Ο Έλληνας Ολυμπιονίκης θα επιστρέψει στην Arena Zagreb την Παρασκευή, 21/8, όταν είναι προγραμματισμένοι οι τελικοί των οργάνων, έχοντας μπροστά του ακόμη μία σημαντική πρόκληση.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Progame SA (@progame.sa)

Ο Πετρούνιας διεκδικεί το 11ο μετάλλιό του σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, με τον στόχο του να είναι το να κατακτήσει το 9ο χρυσό στους κρίκους και να διευρύνει το ευρωπαϊκό του ρεκόρ, επίδοση που δεν έχει πετύχει κανένας άλλος αθλητής.

Η 26χρονη -σήμερα- πρωταθλήτρια της ενόργανης, με πολλά μετάλλια και δεκάδες διακρίσεις σε κορυφαίες διεθνείς οργανώσεις, κατήγγειλε τον πρώην προπονητή της, για απόπειρα βιασμού, κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια και προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Το enikos.gr, φέρνει στο φως, ένα μέρος της μήνυσής της σε βάρος του, που όπως χαρακτηρίζει η ίδια ήταν και το «χειρότερο» περιστατικό που βίωσε, σε ηλικία 19 ετών, όταν αποπειράθηκε να την βιάσει.

Όλα συνέβησαν τον Ιούνιο του 2017, όταν στο τέλος μίας προπόνησης, ο εν λόγω προπονητής, πήγε μαζί με την 19χρονη -τότε- αθλήτρια ενόργανης γυμναστικής, στα αποδυτήρια της ρυθμικής, δίπλα από την αίθουσα της ενόργανης. «Με πήγαινε σχεδόν καθημερινά εκεί, με την δικαιολογία ότι είχε ζυγαριά, και με έγδυνε, με έπιανε παντού στο σώμα μου για να δει εάν είχα παχύνει» αναφέρεται στη μήνυση της 26χρονης. Εκείνη την ημέρα, όπως λέει, αφού είχαν φύγει όλοι από το γυμναστήριο, της έβγαλε το αθλητικό της μπουστάκι και στη συνέχεια τα όσα επισημαίνονται προκαλούν φρίκη και οργή.

«Παρέλυσα, δεν ένιωθα τίποτα…»

«Με ξεγύμνωσε από την μέση και πάνω, με ξάπλωσε ανάσκελα στο κρεβάτι του μασάζ που είχε εκεί, ανέβηκε πάνω μου, άρχισε να με φιλάει στο στήθος και στο λαιμό μου, ενώ με το χέρι του, έπιανε τα γεννητικά μου όργανα». Ο εφιάλτης όμως δεν σταμάτησε εδώ. «Πάγωσα σαν να ήμουν νεκρή, δεν μιλούσα και κυριολεκτικά παρέλυσα. Έπειτα από λίγο με ρώτησε αν ένιωθα κάτι με αυτό που έκανε και εγώ κατάφερα να βρω την φωνή μου και να του πω “όχι”, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσα να βάζω δύναμη στα πόδια μου για να παραμείνουν όσο πιο κλειστά γίνεται».

Σύμφωνα με την καταγγελία, ο προπονητής σε εκείνο το σημείο, της ανέφερε «δεν μπορεί, κάτι θα αισθάνεσαι», με την αθλήτρια να του απαντά και πάλι «όχι, δεν νιώθω τίποτα». Τότε, έφυγε από πάνω της και της είπε να ντυθεί. Στην συνέχεια, έφυγαν από τα αποδυτήρια και την γύρισε σπίτι της. «Όταν είχα αναφέρει το συγκεκριμένο περιστατικό στην ψυχολόγο μου, μου είπε πως η στάση που είχα εκείνη τη στιγμή, δηλαδή που δεν μιλούσα, δεν κουνιόμουν και δεν προσπάθησα να αντιδράσω ήταν, η καλύτερη αντιμετώπιση που θα μπορούσα να έχω εκείνη την στιγμή, γιατί σε περίπτωση που αντιδρούσα με οποιοδήποτε τρόπο ίσως τον εκνεύριζα με απρόβλεπτες συνέπειες για τη σωματική μου ακεραιότητα. Εγώ της είπα ότι δεν αντέδρασα έτσι σκόπιμα, απλώς ήταν σα να ήμουν νεκρή, δεν ένιωθα τίποτα….».

Τέσσερις αθλήτριες έχουν καταγγείλει τον προπονητή

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί πως δεν είναι η πρώτη φορά που ο εν λόγω προπονητής έχει καταγγελθεί για παρόμοια αδικήματα. Το 2021, συνολικά 4 αθλήτριες στράφηκαν εναντίον του, ωστόσο η υπόθεση αρχειοθετήθηκε. «Επρόκειτο για ασελγείς πράξεις με το πρόσχημα του μασάζ. Είχε αποπεμφθεί από την Ομοσπονδία, ωστόσο έπειτα από κάποιο καιρό επανήλθε. Πλέον, είναι γυμναστής σε σχολείο και ομοσπονδιακός. Η 26χρονη διαπίστωσε πως είχε και αυτή παρόμοια συμβάντα με τα υπόλοιπα παιδιά και έχει πάρει απόφαση να μην σταματήσει μέχρι να τιμωρηθεί τουλάχιστον ο συγκεκριμένος προπονητής» αναφέρει στο enikos.gr ο δικηγόρος της πρωταθλήτριας, κ. Αλέξανδρος Αδαμίδης.

Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Αδαμίδη, η εντολέας του είχε ενημερώσει -τότε- τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας για τα γεγονότα που σήμερα καταγγέλλει, και «δεν είχαν κάνει καμία κίνηση. Η ίδια βέβαια, είχε ζητήσει να μην κοινοποιηθεί η καταγγελία της, αλλά αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Όταν έρχεται ένα παιδί και σου λέει ότι έχει δεχθεί σεξουαλική κακοποίηση και ότι φοβάται, δεν γίνεται να μην κάνεις κάτι ως πρόεδρος».

«Αν δεν γίνει τίποτα, θα προχωρήσει σε δημόσια καταγγελία»

Παράλληλα, όπως αναφέρεται στη μήνυση της 26χρονης, ο πρώην προπονητής της, δεν δίσταζε να ζητάει εκβιαστικά το μεγαλύτερο μέρος από τα χρηματικά έπαθλα που αποσπούσε η αθλήτρια από τις διακρίσεις της. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον κ. Αδαμίδη, ζητούσε το 60% των χρημάτων. «Σημειωτέον ότι στα παγκόσμια κύπελλα, όταν περνούσα τελικό, έπαιρνα κάποιο χρηματικό ποσό αναλόγως της θέσης που καταλάμβανα (200,300,500 ευρώ). Από αυτά τα χρήματα ο (αναφέρεται όνομα) απαιτούσε να μου παίρνει το 60% αλλιώς απειλούσε εμένα και τους γονείς μου ότι δεν θα μου ξαναέκανε προπόνηση».

«Αφήνουμε κάποιο περιθώριο, μίας εβδομάδας, ώστε να ενεργήσει ο αρμόδιος υπουργός αλλά και η αρμόδια Ομοσπονδία. Αν δεν γίνει και πάλι τίποτα, όπως τις προηγούμενες φορές, τότε η εντολέας μου θα προχωρήσει σε επώνυμη και δημόσια καταγγελία. Για να μην πάθει άλλο παιδί τα ίδια πράγματα».

Φαίνεται, σημείωσε ο κ. Αυγενάκης, πως όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, λέγοντας πως παλαιότερα οι προπονητές είχαν περισσότερους από έναν ρόλο στη ζωή του αθλητή, εφόσον δεν υπήρχαν εξειδικεύσεις, υπήρχαν όντως ακραίες συμπεριφορές, αλλά ακόμα τέτοιες συμπεριφορές, υπήρξαν και από γονείς που δεν δεχόντουσαν το δικό τους το παιδί να αστοχήσει, να έχει μία άτυχη στιγμή. Υπήρχαν λάθη και υπερβολές που ξεπερνούσαν τα συνήθη όρια, υπογράμμισε ο υφυπουργός Αθλητισμού, όταν όμως συζητάμε για σεξουαλική κακοποίηση, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί και όταν δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία δυσκολεύεται η διαχείριση τόσο από το αρμόδιο Υπουργείο αλλά και από τις αρχές.

Καστρίτση :”Δέχομαι μεγάλη πίεση μετά τις αποκαλύψεις στην Ενόργανη” (vid)

Αναφερόμενος γενικότερα στις καταγγελίες περί σεξουαλικών παρενοχλήσεων, ο υφυπουργός Αθλητισμού τόνισε ότι αυτά τα πράγματα χρειάζονται μέτρο και πολλή υπευθυνότητα και συνέστησε να μην πηγαίνουμε στα άκρα, σημειώνοντας πως έχοντας ο ίδιος γίνει κοινωνός τέτοιων περιστατικών, με πολλή προσοχή, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο χώρος του αθλητισμού είναι πολύ ιδιαίτερος χώρος με πάρα πολλά οφέλη και θετικά στοιχεία για τη νέα γενιά, με αξίες και αρχές που φτιάχνουν καλύτερους χαρακτήρες και καλύτερη κοινωνία, ωστόσο, υπάρχουν μεμονωμένα περιστατικά που έχουν αμαυρώσει τη ζωή ακόμα και των αθλητών.

Αναφερόμενος και πάλι στην απόφαση της Σοφίας Μπεκατώρου να δημοσιοποιήσει την προσωπική της ιστορία, ο υφυπουργός ανέφερε πως συζητάμε για βαρύτατες ευθύνες τις οποίες πρέπει να αναλαμβάνει ο κάθε εκλέκτορας, απαντώντας σε ερώτηση για τα πρόσφατα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελληνική Ομοσπονδία της Ιστιοπλοϊας. Παράλληλα, είπε ο κ. Αυγενάκης, όπως και στην ΕΠΟ, δεν μπορεί να μην εκλέγονται 5 διεθνείς ποδοσφαιριστές, εκεί, πρόσθεσε έχει ευθύνη ένα σώμα 69 εκλεκτόρων, δεν μπορεί να «μαυρίζει» ποδοσφαιριστές όπως τον Χαριστέα, τον Παπαδόπουλο, τον Καφέ.

Σε ερώτηση για το πώς το εξηγεί ο ίδιος, απάντησε πως συζητάμε για μία κατάσταση που αντιμετώπισε στην ομοσπονδία ριζωμένη για 20 – 30 – 40 – 50 χρόνια. Σε κάποιες ομοσπονδίες, σημείωσε, το πουλόβερ ξηλώθηκε ολοσχερώς, σε κάποιες άλλες ξηλώθηκε το μισό, ακόμα και στην ιστιοπλοϊα, πρόσθεσε, μεγάλοι όμιλοι δεν συνέπραξαν στην επανεκλογή και κατ’ ουσίαν επιβράβευση της συγκεκριμένης κυρίας που από γραμματέας έγινε πρόεδρος, επισημαίνοντας πως 11 από τα 13 μέλη είναι νεοεκλεγέντες, έχει υπάρξει μια ανανέωση, από εκεί και πέρα, όπως είπε ο υφυπουργός, το θέμα εκλογής της προέδρου είναι κάτι που έχει ενοχλήσει και έχει προκαλέσει δυσάρεστα σχόλια για το συγκεκριμένο άθλημα και τους συγκεκριμένους εκλέκτορες.

Τόνισε, ακόμα, πως το Υπουργείο δεν μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω από το να βάλει το πλαίσιο, για όποια περιστατικά καταγγέλθηκαν απευθύνθηκαν αμέσως, χωρίς καμία καθυστέρηση στις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές, αλλά από εκεί και μετά ο εκλέκτορας έχει το δικαίωμα του εκλέγειν με τα κριτήριά του. Οι περιφερειακοί όμιλοι στήριξαν αυτό το σχήμα στην ιστιοπλοϊα, είπε ο κ. Αυγενάκης, επηρεαζόμενοι πιθανότατα από κάποια οφέλη που διαχρονικά απολάμβαναν από συγκεκριμένα πρόσωπα, ενώ οι μεγάλοι όμιλοι που στην πραγματικότητα έχουν και τους κορυφαίους αθλητές που αντιτάχθηκαν, έκαναν άλλες επιλογές.

Ο δικηγόρος, Αλέξανδρος Αδαμίδης, σημείωσε πως «πλέον ο αριθμός των αθλητριών έχει αυξηθεί. Δεν είναι πλέον 22. Η διαδικασία έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετούς μήνες μέσω μιας ομάδας σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης στο οποίο συμμετέχουν αρκετές δεκάδες αθλητές. Κάποια στιγμή κάποια αθλήτρια αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό που είχε βιώσει και γρήγορα στην ομάδα διαπίστωσαν πως υπάρχουν πολλοί αθλητές και αθλήτριες που έχουν πολύ άσχημα βιώματα από προπονητές και προπονήτριες».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Εισαγγελική παρέμβαση για τα βασανιστήρια στην ενόργανη

Παράλληλα, σημείωσε πως η καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου έδωσε δύναμη στους αθλητές να μιλήσουν και αποφάσισαν να κινητοποιηθούν για τα δικαιώματά τους. Ο δικηγόρος ξεκαθάρισε πως «οι καταγγελίες που έχουμε στα χέρια μας μέχρι σήμερα φτάνουν μέχρι το 2010. Κάποιες έχουν παραγραφεί και κάποιες όχι».

Κλωτσιές, σπρωξίματα, σφαλιάρες, τράβηγμα από τα μαλλιά, πέταγμα αντικειμένων πάνω τους, ενώ η… προπόνηση περιελάμβανε ακόμα και να τους πιάνουν από τα γεννητικά όργανα, ώστε να εκτελέσουν “σωστά” μια άσκηση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ενόργανη: Τους πετούσαν καρέκλες και παπούτσια και τους άφηναν νηστικούς – Καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση

Το SPORT 24 φέρνει στο φως της δημοσιότητας το περιεχόμενο της επιστολής:

“Ως αθλητές και αθλήτριες της ενόργανης γυμναστικής απευθυνόμαστε σε εσάς με την ελπίδα της παρέμβασης σας στο πολύ σοβαρό πρόβλημα της κακοποίησης που ασκείται σε βάρος των ανήλικων αθλητών και αθλητριών μας. Η κακοποίηση αφορά στη χρήση σωματικής, λεκτικής, ψυχολογικής βίας, τη σεξουαλική παρενόχληση και την προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας στο πλαίσιο της προπονητικής διαδικασίας αλλά και πέρα από αυτή.

Είναι σκόπιμο να επισημάνουμε πως στην ενόργανη και ρυθμική γυμναστική τα παιδιά ξεκινούν την ενασχόλησή τους με το άθλημα από την πολύ μικρή ηλικία των 5 περίπου ετών ενώ από την ηλικία των 9 ετών αρχίζουν να συμμετέχουν σε αγώνες είτε σε συλλογικό επίπεδο είτε σε επίπεδο εθνικής ομάδας εκπροσωπώντας τη χώρα σε διεθνείς διοργανώσεις. Πίσω όμως από την τιμή του να φοράει ένας αθλητής – τρια τη φόρμα με το Εθνόσημο και να πανηγυρίζει ένα μετάλλιο, τις περισσότερες φορές κρύβεται ένα κακοποιημένο παιδί. Ένας κακοποιημένος άνθρωπος.

Η χρονική περίοδος που θα αναφερθούμε είναι μεγάλη και περιλαμβάνει τα περισσότερα χρόνια ζωής της γυμναστικής στην Ελλάδα (1985 και έπειτα) αφού κάθε μία από εμάς ήταν αθλήτρια σε διαφορετική εποχή. Τα περιστατικά λοιπόν σε ένα τόσο ευρύ χρονικό διάστημα είναι πάρα πολλά καθώς ήταν πάντα ένα είδος κοινού μυστικού ότι οι προπονητές είχαν την απόλυτη δικαιοδοσία επάνω στους αθλητές τους χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικός έλεγχος επί της προπονητικής τους μεθόδου από τις διοικήσεις των συλλόγων ή της ομοσπονδίας. Φυσικά δεν μιλάμε για την αυτονόητη καθημερινή κόπωση και εξάντληση λόγω των αυξημένων απαιτήσεων για εξέλιξη και βελτίωση των επιδόσεων. Αναφερόμαστε στον τρόπο και τις μεθόδους που ακολούθησε μεγάλη μερίδα προπονητών ως προπονητικό μέσο και που όπως θα διαπιστώσετε έφτασαν στο όριο του βασανισμού και κάθε είδους εκβιασμού μέσω του φόβου που προκαλούσαν.

Ο τρόπος της υποτιθέμενης διόρθωσης των ασκήσεων συχνά ήταν η σωματική κακοποίηση – ξυλοδαρμός των παιδιών. Διαδραματίζονταν καθημερινά 2 περιστατικά στα οποία οι προπονητές για να συνετίσουν τους αθλητές-τριες τους χτυπούσαν με σφαλιάρες στο πρόσωπο και στο σώμα καθώς επίσης και με κλωτσιές, σπρωξίματα και κάθε είδους άλλα χτυπήματα. Άρπαζαν από τα μαλλιά τα κοριτσάκια και τα έσερναν από το σημείο προσγείωσης της άσκησης μέχρι το σημείο εκκίνησης για να επαναλάβουν το πρόγραμμα τους ενώ αυτά έκλαιγαν ασταμάτητα. Πετούσαν αντικείμενα στους αθλητές (καρέκλες, παπούτσια κ.α.) την ώρα που εκτελούσαν τις ασκήσεις τους με αποτέλεσμα να τους χτυπούν στον αέρα και να κινδυνεύουν με πολύ σοβαρούς τραυματισμούς.

Τσιμπούσαν τα παιδιά κατά τη διάρκεια των ασκήσεων ενώ αυτά βρίσκονταν σε στάσεις εξαιρετικά επικίνδυνες (κατακόρυφο σε δοκό ή δίζυγο). Αφαιρούσαν τα προστατευτικά στρώματα κατά τη διάρκεια της άσκησης έτσι ώστε ο αθλητής χτυπήσει όταν προσγειωθεί. Κάποιοι προπονητές μάλιστα ανάγκαζαν τους αθλητές να χτυπούν τους συναθλητές τους αντί να το κάνουν οι ίδιοι. Επίσης για σκληρότερες μορφές βίας οδηγούσαν τους «ανυπάκουους αθλητές-τριες» σε χώρους όπου δεν τους έβλεπαν άλλοι για να τους χτυπήσουν και να τους απειλήσουν χωρίς να υπάρχουν μάρτυρες. Πολλές φορές ένας αθλητής που τραυματιζόταν είχε να αντιμετωπίσει την οργή του προπονητή ο οποίος δεν τον άφηνε να πάει σε γιατρό και τον ανάγκαζε να συνεχίζει την προπόνηση ή τον αγώνα. Πολλοί από εμάς φτάσαμε στο σημείο να εκτελούμε ασκήσεις ακόμα και με σπασμένα πόδια και χέρια γεγονός που μας οδήγησε σε μεγαλύτερους τραυματισμούς και πολύ σοβαρά προβλήματα.

* Ένα ακόμη ζήτημα είναι ο τρόπος που γινόταν ο έλεγχος του σωματικού βάρους των αθλητών και ιδιαίτερα των αθλητριών. Φυσικά η διαδικασία δεν περ καμία επιστημονική παρακολούθηση και συμβουλευτική ιατρού ή διαιτολόγου. Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου υπήρχε η δυνατότητα παρακολούθησης από ειδικό, δεν γινόταν χρήση αυτής. Οι προπονητές ως άλλοι Θεοί αποφάσιζαν ποσά κιλά έπρεπε να ζυγίζει η κάθε αθλήτρια σύμφωνα με το γούστο και τις όποιες γνώσεις διέθεταν και όχι εννοείται σύμφωνα με τις βιολογικές ανάγκες ή τις απαιτήσεις της προπόνησης. Ο τρόπος ήταν το καθημερινό ζύγισμα και η ανακοίνωση από τον προπονητή του βάρους που επιθυμεί να έχει ο αθλητής την επομένη ημέρα, για παράδειγμα αύριο θα είσαι δυο κιλά λιγότερο. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν τα παιδιά να βιώνουν τεράστιο άγχος και πίεση 3 σχετικά με τη διατροφή τους και να καταφεύγουν σε επικίνδυνες μεθόδους απώλειας βάρους (πρόκληση εμετού, διουρητικά χάπια, πολύωρη σάουνα κ.α.).

Οι τιμωρίες που τους περίμεναν αν δεν τα κατάφερναν ήταν πολύ σκληρές ενώ απειλούνταν και με αποκλεισμό από την ομάδα. Κάποιοι προπονητές επέβαλαν στις αθλήτριες που δεν είχαν το επιθυμητό βάρος κατά το καθημερινό ζύγισμα ακόμα και χρηματική ποινή (η αθλήτρια έπρεπε να βάζει ένα ποσό που όριζε ο προπονητής σε ένα κουμπαρά που κρατούσε ο ίδιος). Επίσης όταν οι αθλητές διέμεναν σε προπονητικά κέντρα ή ήταν σε περιόδους αγώνων, οι προπονητές έλεγχαν πλήρως τη διατροφή τους με αποτέλεσμα να υποσιτίζονται. Τα παιδιά έφταναν στα όρια της λιποθυμίας από την αφαγία , την εξάντληση και την καταπόνηση του οργανισμού τους. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι αθλήτριες έχουν φτάσει στο σημείο να τρώνε την οδοντόκρεμα διότι δεν άντεχαν την πείνα καθώς και να ψάχνουν στους κάδους των σκουπιδιών στα ξενοδοχεία όπου διέμεναν και στα στάδια που αγωνίζονταν. Πολλοί αθλητές και αθλήτριες απέκτησαν μόνιμα σοβαρά διατροφικά προβλήματα εξαιτίας αυτών των ακραίων τακτικών καθώς υπέμεναν όλη αυτή την ταλαιπωρία στην πολύ ευαίσθητη ηλικία της ανάπτυξης.

Όπως είναι εύκολα αντιληπτό ένα τέτοιο περιβάλλον απόλυτης εξουσίας και εκφοβισμού αφήνει το περιθώριο να παρουσιαστούν και περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης – κακοποίησης σε βάρος των ανήλικων αθλητών-τριών. Υπήρξαν περιπτώσεις που κάποιοι εκμεταλλευόμενοι τη θέση και την ιδιότητα τους χρησιμοποιούσαν την εξουσία που είχαν με σκοπό τη σεξουαλική τους ικανοποίηση. Οι αθλήτριες υποχρεώνονταν να κάνουν σπαγγάτο ακουμπώντας με το γεννητικό τους όργανο την παλάμη του προπονητή, με πρόσχημα τη βελτίωση της ευλυγισίας. Τραβούσαν τα μικρά κορίτσια από το αιδοίο με δύναμη για να τους δείξουν «πώς να κάνουν σωστά την άσκηση».

Υπήρξαν επίσης περιπτώσεις που η παρενόχληση ήταν έξω από τα όρια της προπονητικής διαδικασίας. Πρόσωπα εκμεταλλευόμενα το γεγονός ότι τα ανήλικα παιδιά βρίσκονταν μόνα μακριά από τα σπίτια τους, (περίοδοι αγώνων και προετοιμασιών) τα παρενοχλούσαν σεξουαλικά και κατόπιν τα «συμβούλευαν» να το κρατήσουν μυστικό. Η παρενόχληση έφτανε ακόμη και στο σημείο εμμονής με τα παιδιά να κρύβονται και να κλειδώνονται όπου μπορούσαν για να αποφύγουν τα άτομα 4 αυτά. Επίσης δεν ήταν λίγες οι φορές που γίνονταν σεξιστικά σχόλια στις αθλήτριες για το στυλ, την εμφάνιση και τον τρόπο που εκτελούσαν τις ασκήσεις τους.

Πολύ μεγάλο μέρος αυτού του συστήματος ήταν επίσης και οι τιμωρίες οι οποίες τις περισσότερες φορές ουδεμία σχέση είχαν με την εκμάθηση των ασκήσεων, Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας τιμωρίας είναι η έκθεση των αθλητών-τριών χωρίς ρούχα μέσα στο γυμναστήριο. Ο προπονητής υποχρέωνε τον αθλητή-τρία να βγάλει τα ρούχα του και να παραμείνει με τα εσώρουχα για το υπόλοιπο της προπόνησης ή έως ότου βελτιωθεί, έτσι ώστε να «ξεφτιλίζονται» όπως χαρακτηριστικά έλεγαν μπροστά στους άλλους αθλητές και προπονητές. Εξανάγκαζαν επίσης τους αθλητές-τριες να προπονούνται φορώντας μόνο το κορμάκι τους σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες το χειμώνα ή να τρέχουν κάτω από τον ήλιο σε περιόδους καύσωνα υπό μορφή τιμωρίας.

Δεν επέτρεπαν σε μικρά παιδιά να πάνε για την ανάγκη τους με αποτέλεσμα να τα κάνουν επάνω τους και τα αφήναν έτσι σε όλη τη διάρκεια της προπόνησης για να συνετιστούν. Έβριζαν χυδαία και απειλούσαν επί καθημερινής βάσης τα παιδιά αλλά και τις οικογένειες τους. Κάθε στιγμή ήταν αφορμή για κάποια νέα τιμωρία, ξέσπασμα και απειλή και αυτό φυσικά δημιουργούσε μια αίσθηση άγχους, φόβου, και στενοχώριας αντί για ένα περιβάλλον υψηλών στόχων, ήθους και ιδανικών σαν αυτά που πρεσβεύει ο αθλητισμός.

• Όλα αυτά δεν ήταν «μεμονωμένα περιστατικά» αλλά μάλλον ο κύριος τρόπος προπόνησης ο οποίος όπως προαναφέραμε ήταν ένα «κοινό μυστικό» ανάμεσα στους «ενήλικες» τους αθλήματος. Ασφαλώς και δεν πρέπει να παραλείψουμε το γεγονός ότι υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι στη γυμναστική που απέχουν από τέτοιες μεθόδους προπόνησης και συμπεριφοράς, αποτελούν όμως τη μειοψηφία στο άθλημα. Το χειρότερο όμως είναι ότι τα παιδιά δεν έχουν κανένα άλλο τρόπο αντίδρασης σε ένα τέτοιο σύστημα παρά μόνο να εγκαταλείψουν τον αθλητισμό και μάλιστα με τις χειρότερες αναμνήσεις, κάτι που συνέβη σε πολλούς αθλητές και αθλήτριες που δεν μπόρεσαν να αντέξουν αυτή την κακοποίηση.

Επιπλέον δεν ήταν λίγες οι φορές που ακόμη και αθλητές υψηλού επιπέδου αποκλείστηκαν από αγώνες και εκδιώχθηκαν από τις εθνικές ομάδες χωρίς να δώσουν οι ίδιοι καμία αφορμή και ενώ είχαν υψηλές επιδόσεις. Άλλοι 5 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά λόγω αυτών των μεθόδων και διέκοψαν την καριέρα τους αφού ούτε και τότε βρήκαν κάποια υποστήριξη. Δυστυχώς αυτά γινόταν με πλήρη επίγνωση της εκάστοτε διοίκησης και αφού οι αθλητές-τριες είχαν υπομείνει για χρόνια την κακοποίηση που σας περιγράψαμε. Πολλοί από εμάς αποκτήσαμε για το υπόλοιπο της ζωής μας σοβαρά σωματικά αλλά και ψυχολογικά προβλήματα τα οποία προσπαθούμε να ξεπεράσουμε.

Εδώ θα θέλαμε να τονίσουμε ότι γνωρίζουμε πολύ καλά τη φύση του αθλήματος που είναι ιδιαίτερα απαιτητική καθώς, το έχουμε υπηρετήσει αρχικά σαν αθλητές αλλά και μετέπειτα σαν γυμναστές, κριτές, προπονητές και γονείς. Γνωρίζουμε ότι είναι ένα δύσκολο άθλημα, πόσο μάλλον όταν γίνεται σε επίπεδο πρωταθλητισμού, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν απαιτεί ούτε δικαιολογεί τέτοιου είδους συμπεριφορές. Οι μέθοδοι που περιγράψαμε, δεν εφαρμόζονται μόνο στις ομάδες και τους αθλητές που κάνουν υψηλό πρωταθλητισμό αλλά και σε αρχικά στάδια εκμάθησης του αθλήματος σε συλλόγους, γεγονός που αποδεικνύει πως ουδεμία σχέση έχει η κακοποίηση με τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού.

Τα αγωνιστικά αποτελέσματα παρόλο που υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις μεμονωμένων υψηλών διακρίσεων, δείχνουν ότι αυτό το σύστημα δεν έφερε στο άθλημα τις επιτυχίες και την εξέλιξη που θα μπορούσε να έχει. Στόχος μας δεν είναι η τιμωρία αλλά η αναγνώριση των σφαλμάτων και η αναμόρφωση του αθλήματος μέσω ενός σοβαρού συστήματος επιλογής, ελέγχου και αξιολόγησης προπονητών και στελεχών της γυμναστικής σε κάθε επίπεδο. Αυτό το πανέμορφο άθλημα αξίζει να βγει από τη σκιά της σκληρότητας και της κακοποίησης όπου βρίσκεται όχι άδικα όλα αυτά τα χρόνια. Η ενόργανη γυμναστική ανήκει στα αθλήματα που αποτελούν τη βάση του αθλητισμού και της ανθρώπινης φύσης και είναι απαράδεκτο να παραμένει εργαλείο άλλων σκοπών. Θέλουμε και πρέπει να γεμίσουν τα γυμναστήρια με παιδιά που έρχονται με χαμόγελο και όχι με παιδιά που φεύγουν κλαίγοντας. Λυπόμαστε πραγματικά που έπρεπε να περάσουν τόσα χρόνια σιωπής και συνενοχής για να καταφέρει να μιλήσει μια γυναίκα, η Σοφία Μπεκατώρου, και να πυροδοτήσει μέσα σε όλους μας τη φλόγα της δύναμης και της ευσυνειδησίας.

Αναμένουμε να δώσετε την απαιτουμένη βαρύτητα στο ζήτημα που σας. εκθέσαμε διότι είναι καθήκον όλων μας να προστατέψουμε τα παιδιά αλλά και τις 6 αξίες που εκπροσωπεί ο αθλητισμός. Προς διευκόλυνση οποιασδήποτε διερεύνησης είμαστε στη διάθεση των αρμόδιων φορέων για την παροχή περισσότερων στοιχείων”.