«Θα τα πάμε μια χαρά», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος για τον νεοεκλεγέντα δήμαρχο της Νέας Υόρκης, σε συνέντευξη που έδωσε στο Fox Radio λίγο πριν από τη συνάντηση.

«Επιδιώκουμε το ίδιο πράγμα, θέλουμε να κάνουμε ισχυρή τη Νέα Υόρκη. Υπάρχει τόσο διαφορετική φιλοσοφία», συμπλήρωσε.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει χαρακτηρίσει πολλές φορές κομμουνιστή τον Ζοχράν Μαμντάνι. Παρότι έχει ρίξει τους τόνους, μετά τη σαρωτική νίκη του στις εκλογές της Νέας Υόρκης, ο χαρακτηρισμός παραμένει.

«Είναι αυτονόητο ότι αύριο έρχεται στον Λευκό Οίκο ένας κομμουνιστής, επειδή αυτόν εξέλεξε το Δημοκρατικό Κόμμα ως δήμαρχο της μεγαλύτερης πόλης της χώρας», είπε μεταξύ άλλων η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, την Πέμπτη, αναφερόμενη στην αποψινή συνάντηση, που θα γίνει μακριά από τις κάμερες, σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα.

Η εκστρατεία του ξεχώρισε για τις φιλόδοξες οικονομικές και κοινωνικές του προτάσεις, την ταύτισή του με τους αγώνες της εργατικής τάξης, αλλά και το μήνυμα που βρήκε απήχηση κυρίως σε νεότερους ψηφοφόρους και κοινότητες που αισθάνονται παραμελημένες από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα στις ΗΠΑ.

Την ώρα που ενθουσιασμός κυριαρχεί στους υποστηρικτές του, δεν λείπουν οι φωνές — ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης — που βλέπουν στο πρόσωπο του Μαμντάνι έναν πιθανό μελλοντικό υποψήφιο για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ταχύτατη άνοδός του, η χαρισματική ρητορική και η εικόνα μιας νέας γενιάς ηγεσίας τροφοδοτούν αυτά τα σενάρια.

Ωστόσο, σύμφωνα με το αμερικανικό Σύνταγμα, ο Μαμντάνι δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει το ανώτατο αξίωμα της χώρας — ούτε τώρα, ούτε ποτέ, εκτός αν υπάρξει συνταγματική αναθεώρηση.

Οι ριζοσπαστικές προτάσεις του Μαμντάνι για τη Νέα Υόρκη

Η εκλογή του Μαμντάνι έρχεται σε μια περίοδο όπου η Νέα Υόρκη αντιμετωπίζει αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και προβλήματα στην πρόσβαση σε οικονομική στέγαση, μεταφορές και βασικά αγαθά. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει τολμηρές αλλαγές: πάγωμα ενοικίων σε όλη την πόλη, δωρεάν μετακίνηση με τα δημόσια λεωφορεία, δημιουργία δημοτικών παντοπωλείων για τη μείωση της τιμής των τροφίμων και διεύρυνση της δωρεάν πρόσβασης στη φροντίδα παιδιών.

Μετά τη νίκη του, ο Μαμντάνι απηύθυνε μήνυμα στους υποστηρικτές του — αλλά και στον Λευκό Οίκο. «Η Νέα Υόρκη θα παραμείνει πόλη μεταναστών, χτισμένη από μετανάστες, ενισχυμένη από μετανάστες και από σήμερα, καθοδηγούμενη από έναν μετανάστη. Άκουσέ με, Πρόεδρε Τραμπ: για να φτάσεις σε οποιονδήποτε από εμάς, θα πρέπει να περάσεις από όλους μας».

Ο Μαμντάνι είναι γνωστός για τη δράση του σε δίκτυα βάσης και οργανώσεις πολιτικού ακτιβισμού. Η πολιτική του διαδρομή θεωρείται ασυνήθιστη: όπως ο ίδιος αναφέρει, οι εμπειρίες του στη σκηνοθεσία, τη ραπ μουσική και τη συγγραφή τον οδήγησαν τελικά στην οργάνωση κοινοτήτων ως απάντηση στις προκλήσεις της εποχής.

Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε η ανοιχτή στάση του απέναντι στη θρησκευτική του ταυτότητα ως μουσουλμάνος στην Αμερική. «Το να είσαι μουσουλμάνος στη Νέα Υόρκη σημαίνει ότι πρέπει να περιμένεις την προσβολή», δήλωσε κατά την προεκλογική περίοδο. «Δεν μας ξεχωρίζει όμως η προσβολή — πολλοί Νεοϋορκέζοι τη βιώνουν. Αυτό που μας διακρίνει είναι η ανεκτικότητα απέναντι στην προσβολή». Πρόσθεσε επίσης ότι «σε μια εποχή όπου η διακομματική συναίνεση λιγοστεύει, η ισλαμοφοβία είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία συμφωνίας».

Γιατί ο Μαμντάνι δεν μπορεί να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ

Παρά τις αυξανόμενες εικασίες για το μέλλον του στην εθνική πολιτική σκηνή, ο Μαμντάνι αποκλείεται συνταγματικά από τη διεκδίκηση της προεδρίας των ΗΠΑ. Το εμπόδιο πηγάζει από το Άρθρο II, Παράγραφος 1 του αμερικανικού Συντάγματος, που καθορίζει τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τον πρόεδρο.

Το σχετικό άρθρο αναφέρει ότι «κανείς εκτός αν είναι πολίτης εξ αρχής… δεν δύναται να είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου». Σύμφωνα με πάγια νομική ερμηνεία, «πολίτης εξ αρχής» θεωρείται όποιος έχει αμερικανική υπηκοότητα εκ γενετής και δεν έχει πολιτογραφηθεί μεταγενέστερα.

Αυτό αποκλείει όσους γεννήθηκαν εκτός ΗΠΑ από γονείς μη Αμερικανούς και απέκτησαν υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης. Ο Ζόραν Μαμντάνι, γεννημένος στην Καμπάλα της Ουγκάντας το 1991 από γονείς με καταγωγή από Ινδία και Ουγκάντα, εγκαταστάθηκε αργότερα στις ΗΠΑ και έγινε Αμερικανός πολίτης μόλις το 2018.

Επειδή απέκτησε την υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης κι όχι αυτόματα κατά τη γέννησή του, δεν πληροί τα συνταγματικά κριτήρια ως «πολίτης εξ αρχής». Αυτό δεν αλλάζει ανεξαρτήτως διάρκειας διαμονής ή εμπειρίας σε δημόσια αξιώματα.

Το ίδιο εμπόδιο ισχύει και για άλλες προσωπικότητες που γεννήθηκαν στο εξωτερικό κι έγιναν Αμερικανοί πολίτες αργότερα — ανάμεσά τους γνωστοί επιχειρηματίες και πολιτικοί. Αν και η σχετική συζήτηση έχει επανέλθει κατά διαστήματα στη δημόσια σφαίρα των ΗΠΑ, η αλλαγή θα απαιτούσε συνταγματική τροποποίηση — μια διαδικασία ιδιαίτερα απαιτητική που απαιτεί έγκριση τόσο από το Κογκρέσο όσο κι από τις Πολιτείες.

Συνεπώς, όσο κι αν εξελιχθεί η επιρροή του Μαμντάνι στην τοπική ή πολιτειακή πολιτική σκηνή, η προεδρία παραμένει ανέφικτη σύμφωνα με τον νόμο.

Η σημασία της νίκης Μαμντάνι για τους Δημοκρατικούς

Η νίκη του Μαμντάνι ήταν μέρος μιας σειράς επιτυχιών στις εκλογές της Τρίτης όπου οι Δημοκρατικοί κατέγραψαν κέρδη σε αρκετές Πολιτείες και εκλογικές αναμετρήσεις. Για ένα κόμμα που προσπαθεί να ανακτήσει σταθερότητα μετά τις ήττες στην προεδρία, τη Βουλή και τη Γερουσία από τους Ρεπουμπλικανούς του Ντόναλντ Τραμπ, αυτά τα αποτελέσματα θεωρούνται ώθηση δυναμικής.

Οι Δημοκρατικοί σημείωσαν σημαντικές επιτυχίες όχι μόνο στη Νέα Υόρκη αλλά επίσης στο Νιού Τζέρσεϊ και τη Βιρτζίνια, όπου επικράτησαν σε μεγάλες εκλογικές μάχες. Παράλληλα, οι ψηφοφόροι στην Καλιφόρνια ενέκριναν νέο χάρτη εκλογικών περιφερειών που αναμένεται να ευνοήσει τους Δημοκρατικούς στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Κέρδη καταγράφηκαν ακόμα σε λιγότερο προβεβλημένες θέσεις όπως δικαστικές εκλογές και σχολικά συμβούλια στην Πενσιλβάνια και τη Τζόρτζια, ενώ επιτυχίες σημειώθηκαν ακόμη και στη νομοθεσία της Μισισίπι. Ο Κεν Μάρτιν, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δημοκρατικών, σχολίασε: «Κερδίσαμε παντού — σε κόκκινες κομητείες, μωβ κομητείες και μπλε κομητείες. Ήταν μια μεγάλη απόρριψη του εξτρεμισμού Τραμπ».

Η καμπάνια Μαμντάνι βασίστηκε έντονα στις αρχές της δημοκρατικής σοσιαλιστικής ιδεολογίας κι απευθύνθηκε κυρίως σε νέους ψηφοφόρους και εργαζόμενους που παλεύουν με το αυξημένο κόστος ζωής. Αντίθετα, οι νέοι κυβερνήτες στο Νιού Τζέρσεϊ (Μίκι Σέριλ) και στη Βιρτζίνια (Αμπιγκέιλ Σπάνμπεργκερ) κινήθηκαν σε πιο μετριοπαθή γραμμή με έμφαση στην εθνική ασφάλεια και δημοσιονομική σύνεση.

Οικονομικά ζητήματα, όπως οι αυξημένες τιμές βασικών αγαθών, η στέγαση κι η εργασιακή ασφάλεια παρέμειναν στο επίκεντρο όλων των καμπανιών. Ο ίδιος ο Μαμντάνι τόνισε: «Το μάθημα για τον πρόεδρο είναι ότι δεν αρκεί να διαπιστώνεις την κρίση στη ζωή των εργαζόμενων Αμερικανών — πρέπει να φέρεις αποτελέσματα».

Η νίκη του έφερε ως αποτέλεσμα, οι Δημοκρατικοί να επιφέρουν ένα ισχυρό πλήγμα στους 26 δισεκατομμυριούχους που χρηματοδότησαν προεκλογικές εκστρατείες εναντίον του 34χρονου.

Σύμφωνα με το insider.gr, πληροφορίες του Forbes αναφέρουν πως μόλις δύο δισεκατομμυριούχοι δώρισαν ποσά σε καμπάνιες για την εκλογή του Μαμντάνι: Η Ελίζαμπεθ Σίμονς, κόρη και κληρονόμος της περιουσίας του εκλιπόντος δισεκατομμυριούχου των hedge funds, Τζιμ Σίμονς, δίνοντας 250.000 δολάρια, ενώ ο συνιδρυτής του GitHub, Τομ Πρέστον – Βέρνερ συνεισέφερε 20.000 δολάρια.

Στον αντίποδα, τουλάχιστον 26 δισεκατομμυριούχοι δαπάνησαν τουλάχιστον 27 εκατ. δολάρια μεταξύ Μαρτίου και 22 Οκτωβρίου σε κυρίως ρεπουμπλικανικούς αγώνες.

Ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Μάικλ Μπλούμπεργκ, δαπάνησε περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο δισεκατομμυριούχο δωρητή (8,3 εκατ. δολάρια) και έκανε δωρεές της τελευταίας στιγμής 5 εκατομμυρίων δολαρίων σε πολιτικές ομάδες που έτρεχαν εναντίον του Μαμντάνι τις ημέρες πριν από τις εκλογές. Σύμφωνα με το επίμαχο δημοσίευμα, οι συνεισφορές κόντρα στον νέο δήμαρχο της Νέας Υόρκης ήταν οι εξής:

• Τζόζεφ Γκέμπια: 3 εκατ. δολάρια
• Οικογένεια Λόντερ: 2,6 εκατ. δολάρια
• Μπιλ Άκμαν: 1,75 εκατ. δολάρια
• Οικογένεια Τις: 1,2 εκατ. δολάρια
• Τζον Χες και οικογένεια 1 εκατ. δολάρια
• Ντάνιελ Λόεμπ: 775.000 δολάρια
• Μπάρι Ντίλερ: 500.000 δολάρια
• Στιβ Γουίν: 500.000 δολάρια
• Μαρσέλα Γκουαρίνο Χάιμοβιτς (σύζυγος του δισεκατομμυριούχου Γκρεγκ Χάιμοβιτς): 400.000 δολάρια
• Ντέιβιντ Βαλέντας: 350.000 δολάρια
• Ριντ Χέιστινγκς: 250.000 δολάρια
• Τζον Φις: 250.000 δολάρια
• Ντέιβιντ Λίχτενσταϊν: 250.000 δολάρια
• Άλις Γουόλτον: 200.000 δολάρια
• Ντέμπορα Σάιμον (της οικογένειας Σάιμον): 200.000 δολάρια
• Τζέρι Σπάιερ: 150.000 δολάρια
• Στέφανι Κόλμαν (σύζυγος του δισεκατομμυριούχου Τσέις Κόλμαν): 150.000 δολάρια
• Οικογένεια Ντερστ: 110.000 δολάρια
• Οικογένεια Φίσερ: 110.000 δολάρια
• Ντάνιελ Οχ: 100.000 δολάρια
• Κεν Λανγκόν: 100.000 δολάρια
• Τζέιμς και Κάθριν Μέρντοχ: 100.000 δολάρια
• Μπρους και Σούζι Κόνβερ: 100.000 δολάρια
• Ρίτσαρντ Κουρτζ: 100.000 δολάρια
• Οικογένεια Eλγκαναγιάν: 100.000 δολάρια

Εκτός από τον Άκμαν, ορισμένοι επιχειρηματικοί ηγέτες άφησαν να εννοηθεί ότι ήταν ανοιχτοί στο να συνεργαστούν με τον Μαμντάνι, ο οποίος έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα πρέπει να υπάρχουν δισεκατομμυριούχοι και έχει αγωνιστεί κατά της ανισότητας του πλούτου. Ο συνιδρυτής της BlackRock, Ραλφ Σλόσταϊν, ανέφερε στο Bloomberg: «Σίγουρα δεν είμαι σοσιαλιστής… Δεν πάω πουθενά, όποιος κι αν είναι ο δήμαρχος. Θα κάνω ό,τι μπορώ για να τον βοηθήσω να πετύχει».

Η CEO της Citigroup, Τζέιν Φρέιζερ, τόνισε στο Bloomberg: «Ελπίζουμε να συνεργαστούμε με τον εκλεγμένο δήμαρχο για να κάνουμε την πόλη ένα ακόμη καλύτερο μέρος για να ζουν και να εργάζονται οι άνθρωποι και οι πελάτες μας». Ο δισεκατομμυριούχος προγραμματιστής Στέφεν Ρος μιλώντας στους NYT ανέφερε: «Νομίζω ότι πολλοί ηγέτες θα αναρωτηθούν πού μπορούν να είναι επιτυχημένοι με βάση τους νέους νόμους και πολιτικές που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν», υπονοώντας ότι θα μπορούσαν να μετακομίσουν.

Η αλήθεια είναι πώς το “πρότυπο Μαμντάνι” είναι μία μεγάλη ρωγμή στο ισχυρό αφήγημα του τραμπισμού. Μετανάστης, μουσουλμάνος και νοτιοασιάτης, υπερασπιστής των Παλαιστινίων, απόφοιτος (όπως και οι γονείς του) πανεπιστημίου της Ivy League, που αποτελούν “κάστρα ανομίας”, σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο, σοσιαλιστής, και μόλις 34 ετών.

Όπως επισημαίνει το Jacobin, “…εντυπωσιακή ήταν η κυριαρχία του Μαμντάνι στον προοδευτικό χώρο των Δημοκρατικών. Πολλοί υποψήφιοι, ακόμη και προοδευτικοί, παραμένουν εγκλωβισμένοι στη λογική ότι οι ψηφοφόροι κινούνται σε έναν άξονα Αριστερά–Δεξιά και ότι η επιτυχία απαιτεί μετατόπιση προς το κέντρο. Αντίθετα, ο Μαμντάνι διέγνωσε ότι οι πολίτες δεν αναζητούσαν μετριοπάθεια, αλλά ριζική αλλαγή απέναντι σε μια πραγματικότητα που αποτυγχάνει να προσφέρει αξιοπρεπή ζωή και κοινωνική δικαιοσύνη.”

Επιβεβαιώθηκε, αν και η Νέα Υόρκη είναι μία ξεχωριστή περίπτωση κοινωνικής αρχιτεκτονικής που απέχει πολύ από την ενδοχώρα των προπυργίων του Ντόναλντ Τραμπ. Οι νίκες των Δημοκρατικών στην Βιρτζίνια, το Νιού Τζέρσεϋ, ακόμα και στο δημοψήφισμα για την αλλαγή του εκλογικού μοντέλου των περιφερειών, στην Καλιφόρνια, θεωρούνται δείγματα της πολιτικής επιστροφής των Δημοκρατικών.

Αν θα πετύχει, ή όχι, ο Μαμντάνι, θα φανεί προσεχώς, και θα κριθεί από το εάν μπορεί να κάνει πράξη μια σειρά από φιλόδοξες –κάποιοι τις αποκαλούν υπερφίαλες και οικονομικά δυσεφάρμοστες– εξαγγελίες, όπως η δωρεάν αστική συγκοινωνία, και το “πάγωμα” των ενοικίων για τους ευάλωτους, και άλλα.

Εκείνο που αξίζει να επισημανθεί, πάντως, είναι ότι η επιτυχία του στις κάλπες κρίθηκε, σε μεγάλο βαθμό, από το ότι κατόρθωσε να αυξηθεί η προσέλευση ψηφοφόρων κατά περίπου ένα εκατομμύριο (ψήφισαν πάνω από 2 εκατ.), η μεγαλύτερη συμμετοχή σε δημοτικές εκλογές στην πόλη από το 1969! Και το κατάφερε με ένα δίκτυο δεκάδων χιλιάδων εθελοντών και με μία καμπάνια που προσπάθησε, και πέτυχε, να εμπλέξει απλούς πολίτες στη διαμόρφωση του προγράμματος για την μεγαλούπολη.

“Τίποτα δεν είναι εγγυημένο, αλλά για πρώτη φορά μετά από χρόνια, οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης έχουν έναν δήμαρχο που θέτει το δημόσιο συμφέρον πάνω από το κατεστημένο. Για την αμερικανική αριστερά, η εκστρατεία του Μάμντανι προσφέρει όχι μόνο έμπνευση, αλλά και ένα πρακτικό μοντέλο για το πώς μπορεί να οργανωθεί και να κερδίσει την εξουσία.”, επισημαίνει το Jacobin και έχει δίκιο. Η καμπάνια του Μαμντάνι πρέπει να διδάσκεται, και μάλλον πρέπει να την μελετήσουν πολλοί στην Ευρώπη που μέχρι τώρα απλώς παρακολουθούν την άνοδο της ακροδεξιάς.

Βεβαίως, η Νέα Υόρκη είναι η… Νέα Υόρκη, από την άλλη θεωρείται η πιό ευρωπαϊκή πόλη στις ΗΠΑ. Το πιό ενδιαφέρον, όμως, είναι πώς ο 34χρονος νέος δήμαρχος συνδύασε δύο βασικές πολιτικές: μία, για τους απλούς ανθρώπους, σε μία πόλη όπου ένας στους πέντε ζει κάτω από το όριο φτώχειας, και, μία άλλη, με ένα πολιτικό σχέδιο απάντηση στο τραμπικό αφήγημα για την Αμερική. Κατά πόσο μπορεί να εφαρμοστεί και αλλού, δύσκολο να απαντηθεί. Αξίζει να δοκιμαστεί.

Η εγχώρια (κεντρο)αριστερά δεν έκρυψε την χαρά της για τη νίκη Μαμντάνι. Προσώρας, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι αυτό ακριβώς. Να χαίρεται. Όπως χάρηκε με τη νίκη του (Νέου) Λαϊκού Μετώπου στις τελευταίες γαλλικές εκλογές, παλαιότερα για τη νίκη του Λούλα στη Βραζιλία, και για κάποιες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις. Να ζητωκραυγάζεις, όμως, για τις νίκες των άλλων, καμιά φορά αναδεικνύει τις δικές σου ήττες, κυρίως την δική σου αδυναμία να νικήσεις…

Η διείσδυσή του σε πολλές ηλικιακές, φυλετικές και θρησκευτικές κατηγορίες είναι εντυπωσιακή, με πιο χαρακτηριστική αυτή στους νέους, που σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασε το 70%.

Το CNN ξεκαθαρίζει πως τα αποτελέσματα δεν είναι τελικά, και αυτά θα σταθμίζονται τις επόμενες ώρες ώστε να ταιριάζουν με τα αποτελέσματα των εκλογών.

Τα ποσοστά του Μαμντάνι στους νέους ψηφοφόρους είναι άκρως εντυπωσιακά, ενδεικτικά της αποδοχής που βρήκε η ατζέντα του για το κόστος διαβίωσης στις ηλικίες έως 44 ετών.

Στους πολύ νέους (18-29) φαίνεται να τον ψήφισε το 78%, ενώ στην παραγωγική ηλικιακή ομάδα 30-44, το ποσοστό του μετρήθηκε στο 66%. Καθώς οι ηλικιακές κατηγορίες ανεβαίνουν, ο Μαμντάνι χάνει από τον 67χρονο, επίσης Δημοκρατικό, Άντριου Κουόμο, που ήταν κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης και θεωρείται τέκνο του κομματικού κατεστημένου.

Αξίζει να σημειωθεί πως τα ποσοστά του ήταν πολύ υψηλά τόσο στους νέους άνδρες όσο και στις νέες γυναίκες. Ειδικά στις γυναίκες ηλικιών 18-29, το CNN κατέγραψε υπέρ του ποσοστό 84%, ενώ στους άνδρες 45-64 ετών φαίνεται να κόντραρε «στα ίσα» τον Κουόμο.

Στο επίπεδο εκπαίδευσης, είναι σαφής η επικράτηση του Μαμντάνι στους Νεοϋορκέζους με πτυχίο (απλό ή μεγαλύτερο επίπεδο, όπως μεταπτυχιακό, διδακτορικό κ.λπ.) με ποσοστό 57%.

Στον αντίποδα, ο Κουόμο σημείωσε υψηλότερα ποσοστά στους αποφοίτους λυκείου ή απλού κολεγίου.

Με δεδομένο ότι οι Ρεπουμπλικανοί είχαν έναν πολύ αδύναμο υποψήφιο για το δήμο της Νέας Υόρκης, τον Κέρτις Σλίγουα, η κούρσα αφορούσε κυρίως τον Μαμντάνι -που είχε πάρει το χρίσμα των Δημοκρατικών- και τον εκπρόσωπο του κομματικού κατεστημένου των Δημοκρατικών αλλά ηττημένο στην εσωτερική εκλογή, 67χρονο Άντριου Κουόμο.

Με τον Τραμπ να τον υποδεικνύει ως επιλογή κόντρα στον επερχόμενο σοσιαλιστή Μαμντάνι, το 73% των Ρεπουμπλικανών Νεοϋορκέζων ψήφισαν Κουόμο και μόνο 23% τον «δικό τους» Σλίγουα, σύμφωνα με το exit poll του CNN.

Ο Μαμντάνι φαίνεται να εξασφάλισε την ψήφο των 2/3 των Δημοκρατικών, αναδεικνύοντας το χάσμα ανάμεσα στην ηγεσία του κόμματος και τις προτεραιότητες των κοινωνικών στρωμάτων στα οποία απευθύνεται.

Αίσθηση προκαλεί το γεγονός πως παρά τη στάση του Μαμντάνι υπέρ της Παλαιστίνης και την ευθεία παρέμβαση του Ντόναλντ Τραμπ προς τους Εβραίους ψηφοφόρους, φαίνεται πως τον ψήφισε περίπου το 1/3 των Εβραίων Νεοϋορκέζων.

Το εύρημα έχει ήδη απασχολήσει και ισραηλινά ΜΜΕ, αφού η Νέα Υόρκη είναι το σημείο με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση Εβραίων στο θρήσκευμα μετά το κράτος του Ισραήλ.

«Στη Βιρτζίνια, το Νιου Τζέρσεϊ, τη Νέα Υόρκη, την Καλιφόρνια και σε κοινότητες σε όλη τη χώρα, οι ψηφοφόροι επέλεξαν την ελπίδα, τη δικαιοσύνη και ένα μέλλον όπου όλοι έχουν μια δίκαιη ευκαιρία», έγραψε ο Μπάιντεν.

«Η δημοκρατία μας λειτουργεί όταν την κάνουμε να λειτουργήσει και χθες το βράδυ, ο αμερικανικός λαός απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο καθήκον».

Ο Μπάιντεν παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό σιωπηλός σχετικά με τις φετινές εκλογές, καθώς το Δημοκρατικό κόμμα συνεχίζει να παλεύει με την πορεία του προς τα εμπρός μετά τη μοναδική θητεία του και τη νίκη του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ το 2024.

Το CNNi είχε αναφέρει προηγουμένως ότι ο Μπάιντεν τηλεφώνησε στις εκλεγμένες κυβερνήτες Μίκι Σέριλ και Άμπιγκεϊλ Σπάνμπεργκερ το βράδυ της Τρίτης.

Και αν θέλει να υλοποιήσει γρήγορα τις προεκλογικές του υποσχέσεις για να κάνει την πόλη πιο προσιτή, θα πρέπει να συνεχίσει να δημιουργεί συμμαχίες για να εγκριθούν τα σχέδιά του, σχολιάζουν οι New York Times.

«Η πρώτη μέρα που θα περάσω στο Δημαρχείο θα είναι πολύ παρόμοια με την τελευταία μέρα που θα περάσω στο Δημαρχείο: θα επικεντρωθώ στην κρίση του κόστους ζωής», δήλωσε έξω από το Δημαρχείο της Νέας Υόρκης ο κ. Μαμντάνι, ο οποίος είναι μέλος της πολιτειακής βουλής και δημοκρατικός σοσιαλιστής.

Οι προτεραιότητες στις οποίες αναμένεται να εστιάσει την προσοχή του ο Μαμντάνι, ακόμη και πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, είναι πέντε.

Αντιμετώπιση των επιθέσεων του Προέδρου Τραμπ

Η μεγαλύτερη πρόκληση που ενδέχεται να αντιμετωπίσει ο Μαμντάνι είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος δεν έχει κρύψει την περιφρόνησή του για τον νέο δήμαρχο της Νέας Υόρκης. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει κατηγορήσει ψευδώς τον Μαμντάνι ότι είναι κομμουνιστής και έχει απειλήσει να τον συλλάβει και να αποσύρει την ομοσπονδιακή χρηματοδότηση από την πόλη.

Τη νύχτα πριν από τις εκλογές, ο κ. Τραμπ προειδοποίησε ότι υπό την ηγεσία του κ. Μαμντάνι «αυτή η κάποτε μεγάλη πόλη δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας, ή ακόμα και επιβίωσης».

Ο Μαμντάνι έχει ορκιστεί να αντισταθεί στον Τραμπ όταν αυτός στοχεύει την πόλη. Ωστόσο, δήλωσε επίσης ότι θα ήταν πρόθυμος να συναντηθεί με τον πρόεδρο. Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «The Story With Martha MacCallum» του Fox News, ο κ. Μαμντάνι κοίταξε κατευθείαν στην κάμερα για να απευθυνθεί στον Πρόεδρο των ΗΠΑ και είπε ότι θα είναι «έτοιμος να μιλήσει ανά πάσα στιγμή για τη μείωση του κόστους ζωής».

Ορισμένοι Νεοϋορκέζοι ανησυχούν ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να στείλει την Εθνοφρουρά στην πόλη ή να στείλει μαζικά τις μεταναστευτικές αρχές στις γειτονιές, ελπίζοντας σε μια αντιπαράθεση με τον Μαμντάνι.

Ο νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με την κυβερνήτη Κάθι Χότσουλ και τη γενική εισαγγελέα της Πολιτείας Λετίσια Τζέιμς για να πολεμήσει τη διοίκηση Τραμπ στα δικαστήρια. «Αυτό που θα κάνω είναι να υπενθυμίσω στους Νεοϋορκέζους τα δικαιώματά τους, καθιστώντας σαφές ότι αυτό δεν είναι κάτι που υποστηρίζουμε, είμαστε περήφανοι για τις πολιτικές μας ως πόλη-καταφύγιο και θα χρησιμοποιήσουμε τα δικαστήρια», δήλωσε σε συνέντευξή του στο NBC News.

Δωρεάν φροντίδα στα παιδιά

Ο Ζόραν Μαμντάνι έχει δηλώσει ότι η κορυφαία πολιτική του προτεραιότητα είναι η εφαρμογή της καθολικής δωρεάν φροντίδας παιδιών. Το φιλόδοξο σχέδιό του θα καλύπτει όλα τα παιδιά ηλικίας από 6 εβδομάδων έως 5 ετών και θα κοστίσει 6 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Η υλοποίησή του θα απαιτήσει τεράστια προσπάθεια και θα χρειαστεί την υποστήριξη των νομοθετών της πολιτείας. Ωστόσο, ο Μαμντάνι φαίνεται να έχει ήδη κερδίσει την υποστήριξη της κυβερνήτη Κάθι Χότσουλ, που θα διεκδικήσει την επανεκλογή της το 2026.

«Έχω συζητήσει με τον βουλευτή Μαμντάνι για το πώς μπορούμε να επιτύχουμε την καθολική παιδική φροντίδα και πιστεύω ότι μπορούμε», δήλωσε η Κάθι Χότσουλ σε εκδήλωση στο Κουίνς τον περασμένο μήνα.

Η Χότσουλ σχεδιάζει να δώσει έμφαση στην καθολική παιδική φροντίδα κατά την ομιλία της για την κατάσταση του κράτους τον Ιανουάριο και να την καταστήσει προτεραιότητα κατά τις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους.

Ο Μαμντάνι έχει δηλώσει ότι θέλει να φορολογήσει τους πλούσιους κατοίκους και τις εταιρείες για να χρηματοδοτήσει τις πολιτικές του ιδέες. Ωστόσο, δεδομένου ότι η κυβερνήτης είναι απρόθυμη να αυξήσει τους φόρους, ο κ. Μαμντάνι έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτός σε άλλες λύσεις χρηματοδότησης.

Πάγωμα ενοικίων

Ο Μαμντάνι δεσμεύτηκε να παγώσει τα ενοίκια σε σχεδόν ένα εκατομμύριο διαμερίσματα με σταθερό ενοίκιο. Υποστήριξε ότι αυτή είναι η πιο απλή προεκλογική υπόσχεση που μπορεί να υλοποιήσει γρήγορα.

Η εννεαμελής Επιτροπή Κατευθυντήριων Γραμμών Ενοικίων ψηφίζει κάθε χρόνο για το αν θα αυξηθούν τα μη κυμαινόμενα  ενοίκια των διαμερισμάτων και κατά πόσο. Όλα τα μέλη διορίζονται από τον δήμαρχο. Υπό τον πρώην δήμαρχο Μπιλ ντε Μπλάσιο, η επιτροπή πάγωσε τα ενοίκια τρεις φορές.

Ο Μαμντάνι δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Hell Gate ότι ήθελε να «αξιοποιήσει πραγματικά» την εξουσία του για να επιτύχει το πάγωμα των ενοικίων, αυξάνοντας την πιθανότητα να ασκήσει πίεση στα απρόθυμα μέλη της επιτροπής ή να τα απομακρύνει.

«Αν κοιτάξετε τους Ρεπουμπλικάνους, φαίνεται ότι δεν έχουν όρια στη φαντασία τους ή στον τρόπο με τον οποίο θέλουν να χρησιμοποιήσουν την εξουσία», είπε ο  Μαμντάνι.

Ο πιο δύσκολος στόχος θα μπορούσε να είναι μια άλλη προεκλογική υπόσχεση για την κατασκευή 200.000 προσιτών κατοικιών κατά την επόμενη δεκαετία. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση των ενοικίων για τα εκατομμύρια των Νεοϋορκέζων που δεν ζουν σε κατοικίες με σταθερό ενοίκιο.

Επιδιόρθωση σχέσεων με τους επικριτές του

Ο νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης αντιμετώπισε μια πληθώρα επιθέσεων και αρνητικών διαφημίσεων κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Στην ομιλία του για τη νίκη, κάλεσε σε ενότητα.  Ορισμένοι επιχειρηματικοί ηγέτες έχουν εξοργιστεί με την άνοδο του Μαμντάνι και φοβούνται ότι θα μπορούσε να υπονομεύσει την οικονομική πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Άλλοι έχουν κινητοποιηθεί για να τον επηρεάσουν.

Ορισμένοι Εβραίοι Νεοϋορκέζοι εξέφρασαν ανησυχίες για τα σχόλιά του που επικρίνουν το Ισραήλ, μεταξύ των οποίων και η ραββίνος Άντζελα Μπουκντάλ, η οποία ηγείται μιας από τις μεγαλύτερες μεταρρυθμιστικές εβραϊκές κοινότητες της πόλης και δεν έλαβε θέση στην προεκλογική εκστρατεία.

«Φοβάμαι να ζω σε μια πόλη και μια χώρα όπου η αντισιωνιστική ρητορική είναι κανονική και μεταδοτική», δήλωσε. «Ο Ζόραν Μαμντάνι έχει συμβάλει στην επικράτηση ορισμένων από τις πιο αποτρόπαιες μορφές αντισημιτισμού».

Ο Μαμντάνι προσπάθησε να απαντήσει σε αυτές τις ανησυχίες στην ομιλία του μετά τη νίκη, λέγοντας ότι θα «σταθεί αταλάντευτα στο πλευρό των Εβραίων της Νέας Υόρκης» και «δεν θα διστάσει στον αγώνα κατά της μάστιγας του αντισημιτισμού».

Στο Όλμπανι (πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας της Νέας Υόρκης), ο Μαμντάνι  έχει ισχυρές σχέσεις. Ωστόσο, έχει λιγότερες στενές σχέσεις με τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου της Νέας Υόρκης, τα οποία θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην υλοποίηση του προγράμματός του.

Ο Μαμντάνι αναμένεται να ταξιδέψει στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο αργότερα αυτή την εβδομάδα, όπου θα συναντηθεί με μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου σε παραλιακές εκδηλώσεις, καθώς αυτά προχωρούν στην επιλογή νέου προέδρου του Συμβουλίου.

Το όραμά του για την Αστυνομία

Ο Μαμντάνι κάποτε υποστήριξε το κίνημα «defund the police» (αποσύρετε τη χρηματοδότηση από την αστυνομία) και τώρα θα εποπτεύει το Αστυνομικό Τμήμα και τους αστυνομικούς του, που υπολογίζονται σε πάνω από 34.000.

Οι ηγέτες των αστυνομικών συνδικάτων δεν έκαναν καμία δήλωση υποστήριξης στον αγώνα για τη δημαρχία, αλλά έχουν επικρίνει τον Μαμντάνι ως «μη φιλικό προς την αστυνομία».

Ο ίδιο φαίνεται πρόθυμος να χτίσει γέφυρες με τους αστυνομικούς. Έχει δηλώσει ότι θέλει να διατηρήσει την τρέχουσα αστυνομική επίτροπο, Τζέσικα Τις, και επαίνεσε τις προσπάθειές της για τη βελτίωση της δημόσιας ασφάλειας. Ζήτησε επίσης συγγνώμη από τους αστυνομικούς για τις δηλώσεις του το 2020, όταν χαρακτήρισε την αστυνομία «ρατσιστική, αντι-ομοφυλοφιλική και μεγάλη απειλή για τη δημόσια ασφάλεια».

«Πέρα από κάθε τίτλο και κάθε καρικατούρα, αυτό που βρήκα είναι μία Νεοϋορκέζα που απλά προσπαθεί να κάνει το καλύτερο που μπορεί», δήλωσε ο Μαμντάνι στους The New York Times. «Ξέρω ότι αυτό ισχύει για τους αστυνομικούς της Νέας Υόρκης».

Ο Μαμντάνι έχει επίσης υποσχεθεί να δημιουργήσει ένα Τμήμα Κοινοτικής Ασφάλειας που θα αποστέλλει ψυχολόγους, αντί για αστυνομικούς, για να ανταποκρίνονται σε κλήσεις έκτακτης ανάγκης από άτομα που βρίσκονται σε κρίση.

Η κορυφαία σύμβουλος του κ. Μαμντάνι, Elle Bisgaard-Church, συναντήθηκε με μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου τον περασμένο μήνα για να συζητήσουν τη νέα υπηρεσία και να απαντήσουν στις ερωτήσεις τους.

Σε ομιλία του στο Μαϊάμι, μία ημέρα μετά την καθαρή νίκη του Μαμαντάνι, ο Τραμπ πρόσθεσε ότι η πόλη της Φλόριντα «θα γίνει σύντομα καταφύγιο για όσους εγκαταλείπουν τον κομμουνισμό στη Νέα Υόρκη».

«Η απόφαση που αντιμετωπίζουν όλοι οι Αμερικανοί δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφής: Έχουμε μια επιλογή ανάμεσα σε κομμουνισμό και κοινή λογική», είπε, παρουσιάζοντας την επιλογή ως «οικονομικό εφιάλτη» ή «οικονομικό θαύμα».

«Κομμουνισμός» εναντίον «κοινής λογικής»

Ο Τραμπ δήλωσε ότι μετά τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών, η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφής, λέγοντας ότι πρόκειται για μια επιλογή ανάμεσα σε «κομμουνισμό και κοινή λογική».

«Οι αντίπαλοί μας προσφέρουν έναν οικονομικό εφιάλτη και εμείς προσφέρουμε ένα οικονομικό θαύμα», πρόσθεσε. «Αυτοί βάζουν την Αμερική τελευταία, εμείς βάζουμε πρώτα την Αμερική».

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ισχυρίστηκε ότι στη Νέα Υόρκη εισήχθη ένας «κομμουνιστής», μια λεκτική επίθεση που έχει συχνά απευθύνει στον Ζόραν Μαμντάνι. «Παράκαμψαμε τον σοσιαλισμό και βάλαμε έναν κομμουνιστή αντ’ αυτού», είπε.

Ο Μαμντάνι απορρίπτει αυτή την ταμπέλα και αυτοπροσδιορίζεται ως δημοκρατικός σοσιαλιστής, μια πολιτική ιδεολογία που ουσιαστικά σημαίνει ότι δίνει φωνή στους εργαζόμενους και όχι στις εταιρείες. Ο Μαμντάνι έχει υποσχεθεί να φορολογήσει τους εκατομμυριούχους για να χρηματοδοτήσει την επέκταση κοινωνικών προγραμμάτων. Πρόκειται για την πολιτική του Μπέρνι Σάντερς και της Αλεξάντρια Οκάζιο-Κορτές, με τους οποίους ο Μαμντάνι έχει συχνά μοιραστεί τη σκηνή.

Ο Τραμπ ανέφερε ότι οι Νεοϋορκέζοι θα εγκαταλείψουν τον «κομμουνισμό» λόγω της νίκης του Μαμντάνι. «Ελπίζω να πάνε καλά τα πράγματα για τη Νέα Υόρκη», προσθέτει.

Επίθεση στις πολιτικές Μπάιντεν

Ο Αμερικανός πρόεδρος επανέλαβε μερικά από τα συνήθη επιχειρήματά του για την προεδρία του Τζο Μπάιντεν, κατηγορώντας τον Δημοκρατικό προκάτοχό του ότι οδήγησε τη χώρα σε μια κακή οικονομία με υψηλές τιμές για τους καταναλωτές. «Ταχύ πληθωρισμό, αυτό μας έδωσε ο Μπάιντεν».

Υπονόησε ότι περιμένει άνοδο των τιμών στη Νέα Υόρκη, μετά τη νίκη του Ζόραν Μαμντάνι στις δημοτικές εκλογές. «Ελπίζω να μην συμβεί, αλλά θα το δείτε στη Νέα Υόρκη, παρεμπιπτόντως», δήλωσε.

Ενδεικτικά ανέφερε ότι η τιμή των αυγών έχει μειωθεί κατά 85% από τον Μάρτιο — αφού είχε ξεσπάσει κατά των «fake news» μέσων που τον κατηγορούσαν για την τιμή των αυγών μόλις τρεις μέρες μετά την ανάληψη της προεδρίας του. «Μέρα με τη μέρα θα ξανακάνουμε την Αμερική προσιτή», προσθέτει.

Κόμματα από το Λονδίνο μέχρι το Βερολίνο επευφημούσαν τον Μαμντάνι, έναν 34χρονο αυτοαποκαλούμενο δημοκράτη σοσιαλιστή, του οποίου τα viral βίντεο και η υπόσχεση για έλεγχο των ενοικίων και φορολόγηση των πλουσίων σε μια πόλη που θεωρείται φάρος του παγκόσμιου καπιταλισμού άγγιξαν την καρδιά των ψηφοφόρων.

Κόμματα όπως το Αριστερό Κόμμα της Γερμανίας και οι Πράσινοι της Βρετανίας ελπίζουν να κερδίσουν δυναμική από τη νίκη του Μαμντάνι, σηματοδοτώντας ότι δεν θα αποδυναμώσουν τις πολιτικές τους ούτε θα παρασυρθούν στο δεξιό πεδίο μάχης της μετανάστευσης.

Θα μπορούσε επίσης να δώσει τροφή για σκέψη σε καθιερωμένα αριστερά κόμματα όπως το κυβερνών Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας, το οποίο έχει καταρρεύσει στις δημοσκοπήσεις από την σαρωτική εκλογική νίκη του πέρυσι, και τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) της Γερμανίας.

«Η ελπίδα έχει θριαμβεύσει επί του μίσους»

Ο Ζακ Πολάνσκι, ο οποίος φέτος έγινε ο πρώτος Εβραίος και ανοιχτά ομοφυλόφιλος ηγέτης του Πράσινου Κόμματος της Αγγλίας και της Ουαλίας, έχει κάνει συγκρίσεις με τον Μαμντάνι για τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ζητά φόρο πλούτου για τη μείωση της ανισότητας.

Ο εκστασιασμένος Πολάνσκι δήλωσε στο Reuters ότι η νίκη του Μαμντάνι δείχνει ότι «η ελπίδα έχει θριαμβεύσει επί του μίσους».

«Αυτό είναι σημαντικό – όχι μόνο επειδή είναι σημαντικό για τη Νέα Υόρκη, αλλά στην πραγματικότητα νομίζω ότι έχει απήχηση σε όλο τον κόσμο. Αλλά πρόκειται για τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων, την αναγνώριση της ανισότητας που βρίσκεται τόσο στην καρδιά της Νέας Υόρκης, αλλά ειλικρινά, σε μεγάλο μέρος του κόσμου».

«Και αυτό αφορά το εξής: ας μειώσουμε τους λογαριασμούς των ανθρώπων και ας φορολογήσουμε τους πολυεκατομμυριούχους και τους δισεκατομμυριούχους», δήλωσε ο Πολάνσκι, το κόμμα του οποίου έχει ανέβει στις δημοσκοπήσεις αφού κέρδισε μόνο τέσσερις έδρες το 2024.

Το κόστος ζωής αποτελεί σημαντικό επίκεντρο στη Βρετανία, όπου ο πληθωρισμός των τιμών των τροφίμων για παράδειγμα έφτασε το 19% τον Μάρτιο του 2023, το υψηλότερο εδώ και 45 χρόνια, και η υπουργός Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς έχει σηματοδοτήσει «δύσκολες επιλογές» και πιθανές αυξήσεις φόρων που θα ακολουθήσουν.

Η αριστερά θέλει να αξιοποιήσει το momentum

Σε ένα πολωμένο πολιτικό τοπίο, το Αριστερό Κόμμα της Γερμανίας αποτέλεσε έκπληξη στις ομοσπονδιακές εκλογές του Φεβρουαρίου και ελπίζει να αξιοποιήσει την ισχυρή του εμφάνιση τον επόμενο χρόνο στις τοπικές εκλογές, συμπεριλαμβανομένων των εκλογών στην πρωτεύουσα Βερολίνο. Όπως και άλλοι Ευρωπαίοι αριστεροί, τα μέλη του επισκέφθηκαν τη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

«Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στη Νέα Υόρκη είναι πολύ παρόμοια με αυτά που ακούμε στις πόρτες των ανθρώπων εδώ στη Γερμανία. Τα ενοίκια είναι δυσβάσταχτα και οι τιμές των τροφίμων, του ηλεκτρικού ρεύματος, της θέρμανσης και των δημόσιων συγκοινωνιών αυξάνονται ταχύτερα από τους μισθούς», δήλωσε στο Reuters ο Γιαν βαν Άκεν, επικεφαλής του Αριστερού Κόμματος της Γερμανίας.

«Είμαστε σε στενή επαφή με τον Ζόραν Μαμντάνι και την ομάδα του και μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον. Η εκστρατεία του είναι σαν ένα σχέδιο για τις εκλογές του επόμενου έτους στο Βερολίνο», ανέφερε σε ένα email. «Η νίκη του Ζόραν Μαμντάνι μας δίνει ώθηση».

Έτοιμος να γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης και ο νεότερος από το 1892, οι αναρτήσεις του Μαμντάνι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχαν απήχηση και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, με τους ψηφοφόρους να έχουν πληγεί από τον αυξανόμενο πληθωρισμό και τις πιεσμένες δημόσιες υπηρεσίες από την πανδημία.

«Παγώνω… το ενοίκιό σας», είπε ο Μαμντάνι στους Νεοϋορκέζους αφού βούτηξε στα παγωμένα νερά ανοιχτά του Κόνι Άιλαντ τον Ιανουάριο φορώντας κοστούμι και γραβάτα.

Η Αριστερά της Γερμανίας προωθεί επίσης τον έλεγχο των ενοικίων και τις δωρεάν ή σε μεγάλο βαθμό επιδοτούμενες μεταφορές, και χρησιμοποιεί ωμά μηνύματα. «Τα βάζουμε με τους πλούσιους. Κανείς άλλος δεν το κάνει αυτό», έγραφε μια από τις αφίσες της προεκλογικής της εκστρατείας.

Οι αριστεροί στη Γαλλία, η οποία προετοιμάζεται για προεδρικές εκλογές έως το 2027, εμπνεύστηκαν επίσης.

«Επιτέλους, ένα μάθημα για την αριστερά παντού: δεν κερδίζουμε με την αποδυνάμωση του οικονομικού φιλελευθερισμού, αλλά με την καταπολέμηση του με νύχια και με δόντια», έγραψε στο X η Μανόν Ομπρί, από το ακροαριστερό κόμμα «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI).

Στο επίκεντρο το κόστος διαβίωσης

Ερωτηθείς ποια μαθήματα πρέπει να αντλήσουν τα αριστερά κόμματα από τη νίκη του Μαμντάνι, ο Πολάνσκι είπε ότι το κόστος ζωής έχει πάνω απ’ όλα σημασία και ότι τα προοδευτικά κόμματα πρέπει να προσφέρουν πραγματικές λύσεις σε αυτό.

Πιο καθιερωμένα κυρίαρχα κόμματα έχουν επίσης ενθαρρυνθεί από τη νίκη του Μαμντάνι. «Για εμάς στο SPD, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επικεντρωθούμε περισσότερο σε αυτό που βρίσκεται στην καρδιά του έργου μας – κοινωνικές πολιτικές για την πλειοψηφία της κοινωνίας», δήλωσε στο Reuters η βουλευτής του SPD, Ράσα Νασρ.

Το SPD, ενώ ήταν ακόμα στην εξουσία, σημείωσε το χειρότερο αποτέλεσμα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στις τελευταίες εκλογές.

«Στην τελευταία ομοσπονδιακή προεκλογική εκστρατεία, πολύ συχνά προσπαθήσαμε να συμμετάσχουμε σε συζητήσεις που, μέχρι τότε, ήταν δύσκολα κερδισμένες με βάση τα γεγονότα, για παράδειγμα, σχετικά με την πολιτική μετανάστευσης».

Ο Φίλιπ Κέκερ, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Ανόβερου, δήλωσε ότι έδειξε ότι τα κόμματα που θέλουν να κερδίσουν εκλογές «ή δεν θέλουν να χάσουν ψηφοφόρους από την λαϊκιστική ακροδεξιά – θα πρέπει να επιμείνουν στα δικά τους βασικά ζητήματα και να παρουσιάσουν τις δικές τους λύσεις στα τρέχοντα προβλήματα αντί να μιμούνται την ακροδεξιά υιοθετώντας αντιμεταναστευτικές πολιτικές».

Έχοντας κερδίσει με μια ριζοσπαστική ατζέντα, ο Μαμντάνι θα αντιμετωπίσει προκλήσεις στην εφαρμογή των υποσχέσεών του. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει να μειώσει τη χρηματοδότηση προς τη Νέα Υόρκη. Κάποιοι, συμπεριλαμβανομένων των στη Γουόλ Στριτ, ελπίζουν και αναμένουν ότι ο Μαμντάνι δεν θα μπορέσει να επιβάλει δραστικές αλλαγές.

«Τώρα έρχεται το δύσκολο κομμάτι», δήλωσε ο Τζέιμς Σνάιντερ, πρώην διευθυντής στρατηγικής επικοινωνίας των Εργατικών υπό τον Τζέρεμι Κόρμπιν.

«Μετατρέποντας αυτή την εκλογική πλειοψηφία σε πραγματική δύναμη — βελτιώνοντας τη ζωή από το Δημαρχείο, μετατρέποντας παράλληλα τον εθελοντικό στρατό του, που αποτελείται από 100.000 άτομα, σε οργανωτές της κοινότητας σε κάθε γειτονιά της πόλης».

Καθοριστικός παράγοντας, σύμφωνα με ανάλυση του Jacobin.com, υπήρξε και η στάση του απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα. Πολλοί θεωρούσαν ότι η ανοιχτή υπεράσπισή του των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων θα αποτελούσε το μεγαλύτερο μειονέκτημά του. Αντίθετα, εξελίχθηκε σε σημαντικό πλεονέκτημα. Η ειλικρινής, αμετακίνητη θέση του ενίσχυσε την εικόνα του ως αυθεντικού και θαρραλέου πολιτικού, σε αντίθεση με τη διπροσωπία πολλών Δημοκρατικών που απέφευγαν να καταδικάσουν τα εγκλήματα του Ισραήλ.

Κεντρικό στοιχείο της καμπάνιας ήταν η μαζική συμμετοχή των πολιτών, με βάση μια κουλτούρα εκστρατειών βασισμένη στο «field» — χιλιάδες εθελοντές που βγαίνουν στις γειτονιές, όχι μόνο για να πείσουν ψηφοφόρους, αλλά για να τους εμπλέξουν ενεργά στη συλλογική προσπάθεια. Ο Μαμντάνι αξιοποίησε πλήρως αυτή την παράδοση: 90.000 εθελοντές συμμετείχαν στην εκστρατεία του, υπό την καθοδήγηση της έμπειρης οργανώτριας Τάσα βαν Όκεν. Σε μια εποχή που πολλοί πολίτες αισθάνονται αποκομμένοι από την πολιτική, η δυνατότητα να εργαστούν μαζί για πραγματική αλλαγή φάνηκε σχεδόν επαναστατική.

Ωστόσο, ο Μαμντάνι επωφελήθηκε και από τις αδυναμίες των αντιπάλων του. Ο πρώην δήμαρχος Έρικ Άνταμς είχε βυθιστεί στα σκάνδαλα διαφθοράς και στη στενή του σχέση με τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ ο Άντριου Κουόμο, πρώην κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, παρέμενε πολιτικά καμένος ύστερα από τις κατηγορίες για παρενόχληση και τις πολιτικές του που είχαν επιδεινώσει τα προβλήματα της πόλης. Αν οι δωρητές των Ρεπουμπλικανών και των κεντρώων Δημοκρατικών είχαν βρει καλύτερους υποψήφιους, το αποτέλεσμα ίσως να ήταν διαφορετικό.

Η εκλογή του Μάμντανι σηματοδοτεί την πιο μεγάλη επιτυχία της αριστεράς της Νέας Υόρκης εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, η πραγματική μάχη αρχίζει τώρα: η διακυβέρνησή του θα κριθεί από την ικανότητα να υλοποιήσει λύσεις στα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα — στέγαση, παιδική φροντίδα, κοινωνικές ανισότητες — και να προστατεύσει τις εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών της πόλης από τις πολιτικές εκδίωξης του Τραμπ.

Τίποτα δεν είναι εγγυημένο, αλλά για πρώτη φορά μετά από χρόνια, οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης έχουν έναν δήμαρχο που θέτει το δημόσιο συμφέρον πάνω από το κατεστημένο. Για την αμερικανική αριστερά, η εκστρατεία του Μάμντανι προσφέρει όχι μόνο έμπνευση, αλλά και ένα πρακτικό μοντέλο για το πώς μπορεί να οργανωθεί και να κερδίσει την εξουσία.

Απόδοση από το KREPORT