Ο Χαμιντρεζά Μοχαμαντί ανέφερε μέσω X ότι η αδελφή του είναι τρομερά αδύναμη αφού υπέστη καρδιακή προσβολή στα τέλη Μαρτίου κι έχει χάσει πολύ βάρος, κάτι που θορυβεί την οικογένεια.

Η ιατρική περίθαλψη που της προσφέρεται είναι εντελώς ανεπαρκής, συνέχισε, κάτι που έχουν καταγγείλει επανειλημμένα υποστηρικτές της φεμινίστριας.

Nobel Peace Prize Laureate Narges Mohammadi is spending her 124th day of imprisonment in Zanjan Central Prison while her health faces a grave threat. During two in-person visits on April 28 and April 11, 2026 conducted in the presence of prison authorities with her family and… pic.twitter.com/yUDeLQMtyy

— Narges Mohammadi | نرگس محمدی (@nargesfnd) April 15, 2026

Η Ναργκίς Μοχαμαντί, στην οποία απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2023 σε ένδειξη αναγνώρισης για «τον αγώνα της εναντίον της καταπίεσης των γυναικών στο Ιράν» και «την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας για όλους», κρατείται σε φυλακή στην πόλη Ζαντζάν (βορειοδυτικά).

Σύμφωνα με συνήγορό της, της επιβλήθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου νέα πολυετής ποινή κάθειρξης, ενώ της έχει επιβληθεί επίσης απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.

Σε μια συνομιλία με τoν πρόεδρο της Επιτροπής Νόμπελ, που δημοσιεύτηκε λίγο πριν την τελετή, η Ματσάδο είπε ότι ήταν «πολύ λυπημένη» που δεν θα προλάβαινε να φτάσει εγκαίρως, ενώ τόνισε ότι βρίσκεται καθ’ οδόν και ότι «τόσοι πολλοί άνθρωποι ρίσκαραν τις ζωές τους για να μπορέσω να φτάσω στο Όσλο».

Ο Jørgen Watne Frydnes, πρόεδρος της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ, δήλωσε στην τελετή απονομής ότι «η Μαρία Κορίνα Ματσάδο έκανε τα πάντα για να μπορέσει να παραστεί στην τελετή σήμερα — ένα ταξίδι σε συνθήκες ακραίου κινδύνου».

«Αν και δεν θα μπορέσει να φτάσει στην τελετή και στις σημερινές εκδηλώσεις, είμαστε βαθιά χαρούμενοι που μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι είναι ασφαλής και ότι θα βρίσκεται μαζί μας εδώ στο Όσλο», είπε, με το κοινό να χειροκροτεί.

Στην Τελετή της Τετάρτης παραβρέθηκαν σημαντικές προσωπικότητες από τη Λατινική Αμερική σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τη Ματσάδο, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μίλεϊ, ο Πρόεδρος του Εκουαδόρ Ντάνιελ Νομπόα, ο Πρόεδρος του Παναμά Χοσέ Ραούλ Μουλίνο και ο Πρόεδρος της Παραγουάης Σαντιάγο Πενα.

Ειδικότερα, σχολιάζοντας, εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου ανέφερε ότι “η επιτροπή απονομής των Νόμπελ απέδειξε ότι βάζει την πολιτική πάνω από την ειρήνη”, προσθέτοντας ότι ο Τραμπ “θα συνεχίσει να  κλείνει ειρηνευτικές συμφωνίες”.

“Ο πρόεδρος Τραμπ θα συνεχίσει να συνάπτει ειρηνευτικές συμφωνίες, να τερματίζει πολέμους και να σώζει ζωές. Έχει την καρδιά ανθρωπιστή και δεν θα υπάρξει ποτέ κανένας σαν κι αυτόν που να μπορεί να κινήσει βουνά με την καθαρή δύναμη της θέλησής του. Η Επιτροπή Νόμπελ απέδειξε ότι βάζει την πολιτική πάνω από την ειρήνη”, έγραψε ο Στίβεν Τσενγκ σε ανάρτησή του στο Χ.

President Trump will continue making peace deals, ending wars, and saving lives.

He has the heart of a humanitarian, and there will never be anyone like him who can move mountains with the sheer force of his will.

The Nobel Committee proved they place politics over peace. https://t.co/dwCEWjE0GE

— Steven Cheung (@StevenCheung47) October 10, 2025

Στην ανάρτησή της, η Ματσάδο έγραψε πως αφιερώνει το βραβείο στον λαό της Βενεζουέλας και στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ «για την καθοριστική υποστήριξη» στον αγώνα τους.

This recognition of the struggle of all Venezuelans is a boost to conclude our task: to conquer Freedom.

We are on the threshold of victory and today, more than ever, we count on President Trump, the people of the United States, the peoples of Latin America, and the democratic…

— María Corina Machado (@MariaCorinaYA) October 10, 2025

Μετά την ολοκλήρωση της ανακοίνωσης, ο Γιούργκεν Βάτνε Φρύντνες, πρόεδρος της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ δέχθηκε ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους με την κυριότερη να είναι «Γιατί δεν έλαβε το βραβείο ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ».

Ο Φρύτνες σχολίασε την πίεση που άσκησε ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ αλλά και άλλοι πολιτικοί ηγέτες να του απονεμηθεί το βραβείο, και κατά πόσον αυτή η πίεση επηρέασε το έργο της επιτροπής κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Η τελική απόφαση, υπενθυμίζουμε, λήφθηκε τη Δευτέρα 06/10.

Απαντώντας, ο Φρύντνες σημείωσε ότι «στη μακρά ιστορία» του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, η επιτροπή έχει δει εκστρατείες και «ένταση στα μέσα ενημέρωσης» και λαμβάνει χιλιάδες επιστολές κάθε χρόνο από ανθρώπους που λένε «τι είναι αυτό που που τους οδηγεί στην ειρήνη».

Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι «στην επιτροπή, βασίζουμε την απόφασή μας μόνο στο έργο και τη διαθήκη του Άλφρεντ Νόμπελ» χωρίς να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις για τον Αμερικανό πρόεδρο.

• Ο Guardian αναφέρει ότι η επιλογή της Ματσάδο αντανακλά μια πολιτική προσωπικότητα που έχει επαινέσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ, κάτι που θα μπορούσε να μειώσει τις επιπτώσεις και να θεωρηθεί ως έμμεση απάντηση στον Αμερικανό Πρόεδρο.

Άλλωστε, σε δημόσιες δηλώσεις της, η Ματσάδο ευχαρίστησε τον Τραμπ για την «δέσμευσή του στην ελευθερία και τη δημοκρατία στη Βενεζουέλα».

Συμπεριλήφθηκε επίσης στη φετινή λίστα του περιοδικού TIME με τους «100 πιο επιδραστικούς ανθρώπους» στον κόσμο. Η δικαιολογία δεν δόθηκε παρά μόνο από τον Μάρκο Ρούμπιο, υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο οποίος είπε ότι ήταν «η προσωποποίηση της ανθεκτικότητας, της επιμονής και του πατριωτισμού».

Επιπλέον, τον περασμένο Ιανουάριο, ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος επαίνεσε τη Ματσάδο, για την «ειρηνική έκφραση των απόψεων και της ΒΟΥΛΗΣΗΣ του λαού της Βενεζουέλας» και δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα «υποστηρίξουν με συντριπτική πλειοψηφία» μια ελεύθερη Βενεζουέλα.

Ο Τούρκος νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ επιτίθεται εκ νέου στο καθεστώς Ερντογάν, καταγγέλλοντας τυραννικές συμπεριφορές .

«Κατά την άποψη μου τα χειρότερα χρόνια καταπίεσης της κυβέρνησης του ΑΚP έμειναν πίσω μας. Τα αποκαλώ τα χειρότερα από την άποψη πολιτικών ελευθεριών και τώρα ζούμε τα χειρότερα χρόνια από την οικονομική άποψη. Τώρα πια η κυβέρνηση του AKP δεν έχει τη δύναμη να τους κλείσει όλους στη φυλακή, τώρα πια η γραφειοκρατία δεν τους ακούει», τόνισε σε συνέντευξη του.

Από αυτά που διαπιστώνω, ακούω, διαβάζω και ερμηνεύω είναι πως η γραφειοκρατία ή αν θέλετε πείτε το βαθύ κράτος, όλοι κάνουν ετοιμασίες για να να παραδώσουν την εξουσία από τον Ερντογάν σε άλλους. Πια δεν έχουν την ισχύ τους. Για μένα έχει εμφανιστεί το φως, στο βάθος του σκοτεινού τούνελ. O Οσμάν Καβάλα είναι στην φυλακή. Όλοι στις φυλακές. Ταλαιπωρούν τους πάντες. Βρισκόμαστε στη φάση της τυραννίας, του σαδισμού της φάσης του “καλά να πάθουν”, της καταπίεσης. Όποιον δεν τους αρέσει να τον οδηγούν στις φυλακές. Δείτε τι έκαναν στην τραγουδίστρια Γκιουλσέν. Και βέβαια φοβάμαι. Όμως παρά τον φόβο ο άνθρωπος ντρέπεται από τον φόβο του και πάλι αντιμιλάει», πρόσθεσε.

«To παράπονο μου, η καταγγελία μου, είναι πως στα καλά καθούμενα οι άνθρωποι με τυραννικό τρόπο φυλακίζονται για παραδειγματισμό, δίχως λόγο. Αφήνω στην άκρη τις δημοκρατικές απόψεις, τώρα πια δεν υπάρχει ανθρωπιά. Αυτά δεν έχουν σχέση με ελεημοσύνη ή με προεδρία, είναι τυραννικές συμπεριφορές και δεν τις αντέχω. Αυτά δεν έχουν σχέση με δημοκρατία και ανθρωπισμό. Για να κατηγορήσουμε τη σημερινή κυβέρνηση και το σημερινό καθεστώς δεν χρειάζεται μόνο η πολιτική, πρέπει να βάλουμε μπροστά τον ανθρωπισμό μας», υπογράμμισε.

Συνέχισε σημειώνοντας ότι ο κ. Ερντογάν τον είχε αποκαλέσει τρομοκράτη. «Τότε είχα σκεφτεί μήπως δεν επιστρέψω στην πατρίδα. Εντός τριών ωρών τα ανακάλεσαν. Βεβαίως υπήρξαν διαστήματα που φοβήθηκα. Όμως τους τελευταίους τρεις μήνες διαισθάνομαι πως η σημερινή κυβέρνηση φεύγει και διατηρώ την αισιοδοξία μου πως το μέλλον μας δεν είναι με αυτήν την κυβέρνηση».

«Όλοι αναρωτιούνται και λένε ωραία θα γίνουν εκλογές. Ο “πατερούλης” πρόεδρος θα αφήσει την εξουσία και θα φύγει; θα παραδώσει την εξουσία; Οι κυβερνώντες του AKP θα δώσουν τα κλειδιά και θα πουν τώρα φεύγουμε πάρτε την εξουσία; Η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να συνεχίζει να κυβερνά τιμωρώντας τον λαό. Με αποφάσεις της για τα επιτόκια, με την τυραννία με τις βλακείες που κάνουν για να παραδειγματιστεί ο λαός, θεωρώ πως αυτή η κυβέρνηση αυτοκτονεί και λέει “μη με εκλέξετε”».

«Εγώ στην ιστορία κανενός λαού δεν έχω δει τέτοια ραγδαία φτωχοποίηση, αυτά δεν έχουν συμβεί ούτε στην Αργεντινή. Δεν έχω δει τέτοιο πείσμα με τα επιτόκια που οδηγούν στην φτώχεια», κατέληξε ο νομπελίστας συγγραφέας.

Ο διπλωμάτης και ποιητής Γιώργος Σεφέρης υπήρξε ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με Νόμπελ και συγκεκριμένα με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στις 10 Δεκεμβρίου 1963, στην τελετή απονομής που έγινε στη Στοκχόλμη, παρέλαβε το επίζηλο βραβείο από τον βασιλιά της Σουηδίας Γουσταύο.

Από τη δεκαετία του ‘50 η ποίηση του Σεφέρη ήταν γνωστή και αναγνωρισμένη στο εξωτερικό. Το 1955 και το 1961 ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ. Δύο χρόνια αργότερα, οι φήμες έδιναν κι έπαιρναν στην Αθήνα ότι θα ήταν αυτός ο νικητής. Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν το μεσημέρι της 24ης Οκτωβρίου, όταν έφθασε στην Αθήνα το τηλεγράφημα της Σουηδικής Ακαδημίας, που ανήγγειλε τη χαρμόσυνη είδηση. Ο Σεφέρης είχε κερδίσει το βραβείο «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες». Η Σουηδική Ακαδημία είχε ξεπληρώσει ένα χρέος της προς την Ελλάδα, καθώς στο παρελθόν είχε παρακάμψει τις υποψηφιότητες του Νίκου Καζαντζάκη και του Άγγελου Σικελιανού.

Ο Σεφέρης, που ήταν καθηλωμένος στο σπίτι του από μια κρίση έλκους, θα δηλώσει εμφανώς ικανοποιημένος στους εκπροσώπους του Τύπου:

Διαλέγοντας έναν Έλληνα ποιητή για το βραβείο Νομπέλ, νομίζω πως η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να εκδηλώσει την αλληλεγγύη της με τη ζωντανή πνευματική Ελλάδα. Εννοώ: αυτή την Ελλάδα για την οποία τόσες γενεές αγωνίστηκαν, προσπαθώντας να κρατήσουν ό,τι ζωντανό από τη μακριά παράδοση της. Νομίζω, ακόμη, ότι η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να δείξει πως η σημερινή ανθρωπότητα χρειάζεται και την ποίηση – κάθε λαού – και το ελληνικό πνεύμα.

Η επικράτηση του έλληνα ποιητή δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Η αρμόδια επιτροπή, από τους περίπου 80 υποψηφίους, επέλεξε έξι: τον ιρλανδό θεατρικό συγγραφέα Σάμουελ Μπέκετ, τον αγγλοαμερικανό ποιητή Γ.Χ. Όντεν, τον ιάπωνα συγγραφέα Γιούκιο Μίσιμα, τον χιλιανό ποιητή Πάμπλο Νερούδα, τον δανό συγγραφέα Άξελ Σαντεμόζε και τον Σεφέρη. Με ψηφοφορία, τα μέλη της επιτροπής ξεχώρισαν την τριάδα των Σεφέρη, Νερούδα και Όντεν και ακολούθως με ομοφωνία επέλεξαν να δώσουν το βραβείο στον Γιώργο Σεφέρη.

Στην Ελλάδα, η υποδοχή της βράβευσης Σεφέρη δεν ήταν και τόσο ενθουσιώδης. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων απασχολούσαν οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου και αναμέτρηση της ΕΡΕ με την Ένωση Κέντρου. Η Αριστερά μάλλον έδειξε την προτίμησή της στον Πάμπλο Νερούδα, που ανήκε στο ιδεολογικό της στρατόπεδο, ενώ μία δεξιά εφημερίδα, ο «Ελεύθερος», δεν δίστασε να αναπαράγει τις φήμες που κυκλοφορούσαν ότι ο διπλωμάτης Σεφέρης «είχε ξεπουλήσει την Κύπρο για να πάρει το Νόμπελ».

Στις 10 Δεκεμβρίου έγινε η τελετή απονομής των βραβείων Νόμπελ και το ίδιο βράδυ ο Σεφέρης εκφώνησε ένα σύντομο λόγο στο δείπνο που παρατέθηκε για τους νομπελίστες στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης, ενώ την επομένη έδωσε διάλεξη στη Σουηδική Ακαδημία. Στην ομιλία του συνόψισε τις πεποιθήσεις του για την άμεση και αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας από την αρχαιότητα ως τη σημερινή εποχή: « …Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα…».

Αναφέρθηκε επίσης στην αναγκαιότητα και τη λειτουργία της ποίησης στο σύγχρονο κόσμο: «Είναι σημαντικό το ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση».

Η Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη

Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα- πρώτα από τον εαυτό μου. Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος· «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν». Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «…θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε…». Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης – κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο, γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ’ ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν’ ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να ‘βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι’ αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν’ αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία, που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες, όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός:

να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής,

για να θυμηθώ το Σέλλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.
Σ’ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.
Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα.

© SanSimera.gr

Οι δύο επιστήμονες ανέπτυξαν στη διάρκεια της πολυετούς καριέρας τους πρωτοποριακούς αλγόριθμους, διάφορα άλλα εργαλεία, καθώς και εμβληματικά εκπαιδευτικά βιβλία που έχουν χρησιμοποιηθεί από εκατομμύρια προγραμματιστές λογισμικού παγκοσμίως, όπως το κλασσικό πια «Ο Σχεδιασμός και η Ανάλυση των Υπολογιστικών Αλγορίθμων» (1974). Το βραβείο Turing -που απονέμεται από το 1966 προς τιμή του Βρετανού μαθηματικού και πρωτοπόρου της Πληροφορικής Άλαν Τούριννγκ- συνοδεύεται από το ποσό του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, με χρηματοδοτική υποστήριξη από τη Google.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: “Από τη Ρωσία με…αγάπη”- Γαλλία και Γερμανία έτοιμες να προμηθευτούν το Sputnik V- Γιατί διστάζει η Ελλάδα

Κάθε πρόγραμμα που «τρέχει» σήμερα σε κάποια μηχανή (υπολογιστή, κινητό τηλέφωνο, αυτοκίνητο κ.ά.), έχει γραφτεί σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού, η οποία στη συνέχεια «μεταφράζεται» σε χαμηλότερου επιπέδου κώδικα που μπορεί να εκτελεστεί από το μηχάνημα. Η τεχνολογία αυτής της «μετάφρασης» -σε μεγάλο βαθμό- οφείλει το ξεκίνημά της στους Άχο και Ούλμαν. Η αρχή έγινε με τη συνεργασία των δύο (αμφότεροι διδάκτορες του Πανεπιστημίου Πρίνστον) στα Εργαστήρια Bell μεταξύ 1967-1969 και μετά συνεχίστηκε για δεκαετίες.

«Οι Άχο και Ούλμαν έχουν υπάρξει ηγέτες του προγραμματισμού από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και η εργασία τους έχει καθοδηγήσει διαδοχικές γενιές προγραμματιστών και ερευνητών μέχρι σήμερα», δήλωσε η Αυστριακή πρόεδρος της ACM, καθηγήτρια Γκαμπριέλε Κότσις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το βραβείο ανακοινώθηκε στη Στοκχόλμη από τον μόνιμο γραμματέα της Σουηδικής Ακαδημίας, Ματς Μαλμ.

Η γεννημένη στη Νέα Υόρκη Γκλουκ, 77 ετών σήμερα, καθηγήτρια Αγγλική Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Yale, έκανε το ντεμπούτο της το 1968 με τη συλλογή «Firstborn» και «σύντομα αναγνωρίστηκε ως μία από της πιο διακεκριμένες εκπροσώπους της σύγχρονης αμερικανικής λογοτεχνίας», σύμφωνα με την Ακαδημία Νόμπελ.

Η ποίησή της, που έχει μια χαρακτηριστική καθαρότητα, συχνά εστιάζει στην παιδική και οικογενειακή ζωή και στη στενή σχέση με του γονείς και τα αδέλφια.

Η συλλογή της «Averno» του 2006, έχει χαρακτηριστεί «αριστοτεχνική» και «οραματιστική ερμηνεία του μύθου της κατάβασης της Περσεφόνης στον Άδη, στην κατοικία του θεού του θανάτου».