Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης έφυγε στις 15:30 ήσυχα στο σπιτι του στην Αθήνα. Μάλιστα σήμερα είχε – κατά μια ειρωνεία της τύχης – τα γενέθλιά του

Ο εκλιπών είχε τέσσερα παιδιά, τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, την δημοσιογράφο Ελένη, τον Θωμά, επιχειρηματία και σύμβουλο στρατηγικής επικοινωνίας και τον Κωνσταντίνο.

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Ήταν νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 – 1997).

Υπήρξε μία από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).

Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.

Μετά την μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με την Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980), υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).

Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Στην πολιτική του καριέρα διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963) και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.

Από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.

Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, οι κυριότερες των οποίων είναι: «Η ονομαστική μετοχή» (1960), «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον» (1970), «Η αλλαγή στο εδώλιο» (1984), «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών» (1985),«Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον» (1989), «Συνταγματικοί Προβληματισμοί» (1993),«Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000: Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο» (1998), «Η Βουλευτική Ασυλία» (2000), «Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα» (2002), «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία» (2005), «Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης» (2006), «Η Αναγκαία Αναθεώρηση» (2006), «Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού» (2008), «Αναζητώντας την Τέχνη» (2008)και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009» (2009). Έχει γράψει πολλά άρθρα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Επισκέφθηκε, επίσημα προσκεκλημένος, την Αγγλία, τη Δυτική Γερμανία και τις ΗΠΑ.

Τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα διαφόρων κρατών.

• η ΝΔ είναι στο 30,8%, και
• ακολουθεί η ΕΛΑΣ με 16,8%,
• το ΠΑΣΟΚ 11%,
• η Ελληνική Λύση 7,5%,
• η Ελπίδα για τη Δημοκρατία 7,4%,
• το ΚΚΕ 6,7%,
• η Πλεύση Ελευθερίας 5,5%,
• η Φωνή Λογικής 3,5%,
• το ΜέΡΑ25 3,1%,
• η Νίκη 1,4%,
• ο ΣΥΡΙΖΑ 1,3%
• οι Σπαρτιάτες 1,2%,
• οι Δημοκράτες-ΠΚ 1,1%,
• η Νέα Αριστερά 0,3% και
• άλλο κόμμα 2,4%.

Η έρευνα είναι η τελευταία πριν από τις διακοπές του Αυγούστου. Πραγματοποιήθηκε πανελλαδικά από τις 20 έως τις 23 Ιουλίου σε δείγμα 1.178 ψηφοφόρων, με μέγιστο στατιστικό σφάλμα ±2,9%.

Πρόθεση ψήφου χωρίς αναγωγή

Στην πρόθεση ψήφου, πριν από την αναγωγή των αναποφάσιστων, η Ν.Δ. βρίσκεται στο 27,3%, έναντι 14,8% της ΕΛΑΣ και 9,5% του ΠΑΣΟΚ. Σε σύγκριση με τη μέτρηση στα τέλη Ιουνίου, η Ν.Δ. ενισχύεται κατά μισή μονάδα, η ΕΛ.Α.Σ. επίσης κατά μισή και το ΠΑΣΟΚ κατά τρία δέκατα. Ταυτόχρονα, οι αναποφάσιστοι υποχωρούν ελαφρά από το 11,2% στο 10,8%.

Οι μεταβολές αυτές είναι μικρές και εμπίπτουν στα όρια του στατιστικού σφάλματος. Ωστόσο, η πολιτική τους κατεύθυνση έχει σημασία. Η Ν.Δ. δεν παρουσιάζει νέα υποχώρηση στο κλείσιμο της πολιτικής περιόδου, αλλά μια οριακή ανάκαμψη. Μετά από χρόνια διακυβέρνησης και μια δύσκολη κοινωνικά θερινή περίοδο η αντοχή αυτή είναι αξιοσημείωτη.

Το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι η μεταβολή, αλλά η σταθερότητα της διαφοράς. Η Ν.Δ. προηγείται της ΕΛΑΣ κατά 12,5 μονάδες στην αστάθμιστη πρόθεση και του ΠΑΣΟΚ κατά 17,8.

Η κυβέρνηση εμφανίζει πάντως δύο διαφορετικές κοινωνικές εικόνες. Στους ψηφοφόρους άνω των 65 ετών φτάνει στο 45,6%, ενώ στις ηλικίες 17-44 περιορίζεται στο 20,5% και στις ηλικίες 45-64 στο 22,6%. Συνεπώς, η δύναμή της στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στους μεγαλύτερους ψηφοφόρους.

Η ηλικιακή αυτή ασυμμετρία αποτελεί το σαφές στρατηγικό προειδοποιητικό μήνυμα για το Μέγαρο Μαξίμου. Η Ν.Δ. διαθέτει υπεροχή στις ηλικίες που συμμετέχουν περισσότερο στις εκλογές και παρουσιάζουν μεγαλύτερη κομματική σταθερότητα, αλλά δεν έχει αντίστοιχη διείσδυση στις νεότερες γενιές. Η αποκατάσταση της σχέσης της με τους νέους, τους εργαζομένους στις παραγωγικές ηλικίες και τα νοικοκυριά που πιέζονται περισσότερο από το κόστος ζωής είναι αναγκαία, εφόσον θέλει να μετατρέψει την πρωτιά σε νέα ισχυρή κυβερνητική εντολή.

Ιδιαίτερα ευνοϊκό για τη Ν.Δ. είναι το στοιχείο της κομματικής βεβαιότητας. Το 70,1% των σημερινών ψηφοφόρων της δηλώνει «πολύ σίγουρο» για την επιλογή του και το 18,7% «αρκετά σίγουρο». Αθροιστικά, σχεδόν εννέα στους δέκα εμφανίζονται σταθεροί. Η αντίστοιχη απόλυτη βεβαιότητα είναι χαμηλότερη στην ΕΛ.Α.Σ. και ακόμη περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ, όπου λιγότεροι από τους μισούς δηλώνουν πολύ σίγουροι.

Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη δημοσκοπική ανθεκτικότητα της Ν.Δ. Το κόμμα μπορεί να έχει χάσει σημαντικό τμήμα της εκλογικής του δύναμης από το 2023, αλλά όσοι εξακολουθούν να δηλώνουν ότι θα το ψηφίσουν έχουν υψηλό βαθμό συσπείρωσης και χαμηλή πιθανότητα μετακίνησης.

Η διαρροή από τους ψηφοφόρους του 2023, ωστόσο, παραμένει ουσιαστική. Η Ν.Δ. διατηρεί το 67,9% της τότε εκλογικής της βάσης. Πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση ανάμεσα στα μεγάλα κόμματα, όχι όμως για πλήρη συσπείρωση. Μέρος των απωλειών κατευθύνεται σε κόμματα δεξιότερα της Ν.Δ., ενώ σχεδόν ένας στους δέκα παλαιούς ψηφοφόρους της παραμένει αναποφάσιστος. Η κυβερνητική στρατηγική, επομένως, έχει δύο παράλληλους στόχους: να επαναπατρίσει τμήμα της δεξιάς διαρροής χωρίς να αποξενώσει το Κέντρο και να ενεργοποιήσει τους παλαιούς ψηφοφόρους της που σήμερα τηρούν στάση αναμονής.

Αδιευκρίνιστη ψήφος

Η αδιευκρίνιστη ψήφος εξακολουθεί να συνιστά έναν από τους βασικούς παράγοντες αβεβαιότητας, χωρίς πάντως να είναι σήμερα τόσο μεγάλη ώστε να αμφισβητεί την καθαρή πρωτιά της Ν.Δ. Οι αναποφάσιστοι περιορίζονται στο 10,8% από 11,2% στο τέλος Ιουνίου, ενώ μαζί με όσους δηλώνουν άκυρο/λευκό και αποχή η ευρύτερη απροσδιόριστη ζώνη διαμορφώνεται στο 11,6%, από 12,7% προηγουμένως. Η μικρή αυτή αποκλιμάκωση δείχνει μια σταδιακή αποκρυστάλλωση των επιλογών, όχι όμως οριστική παγίωση των συσχετισμών. Η δεξαμενή είναι πολιτικά ανομοιογενής.

Εμφανίζεται ιδιαίτερα αυξημένη μεταξύ όσων δεν διαθέτουν ιδεολογική ταύτιση, όπου οι αναποφάσιστοι φτάνουν στο 20,7%, αλλά και στον χώρο του Κέντρου, όπου ανέρχονται σε 30,7%. Είναι επίσης μεγαλύτερη στις ηλικίες 45-64 ετών και ελαφρώς υψηλότερη στις γυναίκες. Για τη Ν.Δ. υπάρχει περιθώριο… επαναπατρισμού, καθώς περίπου ένας στους τρεις αναποφάσιστους (33,2%) προέρχεται από τους ψηφοφόρους της του 2023 και συνεπώς η τελική του κινητοποίηση θα εξαρτηθεί από την καθημερινότητα, την οικονομία και την πειστικότητα του κυβερνητικού σχεδίου. Η αδιευκρίνιστη ψήφος θα μπορούσε να επηρεάσει ουσιαστικά το ύψος του ποσοστού της Ν.Δ., τη μάχη της αυτοδυναμίας, την είσοδο μικρότερων κομμάτων στη Βουλή και, τελικά, τις προϋποθέσεις σχηματισμού κυβέρνησης.

Στα ευρήματα της δημοσκόπησης πρέπει να συνυπολογίζεται και ένας παράγοντας που δεν έχει μετρηθεί στη συγκεκριμένη έρευνα: η δημόσια συζήτηση για το νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά. Επειδή ένας τέτοιος σχηματισμός δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και δεν περιλαμβάνεται στο ερωτηματολόγιο, θα ήταν αυθαίρετο να του αποδοθεί συγκεκριμένη εκλογική επιρροή.

Αποτελεί, ωστόσο, μέρος του ευρύτερου πολιτικού προβληματισμού, καθώς θα μπορούσε να απευθυνθεί σε τμήματα της παραδοσιακής δεξιάς βάσης, σε συντηρητικούς ψηφοφόρους που έχουν απομακρυνθεί από τη Ν.Δ. και σε πολίτες οι οποίοι σήμερα κατευθύνονται προς μικρότερα κόμματα δεξιότερα της κυβέρνησης ή παραμένουν αναποφάσιστοι. Η πιθανή επίδρασή του δεν θα κρινόταν μόνο από το ποσοστό που θα συγκέντρωνε, αλλά και από το αν θα περιόριζε τη δυνατότητα της Ν.Δ. να επαναπατρίσει διαρροές και να αυξήσει τη συσπείρωσή της. Από την άλλη πλευρά, η πολυδιάσπαση που ήδη καταγράφεται στον χώρο δεξιότερα της Ν.Δ. δείχνει ότι η ύπαρξη πολιτικού χώρου δεν συνεπάγεται αυτομάτως τη δημιουργία ενός ισχυρού και ενιαίου εκλογικού πόλου.

Πότε θέλουν και πότε πιστεύουν ότι θα γίνουν οι εκλογές

Στο ερώτημα για το πότε θα ήθελαν να γίνουν οι εκλογές, η κοινή γνώμη εμφανίζεται σχεδόν απολύτως διχασμένη. Το 44,9% προτιμά πρόωρες κάλπες τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, ενώ το 43,7% επιθυμεί εκλογές προς το τέλος της τετραετίας, την άνοιξη του 2027. Η διαφορά είναι μόλις 1,2 μονάδες και δεν έχει στατιστική σημασία.

Το εύρημα δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως καθαρό κοινωνικό αίτημα πρόωρων εκλογών. Αντίθετα, δείχνει δύο ισοδύναμα μπλοκ: ένα που επιδιώκει ταχύτερη πολιτική αλλαγή και ένα που προτιμά την ολοκλήρωση της κυβερνητικής θητείας.

Η κομματική ανάλυση είναι αποκαλυπτική. Στους σημερινούς ψηφοφόρους της Ν.Δ. μόλις το 13,1% επιθυμεί πρόωρες κάλπες, ενώ το 79,9% τάσσεται υπέρ της εξάντλησης της τετραετίας. Αντίθετα, η μεγάλη πλειονότητα των ψηφοφόρων των αντιπολιτευτικών κομμάτων επιθυμεί εκλογές το φθινόπωρο. Επομένως, το εκλογικό αίτημα έχει έντονα παραταξιακό χαρακτήρα. Δεν προκύπτει μια οριζόντια κοινωνική απαίτηση να τερματιστεί σύντομα η κυβερνητική θητεία, αλλά η… επιθυμία των αντιπολιτευόμενων πολιτών να πάμε σε εκλογές για να «φύγει ο Μητσοτάκης».

Ακόμη πιο θετική για τον ίδιο είναι η απάντηση στο τι πιστεύουν οι πολίτες ότι τελικά θα συμβεί. Το 52,3% εκτιμά ότι οι εκλογές θα γίνουν προς το τέλος της τετραετίας, έναντι του 43% που προβλέπει φθινοπωρινές κάλπες. Η πλειονότητα της κοινής γνώμης, δηλαδή, εξακολουθεί να θεωρεί πιο πιθανό ότι ο πρωθυπουργός θα τηρήσει τη θεσμική γραμμή ολοκλήρωσης της τετραετίας. Αυτό ενισχύει το κυβερνητικό αφήγημα συνέπειας και ελέγχου του πολιτικού χρόνου.

Η διάκριση ανάμεσα στην επιθυμία και την πρόβλεψη είναι κρίσιμη. Περισσότεροι πολίτες θέλουν πρόωρες εκλογές απ’ όσους πιστεύουν ότι θα γίνουν. Αρα, ακόμη και ένα ποσοστό εκείνων που επιθυμούν κάλπες το φθινόπωρο αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Καταλληλότητα για πρωθυπουργός

Ο κ. Μητσοτάκης παραμένει πρώτος στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία με 31% έναντι 15,2% του κ. Τσίπρα. Ολοι οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί βρίσκονται κάτω από το 6%.

Το προβάδισμα των 15,8 μονάδων έναντι του δεύτερου και η υπερδιπλάσια επίδοση συνιστούν ένα από τα σημαντικότερα κυβερνητικά πλεονεκτήματα. Η κοινωνία μπορεί να αξιολογεί αυστηρά την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αλλά όταν το ερώτημα μετατρέπεται από γενική αξιολόγησησε επιλογή προσώπου για το τιμόνι της χώρας, ο κ. Μητσοτάκης υπερέχει καθαρά.

Σε σύγκριση με το τέλος Ιουνίου, ο πρωθυπουργός ενισχύεται από το 30,2% στο 31%, ενώ ο κ. Τσίπρας υποχωρεί οριακά από το 15,6% στο 15,2%. Παράλληλα, μειώνεται το ποσοστό της αδιευκρίνιστης απάντησης από το 20,9% στο 18,6%. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται μόλις στο 5,8%, χαμηλότερα ακόμη και από τον Κυριάκο Βελόπουλο, ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Μαρία Καρυστιανού κινούνται σε παρόμοια επίπεδα. Επομένως, δεν υπάρχει ένας ηγέτης που να συγκεντρώνει το αντιμητσοτακικό ακροατήριο.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διείσδυση του κ. Μητσοτάκη πέραν της αυστηρής κομματικής του βάσης. Τον επιλέγουν το 14,2% όσων είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ το 2023 και το 12,9% όσων δεν είχαν ψηφίσει ή δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν τώρα. Στον χώρο του Κέντρου καταγράφει 29,1%, με σημαντική διαφορά από κάθε άλλον πολιτικό αρχηγό. Η κεντρώα αυτή αντοχή είναι κομβική. Η Ν.Δ. μπορεί να δέχεται πιέσεις προς τα δεξιά, αλλά ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να διαθέτει προσωπική επιρροή στον χώρο που συνήθως καθορίζει τις κυβερνητικές πλειοψηφίες.

Και εδώ, ωστόσο, η ηλικιακή εικόνα είναι άνιση. Ο κ. Μητσοτάκης φτάνει στο 50,3% στους πολίτες άνω των 65 ετών, αλλά περιορίζεται στο 22% στις ηλικίες 17-44. Το ηγετικό πλεονέκτημα παραμένει ισχυρό, αλλά είναι πολύ μεγαλύτερο στις μεγαλύτερες γενιές.

Παράσταση νίκης

Στην παράσταση νίκης το 18,8% εκτιμά ότι η Ν.Δ. θα κερδίσει με αυτοδυναμία ενώ το 46,8% ότι θα κερδίσει χωρίς αυτοδυναμία. Συνολικά, το 65,6% προβλέπει νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Μόλις το 3,7% θεωρεί ότι θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ, το 8,6% η ΕΛ.Α.Σ. και το 3,9% η Ελπίδα για τη Δημοκρατία.

Η παράσταση νίκης είναι συχνά πιο πολιτικά σημαντική από μια απλή καταγραφή πρόθεσης, επειδή διαμορφώνει το κλίμα προσδοκιών. Επηρεάζει αναποφάσιστους, δυνητικούς ψηφοφόρους, κομματικά στελέχη και την αντίληψη περί κυβερνησιμότητας.

Το γεγονός ότι σχεδόν δύο στους τρεις θεωρούν τη Ν.Δ. νικήτρια, ενώ μόνο τρεις στους δέκα δηλώνουν ότι θα την ψηφίσουν στην εκτίμηση, δείχνει ότι η πολιτική της υπεροχή αναγνωρίζεται πολύ πέρα από το εκλογικό της ακροατήριο.

Ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, το 58,7% προβλέπει ότι η Ν.Δ. θα κερδίσει χωρίς αυτοδυναμία και το 9% ότι θα κερδίσει με αυτοδυναμία. Μόλις το 21,8% των σημερινών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ πιστεύει σε εκλογική νίκη του κόμματός του. Παρόμοιο φαινόμενο παρατηρείται και στους ψηφοφόρους των άλλων αντιπολιτευτικών σχηματισμών. Μεγάλα τμήματά τους θεωρούν πιθανότερη τη νίκη της Ν.Δ., συνήθως χωρίς αυτοδυναμία, παρά την αντίστοιχη του δικού τους κόμματος.

Αρα, η κυβέρνηση διατηρεί ισχυρή εικόνα πρώτης δύναμης. Η διάκριση ανάμεσα σε νίκη και αυτοδυναμία, πάντως, είναι σαφής. Μόνο το 18,8% προβλέπει αυτοδύναμη Ν.Δ., ενώ το 46,8% νίκη χωρίς αυτοδυναμία. Η κυρίαρχη εκτίμηση είναι ότι θα κερδίσει αλλά θα χρειαστεί να διαχειριστεί ένα δυσκολότερο μετεκλογικό περιβάλλον. Αυτό λειτουργεί ταυτόχρονα ως πλεονέκτημα και ως προειδοποίηση. Η πρωτιά θεωρείται σχεδόν δεδομένη, η αυτοδύναμη διακυβέρνηση όχι.

Αξιολόγηση κυβέρνησης και πρωθυπουργού

Η συνολική αξιολόγηση της κυβέρνησης είναι αρνητική. Το 35,6% την αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά και το 63,7% αρνητικά ή μάλλον αρνητικά. Αντίστοιχη είναι η εικόνα για τον πρωθυπουργό, με 35,9% θετικές και 63,3% αρνητικές κρίσεις. Οι αριθμοί αυτοί αποτελούν το βασικό αντίβαρο στο θετικό εκλογικό πρόσημο. Η κυβέρνηση δεν διαθέτει κοινωνική πλειοψηφία και μεγάλο μέρος είναι δυσαρεστημένο από το έργο και τις επιδόσεις της.

Η κυβέρνηση συγκεντρώνει περίπου 36% θετικές αξιολογήσεις, αλλά στην εκτίμηση ψήφου βρίσκεται λίγο χαμηλότερα, στο 30,8%. Υπάρχει, δηλαδή, ένα πρόσθετο τμήμα πολιτών που αξιολογεί θετικά ή σχετικά θετικά την κυβερνητική θητεία, χωρίς να δηλώνει ακόμη βέβαιο ότι θα ψηφίσει Ν.Δ. Ταυτόχρονα, η απόλυτη συνοχή του σημερινού εκλογικού της ακροατηρίου είναι θετική. Το 99,2% των ψηφοφόρων που δηλώνουν τώρα Ν.Δ. αξιολογεί θετικά την κυβέρνηση΄, όπως και το 97,9% θετικά τον πρωθυπουργό.

Η κυβέρνηση, συνεπώς, δεν αντιμετωπίζει εσωτερικό πρόβλημα στη σημερινή της βάσης. Το πρόβλημά της βρίσκεται κυρίως στους απομακρυσμένους ψηφοφόρους του 2023 και τις κοινωνικές ομάδες που δεν έχουν πειστεί από την πολιτική της. Η θετική αξιολόγηση φτάνει στο 53,1% στους άνω των 65 ετών, αλλά πέφτει κάτω από το 30% στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες.

Στους κεντροδεξιούς πολίτες η κυβέρνηση αξιολογείται θετικά σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ στο Κέντρο οι θετικές γνώμες περιορίζονται περίπου στο ένα τρίτο. Αυτή η απόσταση αποτυπώνει το βασικό πρόβλημα του κ. Μητσοτάκη, δηλαδή τη διατήρηση της κεντροδεξιάς συνοχής και την ταυτόχρονη επαναπροσέγγιση του μεσαίου χώρου.

Η αντιπολίτευση δεν πείθει

Στο ερώτημα ποιο κόμμα ασκεί την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση, πρώτο έρχεται το «κανένα ιδιαίτερα» με 38,9%. Το ΠΑΣΟΚ εδώ κάνει την έκπληξη και προηγείται με 14,5% ενώ ακολουθούν η ΕΛΑΣ με 11,6%, η Ελληνική Λύση με 7,4% και η Πλεύση Ελευθερίας με 7,3%.

Ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ. το 16% θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση, όμως το 52,4% απαντά «κανένα». Μεταξύ των ψηφοφόρων του το ΠΑΣΟΚ αναγνωρίζεται από το 47%, που σημαίνει ότι περισσότεροι από τους μισούς δικούς του ψηφοφόρους δεν το επιλέγουν ως αυτονόητη απάντηση.

Η ΕΛΑΣ έχει ισχυρότερη εσωτερική αναγνώριση μεταξύ των παλαιών ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η επιρροή της παραμένει περιορισμένη έξω από συγκεκριμένες δεξαμενές. Η πολυδιάσπαση των απαντήσεων επιβεβαιώνει ότι δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί ενιαίος αντιπολιτευτικός πόλος.

Πολιτική σταθερότητα ή αλλαγή

Το 54% δηλώνει ότι μετρά περισσότερο η πολιτική αλλαγή με άλλα κόμματα στην κυβέρνηση, ενώ το 41,1% προτάσσει την πολιτική συνέχεια και σταθερότητα. Το εύρημα αυτό είναι σαφώς δυσμενέστερο για την κυβέρνηση και πρέπει να αξιολογηθεί χωρίς ωραιοποίηση. Υπάρχει πλειοψηφικό κοινωνικό αίτημα αλλαγής. Η μακρά κυβερνητική θητεία έχει δημιουργήσει κόπωση και ένα ευρύ τμήμα της κοινής γνώμης επιθυμεί διαφορετική πολιτική κατεύθυνση ή διαφορετικό κυβερνητικό σχήμα.

Ωστόσο, η υπεροχή της «αλλαγής» δεν μετατρέπεται σε ενιαία εκλογική επιλογή. Το 54% δεν σημαίνει ότι υπάρχει ένα εναλλακτικό κόμμα με αντίστοιχη δυναμική. Αντιθέτως, κατανέμεται σε πολλές δυνάμεις, διαφορετικούς αρχηγούς και αντιφατικές πολιτικές κατευθύνσεις. Συνεπώς, η Ν.Δ. μπορεί να υποστηρίξει ότι, παρά το αίτημα αλλαγής, η δική της πρόταση εξακολουθεί να θεωρείται από το 41,1% εγγύηση συνέχειας και σταθερότητας.

Το σημαντικό αυτό ποσοστό είναι περίπου 10 μονάδες μεγαλύτερο από την εκλογική της εκτίμηση, κάτι που υποδηλώνει ευρύτερη δυνητική δεξαμενή. Ιδιαίτερα ισχυρή είναι η προτίμηση στη συνέχεια στους άνω των 65 ετών και τους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους. Αντίθετα, στις νεότερες ηλικίες και σε όσους αυτοτοποθετούνται στο Κέντρο ή αριστερότερα κυριαρχεί η επιθυμία αλλαγής.

Τι κρατάμε για τις συζητήσεις στις παραλίες

Η τελευταία δημοσκόπηση της Marc πριν από τις διακοπές του Αυγούστου αφήνει την κυβέρνηση σε σαφώς ισχυρότερη θέση από κάθε αντίπαλό της. Η Ν.Δ. προηγείται με μεγάλη διαφορά, βρίσκεται πάνω από το 30% στην εκτίμηση, εμφανίζει υψηλή βεβαιότητα ψήφου, διαθέτει τον μόνο πολιτικό αρχηγό με καθαρά πρωθυπουργικά χαρακτηριστικά και κυριαρχεί συντριπτικά στην παράσταση νίκης, αλλά απέχει από την αυτοδυναμία.

Η αντιπολίτευση, αντίθετα, παραμένει κατακερματισμένη. Η ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα κερδίζει τη δεύτερη θέση χωρίς να πλησιάζει τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να εκπληρώσει τον ρόλο του κεντρικού κυβερνητικού αντιπάλου και τα υπόλοιπα κόμματα απορροφούν επιμέρους τμήματα δυσαρέσκειας, ενώ βυθίζεται η κυρία Καρυστιανού.

Η κυβέρνηση έχει τα δικά της προβλήματα. Οι αρνητικές αξιολογήσεις, το αίτημα πολιτικής αλλαγής και οι χαμηλές επιδόσεις στις παραγωγικές και νεότερες ηλικίες είναι μεγάλα προβλήματα. Από το φθινόπωρο θα κριθεί αν μπορεί να μετατρέψει αυτή την κυριαρχία από αποτέλεσμα της αντιπολιτευτικής αδυναμίας σε δυναμική τρίτης θητείας.

Στις μεταβλητές του φθινοπώρου πρέπει να προστεθεί και η ενδεχόμενη πολιτική κίνηση του κ. Σαμαρά, η οποία δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί δημοσκοπικά, αλλά θα μπορούσε να επηρεάσει κυρίως τον βαθμό συσπείρωσης και επαναπατρισμού των δεξιών ψηφοφόρων της Ν.Δ.

«Αρνούμαστε τα τετελεσμένα και διεκδικούμε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση», τόνισε, επαναλαμβάνοντας τη διαχρονική θέση της χώρας για την επανένωση της Κύπρου στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΟΗΕ.

Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός παρουσίασε το πλαίσιο των προτάσεων της κυβέρνησης για τη συνταγματική αναθεώρηση, κάνοντας λόγο για αλλαγές που αποτελούν «τομή για την Ελλάδα του 2030» και είναι, όπως είπε, προσαρμοσμένες στις σύγχρονες απαιτήσεις.

Κεντρική θέση στις προτεινόμενες αλλαγές κατέχει η τροποποίηση του τρόπου διερεύνησης τυχόν ποινικών ευθυνών κυβερνητικών στελεχών. Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, στόχος είναι η Βουλή να μην μετατρέπεται σε δικαστήριο με βάση κομματικές σκοπιμότητες, αλλά να διασφαλίζεται μια πιο αντικειμενική και θεσμικά θωρακισμένη διαδικασία.

Παράλληλα, προανήγγειλε την επαναπροσέγγιση του ζητήματος της μονιμότητας στο Δημόσιο, με σύνδεσή της με την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, ενώ έκανε λόγο για μόνιμη θεσμική θωράκιση της χώρας απέναντι στον κίνδυνο δημοσιονομικών εκτροπών.

Στις προτάσεις περιλαμβάνεται επίσης η συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας των πολιτών από την επιβολή ετεροχρονισμένων φορολογικών επιβαρύνσεων, καθώς και η αναγνώριση της υποχρέωσης της Πολιτείας να διαμορφώνει συνθήκες για την εξασφάλιση προσιτής στέγης.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ακόμη στην ενίσχυση του ρόλου της Δικαιοσύνης στην επιλογή της ηγεσίας της, στη συνταγματική κατοχύρωση των μη κρατικών πανεπιστημίων, αλλά και στην ανάγκη το νέο Σύνταγμα να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες προκλήσεις, όπως η κλιματική κρίση και οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις.

Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη συνταγματική αναθεώρηση ευκαιρία για βαθιές θεσμικές αλλαγές, οι οποίες, όπως υποστήριξε, θα ενισχύσουν τη λειτουργία του κράτους και θα προσαρμόσουν τη χώρα στις ανάγκες της επόμενης δεκαετίας.

Αναφερόμενος στο Κράτος Δικαίου ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε:  «Η Ελλάδα καταγράφει σταθερή πρόοδο σε όλα τα πεδία των θεσμών. Σε ό,τι αφορά την αντιπολίτευση, η εικόνα υπήρξε απογοητευτική. Ειδικά από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, γιατί την τυφλή άρνηση των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης την περίμενα. Όμως είναι απαράδεκτος ένα θεσμικό υποτίθεται κόμμα που συμφωνεί με πάνω από 15 προτάσεις της ΝΔ να κρύβεται πίσω από ένα δειλό παρών. Ένα παρών που κάνει το ΠΑΣΟΚ απόν από τη μάχη για τον εκσυγχρονισμό της πατρίδας, αυτό ναρκοθετεί την προσπάθεια για μια συλλογική αναγέννηση.

Θα το καταγράψει η Ιστορία, δείχνοντας ποιο κόμμα θέλει και μπορεί να συγκρουστεί με τις αγκυλώσεις του χθες, και ποιες δυνάμεις προτιμούν να μένουν αμήχανοι θεατές. Εμείς εστιάζουμε στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, σε πραγματικά προβλήματα».

Οι ανακοινώσεις μας θα αφορούν ειδικά τους ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίους

Σε ότι αφορά τη μεσαία τάξη ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε: «Θα είμαστε συγκεκριμένο στο σχέδιό μας για την Ελλάδα του 2030, με άμεσα μέτρα, αλλά και με μακροπρόθεσμες παρεμβάσεις. Από αύριο το γραφείο του Αντιπροέδρου θα υποδέχεται τις δικές σας εισηγήσεις ανά τομέα κυβερνητική δράση. !!! Οι ανακοινώσεις μας θα αφορούν ειδικά τη μεσαία τάξη, ειδικά τους ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίους. Μην περιμένετε κατάλογο ετήσιων εξαγγελιών, αλλά οδικό χάρτη προς τα επόμενα καλύτερα χρόνια !! 

Δεν θα ενδώσουμε στον πειρασμό ενός πλεονάσματος παροχολογίας, δεν το έκανα ούτε το 2018, ούτε το 2022. Πάνω από όλα η φετινή ΔΕΘ, η τελευταία Έκθεση πριν τις εκλογές της άνοιξης, θα είναι για όλες τις πολιτικές δυνάμεις ένα τεστ αξιοπιστίας. Και εκεί θα απαντήσουμε με την αλήθεια των αριθμών στις κάλπικες υποσχέσεις που κυκλοφορούν.

Η επίθεση στον Τσίπρα

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξαπέλυσε επίθεση και στον Αλέξη Τσίπρα για τον οποίο είπε χωρίς να τον κατονομάσει: «Θα κριθούν όσοι λένε ότι τάχα θα φορολογήσουν το 1% του πλούτου και όταν κυβέρνησαν φορολόγησαν το 99% των Ελλήνων, μειώνοντας τους φόρους μόνο στα καζίνο και όσοι δείχνουν σοβαροί αλλά αρνούνται την κοστολόγηση των εξαγγελιών τους, λέγοντας ότι το ΓΛΚ κάνει «μπακάλικους υπολογισμούς».

Στη ΔΕΘ θα δοκιμαστούν οι τζάμπα παροχές που διακινεί το ΠΑΣΟΚ 

Στο στόχαστρο του Κυριάκου Μητσοτάκη βρέθηκε και το ΠΑΣΟΚ για το οποίο είπε: «Στη ΔΕΘ θα δοκιμαστούν και οι τζάμπα παροχές που διακινεί η αντιπολίτευση και εκείνοι που ενώ θέλουν να φαίνονται σοβαροί, αρνούνται μετ’ επιτάσεως την κοστολόγηση των εξαγγελιών τους».

 ΟΠΕΚΕΠΕ – Μια ολόκληρη παράταξη κρεμάστηκε στα μανταλάκια του ψέματος και της διαβολής

«Αναλάβαμε το βάρος της ευθύνης που μας αναλογούσε. Όμως εμείς ήμασταν αυτοί που εξαντλήσαμε όλα τα άλλα μέσα αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε ριζικά το πρόβλημα με το να καταργήσουμε τον ΟΠΕΚΕΠΕ και να μεταθέτουμε την αρμοδιότητα στην ΑΑΔΕ. Απέναντι σε αυτή τη μεταρρύθμιση που τόσο αμφισβητήθηκε, όλα τα κόμματα που υποτίθεται κόπτονται για τη διαφάνεια ήταν απέναντι. Μόνοι μας ψηφίσαμε αυτή τη σημαντική μεταρρύθμιση» είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και πρόσθεσε:  «Και θυμάμαι και μια σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, ήρθαν οι συνάδελφοι και μετέφεραν μια σειρά από προβλήματα που υπήρχαν στις πληρωμές. Πολλά από αυτά λύθηκαν και αποδείξαμε στις πληρωμές που έγιναν τέλη Ιουνίου ότι μπορούμε να κάνουμε πληρωμές με διαφάνεια από τις οποίες ωφελημένοι είναι οι έντιμοι παραγωγοί.

Μια ολόκληρη παράταξη κρεμάστηκε στα μανταλάκια του ψέματος και της διαβολής. Οι διαχρονικές αρρυθμίες ονομάστηκαν αυθαίρετα σκάνδαλα. 13 συνάδελφοι κατηγορήθηκαν άδικα και μια κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε υπόδικη από κόμματα που έχουν βουλευτές με πολλαπλάσιες άρσεις ασυλίας».

Με την ρητορική τους προσφέρουν ιδεολογικό οξυγόνο στις φλόγες της βίας

«Το τεκμήριο της αθωότητας φαίνεται ότι αφορά μόνο ακροαριστερούς μπαχαλάκηδες. 9 στους 13 η υπόθεση τους αρχειοθετήθηκε. Αναγκάστηκα να κάνω δεκτές τρεις παραιτήσεις υπουργών από το υπουργικό συμβούλιο από ευθιξία. Και εκφράζω ότι για τις άλλες 4 περιπτώσεις, οι υποθέσεις αυτές θα τελεσιδικήσουν. Και βέβαια δεν είναι τα μόνα που ακούσαμε. Κυβερνήσεις υπόδικων είναι το πιο light από όσα ακούσαμε. Προδότες, μαφίες, εγκληματικές οργανώσεις. Είναι όλοι αυτοί που προσφέρουν ιδεολογικό οξυγόνο στις φλόγες της βίας για να φτάνουμε σε εμπρησμούς, όπως αυτή στη Βαγιά Νέστορα».

Δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει η κρίση στα Στενά του Ορμούζ – Η κρίση είναι εισαγόμενη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε και στη νέα ένταση στα Στενά του Ορμούζ η οποία όπως είπε «δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει ή πώς θα εξελιχθεί ή αν θα παραμείνουμε ανεπηρέαστοι από τις διεθνείς συνέπειες και αν θα οδηγήσει νομοτελειακά σε αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας και του πετρελαίου.

«Οφείλουμε να προσπαθήσουμε να τη διαχειριστούμε με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο, να έχουμε αναχώματα απέναντι στην εισαγόμενη ακρίβεια. Ναι, η ακρίβεια είναι εισαγόμενη. Η ακρίβεια εξαρτάται από τις αυξήσεις των καυσίμων. Και το κάναμε σε συναντίληψη με τα διυλιστήρια, οι πολίτες ίσως δεν δουν τη μείωση στην αντλία, αλλά αλλιώς θα βλέπανε αύξηση.
Έχουμε κάνει μεγάλη προσπάθεια και στο σούπερ μάρκετ με μια συμφωνία για μειώσεις τιμών από τον Σεπτέμβριο» τόνισε.

Αναφερόμενος στη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε λόγο για ένα τοξικό κέντρο που εκπέμπει διάχυτη σύγχυση ως ύστατο καταφύγιο μιας ετερόκλητης Βαβέλ με μόνη αποστολή να επιτίθεται στην κυβέρνηση και στη ΝΔ

«Δείτε το δήθεν σοβαρό ΠΑΣΟΚ. Υποσχέθηκε δωρεάν συγκοινωνίες για νέους, όταν ήδη τα εισιτήρια είναι δωρεάν και όταν η κυβέρνηση έχει νομοθετήσει ότι οι κάτω των 25 δεν πληρώνουν φόρο.
Τσακωνόμαστε για τη 13η σύνταξη κι όμως το ΠΑΣΟΚ αρνείται να στείλει την πρόταση του στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο, στο ΓΛΚ, στις Οικονομικές Υπηρεσίες της Βουλής για να μην ακούσει το προφανές: ότι κοστίζει 2,5 δις.

Ο «αδιόρθωτος Τσίπρας» και οι «απελπισμένοι» της ΕΛΑΣ

Και από κοντά ο αδιόρθωτος κ. Τσίπρας που επιμένει να υπερασπίζεται όσα καταστροφικά έκανε στη θητεία του, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλει να ξέρει τους υπουργούς του. Τάζει λεφτά από πατριωτικούς φόρους, για εμάς όλοι οι φόροι που φεύγουν από τους ώμους των πολιτών είναι πατριωτικοί φόροι.
Ο κ. Τσίπρας έφτιαξε ένα δήθεν καινούργιο κόμμα στον προθάλαμο του οποίο συνωστίζονται απεγνωσμένοι οι πρωταγωνιστές της σκοτεινής δεκαετίας. Και φτάσαμε σε ένα πρωτόγνωρο σκηνικό με υπό διάλυση τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με δεύτερο κόμμα τους ανεξάρτητους.
Όλοι ξέρουν ότι δεν θα κυβερνήσουν, μόνος εγγυητής της σταθερότητας στον τόπο η δική μας παράταξη».

Να μην εγκλωβιστεί η χώρα σε παζάρια διακομματικών παζαριών

«Η Κυριακή της κάλπης πρέπει να αντιμετωπιστεί ως η κρισιμότερη μάχη που έχουμε δώσει ως τώρα. Θα κρίνει αν η πατρίδας μας θα συνεχίσει να προοδεύει ή θα γυρίσει πίσω» είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αναφερόμενος στα διλήμματα των εκλογών σημείωσε επίσης: «Η Κυριακή είναι μια και μοναδική. Δεν υπάρχουν δοκιμαστικές εκλογές διαμαρτυρίας,, ούτε πρόβα τζενεράλε με μηνύματα. Μια επιλογή, μια ισχυρή κυβέρνηση σιγουριάς και αποτελέσματος. Να μην γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω. Έγιναν πολλά και μπορούμε να κάνουμε περισσότερα. Σε αυτούς τους κρίσιμους γεωπολιτικά καιρούς η εμπειρία της διακυβέρνησης αποτελεί αξία. Δεν αντέχει η πατρίδα μας πισωγυρίσματα και να εγκλωβιστεί σε παζάρια διακομματικών παζαριών. Η πατρίδα ζητά καθαρές λύσεις, καθαρούς ορίζοντες, σταθερό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι της».

Εκλογές το 2027

«Οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων, όπως χθες και η Ισπανία – όποιος έχει τη μπάλα βάζει γκολ. Με καλή φυσική κατάσταση και αντοχή στο σκληρό παιχνίδι, αλλά και ψυχραιμία απέναντι στους προπηλακισμούς, χωρίς έπαρση και πανηγυρισμούς. Είμαστε ομάδα και οι ομάδες κερδίζουν».

Πρόκειται για συγκριτική ανάλυση που προκύπτει από τις μετρήσεις των εταιρειών Prorata, Alco, Metron Analysis, Pulse. MRB, Marc, Interview και GPO στο διάστημα 23 Ιουνίου με 9 Ιουλίου.

Στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 29,6% και ακολουθεί η Ε.Λ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα με 17,3%, το ΠΑΣΟΚ με 11,1%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία με 8,4%, η Ελληνικη λυση με 8%, το ΚΚΕ με 6,9%, η Πλεύση Ελευθερίας με 4,6%, η Φωνή Λογικής με 3,7%, το ΜέΡΑ25 με 3%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 1,5%, οι Δημοκράτες με 1,4% και άλλο κόμμα με 3,7%.

«Μιλάμε για την πολύ μεγάλη εικόνα, το λεγόμενο Poll of Polls [στα ελληνικά έχει μεταφραστεί η «μητέρα των δημοσκοπήσεων»], άρα τον μέσο όρο των 8 τελευταίων δημοσκοπήσεων, το εύρος του οποίου αντιστοιχεί στην υψηλότερη και χαμηλότερη καταγραφή κάθε κόμματος κατά την υπό ανάλυση περίοδο», δήλωσε ο κ. Σεριάτος, επισημαίνοντας ότι η συγκεκριμένη δημοσκόπηση δίνει την σημαντικότερη φωτογραφία της σεζόν που διανύσαμε.

Όπως σημειώνει ο κ. Σεριάτος, αυτό που θα συγκρατούσε ως δεύτερη ανάγνωση από την δημοσκόπηση, είναι ότι το κατώφλι της εισόδου στη Βουλή φαίνεται να το περνάνε μαζί με το ΜέΡΑ25, εννέα κόμματα, χωρίς καν να υπολογίζουμε την πιθανή κάθοδο ενός κόμματος υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά.

«Άρα, παρότι έχουμε δύο πόλους οι οποίοι φαίνονται, τουλάχιστον δημοσκοπικά, να διαμορφώνονται, υπάρχουν στοιχεία στην εξίσωση τα οποία ακόμα δεν τα έχουμε δει και ενδεχομένως να επηρεάσουν, χωρίς όμως να επιλύουν το ζήτημα του κατακερματισμού», πρόσθεσε.

Στην ερώτηση αν μπορούμε να πούμε ότι ξαναγυρίζουμε σε ένα δίπολο από το παρελθόν, ο κ. Σεριάτος απάντησε ότι τουλάχιστον ο ίδιος είναι αρκετά συγκρατημένος, παρότι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται ότι βρίσκεται σε μία ανοδική τροχιά.

«Το παρατηρούμε ως τάση την τελευταία περίοδο. Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο ότι δεν θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα, γιατί ενδεχομένως να υπάρχει και ένα σχετικό πλατό σε αυτό, ενδεχομένως και όχι. Θεωρώ ότι πρέπει να περιμένουμε και τις μετρήσεις του Σεπτέμβρη και να ακούσουμε λίγα περισσότερα από το συγκεκριμένο κόμμα, όπως και να αξιολογηθούν από τον κόσμο και τα στελέχη καλύτερα», τόνισε ο κ. Σεριάτος.

Μιλώντας τέλος για το κόμμα της κας. Καρυστιανού, ο κ. Σεριάτος παρατήρησεότι η πορεία του είναι «σαφώς πτωτική» και ότι δεδομένης αυτής της τάσης, «θα πρέπει να δούμε σε δεύτερη φάση, τι θα επιλέξουν αυτοί οι ψηφοφόροι – αν θεωρήσουμε ότι θα συνεχίσει αυτή η τάση – γιατί πράγματι μπορεί να είναι μια κρίσιμη μάζα».

Το κυβερνών κόμμα κερδίζει μισή μονάδα σε σχέση με την μέτρηση των αρχών Ιουνίου και φτάνει στο 30% στην εκτίμηση ψήφου, ενώ το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ανεβαίνει 1,5 μονάδα και μετριέται στο 17% στην εκτίμηση ψήφου, με εισροές 54% από τον ΣΥΡΙΖΑ, 12% από το ΠΑΣΟΚ και 5% από τη ΝΔ. «Παγωμένο» παραμένει το ΠΑΣΟΚ στο 11,5% του περασμένου μήνα, τη στιγμή που η Μαρία Καρυστιανού χάνει 2,5 μονάδες και πέφτει από το 11% στο 8,5%.  

Αντίθετα, η Ελληνική Λύση «μαζεύει» τις διαρροές προς την «Ελπίδα» και ανεβαίνει από το 6,5% στο 8%, μόλις μισή μονάδα πίσω από το κόμμα Καρυστιανού. Σταθερό στο 7% παραμένει το ΚΚΕ, όπως και  η Πλεύση Ελευθερίας που «γράφει» 5%, αλλά και η Φωνή Λογικής στο 3,5%, όπως και το ΜεΡΑ25 στο 3%: Η μέτρηση της Pulse βγάζει εννιακοματική Βουλή, με τον ΣΥΡΙΖΑ στο 2% (από 2,5% τον Ιούνιο) και το κόμμα Κασσελάκη και τη Νίκη στο 1% στην εκτίμηση ψήφου.  

Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης λαμβάνει 30% έναντι 17% του Αλέξη Τσίπρα και 7% του Νίκου Ανδρουλάκη: Και οι τρεις «γράφουν» τα ίδια ποσοστά με τον περαμένο μήνα. Σημειώνεται ότι αυξάνεται οριακά (από 55% στο 56%) το ποσοστό των πολιτών που ανησυχούν «πολύ ή αρκετά» για τις σχέσεις με την Τουρκία και τα ελληνοτουρκικά. 

Αυτοδυναμία θέλει το 45%

Σχεδόν ένας στους δύο πολίτες θέλει κυβέρνηση αυτοδυναμίας: Πάνω από 9 στους 10 προτιθέμενους να ψηφίσουν ΝΔ θέλουν μονοκομματική κυβέρνηση – και έχει ενδιαφέρον ότι το ίδιο επιθυμεί ένας στους τρεις ψηφοφόρους ΠΑΣΟΚ, Λύσης, ΕΛΑΣ,  Ελπίδας. Μάλιστα. αυτοδυναμία θέλει και το 30% της λεγόμενης «γκρίζας ζώνης». 

Για τους ψηφοφόρους της ΝΔ (με βάση την πορόθεση ψήφου) πρώτη και μόνη επιλογή κυβερνητικής συνεργασίας είναι το ΠΑΣΟΚ σε ποσοστό 52%. Το ίδιο ισχύει ως πρώτη επιλογή των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ με 20%, αλλά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διχάζεται μεταξύ ΝΔ και ΕΛΑΣ, καθώς η συνεργασία με το κόμμα Τσίπρα γράφει» 18%.

Σημειώνεται ότι μόλις το 5% των ψηφοφόρων ΝΔ (πρόθεση ψήφου) προτιμά κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά το σχετικό ποσοστό φτάνει στο 56% στο ΠΑΣΟΚ, στο 58% στην ΕΛΑΣ, το 51% στο κόμμα Καρυστιανού και το 44% στην «γκρίζα ζώνη». 

Ο χρόνος των εκλογών

Οι ψηφοφόροι της ΝΔ σε ποσοστό 72% θέλουν εκλογές το 2027, όπως και το 39% του ΠΑΣΟΚ και το 25% της «γκρίζας ζώνης». Αντίθετα, το 78% των ψηφοφόρων του Αλέξη Τσίπρα, όπως και 2 στους 3 ψηφοφόρους «της Ελπίδας». Υψηλά ποσοστά υπέρ των πρόωρων εκλογών – 60% και 64% – έχουν οι πρόωρες εκλογές και μεταξύ των ψηφοφόρων της Λύσης και της Πλεύσης αντιστοίχως, ενώ το ΠΑΣΟΚ διχάζεται και στο ζήτημα αυτό, καθώς το 48% θέλει εκλογές το φθινόπωρο, ενώ το 39% προτιμά το 2027. 

Το κόμμα Σαμαρά

Ανοδο από το 11% στο 13% εμφανίζει η δυνητική ψήφος για ένα «κόμμα Σαμαρά» με την απάντηση «σίγουρα θα το ψήφιζα» να ανεβαίνει από το 3% στο 5% : η συνολική απήχησή (σίγουρα και μάλλον θα τον ψήφιζα) του μειώνεται στο 5% από 9% σε όσους προτίθενται να ψηφίσουν ΝΔ, αλλά ανεβαίνει 4 μονάδες και φτάνει στο 10% στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, ενώ «λεηλατεί» με 27% (από 23%) το κόμμα Καρυστιανού και την «γκρίζα ζώνη» με 14% από 6%. 

Δείτε την έρευνα: 

Με αυτά τα δεδομένα, «κλειδώνουν» νέα ονόματα για τα ψηφοδέλτια, με τον γραμματέα Κώστα Κυρανάκη να κάνει αλλεπάλληλες επαφές αυτές τις μέρες, ώστε να γίνουν ανακοινώσεις περίπου 50 ονομάτων εντός του Ιουλίου.

Ειδικότερα σύμφωνα με πληροφορίες , πιθανοί νέοι υποψήφιοι με τη ΝΔ στις επόμενες εκλογές είναι :Στην Α’ Αθηνών θα είναι υποψήφιοι ο περιφερειακός σύμβουλος και γνωστός ηθοποιός Θανάσης Βισκαδουράκης και η δικηγόρος Πώλα Δαμιανού, στην Β΄ Πειραιώς ο γνωστός φωτογράφος Δημήτρης Σκουλός, στον Έβρο η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ για τα περιφερειακά ΜΜΕ και συντονίστρια του γραφείου πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη Έλενα Σώκου, στην Αργολίδα ο δικηγόρος Ζώης Σταυρόπουλος, στη Μεσσηνία η δικηγόρος Πορφυλένια Κανελλοπούλου, στη Χαλκιδική ο δικηγόρος Νίκος Μπλόσκας, στην Κέρκυρα η πρώην δήμαρχος Μερόπη Υδραίου, στην Εύβοια ο νεαρός δικηγόρος Απόστολος Σπανός, στην Ευρυτανία ο γνωστός ογκολόγος Κωνσταντίνος Τσιγαρίδας και στην Πιερία η «βενιαμίν» περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας Άννα Τζήκα.

   «Ήταν ένα σοβαρό πλήγμα στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, στη διαφάνεια και στην εμπιστοσύνη των πολιτών στους δημοκρατικούς θεσμούς», σημειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ και διαμηνύει:

   «Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να σταματήσει να υποβαθμίζει την υπόθεση και να δώσει πλήρεις απαντήσεις για το πώς διακινήθηκαν προσωπικά δεδομένα πολιτών για προεκλογικούς σκοπούς. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η λογοδοσία δεν μπορεί να είναι υπόθεση δύο μέτρων και δύο σταθμών».

   «Ίσως τελικά το πραγματικό σύνθημα της ΝΔ να ήταν: “Τα προσωπικά δεδομένα είναι δεδομένα... για προεκλογική χρήση”. Οι πολίτες, όμως, αξίζουν δημοκρατία, διαφάνεια και σεβασμό στα δικαιώματά τους», καταλήγει.

Η κ. Διαμαντοπούλου δήλωσε στο Open ότι η συζήτηση που προσπάθησε να ανοίξει ο δήμαρχος Αθηναίων για συνεργασία πριν από τις εκλογές με το κόμμα Τσίπρα είναι «συνταγή για να ανοίξουν πόρτες και παράθυρα για να φεύγουν οι ψηφοφόροι».  

«Αυτό το θέμα, το συζητούμε από τώρα με τους μεν ή από τους δε’, είναι η συνταγή για ένα κόμμα να ανοίξει πόρτες και παράθυρα και να χάνει ψηφοφόρους. Έτσι; Δηλαδή, πιο γελοία προσέγγιση δεν μπορώ να φανταστώ», επισήμανε χαρακτηριστικά η κυρία Διαμαντοπούλου.

Η πρώην Επίτροπος είπε ακόμα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να χαρίσει στη Νέα Δημοκρατία τους κεντρώους ψηφοφόρους, ενώ ξεκαθάρισε ότι το θέμα των συνεργασιών για την διακυβέρνηση θα εξαρτηθεί από την εντολή που θα δώσουν οι ψηφοφόροι στην κάλπη. 

Στην κα Διαμαντοπούλου απάντησε λίγο αργότερα ο Χάρης Δούκας.

Μέσω ανάρτησής του στα social media, ο δήμαρχος Αθηναίων την κατηγορεί ότι οι θέσεις της δεν εκφράζουν το ΠΑΣΟΚ. «Οι θέσεις που εξέφρασε σήμερα η κα Διαμαντοπούλου, με τις οποίες δίνει τα εύσημα στην κυβέρνηση της ΝΔ για επιτυχίες στα δημοσιονομικά και την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, δεν εκφράζουν τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ.

Μετά από αυτές, δεν μου κάνει εντύπωση που βρίσκει γελοίες τις θέσεις για διάλογο στον προοδευτικό χώρο».

Η ΝΔ συγκεντρώνει 23,3% από 22,8% τον Μάιο, ενώ στη δεύτερη θέση βρίσκεται η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα με 14,2% και διαφορά σχεδόν τεσσάρων μονάδων από το τρίτο ΠΑΣΟΚ που εμφανίζεται με 10,3% από 12,2% τον περασμένο μήνα. 

Ακολουθεί η «Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού με 8,1%, η Ελληνική Λύση με 6,6% από 8%, το ΚΚΕ με 6,2% ενώ η Πλεύση Ελευθερίας από 5,7% βρίσκεται στο 3,6%. Το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ αποτυπώνεται μόλις στο 1,1%. 

O Aλέξης Τσίπρας πλασάρεται στην τρίτη θέση- πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο ερώτημα «ποιος πολιτικός αρχηγός αντιλαμβάνεται καλύτερα τα προβλήματα της κοινωνίας». 

«Κανένας» απαντά το πλειοψηφικό 32%, ενώ ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 23%, ο Αλέξης Τσίπρας με 12% και ο Νίκος Ανδρουλάκης με 7%.

Έξι στους δέκα ερωτηθέντες έχουν αρνητικές εντυπώσεις από τα δυο νέα κόμματα της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα. Το 22% απαντά θετικά για την «Ελπίδα» και το 25% για την ΕΛΑΣ. 

Προοπτική διακυβέρνησης για την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα «βλέπει» το 25% των ερωτηθέντων ενώ το 42% κρίνει πως είναι μία ευκαιρία για ψήφο διαμαρτυρίας. Ένα ισχυρό ποσοστό, 32%, δεν εκφράζει ακόμη άποψη για το νέο κόμμα. 

Ποσοστό άνω του 50% κρίνει την «Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού ως μια ευκαιρία για ψήφο διαμαρτυρίας. Εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, απαντά το 10% ενώ το 38% δεν εκφράζει άποψη για το κόμμα. 

Η Νίκη παραμένει η βασική δεξαμενή των ψηφοφόρων της «Ελπίδας» της Μαρίας Καρυστιανού. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το 25% όσων ψηφίζουν το νέο κόμμα αυτοπροσδιορίζονται ως «τίποτα». Δεξιοί και κεντροδεξιοί, συνολικά φθάνουν στο 35%. 

Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα κερδίζει έξι στους δέκα ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ ενώ το νέο κόμμα, σύμφωνα με την ALCO, δείχνει να κατακτά τον λεγόμενο προοδευτικό χώρο κερδίζοντας συνολικά το 80% όσων αυτοπροσδιορίζονται ως «αριστεροί» και «κεντροαριστεροί».