Ο Τζέιμς επιλέχθηκε να συμμετάσχει σε κλινική δοκιμή που εξέταζε αν μια καθημερινή δόση ασπιρίνης (ακετυλοσαλικυλικού οξέος) μπορεί να προστατεύσει από την ανάπτυξη καρκίνου.

Περίπου το 80% των ατόμων με σύνδρομο Lynch εμφανίζουν καρκίνο του εντέρου στη διάρκεια της ζωής τους. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, τα δεδομένα για τον Τζέιμς είναι ενθαρρυντικά.

«Λαμβάνει ασπιρίνη εδώ και 10 χρόνια και δεν έχει εμφανίσει καρκίνο», λέει ο καθηγητής κλινικής γενετικής Τζον Μπερν από το Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ, που ηγήθηκε της μελέτης.

Πράγματι, υπάρχουν εδώ και καιρό ενδείξεις ότι το φάρμακο μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες εξάπλωσης ή ακόμη και εμφάνισης του καρκίνου του παχέος εντέρου. Τον τελευταίο χρόνο, μια σειρά από δοκιμές και μελέτες έχουν ενισχύσει αυτή την υπόθεση. Ορισμένες χώρες έχουν ήδη εντάξει την ασπιρίνη στις οδηγίες τους ως πρώτη γραμμή πρόληψης για άτομα υψηλού κινδύνου- αν και οι ειδικοί τονίζουν ότι αυτό πρέπει να γίνεται μόνο υπό την επίβλεψη γιατρού.

Οι αρχαίες ρίζες της ασπιρίνης

Τα τελευταία ευρήματα προσφέρουν μια αξιοσημείωτη νέα ανατροπή στην ιστορία ενός από τα παλαιότερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα. Στα τέλη του 19ου αιώνα, αρχαιολόγοι εντόπισαν πήλινες πινακίδες ηλικίας 4.400 ετών από την αρχαία μεσοποταμιακή πόλη Νιπούρ, στο σημερινό Ιράκ, οι οποίες περιείχαν λίστες με φάρμακα που είχαν παρασκευαστεί από φυτικές, ζωικές και ορυκτές ουσίες. Μεταξύ αυτών ήταν και μια ουσία που προέρχεται από την ιτιά. Τώρα γνωρίζουμε ότι αυτή περιέχει μια χημική ουσία που ονομάζεται σαλικίνη, την οποία το σώμα μπορεί να μετατρέψει σε σαλικυλικό οξύ που βοηθά στην καταπράυνση του πόνου. Είναι πολύ παρόμοια σε δομή με τη σύγχρονη ασπιρίνη – το ακετυλοσαλικυλικό οξύ – αλλά ερεθίζει το στομάχι. Άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί – συμπεριλαμβανομένων των Αιγυπτίων, των Ελλήνων και των Ρωμαίων – επίσης χρησιμοποιούσαν τη θεραπεία αυτή.

Η σύγχρονη μελέτη της ουσίας ξεκίνησε το 1763, όταν ο Άγγλος κληρικός Έντουαρντ Στόουν περιέγραψε τις αντιπυρετικές ιδιότητες του φλοιού ιτιάς. Περίπου έναν αιώνα αργότερα, οι επιστήμονες κατάφεραν να συνθέσουν το σαλικυλικό οξύ σε μια λιγότερο διαβρωτική μορφή, το ακετυλοσαλικυλικό οξύ, το οποίο κυκλοφόρησε στην αγορά η Bayer. Τον 20ό αιώνα, παρατηρήθηκαν και απρόσμενα οφέλη της ασπιρίνης στην πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων, καθώς αραιώνει το αίμα και μειώνει τη δημιουργία θρόμβων.

Το 2010, ο Πίτερ Ρόθγουελ, καθηγητής κλινικής νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επανεξέτασε τα δεδομένα για την ασπιρίνη ως πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων. Στις αναλύσεις του, το φάρμακο φάνηκε να μειώνει τόσο τη συχνότητα εμφάνισης όσο και την εξάπλωση του καρκίνου.

Η πρόκληση της τεκμηρίωσης στον γενικό πληθυσμό

Η απόδειξη ότι η ασπιρίνη μπορεί να προλαμβάνει τον καρκίνο στον γενικό πληθυσμό είναι ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς οι ιδανικές κλινικές δοκιμές θα απαιτούσαν μεγάλους πληθυσμούς, ομάδες ελέγχου με placebo και παρακολούθηση για δεκαετίες μέχρι να εμφανιστούν επαρκή περιστατικά. Λόγω του χρόνου και του κόστους που απαιτείται, τέτοιες μελέτες θεωρούνται πρακτικά σχεδόν αδύνατες, όπως επισημαίνει η Άννα Μάρτλινγκ, καθηγήτρια χειρουργικής στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Σουηδία.

Για αυτόν τον λόγο, οι επιστήμονες έχουν στρέψει την προσοχή τους σε συγκεκριμένες ομάδες, όπως σε εκείνους που έχουν ήδη νοσήσει με καρκίνο ή σε εκείνους που είναι γενετικά επιρρεπείς στην εμφάνισή του.

Κλινικές δοκιμές και νέα δεδομένα

Το 2020, ο Μπερν δημοσιοποίησε τα αποτελέσματα μιας τυχαιοποιημένης ελεγχόμενης μελέτης με τη συμμετοχή 861 ασθενών με σύνδρομο Lynch. Η δεκαετής παρακολούθηση έδειξε ότι όσοι λάμβαναν καθημερινά 600 mg ασπιρίνης για τουλάχιστον δύο χρόνια μείωσαν περίπου στο μισό τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Η ομάδα του έκτοτε διεξήγαγε μια δεύτερη δοκιμή, η οποία βρίσκεται υπό αξιολόγηση από ομοτίμους. Τα πρώτα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι μια πολύ χαμηλότερη δόση ασπιρίνης (75-100 mg) είναι εξίσου αποτελεσματική – αν όχι περισσότερο. Η χαμηλή δόση (75-100mg) είναι παρόμοια με αυτή που λαμβάνουν οι άνθρωποι για την πρόληψη καρδιαγγειακών επεισοδίων. Αυτό έχει σημασία, καθώς η ασπιρίνη μπορεί να έχει δυσάρεστες παρενέργειες, όπως δυσπεψία, εσωτερική αιμορραγία, έλκος στομάχου, ακόμη και εγκεφαλική αιμορραγία, και η χαμηλότερη δόση μπορεί να γίνει πολύ καλύτερα ανεκτή.

Τα ευρήματα ήδη διαμορφώνουν τις πολιτικές δημόσιας υγείας

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι κατευθυντήριες οδηγίες έχουν ήδη αναθεωρηθεί με βάση τα ευρήματά μας, επισημαίνει ο Μπερν. Από το 2020, συνιστούν στα άτομα με σύνδρομο Lynch να ξεκινούν τη λήψη ασπιρίνης περίπου από την ηλικία των 20 ετών, ή από τα 35 στις λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις.

Δεδομένων αυτών των αποτελεσμάτων, είναι φυσικό να αναρωτηθούμε εάν η ασπιρίνη θα μπορούσε να ωφελήσει άλλες ομάδες ασθενών. Η Μάρτλινγκ έχει διερευνήσει εάν η ασπιρίνη μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο μετάστασης σε άτομα που έχουν ήδη διαγνωστεί με καρκίνο του παχέος εντέρου. Η ομάδα της επικεντρώθηκε σε άτομα με κοινές μεταλλάξεις στους όγκους του εντέρου ή του ορθού.

Η τριετής τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή περιλάμβανε 2.980 ασθενείς, με τη μία ομάδα να λαμβάνει 160 mg ασπιρίνης ημερησίως, ξεκινώντας εντός τριών μηνών από την επέμβαση, και την άλλη να λαμβάνει εικονικό φάρμακο. Η ομάδα που έλαβε ασπιρίνη είχε λιγότερο από το μισό κίνδυνο υποτροπής – ένα πολύ σημαντικό μέγεθος επίδρασης. Επιπλέον, τόσο οι μελέτες της Μάρτλινγκ όσο και του Μπερν κατέγραψαν ελάχιστες περιπτώσεις ανεπιθύμητων ενεργειών στους συμμετέχοντες που έλαβαν ασπιρίνη.

Η μελέτη της Μάρτλινγκ, που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2025, οδήγησε άμεσα σε αλλαγές στην κλινική πρακτική στη Σουηδία. Από τον Ιανουάριο του 2026, οι ασθενείς με καρκίνο του εντέρου υποβάλλονται σε έλεγχο για τις συγκεκριμένες μεταλλάξεις και, εφόσον τις φέρουν, τους χορηγείται χαμηλή δόση ασπιρίνης.

Στοχευμένες μελέτες σε ομάδες υψηλού κινδύνου

Δεν είναι ακόμη σαφές εάν η ασπιρίνη θα μπορούσε να προστατεύσει τους ασθενείς και από άλλους καρκίνους – αλλά σύντομα μπορεί να έχουμε κάποιες απαντήσεις. Η Ρουθ Λάνγκλεϊ, καθηγήτρια ογκολογίας και ιατρικών δοκιμών στο University College London, διεξάγει αυτή τη στιγμή μια μεγάλη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή με 11.000 συμμετέχοντες που διαγνώστηκαν με καρκίνο του παχέος εντέρου, του μαστού, του οισοφάγου ή του προστάτη στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και την Ινδία. Η ομάδα της θα εξετάσει την επίδραση μιας ημερήσιας προληπτικής δόσης ασπιρίνης 100mg ή 300mg και ελπίζει να έχει αποτελέσματα τον επόμενο χρόνο.

Πρόσφατη μελέτη του Ραχούλ Ροϊτσαουντούρι, καθηγητή ανοσολογίας του καρκίνου στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, υποδεικνύει την ύπαρξη ενός ακόμη μηχανισμού, στον οποίο εμπλέκεται ένα γονίδιο που παρεμποδίζει τα Τ-κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να εντοπίζουν και να εξουδετερώνουν μεταστατικά καρκινικά κύτταρα. Διαπίστωσαν ότι το συγκεκριμένο γονίδιο μπορεί να ενεργοποιείται από έναν παράγοντα πήξης, τη θρομβοξάνη Α2, η οποία συμβάλλει στον σχηματισμό θρόμβων αίματος όταν το σώμα υφίσταται τραυματισμό. Δεδομένου ότι η ασπιρίνη αναστέλλει τη θρομβοξάνη, μπορεί επομένως να κάνει τα καρκινικά κύτταρα πιο ορατά στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ωστόσο, η εν λόγω μελέτη διεξήχθη σε ποντίκια, επομένως δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν τα αποτελέσματα θα ισχύουν και για τους ανθρώπους.

Παρότι τα ευρήματα είναι ενθαρρυντικά, η προληπτική χρήση ασπιρίνης δεν συνιστάται για όλους, καθώς μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες όπως αιμορραγίες και έλκη. Οι ειδικοί τονίζουν ότι η χρήση της πρέπει να γίνεται μόνο από συγκεκριμένες ομάδες υψηλού κινδύνου και πάντα υπό ιατρική καθοδήγηση.

Ο Τραμπ χαρακτήρισε την υγεία του «εξαιρετική», τονίζοντας ότι η ενέργεια και η αντοχή του οφείλονται περισσότερο στα «πολύ καλά γονίδια» του, παρά σε υγιεινή διατροφή ή πειθαρχημένο τρόπο ζωής. Όπως παραδέχτηκε, η παρουσία του junk food, και μάλιστα από τα McDonald’s, παραμένει συχνά στο καθημερινό του μενού.

Η συνέντευξη αποκάλυψε τις βαθιές διαφωνίες του με τους θεράποντες ιατρούς του. Ο Αμερικανός πρόεδρος παραδέχθηκε ότι καταναλώνει 325 mg ασπιρίνης καθημερινά, δόση τετραπλάσια από τη συνήθη προληπτική, παρά τις επίμονες παραινέσεις των γιατρών να τη μειώσει. Όπως είπε, η αυξημένη λήψη προκαλεί μελανιές που καλύπτει με μακιγιάζ, «σε 10 δευτερόλεπτα», και αποφεύγει να αλλάξει συνήθειες εξαιτίας «δεισιδαιμονιών».

Αναφερόμενος στον πρόσφατο εκτενή προληπτικό έλεγχο στον οποίο υποβλήθηκε, ο Τραμπ παραδέχτηκε ότι δημιούργησε ενόχληση και πολιτική φθορά, καθώς έδωσε τροφή στους επικριτές του να εστιάσουν στην κατάσταση της υγείας του. Μάλιστα, για εβδομάδες επέμενε εσφαλμένα πως έκανε μαγνητική τομογραφία, ενώ επρόκειτο για αξονική, γεγονός που δημιούργησε περαιτέρω σύγχυση.

Η διάγνωση χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας και οιδήματος στα πόδια τον οδήγησε στη σύσταση για ειδικές κάλτσες συμπίεσης, τις οποίες όμως σταμάτησε να χρησιμοποιεί, δηλώνοντας απλώς ότι «δεν του άρεσαν». Σε ό,τι αφορά τη φυσική δραστηριότητα, αποφεύγει συστηματικά την άσκηση, και παραδέχεται ότι το μόνο που αντέχει να κάνει είναι «το γκολφ, γιατί δεν με κουράζει».

Την ίδια στιγμή, το πρόγραμμα εργασίας του, που ξεκινά γύρω στις 10:00 το πρωί και ολοκληρώνεται περίπου στις 7-8 το βράδυ, παραμένει πυκνό, ενώ συχνά στέλνει μηνύματα σε συνεργάτες ή πρόσωπα που εμφανίστηκαν στο Fox News ακόμη και στις 2:00 τα ξημερώματα, όπως είπε.

Καταλήγοντας, ο Τραμπ επιμένει ότι, παρά τις προειδοποιήσεις των γιατρών, οι επιλογές του τον δικαιώνουν. «Τα γονίδιά μου είναι ο λόγος που αντέχω, όχι η πειθαρχία».

Ο συσχετισμός της  ασπιρίνης  με την καρδιακή ανεπάρκεια αποτελούσε έως τώρα ένα αμφιλεγόμενο θέμα. Μία νέα  διεθνής μεγάλη επιστημονική μελέτη, είναι η  πρώτη που κάνει αυτήν τη συσχέτιση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μπλέριμ Μουτζάτζ του γερμανικού Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ, οι οποίοι έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «ESC Heart Failure» της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για 30.827 άτομα από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, με μέση ηλικία 67 ετών και με σχετικά αυξημένο κίνδυνο για να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια.

Νέο “χτύπημα” Μπατζελή :Κάτι δεν πάει καλά και πρέπει να το κοιτάξεις

Οι 7.700 (ποσοστό 25%) έπαιρναν ασπιρίνη, ενώ σε βάθος πενταετίας 1.330 άτομα εμφάνισαν καρδιακή ανεπάρκεια. Η ανάλυση έδειξε ότι όσοι έπαιρναν ασπιρίνη είχαν 26% μεγαλύτερο κίνδυνο για διάγνωση καρδιακής ανεπάρκειας. Στους ανθρώπους χωρίς καρδιαγγειακή νόσο ο κίνδυνος καρδιακής ανεπάρκειας λόγω χρήσης ασπιρίνης ήταν αυξημένος κατά 27%.

«Είναι η πρώτη μελέτη που δείχνει ότι ανάμεσα στα άτομα με τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου για καρδιακή ανεπάρκεια, όσοι παίρνουν ασπιρίνη, είναι πιθανότερο να αναπτύξουν στη συνέχεια αυτήν την πάθηση, σε σχέση με όσους δεν παίρνουν ασπιρίνη. Μολονότι τα ευρήματα χρειάζονται επιβεβαίωση, δείχνουν ότι η πιθανή σχέση ανάμεσα στην ασπιρίνη και στην καρδιακή ανεπάρκεια πρέπει να διευκρινιστεί», δήλωσε ο Μουτζάτζ.

«Μεγάλες διεθνείς τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες σε ενήλικες με κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας χρειάζονται για να επαληθεύσουν αυτά τα αποτελέσματα. Όμως έως τότε οι παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι η ασπιρίνη πρέπει να συνταγογραφείται με επιφύλαξη σε όσους ήδη έχουν καρδιακή ανεπάρκεια ή παράγοντες κινδύνου για να την εμφανίσουν», πρόσθεσε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η μελέτη RECOVERY αποτελεί μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, στην οποία εξετάζονται διάφορες πιθανές θεραπείες που μπορεί να βελτιώσουν την έκβαση σε νοσηλευόμενους ασθενείς με νόσο COVID-19. Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ελένη Κορομπόκη και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), συνοψίζουν τα κύρια ευρήματα της μελέτης.

Περικαρδίτιδα λόγω εμβολιασμού;: Τα CDC σήμαναν συναγερμό – “Δυσκαμψία” στην ελληνική εμβολιαστική πολιτική

Οι ασθενείς με νόσο COVID-19 βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης, με συχνότερη επιπλοκή την πνευμονική εμβολή. Μεταξύ του Νοεμβρίου 2020 και Μαρτίου 2021, η μελέτη RECOVERY συμπεριέλαβε περίπου 15.000 νοσηλευόμενους ασθενείς για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ασπιρίνης ως αντιθρομβωτικού φαρμάκου. Η ασπιρίνη είναι ευρέως διαδεδομένο αντιθρομβωτικό φάρμακο και χρησιμοποιείται για την ελάττωση της δημιουργίας θρόμβων σε διάφορα νοσήματα.

Συνολικά 7,351 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν 150 mg ασπιρίνης μια φορά ημερησίως έναντι 7,541 ασθενών που έλαβαν τη συνήθη θεραπεία για τη νόσο COVID-19.

Στη μελέτη δεν φάνηκε ότι η χορήγηση ασπιρίνης μείωσε τη θνητότητα σε νοσηλευόμενους ασθενείς με νόσο COVID-19. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στο πρωτογενές καταληκτικό σημείο της μελέτης που ήταν η θνητότητα την ημέρα 28 από την έναρξη των συμπτωμάτων (17% στο σκέλος της ασπιρίνης έναντι 17% στο σκέλος που έλαβε τη συνήθη θεραπεία).

Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια σε όλες τις προγραμματισμένες αναλύσεις διαφόρων υποομάδων ασθενών. Οι ασθενείς που έλαβαν ασπιρίνη είχαν μια ελαφρώς μειωμένη διάρκεια νοσηλείας (μέση διάρκεια νοσηλείας 8 ημέρες σε όσους έλαβαν ασπιρίνη έναντι 9 ημερών για τους ασθενείς που έλαβαν συνήθη θεραπεία). Ένα μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών έλαβε εξιτήριο εντός των 28 ημερών στο σκέλος της ασπιρίνης (75% έναντι 74%) χωρίς ωστόσο το εύρημα αυτό να είναι επαρκές ώστε να δικαιολογήσει την ευρεία χορήγηση ασπιρίνης σε νοσηλευόμενους ασθενείς με νόσο COVID-19.

Μεταξύ εκείνων που δεν υποστηρίζονταν με μηχανικό αερισμό κατά την ένταξη στη μελέτη δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στο ποσοστό των ασθενών που χρειάστηκαν διασωλήνωση ή κατέληξαν από τη νόσο (21% έναντι 22%). Για κάθε 1000 ασθενείς που έλαβαν ασπιρίνη περίπου 6 περισσότεροι ασθενείς εμφάνισαν μείζονα αιμορραγία και περίπου 6 λιγότεροι ασθενείς παρουσίασαν θρομβοεμβολικό επεισόδιο.

Συμπερασματικά, η μελέτη RECOVERY δεν έδειξε όφελος στη μείωση της θνητότητας από τη χορήγηση ασπιρίνης για την πρόληψη θρομβοεμβολικών επεισοδίων.

Το 120 ετών φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως για την αραίωση του αίματος σε ασθενείς με καρδιακές παθήσεις, δεν μετέβαλε τη θνησιμότητα μετά από κλινικές δοκιμές ενός μήνα στις οποίες συμμετείχαν σχεδόν 15.000 εθελοντές.

Οι ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε ασπιρίνη πήραν εξιτήριο μία ημέρα νωρίτερα, σε σύγκριση με αυτούς που δεν έπαιρναν καθημερινά δόση ασπιρίνης, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Σύμφωνα με το Bloomberg, οι γιατροί ήλπιζαν ότι η ασπιρίνη θα μπορούσε να βοηθήσει στην καταπολέμηση των θρόμβων αίματος που μπορεί να δημιουργήσει η Covid-19 στους πνεύμονες, αλλά τα αποτελέσματα της δοκιμής υποδηλώνουν ότι το φάρμακο θα ενταχθεί στον μακρύ κατάλογο των θεραπειών που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση του κορονοϊού, όπως το φάρμακο για την ελονοσία υδροξυχλωροκίνη και τα φάρμακα για τον ιό HIV ριτοναβίρη και λοπιναβίρη.

Θεαματικές εξελίξεις για τον ιό – Επιβεβαίωση από AstraZeneca: Το εμβόλιο της Οξφόρδης προκάλεσε ανοσοαπόκριση

Όπως αναφέρουν, μέχρι σήμερα καμία μελέτη δεν έχει αξιολογήσει εάν η χρήση ασπιρίνης σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο διασωλήνωσης και μηχανικού αερισμού, εισαγωγής σε ΜΕΘ και θνησιμότητας εντός του νοσοκομείου, αν και είναι ένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιούν πολλοί ασθενείς, οι οποίοι θα χρειαστούν νοσηλεία για COVΙD-19.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 412 νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID-19 (μέση ηλικίας 55 ετών και 59,2% άνδρες) από μία βάση δεδομένων, η οποία περιέχει πληροφορίες για ασθενείς με COVID-19 από τέσσερα μεγάλα νοσοκομεία των ΗΠΑ. Από τους ασθενείς, οι 314 (76,3%) δεν λάμβαναν ασπιρίνη. Από αυτούς που έλαβαν ασπιρίνη, το 75,5% τη λάμβανε πριν από την εισαγωγή στο νοσοκομείο και το 86,7% την έλαβε εντός 24 ωρών από την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Η μέση δόση της ασπιρίνης ήταν 81 mg και η διάμεση διάρκεια θεραπείας ήταν έξι ημέρες.

Οι ασθενείς που έλαβαν ασπιρίνη είχαν σημαντικά σε υψηλότερα ποσοστά ιστορικό υπέρτασης, διαβήτη τύπου 2, στεφανιαίας νόσου και νεφρικής νόσου. Το ποσοστό των ασθενών σε κάθε ομάδα που έλαβαν αζιθρομυκίνη, πλάσμα από αναρρώσσαντες, δεξαμεθαζόνη, θεραπευτική δόση ηπαρίνης, υδροξυχλωροκίνη, remdesivir και tocilizumab δεν διέφερε.

Η χρήση ασπιρίνης συσχετίστηκε με μικρότερη συχνότητα ανάγκης για μηχανικό εξαερισμό και είσοδο σε ΜΕΘ, αλλά δεν εμφάνισε συσχέτιση με τη θνησιμότητα κατά τη διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο. Επίσης, δεν υπήρχαν διαφορές στις μείζονες αιμορραγίες ή την κλινικά εμφανή θρόμβωση μεταξύ των χρηστών ασπιρίνης και των ασθενών που δεν έλαβαν ασπιρίνη.

Με βάση την πιθανή επίδραση της ασπιρίνης στην αποφυγή μηχανικού αερισμού σε ασθενείς με COVID-19, αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να είναι κλινικά σημαντικά, όπως τονίζουν οι κθηγητές του ΕΚΠΑ. Η COVID-19 σχετίζεται με υπερπηκτικότητα και μικροθρομβώσεις στο αγγειακό δίκτυο των πνευμόνων. Αυτή η επιπλοκή είναι μία από τις συχνότερες και σοβαρότερες στην COVID-19 και σχετίζεται σαφώς με αυξημένη θνητότητα, διαταραχές στον αερισμό και απώτερες επιπλοκές. Η ασπιρίνη έχει γνωστή αντι-αιμοπεταλιακή δράση και πιθανώς μπορεί να μετριάσει τον κίνδυνο αυτών των σοβαρών επιπλοκών, ακόμα και χορηγούμενη επιπλέον της ηπαρίνης. Η ασπιρίνη είναι φθηνή, ευρέως διαθέσιμη και έχει ένα καλά περιγραφόμενο προφίλ ασφάλειας. Αυτά τα χαρακτηριστικά, σε συνδυασμό με τα πιλοτικά δεδομένα της μελέτης, υποστηρίζουν την περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου της χαμηλής δόσης ασπιρίνης ως δυνητικά συμπληρωματικής θεραπείας στην COVID-19.