«Είναι τόσο προφανές ότι τα Ελγίνεια Μάρμαρα πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα. Δεν θα έπρεπε να είναι στο Βρετανικό Μουσείο. Ξέρω ότι θα είναι ένα δύσκολο χάπι να το καταπιεί κανείς, αλλά πρέπει να το δούμε ιστορικά· τα γλυπτά αποκτήθηκαν τότε, και ακόμη δεν υπάρχει νομική αποκατάσταση για το τι ήταν αυτή η συμφωνία, αλλά αποκτήθηκαν όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό τουρκική κατοχή. Οπότε, με έναν τρόπο, είναι μια ψεύτικη στιγμή για να αφαιρεθεί οτιδήποτε από την Ελλάδα. Εφόσον είναι ελληνικά, πρέπει να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Είναι λογικό. Και νομίζω ότι πρέπει να είμαστε αρκετά ώριμοι και αρκετά γενναίοι ώστε να πούμε: αφήστε τα να φύγουν», είπε χαρακτηριστικά σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΤ. 

«Δεν μας ανήκουν. Είναι τόσο απλό. Δεν ανήκουν στο Βρετανικό Μουσείο. Ήρθαν μέσω του Λόρδου Έλγιν, αλλά ήταν κάτι νομικά αμφισβητήσιμο. Δεν βλέπω ποιο είναι το ζήτημα. Όταν αφαιρείς κάτι από το περιβάλλον του, το μειώνεις, το αποξενώνεις από τον τόπο του. Πρέπει να αποκατασταθεί εκεί από όπου προέρχεται», πρόσθεσε. 

Σχολιάζοντας το επιχείρημα ότι τα γλυπτά αποτελούν πλέον μέρος της βρετανικής κληρονομιάς, ο Κοξ ήταν κατηγορηματικός: «Τα γλυπτά είναι ο Παρθενώνας. Είναι τόσο απλό. Έγιναν μέρος της βρετανικής κληρονομιάς υπό αμφίβολες συνθήκες. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τα κατέχουμε. Είναι σαν να παίρνεις τον Πύργο του Άιφελ και να τον βάζεις στο Μπλάκπουλ».

Ο Κοξ επανέλαβε ότι τα γλυπτά ανήκουν πρωτίστως στον Παρθενώνα. «Είναι λογικό. Προέρχονται από την Ελλάδα. Αφαιρέθηκαν σε μια εποχή που η Ελλάδα δεν είχε λόγο· ήταν υπό τουρκική κατοχή. Είναι ακόμη αμφίβολο να βρεθούν οι λεπτομέρειες αυτής της συμφωνίας, χάθηκαν μέσα στον χρόνο. Αλλά δεν είναι τα Ελγίνεια Μάρμαρα, αλλά είναι τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Τώρα η Ελλάδα είναι σταθερή και τα Μάρμαρα πρέπει να επιστρέψουν. Τόσο απλά.»

Κλείνοντας επεσήμανε όλο νόημα ότι «Αν τα Μάρμαρα ήταν στη Σκωτία, θα είχαν επιστραφεί εδώ και χρόνια. Τώρα έχουν διατηρηθεί, η Ελλάδα είναι σταθερή και πρέπει να γυρίσουν πίσω. Τόσο απλά. Τέλος ιστορίας. Δώστε τα Μάρμαρα πίσω εκεί απ’ όπου προέρχονται».

Η ιστοσελίδα artnet έγραψε ότι η Λίνα Μενδώνη συναντήθηκε με τον Ιταλό ομόλογό της Αλεσάντρο Τζούλι, με τον δεύτερο να υπόσχεται την υποστήριξη της χώρας του στις ελληνικές προσπάθειες. «Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί την αυξανόμενη διεθνή δυναμική πίσω από την εκστρατεία της Ελλάδας, καθώς οι διαπραγματεύσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο πλησιάζουν προς μια πιθανή λύση και η παγκόσμια κοινή γνώμη συνεχίζει να μετατοπίζεται υπέρ της επιστροφής», έγραψε το δημοσίευμα.

Έπειτα, τόνισε ότι τα λόγια του Τζούλι έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, γιατί συνοδεύονται από πράξεις. Η Ιταλία ανακοίνωσε τον επαναπατρισμό 145 αρχαίων νομισμάτων, ενώ συμφωνήθηκε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα κοινών πολιτιστικών πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης μιας έκθεσης σύγχρονων Ελληνοϊταλών ζωγράφων όπως ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο και ο Αλμπέρτο Σαβίνιο, τα έργα των οποίων θα παρουσιαστούν παράλληλα με τις αρχαιότητες που τους ενέπνευσαν. Οι δύο χώρες θα ανταλλάξουν επίσης τις δύο θεματικά αδελφοποιημένες εκθέσεις «Κυκλαδίτισσες: Ανείπωτες ιστορίες» και «Πώς να είσαι γυναίκα στην Πομπηία».

Το artnet σημείωσε ότι η συμμαχία Ελλάδας – Ιταλίας δεν είναι μεμονωμένη προσπάθεια. Αντιθέτως, αποτελεί μέρος της ελληνικής διπλωματίας που επεξεργάζεται τον επαναπατρισμό του αρχαιοελληνικού θησαυρού που κλάπηκε από τον Λόρδο Έλγιν.

Νωρίτερα φέτος, η Λίνα Μενδώνη συναντήθηκε με αξιωματούχους του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών για να συζητήσει τις ευκαιρίες για την προστασία και την προώθηση της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μια έκθεση αρχαίων ελληνικών θησαυρών που θα συμπέσει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Άντζελες το 2028.

Περιγράφοντας τη συνάντησή της με τον Daren Beattie, τον υφυπουργό Δημόσιας Διπλωματίας του Τραμπ, η Ελληνίδα υπουργός Πολιτισμού δήλωσε: «Αγαπάει πολύ την Ελλάδα και έχει σπουδάσει κλασική φιλολογία. Ήταν ενθουσιώδης και δήλωσε από την αρχή ότι είναι πολύ πρόθυμος όχι μόνο να συνεχίσουμε αλλά και να διευρύνουμε τη συνεργασία που έχουμε».

Αν και η συμφωνία αυτή δεν περιελάμβανε ρητή αναφορά στα Μάρμαρα του Παρθενώνα, ολοκληρώθηκε με την επιστροφή στην Ελλάδα μιας χάλκινης κεφαλής γρύπα του 7ου αιώνα από το Met. Το πολύτιμο κομμάτι είχε κληροδοτηθεί στο μουσείο το 1972 και έκτοτε βρισκόταν σε περίοπτη μόνιμη έκθεση, ενώ το 1999 μεταφέρθηκε στην είσοδο της ελληνικής και ρωμαϊκής γκαλερί του μουσείου.

Η κατάσταση στο αντίπαλο στρατόπεδο

Η χρονική συγκυρία των ελληνικών κινήσεων δεν είναι τυχαία, καθώς γίνεται τη στιγμή που το βρετανικό στρατόπεδο είναι χωρισμένο σε τρεις παρατάξεις. Από τη μία το Βρετανικό Μουσείο -και λίγοι Βρετανοί υποστηρικτές- αρνούνται τον επαναπατρισμό, ζητώντας εγγυήσεις, όπως αρχαιοελληνικούς θησαυρούς ως αντάλλαγμα για να δώσουν τα κλεμμένα Γλυπτά. Από την άλλη, η βρετανική κοινωνία στηρίζει την Ελλάδα, θεωρώντας ότι όσο τα Γλυπτά παραμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, τόσο επηρεάζονται αρνητικά οι διεθνείς σχέσεις της χώρας.

Η τρίτη παράταξη είναι η Εργατική κυβέρνηση της χώρας που τηρεί ουδέτερη στάση, σε αντίθεση με τους προκατόχους, τους Συντηρητικούς, που στήριζαν ένθερμα το Βρετανικό Μουσείο.

Ενδεικτικά, ο πρώην Βρετανός Ρίσι Σουνάκ είχε προηγουμένως ορκιστεί να προστατεύσει τα Γλυπτά, χαρακτηρίζοντάς τα «τεράστιο περιουσιακό στοιχείο» για τη χώρα του. Ωστόσο, η φύση μιας πιθανής συμφωνίας παραμένει αόριστη, καθώς ένας νόμος του 1963 του Ηνωμένου Βασιλείου απαγορεύει στο Βρετανικό Μουσείο να εκχωρήσει αντικείμενα, ενώ η Ελλάδα αρνείται να δεχτεί την επιστροφή των Γλυπτών ως «δάνειο». Μια τέτοια συμφωνία θα αναγνώριζε τη διεκδίκηση του Ηνωμένου Βασιλείου για την κυριότητα των Γλυπτών και θα απέρριπτε τις ελληνικές διεκδικήσεις.

Ο Dan Hicks, καθηγητής σύγχρονης αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, μιλώντας στον ελληνικό Τύπο, δήλωσε: «Τα γλυπτά θα επιστρέψουν στην Αθήνα μέχρι το τέλος της δεκαετίας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και φαίνεται ότι είμαστε σε καλό δρόμο για αυτό το χρονοδιάγραμμα.

Είναι σαν να λέμε ότι κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στη Γαλλία οι Ναζί είχαν το δικαίωμα να αφαιρέσουν την Αψίδα του Θριάμβου από το Παρίσι «με έγραφα που θα μπορούσαν να το αποδείξουν αυτό. Αλλά οι Ναζί ήταν κατοχική δύναμη. Με ποιο δικαίωμα θα παραχωρούσαν τμήματα της Γαλλίας; Δεν ήταν δικά τους για να τα δώσουν».

Με αυτήν την τοποθέτηση, ο δημοφιλής βρετανός ηθοποιός και σκηνοθέτης Στίβεν Φράι, για ακόμη μία φορά, τάσσεται ξεκάθαρα και κατηγορηματικά υπέρ της επανένωσης των Γλυπτών, μιλώντας στην εκπομπή του αυστραλιανού καναλιού ABC «Πράγματα που Έκλεψαν οι Βρετανοί», όπως γράφει η εφημερίδα Guardian.

Σύμφωνα με τον Φράι, η Βρετανία θα έδειχνε «κλάση» αν επέστρεφε τα Γλυπτά στην Αθήνα. «Δεν θα ήταν αυτό (η επιστροφή) ένα φανταστικό φτερό στο καπέλο μας; Γιατί (τα Γλυπτά) σημαίνουν πολύ περισσότερα για την Αθήνα από όσο ίσως εμείς καταλαβαίνουμε», σημειώνει, μεταξύ άλλων.

«Επειδή το Βρετανικό Μουσείο έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή από 1 δισεκατομμύριο στερλίνες. Επομένως, κοιτάζει να νοικιάζει τους χώρους του με έναν τρόπο που τον θεωρώ προσβλητικό. Θα σας πω γιατί. Όταν βλέπω τους ανθρώπους, δεν ήμουν εκεί, αλλά βλέπω τις εικόνες, να στρέφουν τα νώτα τους στην αισθητική, αυτό ήδη προκαλεί. Εγώ δεν θα το έκανα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σταμπολίδης.

Σε ερώτηση για το αν είναι αισιόδοξος για την υπόθεση των Γλυπτών του Παρθενώνα απάντησε «έχω πει και το επαναλαμβάνω: εάν δεν ήμουν αισιόδοξος, δεν θα ήμουν εδώ. Αν εγώ κόψω τα μέλη σας και μείνει ο κορμός σας επομένως είναι βαρβαρότητα. Στο καλύτερο μουσείο του κόσμου, θέλετε να τα πάτε στο Μετροπόλιταν; Να τα πάτε στην Αυστραλία; Όπου θέλετε να τα πάτε, με τα καλύτερα led φώτα να τα φωτίσετε, δεν θα έχουν ποτέ το βιωματικό κομμάτι των εποχών του φωτός, με πανσέληνο, ασέληνη νύχτα, με πρωί, με απόγευμα, με τις μυρωδιές που έχει κάθε φορά η διαφορετική εποχή».

Η δημοφιλής Βρετανίδα συγγραφέας, βρέθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του δεύτερου κύκλου εκδηλώσεων «Συγγραφείς του κόσμου ταξιδεύουν στο Μέγαρο» και είχε μία απολαυστική συζήτηση μπροστά σε πολυπληθές κοινό, με τον αρχαιολόγο Δρ. Θεόδωρο Παπακώστα.

   Το νέο της βιβλίο «Το ειδώλιο», που κυκλοφόρησε στο τέλος του 2023 από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, προηγούμενα έργα της, αλλά και οι πηγές από τις οποίες αντλεί έμπνευση, ήταν τα βασικά θέματα της συζήτησης. Αναφέρθηκε ακόμα στην Ελλάδα της καρδιάς της, στο χρόνο που περνά εδώ, όπως και σε ιστορίες ελληνικής φιλοξενίας, όλα μιλώντας στα ελληνικά -τα οποία εύχεται κάποια στιγμή να καταφέρει να χειρίζεται άπταιστα. Η Βικτόρια Χίσλοπ, γοήτευσε το κοινό με την απλότητα, την προσήνεια και το χιούμορ της.

   Η ανακάλυψη της …αρχαιολογίας και το ειδώλιο που αντιπροσωπεύει τη γυναίκα

   Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Το ειδώλιο», ξεδιπλώνεται η ιστορία της Χέλενα, που κληρονομεί το διαμέρισμα των παππούδων της στην Αθήνα. Ο σκληρός και απόμακρος παππούς της ήταν στρατηγός στο δικτατορικό καθεστώς και, καθώς η Χέλενα ξεσκαρτάρει τα σκονισμένα δωμάτια, ανακαλύπτει πλήθος πολύτιμων αντικειμένων και αρχαιοτήτων. Αναρωτιέται πώς κατάφερε ο παππούς της να συγκεντρώσει έναν τέτοιο θησαυρό και ποιο ήταν το ανθρώπινο τίμημα.

   Η αποφασιστικότητά της να βρει τις απαντήσεις για τον παππού της και μία ανασκαφή όπου εργάζεται εθελοντικά εξαιτίας ενός έρωτα, γιγαντώνουν τη λαχτάρα της να προστατέψει τα ευρήματα, μα άθελά της βρίσκεται μπλεγμένη σ’ ένα επικίνδυνο δίκτυο αρχαιοκαπηλίας.

   Τα ερεθίσματα για να γράψει το συγκεκριμένο βιβλίο προήλθαν από πρόσφατες εμπειρίες της και μέσα από αυτές κατανόησε ακόμη περισσότερο την αναγκαιότητα να επαναπατριστούν τα γλυπτά του Παρθενώνα.

   «Αν κάτι είναι κλεμμένο από άλλη χώρα, πρέπει να επιστρέψει στο σπίτι του. Ήδη άπειρα πράγματα από άλλα μεγάλα μουσεία στον κόσμο, έχουν γυρίσει στο σωστό μέρος. Αν και το Βρετανικό Μουσείο είναι συντηρητικό, νομίζω ότι πρέπει να ανοίξει τα μάτια και οι πολιτικοί να ακούσουν την κοινωνία», είπε χαρακτηριστικά, επικαλούμενη γκάλοπ που θέλουν τους Βρετανούς να τάσσονται υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών.

   Η ίδια συμφώνησε με τον Δρ Παπακώστα, που χαρακτήρισε την αρχαιοκαπηλία «βιασμό της πολιτιστικής κληρονομιάς» και εξήγησε πόση ιστορική πληροφορία χάνεται όταν ένα εύρημα φεύγει με αυτόν τον τρόπο από το μέρος όπου βρέθηκε. Η Βικτόρια Χίσλοπ παραδέχτηκε ότι μόλις πριν πέντε χρόνια κατάλαβε πόσο σημαντική είναι η αρχαιολογία, ενώ εκτίμησε ότι πολλοί άνθρωποι ακόμη δεν το καταλαβαίνουν.

   Στην αγαπημένη της Κρήτη, εκεί όπου είχε βρεθεί ως τουρίστρια στη Σπιναλόγκα και ένιωσε την ανάγκη να γράψει το πρώτο της μυθιστόρημα, Το Νησί (το οποίο έγινε μπεστ-σέλερ, κυκλοφόρησε σε 23 χώρες και περιλαμβάνεται στη λίστα των πιο επιτυχημένων μυθιστορημάτων διεθνώς), στον ίδιο τόπο «άναψε ένα φως» και για την έμπνευσή της για το Ειδώλιο.

   «Στην Κνωσσό γνωρίστηκα με αρχαιολόγους. Έως τότε είχα άγνοια για την αρχαιολογία. Κάποια στιγμή ένας από αυτούς με κάλεσε να πάω σε μια ανασκαφή στην Κέρο. Το πρώτο πράγμα που μου είπε καθώς ταξιδεύαμε για εκεί, δεν ήταν για τα αντικείμενα που θα βρίσκαμε στο νησί, αλλά για τα χιλιάδες που δεν ήταν εκεί, που είχαν κλαπεί. Για μένα αυτό ήταν η αρχή», τόνισε.

   Όπως εξήγησε ο Δρ Παπακώστας, στην Κέρο, το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων, ανακαλύφθηκαν πάρα πολλά κυκλαδικά ειδώλια, περισσότερα από όσα βρέθηκαν σε όλες τις Κυκλάδες μαζί. Επισήμανε πάντως, ότι το βιβλίο της Βικτόριας Χίσλοπ, αν και μυθιστόρημα, περιλαμβάνει αρχαιολογικές πληροφορίες που είναι 100% ακριβείς.

   «Μου είπαν πολλές λεπτομέρειες οι αρχαιολόγοι», εξήγησε η κ. Χίσλοπ, αποκαλύπτοντας ότι εκτός από σχετικό διάβασμα, πέρασε χρόνο και με τον αρχαιολόγο Χρήστο Τσιρογιάννη, που έχει ειδίκευση στα διεθνή κυκλώματα αρχαιοκαπηλίας. «Έχω επίσης ταξιδέψει στις Κυκλάδες και επισκέφτηκα μουσεία. Έρευνα μπορεί να είναι τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα, αλλά για μένα να το κοιτάζω ένα ειδώλιο στη Νάξο, μόνη μου σε μία αίθουσα, είναι μια εμπειρία που με εμπνέει. Έρευνα δεν είναι μόνο λέξεις από ένα βιβλίο, αλλά συναισθήματα που δίνουν ιδέες, απόψεις, ατμόσφαιρα», επισήμανε.

   Το ειδώλιο «είναι λίγο πιο μεγάλο από μία κούκλα Barbie»

   Περιέγραψε το ειδώλιο ως ένα αντικείμενο που έχει κάτι ανθρώπινο και συνάμα μυστηριακό. «Είναι λίγο πιο μεγάλο από μία κούκλα Barbie, τα χαρακτηριστικά του και η στάση του είναι πάντα ίδια, σαν μια κανονική γυναίκα με υπομονή και περηφάνεια, που συνήθως έχει κοιλιά εγκύου ή σημάδια στην κοιλιά από τη γέννα», είπε.

   Σε ερώτηση του κ. Παπακώστα για το πιο αγαπημένο και το δυσκολότερο σημείο στη συγγραφή αυτού του βιβλίου, η Βικτόρια Χίσλοπ είπε: «Το αγαπημένο μου μέρος στο βιβλίο είναι όταν η Χέλενα είναι σε ένα μπαλκόνι στην Αθήνα με θέα τον Παρθενώνα. Αυτό είναι το όνειρό μου και για την ηρωίδα μου ίσως η πιο χαρούμενη στιγμή της ζωής της. Ήμουν κι εγώ εκεί, στη φαντασία μου γνώρισα αυτό το μπαλκόνι». Όσο για το πιο δύσκολο σημείο ήταν να …συμπεριλάβει μ’ έναν τρόπο -όπως πάντα- τη μητέρα της, μέσα στις σελίδες του βιβλίου της. «Δεν φοβάμαι το θάνατο αλλά ήταν δύσκολο όταν έπρεπε να περιγράψω τα συναισθήματά μου για το θάνατο της μητέρας μου», κατέληξε.

   Η Κρητικιά …Νίκη Χισλοπάκη, οι αστυνομικοί και το ελληνικό φαγητό

   Μετά την παγκόσμια προβολή του μνημείου της Σπιναλόγκας με το βιβλίο «Το νησί» και την ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού, το 2020 απονεμήθηκε τιμητικά στη Βρετανίδα συγγραφέα, η ελληνική ιθαγένεια. «Τώρα που πολιτογραφήθηκες Ελληνίδα, αν χρειαζόταν να αλλάξεις το επίθετό σου, πώς θα το έκανες;», ρωτήθηκε από τον Θεόδωρο Παπακώστα, ο οποίος της πρότεινε τις καταλήξεις -ίδου, -οπούλου και -άκη.

   «Δεκαπέντε χρόνια στην Κρήτη, είμαι πάντα Χισλοπάκη. Νίκη Χισλοπάκη», είπε χαρακτηριστικά, μεταφράζοντας στα ελληνικά και το μικρό της όνομα. «Μόνο που δεν αναγράφεται στο διαβατήριό μου», πρόσθεσε. Μάλιστα, ανέφερε ιστορίες από το αστυνομικό τμήμα όπου βρέθηκε με αφορμή την επανέκδοση του χαμένου διαβατηρίου της. «Εδώ στην Ελλάδα υπάρχει ένα πεδίο που πρέπει να αναγράφεται το χρώμα των ματιών. Είπα ότι είναι καστανά και ξαφνικά ήρθαν περίπου δέκα αστυνομικοί που είχαν βάρδια, κοιτούσαν τα μάτια μου και διαφωνούσαν για το χρώμα τους. ‘Αλλος έλεγε γκρι, άλλος πράσινο, άλλος μαύρο. Ήταν τόσο αστείο… Στην Ελλάδα κάτι τόσο απλό μπορεί να είναι τόσο διαφορετικό, τόσο χαρούμενο, τόσο ζωντανό. Στην Αγγλία αν πας για έκδοση διαβατηρίου, δεν έχει κουβέντα. Στην Ελλάδα ήταν ένα πάρτι», είπε με ενθουσιασμό, κάνοντας το κοινό να γελάσει δυνατά.

   Από τότε, οι αστυνομικοί του συγκεκριμένου τμήματος, είναι -όπως λέει, φίλοι της. Ακόμα και στην ερώτηση του κ. Παπακώστα για το ποιο είναι το αγαπημένο της φαγητό, η απάντηση περιλαμβάνει αστυνομικούς, αλλά και για μία ακόμη φορά τη σύγκριση των δύο …πατρίδων της. «Δεν έχει σημασία τι τρως στην Ελλάδα, αλλά η νοστιμιά που έχει επειδή το μοιράζεσαι», είπε χαρακτηριστικά. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε σε ένα κρητικό γλέντι που παραβρέθηκε πέρυσι το Πάσχα σε ένα χωριό της Κρήτης, με έντονη και δυνατή παραδοσιακή μουσική. «Ξαφνικά είδα το μπλε φως του φάρου ενός περιπολικού. Σκέφτηκα ότι κάνουμε πολλή φασαρία και ειδοποίησαν οι γείτονες την αστυνομία και λυπήθηκα που θα σταματήσει το γλέντι. Αλλά ήρθε ο αστυνόμος, κάθισε δίπλα μου, φάγαμε αρνάκι από το ίδιο πιάτο και αυτό ήταν το διάλειμμά του. Μετά έφυγε να συνεχίσει τη δουλειά του», ανέφερε, απαντώντας ότι αγαπημένο της φαγητό είναι το αρνάκι, που έχει απίστευτη νοστιμιά επειδή γύριζε για ώρες στη σούβλα, αλλά κυρίως επειδή μοιράζεται με όλους.

   «Στην Αγγλία το φαγητό δεν έπαιζε μεγάλο ρόλο στη ζωή, αφού έτρωγες απλώς για να ζεις», ανέφερε, περιγράφοντας ένα τυπικό πιάτο με κρέας (χωρίς σος) αρακά, καρότα και πατάτες.

   Η ελληνική μουσική

   Αναφερόμενη στην ελληνική μουσική ξεχώρισε τον Γιώργο Νταλάρα, που τον αγαπά και η ηρωίδα του βιβλίου της, η Χέλενα, όπως και τον Βασίλη Τσιτσάνη, η μουσική του οποίου συνόδευσε τη συγγραφή του βιβλίου της «Το νήμα», που κυκλοφόρησε το 2022 και έχει να κάνει με τη Θεσσαλονίκη του 1917, τη Μεγάλη Πυρκαγιά και τους Εβραίους.

   Διευκρίνισε ότι όταν τελειώνει τη συγγραφή ενός βιβλίου και μέχρι να ξεκινήσει το επόμενο, αδειάζει το μυαλό της, ξεκουράζεται και αφιερώνει το χρόνο για να διαβάζει βιβλία άλλων συγγραφέων, κάτι που δεν κάνει ποτέ όταν γράφει, γιατί «είναι εύκολο να επηρεαστεί η γραφή σου από του άλλου», όπως είπε.

   Τέλος, ρωτήθηκε για το μέρος και το έτος που θα διάλεγε αν μπορούσε να ταξιδέψει στο χρόνο. Επέλεξε την -όχι πολύ μακρινή- Ελλάδα του ’70, την περίοδο λίγο μετά τη Χούντα, για να νιώσει το πώς είναι αυτό το «μετά». Όπως είπε «έχω ήδη ταξιδέψει με την φαντασία μου εκεί, αλλά δεν είναι το ίδιο». Μάλιστα, θα επεδίωκε οπωσδήποτε να γνωρίσει τη Μελίνα Μερκούρη. «Είναι μια γυναίκα που θα ήθελα πάρα πολύ να ήμουν δίπλα της, να είχαμε μια κουβέντα», δήλωσε και ρώτησε το κοινό αν κάποιος την έχει συναντήσει και ζήτησε από τους τρεις που απάντησαν θετικά, να της μεταφέρουν την εμπειρία τους αμέσως μετά.

   Η Βικτόρια Χίσλοπ μετά το τέλος της εκδήλωσης, που πραγματοποιήθηκε εξ αναβολής χθες, καθώς η αρχική ημερομηνία αναβλήθηκε λόγω ασθένειας της ίδιας, υπέγραψε βιβλία και συνομίλησε με το κοινό.

   Στην επόμενη προγραμματισμένη εκδήλωση της δράσης «Συγγραφείς του κόσμου ταξιδεύουν στο Μέγαρο» στις 12 Φεβρουαρίου, καλεσμένοι είναι: Η συγγραφέας Gonda Van Steen, ο ιστορικός & επιμελητής βιβλίων Στρατής Μπουρνάζος και ο δημοσιογράφος Γιώργος Τούλας.

«Οι συζητήσεις με την Ελλάδα για μια συνεταιριστική σχέση για τα (Γλυπτά) του Παρθενώνα είναι συνεχείς και εποικοδομητικές. Πιστεύουμε ότι αυτού του είδος η μακροπρόθεσμη συνεργασία θα επιτύχει τη σωστή ισορροπία μεταξύ του να μοιραζόμαστε τα σπουδαιότερα αντικείμενα μας με κοινό σ’ όλο τον κόσμο και του να διατηρήσουμε την ακεραιότητα της απίστευτης συλλογής που έχουμε στο μουσείο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του βρετανικού Μουσείου.

Μητσοτάκης: Θα επιμείνουμε στην επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα – Ελπίζω σε μια νέα εποχή συνεργασίας

Νωρίτερα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στα εγκαίνια της έκθεσης «Cycladic Art: The Leonard N. Stern Collection on Loan from the Hellenic Republic» του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης έστειλε το δικό του μήνυμα, τονίζοντας πως η ελληνική πλευρά προσδοκά και θα επιμείνει στην επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα.

«Εδώ και δύο χρόνια, έχουμε εποικοδομητικές συζητήσεις με τον πρόεδρο του Βρετανικού Μουσείου για μια πιθανή νέα συνεργασία που θα φέρει τα δύο μέρη των Γλυπτών μαζί, ως ένα, στην Αθήνα», είπε, μεταξύ άλλων, ο πρωθυπουργός στο μήνυμά του για εγκαίνια της έκθεσης.

H Υπουργός Πολιτισμού υπογράμμισε πως υπάρχει μια αθόρυβη και συστηματική πολιτική σχετικά με το φλέγον ζήτημα της επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνα η οποία έχει φέρει αποτελέσματα με σημαντικότερα την απόφαση της 22ας Συνόδου της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO για την επιστροφή των πολιτιστικών αγαθών στις χώρες προέλευσης, τον Σεπτέμβρη του 2021 αλλά και τον επαναπατρισμό εκατοντάδων αντικειμένων μετά από συντονισμένες προσπάθειες του Υπουργείο Πολιτισμού με τις αρμόδιες ξένων χωρών.

Σχετικά με τον δανεισμό αντικειμένων από ελληνικά σε ξένα μουσεία η κ. Μενδώνη επισήμανε πως «αποτελεί πάγια πρακτική του Υπουργείου Πολιτισμού, διαχρονικά, η οποία γίνεται στο πλαίσιο της εξωστρέφειας και της διακίνησης των ιδεών του ελληνικού πολιτισμού.»

Σημειώνεται ότι ακριβώς την ίδια γραμμή χάραξε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος μιλώντας στην Κατερίνα Σακελλαροπούλου σημείωσε ότι με την απόφαση του Ρίσι Σούνακ να ακυρώσει την συνάντηση μαζί του, «το δίκαιο αίτημα της Ελλάδας για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, απέκτησε μεγαλύτερη δημοσιότητα στην παγκόσμια κοινή γνώμη».

Δεν διαπραγματευόμαστε δανεισμό

Παράλληλα, η κυρία Μενδώνη, σημείωσε στην ίδια συνέντευξη ότι η Ελλάδα δεν διαπραγματεύεται σε καμία περίπτωση τον δανεισμό των μαρμάρων, μένοντας πιστή στην πάγια ελληνική θέση, ότι τα Γλυπτά ανήκουν στη χώρα μας και έχουν κλαπεί από τον λόρδο Έλγιν. «Δεν μιλάμε σε καμία περίπτωση για δάνειο. Εμείς μπορούμε να δανείσουμε». υπογράμμισε.

Το μνημείο είναι ακρωτηριασμένο

Τέλος στάθηκε στην αναγκαιότητα ο Παρθενώνας που έχει ακρωτηριαστεί, να αποκτήσει τα κομμάτια που του εκλάπησαν, σημειώνοντας: «Δεν τα θέλουμε εμείς, τα ζητά το ίδιο το μνημείο. Το βλέπουμε το μνημείο, εγώ το βλέπω μπροστά μου αυτή τη στιγμή. Είναι ακρωτηριασμένο».

«Εμείς επιμένουμε στην πρότασή μας για τη συγκρότηση μιας διακομματικής επιτροπής στη Βουλή, αλλά και μιας διμερούς διακυβερνητικής επιτροπής Ελλάδας-Ηνωμένου Βασιλείου με τη συμμετοχή της UNESCO για το ζήτημα» αναφέρει επίσης ο κ. Κασσελάκης σημειώνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σύμφωνος με την ιδέα του δανεισμού των Μαρμάρων.

Δείτε την ανάρτησή του:

«Για τα Γλυπτά του Παρθενώνα:

Δεν μπορείς να δανείσεις κάτι στον ιδιοκτήτη του.

Απαιτείται διαφάνεια και συναίνεση σε εθνικά θέματα που έχουν μάλιστα και διεθνή διάσταση, καθώς αφορούν την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.

Γι’ αυτό το λόγο, χθες πήρα την πρωτοβουλία να προτείνω στους πολιτικούς αρχηγούς της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, του ΚΚΕ και της Πλεύσης Ελευθερίας, να αποστείλουμε από κοινού επιστολή με την εθνική μας θέση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα προς τις Επιτροπές Εξωτερικών και Πολιτισμού της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου.

Έστειλα ένα σχέδιο επιστολής στους άλλους Αρχηγούς και αναμένω να ανταποκριθούν θετικά στην εθνική αυτή πρωτοβουλία.

Εμείς επιμένουμε στην πρότασή μας για τη συγκρότηση μιας διακομματικής επιτροπής στη Βουλή, αλλά και μιας διμερούς διακυβερνητικής επιτροπής Ελλάδας-Ηνωμένου Βασιλείου με τη συμμετοχή της UNESCO για το ζήτημα».

👉Για τα Γλυπτά του Παρθενώνα:
Δεν μπορείς να δανείσεις κάτι στον ιδιοκτήτη του.
Απαιτείται διαφάνεια και συναίνεση σε εθνικά θέματα που έχουν μάλιστα και διεθνή διάσταση, καθώς αφορούν την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Γι’ αυτό το λόγο, χθες πήρα την πρωτοβουλία να προτείνω… pic.twitter.com/um87DTkFaM

— Stefanos Kasselakis – Στέφανος Κασσελάκης (@skasselakis) November 30, 2023

Ολόκληρη η επιστολή

Αξιότιμοι κύριοι,

Αγαπητά μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων,

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν αποτελούν απλώς ένα δείγμα ανυπολόγιστης αξίας της αρχαίας ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παράνομη αφαίρεση και κλοπή τους από τον Παρθενώνα από τον Λόρδο Έλγιν, όταν η Ελλάδα τελούσε υπό οθωμανική κατοχή, έθεσε σε κίνδυνο την πολιτιστική και αρχιτεκτονική ακεραιότητα ενός από τα σημαντικότερα ορόσημα του παγκόσμιου πολιτισμού και της ελληνικής κληρονομιάς.

Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, η επιστροφή τους εκεί που ανήκουν είναι ιδιαίτερα σημαντική για όλους τους Έλληνες· και αυτός είναι ο λόγος που η έκκλησή μας βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηρικτές στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών φωνών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Όπως έχει δηλωθεί ξεκάθαρα σε όλα τα διεθνή φόρα και ιδιαίτερα στην UNESCO από τις ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες, δεν δυνάμεθα να αναγνωρίσουμε σε κανένα κράτος ή νομικό πρόσωπο, όπως το Βρετανικό Μουσείο, κανένα δικαίωμα ιδιοκτησίας στα κλεμμένα Γλυπτά του Παρθενώνα.

Οφείλουμε επίσης να εκφράσουμε την απογοήτευση και την ενόχλησή μας για την απόφαση του Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, κ.κ. Rishi Sunak, να ακυρώσει την προγραμματισμένη συνάντηση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Η κίνηση αυτή είναι απαράδεκτη και υπονομεύει τις κατά τα άλλα άριστες ελληνοβρετανικές σχέσεις. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ανεξάρτητα από το ποιος κατέχει το αξίωμα, έχει κάθε δικαίωμα να υποστηρίξει ενεργά και δημόσια την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα και να συζητήσει το θέμα με τον Βρετανό ομόλογό του.

Το αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα δεν είναι μόνο εθνικό. Είναι ένα ζήτημα που υπερασπίζονται άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που πιστεύουν στην προστασία της ακεραιότητας της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Σας καλούμε λοιπόν, επικαλούμενοι τις θερμές διμερείς μας σχέσεις, να επανεξετάσετε τη στάση της χώρας σας και να υποστηρίξετε την πρόταση για τη συγκρότηση διμερούς επιτροπής Ελλάδας-Ηνωμένου Βασιλείου, που θα εξετάσει σε υψηλό κυβερνητικό επίπεδο το ζήτημα με τη συμμετοχή της UNESCO και άλλων σχετικών διεθνών οργανισμών.

Με καλή την πίστη και με αισθήματα φιλίας προς τους Βρετανούς πολίτες, παραμένουμε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση και περαιτέρω ανάπτυξη της διμερούς μας συνεργασίας για ένα ζήτημα που ακουμπά την καρδιά του κάθε Έλληνα και όχι μόνο.

Η εκπρόσωπος για θέματα πολιτισμού, Γιοχάνα Μπέρνσελ ανέφερε, κατά τη διάρκεια του σημερινού briefing, ότι η Επιτροπή πιστεύει πως αυτό είναι ένα διμερές ζήτημα ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Σε νέα ερώτηση εάν η Επιτροπή δεν υποστηρίζει την επιστροφή κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών στην χώρα προέλευσης τους, ο κύριος εκπρόσωπος Έρικ Μάμερ ανέφερε ότι η Κομισιόν δεν θα πάρει θέση για την διαδικασία με την οποία τα Μάρμαρα έφτασαν στο Βρετανικό Μουσείο και επανέλαβε ότι είναι ένα ζήτημα για συζητήσεις μεταξύ των δύο χωρών που σχετίζονται με την υπόθεση.