Καύσωνες: Σχεδόν 9 στους 10 πολίτες θεωρούν ότι οι καύσωνες είναι απειλή για την ποιότητα ζωής μας στον μέλλον και οι 6 στους 10 πιστεύουν ότι θα γίνονται κάθε χρόνο και χειρότεροι. Η ακραία ζέστη έχει συνέπειες στον ύπνο λένε οι μισοί πολίτες, που αισθάνονται εξαντλημένοι ενώ 2 στους 10 αναφέρουν συνέπειες στην ψυχική και συναισθηματική κατάσταση, στις καθημερινές υποχρεώσεις και στην υγεία. Η μόνη λύση κρίνουν οι 7 στους 10 είναι να αλλάξουμε τον τρόπο που ζούμε και μετακινούμαστε στις πόλεις τις περιόδους ακραίας ζέστης.

Ανέτοιμοι: Οι 8 στους 10 θεωρούν ότι δεν υπάρχει κατάλληλη προετοιμασία από το κράτος για αντιμετωπιστούν οι συνέπειες του καύσωνα. Ζητούν, κατά σειρά προτεραιότητας, περισσότερο πράσινο, δέντρα και σκιά, άνοιγμα κλιματιζόμενων χώρων, υποστήριξη όσων κινδυνεύουν και περισσότερα δημόσια σημεία για νερό.

Η ομάδα των Κ. Λαγουβάρδου, Β. Κοτρώνη, Γ. Κύρου παρουσίασε επικαιροποιημένες εκτιμήσεις της έκτασης των δασών/δασικών εκτάσεων της Αττικής που χάθηκαν από δασικές πυρκαγιές τα τελευταία 10 καλοκαίρια (42% των δασών/δασικών εκτάσεων).

Ποιά είναι όμως η κατάσταση στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής; Από το 2017 μέχρι και το 2026 (έως 04/08), 6 μεγάλες πυρκαγιές έχουν κάψει περισσότερα από 430.000 στρέμματα σύμφωνα με τις αναφορές από την Υπηρεσία Ταχείας Χαρτογράφησης Copernicus και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφόρησης για τις Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS). Η περίμετρος των καμένων εκτάσεων δίνεται στον χάρτη που ακολουθεί.

Εικόνα 1. Περίμετρος των καμένων εκτάσεων στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής από το 2017 ως και το 2026. Με γκρι χρώμα σημειώνεται η ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής.

Η συνολική επιφάνεια της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής  Αττικής είναι 1.000.000 στρέμματα, οπότε τα τελευταία 10 έτη το 43% της συνολικής επιφάνειας έχει καεί από δασικές πυρκαγιές. Στην Δυτική Αττική η επιφάνεια των δασικών εκτάσεων είναι περίπου 590.000 στρέμματα και τα τελευταία 10 χρόνια έχουν καεί περίπου 375.000 στρέμματα δάσους, δηλαδή το 64% της επιφάνειας των δασών/δασικών εκτάσεων.

Εάν ανατρέξει κανείς στην πρόσφατη πολιτική ιστορία μας, ωστόσο, οι πρόωρες εκλογές, βάσει του Συντάγματος, πρέπει να συνοδεύονται από μία, έστω τυπική, επίκληση “σπουδαίου εθνικού λόγου”. Τα δημοσιονομικά δεν είναι κάτι τέτοιο, τα εθνικά θέματα, όμως, είναι.

Κι εδώ, επιστρέφουμε στο εισαγωγικό σχόλιο περί τύχης…

Δείτε τι δήλωσαν κατά τη συνάντησή τους Κυριάκος Μητσοτάκης και Νίκος Χριστοδουλίδης ενόψει την επίσημης επίσκεψης του ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, την Δευτέρα στη Λευκωσία. Και λάβετε υπ όψιν ότι ο στόχος Γκουτέρες είναι η πραγματοποίηση πενταμερούς διάσκεψης εντός του Σεπτεμβρίου!

Οι δηλώσεις Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη

«Καλωσήρθες για ακόμα μια φορά στην Αθήνα. Σε ευχαριστούμε που μας έφερε και λίγο δροσιά και λίγο βροχή που είναι πάντα τόσο καλοδεχούμενη, μέσα στην πίεση των καλοκαιρινών μηνών, βλέποντας και το τι γίνεται στη άλλη μεριά της Ευρώπης με τις πρωτοφανείς πυρκαγιές στην Ισπανία και στη Γαλλία. Αναδεικνύεται για ακόμα μια φορά πόσο σημαντική είναι η κοινή πρωτοβουλία μας για την ανάπτυξη ενός πιο ισχυρού μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ελλάδα ήδη συνεισφέρει δύο πυροσβεστικά αεροσκάφη στην προσπάθεια των Ισπανών φίλων μας να περιορίσουν τις μεγάλες φωτιές κοντά στη Μαδρίτη.

Συναντιόμαστε σε μία εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία. Να ξεκινήσω λέγοντας ότι δυστυχώς φαίνεται ότι τα τύμπανα του πολέμου στην ευρύτερη περιοχή μας ηχούνε πάλι δυνατά και ενδεχομένως να βρισκόμαστε πάλι μπροστά σε μια νέα κλιμάκωση των εχθροπραξιών η οποία αυτή τη φορά δεν φαίνεται να αφήνει ανεπηρέαστη και την περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας. Σε αυτή τη συγκυρία λοιπόν ο συντονισμός μας νομίζω ότι καθίσταται πιο επίκαιρος παρά ποτέ. Αν λάβουμε δε και υπόψη το γεγονός ότι έχουμε μια πολύ σημαντική κινητικότητα στο κυπριακό ζήτημα θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμη την παρουσία σου σήμερα στην Αθήνα».

Όπως πρόσθεσε, «μετά από σχεδόν 20 χρόνια ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών θα βρεθεί στην Κύπρο την επόμενη εβδομάδα. Εμείς στηρίζουμε απόλυτα τις πρωτοβουλίες σου για μια ουσιαστική επανέναρξη των συνομιλιών, πάντα στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είναι μια θέση από την οποία ποτέ δεν πρόκειται η Ελλάδα και η Κύπρος να αποκλίνουμε. Οπότε νομίζω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να έχουμε στη συνέχεια μία αναλυτική συζήτηση για να υπάρχει ένας απόλυτος συντονισμός καθώς αυτή η κινητικότητα συνδυάζεται και με τη λήξη της θητείας του νυν Γενικού Γραμματέα, οπότε υπάρχει και μια αίσθηση επείγοντος αν πρόκειται να υπάρξει μια πραγματική πρόοδος. Τώρα είναι η ώρα να διερευνήσουμε τις πιθανότητες αυτό να γίνει πράξη. Να γνωρίζεις ότι πάντα η Ελλάδα στέκεται στο πλευρό της Κύπρου έμπρακτα και θα είμαστε και πάλι παρόντες, συμπαραστεκόμενοι σε σένα προσωπικά ενόψει αυτών των δύσκολων και απαιτητικών συζητήσεων που θα έχεις».

Παίρνοντας τον λόγο ο Κύπριος Πρόεδρος ανέφερε τα εξής: «Αγαπητέ Κυριάκο όντως βρισκόμαστε σε μία δύσκολη συγκυρία σε σχέση με την περιοχή, βλέπουμε τις εξελίξεις, ευελπιστούμε να πρυτανεύσουν επιλογές οι οποίες δεν θα οδηγήσουν σε περαιτέρω κλιμάκωση. Μια κλιμάκωση που επηρεάζει όλους μας, επηρεάζει την Ευρώπη, το είδαμε και στο πρόσφατο παρελθόν. Την ίδια στιγμή βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη συγκυρία σε σχέση με το κυπριακό. Μετά από πάρα πολλά χρόνια βλέπουμε αυτή τη διεθνή κινητικότητα. Οι ενέργειές μας, η στρατηγική που ακολουθήσαμε, η πολιτική μας βούληση έχει οδηγήσει σε αυτό το διεθνές ενδιαφέρον, τον Γενικό Γραμματέα να φτάνει στην Κύπρο τη Δευτέρα το βράδυ. Μετά από τόσα χρόνια έχουμε μια τέτοια επίσκεψη.

Βλέπουμε πάρα πολύ αυξημένο ενδιαφέρον από πλευράς Ε.Ε ως αποτέλεσμα των κοινών μας πρωτοβουλιών, των κοινών μας προσπαθειών. Πλέον είναι σε όλους κατανοητό ότι το κυπριακό είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Έχουμε τον διορισμό του εκτελεστικού αντιπροέδρου που είναι ξεκάθαρα ένδειξη και του ενδιαφέροντος αλλά και των προθέσεων της Προέδρου της Επιτροπής. Θέλω να σε ευχαριστήσω για την πρωτοβουλία να βρεθούμε, να ανταλλάξουμε απόψεις. Στόχος και επιδίωξή μας είναι μέσα από την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα να προκύψουν θετικά αποτελέσματα, έχουμε την πολιτική βούληση, έχουμε τον σχεδιασμό, θα συζητήσουμε πολύ συγκεκριμένα στη συνέχεια έτσι ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες που θα οδηγήσουν στην επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που διακόπηκαν το καλοκαίρι του 2017, πάντα εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και φυσικά των αρχών και αξιών και του δικαίου της ΕΕ. Η προσωπική απεσταλμένη του ΓΓ είχε χθες μια συνάντηση με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, είχα μια πρώτη ενημέρωση, θα τα συζητήσουμε όλα αυτά έτσι ώστε – επαναλαμβάνω – μέσα από την κοινή μας πορεία να πετύχουμε τον στόχο. Όχι μόνο να επαναρχίσουν οι συνομιλίες αλλά να υπάρξει επιτέλους μετά από 52 χρόνια που συμπληρώθηκαν και πρόσφατα από την τουρκική εισβολή, 52 χρόνια κατοχής, να έχουμε ένα θετικό αποτέλεσμα προς την κατεύθυνση επανένωσης της Κύπρου».

Δεν λέμε ότι μπορεί το Κυπριακό να προβληθεί ως “σπουδαίος εθνικός λόγος” για εκλογές, όμως από τα λεγόμενα των δύο ηγετών και την όντως ενδιαφέρουσα συγκυρία με τις πιέσεις της ΕΕ και την πρωτοβουλία Γκουτέρες δημιουργείται το κατάλληλο περιβάλλον.

Και ιδού τι …διδάσκει η ιστορία:

Η ιστορία με το Κυπριακό ως “λόγος” πρόωρων εκλογών

Με βάση τη συνταγματική ιστορία της Ελλάδας και την εφαρμογή του άρθρου 41 παρ. 2 του Συντάγματος, πρόωρες βουλευτικές εκλογές με ρητή και επίσημη επίκληση του Κυπριακού ζητήματος ως «σπουδαίου εθνικού λόγου» έχουν διεξαχθεί δύο φορές.

Οι συγκεκριμένες εκλογικές αναμετρήσεις ήταν οι εξής:

1. Εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993-Πρωθυπουργός: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (Νέα Δημοκρατία)

Το πλαίσιο: Η κυβέρνηση είχε απωλέσει την οριακή κοινοβουλευτική της πλειοψηφία (150 βουλευτές) μετά την αποσκίρτηση του βουλευτή Γιώργου Συμπιλίδη.

Η επίκληση: Προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα σε κάλπες, ο τότε Πρωθυπουργός επικαλέστηκε επίσημα το Κυπριακό (καθώς και γενικότερα τα εθνικά θέματα στην εξωτερική πολιτική) ως το κρίσιμο εθνικό ζήτημα που απαιτούσε ανανέωση της λαϊκής εντολής.

2. Εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004-Πρωθυπουργός: Κώστας Σημίτης (ΠΑΣΟΚ)

Το πλαίσιο: Η τετραετής θητεία της κυβέρνησης έληγε κανονικά τον Απρίλιο του 2004, ωστόσο επιλέχθηκε η πρόωρη διάλυση της Βουλής λίγες εβδομάδες νωρίτερα.

Η επίκληση: Ο Κώστας Σημίτης ζήτησε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη διάλυση του κοινοβουλίου επικαλούμενος τις κρίσιμες εξελίξεις στο Κυπριακό ενόψει των διαπραγματεύσεων για το Σχέδιο Ανάν και την επικείμενη ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι χρειαζόταν μια νωπή και ισχυρή λαϊκή εντολή για τον χειρισμό αυτής της κορυφαίας εθνικής υπόθεσης.

Ο διπλός στόχος Γκουτέρες

Σύμφωνα με την κυπριακή εφημερίδα “Πολίτης”, η επίσκεψη του γ.γ. του ΟΗΕ στο νησί εξυπηρετεί δύο στόχους. Πρώτον, να πραγματοποιηθούν συναντήσεις υψηλού επιπέδου με τους δύο ηγέτες στην Κύπρο ώστε να καθοριστεί το περιεχόμενο μιας πιθανής πενταμερούς διάσκεψης για το Κυπριακό εντός του Σεπτεμβρίου. Ο κ. Γκουτέρες επιδιώκει να διασφαλίσει ότι η πενταμερής διάσκεψη θα είναι προσανατολισμένη στο αποτέλεσμα, αποφεύγοντας τις άκαρπες συζητήσεις του παρελθόντος. Επίσης, κατά τις συναντήσεις υψηλού επιπέδου με τους δύο ηγέτες,, ο κ. Γκουτέρες θα επιδιώξει τον καθορισμό χρονοδιαγραμμάτων στην όλη διαδικασία που θα ακολουθήσει στο Κυπριακό εάν ευοδώσουν οι προσπάθειες για επανέναρξη των συνομιλιών.

Ο δεύτερος στόχος του γ.γ. του ΟΗΕ είναι οι επαφές με την κοινωνία των πολιτών στις δύο πλευρές ώστε να ενθαρρύνει τα οργανωμένα σύνολα να εμπλακούν ενεργά στη διαδικασία του Κυπριακού.

Σύμφωνα με πληροφορίες μεταξύ όσων έχουν έως τώρα απαντήσει θετικά ως προς τη συμμετοχή τους στην εκδήλωση είναι ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, ο περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς, ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης και άλλοι. Ενδιαφέρον έχει τι θα απαντήσουν στελέχη όπως ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης, ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης, ο δήμαρχος Περιστερίου Ανδρέας Παχατουρίδης, ο δήμαρχος Συκεών Σίμος Δανιηλίδης κοκ. Στην εκδήλωση έχει κληθεί φυσικά και ο επικεφαλής της «Ανοιχτής Πόλης» Κώστας Ζαχαριάδης.

Τις επαφές εκ μέρους της ΕΛ.Α.Σ. με τους ανθρώπους της αυτοδιοίκησης έχει αναλάβει ο γραμματέας του κόμματος και πρώην δήμαρχος Μίλτος Χατζηγιαννάκης.

Στέκομαι στην πρόσκληση που απευθύνθηκε στον Κώστα Ζαχαριάδη, ο οποίος έχει παραιτηθεί από εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον βρίσκεται σε τροχιά ένταξης στην ΕΛΑΣ. Η παρουσία του στην εκδήλωση το επιβεβαιώνει, οι δε πληροφορίες αναφέρουν ότι συνομιλεί τακτικά με την Λ. Αμαλίας και είναι θέμα χρόνου η ένταξή του. Αλλά και για έναν πρόσθετο λόγο: ο Κ. Ζαχαριάδης υπήρξε εκείνος που συγκέντρωσε καλό ποσοστό στις δημοτικές εκλογές για τον Δήμο Αθηναίων αλλά έχασε οριακά την δεύτερη θέση από τον Χάρη Δούκα που έκανε την έκπληξη. Η συνεργασία του δε με τον νυν δήμαρχο στον δεύτερο γύρο έφερε την μεγάλη ανατροπή και την ήττα του Κώστα Μπακογιάννη. Γι αυτό και αυτή η συνεργασία θεωρείται μοντέλο και ταιριάζει απόλυτα με αυτό που επιχειρεί ο Αλέξης Τσίπρας με την ΕΛΑΣ και το άνοιγμα σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η τομεάρχης Παιδείας Ιωάννα Λαλιώτου ξεκαθάρισε ότι μια κυβέρνηση της ΕΛ.Α.Σ. δεν θα καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, παρότι το κόμμα εξακολουθεί να διαφωνεί με την ίδρυσή τους. Ως βασικό επιχείρημα επικαλέστηκε την «ασφάλεια δικαίου».

Τι σημαίνει αυτό, το εξηγεί άψογα ο Κώστας Χριστοδούλου στο anatropinews.gr. Η λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν αφορά μόνο το εθνικό δίκαιο, αφορά και το ενωσιακό.

“Το άρθρο 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατοχυρώνει την ελευθερία εγκατάστασης επιχειρήσεων και οργανισμών από κράτη-μέλη, αρχή που καλύπτει και εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Παράλληλα, η Οδηγία 2006/123/ΕΚ αντιμετωπίζει την παροχή ανώτατης εκπαίδευσης έναντι διδάκτρων ως οικονομική δραστηριότητα, ενώ ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προστατεύει την ελευθερία ίδρυσης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων υπό τις προϋποθέσεις που θέτει το ενωσιακό δίκαιο.

Αυτή ακριβώς η συλλογιστική χρησιμοποιήθηκε και στην υπόθεση της Ουγγαρίας, όταν το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδίκασε την κυβέρνηση Όρμπαν για τους περιορισμούς που επέβαλε στο Πανεπιστήμιο Central European University.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια θεωρητική συζήτηση αλλά για υπαρκτή ευρωπαϊκή νομολογία.”

Ήταν επαρκής η αιτιολόγηση εκ μέρους της ΕΛΑΣ; Μάλλον όχι, καθώς θα μπορούσαν να εξηγηθούν πολλά πράγματα για τις συνέπειες μιας κατάργησης του “νόμου Πιερρακάκη” και να παρατεθούν πολιτικά και εκπαιδευτικά αντίβαρα σε σχέση με την ενίσχυση του Δημοσίου Πανεπιστημίου κ.ά.

Η ΕΛΑΣ δέχθηκε πυρά, εκ δεξιών περί “κωλοτούμπας”, εξ ευωνύμων για απώλεια του αριστερού κέντρου βάρους. Γνωστά. Και εδώ ταιριάζει, όπως είπαμε, η ρήση του γεννήτορα της διαφήμισης.

Όμως, για να είμαστε δίκαιοι, η θέση αυτή του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα ίσως να υποκρύπτει και μία σημαντική πολιτική χειραφέτηση από την πρώτη φάση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όταν όλα ήταν πολύ στέρεα για να εξηγηθούν και πολύ απλά για να υλοποιηθούν. Ήταν η εποχή που το μνημόνιο θα άλλαζε “με ένα νόμο και ένα άρθρο”.

Στο ίδιο άρθρο περιγράφεται τι θα συνέβαινε εφόσον η ΕΛΑΣ αναλάμβανε την διακυβέρνηση και προχωρούσε στην κατάργηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων με τον “αέρα” του 2015.

” Αν μια επόμενη κυβέρνηση επιχειρούσε να καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια με μια απλή νομοθετική διάταξη, οι συνέπειες θα ήταν πιθανότατα άμεσες.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας θα καλούνταν να εξετάσει τη συνταγματικότητα της νέας ρύθμισης, ανοίγοντας παράλληλα τον δρόμο για εκτεταμένες δικαστικές διεκδικήσεις.

Τα ξένα πανεπιστήμια που ήδη δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, μαζί με τους εγχώριους συνεργάτες τους, θα μπορούσαν να κινηθούν νομικά διεκδικώντας αποζημιώσεις για επενδύσεις και διαφυγόντα κέρδη.

Αντίστοιχα, οι φοιτητές που έχουν ήδη εγγραφεί στα νέα ιδρύματα θα είχαν κάθε λόγο να αξιώσουν αποκατάσταση της ζημίας τους, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορούσε να κινήσει διαδικασία παράβασης κατά της Ελλάδας ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σ.σ συνέβη στην περίπτωση της Ουγγαρίας του Όρμπαν).

Με απλά λόγια, το πολιτικό κόστος θα μετατρεπόταν πολύ γρήγορα σε οικονομικό και θεσμικό.”

Όσο κι αν αφαιρεί αριστερό επίχρισμα από την ΕΛΑΣ, ή την καθιστά ευάλωτη στην κυβερνητική κριτική, στο τέλος της ημέρας η θέση της για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δείχνει μία “επιστροφή στην πραγματικότητα” και τον πολιτικό ρεαλισμό. Τα λόγια πρέπει να συνδυάζονται με τεκμηρίωση και όρους υλοποίησης. Αυτό ήταν ένα πρόβλημα της αριστεράς στην “γοητεία” του οποίου είχε υποκύψει ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ της διακυβέρνησης πριν αναγκαστεί να αποδεχτεί την μοίρα του και να φέρει εις πέρας το τρίτο μνημόνιο και την τελική έξοδο απ΄ αυτό. Και ομολογουμένως, αρκετά ικανοποιητικά, τουλάχιστον ως προς τη ρύθμιση του χρέους και τον βατήρα ανάπτυξης που δημιούργησε.

Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να μάθει να ζει με την μομφή των πολιτικών του αντιπάλων για την μετακίνηση από την ρομαντική ουτοπία στον πολιτικό πραγματισμό, όπως πρέπει να μάθει να προσπερνάει τις φλύαρες και συχνά ανέξοδες διακηρύξεις εκείνων των πρώην συντρόφων τους που δεν ενδιαφέρονται -και κυρίως δεν μπορούν- να επιδιώξουν μία κεντροαριστερή διακυβέρνηση.

Το κρίσιμο θα είναι να συνεχίσει να πορεύεται με τον ίδιο ρεαλισμό σε ό,τι υπόσχεται και σε κάθε πτυχή του προγράμματος διακυβέρνησης που θα προτείνει.

Ο Δημήτρης Καιρίδης επανήλθε στο θέμα και έκανε ένα ακόμα βήμα. Είπε (Mega): «Η υπόθεση των Ποινικών Κωδίκων (σ.σ η αλλαγή που έγινε το 2019 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ). Η Βουλή έπρεπε να κλείσει και την κράτησε ανοιχτή. Έφερε την ύστατη ώρα τους Ποινικούς Κώδικες σε εν εξελίξει ποινική δίκη μεγαλοεπιχειρηματία, ο οποίος κινδύνευε με ισόβια και τελικά βγήκε ελεύθερος διότι το κακούργημα της ενεργητικής δωροδοκίας έγινε πλημμέλημα. Περί αυτού πρόκειται», τόνισε ο βουλευτής της ΝΔ επικαλούμενος καταγγελίες του Σταύρου Κοντονή, που είχε μιλήσει για «ανταλλάγματα».

«Αν είναι χρηματισμός, αν είναι αντάλλαγμα ή από την καλή του την καρδιά, δεν το γνωρίζω», κατέληξε.

Η κριτική της ΝΔ εστιάζει συχνά σε συγκεκριμένες μεγάλες δίκες της περιόδου εκείνης (όπως η υπόθεση της Siemens ή άλλων εξοπλιστικών προγραμμάτων), όπου κατηγορούμενοι ωφελήθηκαν αναδρομικά από τον ηπιότερο νόμο, καθώς βάσει του Συντάγματος εφαρμόζεται πάντα ο ευμενέστερος νόμος για τον κατηγορούμενο.

Εάν ανατρέξει κανείς σε όσα φημολογήθηκαν εκείνη την περίοδο σχετικά με υποθέσεις που τελούσαν σε δικαστική εξέλιξη δεν βρίσκει σπουδαία πράγματα. Υπονοούμενα και εικασίες, αν και μία από τις υποθέσεις της περιόδου αφορούσε περίπτωση εμπλοκής επιχειρηματία εξοπλιστικών προγραμμάτων. Αυτόν ή κάποιον άλλον, εννοεί ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ; Δεν πρέπει να τον κατονομάσει ώστε να δοθούν οι σχετικές απαντήσεις;

Διότι η φημολογία μπορεί να αξιοποιείται πολιτικά, όμως το ζήτημα είναι εάν όντως υπάρχει “φωτιά” ή μόνο τοξικός “καπνός”.

Το απόσπασμα όσων είπε ο Δημ. Καιρίδης:

Μέχρις ώρας κάποιοι εξ αυτών υιοθέτησαν την στρατηγική να μην φθάσει στις εκλογές με “ενεργή κοινοβουλευτική ομάδα” και παρέδωσαν τις έδρες τους, άλλοι, όμως, έχουν αποφασίσει να εξαντλήσουν τα χρονικά περιθώρια μέχρι και την προκήρυξη των εκλογών. Είναι χαρακτηριστικό πώς εκτός από τους Έφη Αχτσιόγλου, Γ. Καραμέρο και Συμεών Κεδίκογλου που ήταν οι πρώτοι που παραιτήθηκαν οι περισσότεροι προτίμησαν να παραμείνουν ανεξάρτητοι.

Αυτό έγινε αφενός γιατί η παράδοση της έδρας τους θα ενίσχυε την επιρροή του Παύλου Πολάκη στον ΣΥΡΙΖΑ και θα του επέτρεπε να ελέγξει τους κομματικούς συσχετισμούς με τον ίδιο να αναλαμβάνει την προεδρία της Κ.Ο (έμμεσα στηρίχτηκε με αυτόν τον τρόπο η Ρένα Δούρου), αφετέρου επειδή θεώρησαν ότι δεν πρέπει να αφήσουν ανεκπροσώπητες τις εκλογικές τους περιφέρειες.

Μία ηχηρή τέτοια περίπτωση είναι η (και αντιπρόεδρος της Βουλής) Όλγα Γεροβασίλη, πρόσωπο πολύ κοντά στον Αλέξη Τσίπρα από την εποχή της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που διατηρεί ανοικτούς διαύλους πολύ καλής επικοινωνίας. Η κ. Γεροβασίλη εκλέγεται εδώ και πολλά χρόνια στην Άρτα και μάλιστα “γράφει” στο νομό ποσοστό μεγαλύτερο από τον μέσο πανελλαδικό όρο του κόμματος σε κάθε αναμέτρηση. “Άρτα χωρίς Γεροβασίλη”, δεν γίνεται λένε χαρακτηριστικά οι γνωρίζοντες, κι αυτό συμπυκνώνει σε μεγάλο βαθμό το δίλημμα που πρέπει να διαχειριστεί ο πρώην πρωθυπουργός σχετικά με το εάν και πότε θα ανοίξει τις πόρτες της ΕΛΑΣ για εκείνους τους βουλευτές που θέλει και χρειάζεται.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πώς αρκετοί βουλευτές που εν τέλει ανεξαρτητοποιήθηκαν περίμεναν να διευκρινισθεί τι ακριβώς θα πράξει η αντιπρόεδρος της Βουλής. Το γεγονός ότι ανεξαρτητοποιήθηκε λειτούργησε σαν “οδηγός” για πολλούς.

Στην Λ. Αμαλίας γνωρίζουν πώς μπορεί η ΕΛΑΣ να συγκεντρώνει αρκετά υψηλά ποσοστά στις μετρήσεις, όμως όλα θα κριθούν το φθινόπωρο. Τότε θα φανούν οι αντοχές της Ν.Δ (ιδιαίτερα μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ) αλλά και εάν το νέο κόμμα “πιάνει οροφή” σε ποσοστό περίπου ίσο με αυτό των εκλογών του 2023 (20% και 17,8% αντίστοιχα).

Τα νέα στελέχη που παρουσίασε η ΕΛΑΣ έχουν αναμφίβολα μεγάλο ενδιαφέρον και προκάλεσαν εντύπωση. Δεν είναι εύκολο σε περίοδο βαθιάς αποπολιτικοποίησης και απαξίωσης της πολιτικής να προσελκύει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα προσωπικότητες απ΄ όλο το πολιτικό φάσμα και κυρίως τον χώρο της κεντροαριστεράς (αρκετά έχουν πολιτική αφετηρία το ΠΑΣΟΚ). Όμως αυτά τα πρόσωπα έχουν πρόβλημα αναγνωρισιμότητας και θα χρειαστεί χρόνος και πολλές εμφανίσεις στα κανάλια για να διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών.

Κι αν αυτό είναι σχετικά ευκολότερο στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αττική, Θεσσαλονίκη κ.ά), στην περιφέρεια όπου μετράει η προσωπική επαφή και οι μακρόχρονες σχέσεις τα πράγματα είναι δυσκολότερα. Αυτό είναι ένα από τα διλήμματα που θα αντιμετωπίσει ο Αλέξης Τσίπρας. Αν, δηλαδή, θα τηρήσει μέχρι τέλους την δέσμευσή του πώς δεν θα πάρει βουλευτές από άλλα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά), ή στην τελική ευθεία προς τις εκλογές θα υπαναχωρήσει. Υπάρχει, βεβαίως, πάντοτε και η πιθανότητα όσοι ανεξαρτητοποιήθηκαν να παραιτηθούν τελικά, αλλά σε χρόνο πολύ κοντά στις εκλογές.

Ακούγεται από αρκετούς πάντως το “παράπονο” ότι η ηγετική ομάδα της ΕΛΑΣ αντιμετωπίζει τους παραιτηθέντες ή ανεξάρτητους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς με “υπεροψία” και έχουν προκύψει δυσαρέσκειες. Έτι δε περαιτέρω που κάποιοι εξ αυτών -περισσότερο στελέχη και λιγότερο βουλευτές- έχουν αποκτήσει απευθείας επικοινωνία με τη Λ. Αμαλίας, άλλοι, όμως, όχι.

Καθ’ ημάς ο τουρισμός είναι η άλλη λέξη για το εθνικό μας νομισματοκοπείο. Παράγει τεράστια έσοδα και κάθε χρόνο όλες οι κυβερνήσεις επαίρονται. εδώ και πολλά χρόνια, για το ρεκόρ αφίξεων που καταγράφεται. Και με αυτή την προσέγγιση είναι λογικό να αποφεύγουν οι ιθύνοντες του χώρου την λέξη “υπερτουρισμός” διότι τρέμουν στην ιδέα πώς κάθε μέτρο για τον περιορισμό του οδηγεί στην μείωση των εσόδων- και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, και των επιχειρήσεων του κλάδου.

Υπάρχει, από την άλλη, και μία διαφορετική προσέγγιση. Να προσελκύεις όσο το δυνατόν περισσότερους επισκέπτες, έχοντας, όμως, φροντίσει ταυτόχρονα και παράλληλα να βελτιώνεις την φέρουσα ικανότητα των τουριστικών προορισμών και επιπλέον να ανοίγεις νέους ώστε να γίνεται ορθολογική κατανομή και διαχείριση.

Περί του φαινομένου και του εύρους του προβλήματος μπορούν να τοποθετηθούν καλύτερα οι ειδικοί, τουλάχιστον εκείνοι που το αναγνωρίζουν. Θα σταθούμε σε μία πτυχή του που προκύπτει από προσωπικό βίωμα και πολλές περιγραφές πριν καλά καλά μπούμε στον σκληρό πυρήνα της φετινής σεζόν.

Ήδη, τα πλοία που εκτελούν τα δρομολόγια στις Κυκλάδες αναγκάζονται να αναμένουν α ρόδο για μισή ώρα και πλέον έως ότου αδειάσει θέση (δέστρα) για να πιάσουν είτε στη Ραφήνα, είτε σε ενδιάμεσα λιμάνια. Αυτό συμβαίνει και με τα συμβατικά πλοία (τα οποία για παράδειγμα διανύουν την απόσταση από τη Ραφήνα μέχρι την Τήνο σε περίπου τέσσερις ώρες) , αλλά και με τα ταχύπλοα.

Ως προς τα τελευταία συμβαίνει το εξής: (υπερ)διαφημίζουν ότι εκτελούν το συγκεκριμένο δρομολόγιο σε δύο ώρες και δέκα λεπτά, όμως τις περισσότερες φορές χρειάζονται τρεις και τρεισήμιση ώρες.

Δηλαδή πληρώνει κανείς ένα ακριβό εισιτήριο για να φτάσει γρηγορότερα στον προορισμό του και εν τέλει φθάνει με πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Οι γνωρίζοντες εξηγούν πώς αυτό συμβαίνει επειδή στη Ραφήνα, για παράδειγμα, υπάρχουν έως και εννέα θέσεις (δέστρες) για πλοία και πολύ συχνά συμπίπτουν περισσότερα πλοία με δρομολόγια από και προς τις Κυκλάδες και από και προς την Εύβοια (Μαρμάρι). Τα πλοία που δεν βρίσκουν θέση είναι αναγκασμένα να περιμένουν έμφορτα έξω από το λιμάνι και το ίδιο συμβαίνει και στα ενδιάμεσα λιμάνια της Άνδρου, της Τήνου, της Μυκόνου, της Νάξου και άλλων νησιών.

Μόλις προχθές (προσωπικό βίωμα) ταχύπλοο ραγδαία ανερχόμενης ακτοπλοϊκής εταιρείας έμεινε σαράντα πέντε λεπτά α ρόδο έξω από το Γαύριο (Άνδρος) επειδή στο λιμάνι βρισκόταν συμβατικό πλοίο. Και πίσω από το ταχύπλοο ανέμεναν άλλα δύο συμβατικά πλοία. Πάλι, κατά τους γνωρίζοντες, η Άνδρος -από τους δημοφιλέστερους προορισμούς- διαθέτει μόνο μία δέστρα!

Είναι αυτό σύμπτωμα του υπερτουρισμού που λέγαμε; Κατά την άποψη κάποιων, όχι. Είναι απλώς μία πτυχή της συγκέντρωσης πολλών τουριστών σε συγκεκριμένους προορισμούς για μερικούς μήνες!

Η Ραφήνα, από την άλλη, σηκώνει το βάρος εκατομμυρίων επισκεπτών προς και από τις Κυκλάδες κατά την θερινή σεζόν. Εδώ και δεκαετίες δεν έχει γίνει κανένα σημαντικό έργο στο λιμάνι, μόνο κάποιες διευθετήσεις κατά την είσοδο και έξοδο των οχημάτων από τα πλοία της γραμμής. Για να διανύσεις, δε, την απόσταση από ένα σημείο της Αθήνας έως τη στροφή της λεωφόρου Μαραθώνος για τη Ραφήνα χρειάζεσαι συνήθως 40-45 λεπτά. Και από το σημείο εκείνο μέχρι το λιμάνι, ανάλογα την ημέρα και την ώρα, μπορείς να παραμείνεις σε συνωστισμό οχημάτων για μία ώρα. Κάτι σαν τον Κηφισσό τις πρωϊνές ώρες αιχμής.

Φρόντισε κανείς να αλλάξει αυτό το τριτοκοσμικό λιμάνι και την πρόσβαση σε αυτό; Όχι, εδώ και δεκαετίες. Και κάθε χρόνο η κατάσταση γίνεται χειρότερη. Έχει “παλιώσει”, επίσης, η συζήτηση για την μετακίνηση κάποιων δρομολογίων προς τις Κυκλάδες στο σχετικά πιό ευρύχωρο Λαύριο. Εσχάτως και μόνο επειδή κινούνται ορισμένες ακτοπλοϊκές εταιρείες γίνονται επενδυτικές κινήσεις. Το κράτος απλώς παρακολουθεί, η δε τοπική κοινωνία στη Ραφήνα δεν ξέρει πραγματικά τι θέλει: εξεγείρεται στον κορεσμό και την αλλοίωση της πόλης που γεμίζει με χιλιάδες αυτοκίνητα σε στενούς και απροσπέλαστους δρόμους, αντιδρά, από την άλλη, στο να μετακινηθούν δρομολόγια πλοίων στο Λαύριο διότι κάποιοι φοβούνται ότι θα μειωθούν τα έσοδα στην τοπική οικονομία.

Οι δε ακτοπλοϊκές εταιρείες καλύπτονται πίσω από το επιχείρημα ότι αυτές διαφημίζουν την ταχύτητα των πλοίων τους και τον χρόνο από λιμάνι σε λιμάνι …εν πλώ! Ναι. Δεν εννοούν όταν προβάλλουν πώς διανύουν την απόσταση Ραφήνα-Τήνος σε δύο ώρες και δέκα λεπτά, εννοούν πώς το ταχύπλοό τους χρειάζεται αυτόν τον χρόνο για να φύγει και να φτάσει στον προορισμό.

Εάν καθυστερήσει λόγω φόρτου στο λιμάνι αναχώρησης και αν παραμείνει α ρόδο για μισή και πλέον ώρα στο λιμάνι προορισμού δεν αφορά τις ίδιες αλλά τις λιμενικές αρχές. Έτσι, επί της ουσίας, η διαφήμιση δεν εξαπατά, απλώς υπάρχουν τα γνωστά “ψιλά γράμματα”…

Ομολογώ πως δεν γνωρίζω εάν στο Ταμείο Ανάκαμψης περιλήφθηκαν έργα κατασκευής ή βελτίωσης υποδομών στα λιμάνια. Εάν δεν συνέβη, είναι πρόβλημα. Η ουσία, πάντως, είναι πώς κάθε χρόνο επιδιώκουμε περισσότερους τουρίστες που εξυπηρετούνται, όμως, από τα ίδια παλιά ρυπογόνα πλοία ( οι επενδύσεις των ακτοπλόων καθυστερούν παρά τις συνεχείς προτροπές της Ε.Ε) σε λιμάνια με ανεπαρκείς και ενίοτε επικίνδυνες υποδομές.

Κατά τα λοιπά, μας τρομάζει η ιδέα να αποδεχτούμε πώς έχουμε υπερτουρισμό…

Αντί Υστερόγραφου

Εδώ και καιρό η ΠΕΝΕΝ έχει επισημάνει τι ακριβώς συμβαίνει στο λιμάνι της Ραφήνας. Απλώς το παραθέτουμε συνδυαστικά με όσα επισημάναμε παραπάνω:

Στο λιμάνι της Ραφήνας εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια ένας έντονος και διαρκώς κλιμακούμενος ανταγωνισμός μεταξύ των ακτοπλοϊκών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στις γραμμές των Κυκλάδων. Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση αυτή έχει επιδεινωθεί περαιτέρω, λαμβάνοντας πλέον ανησυχητικές διαστάσεις. Παρά το γεγονός ότι η επιβατική κίνηση και τα μεταφερόμενα φορτία δεν έχουν παρουσιάσει ανάλογη αύξηση, στο λιμάνι έχουν συγκεντρωθεί περισσότερα πλοία, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά λειτουργικά προβλήματα.

Την ίδια στιγμή, οι λιμενικές υποδομές παραμένουν σε κατάσταση εγκατάλειψης. Δύο θέσεις πρόσδεσης, οι οποίες θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την παραμονή και εξυπηρέτηση πλοίων, εξακολουθούν να είναι ακατάλληλες, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει γίνει οποιαδήποτε ουσιαστική παρέμβαση για την αποκατάσταση και επαναλειτουργία τους.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι τα πλοία, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της εκφόρτωσης , να μην μπορούν να παραμείνουν στο λιμάνι και να υποχρεώνονται να μεταβαίνουν εκ περιτροπής στο αγκυροβόλιο. Η ευκαιριακή και πρόχειρη αντιμετώπιση του προβλήματος συνεπάγεται συνεχείς μεθορμίσεις, πρόσθετους χειρισμούς οι οποίοι επιβαρύνουν άμεσα τα πληρώματα.

Οι συνέπειες για τους ναυτεργάτες είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Τα ωράρια εργασίας παραβιάζονται συστηματικά, οι ώρες ανάπαυσης περιορίζονται, ενώ η εντατικοποίηση της εργασίας αυξάνεται επικίνδυνα. Παράλληλα, στερείται από τα πληρώματα ακόμη και η δυνατότητα ελεύθερης μετακίνησης και εξόδου από το πλοίο κατά τις λίγες ώρες που αυτό θα μπορούσε να παραμείνει δεμένο στο λιμάνι και όχι στο αγκυροβόλιο.

Είναι προφανές ότι ο εφοπλιστικός ανταγωνισμός και η ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού μετακυλίεται ως πρόβλημα στους ναυτεργάτες, οι οποίοι καλούνται καθημερινά να επωμιστούν τις συνέπειες μιας απαράδεκτης κατάστασης, πληρώνοντας με περισσότερη εργασία, λιγότερη ανάπαυση και ψυχολογική επιβάρυνση της καθημερινότητάς τους.

Η ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει την κατάσταση αυτή και καλεί άμεσα το Υπουργείο Ναυτιλίας, τη Διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Ραφήνας και κάθε αρμόδια αρχή να δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα των υποδομών του λιμανιού.

Παράλληλα, η ΠΕΝΕΝ, σε συνεργασία και συνεννόηση με τα πληρώματα των πλοίων, θα προχωρήσει άμεσα σε παρεμβάσεις προς τις εμπλεκόμενες εφοπλιστικές εταιρείες, απαιτώντας την πλήρη καταγραφή και καταβολή όλων των υπερωριακών ωρών εργασίας που πραγματοποιούν οι ναυτεργάτες εξαιτίας αυτής της κατάστασης και οι οποίες, παραμένουν απλήρωτες.

Κορυφαίοι άνθρωποι του ποδοσφαίρου μιλούν για το “φαινόμενο Μέσι” καταλήγοντας ότι μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση τίποτε δεν θα είναι ίδιο στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα.

Σερ Άλεξ Φέργκιουσον για τις εμφανίσεις του Λιονέλ Μέσι στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA 2026.

«Έχω περάσει όλη μου τη ζωή βλέποντας ποδόσφαιρο. Έχω προπονήσει εναντίον των καλύτερων παικτών, έχω εκπαιδεύσει μερικούς από τους καλύτερους και έχω παρακολουθήσει γενιές ταλέντων. Αλλά αυτό που κάνει ο Λιονέλ Μέσι στα 39 του χρόνια ξεπερνάει οτιδήποτε έχω δει ποτέ.»

«Η πλειοψηφία των παικτών σε αυτή την ηλικία έχουν αποσυρθεί εδώ και καιρό ή παλεύουν να ακολουθήσουν τον ρυθμό του σύγχρονου παιχνιδιού. Ο Μέσι; Αυτός οδηγεί την Αργεντινή σε άλλον έναν τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν επιβιώνει, κυριαρχεί. Αυτή είναι η διαφορά.»

«Ο κόσμος συνεχίζει να ρωτάει πώς το κάνει ακόμα. Η απάντηση είναι απλή: το ποδοσφαιρικό του μυαλό είναι δεκαετίες μπροστά από όλους τους υπόλοιπους. Δεν χρειάζεται πια να τρέχει πιο γρήγορα από εσένα, γιατί έχει ήδη δει τις επόμενες τρεις πάσες πριν κάνεις εσύ το πρώτο σου βήμα.»

«Κοίτα αυτό το τουρνουά. Κάθε φορά που η Αργεντινή χρειαζόταν κάποιον να βγει μπροστά, ο Μέσι απάντησε. Όταν ήταν υπό πίεση, εκείνος ζήτησε τη μπάλα. Όταν η Αγγλία νόμιζε ότι είχε ένα πόδι στον τελικό, ο Μέσι άλλαξε εντελώς το ματς με δύο εντυπωσιακές ασίστ. Έτσι φαίνεται η μεγα grandeza.»

«Μπορείς να οργανώσεις την άμυνά σου άψογα, να αναθέσεις δύο ή τρεις παίκτες να τον μαρκάρουν και να περάσεις μήνες αναλύοντας κάθε του κίνηση. Κανένα από αυτά δεν εγγυάται τίποτα, γιατί του φτάνει ένα δευτερόλεπτο για να καταστρέψει ενενήντα λεπτά σκληρής δουλειάς.»

«Αυτό που με εκπλήσσει περισσότερο δεν είναι η ικανότητα, είναι η νοοτροπία. Όσο μεγαλύτερη είναι η περίσταση, τόσο πιο ήρεμος γίνεται. Ενώ όλοι οι άλλοι νιώθουν το βάρος ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο Μέσι παίζει σαν να γεννήθηκε για αυτές τις στιγμές. Γι’ αυτό συνεχίζει να σπάει καρδιές και να γράφει ιστορία.»

«Θα πω κάτι που σε κάποιους δεν θα αρέσει, αλλά δεν με νοιάζει. Δεν θα ξαναδούμε ποδοσφαιριστή σαν τον Λιονέλ Μέσι. Όταν αποσυρθεί, μια εποχή του ποδοσφαίρου θα αποσυρθεί μαζί του. Οι παίκτες θα κερδίσουν Χρυσές Μπάλες, θα σκοράρουν εκατοντάδες γκολ και θα σηκώσουν τρόπαια, αλλά κανείς δεν θα συνδυάσει ιδιοφυΐα, συνέπεια, μακροζωία και ταπεινότητα με τον τρόπο που το έχει κάνει εκείνος.»

«Απολαύστε κάθε λεπτό που είναι ακόμα στο γήπεδο, γιατί όταν ο Λιονέλ Μέσι απομακρυνθεί από το ποδόσφαιρο, το άθλημα θα χάσει ένα μικρό κομμάτι της ψυχής του. Θα υπάρξουν μεγάλοι παίκτες μετά από αυτόν, αλλά δεν θα υπάρξει άλλος Λιονέλ Μέσι.»

Τι είπε ο προπονητής της Αγγλίας Τόμας Τούχελ αμέσως μετά το ματς

Ο προπονητής της Αγγλίας Τόμας Τούχελ για την κλάση του Λιονέλ Μέσι εναντίον της Αγγλίας.

«Έχω προπονήσει εναντίον μερικών από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία, αλλά νύχτες σαν αυτή σου θυμίζουν γιατί ο Λιονέλ Μέσι είναι διαφορετικός. Προετοιμαστήκαμε γι’ αυτόν όλη την εβδομάδα. Είχαμε πλάνα, είχαμε σημεία αναφοράς, είχαμε οδηγίες… και τίποτα από αυτά δεν ήταν αρκετό. Μας τιμώρησε με δύο στιγμές απόλυτου genius.»

«Μπορείς να τον σταματήσεις για 85 λεπτά, αλλά ο Μέσι χρειάζεται μόνο πέντε δευτερόλεπτα για να καταστρέψει ό,τι έχεις χτίσει. Αυτό συνέβη απόψε. Δύο ασίστ, χωρίς πανικό, χωρίς σπατάλη κινήσεων, απλώς καθαρή ποδοσφαιρική νοημοσύνη. Δεν πιέζει το παιχνίδι. Περιμένει… και όταν κάνεις ένα λάθος, είσαι νεκρός.»

Η συγκλονιστική δήλωση του αρχηγού της Αγγλίας Χάρι Κέϊν

«Δεν νομίζω ότι θα καταλάβω ποτέ τι έγινε εκεί έξω, ειλικρινά. Είναι πραγματικά δύσκολο να το αποδεχτώ.

Όλη η προετοιμασία μας αυτή την εβδομάδα ήταν να σταματήσουμε τον Lionel Messi. Κάθε συνάντηση, κάθε προπόνηση — όλα γύριζαν γύρω από το να περιορίσουμε την επιρροή του. Και με κάποιον τρόπο, το κοιτάς και σκέφτεσαι ότι το πετύχαμε… τον φρενάραμε ώστε να μην σκοράρει.

Αλλά αυτό είναι το θέμα μαζί του. Ακόμα και στα 39 του, είναι απλά απίστευτος. Νομίζεις ότι έχεις κάνει αρκετά, και μετά πηγαίνει και δίνει δύο ασίστ — δύο καθοριστικές στιγμές που αλλάζουν εντελώς το ματς. Σε αυτό το επίπεδο βρίσκεται.

Να περνάς από το να κερδίζεις το ματς στο να το χάνεις στα τελευταία επτά λεπτά… είναι καταστροφικό. Απολύτως καταστροφικό. Είχαμε τον έλεγχο, ήμασταν τόσο κοντά, και μετά όλα ανατρέπονται έτσι.

Τα παιδιά είναι πληγωμένα. Όλοι είμαστε απογοητευμένοι γιατί ξέρουμε πόσο σημαντικό ήταν αυτό. Αλλά μερικές φορές αντιμετωπίζεις έναν παίκτη που μπορεί να τα αλλάξει όλα σε μια στιγμή… και απόψε, αυτή ήταν η διαφορά.»

Ντέϊβιντ Μπέκαμ: Είναι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών

«Το ποδόσφαιρο έχει έναν ποιητικό τρόπο να ολοκληρώνει τις δικές του ιστορίες. Η Αγγλία κάποτε είδε το Χέρι του Θεού… απόψε, παρέστη στο Αριστερό Πόδι του Θεού. Ο Μέσι δεν έπαιξε απλώς τον αγώνα, τον διηύθυνε σαν μαέστρος που ηγείται μιας ορχήστρας. Κάθε άγγιγμα ήταν μια φράση, κάθε πάσα ένα αριστούργημα, και αυτές οι δύο ασίστ ήταν πινελιές στο μεγαλύτερο καμβά του ποδοσφαίρου.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων περνά τις καριέρες τους κυνηγώντας τη μεγα grandeza. Ο Μέσι έχει περάσει την καριέρα του επαναπροσδιορίζοντάς την. Όταν η πίεση φτάνει στο αποκορύφωμά της, εκείνος γίνεται ο πιο ήρεμος άνθρωπος στο στάδιο. Αυτό είναι ένα χάρισμα που δεν μπορείς να εκπαιδεύσεις, δεν μπορείς να αγοράσεις, και σίγουρα δεν μπορείς να υπερασπιστείς εναντίον του.

Έχω παίξει μαζί και κόντρα σε μερικούς από τους καλύτερους παίκτες που έχει δει ποτέ αυτό το άθλημα, αλλά αυτό που συνεχίζει να κάνει ο Λιονέλ Μέσι στη μεγαλύτερη σκηνή ξεπερνά τις στατιστικές, είναι μια κληρονομιά που γράφεται σε πραγματικό χρόνο. Νύχτες σαν αυτή δεν είναι απλώς νίκες· είναι κεφάλαια στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Για μένα, η συζήτηση έχει τελειώσει. Ο Λιονέλ Μέσι δεν είναι απλώς ένας από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών… είναι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών.»

Η εξήγηση που δίνει ο Πέπε Γκουαρντιόλα

«Οι άνθρωποι με ρωτούν συνέχεια πώς ο Μέσι καταφέρνει ακόμα να κάνει αυτά στα 39 του χρόνια. Η απάντησή μου είναι απλή: επειδή το ποδόσφαιρο δεν έχει δει ποτέ κανέναν σαν αυτόν. Η ηλικία νικάει όλους, αλλά, με κάποιον τρόπο, αρνείται να νικήσει τον Λιονέλ Μέσι. Αυτό που έκανε κόντρα στην Αγγλία ήταν πέρα από το ποδόσφαιρο… ήταν τέχνη.

Η Αγγλία δεν έπαιξε κόντρα σε έναν βετεράνο παίκτη. Έπαιξαν κόντρα στο μεγαλύτερο μυαλό που έχει ποτέ παράγει αυτό το άθλημα. Δύο ασίστ σε ημιτελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, ελέγχοντας τον ρυθμό του μεγαλύτερου αγώνα του πλανήτη σαν να έπαιζε στην αυλή του σπιτιού του. Αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Είναι κάτι που δεν διδάσκεται.

Έχω σταθεί στην άκρη του γηπέδου και έχω δει τον Λέο να κάνει πράγματα που με άφησαν άφωνο. Απόψε, καθισμένος στο σπίτι μου, μου προκάλεσε ακριβώς το ίδιο συναίσθημα. Κάθε άγγιγμα είχε σκοπό. Κάθε πάσα έφερνε κίνδυνο. Κάθε απόφαση ήταν τέλεια. Δεν ήταν αυτός που έτρεξε περισσότερο, αλλά έκανε όλους τους άλλους να τρέχουν γι’ αυτόν.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι δεν χρειάζεται πια εκείνα τα πόδια της νιότης του. Το μυαλό του για το ποδόσφαιρο είναι δέκα δευτερόλεπτα μπροστά από όλους τους άλλους. Όταν οι αμυντικοί συνειδητοποιούν τι συμβαίνει, η μπάλα είναι ήδη στο βάθος του πλεχτού ή ένας συμπαίκτης του γιορτάζει ήδη. Αυτό είναι ιδιοφυΐα. Καθαρή ιδιοφυΐα.

Οι άνθρωποι είναι εμμονικοί με τα γκολ, αλλά κόντρα στην Αγγλία ο Μέσι υπενθύμισε στον κόσμο ότι το ποδόσφαιρο αφορά τη δημιουργία στιγμών που κανείς άλλος δεν μπορεί να φανταστεί. Δύο ασίστ που άλλαξαν την ιστορία ενός έθνους. Δύο πάσες που οδήγησαν την Αργεντινή σε έναν ακόμα τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αυτή είναι ο ορισμός της μεγαλοφυϊας.»

Στην δήλωση- επιστολή της αναφέρει:

Από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκα με την πολιτική -την τοπική αυτοδιοίκηση και την κεντρική πολιτική σκηνή- προσπάθησα να υπηρετήσω έναν Στόχο, να υπερασπιστώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κοινωνία και τις ανάγκες της.

Πίστευα και πιστεύω ότι η Αριστερά και η Προοδευτική παράταξη είναι οι κατ’ εξοχήν δυνάμεις που μπορούν να φέρουν κοινωνική Δικαιοσύνη και να δώσουν αποτελεσματικές λύσεις στα διαρκώς εντεινόμενα θεσμικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, δημιουργώντας έτσι τις αναγκαίες συνθήκες για την ευημερία της κοινωνίας και την ισχυροποίηση της πατρίδας μας.

Αυτό άλλωστε έκανε η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α του ’15-’19, όταν σε ναρκοθετημένες, ασφυκτικές συνθήκες, απεγκλώβισε τη χώρα από τη χρεοκοπία και τα μνημόνια, που είχαν κληροδοτήσει στον Ελληνικό λαό τα κόμματα που εναλλάσονταν στη διακυβέρνηση τις 4 δεκαετίες της μεταπολίτευσης.

Στα χρόνια που ακολούθησαν οι δυσκολίες ήταν πολλές, οι μάχες αναρίθμητες.

Στάθηκα ανιδιοτελώς. Δεν έκανα στιγμή «δεύτερες σκέψεις» όταν το διακύβευμα έφτασε να είναι η ίδια η αξιοπρέπεια του χώρου μας και των ανθρώπων του. Όποιον ρόλο κι αν έπρεπε να υπηρετήσω, παρά τις συγκρούσεις που απαιτούνταν να γίνουν, όποιο πολιτικό κόστος κι αν επωμιζόμουν, ακόμα κι όταν το καράβι δεν έμοιαζε να βρίσκει απάγκιο, λειτουργούσα με έναν μόνο γνώμονα:

«Ν’ αγαπάς την ευθύνη..»

Έτσι πορεύτηκα και έτσι θα συνεχίσω να πορεύομαι. Με τον ίδιο Στόχο και τις ίδιες Αρχές.

Ωστόσο, αυτός ο Στόχος κι αυτές οι Αρχές δεν εκφράζονται από το εναπομείναν σχήμα.

Γι’ αυτό και ανεξαρτητοποιούμαι από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Π.Σ.

Από τη θέση μου, της Αντιπροέδρου της Βουλής, εκπορεύονται θεσμικές υποχρεώσεις. Εξαιτίας αυτού, κατόπιν συνεννόησης με τον Πρόεδρο της Βουλής, ώστε να μην προκύψουν αιφνίδιες δυσλειτουργίες, θα του αποστείλω τη σχετική επιστολή ανεξαρτητοποίησης τις αμέσως επόμενες μέρες.