Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής αναφορές για τραυματισμούς και όλοι οι επιβάτες της πτήσης LO771 αποβιβάστηκαν μετά το συμβάν, τόνισε ο φορέας σε ανάρτηση στο Facebook.

Ο διάδρομος προσγείωσης-απογείωσης θα παραμείνει κλειστός μέχρι τις 17:00 τοπική ώρα (και ώρα Ελλάδας), πρόσθεσε.

Εν τω μεταξύ νέο βίντεο από τη στιγμή της πτώσης και της συντριβής του Boeing κατέγραψε κάμερα ασφαλείας. Στο βίντεο φαίνεται το αεροπλάνο να κινείται σε πολύ χαμηλό ύψος και τελικά να συντρίβεται με τη μύτη. Αμέσως μετά προκλήθηκε μια μπάλα φωτιάς.

Σύμφωνα με πληροφορίες το μέλος του πληρώματος που έχασε τη ζωή του ήταν ισπανικής καταγωγής ενώ τα άλλα τρία που επέζησαν ήταν από τη Λιθουανία, τη Γερμανία και την Ισπανία.

New CCTV captures DHL flight QY5960 as it nose dived moments before landing at Vilnius International Airport.

The crew member who died during the crash was a Spanish citizen, the police confirmed to the Elta news agency later on Monday morning. The other three crew members… pic.twitter.com/VhBBX5cEyo

— Breaking Aviation News & Videos (@aviationbrk) November 25, 2024

Σε δηλώσεις του ο επικεφαλής των λιθουανικών υπηρεσιών πληροφοριών Ντάριους Γαουνίσκις τόνισε σε μέσα ενημέρωσης της χώρας του: «Είχαμε προειδοποιήσει ότι ενδέχεται να συμβεί κάτι τέτοιο. Αντιμετωπίζουμε μια ολοένα αυξανόμενη επιθετικότητα από πλευράς Ρωσίας». Πρόσθεσε ωστόσο ότι είναι πρόωρο να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

• Μετά από πυρκαγιές πακέτων σε ταχυδρομικές αποθήκες διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών συνελήφθησαν στις αρχές Νοεμβρίου στη Λιθουανία ύποπτοι για συμμετοχή στην αποστολή δεμάτων με εμπρηστικούς μηχανισμούς σε δυτικές χώρες. Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της Λιθουανίας βλέπει πάντως ρωσικό δάκτυλο πίσω από τα περιστατικά.

Στα τέλη Αυγούστου έγινε γνωστό ότι οι γερμανικές αρχές ασφαλείας, όπως η Υπηρεσία Καταπολέμησης του Εγκλήματος και η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος, προειδοποιούν για «μη συμβατικούς εμπρηστικούς μηχανισμούς» που αποστέλλονται από αγνώστους μέσω παρόχων ταχυδρομικών υπηρεσιών.

• Αφετηρία για τις προειδοποιήσεις των γερμανικών αρχών ήταν το περιστατικό του περασμένου Ιουλίου με ένα δέμα, το οποίο λίγο μετά την άφιξή του αεροπορικώς από χώρες της Βαλτικής στο κέντρο logistics της DHL στη Λειψία, πήρε φωτιά προκαλώντας μικρής έκτασης υλικές ζημιές.

Ανάλογο περιστατικό σημειώθηκε και στη Μεγάλη Βρετανία, όταν πακέτο κάηκε σε αποθήκη της DHL τον Ιούλιο και στην Πολωνία, όπου δέμα προκάλεσε πυρκαγιά σε φορτηγό της γερμανικής DHL. Στις αρχές Οκτωβρίου, ο επικεφαλής των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών Κεν ΜακΚάλουμ προειδοποίησε για ρωσικές πράξεις δολιοφθοράς και εμπρησμού.

Η Μόσχα θέλει να προκαλέσει «χάος» στις χώρες που στηρίζουν την Ουκρανία, δήλωσε ο βρετανός αξιωματούχος. Από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής ελέγχου των υπηρεσιών πληροφοριών Ρόντεριχ Κιζεβέτερ, από το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών, δήλωσε στην εφημερίδα Handelsblatt ότι η Ρωσία είναι πολύ πιθανό να κρύβεται πίσω από την συντριβή του αεροσκάφους της Swiftair.

Και η υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Αναλένα Μπέρμποκ δεν απέκλεισε, με τη σειρά της, ότι η συντριβή του αεροπλάνου της DHL είναι «ένα ατύχημα ή ένα υβριδικό περιστατικό» που συνδέεται με εξωτερική ανάμιξη.

Ο πρόεδρος της Λιθουανίας Γκιτάνας Ναουσέντα που επισκέφθηκε τον τόπο της συντριβής του φορτηγού αεροπλάνου, μαζί με τους πρέσβεις της Γερμανίας και Ισπανίας στη χώρα. «Η έρευνα είναι ακόμη σε εξέλιξη και διεξάγεται από ειδικούς. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι όλα θα ξεκαθαρίσουν και θα διευκρινιστούν λεπτομερώς», δήλωσε ο Ναουσέντα.

Από την εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, πολυάριθμοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η Ρωσία διεξάγει έναν «υβριδικό πόλεμο» κατά των δυτικών χωρών που συμμάχησαν με το Κίεβο με στόχο την αποσταθεροποίησή τους.

Στη συγκεκριμένη Σύνοδο συμμετέχουν ηγέτες από 13 κράτη μέλη της ΕΕ που βρίσκονται μεταξύ της Βαλτικής Θάλασσας,της Αδριατικής και της Μαύρης Θάλασσας (μεταξύ τους η Πολωνία, η Δημοκρατία της Τσεχίας και η Ρουμανία). Εκτός του Έλληνα πρωθυπουργού, στη λιθουανική πρωτεύουσα βρίσκεται και ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Προσερχόμενος στη σύνοδο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στο σημαντικό ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακή πύλη, στις μεταφορές και στα logistics στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, με πρωταγωνιστή το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης που παίζει κυρίαρχο ρόλο και στην ενεργειακή στήριξη των υπόλοιπων βαλκανικών χωρών.

«Όπως ξέρετε η Ελλάδα είναι επίσημο μέλος της πρωτοβουλίας των Τριών Θαλασσών από πέρυσι και είναι μια πρώτη ευκαιρία να εκπροσωπήσω τη χώρα μου σε αυτή την σημαντική σύνοδο η οποία λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο σημαντικής γεωπολιτικής αστάθειας στην Ευρώπη. Η Ελλάδα μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών ανοίγοντας το νότιο διάδρομο διασυνδεσιμότητας είτε αυτός περιλαμβάνει τις μεταφορές, είτε την ενέργεια, καθώς μπορούμε να γίνουμε η φυσική πύλη εισόδου για την ενέργεια είτε αυτό είναι φυσικό αέριο είτε ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από το νότο στο βορρά. Και αν το σκεφτεί αυτό κανείς με γεωγραφικούς όρους η Ελλάδα είναι πλέον μέλος της Πρωτοβουλίας των 3 θαλασσών και δικαιολογείται να ονομαστεί πρωτοβουλία των 4 θαλασσών, καθώς άνοιξε ο νότιος διάδρομος στο Αιγαίο. Προσβλέπω σε ενδιαφέρουσες συζητήσεις», δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης.

Τα θέματα στην ατζέντα είναι η συνεργασία στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας, αλλά και στα ψηφιακά έργα, τη στιγμή που στην Ευρώπη η απεξάρτηση από την ρωσική ενέργεια είναι στην πρώτη γραμμή. Η παρουσία του Ζελένσκι, όπως είναι φυσικό, θα θέσει στο επίκεντρο των ηγετών και την κατάσταση του μετώπου στην Ουκρανία, καθώς και την ανάγκη ενίσχυσης του Κιέβου, ώστε να ανταποκριθεί στις έντονες ρωσικές επιθέσεις.

Η Τουρκοκυπριακή ηγεσία είχε εξαγγείλει έργα στο οδικό δίκτυο για την σύνδεση του διακοινοτικού χωριού Πύλα με το κατεχόμενο Άρσος, όπου υπάρχει στρατιωτικό φυλάκιο, παραβιάζοντας την «νεκρή ζώνη». Η Λευκωσία αντέδρασε και η δύναμη του ΟΗΕ προειδοποίησε ότι τα έργα είναι παράνομα. Αυτοκίνητα του ΟΗΕ τοποθετήθηκαν στο σημείο για να εμποδίσουν τις εργασίες, αλλά οι μπουλντόζες των εργολάβων τα διεμβόλισαν, τραυματίζοντας το προσωπικό τους. Η κίνηση προκάλεσε σφοδρή αντίδραση Λευκωσίας και Αθήνας, αλλά και σαφή καταδίκη από τον ΟΗΕ, τις Βρυξέλλες καθώς και από Βρετανία, Γαλλία και ΗΠΑ, που εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση.

Η Άγκυρα έμεινε διακριτικά σιωπηλή, χωρίς καμία αντίδραση, έστω και αν η τουρκοκυπριακή πλευρά επιμένει ότι το παράνομο έργο θα συνεχιστεί, εδώ. Σημειώνεται ότι ο Τούρκος πρόεδρος, στην πρόσφατη επίσκεψή του στα κατεχόμενα, απέφυγε να επαναλάβει τα περί δύο κρατών στην Κύπρο και χαμήλωσε αισθητά τους τόνους. Μα, από την άλλη, δεν έχει αποθαρρύνει ως τώρα κινήσεις στα Βαρόσια ή την κατεχόμενη Λευκωσία, που δυσκολεύουν κάθε προσέγγιση. Η τελική του στάση, συνεπώς, παραμένει ένα αίνιγμα.

Το αίνιγμα αυτό περιέχεται σε ένα ευρύτερο, που περιμένει την απάντησή του: Είναι η εμφανής στροφή προς την Δύση που μετά την εκλογική του νίκη επιχειρεί ο Ερντογάν (στα πλαίσια της οποίας δημιουργήθηκε και η ευκαιρία εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων) μια αλλαγή στρατηγικής ή ένας τακτικός ελιγμός που, όταν και αν οι συνθήκες του επιτρέψουν, θα αναθεωρηθεί; Ή μήπως για το Κυπριακό υπάρχει άλλος σχεδιασμός στην διεθνή κοινότητα -ερήμην της Λευκωσίας και της Αθήνας;- που “συγχωρεί” στην Άγκυρα τέτοιες επιθετικές και προκλητικές κινήσεις υπόμνησης της αντίληψης περί δύο κρατών που επιδιώκει;

Αλλάζει η τουρκική εξωτερική πολιτική;-Η ανάλυση της φιλοκυβερνητικής Sabah

Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική αυτή τη στιγμή υφίσταται μια σημαντική αλλαγή. Ιδιαίτερα στον απόηχο των προεδρικών εκλογών του Μαΐου, έχει εκτυλιχθεί μια αξιοσημείωτη διαδικασία κατά την οποία η Τουρκία εργάζεται ενεργά για να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Ευρώπη.

Αυτό έχει εκδηλωθεί με την αναζωογόνηση της στρατηγικής της επιδίωξης για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και μια πιο αποφασιστική προσπάθεια για την αντιμετώπιση υφιστάμενων ζητημάτων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η επικύρωση από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους, η επανέναρξη των συνομιλιών με την Ελλάδα και ο συγκρατημένος τόνος στις συναλλαγές με τους Ευρωπαίους ομολόγους έχουν ερμηνευθεί ως σημάδια αλλαγής της εξωτερικής πολιτικής.

Αντίθετα, η δέσμευση του Προέδρου Ερντογάν με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Abdel-Fattah el-Sissi, που σηματοδοτεί στρατηγικό αναπροσανατολισμό προς τις σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου, και η προθυμία του να συναντηθεί με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu, παρά τις εσωτερικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο τελευταίος, έχουν ξεχωρίσει ως εντυπωσιακά παραδείγματα αυτής της αλλαγής πολιτικής. Επιπλέον, η πρόσφατη περιοδεία του Ερντογάν στην περιοχή του Κόλπου εδραίωσε την αντίληψη ότι αυτή η αλλαγή είναι διαρκής.

Η μετάβαση από τις συμφωνίες εξομάλυνσης με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και τη Σαουδική Αραβία σε συγκεκριμένες οικονομικές και αμυντικές εταιρικές σχέσεις σε βασικούς τομείς αμφισβητεί την έννοια απλώς ομαλοποιημένων σχέσεων με τα κράτη του Κόλπου.

Εν μέσω αυτών των μετεκλογικών εξελίξεων, υπήρξαν επίσης εικασίες σχετικά με μια αναβαθμονόμηση των σχέσεων Τουρκίας-Ρωσίας, που συχνά ερμηνεύεται ως επιστροφή στην παραδοσιακή διπλωματική προσέγγιση της Τουρκίας.

Πίσω από όλες αυτές τις αξιολογήσεις, υποστηρίζεται ότι οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Τουρκία είναι οι κινητήριοι παράγοντες και ότι αυτή η καινοτομία δεν είναι στρατηγική επιλογή αλλά στρατηγική αναγκαιότητα. Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ότι υπάρχει αλλαγή εξωτερικής πολιτικής με βάση τις οικονομικές δυσκολίες, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η αλλαγή στην τουρκική εξωτερική πολιτική δεν είναι ούτε στρατηγική αναγκαιότητα ούτε στρατηγική επιλογή. Αντίθετα, η τουρκική εξωτερική πολιτική έχει αναδιατυπωθεί πιο δυναμικά. Συμπεραίνεται ότι αυτή η αλλαγή θα επιστρέψει στην παραδοσιακή εξωτερική πολιτική όπου οι σχέσεις Τουρκίας-Δύσης θα τεθούν στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής και οι σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας σε έναν πιο ανταγωνιστικό άξονα συνεργασίας.

Όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, υποστηρίζεται ότι έχει υπάρξει μια επιστροφή σε μια συνεργατική προσέγγιση.

Τα νέα οράματα τροφοδοτούν πιο τολμηρή εξωτερική πολιτική

Ενώ αποδέχεται ότι η εξωτερική πολιτική έχει αλλάξει, γίνεται φανερό ότι η Τουρκία επιδιώκει ενεργά έναν πιο διεκδικητικό ρόλο στο παγκόσμιο τοπίο. Τρεις βασικές δυναμικές υπογραμμίζουν αυτή την επιδίωξη. Πρώτον, η τρέχουσα αβεβαιότητα εντός του διεθνούς συστήματος παρουσιάζει ευκαιρίες για χώρες όπως η Τουρκία, η οποία, αν και παραδοσιακά θεωρείται περιφερειακή δύναμη, διαθέτει τώρα τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως ουσιαστικός παγκόσμιος παράγοντας.

Η δήλωση του Προέδρου Ερντογάν για την αποτελεσματικότητα της Τουρκίας εκτείνεται πέρα ​​από τα περιφερειακά σύνορα, χαρακτηρίζοντάς την ως συμμετέχοντα με επιρροή στον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων, ικανή να παίξει εξισορροπητικό ρόλο, να θέτει ατζέντες, να προτείνει μετασχηματιστικές αφηγήσεις και να διατηρήσει μια παγκόσμια ατζέντα εξωτερικής πολιτικής. Ο Πρόεδρος Ερντογάν βλέπει την αβεβαιότητα και τη μεταβατική περίοδο στο διεθνές σύστημα ως ευκαιρία για την Τουρκία να ακολουθήσει μια πιο δυναμική εξωτερική πολιτική.

Εννοιολογικές παρεμβάσεις όπως ο «Αιώνας της Τουρκίας» και ο «Άξονας της Τουρκίας» είναι πολύ σημαντικές για να καταδείξουν αυτό το κίνητρο. Από την άλλη πλευρά, ο Χακάν Φιντάν, ο νεοδιορισθείς υπουργός Εξωτερικών, έχει ένα χαρτοφυλάκιο και ένα όραμα που μπορεί να φέρει τον ισχυρισμό που θέλει ο Ερντογάν.

Σε αυτό το σημείο, είναι απαραίτητο να υπογραμμίσουμε τους στόχους εξωτερικής πολιτικής που έθεσε ο Φιντάν στη 14η Διάσκεψη των Πρεσβευτών. Ο Φιντάν λέει ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική έχει τέσσερις στόχους. Ο πρώτος στόχος είναι η μείωση των συγκρούσεων για την εδραίωση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή (Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Καύκασος, Μαύρη Θάλασσα, Ανατολική Μεσόγειος κ.λπ.). Ο δεύτερος στόχος είναι να τεθούν οι εξωτερικές σχέσεις σε μια πιο δομική και θεσμική βάση. Ο τρίτος στόχος είναι η βελτίωση του περιβάλλοντος ευημερίας και ο τελικός στόχος είναι η μετεγκατάσταση της Τουρκίας ως παγκόσμιος παράγοντας που θα συμβάλει στη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια. Σε αυτό το πλαίσιο, οι πρωταρχικοί στόχοι της Türkiye είναι να επαναφέρει τις ασιατικές, λατινοαμερικανικές και αφρικανικές εταιρικές σχέσεις σε μια πιο μόνιμη και θεσμική βάση και να εντείνει τις προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση του διεθνούς συστήματος.

Δεύτερον, το στρατηγικό περιβάλλον της Τουρκίας διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της επαναβαθμονόμησης της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας της. Η συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία, για παράδειγμα, ασκεί πολύπλευρες πιέσεις στην τουρκική εξωτερική πολιτική, επηρεάζοντας θέματα που κυμαίνονται από τις σχέσεις Τουρκίας-ΝΑΤΟ και τις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας έως ανησυχίες για την ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας.

Η αβέβαιη κατάσταση στη Συρία διαμορφώνει ομοίως τις στρατηγικές επιταγές της Τουρκίας, επηρεάζοντας άμεσα την εθνική της ασφάλεια και άλλα στρατηγικά συμφέροντα. Όταν λαμβάνονται υπόψη και άλλα περιφερειακά προβλήματα, το γεωπολιτικό περιβάλλον της Τουρκίας διαμορφώνεται κυρίως από προβλήματα ασφάλειας. Παρά όλα αυτά τα προβλήματα, η Τουρκία βλέπει το περιοριστικό στρατηγικό περιβάλλον που προκαλείται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις ως εφαλτήριο για να εφαρμόσει το μεγάλο όραμα της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν και να εδραιώσει την παγκόσμια δράση της Τουρκίας.

Εσωτερική πολιτική

Η τελευταία δυναμική σχετίζεται άμεσα με την εσωτερική πολιτική. Η σχέση εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του δόγματος εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν. Παρέχει στον Πρόεδρο Ερντογάν να καθιερώσει μια λεκτική κυριαρχία στους εγχώριους αντιπάλους του, του επιτρέπει να διατηρεί ζωντανή την εκλογική του βάση και του δίνει τη δυνατότητα να κάνει στρατηγικές εκπλήξεις εναντίον των ξένων αντιπάλων του ανά πάσα στιγμή στις πρακτικές εξελίξεις της εξωτερικής πολιτικής.

Η κίνηση του Ερντογάν να προβάλει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ ως αντεπιχείρημα ως απάντηση στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, ακριβώς πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους, αποτελεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα που αντιστοιχεί στενά με τις αρχές που διατυπώνονται στο Δόγμα Ερντογάν. Το πιο σημαντικό, η εξωτερική πολιτική είναι αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής οικονομικής ανάπτυξης του Προέδρου Ερντογάν όσον αφορά τη σχέση εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής.

Σε αυτή τη νέα φάση, ξεδιπλώνεται μια προορατική τουρκική εξωτερική πολιτική, ένα μείγμα του δόγματος του Ερντογάν και του οράματος εξωτερικής πολιτικής του Φιντάν. Καθώς ο Ερντογάν ηγείται της εξωτερικής πολιτικής με τις φιλοδοξίες του για τον παγκόσμιο ρόλο της Τουρκίας, τη διεκδίκηση, τον στρατηγικό πραγματισμό και την οικονομική εστίαση. Ο Fidan ενεργεί ως εκτελεστής, αξιοποιώντας την εμπειρία του σε ξένα αρχεία και αρχεία ασφαλείας, την εκτεταμένη γνώση και τη δημοτικότητά του. Αυτή η συλλογική προσέγγιση τοποθετεί την Türkiye να ενισχύσει το αναπτυσσόμενο προφίλ ισχύος της.

Η θεμελιώδης αλλαγή στην τουρκική εξωτερική πολιτική χαρακτηρίζεται από μια μετάβαση από τις αντίπαλες στρατηγικές σε στρατηγικές συνεργασίας, που σηματοδοτεί έναν προσανατολισμό προς το μέλλον παρά έναν προσανατολισμό που έχει τις ρίζες του στο παρελθόν.

Η εκτίμηση του ανεξάρτητου πρακτορείου Yatkin Report

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας πολιτικός δεξιοτέχνης της μεταμφίεσης που έχει μια μοναδική τόλμη να κάνει έντονες αλλαγές στην πολιτική του. Ενώ κάποιοι θα μπορούσαν να πουν ότι ο Ερντογάν κάνει μόνο πράγματα που είναι πολιτικά σκόπιμα χωρίς πραγματική ιδεολογία, άρχισε να ασχολείται καλύτερα με πιεστικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής , γιατί όσο κι αν επικρίνει τη Δύση, θα παραμείνει ευθυγραμμισμένος μαζί της είτε επειδή του ταιριάζει. το συμφέρον του ή ότι είναι το καλύτερο για το μέλλον της χώρας.

Κατανοεί το διακύβευμα για την απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση και ανεξάρτητα από το πόσο φιλικοί φαίνονται αυτός και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, άρχισε πρόσφατα να συμπεριφέρεται ως πολιτικός παράγοντας που ενδιαφέρεται για την κληρονομιά του ως πολιτικός.

Οι κινήσεις εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν: ΝΑΤΟ και Ουκρανία

Ο Ερντογάν εξακολουθεί να επικρίνει τη Ρωσία για τις ενέργειές της στην Ουκρανία. Την πρώτη εβδομάδα της εισβολής, η κυβέρνηση της Άγκυρας αποκάλεσε τη δράση της Μόσχας «πόλεμο» και έκλεισε τα τουρκικά στενά τόσο των Δαρδανελίων όσο και του Βοσπόρου στα ρωσικά πολεμικά πλοία. Ο Ερντογάν φαίνεται αποφασισμένος να εμμείνει σε κάθε τελεία και κόμμα της Σύμβασης του Μοντρέ του 1936 σχετικά με τη ναυτική κυκλοφορία μέσω των τουρκικών στενών και της Μαύρης Θάλασσας – μια εκπληκτική εξέλιξη για έναν πολιτικό του οποίου το σήμα κατατεθέν είναι η αγνόηση του εγχειριδίου κανόνων.

Αυτό το καλοκαίρι, μόλις δύο ημέρες πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις 11-12 Ιουλίου, φιλοξένησε τον Ουκρανό Πρόεδρο Volodymyr Zelensky και υποσχέθηκε υποστήριξη για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Επίσης, επέτρεψε στον Ζελένσκι να επιστρέψει στο Κίεβο πέντε πρώην διοικητές του Αζόφ με νεοναζιστικές τάσεις που είχαν πολεμήσει στη μάχη της Μαριούπολης – παραβιάζοντας τη συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων με τη Μόσχα.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ είπε ότι «δεν είχαν ειδοποιηθεί» για τη μεταφορά κρατουμένων εκ των προτέρων.

Σουηδία και Ρωσία
Το πιο επικριτικό, άλλαξε γνώμη για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ αφού εξέφρασε επιφυλάξεις για περισσότερο από ένα χρόνο και εισήγαγε έναν όρο της τελευταίας στιγμής για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Ορισμένοι αναλυτές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ερμήνευσαν το τράβηγμα του Ερντογάν ως προσφορά της Ρωσίας. Αλλά η τουρκική αντίρρηση από την πρώτη μέρα αφορούσε την ευνοιοκρατία της Σουηδίας προς το παράνομο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) και τις συνδεδεμένες ομάδες, που αναγνωρίζονται ως τρομοκράτες από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Ο Ερντογάν κατάφερε να κάνει να ακουστεί η ευαισθησία της Τουρκίας.

Τι έχει πάρει σε αντάλλαγμα; Η Ρωσία επιβιβάστηκε σε φορτηγό πλοίο που ανήκε σε Τούρκο υπήκοο, με προσωπικό Τούρκο, αλλά το Παλάου έφερε σημαία στις 13 Αυγούστου στη Μαύρη Θάλασσα, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως προειδοποίηση προς τον Ερντογάν να κάνει ελαφρά βήματα. Πιο πολύ, η Ρωσία αποχώρησε από τη συμφωνία σιτηρών στις 17 Ιουλίου. Όσο περισσότερο ο Πούτιν προσπαθεί να τον σπρώξει, τόσο περισσότερο φαίνεται να παραμένει σταθερός.

Μέτρο με το Ισραήλ
Αυτή δεν είναι η μόνη εκπληκτική κίνηση του Ερντογάν. Πριν από την Αραβική Άνοιξη, δόξαζε μιλώντας σκληρά για το Ισραήλ για να παραμείνει σε καλές σχέσεις με τα αραβικά έθνη. Μάιος 2010 Το περιστατικό Mavi Marmara εισήγαγε αιματοχυσία στις διμερείς σχέσεις. Οι πολιτικές και διπλωματικές σχέσεις πάγωσαν για έξι χρόνια, τότε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα μεσολάβησε για την πρώτη εξομάλυνση.

Πρόσφατα ο Ερντογάν φιλοξένησε τον Πρόεδρο του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ και ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου αναμένεται φέτος.

Όχι μόνο συναντήθηκε με τους Ισραηλινούς ηγέτες, αλλά άλλαξε επίσης δραματικά τη ρητορική του για τις ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Κυρίως αφήνει το υπουργείο Εξωτερικών του να δώσει τον τόνο μέσω γραπτών δηλώσεων.

Πορεία εξωτερικής πολιτικής
Τελικά, ο Ερντογάν φαίνεται να έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος, όπως η αγορά όπλων από τη Ρωσία και κατανοεί πολύ καλά το κόστος για την Τουρκία να απομακρυνθεί από τη Δύση. Αυτή η απόφαση οδήγησε την Τουρκία έξω από μια κοινοπραξία που κατασκεύαζε τα προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη F-35 μαζί με συμβόλαια για την παραγωγή εκατοντάδων ειδών που θα χρησιμοποιηθούν στο έργο και εξακολουθεί να περιμένει την έγκριση του Κογκρέσου για την αγορά νέων F-16 και κιτ εκσυγχρονισμού. τα σημερινά.

Αυτή η αλλαγή είναι σημαντική μετά από τόσα χρόνια που ο Ερντογάν απομάκρυνε την Τουρκία από την παραδοσιακή εξωτερική της πολιτική. Παραμένοντας σιωπηλός για το περιστατικό με φορτηγό πλοίο, πιθανότατα στοχεύει να διατηρήσει ανοιχτή την επικοινωνία με τη Ρωσία και να συνεχίσει να προσπαθεί με τη συμφωνία για τα σιτηρά. Εάν συνεχίσει την τρέχουσα τροχιά του, μπορεί να είναι σε θέση να διορθώσει το πλοίο του και να τερματίσει την εποχή των πολιτικών πειραματισμών για την περαιτέρω ευθυγράμμιση της Τουρκίας με τη Δύση.

Με πληροφορίες από το KREPORT

Τουλάχιστον αυτό εκτιμούν διπλωματικές πηγές στην Αθήνα με αφορμή την αναφορά Ερντογάν ότι έθεσε θέμα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών σ’ αυτή την συνάντηση, κάτι που μέχρι τώρα δεν είχε γίνει γνωστό. Πηγές του υπουργείου Εξωτερικών, όσο και ο ίδιος ο Γιώργος Γεραπετρίτης διέψευσαν, βεβαίως, ότι συζητήθηκαν ή θα μπορούσαν να συζητηθούν θέματα κυριαρχίας, όμως οι δηλώσεις του Τούρκου προέδρου (σε δημοσιογράφους κατά την πτήση επιστροφής από τα Ηνωμένα Εμιράτα) προκαλούν προβληματισμό.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αποτελούν έμμεσο μήνυμα στις ΗΠΑ για να επισπεύσουν την διαδικασία για τα F16, όμως οτιδήποτε τίθεται δημοσίως είναι πιθανό να προκύψει στην πορεία και να απονευρώσει την διαδικασία προσέγγισης στην οποία επενδύει η κυβέρνηση, αφήνοντας ακόμα και ανοικτό ενδεχόμενο για “υποχωρήσεις” -όπως είπε ο πρωθυπουργός- προκειμένου να βρεθεί διάδρομος που να οδηγήσει στην Χάγη.

Οι δηλώσεις Ερντογάν κινήθηκαν σε τρία επίπεδα:

Κυπριακό: Το ένα, αναμενόμενο, προέκυψε από την επίσκεψη Ερντογάν στην κατεχόμενη Κύπρο, προχθές. Έφθασε με απευθείας πτήση από τα Εμιράτα, εγκαινίασε την επέκταση του (παρανόμως λειτουργούντος) αεροδρομίου Tύμπου και επέμεινε στην σκληρή γραμμή για το Κυπριακό, απορρίπτοντας ρητά κάθε εκδοχή ομοσπονδιακής λύσης.

Παναγία Σουμελά: Το δεύτερο ήταν η άρνηση των τουρκικών αρχών να δώσουν άδεια λειτουργίας της Παναγίας Σουμελά για την γιορτή του δεκαπενταύγουστου, κίνηση που προκάλεσε (μάλλον ήπιες) αντιδράσεις του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.

Νησιά Αιγαίου: Το τρίτο σύννεφο το έφεραν οι δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου στους δημοσιογράφους κατά την επιστροφή του από την Κύπρο, χθες, με τις οποίες υποστήριξε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο υπουργός του των εξωτερικών έθεσαν στους Έλληνες συνομιλητές τους στο Βίλνιους το θέμα της στρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου. Πηγές της ελληνικής κυβέρνησης απέρριπταν τον ισχυρισμό (θέματα ελληνικής κυριαρχίας -είπαν- δεν συζητήθηκαν και δεν θα μπορούσαν να συζητηθούν).

Σύμφωνα με τον τούρκο πρόεδρο, ο οποίος μίλησε σε δημοσιογράφους, έθεσε στον έλληνα πρωθυπουργό το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών.

«Το συζητήσαμε πολύ καθαρά αυτό με τον Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη. Δηλαδή, το θέμα της στρατιωτικοποίησης αυτών των νησιών. Μάλιστα, ο υπουργός Εξωτερικών μου μιλάει και θα μιλήσει γι’ αυτά με τον έλληνα ομολόγό του. Βεβαίως, αυτή η υπόθεση δεν προέρχεται μόνο από την Ελλάδα, όπως ξέρετε, οι φίλοι τους και το λόμπι τους στον Λευκό Οίκο προκαλούν συνεχώς» είπε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν, σύμφωνα με το Anadolu.

Σημειώνεται πως οι δηλώσεις του τούρκου προέδρου έρχονται τη στιγμή που οι τουρκικές Αρχές δεν έδωσαν την έγκρισή τους για λειτουργία στην Παναγία Σουμελά τον Δεκαπενταύγουστο, χωρίς να έχουν γίνει γνωστοί οι λόγοι της απόφασης.

Αναλυτικά και σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων:

Ο Πρόεδρος Ερντογάν απάντησε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων και φέρεται να είπε:

“Η επίσκεψη στο Βίλνιους έγινε αντιληπτή περισσότερο ως αποκατάσταση των σχέσεων με τη Δύση. Η επίσκεψή σας στον Κόλπο πραγματοποιήθηκε επίσης με πολύ θετική ατζέντα. Πώς θα αξιολογούσατε την τουρκική εξωτερική πολιτική τόσο στη Σύνοδο Κορυφής του Βίλνιους όσο και στο πλαίσιο αυτής της επίσκεψης;” Στην ερώτηση, ο Ερντογάν είπε ότι «η μείωση των εχθρών και η αύξηση των φίλων» είναι οδικός χάρτης της πολιτικής μας και τον συνεχίζουμε.

Σημειώνοντας ότι το είδε πολύ ξεκάθαρα στο Βίλνιους, ο Ερντογάν είπε: “Έχετε δει με ποιον και πώς συνομιλούσαμε εκεί. Εάν δεν είχε συμβεί αυτό, δεν θα έπρεπε να είχαμε συνομιλίες με ορισμένες χώρες. Αποδείξαμε κάτι ενώ κάναμε αυτές τις συναντήσεις. Τι ήταν αυτό; Προσπαθούμε να μειώσουμε την εχθρότητα και να αυξήσουμε τη φιλικότητα”

«Η τουρκική εξωτερική πολιτική είναι πάντα σε έναν άξονα που βασίζεται στα εθνικά συμφέροντα και συμφέροντα»

Τονίζοντας ότι η Τουρκία είναι σημαντικός παράγοντας και “πλέι μέικερ” στην περιφερειακή και παγκόσμια σκηνή, ο Ερντογάν συνέχισε τα εξής:

“Σε μια ατμόσφαιρα που κυριαρχεί η αναποφασιστικότητα στα παγκόσμια ζητήματα, η χώρα μας ξεχωρίζει με τη σταθερή διοίκηση και τις πολιτικές της. Βάζοντας τους ανθρώπους στο επίκεντρο σε κάθε θέμα και προσπαθώντας να προστατεύσουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που μπορεί να δημιουργήσει φιλικές σχέσεις με τη Δύση, τη Μέση Ανατολή, την Άπω Ανατολή, την Αφρική και την αραβική γεωγραφία ταυτόχρονα. Έτσι ήταν χθες, έτσι είναι σήμερα, έτσι θα είναι αύριο. Μπορούμε να πούμε ότι είναι η αρχή μιας νέας εποχής για άλλες χώρες που κέρδισαν ή θα κερδίσουν τη φιλία μας».

Όταν ρωτήθηκε για το θέμα του εξοπλισμού (στρατιωτικοποίηση) των νησιών στην Ελλάδα, ο Πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε ότι το συζήτησαν πολύ ξεκάθαρα με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Ερντογάν ανέφερε ότι και ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν μίλησε με τον συνομιλητή του για το θέμα και θα μιλήσει για αυτά, ο Ερντογάν είπε: «Φυσικά, αυτή η δουλειά δεν πηγάζει μόνο από την Ελλάδα, αλλά οι φίλοι του στον Λευκό Οίκο και στο λόμπι τους προκαλούν συνεχώς. χρησιμοποίησε τη φράση.

Αθήνα: Ζητήματα κυριαρχίας δεν ετέθησαν στο Βίλνιους

Ελληνικές διπλωματικές πηγές, πάντως, διαψεύδουν τις διαρροές της τουρκικής προεδρίας περί συζήτησης του ζητήματος της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών.

Όπως επισημαίνουν «το επανέλαβε άλλωστε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, σήμερα στη Βουλή, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση βουλευτή».

Κληθείς να απαντήσει ποιες είναι οι «υποχωρήσεις», στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Μητσοτάκης σε τηλεοπτική συνέντευξή του, μετά τη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο Βίλνιους της Λιθουανίας, ο κ. Γεραπετρίτης σημείωσε ότι «η κυριαρχία είναι απόλυτη, ενιαία και αναφαίρετη, και ως εκ τούτου, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, δεν επιδέχεται οποιασδήποτε παραχώρησης-συρρίκνωσης».

Όπως διευκρίνισε ο κ. Γεραπετρίτης, εκείνο που ανέφερε ο πρωθυπουργός, «είναι ότι σε μία συζήτηση, η οποία θα ανοίξει με τη γείτονα, και η οποία προφανώς και δεν μπορεί να αφορά τα θέματα κυριαρχίας, υπάρχει περίπτωση να υπάρξουν κι ορισμένες αποκλίσεις από την αρχική μας σχέση, η οποία όμως απόκλιση, σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να είναι επιζήμια για τα εθνικά μας θέματα ούτε μπορεί να αφορά θέματα κυριαρχίας».

«Άρα, η λογική είναι ότι σε μία συζήτηση μπορεί να υπάρξουν κάποιες αποκλίσεις από την αρχική μας γραμμή. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι μία συζήτηση ακριβώς αυτό ενέχει: Το στοιχείο της συζήτησης, ώστε σε κάποια στιγμή να μπορέσει να υπάρξει μία κοινή πλεύση, μία σύζευξη. Αυτό, εξάλλου, θα μπορούσε να συμβεί και στο διεθνές δικαστήριο εάν οψέποτε η διαφορά αγόταν ενώπιόν του» τόνισε ο κ. Γεραπετρίτης για να καταλήξει:

«Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει οποιαδήποτε παραχώρηση σε σχέση με θέματα κυριαρχίας».

Στο βίντεο, που είναι αγνώστου δημιουργού, «παντρεύεται» το χθες με το σήμερα. Σε κάθε εικόνα ηγέτη του ΝΑΤΟ εμφανίζεται και η χρονολογία εισδοχής της χώρας του στη Συμμαχία. Ξεκινάει με τον σημερινό γενικό γραμματέα, Γενς Στόλτενμπεργκ, και μετά εμφανίζονται μία μία οι χώρες και οι ηγέτες.

Alright, I've messed up by not including the newest #NATO member. Here's the updated video, this time with more Sweden. 🇸🇪 #NATOSummit #NAFO pic.twitter.com/ikPG214SpN

— Wunder Boomer (@wunderboomer) July 11, 2023

Η ομάδα του Προέδρου Μπάιντεν, που εργάζεται επιμελώς στο παρασκήνιο, μπορεί να θέλει να μοιραστεί τον υποτιθέμενο θρίαμβο του Στόλτενμπεργκ. Δεν πρέπει. Αυτό που οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ χαρακτηρίζουν ως διπλωματικό αριστούργημα είναι στην πραγματικότητα μια καταστροφή”.

Ο έμπειρος αναλυτής Μάϊκλ Ρούμπιν* αντιμετωπίζει, με άρθρο του στο 19FortyFive εντελώς διαφορετικά όσα συμβαίνουν στο Βίλνιους, από την τρέχουσα ανάλυση περί επιτυχίας της Δύσης να προσδέσει την Τουρκία στο άρμα της και να δώσει σάρκα και οστά στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Μιλά για “καταστροφή” και κάνει εκτενή αναφορά στο γεγονός ότι ΗΠΑ και ΕΕ συνεχίζουν να αποδέχονται την κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου. Λέει χαρακτηριστικά, δε, πως “η Κύπρος αξίζει όσο πέντε Σουηδίες”.

Και συνεχίζει:

Αφήστε στην άκρη τον εξευτελισμό της Σουηδίας από την Τουρκία και τη διάβρωση, κατ’ εντολή του Ερντογάν, της ελευθερίας του λόγου και της δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα. Και αφήστε στην άκρη την υποκρισία του να αντιμετωπίζουμε τους Κούρδους στη Σουηδία ως τρομοκράτες όταν οι υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους στην Τουρκία όχι μόνο περιφέρονται ελεύθεροι, αλλά και κατοικούν στη διοίκηση του Ερντογάν και στις υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας.

Μάλλον, το πρόβλημα φαίνεται να είναι ένα νέο quid pro quo.

Όχι μόνο η Τουρκία αναμένει τώρα την άρση των περισσότερων κυρώσεων που σχετίζονται με την άμυνα , αλλά Τούρκος αξιωματούχος είπε επίσης ότι η Τουρκία αναμένει τώρα από την Ευρώπη να επαναφέρει γρήγορα τη μακρά ετοιμοθάνατη διαδικασία ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία χρησιμοποίησε την παρουσία της εντός του ΝΑΤΟ για να παραλύσει τον θεσμό και να επωφεληθεί από το de facto βέτο της. Για να άρει αυτό το βέτο, ο Στόλτενμπεργκ και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζέικ Σάλιβαν θέλουν τώρα να εξουσιοδοτήσουν την Τουρκία να παραλύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και να διαβρώσει εκ των έσω τον δημοκρατικό της προσανατολισμό. Δεν είναι μυστικό, για παράδειγμα, ότι η Γερμανία υποχωρεί συχνά στον τουρκικό εκβιασμό επειδή φοβάται όχι μόνο ότι ο Ερντογάν θα ανοίξει τις πύλες των προσφύγων προς την καρδιά της Ευρώπης, αλλά και επειδή οι Γερμανοί αξιωματικοί πληροφοριών πιστεύουν ότι ο Ερντογάν ελέγχει πυρήνες τρομοκρατίας μεταξύ της τουρκικής διασποράς στην την καρδιά της Γερμανίας.
Ούτε το πρόβλημα είναι μόνο τα τρομοκρατικά κελιά. Πριν από λιγότερο από μία εβδομάδα, ο Devlet Bahceli, ο κύριος εταίρος του Ερντογάν στον συνασπισμό, δήλωσε : «Ο Αλλάχ είναι ένας και ο στρατός του είναι τουρκικός».

Η πραγματικότητα είναι ότι η συμφωνία του Στόλτενμπεργκ δεν αποτρέπει την Τουρκία από το να επαναλάβει τη συμπεριφορά της σε μελλοντικές αποστολές του ΝΑΤΟ. Εάν ο Ερντογάν απομακρυνθεί από το πόκερ υψηλού πονταρίσματος, ο Στόλτενμπεργκ ουσιαστικά έθεσε σε κίνδυνο κάθε μελλοντική σημαντική απόφαση του ΝΑΤΟ: θα είναι μια ευκαιρία για τουρκικούς εκβιασμούς.

Ωστόσο, η τραγωδία είναι μεγαλύτερη. Η Ουκρανία δεν είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει σήμερα ξένη κατοχή. Για σχεδόν μισό αιώνα, η Τουρκία έχει καταλάβει το ένα τρίτο της Κύπρου, μια χώρα που, για σχεδόν τρεις δεκαετίες, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Στόλτενμπεργκ και ο Σάλιβαν φαίνονται ουσιαστικά τώρα πρόθυμοι να ανταλλάξουν μια ζωντανή δημοκρατία (Κύπρος) με μια δράση που είναι περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική. Άλλωστε, το ΝΑΤΟ χάνει ελάχιστα εάν η Σουηδία παραμείνει εκτός.

Η Κύπρος δεν πρέπει να είναι θύμα της πεποίθησης των Ευρωπαίων και Αμερικανών αξιωματούχων ότι απαιτούνται θυσίες στη βάση του σχεδιασμού. Αποτελεί ολοένα και περισσότερο βασικό αμερικανικό εταίρο ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και η σημασία του αυξάνεται. Μία Κύπρος σήμερα αξίζει πιθανώς πέντε Σουηδίες, ανεξάρτητα από το μικρό ακόμη μέγεθος του στρατού του νησιωτικού έθνους.

Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ μπορεί να χαστουκίσουν ο ένας τον άλλον στο Βίλνιους, αλλά σύντομα θα απογοητευθούν.. Το να δοθεί στην Τουρκία οποιοσδήποτε δρόμος για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς τον τερματισμό της κατοχής και την αλλαγή της πολιτικής κουλτούρας της αποτελεί κακό προηγούμενο κατευνασμού και ενδυνάμωση ενός θεμελιωδώς αντιευρωπαϊκού καθεστώτος για το οποίο η Ευρώπη, το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πληρώσουν πολύ υψηλότερα τιμή από ό,τι φαντάζονται.

• * O Δρ. Michael Rubin είναι Senior Fellow στο American Enterprise Institute (AEI). Ο Δρ. Ρούμπιν είναι συγγραφέας και συνεκδότης πολλών βιβλίων που εξερευνούν τη διπλωματία, την ιρανική ιστορία, τον αραβικό πολιτισμό, τις κουρδικές σπουδές και τη σιιτική πολιτική, συμπεριλαμβανομένου του “Seven Pillars: What Really Causes Instability in the Middle East?” (AEI Press, 2019); «Kurdistan Rising» (AEI Press, 2016); «Dancing with the Devil: The Perils of Engaging Rogue Regimes» (Encounter Books, 2014); και «Eternal Iran: Continuity and Chaos» (Palgrave, 2005).

Βολές κατά των διαπραγματευτών του ΝΑΤΟ εξαπέλυσε σήμερα, Τρίτη (11/7) ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καταλογίζοντάς τους ότι διστάζουν να προσφέρουν στο Κίεβο έναν συγκεκριμένο «δρόμο» για ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με το Politico που επικαλείται ανώτερο διπλωμάτη του ΝΑΤΟ και άτομο που γνωρίζει τις συνομιλίες, στο τελευταίο προσχέδιο ανακοινωθέντος της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, τα μέλη εξετάζουν το ενδεχόμενο να δηλώσουν ότι «θα είμαστε σε θέση να απευθύνουμε πρόσκληση στην Ουκρανία όταν συμφωνήσουν οι σύμμαχοι και εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις».

Το κείμενο δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί, αλλά το προσχέδιο που είδε το Κίεβο εξόργισε τον ηγέτη της Ουκρανίας.

Με μία ανάρτησή του στο Twitter ο Ουκρανός πρόεδρος δείχνει την δυσφορία του για το γεγονός ότι όχι μόνο η χώρα του δεν εξασφαλίσει ιδιότητα μέλους του ΝΑΤΟ στο ορατό μέλλον αλλά και επειδή υπάρχουν ενστάσεις και επιφυλάξεις ακόμα και για την σχετική πρόσκληση.

We value our allies. We value our shared security. And we always appreciate an open conversation.
Ukraine will be represented at the NATO summit in Vilnius. Because it is about respect.

But Ukraine also deserves respect. Now, on the way to Vilnius, we received signals that…

— Володимир Зеленський (@ZelenskyyUa) July 11, 2023