Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος σύγκρουσης με τη Γη για τουλάχιστον 100 χρόνια.

Ο αστεροειδής, που ονομάστηκε “Αποφίς” από τον αιγυπτιακό θεό του σκότους και του κακού, αναμένεται να περάσει κοντά από τη Γη στις 13 Απριλίου 2029.

Σύμφωνα με το skynews, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) στέλνει ένα διαστημικό σκάφος για να τον παρακολουθήσει καθώς πλησιάζει, ενώ η NASA έχει ανακατευθύνει το διαστημικό σκάφος OSIRIS για να ακολουθήσει τον αστεροειδή.

En 2029, Apofis, un asteroide de unos 370 metros de diámetro, pasará a tan solo 31 mil km de la Tierra.

Eso es aproximadamente 1/10 de la distancia a la Luna.

El riesgo de impacto es bajo, pero su paso muestra la necesidad de buscar otros planetas para asegurar la subsistencia… pic.twitter.com/VN3hpbpDZl

— Pascal (@beltrandelrio) April 5, 2026

Η NASA αναφέρει ότι είναι “πολύ σπάνιο” να πλησιάσει ένας τόσο μεγάλος αστεροειδής τόσο κοντά στη Γη: έχει μήκος τουλάχιστον 450 μέτρα (1.480 πόδια), δηλαδή περίπου το ύψος του Πύργου του Άιφελ.

Ωστόσο θα περάσει σε απόσταση 32.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης, καθιστώντας αυτή την προσέγγιση την πιο κοντινή που έχει παρατηρηθεί ποτέ για έναν αστεροειδή αυτής της κλίμακας, και μάλιστα οι επιστήμονες γνωρίζουν την ακριβή πορεία του από πριν.

Όπως επισημαίνει η NASA, “είναι πολύ απίθανο ένα τέτοιο γεγονός να έχει συμβεί ξανά στην καταγεγραμμένη ανθρώπινη ιστορία”.

“Αναμφίβολα, αυτή είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, ενώ οι άνθρωποι διαθέτουν την τεχνολογία να το παρατηρήσουν”, προσθέτει η NASA.

Λίγα λόγια για τον αστεροειδή

Ο Αποφίς είναι ένας αστεροειδής που προέρχεται από τη βασική ζώνη αστεροειδών, μεταξύ Άρη και Δία, και αποτελεί κατάλοιπο από την πρώιμη μορφή του ηλιακού συστήματος πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η τροχιά του άλλαξε κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών, κυρίως λόγω της βαρυτικής επιρροής μεγάλων πλανητών όπως ο Δίας, με αποτέλεσμα να προσεγγίσει πιο κοντά στη Γη.

Ο Αποφίς ανακαλύφθηκε το 2004 από τους αστρονόμους Ρόι Τάκερ, Ντέιβιντ Θόλεν και Φαμπρίτσιο Μπερνάρντι στο αστεροσκοπείο Κιτ Πικ κοντά στην πόλη Τούκσον στην πολιτεία Αριζόνα των ΗΠΑ.

Ο Ντέιβιντ Θόλεν δήλωσε στη NASA ότι η ονομασία του αστεροειδούς από τον αιγυπτιακό θεό του κακού και της καταστροφής ήταν κατάλληλη, καθώς πρόκειται για έναν δυνητικά καταστροφικό αστεροειδή.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία, αστεροειδείς του ίδιου μεγέθους εκτιμάται ότι θα χτυπούν τη Γη περίπου κάθε δύο εβδομάδες αν και σπάνια εντοπίζονται πριν χτυπήσουν τον πλανήτη.

«Αυτός είναι μόλις ο ένατος αστεροειδής που έχει εντοπίσει ποτέ η ανθρωπότητα πριν από την πρόσκρουση», έγραψε η ESA στο Twitter.

Σύμφωνα με το CNN, ο αστεροειδής αυτός είναι ακίνδυνος, καθώς είναι αρκετά μικρός και θα καεί κατά την είσοδο του στην ατμόσφαιρά της Γης.

Λόγω της ταχύτητάς του, ο αστεροειδής αναμένεται να είναι έντονα λαμπερός και οι άνθρωποι θα δουν μια φωτεινή σφαίρα φωτιάς.

Η διαπίστωση αυτή αποτέλεσε μέρος μιας προκαταρκτικής αξιολόγησης της επιστημονικής ομάδας OSIRIS-REx (Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification and Security – Regolith Explorer) της NASA.

«Θα δούμε επιστήμη που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ πριν»

«Το δείγμα OSIRIS-REx είναι το μεγαλύτερο δείγμα αστεροειδούς πλούσιο σε άνθρακα που έχει παραδοθεί ποτέ στη Γη και θα βοηθήσει τους επιστήμονες να διερευνήσουν την προέλευση της ζωής στον πλανήτη μας για τις επόμενες γενιές» δήλωσε ο διοικητής της NASA Μπιλ Νέλσον. «Σχεδόν όλα όσα κάνουμε στη NASA επιδιώκουν να απαντήσουν σε ερωτήματα σχετικά με το ποιοι είμαστε και από πού προερχόμαστε. Αποστολές της NASA όπως το OSIRIS-REx θα βελτιώσουν την κατανόηση των αστεροειδών που θα μπορούσαν να απειλήσουν τη Γη, ενώ θα μας δώσουν μια ματιά σε ό,τι βρίσκεται πέρα από αυτήν. Το δείγμα επέστρεψε στη Γη, αλλά υπάρχει ακόμα τόσο πολλή επιστήμη να έρθει – επιστήμη που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ πριν».

Αν και χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να κατανοηθεί η φύση των ενώσεων άνθρακα που βρέθηκαν, η αρχική ανακάλυψη αποτελεί καλό οιωνό για μελλοντικές αναλύσεις του δείγματος του αστεροειδούς. Τα μυστικά που κρύβονται μέσα στους βράχους και τη σκόνη του αστεροειδούς θα μελετηθούν για τις επόμενες δεκαετίες, προσφέροντας πληροφορίες για το πώς σχηματίστηκε το ηλιακό μας σύστημα, πώς μπορεί να εγκαταστάθηκαν στη Γη τα πρόδρομα υλικά της ζωής και ποιες προφυλάξεις πρέπει να ληφθούν για την αποφυγή συγκρούσεων αστεροειδών με τον πλανήτη μας.

Πώς εξετάζουν το δείγμα οι επιστήμονες

Ο στόχος της συλλογής δειγμάτων OSIRIS-REx ήταν 60 γραμμάρια υλικού αστεροειδούς. Οι ειδικοί της NASA Johnson, που εργάζονται σε νέους καθαρούς χώρους που κατασκευάστηκαν ειδικά για την αποστολή, έχουν περάσει μέχρι στιγμής 10 ημέρες αποσυναρμολογώντας προσεκτικά το υλικό επιστροφής του δείγματος για να πάρουν μια γεύση από το δείγμα που βρίσκεται μέσα. Όταν άνοιξε για πρώτη φορά το καπάκι του επιστημονικού δοχείου, οι επιστήμονες ανακάλυψαν υλικό αστεροειδούς «μπόνους» που κάλυπτε το εξωτερικό της κεφαλής του συλλέκτη, το καπάκι του δοχείου και τη βάση. Υπήρχε τόσο πολύ επιπλέον υλικό που επιβράδυνε την προσεκτική διαδικασία συλλογής και συγκράτησης του πρωτογενούς δείγματος.

Μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν αναλύσεις «γρήγορης ματιάς» αυτού του αρχικού υλικού, συλλέγοντας εικόνες από ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης, μετρήσεις υπερύθρων, περίθλαση ακτίνων Χ και ανάλυση χημικών στοιχείων. Η υπολογιστική τομογραφία ακτίνων Χ χρησιμοποιήθηκε επίσης για την παραγωγή ενός τρισδιάστατου μοντέλου υπολογιστή ενός από τα σωματίδια, αναδεικνύοντας το ποικιλόμορφο εσωτερικό του. Αυτή η πρώιμη ματιά παρείχε τις ενδείξεις για την ύπαρξη άφθονου άνθρακα και νερού στο δείγμα.

Για τα επόμενα δύο χρόνια, η επιστημονική ομάδα της αποστολής θα συνεχίσει να χαρακτηρίζει τα δείγματα και να διεξάγει τις αναλύσεις που απαιτούνται για την επίτευξη των επιστημονικών στόχων της αποστολής. Η NASA θα διατηρήσει τουλάχιστον το 70% του δείγματος στο Johnson για περαιτέρω έρευνα από επιστήμονες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών γενεών επιστημόνων.

Στο πλαίσιο του επιστημονικού προγράμματος του OSIRIS-REx, μια ομάδα περισσότερων από 200 επιστημόνων από όλο τον κόσμο θα διερευνήσει τις ιδιότητες του ρεγολίθου, συμπεριλαμβανομένων ερευνητών από πολλά αμερικανικά ιδρύματα, τους εταίρους της NASA JAXA (Japan Aerospace Exploration Agency), CSA (Canadian Space Agency) και άλλους επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Πρόσθετα δείγματα θα δανειστούν επίσης αργότερα αυτό το φθινόπωρο στο Smithsonian Institution, στο Space Center Houston και στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα για δημόσια έκθεση.

Ο αστεροειδής που ονομάζεται επιστημονικά 2013 WV44, θα περάσει την Τετάρτη. Εκτιμάται ότι έχει διάμετρο έως και 160 μέτρα, που σημαίνει ότι είναι είναι μεγαλύτερος τόσο από το London Eye (394 πόδια) όσο και από το Big Ben (310 πόδια).

Asteroid bigger than 10 buses will make a close approach of Earth https://t.co/aSGReArGc6 via @MailOnline

— Ann Dixon (@AnnDixon970571) June 26, 2023

Θα ταξιδεύει με ταχύτητα 11,8 χλμ το δευτερόλεπτο ή πάνω από 26.000 μίλια την ώρα, περίπου 34 φορές την ταχύτητα του ήχου.

Σημειώνεται ότι παρόλο που κινείται προς τη Γη, δεν θα πλησιάσει ποτέ περισσότερο από 0,02334 αστρονομικές μονάδες ή περίπου 2,1 εκατομμύρια μίλια.

Ο αστεροειδής, με την ονομασία «2023 DZ2», εκτιμάται προς το παρόν ότι θα έχει διάμετρο έως και 93 μέτρα. Είναι επίσης τρεις φορές μεγαλύτερος από τον αστεροειδή του Τσελιαμπίνσκ που έπληξε τη Ρωσία το 2013, ο οποίος έστειλε ένα ωστικό κύμα δύο φορές γύρω από τον πλανήτη.

Ο 2023 DZ2 εκτιμάται ότι θα προσεγγίσει τη Γη πλησιέστερα στις 19:51 GMT του Σαββάτου, (15:51 EDT), τρέχοντας με ταχύτητα 28.044 χιλιόμετρα την ώρα.

Η NASA αναφέρει ότι ένα αντικείμενο αυτού του μεγέθους που περνάει τόσο κοντά στη Γη συμβαίνει «μόνο περίπου μία φορά ανά δεκαετία».

Η ομάδα Asteroid Watch της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας έγραψε στο Twitter: «Οι αστρονόμοι του Διεθνούς Δικτύου Προειδοποίησης Αστεροειδών χρησιμοποιούν αυτή την κοντινή προσέγγιση για να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότερα για τον 2023 DZ2 σε σύντομο χρονικό διάστημα – καλή πρακτική για την #PlanetaryDefense στο μέλλον, αν ποτέ ανακαλυφθεί μια πιθανή απειλή από αστεροειδή».

Ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους από επιστήμονες που εργάζονται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος Near Earth Asteroids Research.

Τον παρατήρησαν χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Isaac Newton στο αστεροσκοπείο Roque de los Muchachos στη La Palma των Καναρίων Νήσων. Εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε απόσταση 16 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (9,9 εκατομμύρια μίλια) από τη Γη και χρειάστηκε περίπου 3,16 χρόνια για να τεθεί σε τροχιά γύρω από τον ήλιο.

Αλλά αφού περάσει από τον πλανήτη μας αυτό το Σαββατοκύριακο και εκτεθεί στη βαρύτητά του, η περίοδος περιφοράς του θα μειωθεί σε περίπου 3,01 χρόνια.

Το βράδυ της Δευτέρας η πιο προνοητική και επινοητική ανθρωπότητα θα δοκιμάσει ακριβώς αυτό που ήδη έχουμε δει σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας: να εκτρέψει έναν αστεροειδή από την πορεία του, ρίχνοντας πάνω του, σαν να είναι πύραυλος, ένα διαστημικό σκάφος με μέγεθος αυτοκινήτου, το DART (Double Asteroid Redirection Test) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA).

Το κόστους 330 εκατομμυρίων δολαρίων και βάρους 550 κιλών κυβικού σχήματος ρομποτικό σκάφος DART, αφού διένυσε μια απόσταση περίπου 11 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, από όπου εκτοξεύτηκε το Νοέμβριο του 2021, προορίζεται να συντριβεί – στις 02:14 ώρα Ελλάδας της Τρίτης 27 Σεπτεμβρίου – στον μικρό δορυφόρο Δίμορφο (διαμέτρου 160 μέτρων) του μεγαλύτερου αστεροειδούς Δίδυμου (διαμέτρου περίπου 780 μέτρων). Είναι η πρώτη κρίσιμη «πρόβα» πλανητικής άμυνας σε περίπτωση που ένας τέτοιος διαστημικός βράχος αποτελέσει απειλή για τη Γη στο μέλλον.

Πρόκειται για το πρώτο τεστ μιας τεχνολογίας εκτροπής/αποτροπής ενός δυνητικά καταστροφικού αστεροειδούς. Η πρόσκρουση της διαστημοσυσκευής DART στον αστεροειδή με ταχύτητα περίπου 22.000 χιλιομέτρων την ώρα θα έχει ως στόχο να χρησιμοποιήσει κινητική ενέργεια για να τον εκτρέψει ελαφρά από την τροχιά του. Κάτι ανάλογο μπορεί να χρειαστεί μελλοντικά να γίνει με κάποιον άλλο μεγάλο αστεροειδή που υπάρχει κίνδυνος η τροχιά του να διασταυρωθεί με εκείνη του πλανήτη μας.

Ο «βομβαρδισμός» του Δίμορφου – που θα οδηγήσει στην καταστροφή του DART – αναμένεται να αλλοιώσει ελαφρά την τροχιά του (κατά περίπου 1%), ώστε να περιφέρεται πέριξ του Δίδυμου λίγο πιο κοντά και πιο γρήγορα. Τα τηλεσκόπια από τη Γη θα παρακολουθούν για να δουν κατά πόσο αυτό όντως συνέβη.

Παράλληλα, το DART έχει ήδη απελευθερώσει από τις 11 Σεπτεμβρίου τη μικρή (βάρους 14 κιλών) ιταλικής κατασκευής διαστημοσυσκευή LICIACube που θα πλησιάσει τον Δίμορφο σε απόσταση 55 χιλιομέτρων και με τις κάμερες της θα φωτογραφήσει τις επιπτώσεις της πρόσκρουσης. Το συμβάν θα παρακολουθούν επίσης διάφορα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, μεταξύ των οποίων το James Webb.

Στα χνάρια της αμερικανικής αποστολής θα ακολουθήσει η ευρωπαϊκή αποστολή HERA του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που θα στείλει μια γερμανικής κατασκευής διαστημοσυσκευή, συνοδευόμενη από δύο μικροδορυφόρους (τα cubesats Milani και Juventas), στον Δίδυμο και στον Δίμορφο για να τους μελετήσει πιο προσεκτικά και να δει από πρώτο χέρι τον κρατήρα που θα έχει δημιουργηθεί, καθώς και τις άλλες επιπτώσεις της πρόσκρουσης του DART. Η HERA αναμένεται να εκτοξευθεί το 2024 και να φθάσει στον αστεροειδή και το φεγγάρι του στο τέλος του 2026.

Αν το DART αποτύχει να βρει τον στόχο του, διαθέτει αρκετά καύσιμα για να έχει άλλη μια ευκαιρία μετά από δύο χρόνια να επαναλάβει την προσπάθεια του σε κάποιον άλλο διαστημικό βράχο. Την ευθύνη της αποστολής έχει το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς της Βαλτιμόρης.

Να σημειωθεί πως και η Κίνα ετοιμάζει μια παρεμφερή αποστολή πλανητικής άμυνας στον αστεροειδή Μπενού το 2026.

Οι τηλεοράσεις NASA TV και ESA TV θα μεταδώσουν την πρόσκρουση του DART ζωντανά, καθώς επίσης τα social media (Facebook, Twitter, ΥouTube) της NASA.

Είναι αξιοσημείωτο ότι μέχρι πριν λίγες μέρες κανένας αστρονόμος δεν είχε ιδέα ότι ο αστεροειδής πλησίαζε. Πάντως, ο εν λόγω διαστημικός βράχος με την ονομασία “2002 NF” πέρασε με ασφάλεια δίπλα από τον πλανήτη μας.

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τον ‘ύπουλο’ αστεροειδή στις 4 Ιουλίου με το σύστημα τηλεσκοπίων Pan-STARRS στη Χαβάη. Το μήκος του αστεροειδούς εκτιμάται μεταξύ 5,5 και 12,5 μέτρων, δηλαδή περίπου από ένα λεωφορείο μέχρι ένα κοντέινερ.

Λόγω του μικρού μεγέθους του, ο αστεροειδής δεν πληρούσε τα κριτήρια της NASA για να θεωρηθεί “δυνητικά επικίνδυνος” για τον πλανήτη μας, καθώς για έναν τέτοιο χαρακτηρισμό θα έπρεπε να ξεπερνά τουλάχιστον τα 140 μέτρα. Ο “2022 NF” διαγράφει μια περιφορά πέριξ του Ήλιου κάθε έξι χρόνια.

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ – ΜΠΕ, ο μεγάλος διαστημικός βράχος με την ονομασία «7482 (1994 PC1)» κινείται με ταχύτητα 70.415 χιλιομέτρων την ώρα και δεν θα ξαναπλησιάσει τόσο τη Γη στον αιώνα αυτό, σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έκαναν οι αστρονόμοι της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA). Είχε ανακαλυφθεί το 1994 και διαπιστώθηκε ότι συμπληρώνει μια περιφορά γύρω από τον Ήλιο κάθε 572 μέρες. Το 1933 είχε πλησιάσει περισσότερο τη Γη, σε απόσταση 1,1 εκατ. χλμ., ενώ δεν θα ξαναβρεθεί τόσο κοντά έως το 2105, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της NASA και του Caltcech.

Ο αστεροειδής ταξινομείται από τη NASA ως δυνητικά επικίνδυνος, χαρακτηρισμός που δίνεται σε κάθε αστεροειδή διαμέτρου άνω των 140 μέτρων, ο οποίος πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των 7,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από την τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Μια μεγαλύτερη κατηγορία είναι τα Κοντινά στη Γη Αντικείμενα (Near-Earth Objects-NEO), τα οποία πλησιάζουν σε απόσταση μικρότερη των 50 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από την τροχιά της Γης.

Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί περίπου 28.000 ΝΕΟ, ενώ γύρω στα 3.000 νέα ΝΕΟ ανακαλύπτονται κάθε χρόνο. Καθώς νέα ισχυρότερα τηλεσκόπια θα προστεθούν τα επόμενα χρόνια, ο αριθμός των ΝΕΟ αναμένεται να διευρυνθεί περαιτέρω. Τα αντικείμενα στον κατάλογο των ΝΕΟ εκτιμάται – με βάση υπολογισμούς της τροχιάς τους – ότι δεν συνιστούν απειλή για τον πλανήτη μας μέσα στα επόμενα 100 χρόνια.

Ο αστεροειδής, ο οποίος είχε ανακαλυφθεί το 1982 και είναι λίγο μεγαλύτερος από τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι, έχει ωοειδές σχήμα με μήκος περίπου 330 μέτρων και ταχύτητα 23.700 χιλιομέτρων την ώρα. Θα πλησιάσει αυτήν τη φορά περισσότερο από ό,τι είχε κάνει τα προηγούμενα 20 χρόνια, αλλά και πάλι θα παραμείνει σε απόσταση ασφαλείας περίπου 3,86 εκατομμυρίων χιλιομέτρων ή δέκα φορές την απόσταση Σελήνης-Γης.

Οι κάλπες του ΚΙΝΑΛ “βγάζουν” απαντήσεις στα ερωτήματα του ΣΥΡΙΖΑ

Η NASA χαρακτηρίζει ως «κοντινό στη Γη αντικείμενο» οποιοδήποτε σώμα πλησιάζει τη Γη σε απόσταση μικρότερη των 193 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και ως «δυνητικά επικίνδυνο» οποιοδήποτε πλησιάζει τον πλανήτη μας σε απόσταση μικρότερη των 7,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.

Ο Νηρέας πλησιάζει τη Γη περίπου κάθε δέκα χρόνια και η επόμενη προσέγγισή του αναμένεται το 2031. Το 2060 αυτός ο αστεροειδής εκτιμάται ότι θα πλησιάσει πολύ περισσότερο, σε απόσταση περίπου 1,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (τρεις φορές η απόσταση Γης-Σελήνης).

Ο Νηρέας αποτελεί και πιθανό μελλοντικό στόχο εξορυκτικής-μεταλλευτικής δραστηριότητας στο διάστημα, καθώς εκτιμάται ότι διαθέτει νικέλιο, σίδηρο και κοβάλτιο συνολικής αξίας 4,71 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πάντως, δεν υπάρχει κίνδυνος να πέσει στη Γη, σύμφωνα με τους επιστήμονες του Κέντρου Μελετών Κοντινών στη Γη Αντικειμένων (CNEOS) του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA.

Η Σελήνη βρίσκεται σε μία μέση απόσταση 384.000 χιλιομέτρων από τη Γη (ή περίπου 30 φορές το μέγεθος του πλανήτη μας) και, συγκριτικά, ο αστεροειδής -ο οποίος ανακαλύφθηκε μόλις στις 18 Σεπτεμβρίου από αστεροσκοπείο της Αριζόνα- θα περάσει σε απόσταση περίπου όσο δύο φορές η Γη, ακόμη πιο κοντά από ό,τι κινούνται πολλοί μετεωρολογικοί και άλλοι γεωστατικοί δορυφόροι.

Η κοντινή προσέγγιση του «2020 SW» στη Γη -με ταχύτητα περίπου 28.000 χιλιομέτρων την ώρα, πιθανώς πάνω από την Αυστραλία ή τη Νέα Ζηλανδία- θα γίνει αύριο στις 14:00 ώρα Ελλάδας και θα έχει επιπτώσεις για τον αστεροειδή, καθώς η βαρύτητα του πλανήτη μας θα μεταβάλει την τροχιά του. Δεν αναμένεται να πλησιάσει ξανά τη Γη πριν τον Ιούνιο του 2029, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του JPL.

Ο αστεροειδής – ο οποίος ολοκληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο κάθε 372 μέρες (το «έτος» του είναι λίγες ημέρες μεγαλύτερο από το γήινο)- θα γίνει φωτεινότερος όσο πλησιάζει τη Γη, αλλά δεν θα είναι ποτέ ορατός με γυμνό μάτι. Θα χρειάζεται έστω ένα μικρό τηλεσκόπιο διαμέτρου έξι έως οκτώ ίντσες για την παρατήρησή του και ο αστεροειδής, ο οποίος κινείται προς τον αστερισμό των Ιχθύων, θα φαίνεται σαν ένα πολύ αργά κινούμενο άστρο.