Κι αυτό διότι, πέραν όλων των άλλων, αποκαλύπτεται ότι επί τουλάχιστον 12 χρόνια δεν είχε γίνει κανένας ουσιαστικός έλεγχος και φαίνεται ότι ήταν οι σωληνώσεις που μετέφεραν το προπάνιο, στις οποίες υπήρχε η διαρροή που προκάλεσε την φονική έκρηξη. Σύμφωνα με τους πραγματογνώμονες, οι σωληνώσεις φέρονται να είχαν κατασκευαστεί και υπογειοποιηθεί το 2014 ή νωρίτερα, χωρίς από τότε να ελεγχθούν για πιθανή διάβρωση. Κατά τους πραγματογνώμονες, το έργο, θα έπρεπε να είχε θωρακιστεί και να είχε τοποθετηθεί άμμος.

Εγκληματική, αναμφίβολα, η ευθύνη του επιχειρηματία, κι αυτό ας το λάβουν υπ όψιν τους εκείνοι που έσπευσαν να προκαταλάβουν με εγκώμια για το πόσο καλός και δραστήριος ήταν και όσοι δημοσίευαν κατά ριπάς κείμενα, λες και ήταν advertorials (…), με το καινοτόμο προφίλ του και άλλα τινά.

Όμως, γίνεται ολοένα και πιό ευκρινές ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια η επιχείρηση έπαιρνε τις αδειοδοτήσεις με μεγάλη ευκολία, οι δε συστάσεις για την βελτίωση των κανόνων ασφαλείας από τις αρμόδιες υπηρεσίες έμεναν στα συρτάρια και κανείς επανέλεγχος δεν γινόταν. Πολεοδομία, Πυροσβεστική, αρμόδια διεύθυνση της Περιφέρειας και υπουργεία, είναι σαφές ότι δεν έκαναν τη δουλειά τους, αγνόησαν και παρέκαμψαν το νομικό πλαίσιο, ήτοι αδιαφόρησαν. Ίσως, δε, έχει συμβεί κάτι ακόμα χειρότερο: ένα φαινόμενο τοπικής και κεντρικής ανοχής και διαπλοκής σε μία ζούγκλα εργασιακής (αν) ασφάλειας όπου ο επιχειρηματίας έχει πάντοτε δίκιο και ο ρόλος του έχει μεγαλύτερη αξία απ΄ οτιδήποτε άλλο.

Ορθώς η κεντρική διοίκηση αναμένει το τελικό πόρισμα και το αποτέλεσμα της εισαγγελικής έρευνας, όμως όλα αυτά στην δαιδαλώδη ελληνική γραφειοκρατία παίρνουν πολύ χρόνο και συχνά στην πορεία “ανακαλύπτονται” ελαφρυντικά. Κυρίως, όμως, ο χρόνος δρα σε βάρος των αποφάσεων. Τι έχουν αντιληφθεί έως τώρα οι πολιτικά αρμόδιοι για όσα συνέβησαν σε εκείνο το αδήλωτο υπόγειο που μετατράπηκε σε παγίδα για τις πέντε εργαζόμενες μητέρες;

Και, εν τέλει, τι σχεδιάζουν ώστε την επόμενη φορά να μην βρεθεί ένας επιχειρηματίας με προστασία από ένα πλέγμα δημοσίων σχέσεων και ίσως πολιτικών διασυνδέσεων που θα δρα ασύδοτα και θα δημιουργεί συνθήκες για μία ακόμα “Βιολάντα”;

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, μιλώντας στο Mega, ανέφερε ότι «η κατάσταση ξεκάθαρα μας ξέφυγε και ό 6 χρόνια τα πράγματα δεν έγιναν όπως έπρεπε. Μια παράταξη όπως η ΝΔ όφειλε να είναι πιο προσεκτική σε αυτά τα θέματα».

Ο βουλευτής της ΝΔ ανέφερε ακόμα ότι το πρόστιμο των 400 εκατομμυρίων ευρώ που επιβλήθηκε στη χώρα μας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα πρέπει να πληρωθεί από εκείνους που πήραν τα χρήματα και όχι από τους φορολογούμενους.

«Δεν μπορεί να έρχονται τέτοια πρόστιμα στα έξι χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ και με έναν κατ΄ εξοχή φιλοευρωπαίο πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν μπορεί τον Έλληνα φορολογούμενο που έχει ταλαιπωρηθεί τόσο πολύ να τον ξαναταλαιπωρήσουμε με τις ευθύνες κάποιων. Να ανακτηθούν τα χρήματα από αυτούς που τα πήραν. Όποιος πήρε αυτά τα χρήματα παράνομα να τα επιστρέψει. Δεν μπορεί να πληρώσει και πάλι ο Έλληνας φορολογούμενος τους όποιους καταφερτζήδες».

Τον τελευταίο καιρό επιχειρείται ένας “τεμαχισμός” της τραγωδίας ως προς την διερεύνηση των αιτίων της και την απόδοση ευθυνών. Η ανάφλεξη και η πυρόσφαιρα, το εάν, δηλαδή, η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε παράνομο φορτίο που τις προκάλεσε, το ξυλόλιο, οι μετασχηματιστές και άλλα, μπαίνουν σχεδόν ως αποκλειστικό θέμα στη δημόσια συζήτηση και στην πολιτική αντιπαράθεση. Ορισμένοι το βρίσκουν βολικό, όχι όμως και οι οικογένειες των θυμάτων.

Και το βρίσκουν βολικό για αρκετούς λόγους:

-Μεταθέτει τη συζήτηση από το μείζον: δύο τρένα βρέθηκαν στην ίδια γραμμή και συγκρούστηκαν επειδή το κράτος δεν κατόρθωσε -ακόμα χειρότερα, αδιαφόρησε- να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη: τηλεδιοίκηση, φωτοσήμανση, εποπτεία. Τα Τέμπη και το “όπου βγει” είναι η απόδειξη ότι η αδιαφορία του κράτους σκοτώνει. Αυτό το αίσθημα απαιτεί δικαιοσύνη, την καταδίκη των υπευθύνων, απαιτεί, όμως, και την εγγύηση του κράτους ότι οι μεταφορές είναι ασφαλείς. Το τελευταίο είναι, ίσως, το δυσκολότερο, κατά ορισμένους σχεδόν αδύνατο με την δομή του ίδιου κράτους και τις νοοτροπίες κυβερνήσεων και πολιτικού συστήματος.

-Η ανάφλεξη και η πυρόσφαιρα (που σύμφωνα με τους πραγματογνώμονες των οικογενειών των θυμάτων προκάλεσε τον θάνατο 27 ανθρώπων- “κάηκαν ζωντανοί”) είναι πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα και πρέπει να αποσαφηνιστεί η προέλευσή τους, όμως δεν πρέπει να αποσιωπήσει την διερεύνηση και την απόδοση ευθυνών για το πρώτο.

Η πολιτική αντιπαράθεση μάλλον πέφτει στην παγίδα εστιάζοντας κυρίως στο δεύτερο- επαναλαμβάνω, δεν το κάνουν οι οικογένειες.

Η αντιπολίτευση επιχειρεί δι΄ αυτού να ενισχύσει τις κατηγορίες για συγκάλυψη εκ μέρους της κυβέρνησης και να καταστήσει προσωπικά υπεύθυνο τον πρωθυπουργό. Η κυβέρνηση, με τη σειρά της, προσπαθεί να αποτινάξει τις κατηγορίες, με το (λογικοφανές) επιχείρημα ότι δεν προκύπτει η θεωρία ότι προστατεύει κάποιον άγνωστο λαθρέμπορο ξυλολίου και τολουολίου. Και, εμμέσως, να μείνει στο απυρόβλητο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, όταν συνέβη το δυστύχημα, το μεγάλο πολιτικό λάθος της πολιτικής προστασίας της, κάτι για το οποίο φαίνεται ότι έχουν τώρα μετανοιώσει. ΟΣΕ και Hellenic Train, από την πλευρά τους, κάνουν ότι μπορούν (αξιοποιώντας τα αμφιβόλου αξιοπιστίας βίντεο που έμειναν δύο χρόνια σε κάποιο συρτάρι αγνώστου υπαλλήλου της εταιρείας security Interstar), διότι εάν δεν επιβεβαιωθεί η ύπαρξη παρανόμου φορτίου αλλάζουν, πιθανώς, το ποινικό βάρος των ευθυνών, κυρίως, όμως οι αποζημιώσεις που θα κληθούν να πληρώσουν.

Οι άνθρωποι που συρρέουν στις πλατείες κατά εκατοντάδες χιλιάδες, όμως, δεν πέφτουν στην ίδια παγίδα της σύγχυσης και της διασποράς πληροφοριών και “παραπληροφόρησης”. Παραμένουν με παγωμένο το βλέμμα, κοιτάζοντας προς τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, και απαιτώντας δικαιοσύνη και ασφάλεια. Όποτε κι αν ολοκληρωθεί η ανακριτική έρευνα, όποτε κι αν αρχίσει η δίκη, το πάνδημο αίτημα θα είναι κυρίως αυτό.

Φοβάμαι, όμως, πως σχετικά με αυτό έχουν γίνει στο μεταξύ πολύ λίγα. Γι αυτό και θα επιστρέφει σαν τις Ερινύες, γι αυτό και θα τροφοδοτεί την σχεδόν άδεια -και πριν απ΄ αυτό- δεξαμενή της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος και τις κυβερνήσεις. Και καμία επικοινωνιακή στρατηγική δεν μπορεί να το αλλάξει.

Κι αυτό είναι και το μεγάλος χρέος της Δικαιοσύνης, από τον εφέτη-ανακριτή μέχρι την ηγεσία του Αρείου Πάγου. Χρέος της στην κοινωνία.

Ας επιχειρήσουμε να το καταστήσουμε σαφές:

Από τα στοιχεία που έχουν έρθει στο φως, και φαίνεται πως περιέχονται στην δικογραφία του εφέτη ανακριτή, προκύπτει ότι η φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας έγινε στον σταθμό της Θεσσαλονίκης από τέσσερις υπαλλήλους της Hellenic Train (σε δύο βάρδιες) και ελέγθηκε από υπάλληλο του ΟΣΕ. Ως γνωστόν, βιντεοληπτικό υλικό από την φόρτωση δεν υπάρχει, ή κάποιοι το έχουν σβήσει, ωστόσο η Hellenic Train επιμένει στην ανακοίνωσή της ότι κανένα επικίνδυνο υλικό δεν φορτώθηκε στο τρένο. Μόνο μπύρες (…), ελάσματα κ.ά. Δημοσιοποιήθηκε, ωστόσο, βιντεοληπτικό υλικό από κάμερα μίνι μάρκετ στην εθνική οδό που δείχνει έναν περίεργο όγκο στο φορτίο της αμαξοστοιχίας που δεν συνάδει με το δηλωθέν (από την Hellenic Train) φορτίο. Οι ειδικοί του πανεπιστημίου της Γάνδης φαίνεται ότι έχουν καταλήξει στο πόρισμά τους (δημοσίευμα Real News) ότι οι εκρήξεις κατά τη σύγκρουση των δύο τρένων και η πυρκαγιά που ακολούθησε οφείλονται στην ανάφλεξη 2,5-3 τόνων ξυλολίου και τολουολίου που βρίσκονταν σε δεξαμενή που φορτώθηκε στην εμπορική αμαξοστοιχία.

Το συμπέρασμα είναι μάλλον σαφές: Στον σταθμό της Θεσσαλονίκης φορτώθηκαν επικίνδυνα εύφλεκτα υλικά κάτω από τη μύτη (;) υπαλλήλων της Hellenic Train και του ΟΣΕ. Αυτά ως προς τις ΑΜΕΣΕΣ ευθύνες για την έκρηξη και την πυρκαγιά, από την οποία κατά το πόρισμα του έμπειρου πραγματογνώμονα Βασ. Κοκοτσάκη (που όρισαν οι οικογένειες των θυμάτων) κάηκαν ζωντανοί 28 επιβάτες. Άνθρωποι, δηλαδή, που ενδεχομένως να είχαν διασωθεί, έστω και βαριά τραυματισμένοι, από τη σύγκρουση, αλλά έχασαν τη ζωή τους, είτε από τις αναθυμιάσεις, είτε επειδή κάηκαν ζωντανοί!

Εδώ τελειώνουν όλα; Όχι.

Ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών είπε σε τηλεοπτικό σταθμό ότι το υπουργείο δεν έχει ευθύνη για το τι μεταφέρουν τα εμπορικά τρένα, επειδή δεν έχει την αρμοδιότητα. Περιορίζεται, κατά τα λεχθέντα, στην ομαλή λειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου και στην ασφάλεια των μεταφορών. Και ότι για τους ελέγχους των φορτίων είναι επιφορτισμένες οι αρμόδιες υπηρεσίες (ΟΣΕ) και η εταιρεία.

Όμως, το τι μεταφέρουν τα εμπορικά τρένα, που χρησιμοποιούν το υπό τον έλεγχο του δημοσίου σιδηροδρομικό δίκτυο, δεν αποτελεί βασική παράμετρο για την ασφάλεια των μεταφορών;

Πόσο ασφαλές μπορεί να είναι ένα σιδηροδρομικό δίκτυο εάν κινούνται σε αυτό τρένα που μεταφέρουν ξυλόλιο, τολουόλιο, άλλους χημικούς διαλύτες, ή οτιδήποτε άλλο εύφλεκτο και αναφλέξιμο;

Η ασφάλεια του σιδηροδρομικού δικτύου –ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ και ΕΥΘΥΝΗ της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου και, φυσικά, του υπό δημόσιο έλεγχο ΟΣΕ– αφορά, φυσικά, την λειτουργία του με όλες τις προδιαγραφές που την εγγυώνται. Αυτό περιλαμβάνει από την τηλεδιοίκηση και φωτοσήμανση (που ή δεν λειτουργούσαν, ή λειτουργούσαν πλημελλώς), μέχρι το να κινούνται στις ράγες τρένα που μεταφέρουν φορτία ασφαλισμένα και τα οποία δεν μπορούν να προκαλέσουν εκρήξεις σε τυχόν σύγκρουση ή και εκτροχιασμό.

Ατυχήματα συμβαίνουν στις μεταφορές, γίνονται, όμως, δυστυχήματα και τραγωδίες, όταν η αλυσίδα διοίκησης και ελέγχου δεν μπορεί ή δεν θέλει να ξεχωρίσει τι είναι τυπική και τι ουσιαστική αρμοδιότητα, ακόμα περισσότερο όταν δεν αντιλαμβάνεται ότι η αρμοδιότητα συνιστά και ευθύνη.

Εν προκειμένω, η ευθύνη του υπουργείου και του ΟΣΕ ως προς την τραγωδία των Τεμπών και ειδικότερα ως προς το θέμα της έκρηξης και της πυρκαγιάς δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποκρυβεί. Προφανώς, αυτό αποτελεί έργο του εφέτη ανακριτή, ιδιαίτερα μετά την επίσημη δημοσιοποίηση των πορισμάτων.

Κι εκεί αρχίζει η ανάγκη παρέμβασης του πρωθυπουργού, ακόμα κι αν αυτό οδηγεί σε αναθεώρηση των πρώτων επιλογών του. Με δημοσιοποιημένα τα πορίσματα ουδείς μπορεί να συρρικνώνει τις πραγματικές αρμοδιότητές του και να ελαστικοποιεί τις ευθύνες του. Κι αυτές πρέπει να αποδοθούν πολιτικά και ποινικά. Η δε μητρική (Ferrovia) της Hellenic Train πρέπει να διωχθεί και να εκδιωχθεί…

«Δεν μπορώ να μην σχολιάσω πολιτικούς εμπλεκόμενους με το έγκλημα των Τεμπών και ένας από αυτούς είναι και ο Χρήστος Σπίρτζης», αναφέρει στην ανάρτησή του και συνεχίζει:

«Βλέποντας τον συγκεκριμένο να έχει τόσο μεγάλη συμμετοχή στην διαδοχή για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μου γεννούνται διάφορα ερωτήματα. Αυτός δεν έχει καταλάβει τι γίνεται; Νομίζει ότι τον έχουμε έξω από το κάδρο των ευθυνών; Μα είναι το ίδιο υπαίτιος με τον Καραμανλή δεν το γνωρίζει;».

Μάλιστα, ο κ. Πλακιάς αναρωτιέται αν ο κ. Σπίρτζης «φοβάται κάτι» εξαιτίας του γεγονότος ότι ο κ. Κασσελάκης έχει εξαρχής μιλήσει με αρκετές οικογένειες θυμάτων των Τεμπών και τις στηρίζει στον αγώνα που κάνουν για να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Πλακιά:

Εχω πει από την αρχή ότι πολιτικά δεν ανήκω πουθενά και ιδίως τώρα μετά από από ότι έχω βιώσει και ζω καθημερινά .
Δεν μπορώ όμως να μην σχολιάσω πολιτικούς εμπλεκόμενους με το έγκλημα των ΤΕΜΠΩΝ
Ένας από αυτούς είναι και ο @c_spirtzis

Βλέποντας τον συγκεκριμένο να έχει τόσο μεγάλη συμμετοχή στην διαδοχή για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μου γεννούνται διάφορα ερωτήματα.
Αυτός δεν έχει καταλάβει τι γίνεται ;
Νομίζει ότι τον έχουμε έξω από το κάδρο των ευθυνών ;
Μα είναι το ίδιο υπαίτιος με τον Καραμανλή δεν το γνωρίζει ;
Μήπως γνωρίζει ότι ο @skasselakis έχει μιλήσει με πολλές οικογένειες και τις στηρίζει από την αρχή και φοβάται κάτι ;
Θα τον πληροφορήσω ότι και να κάνει ότι και να τάξει θα μας βρει απέναντι του .
Αυτό το λέω και για όλους του ΣΥΡΙΖΑ που τον πλαισιώνουν και τον δέχονται αντί να τον πάρουν με τις κλωτσιές .
Θα είμαστε εκεί θα παρακολουθούμε και θα κρίνουμε με όλη την διαύγεια.

Εχω πει από την αρχή ότι πολιτικά δεν ανήκω πουθενά και ιδίως τώρα μετά από από ότι έχω βιώσει και ζω καθημερινά .
Δεν μπορώ όμως να μην σχολιάσω πολιτικούς εμπλεκόμενους με το έγκλημα των ΤΕΜΠΩΝ
Ένας από αυτούς είναι και ο @c_spirtzis
Βλέποντας τον συγκεκριμένο να έχει τόσο…

— Plakiasnikos (@PlakiasNikos) September 13, 2024

Συγκεκριμένα, οι ποινές είναι οι εξής:

Η επόπτρια και υποδιοικητής του τμήματος που ήταν εκεί, προτείνουν οι αξιωματικοί να μπει σε διαθεσιμότητα με το ερώτημα της απόταξης. Θεωρούν ότι λόγω θέσης εκείνο το βράδυ δεν έκανε σωστό συντονισμό της υπόθεσης, άφησε το ζευγάρι να φύγει και δεν κάλεσε η ίδια το περιπολικό.

Ακριβώς την ίδια ποινή προτείνουν και για την αξιωματικό υπηρεσίας, καθώς εκείνο το μοιραίο βράδυ ήταν η πρώτη που ήρθε σε επαφή με το άτυχο κορίτσι. Οι αξιωματικοί που έκαναν την έρευνα τη ρώτησαν γιατί δεν κάλεσε η ίδια την Άμεση Δράση, γιατί την άφησε να φύγει και δεν ενημέρωσε τον διοικητή της.

Καταπέλτης είναι η ΕΔΕ και για τον σκοπό στο φυλάκιο, μπροστά στο οποίο δολοφονήθηκε η Κυριακή. Οι αξιωματικοί μεταξύ άλλων ανέφεραν ότι δεν επόπτευσε σωστά τον χώρο, δεν βγήκε έγκαιρα από το φυλάκιο και δεν ρώτησε το ζευγάρι για ποιον λόγο επισκέφθηκε το Αστυνομικό Τμήμα.

Ο τηλεφωνητής της Άμεσης Δράσης που χρησιμοποίησε την έκφραση «το περιπολικό δεν είναι ταξί» και άκουσε ζωντανά τη δολοφονία της θα λάβει την ποιο ελαφριά ποινή, πιθανότατα κάποιο πρόστιμο. Για αυτή την φράση είπε στους ανώτερους αξιωματικούς: «Η έκφραση αυτή ελέχθη εν τη ρύμη του λόγου, δεν ελέχθη με σκοπό να προσβάλλει ή να ειρωνευτεί την καλούσα και μάλιστα αμέσως μετά, χωρίς χρονοτριβή, της πρότεινα να αποσταλεί περιπολικό στο σπίτι της».

Σημειώνεται πως το πόρισμα έχει παραδοθεί στον Συνήγορο του Πολίτη που θα το εξετάσει προκειμένου να διαπιστώσει ότι όλα έγιναν σωστά από την ΕΛΑΣ. Η τελεσίδικη απόφαση θα βγει και σε συνάρτηση με την ποινική εξέλιξη της υπόθεσης, σύμφωνα με το Star.

Οι συνήγοροι της μητέρας της Κυριακής εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία αναφέρουν ότι θα απευθυνθούν στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου αφού δεν έχουν λάβει ακόμα το πόρισμα της ΕΔΕ.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Οι υλικές καταστροφές είναι τεράστιες, πρόχειρες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ζημιές 1,5-2 δισ. ευρώ, κατέρρευσαν περίπου είκοσι γέφυρες, διαλύθηκε μεγάλο μέρος του οδικού δικτύου, εκατοντάδες σπίτια υπέστησαν ζημιές, αγροτικές καλλιέργειες, τυροκομεία και κτηνοτροφικές μονάδες καταστράφηκαν, μεγάλες εκτάσεις δεν θα μπορούν να καλλιεργηθούν τα επόμενα χρόνια.

Ειδικοί προειδοποιούν για κινδύνους μολύνσεων και επιδημιών, οι καθηγητές επιδημιολογίας Μαγιορκίνης και Ψαλτοπούλου συστήνουν να μη χρησιμοποιείται νερό που δεν έχει ελεγχθεί.

Όλα αυτά συνιστούν τις πτυχές μιας πραγματικά εθνικής κρίσης που δεν μπορεί και δεν πρέπει να καλυφθεί κάτω από το χαλί της πρόσκαιρης “αναποδιάς”, ούτε φυσικά υπό την δικαιολογία της -αναμφισβήτητα υπαρκτής και τρομακτικής- κλιματικής κρίσης που αποτελεί “παγκόσμιο φαινόμενο” και την οποία αντιμετωπίζουμε κατά το “ανθρωπίνως δυνατό”.

Από το Μάτι μέχρι τον Ιανό και μετά στην Μήδεια, σε όσα συνέβησαν με τον αποκλεισμό χιλιάδων ανθρώπων στην Αττική οδό, στις πρωτοφανείς καταστροφές από τις πυρκαγιές στην Εύβοια, την Δαδιά, την Αττική και σε πολλά ακόμα “ακραία φαινόμενα”, διαπιστώνεται η αδυναμία, ακόμα και διάλυση, των υποδομών, των μηχανισμών πρόληψης αλλά και η διαχειριστική ανεπάρκεια φορέων και ανθρώπων.

Το τέλος του “επιτελικού κράτους”

Η κυβέρνηση της Ν.Δ εγκατέστησε από το 2019 το περίφημο “επιτελικό κράτος” προκειμένου να δρά προληπτικά, συντονιστικά και αποτελεσματικά. Αυτή η αντίληψη και οι πολιτικές αποφάσεις που την συνόδευσαν επί πάνω από τέσσερα χρόνια κάηκαν και βούλιαξαν. Στην περίπτωση του Daniel είναι, για παράδειγμα, σαφές πως και η ΕΜΥ και το Εθνικό Αστεροσκοπείο και κάθε μετεωρολόγος ξεχωριστά είχαν προβλέψει και είχαν ενημερώσει για τις κατακλυσμιαίες διαστάσεις του φαινομένου που θα ακολουθούσε. Ελάχιστα λειτούργησαν. Η απουσία του κράτους υπήρξε φαραωνική (επ΄αυτού η κυβέρνηση δέχεται πλέον και πυρά οίκοθεν), ιδιαίτερα τα δύο πρώτα εικοσιτετράωρα, και μόνο όταν -με καθυστέρηση που ερευνάται και αποτέλεσε πεδίο ενδοκυβερνητικής αντιπαράθεσης- κινήθηκε ο στρατός κάτι άρχισε να λειτουργεί ως προς τους απεγκλωβισμούς πολιτών. Την μεγαλύτερη συνεισφορά, ωστόσο, είχαν οι εθελοντές, οι απλοί πολίτες που έσπευσαν να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους και μάλιστα χωρίς εντολή, χωρίς σχεδιασμό άνωθεν, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό.

Το κράτος βούλιαξε. Και τώρα αποκαλύπτεται σταδιακά το μέγεθος της καταστροφής. Και δεκάδες αναπάντητα ερωτήματα, όπως για παράδειγμα γιατί δεν άντεξαν τα αντιπλημμυρικά έργα που με την διαδικασία του κατεπείγοντος και απευθείας αναθέσεις είχαν υλοποιηθεί μετά τον Ιανό. Ακόμα χειρότερα, αποκαλύπτεται ότι μέρος των κονδυλίων εκείνων δεν χρησιμοποιήθηκαν χρηστά και για τον λόγο για τον οποίο εγκρίθηκαν αλλά σπαταλήθηκαν σε φανφάρες προς ψηφοθηρία. Το “επιτελικό κράτος” (έμπνευση του καθηγητή που έγινε υπουργός) απέτυχε παταγωδώς από την κορυφή του μέχρι την περιφερειακή και (σε κάποιες περιπτώσεις) την τοπική αυτοδιοίκηση, γεγονός που ξεσηκώνει την οργή των Θεσσαλών, όπως είδαμε στο ξέσπασμα της κατά βουλευτών και υπουργών (Λιούτας, Παπαστεργίου) και κατά του περιφερειάρχη Αγοραστού.

Η απάντηση σε όλα αυτά δεν μπορεί να είναι μόνο οι αποζημιώσεις (7 δισ. λέγεται ότι θα δαπανηθούν από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους), διότι αποζημιώσεις υποτίθεται πως δόθηκαν και μετά από άλλες πρόσφατες καταστροφές. Εκτός από αυτά τα κονδύλια προκειμένου να ανατάξουν άμεσα οι πληγέντες μικρό μόνο μέρος της καταστροφής που υπέστησαν, απαιτείται ένα ολιστικό σχέδιο για τις υποδομές, την αγροτική γη, το ζωϊκό κεφάλαιο, να κρατηθούν οι άνθρωποι στον τόπο τους, να αποφύγουμε τις συνέπειες στη δημόσια υγεία.

Εθνική ανάταξη

Και ακόμα περισσότερο, να ξεκινήσει η θωράκιση ολόκληρης της χώρας για τα επόμενα “ακραία φαινόμενα”. Αυτό είναι ένα τιτάνιο έργο που δεν πρέπει να υποκύψει στην συλλογική μας αμνησία, αυτή που τροφοδοτείται από επικοινωνιακά και πολιτικά τεχνάσματα που στρέφουν αλλού την προσοχή. Ούτε από την βεβαιότητα της απουσίας ικανού και ετοιμόπολεμου πολιτικού αντιπάλου που θα αμφισβητήσει σύντομα την ηγεμονία του κυβερνώντος κόμματος.

Είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι ξεχνούν, συχνά επιστρέφουν στην παραδοσιακή κομματική κοιτίδα, υποκύπτουν στο σύνδρομο του Παβλόφ, επαναπαύονται σε επιστρεπτέες, επιδόματα, χαμηλότοκα δάνεια. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι η ψηφοθηρία, δεν είναι οι επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και (ευρω)εκλογές. Κανένα υψηλό εκλογικό ποσοστό δεν επιλύει από μόνο του τα τεράστια προβλήματα. Φάνηκε αυτό και στην κρίση που διανύουμε. Με 41%, δεύτερη κυβερνητική θητεία και ουσιαστικά χωρίς αντιπολίτευση η κυβέρνηση αδυνατεί να αναμετρηθεί με τον πανίσχυρο εαυτό της, ο δε πρωθυπουργός, όπως προβλέπαμε σε ανύποπτο χρόνο είναι πια “μόνος στο δωμάτιο”. Ο,τιδήποτε συμβαίνει το πιστώνεται, ή, εν προκειμένω, το χρεώνεται εκείνος. Δεν μπορεί να δείξει ούτε κάποιον προηγούμενο, ούτε κάποια καμμένη γη. Είναι μόνος του. Και γι’ αυτό πρέπει να δράσει αναγνωρίζοντας μία προς μία τις ευθύνες των υφισταμένων του, να τις αποδόσεις, να τους αντικαταστήσει, να επιλέξει επιχειρησιακά αρτιότερους και, κυρίως, να συγκεντρώσει τα καλύτερα μυαλά της χώρας (και όχι τους γνωστούς φανφαρόνους των τηλεοπτικών πάνελ), ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης, ώστε να καταρτιστεί σύντομα ένα σχέδιο δεκαετίας. Για την Θεσσαλία, την Αττική, ολόκληρη την χώρα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβει πλήρως και την πολιτική ευθύνη και το πολιτικό κόστος που αναλογεί σε γενναίες αποφάσεις. Δεν πρέπει να υποκύψει στο ότι πολιτικές και μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την πρόληψη και ανάταξη της αρχιτεκτονικής της χώρας και του κράτους ίσως αποδώσουν μετά το τέλος της δικής του θητείας. Τα γρήγορα πολιτικά αποτελέσματα προς τέρψη των ψηφοφόρων που επιδίωξε, για παράδειγμα, στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ή μετά τον Ιανό, είδαμε όλοι πως κάηκαν στην Δαδιά, ή βούλιαξαν στον Παλαμά και το Πήλιο.

Θα ήταν ευχής έργο να υπάρξει πολιτική συνεννόηση, η γενικώς “απόμακρη” Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μπορούσε να πάρει μια σχετική πρωτοβουλία. Όμως για να υπάρξει αυτή η αναγκαία συνεννόηση ως βάση για την εκ βάθρων αλλαγή του κράτους απαιτείται και μία ομολογία των λαθών, απόδοση ευθυνών σε υπουργούς και αυτοδιοικητικούς που απέτυχαν, και η διαμόρφωση ενός πλαισίου και σχεδιασμού στο οποία θα έχουν λόγο και έργο πολλοί περισσότεροι από τους κομματικούς και αρεστούς.

Μπορεί η κυβέρνηση να κάνει αυτή την υπέρβαση; Μπορεί και θέλει ο πρωθυπουργός να δρομολογήσει κάτι τέτοιο; Δεν το γνωρίζουμε. Θα φανεί πολύ σύντομα. Θα κριθεί από το εάν θα δούμε μία επανάληψη απολογισμού και εξαγγελιών, όπως ακριβώς και πανομοιότυπα συμβαίνει μετά από μία καταστροφή. Μόνο που τώρα τα πράγματα έχουν φθάσει στο απροχώρητο.

Παρά την προσπάθεια του φέροντος μεγάλη πολιτική ευθύνη υπουργού Γιάννη Οικονόμου να κάνει λόγο για ” επιχειρησιακά σφάλματα”, εξάροντας από την άλλη την επιτυχία των συλλήψεων (μετά την δολοφονία), αποδεικνύεται πως αστυνομική και πολιτική ηγεσία γνώριζαν εδώ και μέρες από τις κροατικές αρχές, την Interpol και Europol ότι θα σημειωνόταν η επέλαση των ακροδεξιών χούλιγκανς, ενώ και η αρμόδια υπηρεσία ανάλυσης και αντιμετώπισης αθλητικής βίας της ΕΛ.ΑΣ είχε συντάξει πληροφοριακά δελτία και επισήμαινε τον κίνδυνο.

Το Libre αποκαλύπτει, σήμερα, και πρόσθετες πληροφορίες που αναδεικνύουν την πολιτική ευθύνη του υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Πριν μερικές εβδομάδες, οι διοικήσεις του ΠΑΟ και της ΑΕΚ (ως προς τον Παναθηναϊκό είχε ενδιαφερθεί και εμπλακεί προσωπικά ο Γιάννης Αλαφούζος) είχαν έρθει σε επαφή με τον προκάτοχο του σημερινού υπουργού, Νότη Μηταράκη, για να τον ενημερώσουν ότι κατά τις δικές τους πληροφορίες υπάρχει οπαδικό σχέδιο ακραίων οπαδών και νεοναζί της Ντιναμό Ζάγκρεμπ και της Μαρσέϊγ προκειμένου να προκαλέσουν επεισόδια στα παιχνίδια για τα προκριματικά των ευρωπαϊκών ομίλων με ΠΑΟ και ΑΕΚ.

Οι ιδιοκτησίες των ομάδων ζήτησαν από τον Νότη Μηταράκη να κινηθεί άμεσα και να ζητήσει από την UEFA την απαγόρευση μετακίνησης φιλάθλων σε αυτά τα παιχνίδια και την συνακόλουθη απαγόρευση να πάρουν εισιτήρια και να μπουν στα γήπεδα. Ο πρώην υπουργός συνομίλησε, σύμφωνα με πληροφορίες, με πολύ στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού και έλαβε την σύμφωνη γνώμη του ώστε να διατυπώσει το σχετικό αίτημα προς την UEFA. Η τελευταία ανταποκρίθηκε και έτσι συμφωνήθηκε μεταξύ των ομάδων να μην υπάρξουν μετακινήσεις φιλάθλων και αν μην δοθούν εισιτήρια.

Υπήρξε, δηλαδή, ενημέρωση και επιχειρησιακός συναγερμός αρκετές εβδομάδες νωρίτερα και επαρκής χρόνος προετοιμασίας, κάτι που δεν δικαιολογεί την εγκληματική αδράνεια της φυσικής και πολιτικής ηγεσίας της αστυνομίας και οι ευθύνες δεν εξαντλούνται, προφανώς, μόνο σε κάποιους …τροχονόμους.

Στην περίπτωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, ωστόσο, προκύπτει ένα επιπλέον ζήτημα: όταν αποπέμφθηκε ο προκάτοχός του επειδή επέλεξε να κάνει (εν γνώση του Μεγάρου Μαξίμου, όπως ισχυρίζεται) ολιγοήμερες διακοπές, η αιτιολόγηση ήταν πως θα έπρεπε να προϊσταται και να εποπτεύει την φυσική ηγεσία της ΕΛΑΣ που δια εκπροσώπου της μετείχε στον θάλαμο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής, τα κρίσιμα 24ωρα των πυρκαγιών. Κυβερνητικά στελέχη έλεγαν, χθες, με νόημα πως “από τον Μηταράκη ζητήθηκε να είναι επιχειρησιακά παρών σε κάτι που ήταν θέμα της αστυνομίας μόνο ως προς την συνδρομή στις υπηρεσίες του Πολιτικής Προστασίας, ο Οικονόμου, όμως, δηλώνει πως δεν ήταν δικό του θέμα να εποπτεύσει τον επιχειρησιακό σχεδιασμό την ευθύνη για τον οποίο έχει αποκλειστικά η ΕΛΑΣ για την ασφάλεια διεξαγωγής των αγώνων”.

Προκύπτει, μάλιστα, κάτι επιπλέον: ο κ. Οικονόμου, ως αναπληρωτής υπουργός Αθλητισμού είχε μετάσχει στις συσκέψεις και την συνεννόηση μεταξύ Μηταράκη, Μαξίμου, UEFA και των ΠΑΕ ΠΑΟ και ΑΕΚ. Άρα γνώριζε εξ αρχής τους φόβους για κίνηση οργανωμένων οπαδών και επεισόδια ευρείας κλίμακας.

Σε δύσκολη θέση το Μαξίμου

Σε δύσκολη πολιτικά θέση βρίσκεται η κυβέρνηση, μετά την επιδρομή νεοναζί Κροατών χούλιγκαν στη Νέα Φιλαδέλφεια (αφού πρώτα διέσχισαν ανενόχλητοι τη μισή Ελλάδα) και τη δολοφονία 29χρονου φιλάθλου της ΑΕΚ.

Από το Μαξίμου παρέπεμπαν χθες το πρωι στην πρώτη δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Γιάννη Οικονόμου, με την οποία ανακοινώθηκε η απομάκρυνση επτά αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας. Και το απόγευμα στη συνέντευξη του κ. Οικονόμου στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha, κατά την οποία παραδέχθηκε “τραγικά επιχειρησιακά σφάλματα” και αποτυχία της ΕΛΑΣ στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Ο κ. Οικονόμου δήλωσε μάλιστα ότι θα είχε παραιτηθεί εάν το σφάλμα αφορούσε πολιτικό σχεδιασμό, επικαλούμενος ότι ο εκάστοτε υπουργός Προστασίας του Πολίτη δεν είναι επιχειρησιακός. Και φαίνεται ότι ως προς αυτό έχει αυτή τη στιγμή την πλήρη κάλυψη του Μαξίμου.

Ωστόσο, παρά την πολιτική κατακραυγή και το βαρύ κλίμα για τον κ. Οικονόμου στο Μαξίμου, θεωρείται ότι έχει πολιτικό κόστος να αποπεμφθεί και δεύτερος υπουργός Προστασίας του Πολίτη σε διάστημα ενάμιση μήνα (από τις εκλογές). “Θα ήταν παγκόσμιο ρεκόρ”, έλεγε κυβερνητική πηγή, και συμπλήρωνε: “αν και ο Μητσοτάκης δεν θα είχε θέμα εάν εμφανιζόταν αυστηρός και σε αυτή την περίπτωση”…

Όμως, η διαφορετική αντιμετώπιση των (άλλης έντασης) περιπτώσεων Μηταράκη και Οικονόμου είναι εμφανής.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Ίσως είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Αντί απαντήσεων επιχειρείται αποπροσανατολισμός και παραπλάνηση της κοινής γνώμης, με επικοινωνιακά τερτίπια και πόλεμο ετυμολογίας σχετικά με την έννοια της λέξης “τηλεδιοίκηση”.

Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας σήμανε την λήξη του πένθους και την επανεκκίνηση της πολιτικής αντιπαράθεσης, ενώ δια της συνεντεύξεως του πρωθυπουργού στον Σταύρο Θεοδωράκη μάθαμε, φευ, και την ημερομηνία των εκλογών, με κεντρικό διακύβευμα “ποιός μπορεί καλύτερα να αλλάξει το “βαθύ” και “αναχρονιστικό” κράτος”.

Η κυβέρνηση είναι πολλαπλώς εκτεθειμένη και εκτέθηκε περαιτέρω με την –τι …φαεινή ιδέα– “καταδρομική” αποστολή του υφυπουργού Μιχ. Παπαδόπουλου (προσοχή: κατά βάση αρμόδιος για τον …ΚΟΚ, τον μηχανοκίνητο αθλητισμό κ.α) στο σταθμαρχείο της Λάρισας, εις απάντηση της επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στο ερείπιο της κεντρικής τηλεδιοίκησης.

Τα ερωτήματα σαφή αλλά μετέωρα:

–Πέραν της αδιαμφισβήτητης και προφανούς εγκληματικής αμέλειας του σταθμάρχη, θα σώζονταν οι ανθρώπινες ζωές εάν λειτουργούσε η κεντρική τηλεδιοίκηση στη Λάρισα; Οι ειδικοί απαντούν κατηγορηματικά “ναι”, η κυβέρνηση παραπέμπει στην “αυτόματη χάραξη” μέσω του πίνακα τοπικού ελέγχου, τον οποίο “βαφτίζει” …τηλεδιοίκηση.

–Υπήρχε μέχρι το 2019 (που τέθηκε εκτός λειτουργίας από πυρκαγιά) κεντρική τηλεδιοίκηση; Η απάντηση είναι επίσης “ναι”, αν και είναι εν μέρει σωστή η επισήμανση πώς και μέχρι τότε υπολειτουργούσε λόγω άλλης πυρκαγιάς που είχε προηγηθεί από το 2015. Όμως, όπως αποδείχθηκε και από φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν, κεντρική τηλεδιοίκηση (με μεγάλους πίνακες ελέγχου, υπολογιστές και ομάδα εποπτών) υπήρχε. Γιατί, λοιπόν, το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών δεν επιδιόρθωσε τις βλάβες και δεν έθεσε σε λειτουργία την κεντρική τηλεδιοίκηση Λάρισας επί 4 χρόνια; Αυτή που τώρα, μετά την τραγωδία, υπόσχεται πως θα έχει έτοιμη τον προσεχή Σεπτέμβριο;

–Φταίνε οι προηγούμενες κυβερνήσεις και ειδικότερα η προηγούμενη; Ναι, στον βαθμό που θα μπορούσε να υλοποιηθεί ταχύτερα η σύμβαση 717. Όμως, οι ευθύνες αυτές δεν αφορούν στο δυστύχημα και κυρίως στο γεγονός ότι η τηλεδιοίκηση που (υπό;)λειτουργούσε μέχρι το 2019 εγκαταλείφθηκε στη συνέχεια, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποτραπεί το “ανθρώπινο σφάλμα”.

–Ήταν ανεκπαίδευτος και άπειρος ο σταθμάρχης; Κατηγορηματικά, ναι. Πέραν, όμως, της νοοτροπίας και των “συναλλαγών” εντός του ΟΣΕ, ποιοί φέρουν την ευθύνη για την πρόσληψη, την ελλιπή εκπαίδευση και την τοποθέτησή του;

• Για όλα τα παραπάνω, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση δίνουν διαφορετικές (αντιφατικές) απαντήσεις, ετυμολογούν διαφορετικά τις λέξεις και διαβάζουν διαφορετικά ακόμα και τα επίσημα έγγραφα. Οι νοήμονες, ωστόσο, μπορούν να καταλάβουν.

Τούτων δοθέντων, μπορεί να αλλάξει αυτό το “βαθύ” κράτος; Ας συμφωνήσουμε πρώτα πώς πρέπει να αλλάξει. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως μόνο εκείνη μπορεί να το κάνει, δεν απαντά, όμως, στο ουσιαστικό που εγείρει θέμα αξιοπιστίας: γιατί δεν το έκανε επί τέσσερα χρόνια; Ιδιαίτερα, όταν υποτίθεται πως το είχε πολύ ψηλά στην προεκλογική της ατζέντα και το υλοποίησε (;;;) δια του “επιτελικού κράτους” που εφάρμοσε όταν ανέλαβε την εξουσία;

Το πλήγμα στην διαχειριστική της επάρκεια, που αποτέλεσε την κορωνίδα του στέμματος, είναι πολύ σοβαρό, ο τρόπος, δε, που προσπαθεί να διαχειρισθεί τις ευθύνες της για την τραγωδία την πλήττει ακόμα περισσότερο. Και γίνεται πιο περίπλοκο όταν συνδυάζεται με το “προαπαιτούμενο” που θέτει για αυτοδυναμία. Με ισχυρή αυτοδυναμία και με εξασθενημένη αξιωματική αντιπολίτευση δεν κυβέρνησε επί τέσσερα χρόνια δίχως να μπορέσει να εκσυγχρονίσει αυτό που τώρα αποκαλεί “βαθύ και αναχρονιστικό κράτος” και του αποδίδει τις “παθογένειες” που οδήγησαν στην τραγωδία;

Όταν, δε, η πλειοψηφία των πολιτών -κατά τις δημοσκοπήσεις- προκρίνουν τις κυβερνήσεις συνεργασίας και όταν είναι απολύτως λογικό πως απαιτούνται συνεννόηση και ομοθυμία για τόσο βαθιές και δομικές αλλαγές, η απαίτηση για αυτοδυναμία αποκτά χαρακτηριστικά προσβολής της ίδιας της κοινωνίας.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει καμία μαγική συνταγή ή κάποια ξεκάθαρη στρατηγική ώστε να αλλάξει το κράτος. Και πρέπει, ιδιαίτερα τώρα, να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα αναδιάρθρωσης της δημόσιας διοίκησης: στο δίλημμα “περισσότερο ή λιγότερο κράτος”, πρέπει να απαντήσει πειστικά για αποτελεσματικότερο κράτος.

Η συγκεκριμένη αναφορά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δηλώνει, ως φαίνεται, καθαρή πρόθεση για την συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας και είναι ίσως η πρώτη φορά που τοποθετείται με σαφήνεια, αν και διατυπώνει αιχμές και κατηγορίες και προς τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν (Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ), επικεντρώνοντας, ωστόσο, τα βέλη του στην σημερινή κυβέρνηση με αφορμή την τραγωδία στα Τέμπη.

Συνομιλητές του επισημαίνουν πως στην Χαριλάου Τρικούπη διαμορφώνεται πλέον μια στρατηγική συνεργασιών καθώς διαπιστώνεται πως δημοσκοπικά και μέσα στο βαρύ πολιτικό κλίμα μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα το ΠΑΣΟΚ μπορεί να καταγράψει διψήφιο ποσοστό, ίσως και κοντά στο 12% (στην κάλπη της απλής αναλογικής), κάτι που ανάλογα με τους εκλογικούς συσχετισμούς των δύο μεγαλύτερων κομμάτων μπορεί να επιτρέψει στον Νίκο Ανδρουλάκη να επιβάλει ένα πλαίσιο συνεννόησης με ένα σχέδιο συνολικής ανάταξης της χώρας.

Ο στόχος είναι η συγκρότηση μιας τέτοιας κυβέρνησης συνεργασίας από την πρώτη κάλπη, κι αυτό φαίνεται πιθανότερο πλέον, όπως λένε στην Χαριλάου Τρικούπη, επειδή η Ν.Δ είναι δύσκολο να συγκεντρώσει ποσοστό που να δημιουργεί προϋποθέσεις αυτοδυναμίας στην δεύτερη κάλπη. Δεν αποκλείεται, δε, ο κ. Ανδρουλάκης να επιδιώξει να βάλει στο τραπέζι ένα σχέδιο διακυβέρνησης “ειδκού σκοπού” -το νέο μοντέλο διοίκησης της χώρας- που να περιλαμβάνει και τα δύο μεγάλα κόμματα και με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής.

Ωστόσο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξαίρεσε “υποδειγματικά” το κόμμα του από το πλαίσιο ευθυνών για την κατάσταση των σιδηροδρόμων και εστίασε σε αυτές της περιόδου μετά το 2015.

Ολόκληρη η συνέντευξη Ανδρουλάκη

Στο πλαίσιο συνέντευξής του στο Ράδιο Θεσσαλονίκη και τον δημοσιογράφο Στέφανο Διαμαντόπουλο, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής Νίκος Ανδρουλάκης αναφέρθηκε σε χθεσινά δημοσιεύματα σημειώνοντας ότι «δεν μπορεί μια σύμβαση που έχει υπογραφεί το 2014 και η ανάδοχη κοινοπραξία υποστήριζε πως ό,τι κι αν συμβεί, σε δύο χρόνια θα έχουμε τηλεματική, μετά από εννιά χρόνια να μην έχει ολοκληρωθεί. Να έχει φτάσει από τα 41 εκατ. ευρώ στα 54 εκατ. ευρώ και όλοι αυτοί οι κύριοι να είναι στις θέσεις τους. Να μην έχει κινηθεί ο εισαγγελέας, όταν η Αρχή Διαφάνειας επισημαίνει κάτι τέτοιο».

«Και ποιος παράνομα επέτρεψε να γίνει μετάταξη προσώπου, που υπερέβαινε το ηλικιακό όριο των 48 ετών, όπως ορίζει ο νόμος, κύριε Βορίδη που κάνετε λόγο για νόμιμη μετάταξη;» διερωτήθηκε, για να προσθέσει: «Ο νόμος θέτει τα 48 έτη. Ο συγκεκριμένος σταθμάρχης ήταν πολύ μεγαλύτερος. Κάποιοι θέλουν ένα κράτος – λάφυρο. Να κάνουν τα ρουσφετάκια τους, να δίνουν σε φιλικές εταιρείες τα έργα, να μην ελέγχει κανείς – κανέναν, ατιμωρησία και όταν γίνει κάτι τραγικό που τους φθείρει πολιτικά, πετούν κι ένα επικοινωνιακό ‘’συγγνώμη’’. Και ποια είναι η επόμενη ημέρα; Δεν δέχθηκα τη συγγνώμη του κ. Μητσοτάκη για τις υποκλοπές; Ποια είναι η επόμενη ημέρα; Μάθαμε ποιος μου έστειλε το μήνυμα; Μάθαμε ποια εταιρεία ήταν πίσω από τις παγιδεύσεις;», ανάφερε. 

«Τι έκανε η Ρυθμιστή Αρχή Σιδηροδρόμων; Έχει αποτύχει παταγωδώς. Πρέπει να ζητηθούν ευθύνες. Και στους Ιταλούς», τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής επισημαίνοντας ότι έχει αποτύχει αυτή η ιδιωτικοποίηση. «Πρέπει να φύγει και να μπει στρατηγικός επενδυτής που θα αξιολογείται για την επένδυση» είπε. 

«Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στη χώρα, είναι να έχουμε δυστυχώς κυβερνώντες οι οποίοι δεν θέλουν να αλλάξουν τη χώρα. Δεν θέλουν να φτιάξουν ένα κράτος αξιοκρατίας και υψηλού επιπέδου υπηρεσιών, διότι πολύ απλά δεν θέλουν να αλλάξουν νοοτροπία και αντίληψη για την πολιτική. Αν θεωρήσουμε ότι το χθες είναι η αναξιοκρατία, το ρουσφέτι και η ατιμωρησία, τί απ’ όλα αυτά δεν αντιμετωπίζει σήμερα ο πολίτης; Ο πολίτης, δυστυχώς, βλέπει ότι μετά το μνημόνιο που οδήγησε χιλιάδες ελληνόπουλα στο εξωτερικό και επέφερε τεράστιες ανισότητες, χαμένες ευκαιρίες και φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος του ελληνικού λαού, κάποιοι συνεχίζουν τις ίδιες πρακτικές που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Τραβήχτηκε η κουρτίνα από το λεγόμενο ‘’επιτελικό κράτος’’ και αποδείχθηκε ότι είναι μια από τα ίδια», τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

 «Τι κάνει μια κυβέρνηση που είχε 32 δισεκ. από το Ταμείο Ανάκαμψης; Μιλώ φορτισμένα πολιτικά γιατί το τρένο είναι το όχημα που έπρεπε να επενδύσουμε, διότι είναι το πιο φιλικό προς το περιβάλλον. Σε μια εποχή ενεργειακής κρίσης, όλα τα ευρωπαϊκά κράτη επενδύουν στα τρένα γιατί θέλουμε περιορισμό στην εκπομπή ρύπων. Κι εσύ αντί να επενδύσεις στα τρένα, δεν διασφαλίζεις ούτε την ασφάλεια μεταφορών», υπογράμμισε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

«Δεν μπορώ να βλέπω, σε όλη την Ελλάδα, από τα πιο ακριτικά νησιά μέχρι την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, νέα παιδιά αγανακτισμένα. Γιατί είναι αγανακτισμένα αυτά τα παιδιά; Αναρωτιούνται: Τι έχουμε εμείς; Ποιο είναι το μέλλον μας; Έχουμε καλή παιδεία; Έχουμε καλή υγεία; Έχουμε φθηνά ενοίκια; Έχουμε καλές μεταφορές; Τι έχουν αυτά τα παιδιά για το μέλλον τους; Και τι κάνουμε όλοι εμείς;» διερωτήθηκε ο κ. Ανδρουλάκης.

Σχολιάζοντας την αποποίηση ευθυνών εκ μέρους κυβερνητικών στελεχών με το επιχείρημα περί διαχρονικών παθογενειών, ο κ. Ανδρουλάκης σημείωσε πως «όταν πετάς την μπάλα στην εξέδρα με τον ισχυρισμό “όλοι φταίνε” και υπάρχει αίσθημα ατιμωρησίας, τότε κατασκευαστές και πολιτικοί θα λένε “έλα, εντάξει και μια στραβή να γίνει στη βάρδια μου, δεν τρέχει τίποτα”. Όχι! Δεν είναι στραβή στη βάρδια πάνω από 100 νεκροί στο Μάτι ή 57 νεκροί στα Τέμπη και κανείς να μην απολογείται σε αυτόν το λαό».

«Όταν οι ηγεσίες των κομμάτων και οι πολιτικοί δεν στηρίζουν την ηγεμονία τους στην αγάπη του λαού και στην προσφορά στους πολίτες, αλλά αντίθετα στην εξυπηρέτηση μιντιαρχών και ισχυρών συμφερόντων, τα πράγματα αλλάζουν» τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής συμπληρώνοντας ότι «η 4^η εξουσία πρέπει να είναι το μαστίγιο στην εκάστοτε κυβέρνηση για να βελτιώνεται, και όχι να αποθρασύνεται». 

«Καμία ανοχή σε ηθικά ζητήματα είτε είναι μικρά είτε μεγάλα δεν υπάρχει στη νέα εποχή του ΠΑΣΟΚ» υπογράμμισε κ. Ανδρουλάκης αναφερόμενος στην παρατυπία της χορήγησης αναρρωτικής άδειας δυο μέρες μετά το δυστύχημα στα Τέμπη από ιατρό και υποψήφιο με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής μέχρι πρότινος. «Όταν όμως οι πολιτικοί μου αντίπαλοι δεν σέβονται τα ειδικά δικαστήρια και αντί να τους στέλνουν σπίτι τους, τους επιβραβεύουν με υποψηφιότητες ή λένε “έχεις πολιτική ευθύνη αλλά θα σε ξανακατεβάσω”, δυστυχώς αυτά αποτελούν περιφρόνηση στο νέο πολιτικό ήθος που έχει ανάγκη ο τόπος μας» κατέληξε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής.

Σχετικά με τις μετεκλογικές συνεργασίες, ο κ. Ανδρουλάκης αναρωτήθηκε με νόημα «τι σημαίνει κυβέρνηση συνεργασίας; Σημαίνει κάθονται τρεις άνθρωποι σε ένα τραπέζι και μοιράζουν υπουργεία στους εκλεκτούς και στους φίλους τους; Όχι!» και περιέγραψε την ευρωπαϊκή εμπειρία καθώς ζητούμενο είναι τι κυβέρνηση θα υπάρξει.

«Οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι εμπόδιο στην αλαζονεία των ισχυρών. Υπάρχουν αντίβαρα και δεν μπορεί ένας Πρωθυπουργός να κάνει ό,τι θέλει με τους κολλητούς του» ανέφερε προσθέτοντας πως «η χώρα για να αλλάξει χρειάζεται μια ευρωπαϊκή προσέγγιση στους θεσμούς. Σεβασμό στη Δικαιοσύνη, σεβασμό στους θεσμούς και πάνω απ’ όλα σεβασμό στον άνθρωπο και στον πολίτη. Εκπροσωπώ μία αλλαγή, που έχει τον άνθρωπο και τον πολίτη στο επίκεντρο». 

Ερωτηθείς αν θα βάλει νερό στο κρασί του, τόνισε: «Δεν πρόκειται να βάλω νερό στο κρασί μου, γιατί το κρασί μου δεν είναι ξινό όπως είναι των δύο που έχουν κριθεί, τεσσεράμισι χρόνια ο ένας και τέσσερα χρόνια ο άλλος. Έχει ξινίσει το κρασί τους. Είναι το κρασί που οδηγεί μία χώρα να είναι βουτηγμένη στο χθες και στην ανυποληψία, ενώ μπορεί να γίνει μία χώρα ισχυρή όπου ο λαός της θα ζει με ευημερία, αξιοπρέπεια και προοπτική».