Από τον Μάιο του 2012 μέχρι τον Ιούνιο 2013 διετέλεσε Ε΄ Αντιπρόεδρος Βουλής των Ελλήνων. Από τον Ιούνιο 2013 μέχρι τον Ιανουάριο 2015 διετέλεσε Υπουργός Αναπληρωτής Εσωτερικών και Υπουργός Αναπληρωτής Υγείας. Παράλληλα ήταν ο πατέρας της νυν βουλευτή Λακωνίας του ΠΑΣΟΚ Νάγιας Γρηγοράκου. Σημειώνεται ότι πριν από τρία χρόνια είχε νοσήσει από κορωνοϊό και χρειάστηκε να μείνει διασωληνωμένος για δύο μήνες.

Την τραγική είδηση έκανε γνωστή ο Ανδρέας Λοβέρδος καθώς έγραψε πως «έχασα έναν αδελφό. Ο Λεωνίδας Γρηγοράκος δεν είναι πια μαζί μας. Είμαι συγκλονισμένος. Δεν υπάρχουν λόγια. Λεωνίδα, αδελφέ μου!»

Ποιος ήταν ο Λεωνίδας Γρηγοράκος

Ο Λεωνίδας Γρηγοράκος ήταν εκτός από πολιτικός ήταν γιατρός, Καθηγητής Εντατικής Θεραπείας-Πνευμονολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Γεννήθηκε στη Σπαρτιά Λακωνίας το 1953 και είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1978 και το 1983 έλαβε την ειδικότητα της Πνευμονολογίας. Μετά την ειδικότητα και συγκεκριμένα την χρονική περίοδο Σεπτέμβριος 1983 – Μάιος 1984 εργάστηκε ως αναπληρωτής Προϊστάμενος Ιατρικής Υπηρεσίας του ΕΚΑΒ.

Από τον Ιούνιο του 1984 μετεκπαιδεύτηκε στο Kaplan Medical Education Center και στο Cook County Hospital ICU – University of Illinois-Chicago έως τον Νοέμβριο του 1985, ενώ παράλληλα την ίδια εποχή παρακολούθησε και ολοκλήρωσε μαθήματα Δημόσιας Διοίκησης και Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο Roosvelt, Chicago.

Το διάστημα από τον Νοέμβριο του 1985 έως και τον Απρίλιο του 1986 διετέλεσε Επιστημονικός Σύμβουλος ΕΚΑΒ σε θέματα Άμεσης Βοήθειας. Η δημιουργία και η οργάνωση του ΕΚΑΒ σε ανεξάρτητο οργανισμό εθνικής εμβέλειας ήταν το αντικείμενο του Διδακτορικού του που έγινε αποδεκτό από την κυβέρνηση για δημιουργία του ΕΚΑΒ σε όλη την επικράτεια ενώ το 1988 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ με βαθμό «Άριστα».

Από το 1986 μέχρι και το 1995 εργάστηκε στο ΕΣΥ  στο Κέντρο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας (ΜΕΘ-ΚΑΑ) και στην Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική του ΝΝΘΑ. Το 1994 έλαβε τον τίτλο Ειδίκευσης στην Εντατική Θεραπεία και το 1996 έγινε Συντονιστής Διευθυντής ΜΕΘ του Νοσοκομείου Κ.Α.Τ.( θέση που κατείχε μέχρι τον Ιούνιο του 2019),ενώ τον Νοέμβριο του 1998 όντας Συντονιστής Διευθυντής της ΜΕΘ Κ.Α.Τ. πήγε για Μετεκπαίδευση στη ΜΕΘ University of Maryland, Shock Trauma.

Το 1987-1989 διετέλεσε πρόεδρος του νοσοκομείου “Ελπίς”, το 1989-1993 πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου “Σωτηρία”, το 1993-1994 πρόεδρος του Νοσοκομείου “Αγία Όλγα” και το 1995-1996 πρόεδρος του Νοσοκομείου “Έλενα Βενιζέλου”.

Το 2001 εκλέχθηκε στη βαθμίδα του Αναπληρωτή Καθηγητή και το 2018 στη βαθμίδα Καθηγητή του τμήματος Νοσηλευτικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με γνωστικό αντικείμενο “Εντατική Θεραπεία – Μηχανική Υποστήριξη της Αναπνοής”.

Μέχρι σήμερα ασκεί κλινικό έργο ως Διευθυντής σε ΜΕΘ Δημόσιων-Ιδιωτικών κέντρων της χώρας μας και έχει οργανώσει και λειτουργήσει οκτώ ΜΕΘ του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

Το διδακτικό έργο του Λεωνίδα Γρηγοράκου είναι σημαντικό και πολυποίκιλο και μπορεί να διακριθεί σε δύο περιόδους: την πρώτη που εργάζεται ως γιατρός στο ΕΣΥ και τη δεύτερη ως μέλους ΔΕΠ.

Την πρώτη περίοδο, που αρχίζει από το 1984 και διαρκεί μέχρι το 2000, οργανώνει ή/και συμμετέχει με μαθήματα σε εκπαιδευτικά – μετεκπαιδευτικά προγράμματα στο ΕΚΑΒ, στη ΜΕΘ του ΝΝΘΑ, στην Ιατρική του ΕΚΠΑ, στην Φαρμακευτική του ΕΚΠΑ, στην Νοσηλευτική του ΕΚΠΑ, στα ΤΕΙ Φυσικοθεραπείας, στο πρόγραμμα εκπαίδευσης γενικών γιατρών, στα μαθήματα νοσηλευτικών ειδικοτήτων του ΝΝΘΑ και τα μετεκπαιδευτικά μαθήματα της ΜΕΘ του ΚΑΤ.

Το ίδιο χρονικό διάστημα συμμετέχει ως ομιλητής σε 30 διάφορα εκπαιδευτικά σεμινάρια καθώς και σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης (ΚΕΚ).

Τα διαστήματα 1988-89 και 1994-95 αποτελεί μέλος της επιτροπής εκπαίδευσης του ΚΕΣΥ.

Η δεύτερη περίοδος αρχίζει από το 2001 και διαρκεί μέχρι σήμερα και περιλαμβάνει διδασκαλία προπτυχιακών και μεταπτυχιακών μαθημάτων στην Ιατρική, στην Φαρμακευτική και στην Νοσηλευτική του ΕΚΠΑ.

Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής 7 Ελληνικών περιοδικών, 11 διεθνών περιοδικών και reviewer 5 διεθνών περιοδικών.

Το επιστημονικό – συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει τη διδακτορική διατριβή της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, 112 δημοσιεύσεις σε ελληνικά περιοδικά και 72 πλήρεις δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά,64 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια εκ των οποίων 13 έχουν δημοσιευτεί και σε 161 αντίστοιχες σε Ελληνικά συνέδρια.

Ταυτόχρονα αποτέλεσε μέλος επιστημονικής – οργανωτικής επιτροπής 33 Ελληνικών συνεδρίων και πρόεδρος-συντονιστής-σχολιαστής σε 60 στρογγυλές τράπεζες επιστημονικών συνεδρίων.

Έχει επίσης συγγράψει και επιμεληθεί 16 Ελληνικά ιατρικά βιβλία και έχει συμμετάσχει με συγγραφή 33 κεφαλαίων σε ελληνικά ιατρικά βιβλία.

Είναι παντρεμένος με τη Σοφία Ανδριτσοπούλου και έχουν δύο κόρες, τη Νάγια και τη Μαρκέλλα.

«Δεν μπορεί να περιγραφεί αυτό. Ήταν μια τραγική ιστορία που ξεκίνησε από μια απλή διαδικασία που πρέπει να κάνει ένας γιατρός στην εντατική.», είπε ο γιατρός.

Ο κ. Γρηγοράκος, καθώς και μια νοσοκόμα, κόλλησαν τον ιό από ασθενή που εισήχθη στη ΜΕΘ. Όπως είπε ο άνδρας εισήχθη στο νοσοκομείο έπειτα από πολύ σοβαρό τροχαίο, είχε πολλά κατάγματα και σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Στα τεστ που του έκαναν πριν εισαχθεί βγήκε αρνητικός στον ιό, ενώ στη συνέχεια βρέθηκε θετικός.

Μετά από δύο μέρες ο κ. Γρηγοράκος εκδήλωσε συμπτώματα, ενώ την έβδομη μέρα μπήκε στο νοσοκομείο. 

«Είχα πολύ αδρά συμπτώματα. Ανησύχησα λόγω ηλικίας. Για λίγο έχασα το εμβόλιο. Διασωληνώθηκα την ίδια μέρα που μπήκα στο νοσοκομείο. Έμεινα διασωληνωμένος δύο μήνες. Είχα κάνει και τραχειοτομία.»

Στο κόκκινο η αγωνία για τον Τουρισμό από τις μηδενικές κρατήσεις

Όπως είπε χαρακτηριστικά, όταν ξύπνησε η μοναξιά που ένιωσε ήταν κάτι «μη διαχειρίσιμο». Δε μπορούσε να κουνηθεί καθόλου, γιατί το σώμα του άρχισε «να τρώει τις σάρκες του». Επίσης, τόνισε ότι χρειάστηκε να πάει και σε κέντρο αποκατάστασης αφότου βγήκε από το νοσοκομείο.

Συγκλονιστική ήταν, επίσης, η περιγραφή του για τη μοναξιά που επικρατεί στις ΜΕΘ.

«Οι άνθρωποι στις εντατικές είναι μόνοι τους. Κανείς δε μπορεί να τους πλησιάσει. Και όταν έφευγαν, έφευγαν σα νούμερα. Είναι δυνατόν να μη φοβηθεί κανείς για τη ζωή του όταν εξαρτάται από ένα μηχάνημα;» 

Πέντε μήνες μετά δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως κινητικά. Όπως είπε έχασε 42 κιλά. Όταν πήγε στο κέντρο αποκατάστασης έκανε εντατικές ασκήσεις για να επανέλθει. «Ήμουν ένα σακί.», δήλωσε.

Τέλος, θέλησε να επισημάνει ότι έχει κάνει καλή δουλειά ο ΕΟΔΥ, στο θέμα όμως της διαχείρισης των εμβολίων έγιναν επικοινωνιακά λάθη.

«Ό,τι έζησα να μην το περάσει ούτε ο χειρότερος εχθρός μου. Δεν αξίζει τον κόπο ούτε να σκέφτεστε τι θα περάσετε εάν κολλήσετε αυτό τον φοβερό ιό. Είναι κάτι τρομαχτικό που κανείς δε μπορεί να περιγράψει.»
 

Ο κ. Γρηγοράκος, μιλώντας στο «Θέμα 104, 6» για την συνεχή πτώση των ποσοστών του ΚΙΝΑΛ, ζήτησε να «αναληφθούν πρωτοβουλίες» από τη σημερινή ηγεσία, αλλά και τις από τις προηγούμενες της παράταξης, ενώ διερωτήθηκε «που είναι αυτός;» όταν κλήθηκε να σχολιάσει το ενδεχόμενο να αναλάβει καθήκοντα Προέδρου ο Νίκος Ανδρουλάκης.

«Το ΚΙΝΑΛ συρρικνώνεται διαρκώς. Η κ. Γεννηματά προσπάθησε, αλλά δεν μπορεί να συμβάλει στην αναζωογόνηση του κινήματος της Κεντροαριστέρας και δεν μπορούμε να παρακάμψουμε την ύπαρξη του τρίτου πόλου», υποστήριξε ο κ. Γρηγοράκος, εκτιμώντας ότι οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας αδυνατούν να καλύψουν τον κεντρώο χώρο , παρόλο που «το κενό αυτό υπάρχει».

Σχολιάζοντας την κατάσταση, αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο να αναλάβει ο Νίκος Ανδρουλάκης την Αρχηγία του ΚΙΝΑΛ, αλλά όχι θετικά. Αναρωτήθηκε, «πού είναι αυτός» για να απαντήσει: «Είναι εξαφανισμένος. Διάλεξε το χώρο της Ευρώπης κι έναν καλό μισθό».

Ο κ. Γρηγοράκος αιτήθηκε να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την ανασύνταξη των δυνάμεων του εκσυγχρονισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, εκφράζοντας την άποψη ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις γι αυτό.

«Ο χώρος μας διαθέτει πλειάδα στελεχών και ικανών και άξιων. Αυτοί να επανενεργοποιηθούν” σημείωσε και χαρακτήρισε ως υποχρέωση της σημερινής ηγεσίας και των παλιότερων προέδρων να ανταποκριθούν στο ρόλο αυτό.

«Δεν μπορεί αυτόν το χώρο να τον αφήσουμε έρμαιο. Δεν είμαστε 4,5 – 5 %” σχολίασε ο πρώην υπουργός.

Εμφανίστηκε «ανοιχτός σε όλα» σε ό,τι αφορά σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά «όμως δεν μπορεί να πηγαίνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευση συνοδευόμενος από άτομα που έχουν προκαλέσει την κοινή γνώμη», ξεκαθάρισε, δηλώνοντας την απορία του για την «εμμονή του πρώην πρωθυπουργού στα πρόσωπα αυτά», υπονοώντας σαφώς τον Παύλο Πολάκη.

Ως προς τη διαχείριση της πανδημίας, τόνισε:«εγώ έχω εμπιστοσύνη στα άτομα που διαχειρίστηκαν την κρίση. Δεν θα έπαιζε πολιτικά παιχνίδια ο Σωτήρης Τσιόδρας. Τον ξέρω καλά».

Στο άρθρο με τίτλο: «Η διέξοδος για το Κίνημα Αλλαγής» υπογραμμίζει ότι «Η Φώφη Γεννηματά προσπάθησε, αλλά δεν μπορεί».

Ολόκληρο το άρθρο:

Παρακολουθώντας τον πολιτικό λόγο όλων των κομμάτων στη διάρκεια του κορωνοϊού μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα. Πρωτίστως, να δούμε αν εδράζεται σε ρεαλιστικές προσεγγίσεις. Αν οι προτάσεις τους είναι εφικτές. Αναμφίβολα, η αντιπολίτευση οφείλει να ελέγχει, καταθέτοντας συγκεκριμένες θέσεις. Δυστυχώς, όμως, μέχρι σήμερα γενικολογεί με ατεκμηρίωτα και έωλα αιτήματα.

Αξιοσημείωτο παράδειγμα, οι απόψεις του Κινήματος Αλλαγής για τον κρίσιμο τομέα της Υγείας. Ζητά την αύξηση των κλινών ΜΕΘ, αποφεύγοντας να μιλήσει για τον αριθμό τους. Και κυρίως για τον τρόπο, το κόστος και το χρονοδιάγραμμα. Δεν μπαίνει στον κόπο να αναφερθεί στο πώς αυτές θα κατανεμηθούν στα κρατικά νοσοκομεία και στις ιδιωτικές κλινικές. Ή στην αποζημίωση των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων.

Επιπλέον, απαιτεί να ενισχυθούν οι δαπάνες για την Υγεία, επικαλούμενο τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δεν προτείνει ακριβή χρηματοδότηση ούτε πώς θα διατεθούν τα κοινοτικά κονδύλια.

Τέλος, αξιώνει τις μαζικές και μόνιμες προσλήψεις στο ΕΣΥ. Χωρίς να αναλύει σε ποιες δομές πρέπει να γίνουν αυτές, ποια η κατανομή τους μεταξύ ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, ποιες ειδικότητες γιατρών χρειαζόμαστε άμεσα. Και στο θέμα αυτό προσπερνά το δημοσιονομικό κόστος, χωρίς να εντάσσει τους διορισμούς σε ένα χρονοδιάγραμμα.

Εύλογα οι πολίτες που αγωνιούν για τις επιπτώσεις της πανδημίας διερωτώνται για το αν οι προτάσεις αυτές είναι ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες. Ή αν απλώς συνιστούν μια άσκηση πλειοδοσίας που αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό. Αβίαστα, λοιπόν, ανακύπτει το ερώτημα: Μπορεί το Κίνημα Αλλαγής να διεκδικήσει αυτόνομο και αυθύπαρκτο ρόλο, στην τωρινή πολιτική σκηνή της χώρας, με ευχολόγια, βερμπαλισμούς και με αθεμελίωτες εξαγγελίες; Πόσω μάλλον με την ακατάσχετη παρελθοντολογία!

Επικαλείται διαρκώς τον Γιώργο Γεννηματά, αγνοώντας, μάλιστα, επιδεικτικά τον Παρασκευά Αυγερινό. Έναν συγκροτημένο και σεμνό άνθρωπο που δεν επιχείρησε να οικειοποιηθεί το έργο του στην Υγεία, υποκαθιστώντας το κόμμα του.

Η υγειονομική κρίση αφυπνίζει μνήμες και συνειδήσεις. Το σημαντικότερο, δίνει την ευκαιρία σε όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως ηλικίας, να μάθουν για τη συνδρομή και συμβολή του ΠΑΣΟΚ στην οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους, ιδιαίτερα με τη θεμελίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Άλλωστε, για το έργο του αυτό επιβραβεύτηκε σε πολλές εκλογικές αναμετρήσεις.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου άφησε το αποτύπωμά του, φωτίζοντας την ξεχασμένη πλευρά της κοινωνίας. Δεν έθεσε μόνο τέλος στο μετεμφυλιακό κράτος, διεύρυνε και την κοινωνική βάση της εξουσίας. Ο Κώστας Σημίτης, συνδυάζοντας πολιτική εμπειρία και τεχνοκρατική γνώση, έβαλε την Ελλάδα στον πυρήνα των προηγμένων χωρών της Ευρώπης. Οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης και τα έργα υποδομής είναι δικά του επιτεύγματα. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον και αδιαφορώντας για το προσωπικό τους, προστάτευσαν τον τόπο από την άτακτη χρεοκοπία. Ο πρώτος ως φορέας μιας κοσμοπολίτικης αντίληψης με σύγχρονες προτάσεις. Ο δεύτερος με πολιτικό βάθος και με διαχειριστική επάρκεια.

Η προσφορά και η ιστορία του ΠΑΣΟΚ είναι πράγματι ανεκτίμητη. Ακόμη και οι αντίπαλοί του το αναγνωρίζουν.

Σήμερα, ωστόσο, το Κίνημα Αλλαγής βρίσκεται στο ναδίρ της απήχησής του και το ζήτημα που τίθεται είναι καίριο: Με ποιες πολιτικές, με ποια στρατηγική, με ποια ηγεσία οι προοδευτικές δυνάμεις μπορούν να διεκδικήσουν με αποτελεσματικότητα τον ζωτικό τους χώρο; Αν δεν δώσουμε επαρκείς απαντήσεις, το βέβαιο είναι ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας θα διαμελίσουν την κεντροαριστερή παράταξη.

Η Φώφη Γεννηματά προσπάθησε, αλλά δεν μπορεί. Ως εκ τούτου, με την επιστροφή στην κανονικότητα επιβάλλεται και η αναζήτηση εκείνων των διαδικασιών που θα δώσουν υπόσταση και φωνή στον κοινωνικό και πολιτικό χώρο που άλλοτε εξέφραζε το ΠΑΣΟΚ.