Η επίτευξη αυτής της συμφωνίας «θα εδραιώσει τη θέση του Κατάρ ως αναντικατάστατου μεσολαβητή στον κόσμο», δήλωσε ο Todd Webster από την Cornerstone Government Affairs, εταιρεία lobbying που εκπροσωπεί το Κατάρ. «Ξανά και ξανά, έχει αποδειχθεί πως όταν θέλεις να πετύχεις ειρήνη, απευθύνεσαι στη Ντόχα».

Ωστόσο, μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις στις ειρηνευτικές συνομιλίες δεν σχετίζεται με στρατηγικές lobbying. «Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερο λάθος από το να βομβαρδίσει το Ισραήλ τη Ντόχα», ανέφερε ο ίδιος λομπίστας, αναφερόμενος στις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές του Σεπτεμβρίου κατά διαπραγματευτών της Χαμάς. «Όλα άνοιξαν εξαιτίας αυτής της κίνησης».

Σε ερώτηση για το πώς οι λομπίστες του Κατάρ προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τις επιθέσεις, ο εκπρόσωπος απάντησε στο POLITICO: «Δεν χρειάστηκε να κάνουμε πολλά μετά από όσα έκανε ο Τραμπ. … Δεν είμαι σίγουρος ότι θα προχωρούσε σε όλα αυτά αν το Ισραήλ δεν είχε προηγηθεί».

Άτομο με γνώση των διαπραγματεύσεων απέδωσε επίσης την πρόοδο στη στενή προσωπική σχέση μεταξύ του Τραμπ, του ειδικού απεσταλμένου του Steve Witkoff, και των ηγετών του Κατάρ, του Εμίρη Σεΐχη Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι και του Πρωθυπουργού Μοχάμεντ Αμπντουλραχμάν Αλ Θάνι. Όπως σημείωσε, το κοινό επιχειρηματικό υπόβαθρο των τεσσάρων αποτέλεσε τη βάση της συνεννόησης. «Αν ο πρόεδρος δεν τα πηγαίνει καλά με τον ηγέτη της χώρας σου, τα πράγματα είναι δύσκολα», σχολίασε. «Δεν έχει σημασία πόσο καλός είναι ο λομπίστας».

Συνεχίζονται οι επικρίσεις στην Ουάσιγκτον

Το Κατάρ εξακολουθεί να δέχεται κριτική στην Ουάσιγκτον. Η σύμμαχος του Τραμπ και συντηρητική ακτιβίστρια Laura Loomer καταφέρθηκε κατά της ανακοίνωσης για τη στρατιωτική εγκατάσταση στο Άινταχο, γράφοντας σε ανάρτηση στο X: «Αυτή είναι μια παγίδα για να δεχτεί επίθεση η Αμερική από Ισλαμιστές βάρβαρους από το Κατάρ, τον μεγαλύτερο χρηματοδότη ισλαμικής τρομοκρατίας παγκοσμίως. … Πρέπει να δω πόσο ακόμη θα αφιερώσω στη στήριξη ενός κόμματος που αγνοεί την απειλή του Ισλάμ στη Δύση».

Ωστόσο, αν το Κατάρ καταφέρει να καθιερωθεί ως ειρηνοποιός, αυτό θα μπορούσε να ανοίξει νέες προοπτικές για ξένες επενδύσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και σε δυτικές χώρες, σύμφωνα με τον Ben Freeman, που μελετά την επιρροή της χώρας για το Quincy Institute for Responsible Statecraft. «Η αλήθεια είναι ότι πολλοί κάνουν τα στραβά μάτια σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ήρθαν στην επιφάνεια μετά το Μουντιάλ», τόνισε ο Freeman. «Αν αποκτήσεις εικόνα μεσολαβητή, αυτό υπερκαλύπτει κάποιες άλλες ανησυχίες που μπορεί να υπάρχουν».

Πηγή

«Οι αντιπροσωπεία των διαπραγματευτών (της Χαμάς) υποσχέθηκε να μελετήσει (το σχέδιο) με υπευθυνότητα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ διευκρινίζοντας ότι σύσκεψη μεταξύ των δύο πλευρών θα πραγματοποιηθεί σήμερα το βράδυ, «στην οποία θα συμμετάσχει και η τουρκική πλευρά».

Σπύρος Σιδέρης

Στο επίκεντρο του κειμένου βρίσκεται η απερίφραστη καταδίκη της «άνανδρης και παράνομης», όπως χαρακτηρίζεται, ισραηλινής επίθεσης στη Ντόχα. Η Σύνοδος έκανε λόγο για παραβίαση της κυριαρχίας ενός κράτους που λειτουργεί ως ουδέτερος μεσολαβητής και προειδοποίησε ότι τέτοιες ενέργειες υπονομεύουν τις διεθνείς διαδικασίες ειρηνευτικής διαμεσολάβησης.

Οι ηγέτες δήλωσαν την πλήρη στήριξή τους στο Κατάρ, επιδοκιμάζοντας τη «σοφή και ψύχραιμη» στάση της κυβέρνησης της Ντόχα, η οποία διατηρεί κεντρικό ρόλο στις προσπάθειες διαπραγμάτευσης για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα.

Η ισραηλινή επιδρομή, που σύμφωνα με καταριανές πηγές είχε στόχο υψηλόβαθμα στελέχη της Χαμάς, προκάλεσε τον θάνατο του διευθυντή του πολιτικού γραφείου της οργάνωσης στη Ντόχα, Τζιχάντ Λαντ, του γιου του ηγετικού στελέχους Χαμάς Χαλίλ αλ-Χάγια, καθώς και τριών συνοδών τους. Η ίδια η Χαμάς ανακοίνωσε ότι ο Χαλίλ αλ-Χάγια, επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας από τη Γάζα, γλίτωσε απόπειρα δολοφονίας.

Διπλωματική και οικονομική αναθεώρηση

Το πιο ηχηρό σημείο του κοινού ανακοινωθέντος είναι η έκκληση για επανεξέταση των διπλωματικών και οικονομικών σχέσεων με το Ισραήλ. Οι συμμετέχουσες χώρες δεσμεύτηκαν να αξιολογήσουν μέτρα όπως:

• πάγωμα εμπορικών συναλλαγών,
• διακοπή στρατιωτικών προμηθειών και μεταφοράς όπλων,
• περιορισμό επενδύσεων σε ισραηλινές επιχειρήσεις,
• υποστήριξη νομικών ενεργειών σε διεθνή δικαστήρια, συμπεριλαμβανομένης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

Η απόφαση αυτή δεν είναι δεσμευτική για όλα τα κράτη, αλλά δίνει πολιτική κάλυψη σε κυβερνήσεις που ήδη δέχονται πίεση από την κοινή γνώμη τους για αυστηρότερη στάση απέναντι στο Τελ Αβίβ.

Σαφές μήνυμα για τη Γάζα και την Παλαιστίνη

Η διακήρυξη της Ντόχα επαναλαμβάνει την ανάγκη για άμεση κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και κατηγορεί το Ισραήλ για «γενοκτονία, εθνοκάθαρση και παράνομο αποκλεισμό». Καλεί τη διεθνή κοινότητα να στηρίξει τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, και να εργαστεί για την αποπυρηνικοποίηση της Μέσης Ανατολής.
Παράλληλα, ζητά την αναστολή της ισραηλινής ιδιότητας μέλους στον ΟΗΕ ως μέτρο πίεσης, μια πρόταση που εάν τεθεί σε ψηφοφορία θα ανοίξει πρωτόγνωρη συζήτηση στους διεθνείς οργανισμούς.

Νομικές κινήσεις και διεθνής λογοδοσία

Οι ηγέτες κάλεσαν τα κράτη–μέλη να υποστηρίξουν την εκτέλεση ενταλμάτων σύλληψης που έχει εκδώσει ή θα εκδώσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου στα παλαιστινιακά εδάφη. Επίσης ζήτησαν την άσκηση κάθε «αποτελεσματικού νομικού μέσου» ώστε να τερματιστεί η ατιμωρησία του Ισραήλ, περιλαμβανομένης της επιβολής κυρώσεων και της αναστολής μεταφοράς στρατιωτικού υλικού. Πρόκειται για σαφή αναβάθμιση του διεθνούς νομικού πλαισίου που οι αραβικές και ισλαμικές χώρες επιδιώκουν να κινητοποιήσουν εναντίον της ισραηλινής πολιτικής.

Αντιδράσεις στο Ισραήλ και διεθνείς ισορροπίες

Η ισραηλινή κυβέρνηση, που ήδη βρίσκεται υπό πίεση για τις επιχειρήσεις στη Γάζα και τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, αντιμετωπίζει τώρα ένα νέο διπλωματικό μέτωπο. Η προοπτική οικονομικών κυρώσεων και η πιθανότητα ενεργοποίησης διεθνών δικαστικών διαδικασιών αυξάνουν το κόστος της συνέχισης των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Παράλληλα, η αναφορά στη συλλογική ασφάλεια του αραβοϊσλαμικού κόσμου ενισχύει την πολιτική απομόνωση του Τελ Αβίβ, ιδίως αν χώρες–κλειδιά όπως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία ή η Ινδονησία μετατρέψουν τις δηλώσεις σε πρακτικές κινήσεις.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρότι αναγνωρίζονται στο κείμενο ως μεσολαβητικός παράγοντας μαζί με το Κατάρ και την Αίγυπτο, βρίσκονται σε δύσκολη θέση: από τη μία στηρίζουν το Ισραήλ στρατιωτικά, από την άλλη καλούνται να στηρίξουν τις διαπραγματεύσεις κατάπαυσης του πυρός που τώρα υπονομεύονται από την ίδια την ισραηλινή στρατηγική.

Επιπτώσεις για την ευρύτερη περιοχή

Η απόφαση της Ντόχα να θέσει υπό αμφισβήτηση ακόμη και την παρουσία του Ισραήλ στον ΟΗΕ έχει κυρίως πολιτικό συμβολισμό, αλλά δείχνει ότι το πλαίσιο των συμμαχιών αλλάζει. Χώρες που είχαν επιλέξει την «ήπια προσέγγιση», όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή το Μπαχρέιν –που είχαν υπογράψει τις Συμφωνίες του Αβραάμ– θα βρεθούν μπροστά σε διλήμματα αν η πίεση των γειτόνων τους αυξηθεί.

Η ίδια η Γάζα παραμένει στο επίκεντρο μιας ανθρωπιστικής κρίσης με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, αριθμοί που η Σύνοδος παρουσίασε ως απόδειξη «γενοκτονικών πρακτικών». Η νέα διπλωματική γραμμή δίνει ισχυρότερο βήμα στους Παλαιστίνιους στις διεθνείς οργανώσεις, ενώ αυξάνει την πίεση σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που μέχρι τώρα αρκούνταν σε γενικές εκκλήσεις για «αυτοσυγκράτηση».

Η Σύνοδος της Ντόχα δεν αρκέστηκε σε μια ακόμη διακήρυξη συμπαράστασης. Εισήγαγε ένα οδικό χάρτη πολιτικών, οικονομικών και νομικών μέτρων που, αν εφαρμοστούν, θα μπορούσαν να μετατρέψουν την ισραηλινο–παλαιστινιακή σύγκρουση σε ευρύτερη διεθνή κρίση. Για το Ισραήλ, οι αποφάσεις σημαίνουν αυξημένη διπλωματική απομόνωση και τον κίνδυνο κυρώσεων σε επίπεδο ΟΗΕ, σε μια στιγμή που η στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα έχει ήδη προκαλέσει σοβαρό ανθρωπιστικό και πολιτικό κόστος. Για τη διεθνή κοινότητα, η Ντόχα αποτελεί υπενθύμιση ότι ο πόλεμος στη Γάζα δεν είναι μόνο ένα περιφερειακό ζήτημα, αλλά ένας κόμβος όπου συναντώνται οι στρατηγικές ισορροπίες, οι ενεργειακοί σχεδιασμοί και η ίδια η αξιοπιστία του διεθνούς δικαίου.

Σπύρος Σιδέρης

Στη συγκυρία όπου το Κατάρ παίζει κεντρικό ρόλο ως μεσολαβητής στις διαπραγματεύσεις για κατάπαυση πυρός στη Γάζα, η επίθεση μοιάζει να υπονομεύει κάθε προοπτική για ειρήνη, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο ο Μπενιαμίν Νετανιάχου αξιοποιεί την «αμερικανική ομπρέλα» για να προωθήσει τις δικές του επιδιώξεις χωρίς να λογαριάζει την πολιτική συγκυρία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το δίλημμα του Τραμπ και η «σκιά» της συναίνεσης

Η πρώτη και βασική ερώτηση που διατυπώνεται είναι αν ο Ντόναλντ Τραμπ είχε δώσει μυστικά το «πράσινο φως» στην ισραηλινή επιχείρηση ή αν ο Νετανιάχου έδρασε μονομερώς, αγνοώντας τον Λευκό Οίκο. Και στις δύο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα είναι βαρύ: είτε ο Αμερικανός Πρόεδρος εμφανίζεται ως κυνικός παίκτης που θυσιάζει τη μεσολαβητική αξιοπιστία της Ουάσιγκτον για να ικανοποιήσει το Ισραήλ, είτε παρουσιάζεται ως ανίσχυρος ηγέτης, ανίκανος να αποτρέψει έναν στρατηγικό σύμμαχο από μια ενέργεια που φέρνει σε δύσκολη θέση τους Αμερικανούς.

Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα, οι πληροφορίες που διέρρευσαν από την Ουάσιγκτον ήταν αντιφατικές: άλλες πηγές έλεγαν ότι η κυβέρνηση γνώριζε εκ των προτέρων, άλλες ότι ο Τραμπ ενημερώθηκε εκ των υστέρων, ενώ το Κατάρ υποστήριξε ότι ειδοποιήθηκε μόλις δέκα λεπτά μετά τις εκρήξεις. Η αμηχανία αυτή αποτυπώθηκε και στη δήλωση της εκπροσώπου του Λευκού Οίκου Καρολίν Λίβιτ, η οποία χαρακτήρισε την επίθεση «μονομερή» και «αντίθετη με τα αμερικανικά συμφέροντα».

Η προσβολή στον μεσολαβητή και το πλήγμα στο κύρος των ΗΠΑ

Αναλυτές θεωρούν ότι η επίθεση στη Ντόχα αποτελεί ευθεία προσβολή για τον Αμερικανό Πρόεδρο, καθώς υπονομεύει τις ίδιες τις προσπάθειες που είχε εξαγγείλει προεκλογικά: να τερματίσει γρήγορα τους πολέμους στη Μέση Ανατολή και να εμφανιστεί ως «διαπραγματευτής-ειρηνοποιός». Αντί γι’ αυτό, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να μην ελέγχει τον στενότερο στρατηγικό της εταίρο, δίνοντας την εικόνα ενός Προέδρου που σύρεται πίσω από τις επιλογές του Ισραήλ.

Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Έντουαρντ Τζερτζιάν, υπογράμμισε ότι «το Ισραήλ δεν δείχνει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ». Την ίδια ώρα, ο ναύαρχος εν αποστρατεία Τζέιμς Σταυρίδης, πρώην ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ, επισήμανε ότι η μακρά θητεία του Νετανιάχου τον έχει καταστήσει «ιδιαίτερα άνετο στο να πράττει ό,τι ακριβώς θέλει», προειδοποιώντας ότι αυτό μπορεί να έχει βαρύτατο κόστος σε επίπεδο συμμαχιών και επιχειρήσεων στη Γάζα.

Οι φόβοι για τις διαπραγματεύσεις και οι μελλοντικοί μεσολαβητές

Η ισραηλινή ενέργεια εκλαμβάνεται ως αποκάλυψη προθέσεων: το Τελ Αβίβ δεν ενδιαφέρεται να οδηγηθεί σε κατάπαυση πυρός μέσω διαπραγματεύσεων, αλλά προετοιμάζει τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων μέχρι την πλήρη κατοχή της Γάζας. Ο Ρόμπερτ Μάλεϊ, πρώην ανώτατος αξιωματούχος για τη Μέση Ανατολή στις κυβερνήσεις Ομπάμα και Μπάιντεν, τόνισε ότι η επίθεση «δηλητηριάζει κάθε μελλοντική μεσολάβηση», αφού χώρες όπως η Αίγυπτος ή η Τουρκία θα διστάσουν να φιλοξενήσουν στελέχη της Χαμάς υπό τον φόβο ότι θα στοχοποιηθούν.

Ο Ναμπίλ Χούρι, πρώην αναπληρωτής επικεφαλής αποστολής των ΗΠΑ στην Υεμένη, δήλωσε σοκαρισμένος που η επίθεση σημειώθηκε λίγα μόλις χιλιόμετρα από μια αμερικανική βάση. «Παρά τον κυνισμό μου απέναντι στις ισραηλινές υπερβάσεις, ομολογώ ότι αυτή τη φορά έμεινα έκπληκτος», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η διεθνής εικόνα και το «φάσμα BRICS»

Η αντίδραση δεν περιορίστηκε στον αραβικό κόσμο. Το Ινστιτούτο Μελετών Πολέμου προειδοποίησε ότι η εικόνα συνενοχής των ΗΠΑ θα ενισχύσει την αίσθηση ότι η Ουάσιγκτον εφαρμόζει διπλά μέτρα και σταθμά στο διεθνές δίκαιο. Μια τέτοια αντίληψη, τονίζει το Ινστιτούτο, θα σπρώξει ακόμη περισσότερες χώρες του «παγκόσμιου Νότου» προς εναλλακτικά σχήματα όπως οι BRICS, περιορίζοντας την αμερικανική επιρροή.

Ο πρώην αξιωματικός της CIA Γκλεν Κάρλ χαρακτήρισε το επεισόδιο «σύμπτωμα των αντιφατικών και χαοτικών αποφάσεων» που χαρακτηρίζουν την εξωτερική πολιτική του Τραμπ. Όπως είπε, πρόκειται για μια «ευρύτερη πρόκληση στο διεθνές σύστημα», που εγείρει ερωτήματα για το πού αρχίζουν και πού τελειώνουν τα όρια της ισραηλινής ελευθερίας δράσης υπό την αμερικανική προστασία.

Εσωτερικές πιέσεις στον Τραμπ

Η επίθεση στη Ντόχα έχει και εσωτερικές πολιτικές διαστάσεις για τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο Πρόεδρος, εμφανίζεται να χάνει τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής, αντί να αναδεικνύεται σε «ηγέτη-συμφιλιωτή». Αντίθετα, η εικόνα που καλλιεργείται είναι αυτή ενός πολιτικού που προσβάλλεται από τις επιλογές των συμμάχων του και περιορίζεται σε δηλώσεις απογοήτευσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η αναφορά του στο «Truth Social» περί σχεδιαζόμενης συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας με την Κατάρ θεωρήθηκε ως προσπάθεια «επιδιόρθωσης» μιας σχέσης που κλονίστηκε βίαια. Όμως για πολλούς, η ζημιά έχει ήδη γίνει: οι αραβικές πρωτεύουσες βλέπουν έναν Πρόεδρο που είτε υποκρίνεται ότι δεν γνωρίζει, είτε αδυνατεί να ελέγξει τις εξελίξεις.

Το στοίχημα της ειρήνης που χάνεται

Το κεντρικό διακύβευμα παραμένει η Γάζα. Η επίθεση στη Ντόχα θεωρείται από αναλυτές ως «τελειωτικό χτύπημα» στις ήδη εύθραυστες διαπραγματεύσεις για κατάπαυση πυρός. Ο πόλεμος δείχνει να παρατείνεται, με την ισραηλινή κυβέρνηση να επιδιώκει πλήρη στρατιωτική κυριαρχία επί του θύλακα.

Η ειρηνευτική πρωτοβουλία Τραμπ, που είχε παρουσιαστεί ως στρατηγικό άνοιγμα, μοιάζει σήμερα όλο και πιο ανέφικτη. Αντί να ενισχύεται η εικόνα του ως ειρηνοποιού, ο Αμερικανός Πρόεδρος παρουσιάζεται ως θεατής μιας σύγκρουσης που κλιμακώνεται, με τον Νετανιάχου να δείχνει ότι δεν δεσμεύεται από τις αμερικανικές προτεραιότητες.

Η «επίθεση στη Ντόχα» δεν αποτελεί μόνο μια στρατιωτική πράξη με περιορισμένα αποτελέσματα στο πεδίο, αλλά ένα πολιτικο-διπλωματικό γεγονός με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ τη Γάζα. Ενισχύει την πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αδυνατούν να ελέγξουν τις εξελίξεις στην περιοχή, αφήνει τον Ντόναλντ Τραμπ εκτεθειμένο στην κριτική ότι δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε τις ίδιες του τις πρωτοβουλίες, και φέρνει το Κατάρ σε δύσκολη θέση, καθώς εμφανίζεται ανίκανη να εξασφαλίσει την ασφάλεια των συνομιλητών της.

Σε μια εποχή που η παγκόσμια γεωπολιτική ισορροπία μεταβάλλεται, η εικόνα αυτή είναι βαρύνουσα. Οι αντίπαλοι των ΗΠΑ αποκτούν νέα επιχειρήματα, οι εταίροι τους περισσότερες αμφιβολίες, και η ειρήνη στη Γάζα απομακρύνεται ακόμη περισσότερο. Η επόμενη κίνηση του Τραμπ θα είναι κρίσιμη, όχι μόνο για το μέλλον της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, αλλά και για την ίδια την εικόνα του ως διεθνούς ηγέτη.

Αυτές οι νέες συνομιλίες για μια κατάπαυση του πυρός, για τις οποίες απηύθυναν κάλεσμα οι μεσολαβήτριες χώρες (το Κατάρ, οι ΗΠΑ και η Αίγυπτος) θα λάβουν χώρα στην Ντόχα, επιβεβαίωσε μία πηγή προσκείμενη στη Χαμάς και μια άλλη με γνώση των διαπραγματεύσεων, παρουσία του διευθυντή της CIA Ουίλιαμ Μπερνς, σύμφωνα με μια τρίτη πηγή.

Ο αρχηγός της Μοσάντ, ο Νταβίν Μπερνέα, «αναχώρησε από την Ντόχα», ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος και πρόσθεσε ότι «τεχνικές ομάδες συνεδριάζουν την στιγμή που μιλάμε».

Ο Νταβίντ Μπαρνέα επρόκειτο να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό του Κατάρ και αιγύπτιους αξιωματούχους κατά την διάρκεια των συνομιλιών, των πρώτων που διεξάγονται από την αποτυχία των διαπραγματευτών να επιτύχουν εφαρμογή κατάπαυσης του πυρός πριν από το ραμαζάνι, που ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα στον μουσουλμανικό κόσμο.

Οι τεχνικές ομάδες εξετάζουν τις λεπτομέρειες πιθανής συμφωνίας, αφού οι επικεφαλής διαπραγματευτές συζήτησαν τα «βασικά θέματα», διευκρίνισε ο εκπρόσωπος κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

«Βρισκόμαστε στο σημείο που ελπίζουμε ότι μία αντιπρόταση θα παρουσιασθεί στη Χαμάς, αλλά αυτή δεν θα είναι η τελευταία φάση της διαδικασίας», εξήγησε ο Μαζέντ αλ-Ανσάρι.

«Δεν νομίζω ότι μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία. Είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι διότι οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν και πάλι τις συνομιλίες, αλλά είναι πολύ νωρίς για να ανακοινωθεί μία επιτυχής έκβαση».

Χθες, στέλεχος της Χαμάς δήλωσε ότι η οργάνωση θα αποδεχόταν μερική ισραηλινή αποχώρηση πριν από την ανταλλαγή κρατουμένων, αμβλύνοντας έτσι την προηγούμενη απαίτηση για καθολική ισραηλινή αποχώρηση.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ προειδοποίησε επίσης ότι μία ισραηλινή επιχείρηση κατά της πόλης της Ράφα θα οδηγήσει σε μεγάλη καταστροφή και «θηριωδίες» πρωτοφανείς στον πόλεμο αυτόν.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Το πρωθυπουργικό ζεύγος ξεναγήθηκε στην έκθεση από την Al-Mayassa bint Hamad bin Khalifa Al Thani, αδερφή του Εμίρη του Κατάρ, Σεΐχη Tamim bin Hamad Al Thani.

Η διοργάνωση Doha Design, υπό την αιγίδα της Qatar Museums, συμπεριλαμβάνει πλήθος εκθέσεων, συνεργασιών και commissions. Στο opening της έκθεσης καλεσμένοι από όλο τον πλανήτη, δημιουργοί, καλλιτέχνες, curators, designers είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν εκθέσεις όπως το“Arab Design Now”, “Weaving Poems”, “Crafting Uzbekistan”, “Colors of the City”, και “Hundred Best Arabic Posters”.

Η εκδήλωση Design Doha διεξάγεται ανά δύο χρόνια και επισφραγίζει την δημιουργική άνοιξη που είναι έκδηλη στην πρωτεύουσα του Κατάρ που αποτελεί προορισμό και τόπο συνάντησης μεγάλων δημιουργών, αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών.

Σε ένα χαλαρό σε γενικές γραμμές παιχνίδι, η ελληνική ομάδα, παρότι παρατάχθηκε χωρίς δύο βασικά στελέχη (Φουντούλη και Σκουμπάκη), εμφανίστηκε πιο σοβαρή και συγκεντρωμένη και δεν άργησε να πάρει τα «ηνία». Παρότι δέχθηκε κάποια γκολ από τα 2μ., η εθνική έδειξε μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα (χωρίς μάλιστα να κερδίζει αποβολές) και με ένα σερί 4-0 προηγήθηκε 6-2 στις αρχές της δεύτερης περιόδου. Στη συνέχεια οι διεθνείς διατήρησαν τον έλεγχο και τη διαφορά στα επίπεδα των 3-4 τερμάτων, αφού κάθε φορά που οι Σέρβοι είχαν μία ευκαιρία να πλησιάσουν, ο Μάνος Ζερδεβάς έβαζε… στοπ.

Στο τελευταίο δίλεπτο της τρίτης περιόδου, οι «πλάβι» έδειξαν να… αφυπνίζονται και μείωσαν σε 10-9, με δύο διαδοχικά γκολ από την περιφέρεια και ένα του Μάντιτς σε παίκτη παραπάνω, στην εκπνοή του οκταλέπτου. Η Σερβία είχε εν συνεχεία την ευκαιρία να ισοφαρίσει σε παίκτη παραπάνω, αλλά ο Γενηδούνιας «έβγαλε» τη φάση του αγώνα, όπου πρώτα ανέκοψε την πάσα, μετά κολύμπησε και έφτασε πρώτος στη μπάλα και τελικά έβγαλε πάσα για κόντρα στον Βλαχόπουλο που σκόραρε. Το γκολ του Γκιουβέτση αμέσως μετά ανέβασε ξανά τη διαφορά στα τρία γκολ (12-9) και η εθνική δεν κινδύνεψε ως το τέλος.

Τα οκτάλεπτα: 5-2, 3-3, 2-4, 5-2

Η εξέλιξη του σκορ: 0-1 Π. Γιάκσιτς (φουνταριστός), 1-1 Αργυρόπουλος (περιφέρεια), 2-1 Βλαχόπουλος (πέναλτι), 2-2 Ραντζέλοβιτς (φουνταριστός), 3-2 Γενηδουνιάς (κόντρα), 4-2 Κάκαρης (φουνταριστός), 5-2 Κάκαρης (φουνταριστός), 6-2 Γκίλλας (περιφέρεια), 6-3 Ούμποβιτς (π.π.), 7-3 Καλογερόπουλος (π.π.), 7-4 Ούμποβιτς (φουνταριστός), 8-4 Καλογερόπουλος (περιφέρεια), 8-5 Μάντιτς (περιφέρεια), 9-5 Παπαναστασίου (περιφέρεια), 9-6 Ντράσοβιτς (περιφέρεια), 10-6 Γκίλλας (περιφέρεια), 10-7 Βούτσινιτς (περιφέρεια), 10-8 Ντράσοβιτς (περιφέρεια), 10-9 Μάντιτς (π.π.), 11-9 Βλαχόπουλος (π.π.), 12-9 Γκιουβέτσης (περιφέρεια), 12-10 Ντράσοβιτς (π.π.), 13-10 Κάκαρης (π.π.), 14-10 Γκιουβέτσης (περιφέρεια), 14-11 Στρ. Ράσοβιτς (περιφέρεια), 15-11 Γκιουβέτσης (περιφέρεια).

Η εθνική είχε 2/4 με παίκτη παραπάνω, 1/1 πέναλτι, 8 γκολ από την περιφέρεια, 2 από θέση φουνταριστού και 2 στην κόντρα.

Η Σερβία είχε 3/10 με παίκτη παραπάνω, 5 γκολ από την περιφέρεια και 3 από θέση φουνταριστού.

Με τρεις ποινές αποβλήθηκε ο Αλαφραγκής (4΄21΄΄ πριν τη λήξη του αγώνα).

Διαιτητές: Φρανούλοβιτς (Κροατία), Σβαρτς (Ισραήλ)

Οι συνθέσεις:

ΕΛΛΑΔΑ (Θοδωρής Βλάχος): Ζερδεβάς, Γενηδουνιάς 1, Γκιουβέτσης 3, Παπαναστασίου 1, Γκίλλας 2, Αργυρόπουλος 1, Αλαφραγκής, Κάκαρης 3, Νικολαϊδης, Βλαχόπουλος 2, Τζωρτζάτος, Καλογερόπουλος 2, Παπανικολάου

ΣΕΡΒΙΑ (Ούρος Στεφάνοβιτς): Φιλίποβιτς, Μάντιτς 2, Στρ. Ράσοβιτς 1, Ραντζέλοβιτς 1, Π. Γιάκσιτς 1, Βούτσινιτς 1, Ντράσοβιτς 3, Ν. Γιάκσιτς, Ούμποβιτς 2, Λούκιτς, Β. Ράσοβιτς, Μίτροβιτς, Λάζιτς

** Εκτός ελληνικής 13άδας έμειναν ο Δημήτρης Σκουμπάκης και ο Γιάννης Φουντούλης. Ως αρχηγός της εθνικής δηλώθηκε ο Αγγελος Βλαχόπουλος.

Όπως είχε διαφανεί οι δυτικές χώρες και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που έκλεισαν τις αποστολές τους στην Καμπούλ, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το κράτος του Κόλπου ως υπεράκτιο κόμβο για τις διπλωματικές τους σχέσεις με το Αφγανιστάν.

Πολλοί διπλωμάτες μεταφέρθηκαν στο κράτος του Κόλπου, το οποίο φιλοξένησε το πολιτικό γραφείο των Ταλιμπάν από το 2013, μετά την εκκένωση της αφγανικής πρωτεύουσας στα τέλη του περασμένου μήνα.

Η Κίνα, το Ιράν, το Πακιστάν, η Ρωσία και η Τουρκία κράτησαν τις πρεσβείες τους στην αφγανική πρωτεύουσα Καμπούλ, αυξάνοντας τις ευκαιρίες τους να επηρεάσουν άμεσα μια νέα κυβέρνηση, η οποία βρίσκεται σε διαδικασία διαμόρφωσης.

«Θα συναντηθώ σήμερα με τον εμίρη του Κατάρ και στη συνέχεια με τον υπουργό Εξωτερικών γιατί σκοπεύουμε να μεταφέρουμε την πρεσβεία που είχαμε στην Καμπούλ στη Ντόχα», δήλωσε ο Ντι Μάιο, ο οποίος μίλησε με βιντεοκλήση από τη Ντόχα σε επιχειρηματίες και πολιτικούς. σε επιχειρηματικό συνέδριο στη λίμνη Κόμο.

«Το Κατάρ έχει γίνει το κέντρο των διπλωματικών σχέσεων σε σχέση με αυτήν την αφγανική κυβέρνηση που σχηματίζεται», δήλωσε ο Ντι Μάιο.