο είχε προσφερθεί να κάνει ένα τέτοιο διάβημα, «κατέληξε εις το συμπέρασμα ότι λόγω των συγγενικών δεσμών της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας με τον τέως Βασιλέα θα ήτο προτιμότερο να εγένετο το σχετικό διάβημα υπό των Αμερικανών». Ο Μολυβιάτης σχολίαζε στο σημείωμά του προς τον Καραμανλή ότι προφανώς για αυτό τον είχε επισκεφθεί ο Νο 2 της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Ο δε Βρετανός πρέσβης σύστησε να ζητήσει ο Καραμανλής από τον Αμερικανό πρέσβη να γίνει το διάβημα στον βασιλιά.

4 Νοεμβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης ανακοίνωσε στον Μολυβιάτη ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κάλαχαν συναντήθηκε με τον τέως βασιλιά «διά να του καταστήση σαφές πόσην σημασίαν αποδίδουν οι Αγγλοι εις τας καλάς σχέσεις των με την Κυβέρνησιν του κ. Καραμανλή και διά να τον προειδοποιήση να μην αναμειγνύεται εις οιανδήποτε συνωμοτικήν δραστηριότητα κατά της κυβερνήσεως Καραμανλή ενόσω παραμένη επί βρετανικού εδάφους».

8 Νοεμβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης ανακοίνωσε στον Βρετανό πρέσβη ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε στείλει ειδικό απεσταλμένο στον τέως βασιλιά λέγοντάς του ότι «είναι ενήμερος των δραστηριοτήτων του και του συνεστήθη να απέχη αυτών εις το μέλλον. Ο τέως βασιλεύς ηρνήθη κατηγορηματικώς τα αποδιδόμενα εις αυτόν».

18 Νοεμβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης μίλησε με τον Μολυβιάτη και του είπε ότι ο Κάλαχαν έκανε το διάβημά του στον Κωνσταντίνο χωρίς να αναφέρει λεπτομέρειες.

Στο τέλος του σημειώματος Μολυβιάτη υπάρχει μία ιδιόχειρη σημείωση του Καραμανλή με τον τίτλο «Αποστολή Γ. Ράλλη εις Λονδίνο». Από αυτή φαίνεται ότι ο Καραμανλής έστειλε και τον Ράλλη να συναντήσει τον Κωνσταντίνο στη βρετανική πρωτεύουσα και πως αυτός «ηρνήθη τα πάντα». [5]

Η απόφαση να μη δοθεί δημοσιότητα

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέλεξε να μη δημοσιοποιήσει εκείνη την περίοδο τις πληροφορίες που είχε από τις βρετανικές και ελληνικές υπηρεσίες για τις συνωμοτικές δραστηριότητες του Κωνσταντίνου και του Αρναούτη. Στο προσωπικό σημείωμα που κατέθεσε στο αρχείο του έγραφε: «Τη συνωμοτική αυτή δραστηριότητα του τέως Βασιλέως απέφυγα να τη φέρω στη δημοσιότητα, μολονότι είχα προς τούτο συμφέρον, τόσον από σεβασμό προς τη μνήμη του πατρός του, Παύλου, όσον και για να μη δημιουργηθεί διεθνώς η εντύπωση ότι η Δημοκρατία στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι επισφαλής».

Και ελληνική επιχείρηση μαγνητοφώνησης του Κωνσταντίνου

Πέρασαν δύο χρόνια και φαίνεται πως ο Κωνσταντίνος δεν… έβαζε μυαλό. Τον Οκτώβριο του 1978 ο Αρναούτης ήλθε σε επαφή με τον απόστρατο στρατηγό Τσιχλή για να του κανονίσει συνάντηση με τον βασιλιά στο Λονδίνο. Τον Τσιχλή συνόδευε συνεργάτης των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, όπως έγραφε σε σχετικό απόρρητο σημείωμα ο γ.γ. του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως Αναστάσιος Μπάλκος. Ο άνθρωπος αυτός –όπως φαίνεται– κατέγραψε όλο τον διάλογο του Τσιχλή με τον Κωνσταντίνο στις 14 Νοεμβρίου 1978, χωρίς να το γνωρίζει ο Τσιχλής.

Κωνσταντίνος: Πώς πάει το έργον της επιτροπής; (σημείωση Μπάλκου: πρόκειται περί επιτροπής αποστράτων και πολιτικών με αποστολή τον προσηλυτισμόν).  
Τσιχλής: Πολύ καλά. 
Κωνσταντίνος: Ποία η στάσις των υπουργών; Εχει μυηθεί κανείς;  
Τσιχλής: Είχα μίαν επαφήν με τον υπουργόν προεδρίας Στεφανόπουλον. Χωρίς αποτέλεσμα.  
Κωνσταντίνος: Ηλθατε εις επαφήν με τους Ντάβον και Γκράτσιον;  
Τσιχλής: Τους είδα, αλλά δυστυχώς άνευ αποτελέσματος (στο σημείωμα ο Μπάλκος γράφει: κατά την εκτίμησίν μας πάλιν εψεύδετο).  
Κωνσταντίνος (μονολογών): Και οι δυο τους δεν έχουν μυαλό. Ηλθατε εις επαφήν με τον αρχηγόν της Χωροφυλακής Αργιάννην;  
Τσιχλής: Οχι, δεν τον γνωρίζω ούτε κατ’ όψιν.  
Κωνσταντίνος: Η αποφασισθείσα κατά νομόν οργάνωσις έχει ολοκληρωθή; Αν όχι πρέπει να επισπευσθεί. Τον Ιανουάριον να είναι όλα έτοιμα.  
Τσιχλής: Τα πάντα βαίνουν καλώς (σημείωση Μπάλκου: πάλιν ψεύδεται)  
Κωνσταντίνος: Κατά την μετάβασιν της Επιτροπής εις ΗΠΑ, προς ενημέρωσιν και επηρεασμόν της ομογένειας επιθυμώ να συμπεριληφθείτε και εσείς.

Τσιχλής: Η επιτροπή έλαβε την απόφασιν δολοφονίας του Καραμανλή (σημείωση Μπάλκου: κατά την εκτίμησίν μας και ανεξαρτήτως των παγίων και πρόσθετων μέτρων, εψεύδετο κομπορρημονών).  
Κωνσταντίνος: Προς Θεού, όχι τέτοιες ενέργειες.  
Τσιχλής: Ο Στρατός είναι δικός μας. Επ’ αυτού έχω διαβεβαίωσιν του Ταξιάρχου ε.ε. Καμπουρίδη (κουνιάδος Τσιχλή)  
Κωνσταντίνος: Η Νεολαία;  
Τσιχλής:…  
Κωνσταντίνος: Δεν χρειάζεται απάντησις. Η Νεολαία της Ελλάδος είναι δική μου… [6]

Παραπομπές

1. Σημείωμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1402.
2. «Σημείωμα Σπύρου Κονοφάου προς τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως», Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1409.
3. Σημείωμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1402.
4. Ο σερ Φράνσις Μπρουκς Ρίτσαρντς, KCMG, DSO, DSC & Bar (18 Ιουλίου 1918 – 13 Σεπτεμβρίου 2002), ήταν διευθυντής επιχειρήσεων του Special Operations Executive (SOE) –Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών– κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ακολούθως Βρετανός διπλωμάτης.
5. Σημείωμα του διευθυντή του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού Πέτρου Μολυβιάτη, Ιδρυμα Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1416.
6. «Ενημερωτικόν Σημείωμα διά τον κον Πρωθυπουργόν», Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1249.

Πηγή: Καθημερινή, Αρχεία Καραμανλή