Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Αρχιεπισκοπή Αθηνών για την επίθεση σε άγαλμα του Ιησού στον Λίβανο, ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υπογράμμισε ότι ο Χριστός δεν χρησιμοποίησε βία, ούτε ηγήθηκε στρατιωτικών ενεργειών, αλλά δίδαξε την αγάπη, τη μετάνοια και τη συγχώρεση, ενώ θυσιάστηκε για τη σωτηρία όλης της ανθρωπότητας.

Επικαλέστηκε, επίσης, την βιβλική ρήση «ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι», καθώς και τον χαρακτηρισμό της Παλαιάς Διαθήκης ως «παιδαγωγόν εις Χριστόν» από τον Απόστολο Παύλο, τονίζοντας τη διαχρονική πνευματική τους σημασία.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η άμεση καταδίκη του περιστατικού από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι ο πόλεμος εντείνει τα φαινόμενα βίας και οργής, έχει δε, δυστυχώς, πολύ συχνά αθώα θύματα και δη μικρά παιδιά, υπενθυμίζοντας τον θάνατο 168 μαθητριών και μαθητών στην πόλη Μινάμπ του Ιράν.

Κλείνοντας, τόνισε ότι η Εκκλησία προσεύχεται διαρκώς υπέρ της ειρήνης σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και για την ειρήνη στην ψυχή κάθε ανθρώπου.

«Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, ο άνθρωπος αναζητεί πάλι σημεία προσανατολισμού αναζητεί κάτι σταθερό, κάτι αληθινό, κάτι που να δίδει νόημα και ελπίδα. Και εκεί ακριβώς επανέρχονται τα σύμβολα, όχι ως απλά σχήματα ή ιστορικά κατάλοιπα, αλλά ως ζωντανές μαρτυρίες νοήματος και ζωής», προσθέτει.

Ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας εμφατικά σημειώνει ότι «Για την Εκκλησία τα σύμβολα δεν είναι ιδεολογικά εμβλήματα, αλλά φορείς ζωής. Το βαθύτερο νόημα του Σταυρού δεν είναι η δύναμη, αλλά η θυσιαστική του αγάπη. Γι’ αυτό και ο Σταυρός, το ‘Αγιο Φως, η Ανάσταση δεν επιβάλλονται, αλλά προσκαλούν. Δεν χωρίζουν, αλλά ανοίγουν δρόμο κοινωνίας».

Το μήνυμα του Αρχιεισκόπου Ιερώνυμου

«Αδελφοί μου και παιδιά μου εν Κυρίω αγαπητά,

Χριστός Ανέστη!

Ζούμε σε καιρούς όπου ο άνθρωπος δοκιμάζεται τόσο από τον φόβο που γεννά η ανασφάλεια του κόσμου όσο και από την αβεβαιότητα της σημερινής εποχής: πόλεμοι, συγκρούσεις, ταραχές και απειλές σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα και βαραίνουν την καρδιά πολλών. Η αγωνία για το μέλλον γίνεται συχνά σιωπηλή κραυγή μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, ο άνθρωπος αναζητεί πάλι σημεία προσανατολισμού· αναζητεί κάτι σταθερό, κάτι αληθινό, κάτι που να δίδει νόημα και ελπίδα. Και εκεί ακριβώς επανέρχονται τα σύμβολα, όχι ως απλά σχήματα ή ιστορικά κατάλοιπα, αλλά ως ζωντανές μαρτυρίες νοήματος και ζωής.

Το σύμβολο δεν είναι ποτέ κλειστό στον εαυτό του· πάντοτε δείχνει πέρα από το ορατό. Ενώνει το παρόν με το βάθος της μνήμης και στηρίζει την πορεία του ανθρώπου προς το μέλλον. Όταν όμως αποκοπεί από την αλήθεια που φέρει, όταν χρησιμοποιηθεί ως όπλο ή ως μέσον επιβολής, τότε χάνει την δύναμή του και παραμορφώνεται.

Για την Εκκλησία τα σύμβολα δεν είναι ιδεολογικά εμβλήματα, αλλά φορείς ζωής. Το βαθύτερο νόημα του Σταυρού δεν είναι η δύναμη, αλλά η θυσιαστική του αγάπη. Γι’ αυτό και ο Σταυρός, το ‘Αγιο Φως, η Ανάσταση δεν επιβάλλονται, αλλά προσκαλούν. Δεν χωρίζουν, αλλά ανοίγουν δρόμο κοινωνίας.

Προς όλους εκείνους που φοβούνται, που ανησυχούν, που βλέπουν τον κόσμο να γίνεται ασταθής και επικίνδυνος, η Εκκλησία δεν έχει να προσφέρει ψευδαισθήσεις, αλλά ελπίδα αληθινή ότι:

– το κακό δεν έχει τον τελευταίο λόγο,

– η βία δεν μπορεί να καταργήσει την αγάπη,

– καμία σύγκρουση δεν μπορεί να σβήσει το Φως που ανατέλλει από τον Τάφο και να επισκιάσει το γεγονός της Ανάστασης του Χριστού και

– η αληθινή ασφάλεια του ανθρώπου εδράζεται στην βεβαιότητα ότι ο Θεός παραμένει παρών μέσα στην ιστορία.

Γι’ αυτό και οφείλουμε να διαφυλάξουμε τα σύμβολά μας ως γέφυρες ελπίδος, νοήματος και συμφιλίωσης, γενόμενοι και εμείς φορείς του φωτός και της ειρήνης, δηλαδή της Ανάστασης, όπου κι αν βρισκόμαστε.

Σας εύχομαι πατρικά η χάρις του Αναστάντος Κυρίου να στηρίζει τις καρδιές σας, να διαλύει τον φόβο και να χαρίζει ειρήνη στον κόσμο και στην ύπαρξη του καθενός μας.

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!»

Επί της υποδοχής του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, ήταν ο γενικός διευθυντής της «Αποστολής», Κωνσταντίνος Δήμτσας με συνεργάτες και το προσωπικό, ενώ παρέστη και ο αντιπρύτανης Διοικητικών Υποθέσεων, Φοιτητικής Μέριμνας και Διά Βίου Μάθησης του ΕΚΠΑ, καθηγητής Χρήστος Καραγιάννης.

«Η προσφορά του έργου σας, το έχω ξαναπεί, είναι σημαντική για την Εκκλησία. Παρακολουθούμε με πολύ ενδιαφέρον και τα μεγάλα πράγματα και τα μικρότερα και τα καθημερινά. Ό,τι έχετε καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια αποτελεί πηγή ελπίδας και έμπρακτης αγάπης προς τους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας. Είναι παράδειγμα όλα όσα έχετε προσφέρει με αξιοπρέπεια και ελπίδα για ουσιαστική βοήθεια. Όσο εργάζεστε με έμπρακτη αγάπη παράγετε ελπίδα». Με αυτά τα λόγια, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εξέφρασε την εκτίμηση και τις ευχές του προς τον γενικό διευθυντή του Φιλανθρωπικού Οργανισμού «Αποστολή», Κωνσταντίνο Δήμτσα, και το προσωπικό, για τη νέα χρονιά.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης κοπής της πρωτοχρονιάτικης βασιλόπιτας, στα γραφεία της Κεντρικής Διοίκησης, ο αρχιεπίσκοπος τόνισε ακόμη: «Συνεχίστε όπως ακριβώς μέχρι τώρα. Καλή δύναμη, υπομονή στις δυσκολίες, κουράγιο στη συνέχεια, διότι έχετε καταφέρει πολλά και είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρετε ακόμη περισσότερα. Η συνεισφοράς σας μετατρέπεται καθημερινά σε μια ζωντανή μαρτυρία αλληλεγγύης. Αποδεικνύετε με τον αγώνα σας όλα αυτά τα χρόνια ότι η αγάπη με την οποία εργάζεστε, είναι η ισχυρότερη δύναμη κοινωνικής συνοχής».

Το 2025, η «Αποστολή» πραγματοποίησε αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας και διένειμε 237 τόνους τροφίμων, (επιπροσθέτως, είδη ατομικής υγιεινής, καθαριστικά, χαρτικά και κλινοσκεπάσματα), στηρίζοντας Ιερές Μητροπόλεις, Ιερούς Ναούς, γηροκομεία, συλλόγους παραπληγικών και πολυτέκνων, ιδρύματα, αστέγους και μαθητές ακριτικών σχολείων. Επιπλέον, υγειονομικό υλικό προσφέρθηκε σε νοσοκομεία, ενώ ενισχύθηκαν 216 οικογένειες ακριτικών περιοχών που απέκτησαν παιδί με όλα τα απαραίτητα βρεφικά είδη για ένα χρόνο. Μοιράστηκαν επίσης σε μαθητές 4.820 σχολικές τσάντες.

Τη βοήθεια και τη στήριξη της «Αποστολής» σε συνεργασία με τον International Orthodox Christian Charities (IOCC) έλαβαν επίσης: 26 πολύ μικρές επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται στον πρωτογενή και μεταποιητικό τομέα σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι οποίες έλαβαν δωρεάν παραγωγικό μηχανολογικό εξοπλισμό, καθώς και επαγγελματική καθοδήγηση, 17 υπότροφοι σπουδαστές από όλη τη χώρα με δωρεάν προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης διετούς διάρκειας σε ιδιωτικές σχολές ανώτερης επαγγελματικής εκπαίδευσης και 51 ενήλικες, που εκπαιδεύτηκαν στην απόκτηση νέων δεξιοτήτων μέσω δωρεάν σεμιναρίων επαγγελματικής κατάρτισης διάρκειας δύο μηνών.

Παράλληλα, 17.000 πακέτα τροφίμων διανεμήθηκαν μέσω των ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

«Η “Αποστολή”», ανέφερε ο Κωνσταντίνος Δήμτσας, «μέσα από το έργο της, γεφυρώνει την ανάγκη με την ανακούφιση, διασφαλίζοντας ότι κανένας άνθρωπος δεν θα μείνει αβοήθητος στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Η προσφορά αυτή δίνει στον συνάνθρωπο το αίσθημα ότι “κάποιος τον σκέφτεται”, ενισχύοντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γίνεται όντως, με αγάπη αυτό το έργο, μακαριώτατε, και από μια απλή παροχή βοήθειας γίνεται βαθιά πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης και σεβασμού».

Ο Μακαριώτατος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «η Πα­τρι­δα μας συ­νε­χίζει να αν­τι­με­τω­πίζει υ­παρ­ξιακές προ­κλήσεις σε πε­ρί­ο­δο μα­κρο­χρό­νιας ειρήνης και εθνικής κυ­ρι­αρ­χίας: δη­μο­γρα­φι­κές, πνευμα­τι­κές, πο­λι­τι­σμι­κές. Η δη­μο­γρα­φι­κή κρίση κα­θίστα­ται ε­πι­κίν­δυ­νη ακόμη και για αυτή την φυ­σι­κή ε­πι­βί­ω­ση του αρ­χαί­ου και ένδοξου Ἔθνους μας στην ιστορική γη του. Χω­ρίς υ­περ­βο­λή, ο γε­νι­κός πλη­θυ­σμός ε­χει κυ­ρι­ο­λε­κτι­κα κα­ταρ­ρεύ­σει, ε­νω το ή­μι­συ του ελ­λη­νι­κού πλη­θυ­σμού κα­τοι­κεί στο Λε­κα­νο­πέ­διο Αττικής. Ειίναι πρό­δη­λο ό­τι αυ­τή η κα­τά­στα­ση της πλη­θυ­σμια­κής υπερ­συγ­κέν­τρω­σης στο Ατ­τι­κό Λε­κα­νο­πέ­διο δεν είναι βι­ώ­σι­μη και σα­φώς ε­πι­δει­νώ­νει το δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα, και όχι μόνο, α­φού η δυ­σχε­ρής α­στι­κή ζω­ή είναι πη­γή δι­α­φό­ρων προ­βλη­μά­των, με­τα­ξύ άλ­λων και ψυχολογικών».

Η προσφώνηση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου

«Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀδελφοί,

Ἡ φι­λαν­θρω­πί­α τοῦ Θε­οῦ μᾶς ἀ­ξι­ώ­νει γιά μί­α ἀκό­μη φο­ρά νά συ­νερ­χό­με­θα σέ Τα­κτι­κή Σύ­νο­δο τῆς κα­θ’ ἡ­μᾶς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας.

Ἡ σύγ­κλη­ση τῆς Συ­νό­δου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας λαμ­βά­νει χώ­ρα με­τά τήν ἐ­πι­τυ­χη­μέ­νη ὁ­λο­κλή­ρω­ση τοῦ δευ­τέ­ρου Δι­ε­θνοῦς Ἐ­πι­στη­μο­νι­κοῦ Συ­νε­δρί­ου, τό ὁ­ποῖ­ο δι­ορ­γά­νω­σε ἡ Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, αὐ­τήν τήν φο­ρά στήν Θεσ­σα­λο­νί­κη, μέ ἀ­φορ­μή τήν συμ­πλή­ρω­ση 100 ἐ­τῶν ἀ­πό τήν ἵ­δρυ­ση τοῦ πε­ρι­ο­δι­κοῦ Θε­ο­λο­γί­α. Τό Συ­νέ­δριο εἶ­χε τί­τλο: «Ἡ Ὀρ­θό­δο­ξη θε­ο­λο­γί­α καί ἡ “ὀν­το­λο­γί­α” τῆς τε­χνο­λο­γί­ας: ἀν­θρω­πο­λο­γι­κές, πο­λι­τι­κές, οἰ­κο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές καί πο­λι­τι­σμι­κές συ­νέ­πει­ες».

Κα­τά τήν διά­ρκεια τοῦ Συ­νε­δρί­ου, τό ὁ­ποῖ­ο τί­μη­σαν διά τῆς πα­ρου­σί­ας τους ὁ Πρό­ε­δρος τῆς Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Τα­σού­λας, ἡ Αὐ­τοῦ Θει­ο­τά­τη Πα­να­γι­ό­της, ὁ Οἰ­κου­με­νι­κός Πα­τριά­ρχης κ. Βαρ­θο­λο­μαῖ­ος, οἱ Προ­κα­θή­με­νοι τῶν Ἐκ­κλη­σι­ῶν τῆς Βουλ­γα­ρί­ας, τῆς Κύ­πρου καί τῆς Ἀλ­βα­νί­ας, καί Ἐκ­πρό­σω­ποι Αὐ­το­κε­φά­λων Ἐκ­κλη­σι­ῶν, τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, Πο­λι­τι­κῶν, Δι­κα­στι­κῶν καί Στρα­τι­ω­τι­κῶν Ἀρ­χῶν, ἀ­να­πτύ­χθη­καν ἐ­πι­στη­μο­νι­κές εἰ­ση­γή­σεις ἰ­δι­αι­τέ­ρως ὠ­φέ­λι­μες γιά ὅ­λους μας.

Ταυ­το­χρό­νως δέ, ἡ σύγ­κλη­ση τοῦ ἀ­νω­τά­του δι­οι­κη­τι­κοῦ ὀρ­γά­νου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας πραγ­μα­το­ποι­εῖ­ται ἐ­νῶ ἡ γε­νι­κό­τε­ρη γε­ω­πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση στήν εὐ­ρύ­τε­ρη πε­ρι­ο­χή μας – ἀ­πό τήν Γά­ζα ἕ­ως τήν Συ­ρί­α καί τήν Οὐ­κρα­νί­α – πα­ρα­μέ­νει ἐ­ξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μη καί ἐ­πώ­δυ­νη.

Με­τά συ­νο­χῆς καρ­δί­ας πα­ρα­κο­λου­θοῦ­με τήν συ­νε­χι­ζό­με­νη μεί­ζο­να ἀν­θρω­πι­στι­κή κρί­ση στήν Γά­ζα. Κα­λοῦ­με τά ἄ­με­σα ἐμ­πλε­κό­με­να μέ­ρη, ἀλ­λά καί τά λοι­πά ἰ­σχυ­ρά μέ­ρη, νά ἐ­πι­δεί­ξουν σω­φρο­σύ­νη, εἰ­λι­κρι­νῆ δι­ά­θε­ση καί κα­λή πί­στη σέ δι­α­πραγ­μα­τεύ­σεις, ὥ­στε νά ἐ­πι­τευ­χθεῖ ἡ εἰ­ρη­νι­κή συ­νύ­παρ­ξη στήν κρί­σι­μη αὐ­τή πε­ρι­ο­χή τοῦ πλα­νή­τη, ὅ­που κα­λοῦν­ται νά ὑ­πάρ­ξουν ἀπό κοι­νοῦ ὁ Ἰ­ου­δα­ϊ­σμός, ὁ Ἰσ­λα­μι­σμός καί ὁ Χρι­στι­α­νι­σμός. Ζη­τοῦ­με νά γί­νουν σε­βα­στές οἱ θε­με­λι­ώ­δεις ἀρ­χές καί πρό­νοι­ες τοῦ δι­ε­θνοῦς ἀν­θρω­πι­στι­κοῦ δι­καί­ου πε­ρί προ­στα­σί­ας τῶν ἀ­μά­χων κα­τά τήν δι­ε­ξα­γω­γή στρα­τι­ω­τι­κῶν ἐ­πι­χει­ρή­σε­ων καί νά ἀ­πο­φευ­χθοῦν παν­τα­χό­θεν ἐ­νέρ­γει­ες πού πλήτ­τουν ἀ­μά­χους. Οὐ­δέ­πο­τε στήν ἀν­θρώ­πι­νη ἱ­στο­ρί­α ὁ κύ­κλος τοῦ αἵ­μα­τος ἐ­πέ­λυ­σε δι­ε­θνῆ προ­βλή­μα­τα, ἀν­τι­θέ­τως τά ὄ­ξυ­νε καί τά κα­τέ­στη­σε δυ­σε­πί­λυ­τα ἤ καί ὅ­λως ἀ­νε­πί­λυ­τα. Ἐ­πι­πλέ­ον, ἐκ­φρά­ζου­με πρός τόν Ἀ­δελ­φό Μα­κα­ρι­ώ­τα­το Πα­τριά­ρχη Ἱ­ε­ρο­σο­λύ­μων κ. Θε­ό­φι­λο τήν ἀλ­λη­λεγ­γύ­η μας. Τό κα­θε­στώς τῶν Πα­να­γί­ων Προ­σκυ­νη­μά­των τῆς Χρι­στι­α­νι­κῆς Πί­στε­ως καί ἡ δι­α­τή­ρη­σή του ἀ­πο­τε­λεῖ πρω­ταρ­χι­κή ἀ­νη­συ­χί­α καί μέ­ρι­μνα τῆς Ἁ­γι­ω­τά­της Ἀ­πο­στο­λι­κῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, τοῦ εὐ­σε­βοῦς Ἑλ­λη­νι­κοῦ Λα­οῦ, τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Πο­λι­τεί­ας, τῶν κα­τά τό­πους Ὀρ­θο­δό­ξων Ἐκ­κλη­σι­ῶν καί Κρα­τῶν, ἀλ­λά καί σύ­νο­λης τῆς Χρι­στι­α­νο­σύ­νης.

Στήν πο­λύ­πα­θη Συ­ρί­α, ὁ ἀρ­χαῖ­ος ἑλ­λη­νορ­θό­δο­ξος πλη­θυ­σμός καί τό ἴ­διο τό πα­λαί­φα­το καί πρε­σβυ­γε­νές ἑλ­λη­νορ­θό­δο­ξο Πα­τρι­αρ­χεῖ­ο Ἀν­τι­ο­χεί­ας, ὁ γε­νι­κός χρι­στι­α­νι­κός πλη­θυ­σμός καί οἱ δι­ά­φο­ρες μει­ο­νό­τη­τες ἀν­τι­με­τω­πί­ζουν τόν κίν­δυ­νο τῆς συ­νο­λι­κῆς ἐ­ξα­φά­νι­σης ἐξ αἰ­τί­ας τοῦ θρη­σκευ­τι­κοῦ φα­να­τι­σμοῦ καί τῆς μι­σαλ­λο­δο­ξί­ας. Ἀ­παι­τοῦ­με νά γί­νουν σε­βα­στά τά ἀν­θρώ­πι­να δι­και­ώ­μα­τα καί οἱ θρη­σκευ­τι­κές ἐ­λευ­θε­ρί­ες τῶν «μει­ο­νο­τι­κῶν» ἐ­θνο­θρη­σκευ­τι­κῶν κοι­νο­τή­των καί νά ἐμ­πε­δω­θεῖ ἐ­πι­τέ­λους ἡ εἰ­ρή­νη καί ἡ δη­μο­κρα­τί­α στήν Συ­ρί­α. Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τῆς Ἑλ­λά­δος ὡς Ἀ­δελ­φή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἀν­τι­ο­χεί­ας, ὅ­που τό πρῶ­τον «τό τί­μιον τῶν Χρι­στια­νῶν ἐ­χρη­μά­τι­σεν ὄ­νο­μα», εἶ­ναι σέ ἐ­πι­κοι­νω­νί­α μέ τόν Μα­κα­ρι­ώ­τα­το Ἀ­δελ­φό Πα­τριά­ρχη Ἰ­ω­άν­νη Ι΄ γιά κά­θε δυ­να­τή συμ­πα­ρά­στα­ση πρός τό μαρ­τυ­ρι­κό αὐ­τό Πα­τρι­αρ­χεῖ­ο καί τούς ἐ­κεῖ Ἑλ­λη­νορ­θο­δό­ξους Ἀ­δελ­φούς μας, οἱ ὁ­ποῖ­οι δί­δουν μαρ­τυ­ρί­α Πί­στε­ως, ἀν­το­χῆς καί ἐλ­πί­δος ἐν μέ­σῳ πρω­το­φα­νῶν γιά τόν 21ο αἰ­ῶ­να συν­θη­κῶν καί κα­τα­στά­σε­ων.

Στήν Οὐ­κρα­νί­α, δύ­ο Ὀρ­θό­δο­ξα Ἐ­θνο­κρά­τη, τῆς Οὐ­κρα­νί­ας καί τῆς Ρω­σί­ας, συ­νε­χί­ζουν νά πο­λε­μοῦν με­τα­ξύ τους γιά 5η χρο­νιά μέ ὅ,τι αὐ­τό ἀ­να­πό­φευ­κτα συ­νε­πά­γε­ται γιά τά ἴ­δια καί τό μέλ­λον τους, πνευ­μα­τι­κό, ψυ­χι­κό, δη­μο­γρα­φι­κό καί λοι­πό, σέ μί­α κρί­σι­μη πε­ρι­ο­χή τῆς Εὐ­ρα­σί­ας. Δυ­στυ­χῶς, φο­βοῦ­μαι πώς μέ­σῳ τοῦ πο­λέ­μου αὐ­τοῦ ἐ­κτί­θε­ται ἐ­νώ­πιον τῶν «ἐ­θνῶν» δι­α­φο­ρο­τρό­πως καί δι­α­φο­ρο­μόρ­φως ἡ Ὀρ­θό­δο­ξη Ἐκ­κλη­σί­α. Ἰ­σχύ­ει δέ τό ἁ­γι­ο­γρα­φι­κό «Ἐ­γε­νή­θη­μεν ὄ­νει­δο­ς τοῖ­ς γεί­το­σιν ἡ­μῶν, μυ­κτη­ρι­σμό­ς καί χλευ­α­σμό­ς τοῖ­ς κύ­κλῳ ἡ­μῶν». Πῶς θά στα­θεῖ ἡ Ὀρ­θό­δο­ξη Ἐκ­κλη­σί­α εἴ­τε στήν το­πι­κή εἴ­τε στήν κα­θο­λι­κή δι­ά­στα­ση καί μαρ­τυ­ρί­α της με­τά ἀ­πό αὐ­τόν τόν ἀ­δελ­φο­κτό­νο πό­λε­μο; Ἀρ­κεῖ δέ ὡς ἄλ­λο­θι ἡ ἐμ­πλο­κή ἤ καί ἡ ὑ­πο­δαύ­λι­ση τῆς σύγ­κρου­σης ἀ­πό πλευ­ρᾶς ξέ­νων δυ­νά­με­ων γιά νά αἰ­τι­ο­λο­γή­σει, πολ­λῷ δέ μᾶλ­λον καί νά δι­και­ο­λο­γή­σει τόν πό­λε­μο; Ὑ­πῆρ­ξε ἡ στά­ση τῶν ἐ­κεῖ καί τῶν ἁ­παν­τα­χοῦ Ἁ­γί­ων Ἀ­δελ­φῶν Ὀρ­θο­δό­ξων Ἐκ­κλη­σι­ῶν ἡ ἐν­δε­δειγ­μέ­νη, «προ­φη­τι­κή», οὕ­τως εἰ­πεῖν;

Ἰ­δι­αί­τε­ρη ἀ­νη­συ­χί­α μᾶς προ­κα­λεῖ ἡ ἀ­νά τόν κό­σμο αὔ­ξη­ση τῶν δι­ώ­ξε­ων κα­τά τῶν Χρι­στια­νῶν, καί ἰ­δι­αι­τέ­ρως στήν Νι­γη­ρί­α, ὅ­που συν­τε­λοῦν­ται συ­νε­χεῖς σφα­γές, ἀ­πό ἀ­κραῖ­ες ἰσ­λα­μι­στι­κές ὀρ­γα­νώ­σεις, ἐ­νῶ καί ἡ ἀναγ­κα­στι­κή «φυ­γή» τοῦ ἀ­δελ­φοῦ ἀρ­με­νι­κοῦ λα­οῦ ἀ­πό τό Ἀρ­τσάχ/Ναγ­κόρ­νο Κα­ραμ­πάχ φαί­νε­ται νά ἀ­κο­λου­θεῖ­ται ἀ­πό συ­στη­μα­τι­κή πο­λι­τι­σμο­κτο­νί­α, ἡ ὁ­ποί­α ὑπεν­θυ­μί­ζει τήν κα­τά­στα­ση κα­τα­στρο­φῆς στά Κα­τε­χό­με­να Κυ­πρια­κά Ἐ­δά­φη με­τά τό 1974.

Ἐλ­πί­ζου­με ἐ­πί­σης τό ζή­τη­μα με­τα­ξύ τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Σι­νᾶ καί τοῦ Αἰ­γυ­πτια­κοῦ Κρά­τους νά ἐ­πι­λυ­θεῖ ὁ­ρι­στι­κά καί δί­και­α, οὕ­τως ὥ­στε να γί­νουν σε­βα­στά τά θρη­σκευ­τι­κά καί λοι­πά δι­και­ώ­μα­τα τῆς Μο­νῆς καί τῆς Ἀ­δελ­φό­τη­τος. Ἡ Ἱ­ε­ρά Μο­νή ἀ­πο­τε­λεῖ μο­να­δι­κό Τό­πο γιά τήν Ὀρ­θο­δο­ξί­α, τόν Ἑλ­λη­νι­σμό, τήν Χρι­στι­α­νο­σύ­νη, ἀλ­λά καί τήν ἴ­δια τήν Αἴ­γυ­πτο, γέ­φυ­ρα ἐ­πι­κοι­νω­νί­ας με­τα­ξύ τῶν θρη­σκει­ῶν, ἐ­νῶ ὁ σε­βα­σμός τῶν δι­και­ω­μά­των της συ­νι­στᾶ ἁ­πτή ἀ­πό­δει­ξη ὕ­παρ­ξης κρά­τους δι­καί­ου καί πο­λι­τι­σμοῦ. Χαι­ρε­τί­ζου­με ἰ­δι­αι­τέ­ρως τήν ἐκλο­γή τοῦ Θε­ο­φι­λε­στά­του ἐ­ψη­φι­σμέ­νου νέ­ου Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Σι­ναί­ου Συ­με­ών, εὐ­χό­με­νοι εὐ­λο­γη­μέ­νη Δι­α­κο­νί­α πρός δό­ξαν τῆς Ἁ­γί­ας Αἰ­κα­τε­ρί­νης, τῆς Ἐ­φό­ρου καί Προ­στά­τι­δος τῆς Σι­να­ϊ­τι­κῆς Μάν­δρας.

Ἑ­στι­ά­ζον­τας δέ τήν προ­σο­χή μας στήν σύγ­χρο­νη ἐγ­χώ­ρια κα­τά­στα­ση, ὀ­φεί­λου­με νά ἐ­πι­ση­μά­νου­με ὅ­τι ἡ Πα­τρί­δα μας συ­νε­χί­ζει νά ἀν­τι­με­τω­πί­ζει ὑ­παρ­ξια­κές τῷ ὄν­τι προ­κλή­σεις καί μά­λι­στα σέ πε­ρί­ο­δο μα­κρο­χρό­νιας εἰ­ρή­νης καί ἐ­θνι­κῆς κυ­ρι­αρ­χί­ας: δη­μο­γρα­φι­κές, πνευ­μα­τι­κές, πο­λι­τι­σμι­κές. Ἡ δη­μο­γρα­φι­κή κρί­ση κα­θί­στα­ται ἐ­πι­κίν­δυ­νη ἀ­κό­μη καί γι’ αὐ­τή τήν φυ­σι­κή ἐ­πι­βί­ω­ση τοῦ ἀρ­χαί­ου καί ἐν­δό­ξου Ἔ­θνους μας στήν ἱ­στο­ρι­κή γῆ του. Χω­ρίς ὑ­περ­βο­λή, ὁ γε­νι­κός πλη­θυ­σμός ἔ­χει κυ­ρι­ο­λε­κτι­κά κα­ταρ­ρεύ­σει, ἐ­νῶ τό ἥ­μι­συ τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ πλη­θυ­σμοῦ κα­τοι­κεῖ στό Λε­κα­νο­πέ­διο Ἀτ­τι­κῆς. Εἶ­ναι πρό­δη­λο ὅ­τι αὐ­τή ἡ κα­τά­στα­ση τῆς πλη­θυ­σμια­κῆς ὑπερ­συγ­κέν­τρω­σης στό Ἀτ­τι­κό Λε­κα­νο­πέ­διο δέν εἶ­ναι βι­ώ­σι­μη καί σα­φῶς ἐ­πι­δει­νώ­νει τό δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα, καί ὄ­χι μό­νο, ἀ­φοῦ ἡ δυ­σχε­ρής ἀ­στι­κή ζω­ή εἶ­ναι πη­γή δι­α­φό­ρων προ­βλη­μά­των, με­τα­ξύ ἄλ­λων καί ψυ­χο­λο­γι­κῶν.

Σχο­λεῖ­α κλεί­νουν κα­τά ἑ­κα­τον­τά­δες στήν ἐ­παρ­χί­α, ἀ­κό­μη καί στήν Ἀτ­τι­κή. Φο­βοῦ­μαι πώς τό­σο ἡ δι­ά­γνω­ση τῆς αἰ­τι­ο­λο­γί­ας τοῦ προ­βλή­μα­τος, ὅ­σο καί οἱ ἐ­πί τῇ βά­σει αὐ­τῆς τῆς ἀ­νά­γνω­σης προ­τει­νό­με­νες λύ­σεις δέν θά ἀ­πο­φέ­ρουν οὐ­σι­α­στι­κά καί ση­μαν­τι­κά ἀ­πο­τε­λέ­σμα­τα. Ἡ βα­θύ­τε­ρη οὐ­σί­α πολ­λῶν προ­βλη­μά­των τῆς σύγ­χρο­νης κοι­νω­νί­ας εἶ­ναι ἄλ­λη ἀ­πό τά ἐ­πι­φαι­νό­με­να, εἶ­ναι πνευ­μα­τι­κή, εἶ­ναι κρί­ση ἐ­νερ­γοῦ πί­στε­ως καί ἀ­ξι­ῶν, ἄ­με­σα συν­δε­δε­μέ­νη μέ τήν ἐκ­κο­σμί­κευ­ση καί τίς ἀξί­ες της. Ἐ­κεῖ ἐν­το­πί­ζε­ται καί ὁ πυ­ρή­νας τοῦ δη­μο­γρα­φι­κοῦ, τῆς ἀ­πο­δό­μη­σης τῆς οἰ­κο­γέ­νειας ὡς θε­με­λι­ώ­δους καί πρω­ταρ­χι­κῆς ἀ­το­μι­κῆς καί κοι­νω­νι­κῆς ἀ­ξί­ας, τῆς ἐν­δο­οι­κο­γε­νεια­κῆς βί­ας, τῆς βί­ας τῶν ἀ­νη­λί­κων, πολ­λῶν κα­τα­χρή­σε­ων, ἐ­ξαρ­τή­σε­ων, ψυ­χο­λο­γι­κῶν προ­βλη­μά­των, ἀ­κό­μη καί τῆς ἀ­πλη­στί­ας, τῆς ἐ­πι­δί­ω­ξης τοῦ ὑ­λι­κοῦ κέρ­δους. Χω­ρίς τήν σω­στή δι­ά­γνω­ση τῆς αἰ­τι­ο­λο­γί­ας τῶν κοι­νω­νι­κῶν προ­βλη­μά­των εἶ­ναι ἀ­δύ­να­τη ἡ οὐ­σι­α­στι­κή καί ἀ­πο­τε­λε­σμα­τι­κή θε­ρα­πεί­α τους.

Ἐν­τός τοῦ πλαι­σί­ου τοῦ δη­μο­γρα­φι­κοῦ προ­βλή­μα­τος, τό με­τα­να­στευ­τι­κό ἀ­πο­κτᾶ με­γί­στη ση­μα­σί­α, δι­ό­τι ἀ­φ’ ἑ­νός ἡ συρ­ρί­κνω­ση τοῦ αὐ­τό­χθο­νος ἑλ­λη­νορ­θό­δο­ξου πλη­θυ­σμοῦ καί ἀ­φ’ ἑ­τέ­ρου ἡ συ­νε­χής ἐγ­κα­τά­στα­ση ξέ­νων πλη­θυ­σμῶν, δύ­να­ται, προ­ϊ­όν­τος τοῦ χρό­νου, νά δη­μι­ουρ­γή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα ἀ­π’ ὅ­σα ἐν­δε­χο­μέ­νως θε­ω­ρεῖ­ται ὅ­τι θά ἐ­πι­λύ­σει (κυ­ρί­ως οἰ­κο­νο­μι­κά καί ἀ­σφα­λι­στι­κά). Ἡ κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή δέν φέ­ρει ἀ­πο­κλει­στι­κά ὁ­ρι­ζόν­τι­ες -οἰ­κο­νο­μι­κές- δι­α­στά­σεις, ἀλ­λά εἶ­ναι προ­ϊ­όν πολ­λῶν πα­ρα­γόν­των καί ὄ­χι μο­νά­χα ὁ­ρι­ζον­τί­ων, ὑ­λι­κῶν. Αὐ­τό τε­λευ­ταῖ­α κα­θί­στα­ται προ­φα­νές σέ πολ­λές δυ­τι­κές κοι­νω­νί­ες, ὅ­που ἐμ­φα­νί­ζον­ται φαι­νό­με­να δι­άρ­ρη­ξης καί ἀ­πο­δό­μη­σης τῆς κοι­νω­νι­κῆς συ­νο­χῆς ἐξ αἰ­τί­ας τῆς δη­μι­ουρ­γη­θεί­σης ἑ­τε­ρο­γε­νοῦς κα­τα­στά­σε­ως. Χρει­ά­ζε­ται, λοι­πόν, σύ­νε­ση, σο­φί­α, εὐ­θυ­κρι­σί­α, ἰ­σορ­ρο­πί­α καί ἑ­νό­τη­τα, ὄ­χι ἀ­κρό­τη­τες καί πό­λω­ση.

Στήν Πα­τρί­δα μας καί στόν κό­σμο βι­ώ­νου­με μί­α πε­ρί­ερ­γη κα­τά­στα­ση ἐκ­κρε­μοῦς. Αὐ­τό τό ἐκ­κρε­μές τοῦ κα­κοῦ κι­νεῖ­ται ἄλ­λο­τε πρός τήν πα­θη­τι­κό­τη­τα, ἄλ­λο­τε πρός ἕ­ναν ζῆ­λο «οὐ κα­τ’ ἐ­πί­γνω­σιν» καί ἐκ­δη­λώ­νε­ται εἴ­τε μέ ἀ­δι­α­φο­ρί­α καί ἀ­κη­δεί­α πε­ρί τά πνευ­μα­τι­κά εἴ­τε μέ κα­τα­θλι­πτι­κή πα­ραί­τη­ση εἴ­τε μέ μα­νια­κές ἀ­να­ζη­τή­σεις νο­ή­μα­τος καί προ­σκόλ­λη­σης στά φθαρ­τά. Τό ἴ­διο ἀ­κρι­βῶς συμ­βαί­νει δυ­στυ­χῶς καί σέ δι­ε­θνές ἐ­πί­πε­δο, ὄχι μό­νο σέ ἀ­το­μι­κό, ἀλ­λά καί σέ συλ­λο­γι­κό, ὅ­που λα­οί ὁ­λό­κλη­ροι κα­τα­κρε­ουρ­γοῦν­ται μέ κα­θο­δή­γη­ση, δυ­στυ­χῶς, ἡ­γε­τῶν πού ἔ­πρε­πε νά ἔ­χουν προ­τε­ραι­ό­τη­τα τήν εὐ­θύ­νη καί ὄ­χι τό μί­σος, μέ συ­νέ­πεια ἡ ἀν­θρω­πό­τη­τα νά μα­τώ­νει ἄ­νευ λό­γου καί σκο­ποῦ.

Πί­σω ἀ­π’ ὅ­λα αὐ­τά βρί­σκε­ται μί­α καί μό­νο βα­θύ­τε­ρη αἰ­τί­α ἡ λή­θη τοῦ Θε­οῦ, ἡ ἀ­που­σί­α γνώ­σε­ως Θε­οῦ, ἡ ὁ­ποί­α δέν εἶ­ναι ἰ­δε­ο­λο­γι­κή, ἀλ­λά ἐμ­πει­ρι­κή καί με­θε­ξια­κή, καί ἡ ὁ­ποί­α ἄν δέν ὑ­πῆρ­χε, θά ὁ­δη­γοῦ­σε του­λά­χι­στον σέ στοι­χει­ώ­δη δι­ά­κρι­ση ὥ­στε νά κα­τα­λά­βου­με ποι­ό εἶ­ναι τό πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα τοῦ ἀν­θρώ­που καί ποι­ά εἶ­ναι τά ψευ­δε­πί­γρα­φα καί φαν­τα­στι­κά. Κα­λοῦ­με, λοι­πόν, ἐν ἐ­σχά­τῃ τα­πει­νώ­σει καί ὡς οἱ ἐ­λά­χι­στοι τῶν ἀ­δελ­φῶν, τούς ἀν­θρώ­πους ἐν­τός καί ἐ­κτός τῆς Πα­τρί­δος μας νά ἀ­να­ζη­τή­σουν τό ἔ­σχα­το νό­η­μα τῆς ζω­ῆς στήν γνώ­ση τοῦ μό­νου Ἀ­λη­θι­νοῦ Θε­οῦ. Αὐ­τή ἡ γνώ­ση θά τούς κα­θο­δη­γή­σει, θά τούς γα­λη­νέ­ψει καί θά τούς προ­βλη­μα­τί­σει γιά τό ἄν ἔ­χει νό­η­μα αὐ­τή ἡ γῆ, ἡ ὁ­ποί­α θά μπο­ροῦ­σε νά γί­νει προ­βί­ω­ση πα­ρα­δεί­σου, νά με­τα­σχη­μα­τί­ζε­ται ἐν τέ­λει σέ πρό­γευ­ση κο­λά­σε­ως.

Ἔ­χον­τας στήν σκέ­ψη μας ὅ­σα προ­α­νε­φέρ­θη­σαν γί­νε­ται ἀν­τι­λη­πτή ἡ ζω­τι­κή γιά τήν Ἐκ­κλη­σί­α καί τήν Κοι­νω­νί­α μας ση­μα­σί­α τῆς ὕ­παρ­ξης ἱ­κα­νῶν στε­λε­χῶν καί δή Κλη­ρι­κῶν κα­τάλ­λη­λα προ­ε­τοι­μα­σμέ­νων, ἐ­φο­δι­α­σμέ­νων μέ τίς ἀ­πα­ραί­τη­τες γνώ­σεις καί δε­ξι­ό­τη­τες προ­κει­μέ­νου νά δύ­ναν­ται νά ἀν­τα­πο­κρι­θοῦν στίς ἀ­παι­τή­σεις τῆς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς δι­α­κο­νί­ας σή­με­ρα.

Ἄν ἐ­πι­θυ­μοῦ­με τήν ἐ­παύ­ριον Ἐ­νο­ρί­ες ζων­τα­νές καί Ποι­μέ­νες δρα­στή­ριους, ὀ­φεί­λου­με σή­με­ρα νά ἐ­πεν­δύ­σου­με σέ αὐ­τούς καί σᾶς κα­λῶ σή­με­ρα νά στη­ρί­ξε­τε τρεῖς με­γά­λους ἄ­ξο­νες πού ἀ­φο­ροῦν τό μέλ­λον τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας.

Πρῶ­τος ἄ­ξο­νας: ἡ στή­ρι­ξη τῆς ἱ­ε­ρα­τι­κῆς οἰ­κο­γέ­νειας.

Ὁ Ἱ­ε­ρέ­ας τοῦ χω­ριοῦ καί τῆς πό­λε­ως δέν πρέ­πει νά αἰ­σθά­νε­ται μό­νος. Ἡ πρε­σβυ­τέ­ρα, τά παι­διά, ὁ ἴ­διος ὁ Κλη­ρι­κός χρει­ά­ζον­ται τή στή­ρι­ξη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, πνευ­μα­τι­κά καί πρα­κτι­κά. Μί­α οἰ­κο­γέ­νεια πού στέ­κε­ται ὄρ­θια γί­νε­ται ἐρ­γα­στή­ρι ἁ­γι­ό­τη­τας: ἀ­πό ἐ­κεῖ μπο­ροῦν νά προ­κύ­ψουν οἱ αὐ­ρια­νοί Ἱ­ε­ρεῖς, ἀλ­λά καί Μο­να­χοί καί Μο­να­χές, πού θά κρα­τή­σουν ζων­τα­νή τήν πα­ρά­δο­σή μας. Δέν μπο­ροῦ­με νά ἀ­φή­σου­με τήν ἱ­ε­ρα­τι­κή οἰ­κο­γέ­νεια νά πα­λεύ­ει μό­νη. Χρει­ά­ζον­ται πρω­το­βου­λί­ες στη­ρί­ξε­ως, θε­σμο­θε­τη­μέ­νες καί στα­θε­ρές, ὥ­στε κά­θε Κλη­ρι­κός νά γνω­ρί­ζει ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α εἶ­ναι δί­πλα του.

Δεύ­τε­ρος ἄ­ξο­νας: οἱ Σχο­λές Μα­θη­τεί­ας Ὑ­πο­ψη­φί­ων Κλη­ρι­κῶν (ΣΜΥΚ).

Ὁ νέ­ος Κλη­ρι­κός δέν ἀρ­κεῖ νά ἔ­χει ἁ­πλῶς μί­α θε­ω­ρη­τι­κή κα­τάρ­τι­ση. Ὀ­φεί­λει νά μά­θει νά στέ­κε­ται μέ εὐ­πρέ­πεια στό Ἱ­ε­ρό Θυ­σι­α­στή­ριο, νά κη­ρύτ­τει μέ θάρ­ρος, νά ὀρ­γα­νώ­νει σω­στά τήν Ἐ­νο­ρί­α του καί νά ἀγ­κα­λιά­ζει τήν κοι­νω­νί­α. Οἱ Σχο­λές Μα­θη­τεί­ας Ὑ­πο­ψη­φί­ων Κλη­ρι­κῶν εἶ­ναι σχο­λεῖ­α πρά­ξης καί δι­α­κο­νί­ας καί δί­δουν στόν ὑ­πο­ψή­φιο κλη­ρι­κό γνώ­σεις ὥ­στε νά ὀρ­γα­νώ­νει σω­στά τήν Ἐ­νο­ρί­α του, ἐ­νῶ κα­τά τή δεύ­τε­ρη χρο­νιά φοί­τη­σης οἱ ἱ­ε­ρο­σπου­δα­στές κά­νουν πρα­κτι­κή ἄ­σκη­ση στίς δο­μές τῶν Ἱ­ε­ρῶν Μη­τρο­πό­λε­ων. Μέ τή νέ­α ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή ἑ­στί­α τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πῆς Ἀ­θη­νῶν καί τήν ἑ­στί­α τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Βελ­λᾶς προ­σφέ­ρου­με δω­ρε­άν στέ­γη καί τρο­φή, ὥ­στε οἱ ἱ­ε­ρο­σπου­δα­στές νά σπου­δά­ζουν μέ ἀ­ξι­ο­πρέ­πεια. Τώ­ρα εἶ­ναι ἡ ὥ­ρα νά ἐν­θαρ­ρύ­νου­με τά νέ­α παι­διά σέ ὅ­λες τίς Ἱ­ε­ρές Μη­τρο­πό­λεις μέ κλή­ση καί ὅ­ρα­μα νά ἀ­κο­λου­θή­σουν τόν δρό­μο αὐ­τό. Οἱ νέ­οι Κλη­ρι­κοί θά ἀ­πο­τε­λοῦν εὐ­λο­γί­α καί δύ­να­μη γιά κά­θε Ἱ­ε­ρά Μη­τρό­πο­λη, με­τα­φέ­ρον­τας γνώ­σεις καί ζῆ­λο γιά τό ἔρ­γο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας.

Τρί­τος ἄ­ξο­νας: ἡ διά βί­ου ἐκ­παί­δευ­ση τῶν Κλη­ρι­κῶν.

Ὁ ση­με­ρι­νός Ποι­μέ­νας δέν μπο­ρεῖ νά πε­ρι­ο­ρι­στεῖ σέ ὅ­σα ἔ­μα­θε στήν ἀρ­χή τῆς δι­α­κο­νί­ας του. Χρει­ά­ζε­ται νά κα­τα­νο­εῖ τή γλῶσ­σα τῶν νέ­ων, νά στη­ρί­ζει τήν οἰ­κο­γέ­νεια πού δο­κι­μά­ζε­ται, νά πα­ρη­γο­ρεῖ τόν ἀ­σθε­νῆ, νά μι­λᾶ γιά βι­ο­η­θι­κή καί νά ἀ­ξι­ο­ποι­εῖ τήν τε­χνο­λο­γί­α. Τό Ἵ­δρυ­μα Ποι­μαν­τι­κῆς Ἐ­πι­μορ­φώ­σε­ως τῆς Ι.Α.Α., ἀ­να­γνω­ρι­σμέ­νο ἀ­πό τό Κρά­τος, προ­σφέ­ρει δω­ρε­άν σε­μι­νά­ρια, μο­ρι­ο­δο­τού­με­να καί πι­στο­ποι­η­μέ­να, ἀ­πα­ραί­τη­τα γιά τήν ἐ­πι­μόρ­φω­ση καί ἀ­ξι­ο­λό­γη­ση τῶν Ἱ­ε­ρέ­ων. Δη­μι­ουρ­γεῖ συ­νερ­γα­σί­ες μέ τήν ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κή κοι­νό­τη­τα καί προ­σαρ­μό­ζει τά προ­γράμ­μα­τά του στίς ἀ­νάγ­κες κά­θε Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως. Ἔ­τσι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μέ τό δι­κό της Κέν­τρο Διά Βί­ου Μά­θη­σης καί Ἐ­ρευ­νη­τι­κό Κέν­τρο, ἐ­ξο­πλί­ζει τούς ποι­μέ­νες μέ τά ἀ­πα­ραί­τη­τα ἐ­φό­δια.

Τό μέλ­λον πρέ­πει νά τό οἰ­κο­δο­μή­σου­με. Ἄν θέ­λου­με αὔ­ριο Ἐκ­κλη­σί­α μέ ἰ­σχυ­ρή φω­νή μέ­σα στήν κοι­νω­νί­α, σή­με­ρα εἶ­ναι ἡ ὥ­ρα νά στη­ρί­ξου­με τίς ἱ­ε­ρα­τι­κές οἰ­κο­γέ­νει­ες, τίς Σ.Μ.Υ.Κ. καί νά προ­ω­θή­σου­με τήν διά βί­ου ἐκ­παί­δευ­ση.

Ἡ συ­νο­δοι­πο­ρί­α ὅ­λων μας πρός αὐ­τή τήν κα­τεύ­θυν­ση κα­θί­στα­ται ἀ­ναγ­καί­α, κα­θώς τό μέλ­λον τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας συ­ναρ­τᾶ­ται μέ τίς ἀ­πο­φά­σεις πού λαμ­βά­νου­με σή­με­ρα.

Ὡς πρός τό πρό­γραμ­μα τῶν ἐρ­γα­σι­ῶν τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἁ­γι­ω­τά­της Ἐκ­κλη­σί­ας μας, κα­τά τήν ση­με­ρι­νή Συ­νε­δρί­α θά γί­νει πα­ρου­σί­α­ση τῶν Πε­πραγ­μέ­νων τῶν Συ­νο­δι­κῶν Ἐ­πι­τρο­πῶν γιά τό Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κό Ἔ­τος 2024-2025, ὑ­πό τῶν Σε­βα­σμι­ω­τά­των Προ­έ­δρων αὐ­τῶν. Στήν συ­ζή­τη­ση πού θά ἀ­κο­λου­θή­σει θά ἔ­χου­με τήν δυ­να­τό­τη­τα νά πλη­ρο­φο­ρη­θοῦ­με πε­ρί τοῦ ἔρ­γου τῶν Συ­νο­δι­κῶν Ἐ­πι­τρο­πῶν καί νά ἀ­να­ζη­τή­σου­με τρό­πους αὐ­ξή­σε­ως τῆς πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τός τους. Στήν συ­νέ­χεια, θά ἐ­πα­κο­λου­θή­σει ἡ συμ­πλή­ρω­ση τοῦ Κα­τα­λό­γου τῶν πρός Ἀρ­χι­ε­ρα­τεί­αν Ἐ­κλο­γί­μων καί θά ὁ­λο­κλη­ρώ­σου­με μέ τήν συ­ζή­τη­ση καί τήν ψή­φι­ση Κα­νο­νι­σμῶν.

Τήν ἑ­πο­μέ­νη θά ἀ­κού­σου­με δύ­ο εἰ­ση­γή­σεις. Ἡ μί­α ἔ­χει θέ­μα: «Οἱ ρα­σο­φό­ροι μο­να­χοί στήν πα­ρά­δο­ση καί τή ζω­ή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας», τήν ὁ­ποί­α θά ἀ­να­πτύ­ξει ὁ Σε­βα­σμι­ώ­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Ναυ­πά­κτου καί Ἁ­γί­ου Βλα­σί­ου κ. Ἱ­ε­ρό­θε­ος, καί ἔ­πει­τα θά ἀ­κού­σου­με τήν εἰ­σή­γη­ση μέ θέ­μα: «Τε­χνη­τή εὐ­φυί­α – Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μπρο­στά στήν ἀ­να­δυ­ό­με­νη νέ­α ἀν­θρω­πο­λο­γί­α», ἀ­πό τόν Σε­βα­σμι­ώ­τα­το Μη­τρο­πο­λί­τη Με­σο­γαί­ας καί Λαυ­ρε­ω­τι­κῆς κ. Νι­κό­λα­ο.

Πρό­κει­ται πε­ρί δύ­ο θε­μά­των πού κα­τέ­χουν ση­μαί­νου­σα θέ­ση στήν ζω­ή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας. Ἀ­πό τήν μί­α ὁ Ὀρ­θό­δο­ξος μο­να­χι­σμός δη­μι­ουρ­γεῖ τίς προ­ϋ­πο­θέ­σεις γιά τήν ἀ­πό­κτη­ση τῆς κα­θάρ­σε­ως τῆς καρ­διᾶς καί τῆς νο­ε­ρᾶς ἡ­συ­χί­ας, τοῦ φω­τι­σμοῦ τοῦ νο­ός, ὁ­πό­τε ὁ ἄν­θρω­πος κα­θί­στα­ται ἱ­κα­νός νά φθά­σει στήν γνώ­ση τοῦ Θε­οῦ καί στήν συ­νέ­χεια νά τήν δι­α­τυ­πώ­σει μέ­σα ἀ­πό τήν Θε­ο­λο­γί­α. Ἀ­πό τήν ἄλ­λη, ἡ τε­χνη­τή εὐ­φυί­α ἀ­πο­τε­λεῖ τήν νέ­α πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, μέ­σα στήν ὁ­ποί­α κα­λού­μα­στε νά δοῦ­με τήν θέ­ση καί τόν ρό­λο πού δι­α­δρα­μα­τί­ζει ὁ ἄν­θρω­πος, βα­σι­ζό­με­νοι στήν Θε­ο­λο­γι­κή δι­δα­σκα­λί­α τῆς Ἁ­γί­ας Ἐκ­κλη­σί­ας μας.

Καί οἱ δύ­ο Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι εἰ­ση­γη­τές κα­τέ­χουν τήν γνώ­ση καί τήν ἐμ­πει­ρί­α γιά νά μᾶς βο­η­θή­σουν νά προ­σεγ­γί­σου­με ἐ­ποι­κο­δο­μη­τι­κῶς τά συγ­κε­κρι­μέ­να θέ­μα­τα.

Θά ἐ­πα­κο­λου­θή­σει συ­ζή­τη­ση. Ὁ κά­θε ἀ­δελ­φός θά κα­τα­θέ­σει τίς ἀ­πό­ψεις του, ὥ­στε μέ­σα ἀ­πό ἕ­ναν γό­νι­μο δι­ά­λο­γο νά μπο­ρέ­σου­με ὅ­λοι μα­ζί νά δι­α­μορ­φώ­σου­με τήν πλέ­ον ὠ­φέ­λι­μη στά­ση γιά τούς πι­στούς μας.

Τήν τε­λευ­ταί­α ἡ­μέ­ρα θά προ­βοῦ­με στίς ἐ­κλο­γές τῶν Σε­βα­σμι­ω­τά­των Μη­τρο­πο­λι­τῶν Δρυ­ϊ­νου­πό­λε­ως, Πω­γω­νια­νῆς καί Κο­νί­τσης, καί Κο­ρίν­θου, ἐ­νῶ στήν συ­νέ­χεια θά ἐ­κλέ­ξου­με καί βο­η­θούς Ἐ­πι­σκό­πους.

Σᾶς εὔ­χο­μαι κα­λή δύ­να­μη καί ἑ­νω­μέ­νοι ὑ­πό τήν σκέ­πη καί τήν πνο­ή τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος νά λά­βου­με ἀ­πο­φά­σεις γιά τό κα­λό τῆς Ἁ­γί­ας μας Ἐκ­κλη­σί­ας.

Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ πο­λύ.»

Ο Αρχιεπίσκοπος στάθηκε στην αξία της συνεργασίας με την Πολιτεία, επισημαίνοντας ότι «δεν απαγορεύεται να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, αλλά -τουλάχιστον αυτή τη στιγμή- δεν είναι όπως τα παρουσιάζουν. Γκρίνιες υπάρχουν. Προβλήματα υπάρχουν. Ποια οικογένεια δεν έχει γκρίνια; Ποια οικογένεια δεν έχει κάποια σύγκρουση; Κυριαρχεί, όμως, το κοινό συμφέρον. Πορευόμαστε, λοιπόν, με συνεργασία με όποιον ο λαός εκλέξει. Τους αγαπάμε όλους και με όλους συνεργαζόμαστε» σημείωσε ο Αρχιεπίσκοπος

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, υπογράμμισε: «Ο καθένας προσωπικά έχει τις απόψεις του, έχει τις ελευθερίες του, έχει τη σκέψη του και είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει ως προς τον εαυτό του. Ως προς το σύνολο, όμως, είμαστε υποχρεωμένοι να συνεργαζόμαστε, να δίνει ο ένας το χέρι στον άλλον μακριά από το μίσος και τις εχθρότητες».

«Η εκλογή του Προέδρου Τραμπ ήταν μια θετική εξέλιξη. Θα ήθελα να του πω πως χρειαζόμαστε αλλαγές, όπως αυτές που προσπαθεί να εφαρμόσει, αλλά αλλαγές που μπορούμε και πρέπει να κατανοούμε. Για παράδειγμα, όταν η σχέση των ΗΠΑ με την Κίνα μεταβάλλεται παράλληλα με τις οικονομικές ισορροπίες, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα, ακόμα και σε έναν πόλεμο. Η Ευρώπη προετοιμάζεται για ένα τέτοιο αρνητικό σενάριο. Η οικονομία αλλάζει καθημερινά. Οι τιμές αυξάνονται και επιβαρύνουν τις οικογένειες, και η ζωή γίνεται δυσκολότερη. Το μήνυμά μου είναι πως πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στις νεότερες γενιές».

Στο πεδίο των πολιτισμικών ζητημάτων, ο Αρχιεπίσκοπος στάθηκε στις αλλαγές γύρω από τα ζητήματα φύλου και τον ρόλο του Τραμπ στον διεθνή διάλογο, επισημαίνοντας:

«Στην Ελλάδα ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου δεν έχει γίνει αποδεκτός από μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Πιστεύουμε στην ανθρώπινη ελευθερία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ακραίες πράξεις και διαδηλώσεις ή ακτιβισμό που προκαλεί κατά κόρον τους ανθρώπους. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να εξαναγκάζουμε πολιτικούς να ψηφίζουν κάτι με το οποίο διαφωνούν ουσιαστικά. Όλα αυτά έχουν σοκάρει τον μέσο πολίτη τα προηγούμενα χρόνια. Ύστερα ήρθε η νίκη του Τραμπ και ο Πρόεδρος ξεκαθάρισε πως υπάρχουν μόνο δύο φύλα, και παρατηρήσαμε ότι πολλοί παγκόσμιοι ηγέτες και Ευρωπαίοι άρχισαν να επαναλαμβάνουν το ίδιο επιχείρημα».

Ο Αρχιεπίσκοπος προχώρησε σε γενική αξιολόγηση της παρουσίας του Τραμπ στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό, προτρέποντάς τον να δείξει προσοχή ώστε να αποφευχθεί ενδεχόμενη επιστροφή της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

«Τον επαινώ σε πολλούς τομείς και πιστεύω πως ωφελεί τον κόσμο. Όμως, χρειάζεται μερικές φορές να δείχνει λίγη εγκράτεια. Ο κόσμος φοβάται ότι, αν τα πράγματα πάνε στραβά, θα επιστρέψουμε σε δύσκολες εποχές. Ο Πρόεδρος Τραμπ πρέπει να έχει επίγνωση των αναγκών του μέσου ανθρώπου – και αυτόν τον ρόλο τον υπηρετεί καλά. Θέλω όμως να του υπενθυμίσω ότι η Εκκλησία είναι μια δύναμη που πάντα μπορεί να προσφέρει στήριξη και ενίσχυση στον λαό. Πάντα θαύμαζα τους προγόνους μας που έλεγαν ότι, αν θέλουμε να πάμε γρήγορα, πρέπει να προχωρούμε αργά και σταθερά. Παρακολουθώ τον Πρόεδρο Τραμπ στενά, είναι πολύ δραστήριος. Χρειαζόμαστε πολλές αλλαγές, αλλά όχι βιαστικές. Βήμα-βήμα πιστεύω πως μπορεί να συνεισφέρει θετικά στον κόσμο».

Ο Ιερώνυμος αναφέρθηκε και στη σημαντική αύξηση ενδιαφέροντος από νέους Έλληνες για τη θρησκεία και τη συμμετοχή τους στην Εκκλησία.

«Είναι αλήθεια ότι αναρωτιόμαστε κι εμείς αν αυτό το φαινόμενο που βλέπουμε είναι πραγματική αύξηση ή μια παροδική μόδα. Οι Έλληνες πέρασαν δύσκολες εποχές τελευταία και πολλοί οδηγήθηκαν σε διάφορες μορφές αναζήτησης. Και η αλήθεια είναι πως μεγάλο μέρος της ευθύνης ανήκει στα πολιτικά κόμματα και τις ιδεολογίες. Αυτό φαίνεται έντονα στους νέους, ιδίως μετά το δημοτικό. Η νεολαία σήμερα κάνει συνεχώς αναζητήσεις. Θέλει έναν νέο κόσμο, ίσως επηρεασμένο από τα σημεία των καιρών. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε. Πρέπει πρώτα να εξετάσουμε τις δικές μας ευθύνες. Πρόσφατα είχα συνάντηση με συναδέλφους που εργάζονται με τους νέους.

Διαπιστώσαμε ότι υπάρχει ενδιαφέρον, οι νέοι έχουν σήμερα ευρύτερους ορίζοντες απ’ ό,τι εμείς, και συνεχώς αναζητούν κάτι περισσότερο. Αλλά υπάρχουν δύο βασικά ερωτήματα: Τι ακριβώς ψάχνουν; Μόνο τα καθημερινά και προσωρινά;

Η αλήθεια είναι πως οι νέοι καταλαβαίνουν ότι τα υλικά δεν αρκούν για να γεμίσουν την ανθρώπινη ψυχή. Άρα τι θα τους προσφέρουμε; Εκεί είναι ο ρόλος μου – πώς θα συνδεθώ με αυτούς τους νέους, αν δεν κατανοώ όσα περνούν; Αν δεν μπορώ να αγκαλιάσω τις ανησυχίες τους ή αν τις αγνοώ, τότε απομακρύνομαι. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να προσαρμοστώ για να υπάρξει αληθινή συνεργασία».

Ο Μακαριώτατος, αλλά και ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκαν στην καλή συνεργασία που υπήρξε μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας κατά την διάρκεια της Πρωθυπουργίας του κ. Τσίπρα. Ο κ. Φάμελλος υπογράμμισε ότι θέλει να αξιοποιηθεί η βάση συνεννόησης που είχε διαμορφωθεί τότε.

Ο Μακαριώτατος επεσήμανε ότι επί των ημερών του κ. Τσίπρα υπήρχε μία πολύ καλή συνεργασία και προχώρησαν κατά ένα μεγάλο μέρος στην επίλυση των οικονομικών σχέσεων με βάση το μισθολογικό, κάτι το οποίο για διάφορους λόγους δεν προχώρησε τότε, αλλά αργότερα. «Κάθε τόσο τίθεται το θέμα ποιες είναι οι σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας. Ορισμένοι λένε να χωρίσουμε. Η άποψη της Εκκλησίας είναι ότι δεν φοβάται τον χωρισμό, φοβάται τι θα ακολουθήσει μετά τον χωρισμό. Δεν είναι κάτι που μας τρομάζει. Νομίζω έφτασε η εποχή να βρούμε τη λύση της συμπόρευσης. Να βρούμε τον τρόπο να μπορούμε να προχωρήσουμε μαζί χωρίς συγκρούσεις. Αυτό χρειάζεται η κοινωνία και η νεολαία» επεσήμανε ο Αρχιεπίσκοπος.

Από την πλευρά του ο κ. Φάμελλος συμπλήρωσε ότι «με σοβαρότητα, με σεβασμό με αγάπη για ειρήνη θέλουμε να βοηθήσουμε σε αυτήν την συνεργασία. Η επίσκεψη μου θέλει να επιβεβαιώσει τον ειλικρινή διάλογο που είχαμε στο παρελθόν, αλλά και την ανάγκη με σεβασμό να δουλέψουμε μαζί, για να λύσουμε ό,τι έχει ανάγκη η κοινωνία και όχι ότι θέλουμε με βάση προσωπικές επιδιώξεις».

Ο Αρχιεπίσκοπος έκανε γνωστό ότι η Αρχιεπισκοπή σε λίγο καιρό θα εγκαινιάσει την πρώτη φοιτητική στέγη της Εκκλησίας σε ένα νέο πλαίσιο και καλεί κόμματα και Κυβέρνηση να συνεργαστούν.

Ο κ. Φάμελλος συνεχάρη τον Μακαριώτατο για αυτή την πρωτοβουλία και μίλησε για το στεγαστικό πρόβλημα που υπάρχει ιδίως στους φοιτητές.

Η σύγκληση της πανηγυρικής εναρκτήριας συνεδρίασης της νέας Βουλής θα πραγματοποιηθεί στις 11:00 το πρωί, με προεδρεύοντα τον Α’ Αντιπρόεδρο της προηγούμενης Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, συνεπικουρούμενος από τους τέσσερις προσωρινούς Γραμματείς, που είναι οι νεότεροι στην ηλικία βουλευτές των δύο πρώτων σε κοινοβουλευτική δύναμη κομμάτων.

Αρχικά ο κ. Κακλαμάνης θα αναγνώσει την Ημερήσια Διάταξη, θα καταθέσει στα Πρακτικά τα ονόματα των 300 που εκλέχθηκαν βουλευτές, ενώ θα ανακοινώσει στο Σώμα τις επιστολές των πολιτικών αρχηγών για την επιλογή της μίας από τις τρεις βουλευτικές έδρες στις οποίες εκλέχθηκαν.

Ευθύς αμέσως, ο κ. Κακλαμάνης θα καλέσει τον προσωρινό Α’ Γραμματέα της Βουλής να συνοδεύσει στην αίθουσα της ολομέλειας τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, επικεφαλής αντιπροσωπείας μελών της Ιεράς Συνόδου για να τελέσουν τον καθιερωμένο αγιασμό.

Στη συνέχεια ο κ. Κακλαμάνης θα καλέσει τους βουλευτές που επιθυμούν να εγερθούν και, παρουσία του Αρχιεπισκόπου και της Αρχιερατικής ακολουθίας του, να δώσουν τον προβλεπόμενο από το άρθρο 59 του Συντάγματος όρκο που είναι ο ακόλουθος:

«Oρκίζομαι στο όνομα της Aγίας και Oμοούσιας και Aδιαίρετης Tριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου».

Ο Αρχιεπίσκοπος θα ολοκληρώσει την τελετή, θα υπογράψει το σχετικό Πρακτικό, και ο προσωρινός Α’ Γραμματέας της Βουλής θα κληθεί από τον προεδρεύοντα να αποπέμψει της αιθούσης τους Αρχιερείς.

Στη συνέχεια, ο κ. Κακλαμάνης θα καλέσει να ορκιστούν στο Κοράνι τους μουσουλμάνους βουλευτές, ενώ μετά θα εγερθούν οι βουλευτές που θέλουν να δώσουν πολιτικό όρκο.

Από τα υπουργικά έδρανα, θα ορκιστούν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου που είναι και βουλευτές.

Ο Α’ αντιπρόεδρος της Βουλής θα κλείσει τη συνεδρίαση, καλώντας το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την επικύρωση των Πρακτικών και ζητώντας τους, την επόμενη ημέρα, Τρίτη 4 Ιουλίου, σύμφωνα με την Ημερήσια Διάταξη, να προσέλθουν για την εκλογή του προέδρου της Βουλής.

Οι βουλευτές, πριν αποχωρήσουν, θα υπογράψουν το πρωτόκολλο ορκωμοσίας τους και θα παραλάβουν τα σχετικά έγγραφα προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία ορκωμοσίας τους.

Από την πρώτη σειρά των θέσεων των αξιωματούχων στην Ολομέλεια θα παρακολουθήσει την τελετή ορκωμοσίας η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, που θα την υποδεχθεί στο Μέγαρο του Κοινοβουλίου ο πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας. Στις υπόλοιπες θέσεις των αξιωματούχων θα καθίσουν όσοι πρώην πρωθυπουργοί, πρώην πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων, ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί και αξιωματούχοι θελήσουν να παραβρεθούν. Σε μια πρόσθετη σειρά καθισμάτων, κάτω από τα έδρανα των αξιωματούχων θα καθίσουν και οι εκπρόσωποι ξένων Εκκλησιών.

Στην πανηγυρική συνεδρίαση της ορκωμοσίας των βουλευτών έχουν κληθεί και θα παραστούν στα διπλωματικά θεωρεία, όπως έχουν ενημερώσει, πολλοί πρέσβεις και διπλωματικές αντιπροσωπείες ξένων κρατών στην Αθήνα.

Εκλογή Προέδρου της Βουλής

Την Τρίτη το πρωί, η Βουλή θα συνέλθει για την εκλογή προέδρου της Βουλής των Ελλήνων και στη συνέχεια των αντιπροέδρων, κοσμητόρων και γραμματέων, σύμφωνα με τις προτάσεις των κοινοβουλευτικών τους ομάδων.

Αρχικά, στην συνεδρίαση θα προεδρεύσει ο προσωρινός Α’ αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης. Θα ανακοινώσει τις επιστολές των προέδρων των κοινοβουλευτικών ομάδων σχετικά με τα πρόσωπα που προτείνουν για νέο πρόεδρο της Βουλής καθώς υποβολή υποψηφιότητας από υποψήφιο, δεν είναι παραδεκτή.

Ο αρχηγός της ΝΔ και πρόεδρος του πρώτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος Κυριάκος Μητσοτάκης, με επιστολή του στη Βουλή, έχει γνωστοποιήσει ότι προτείνει για τη θέση τον νυν πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Τασούλα. Ο νέος πρόεδρος της Βουλής θα εκλεγεί με ονομαστική ψηφοφορία και απαιτείται να λάβει την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών. Αν δεν συγκεντρωθούν οι 151 θετικές ψήφοι, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται και εκλέγεται αυτός που έλαβε τις περισσότερες ψήφους.

Ο κ. Κακλαμάνης θα αναγγείλει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και θα καλέσει τον νέο πρόεδρο της Βουλής να καταλάβει αμέσως την έδρα, όπου θα εκφωνήσει και λόγο. Ακολούθως, η Ολομέλεια θα διακόψει για λίγα λεπτά και θα συνεχίσει υπό την προεδρία του νέου προέδρου της Βουλής στις διαδοχικές ψηφοφορίες για την ανάδειξη των 10 αντιπροέδρων της Βουλής. Οι τρεις πρώτοι αντιπρόεδροι θα είναι από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και ένας από τα υπόλοιπα κόμματα ώστε να σχηματιστεί το αναλογικό αντιπροσωπευτικό προεδρείο της Βουλής. Η εκλογή των αντιπροέδρων της Βουλής γίνεται με σχετική πλειοψηφία. Όμως, ο κάθε ένας πρέπει να λάβει τουλάχιστον 70 θετικές ψήφους για να μπορέσει να εκλεγεί.

Το Σάββατο η ψήφος εμπιστοσύνης της Βουλής στη νέα κυβέρνηση

Την Πέμπτη, 6 Ιουλίου, θα αρχίσει η τριήμερη συζήτηση, στην ολομέλεια της Βουλής, επί των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μετά το πέρας της συζήτησης των προγραμματικών δηλώσεων, το Σάββατο 8 Ιουλίου, η νέα κυβέρνηση θα ζητήσει την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής.

Η συζήτηση θα αρχίσει με την ανάγνωση των Προγραμματικών Δηλώσεων της κυβέρνησης από τον πρωθυπουργό. Στη συζήτηση θα μετάσχουν τα μέλη της νέας κυβέρνησης, οι πρόεδροι των κοινοβουλευτικών ομάδων, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι και βουλευτές από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου.

Η ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση θα είναι ονομαστική δι’ εκφωνήσεως και θα διεξαχθεί αμέσως μόλις τελειώσει η συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων και το αργότερο ως τη δωδεκάτη νυχτερινή της τρίτης ημέρας από την έναρξη της συζήτησης, δηλαδή, το Σάββατο, 8 Ιουλίου 2023. Η κυβέρνηση απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής, αν η πρόταση εμπιστοσύνης εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων Βουλευτών, η οποία όμως δεν επιτρέπεται να είναι μικρότερη από τα 2/5 (120) του όλου αριθμού των βουλευτών.

Συλλειτούργησαν οι μητροπολίτες Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος, Σερβίων και Κοζάνης Παύλος, Αλεξανδρουπόλεως ‘Ανθιμος, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβας, Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Μάρκος, Σταγών και Μετεώρων Θεόκλητος, Μάνης Χρυσόστομος, Φθιώτιδος Συμεών, Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμος, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Ιερώνυμος, Περιστερίου Γρηγόριος και ο αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, επίσκοπος Ωρεών Φιλόθεος.

Στο πέρας της σημερινής Ακολουθίας τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ Αναπαύσεως των θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη. Μνημόσυνο, άλλωστε, τελέστηκε σε όλους τους ναούς της Ελλάδας.

«Φέτος η Μεγάλη Εβδομάδα ήρθε νωρίτερα… και δεν υπάρχουν λόγια να αποτυπώσουν τον ανθρώπινο πόνο. Και όλοι μας σαν την Παναγία που ως μάνα θρήνησε τον Χριστό θρηνούμε για αυτά τα παιδιά μας», τόνισε ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας σε συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα, λίγες ημέρες μετά το τραγικό συμβάν που συγκλόνισε το πανελλήνιο.

Επιπρόσθετα, ανέφερε: «Η σκέψη και η προσευχή μας είναι στα θύματα του σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Ζούμε μια σκληρή εθνική συμφορά. Την Μ. Παρασκευή φέτος τη ζούμε νωρίτερα. Όλοι θρηνούμε για τον χαμό αυτών των παιδιών».

Απευθυνόμενος προς τις οικογένειες των θυμάτων, σημείωσε: «Ο μόνος τρόπος να αγκαλιάσετε και πάλι τα παιδιά σας είναι να πιστέψετε ότι τον τελευταίο λόγο δεν τον έχει ο θάνατος αλλά η ανάσταση. Γονατίζω αδύναμος μπροστά σας στο βάρος αυτού του πρώιμου αποχωρισμού».

Τη βαθύτατη θλίψη του εξέφρασε εκ μέρους της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ο μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος για τα θύματα του τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Εξάλλου, αναφέρθηκε στον συμβολισμό της Κυριακής της Ορθοδοξίας, «την εορτή της Ορθοδόξου Εκκλησίας ανά την Οικουμένη».

Στη Θεία Λειτουργία το παρών έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Κωνσταντίνος Τασούλας, οι υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκη Κεραμέως, Υγείας, Αθανάσιος Πλεύρης, ο υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, ‘Αγγελος Συρίγος, βουλευτές, εκπρόσωπο πολιτικών κομμάτων, ο περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης, ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, επικεφαλής ξένων διπλωματικών αντιπροσωπιών στη χώρα μας και πλήθος κόσμου.

Υπενθυμίζεται ότι το καθιερωμένο γεύμα που παραθέτει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας για την Κυριακή της Ορθοδοξίας στο Προεδρικό Μέγαρο προς τους Συνοδικούς Αρχιερείς φέτος δεν θα πραγματοποιηθεί εξαιτίας της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη.

Ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος υποδέχθηκε, σήμερα, Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου στο αεροδρόμιο «Μέγας Αλέξανδρος» της Καβάλας τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Όπως ανακοινώθηκε, παρόντες ήταν, επίσης, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β’, ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Επιφάνιος και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου Στέφανος, καθώς και ο διοικητής της 1ης Στρατιάς αντιστράτηγος ‘Αγγελος Χουδελούδης.

Στη συνέχεια, μετέβησαν στο λιμάνι της Θάσου όπου παρακολούθησαν την τελετή υποδοχής της Ιεράς Εικόνας Συνάξεως των εν Θάσω Αγίων και παρακολούθησαν τη Δοξολογία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Κοινότητα Παναγίας.