Κατά τη διάρκεια της συνάντησης τονίστηκε η πολύ καλή συνεργασία που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στα δύο πανεπιστήμια και συζητήθηκε η δυνατότητα εμβάθυνσής της.

Ο Πρωθυπουργός επισήμανε τη σημασία που αποδίδει η κυβέρνηση στην τόνωση της εξωστρέφειας των δημόσιων πανεπιστημίων και την καλλιέργεια συνεργασιών με κορυφαία ιδρύματα του εξωτερικού.

Το κοινό μεταπτυχιακό πρόγραμμα αποτελεί μέρος του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του ΕΚΠΑ και του Yale, που υπογράφηκε το 2021, και στο πλαίσιο αυτό έγινε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την προοπτική ίδρυσης ερευνητικού κέντρου αριστείας στην Αττική για τη στέγαση ευρύτερης ακαδημαϊκής συνεργασίας ανάμεσα στα δύο ιδρύματα.

Κατά την έναρξη της συνάντησης ο Πρωθυπουργός δήλωσε: «Καλωσήρθατε. Με χαροποιεί ιδιαίτερα που σας υποδεχόμαστε στην Αθήνα, κα Πρόεδρε. Συγχαρητήρια για την ανάληψη των καθηκόντων σας και για την πολύ εντυπωσιακή ομιλία σας στην τελετή αποφοίτησης, την οποία είχα την ευκαιρία να ακούσω, σε μια πραγματικά πολύ συγκινητική, μεγαλοπρεπή τελετή, και ιδιαίτερα παραδοσιακή.

Είναι μεγάλη μου χαρά που βρίσκεστε εδώ και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για το γεγονός ότι αυτή η συνεργασία μεταξύ του Yale και του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματικά ακμάζει, με το πρώτο μεταπτυχιακό πρόγραμμα να είναι έτοιμο, αλλά και με άλλα πολύ ενδιαφέροντα πρότζεκτ να δρομολογούνται. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς να καλλιεργούμε τέτοιου είδους συνεργασίες μεταξύ των δημόσιων πανεπιστημίων μας και κορυφαίων διεθνών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων.

Είναι σε εξέλιξη η διαδικασία ίδρυσης μη κερδοσκοπικών, μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Μόλις πριν από λίγες ημέρες, η νομοθεσία που ψηφίσαμε κρίθηκε συνταγματική από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Ωστόσο, για εμένα η προτεραιότητα ήταν πάντα να διασφαλίσω ότι τα δημόσια πανεπιστήμιά μας, όπου εν τέλει θα σπουδάσουν σχεδόν όλοι οι Έλληνες φοιτητές, είναι ανοιχτά και προωθούν αυτού του είδους τις συνεργασίες.

Είμαι, λοιπόν, πολύ χαρούμενος που αυτό το πρόγραμμα αρχίζει. Προσβλέπω να ακούσω τις ιδέες σας για το πώς μπορούμε να ενισχύσουμε περαιτέρω αυτή τη συνεργασία».

Η Πρόεδρος του Yale Maurie McInnis σημείωσε: «Σας ευχαριστώ θερμά, κ. Πρωθυπουργέ. Είναι μεγάλη τιμή να βρίσκομαι εδώ. Το Πανεπιστήμιο του Yale είναι προσηλωμένο εδώ και πολύ καιρό στις ελληνικές σπουδές, τις κλασικές σπουδές. Και τώρα αυτή η ευκαιρία να αναπτύξουμε ένα πρόγραμμα με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, να εμβαθύνουμε τις συνεργασίες, ιδιαίτερα εδώ, γύρω από τη δημόσια υγεία και τις περιβαλλοντικές σπουδές, αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για το πανεπιστήμιό μας να εμβαθύνουμε τη δέσμευσή μας στην Ελλάδα, και είμαστε ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι για αυτή την εταιρική σχέση.

Εκτιμούμε πολύ τη στήριξη από την κυβέρνησή σας και από το Πανεπιστήμιο Αθηνών για μια συνεργασία που ξέρουμε ότι θα αναπτυχθεί με την πάροδο των ετών. Σας ευχαριστούμε πολύ».

Ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ Γεράσιμος Σιάσος ανέφερε: «Είναι μεγάλη τιμή για εμάς να σας καλωσορίζουμε και να συνεργαζόμαστε με κορυφαίο ίδρυμα, το Πανεπιστήμιο Yale. Είναι μεγάλη τιμή να έχουμε τη νέα Πρόεδρο. Χθες, στο Πανεπιστήμιο μας, είχαμε μια εποικοδομητική συζήτηση που διήρκεσε πάνω από πέντε ή έξι ώρες. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Πρωθυπουργό, τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, για την τεράστια υποστήριξη που παρείχε σε αυτό το πρόγραμμα».

Στη σύσκεψη συμμετείχαν, από την πλευρά της κυβέρνησης, η Υπουργός Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη, ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος και ο Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού αρμόδιος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, Νίκος Παπαϊωάννου. Έλαβαν επίσης μέρος ο καθηγητής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Yale Βασίλειος Βασιλείου, ο καθηγητής και αναπληρωτής Πρόεδρος του Συμβουλίου Διοίκησης του ΕΚΠΑ Νικόλαος Θωμαΐδης και ο επικεφαλής του «Yale Club of Greece», Κυριάκος Σαμπατακάκης.

Στην ανάλυση που δημοσίευσε το κέντρο πολιτικών ερευνών αυτή την εβδομάδα, η ομάδα διαπίστωσε ότι ένας δασμός 20% σε όλες τις εισαγωγές θα έφερνε το μέσο πραγματικό δασμολογικό συντελεστή των ΗΠΑ στο υψηλότερο επίπεδο από το 1872, όταν στοιβάζεται μαζί με τους άλλους δασμούς που έχουν τεθεί σε ισχύ τους τελευταίους μήνες.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η πρόταση θα αύξανε τις τιμές κάπου μεταξύ 2,1% και 2,6%, ανάλογα με το πώς θα αντιδράσουν άλλες χώρες στους νέους δασμούς του Τραμπ και την αντίδραση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. «Αυτό ισοδυναμεί με απώλεια αγοραστικής δύναμης 3.400-4.200 δολαρίων ανά νοικοκυριό κατά μέσο όρο σε δολάρια του 2024», ανέφερε η ομάδα.

Οι επιπτώσεις στο πραγματικό ΑΕΠ

Η έκθεση έρχεται καθώς ο Τραμπ ετοιμάζεται να ανακοινώσει την Τετάρτη εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε νέους φόρους επί των εισαγωγών, όπως υπογραμμίζει το The Hill.

Ο πρόεδρος φέρεται να αποφασίζει ακόμη μεταξύ της επιβολής ενός ενιαίου ενιαίου δασμού σε όλες τις εισαγωγές, ενός ενιαίου φόρου στις εισαγωγές από ορισμένες χώρες ή προσαρμοσμένων φορολογικών συντελεστών εισαγωγών για άλλες χώρες.

Εάν ο Τραμπ επιλέξει έναν ενιαίο δασμό 20 τοις εκατό, το Εργαστήριο Προϋπολογισμού του Yale διαπίστωσε ότι θα μπορούσε να επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη φέτος, προσαρμοσμένη στον πληθωρισμό, εκτιμώντας ότι η πραγματική αύξηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (πραγματικό ΑΕΠ) θα μπορούσε να είναι 0,9 έως 1,0 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερη φέτος.

Οι δασμοί θα κοστίσουν στην αμερικανική οικονομία από 90 έως 180 εκατ. δολάρια

«Μακροπρόθεσμα, η αμερικανική οικονομία θα συρρικνωθεί κατά 0,3-0,6%, που ισοδυναμεί με 90-180 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε δολάρια το 2024», ανέφερε η ανάλυση, ενώ σημείωσε ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ θα μπορούσε επίσης να συρρικνωθεί μακροπρόθεσμα, αν και, όπως πρόσθεσε, «το ΑΕΠ της Κίνας είναι σε μεγάλο βαθμό αλώβητο».

Οι τιμές των τροφίμων θα μπορούσαν επίσης να αυξηθούν, διαπίστωσε η ανάλυση, καθώς και το κόστος των καλλιεργειών, των φρέσκων προϊόντων, του πετρελαίου, της βενζίνης και των τιμών των αυτοκινήτων.

«Για το μέσο καινούργιο αυτοκίνητο που θα πωλείται το 2024, αυτό θα ισοδυναμούσε με επιπλέον 3.700 δολάρια στην τιμή, με τα ξένα αυτοκίνητα και τα αυτοκίνητα με υψηλή περιεκτικότητα σε ξένα προϊόντα να είναι σχετικά πιο εκτεθειμένα», ανέφερε η ανάλυση.

Ποια τα κέρδη για την αμερικανική οικονομία

Η ενδεικτική πρόταση της επιβολής δασμών της τάξης του 20% αυξάνει τα έσοδα κατά 2,7-3,5 τρισεκατομμύρια δολάρια την περίοδο 2026-35 με συμβατικό υπολογισμό και 200-400 δισεκατομμύρια δολάρια λιγότερα, εάν ληφθούν υπόψη οι δυναμικές επιπτώσεις στα έσοδα.

Οι δασμοί είναι ένας τύπος φόρου που επιβάλλεται με τέτοιο τρόπο, ώστε ο φορολογικός συντελεστής να μειώνεται όσο αυξάνεται το ποσό που υπόκειται σε φορολόγηση. Οι απώλειες για τα νοικοκυριά με το μικρότερο διαθέσιμο εισόδημα, θα κυμαίνονταν μεταξύ 1.000-1.300 δολαρίων.

Τα είδη ένδυσης και τα ηλεκτρονικά είδη αναμένεται να επηρεαστούν δυσανάλογα. Τα φαρμακευτικά προϊόντα (πρώτος πίνακας) θα δουν αυξήσεις τιμών άνω του μέσου όρου. Αντίστοιχα, οι εισαγωγές μετάλλων (ειδικά αλουμινίου), τα αυτοκίνητα και όλα τα μηχανοκίνητα οχήματα, τα ανταλλακτικά και τα μηχανήματα θα υποστούν μεγάλες αυξήσεις.

Συγκεκριμένα αναφέρει: «Τεράστια επιτυχία! Όλα είναι πανεπιστήμια που ήδη συνεργάζονται με κολέγια στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, από την Αγγλία, ένα από τη Γαλλία και κανένα από τις ΗΠΑ! Κανένα Ηarvard και κανένα Yale, λοιπόν. Ποιο ήταν το αφήγημα της κυβέρνησης; Ότι, δήθεν, τα διεθνώς φημισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα θα “τρέξουν” για να ιδρύσουν παραρτήματα στην Ελλάδα. Εκ του αποτελέσματος, προφανώς, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Αντίθετα, με αφορμή τον Νόμο, τα πανεπιστήμια που ήδη συνεργάζονταν με κολέγια, δίνουν χείρα βοηθείας σε αυτά τα κολέγια, ώστε να αναβαθμιστούν σε “πανεπιστήμια”».

Γενικεύοντας ο κ. Καλαματιανός σημειώνει: «Μετά τις καταργήσεις Πανεπιστημιακών Τμημάτων, την εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, την υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση του Δημόσιου Πανεπιστημίου, τώρα, δρομολογείται η “βάπτιση” κολεγίων σε “πανεπιστήμια”».

Ακολούθως ρωτά: «Άραγε, τί έχει να πει η κυβέρνηση και ο τότε υπουργός Παιδείας που επαναλάμβανε “περιμένετε και θα δείτε”; Και γιατί η σημερινή υπουργός Παιδείας δηλώνει πανηγυρικά ότι “πανεπιστήμια από το εξωτερικό εκδήλωσαν επίσημα το ενδιαφέρον τους να εγκατασταθούν στη χώρα μας”; Αυτά, δεν βρίσκονται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα και δεν συνεργάζονται με κολέγια;».

Σημειώνει ακόμη: «έχει ενδιαφέρον ότι γνωστά πανεπιστήμια του εξωτερικού ζήτησαν συνεργασίες για μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών με ελληνικά Δημόσια Πανεπιστήμια, με νομοθεσία που ήδη υπήρχε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ! Ας εγκαταλείψει, λοιπόν, η κυβέρνηση τη ρητορική της για την κατάργηση του Άρθρου 16, και ας αποφασίσει την ουσιαστική ενίσχυση των Δημόσιων Πανεπιστημίων.Η Παιδεία είναι και πρέπει να παραμείνει κοινωνικό αγαθό. Και για αυτό θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε».

Ο κ. Πιερρακάκης σημείωσε ως λόγους για αυτήν την εξέλιξη “το γεγονός πως είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που δεν ισχύει αυτή η τάξη πραγμάτων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, την προοπτική να αναστρέψουμε το brain drain τόσο εκπαιδευτικά όσο και οικονομικά και την τεράστια ευκαιρία να γίνει η Ελλάδα ένα περιφερειακό εκπαιδευτικό κέντρο, όπως η Κύπρος, με τεράστιες ωφέλειες για την εκπαίδευση, την κοινωνική κινητικότητα και την οικονομία”.

Ο υπουργός Παιδείας επέμεινε στην προτεραιότητα του δημοσίου πανεπιστημίου στην κυβερνητική λογική και διευκρίνισε: “Θα δείτε από το σώμα του νομοσχεδίου μόλις τεθεί σε δημόσια διαβούλευση πως το μεγαλύτερο μέρος του αφορά στα δημόσια ιδρύματα, επειδή εκεί ρίχνουμε κυρίως το βάρος μας, τόσο από πλευράς χρηματοδότησης όσο και από τις θεσμικές τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για να λειτουργήσει στη σύγχρονη εποχή το πανεπιστημιακό αυτοδιοίκητο.

Επιχορηγούμε τα δημόσια ΑΕΙ με πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ -θα έλεγα έναν δεύτερο προϋπολογισμό- και ταυτόχρονα λύνουμε όλες τις θεσμικές ανορθογραφίες που τα κρατούν δέσμια, επειδή θέλουμε ένα ελεύθερο δημόσιο πανεπιστήμιο, όπως ανέφερε και στη Σύνοδο των Πρυτάνεων την προηγούμενη εβδομάδα. Θέλουμε το δημόσιο πανεπιστήμιο ελεύθερο από τη γραφειοκρατία που το κρατάει δέσμιο και ταυτόχρονα επιδιώκουμε τη διεθνοποίησή του μέσα από μια σειρά συνεργασιών”.

Για τον κ. Πιερρακάκη, η δυνατότητα ξένων πανεπιστημίων να ιδρύουν στην Ελλάδα τμήματα μεταπτυχιακών ή προπτυχιακών σπουδών είναι “κοινωνικό αίτημα μετά από χρόνια απομόνωσης” και ταυτόχρονα “θα συνδεθεί με τις πλέον αυστηρές προϋποθέσεις για την ίδρυση και τη λειτουργία τους με επιβλέπουσα Αρχή την ανεξάρτητη Αρχή για τη Δημόσια Εκπαίδευση, η οποία θα έχει τη δυνατότητα να θέτει η ίδια όρους και προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας αυξημένους σε σχέση με αυτές που έχει τυχόν υιοθετήσει η αντίστοιχη Αρχή της χώρας προέλευσης του ξένου ιδρύματος. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς πως τα ξένα πανεπιστήμια που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον να συνεργαστούν με δημόσια ελληνικά παίζουν το αναμφισβήτητο κύρος τους σε αυτήν τη συνεργασία”.

“Με τουλάχιστον τρεις σχολές και 30 καθηγητές με διδακτορικό και δημοσιεύσεις, αλλά και τις αντίστοιχες βασικές κτηριακές υποδομές -δεν μπορεί ένα ξένο ΑΕΙ να στεγάζεται σε έναν όροφο- δημιουργούμε το αυστηρότερο πλαίσιο για τη λειτουργία αυτών των Μη Κρατικών-Μη Κερδοσκοπικών ΑΕΙ και σε επίπεδο υποδομών”, συμπλήρωσε ο υπουργός.

Για να καταδείξει τη σημασία αυτής της μεταρρύθμισης, ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε σε ένα άρθρο του Φρίντμαν από το 2010 στους New York Times, στο οποίο ο διάσημος επιστήμονας υποστήριζε, εν μέσω μνημονίων για την Ελλάδα, “μη δίνετε τόση σημασία στα spread και σε ανάλογες μετρήσεις. Κοιτάξτε τι κάνουν οι νέοι στην Ελλάδα. Αν φεύγουν για το εξωτερικό μαζικά πουλήστε ελληνικά ομόλογα, αν όμως μένουν στη χώρα ή επιστρέφουν τότε αγοράστε ελληνικά ομόλογα”.

Για τις τυχόν συνταγματικές ενστάσεις που πιθανόν να κατατεθούν, ο υπουργός υποστήριξε: “Κάνουμε μια ασφαλή και μελετημένη κίνηση. Ήδη σχεδόν το σύνολο των συνταγματολόγων έχει εκφραστεί θετικά, μερικοί διατύπωσαν την άποψη πως μπορούσαμε να προχωρήσουμε και παραπέρα. Η συνταγματικότητα αλλαγών που έχουν ήδη συντελεστεί, όπως τα μεταπτυχιακά προγράμματα και τα Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, που ήδη λειτουργούν με χρηματικό αντίτιμο, έχει ήδη κριθεί. Σε κάθε περίπτωση είμαστε αισιόδοξοι για τη συνταγματικότητα της μεταρρύθμισης και επιμένουμε σε μια δυναμική ερμηνεία του Συντάγματος, όπως άλλωστε συμβαίνει σε μια σειρά άλλες περιπτώσεις”.

Ο κ. Πιερρακάκης απέκλεισε κάθε πιθανότητα από αυτήν τη μεταρρύθμιση να προκύψουν σχολές κατώτερων προσδοκιών και εξήγησε πως “αυτό είναι αδύνατο να γίνει λόγω των κριτηρίων ίδρυσης και λειτουργίας που θα εγκριθούν”. Διατύπωσε, δε, το ερώτημα “γιατί να μη μπορεί η Ελλάδα να γίνει ένα παγκόσμιο κέντρο για σπουδές φιλοσοφίας ή μαθηματικών”, επιμένοντας ότι “δεν γίνεται να δίνουμε συνεχώς μάχες οπισθοφυλακής, όπως συμβαίνει με την αντιπολίτευση, αυτό πρέπει να τελειώσει”.

Τέλος, για τις αιτιάσεις που διατυπώνονται από διάφορες πλευρές, ο υπουργός επεσήμανε πως “η συζήτηση που χρειάζεται να γίνει δεν είναι στο αν θα το κάνουμε ή όχι, αλλά στο πώς θα το κάνουμε. Δείτε τι συνέβη στην Κύπρο, όπου όλα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του ΑΚΕΛ, στήριξαν την πρωτοβουλία. Θα καλέσουμε όλους σε στήριξη της πρωτοβουλίας αυτής και εκτιμούμε πως θα προκύψουν εποικοδομητικές συνθέσεις, είναι άλλωστε κοινωνικό αίτημα αυτή η μεταρρύθμιση”.

“Το Yale θα έρθει στην Ελλάδα για να συνεργαστεί με ένα δημόσιο ίδρυμα και να ιδρύσει το παράρτημά του, αυτό να είναι ξεκάθαρο” κατέληξε ο κ. Πιερρακάκης.

Τα πειράματα έδειξαν ότι είναι δυνατό να αποκατασταθεί η κυκλοφορία του αίματος και να διατηρηθούν εν λειτουργία ιστοί σε χοίρους, όταν η διαδικασία αποκατάστασης ξεκινήσει μια ώρα από τον θάνατο των ζώων.

Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι η νέα μέθοδος μπορεί να αυξήσει τη διαθεσιμότητα οργάνων προς μεταμόσχευση, καθώς επίσης να βοηθήσει στη βελτιωμένη αντιμετώπιση σοβαρών εγκεφαλικών επεισοδίων και εμφραγμάτων, μολονότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθούν σε βάθος οι δυνητικές εφαρμογές της.

Όταν σταματάει η κυκλοφορία του αίματος στους ανθρώπους και στα άλλα θηλαστικά, η έλλειψη οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών πυροδοτεί μια σειρά διαδικασιών που οδηγούν στον κυτταρικό θάνατο και στη βλάβη των οργάνων. Μέθοδοι για τη διατήρηση ιστών έχουν αναπτυχθεί για μεμονωμένα όργανα, αλλά έως τώρα είχε αποδειχθεί πολύ δύσκολο να γίνουν τέτοιες παρεμβάσεις σε επίπεδο ολόκληρου του σώματος.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή νευροεπιστήμης Νέναντ Σέσταν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Yale, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», προσάρμοσαν μια προϋπάρχουσα τεχνολογία τους, το σύστημα BrainEx που είχε αναπτυχθεί το 2019 για να αποκαθιστά λειτουργίες του νεκρού εγκεφάλου, έτσι ώστε πλέον να μπορεί να αποκαθιστά μετά τον θάνατο μερικές λειτουργίες σε όλο το σώμα μεγάλων θηλαστικών όπως οι χοίροι. «Δεν πεθαίνουν όλα τα κύτταρα αμέσως, υπάρχει μια πιο παρατεταμένη σειρά γεγονότων. Είναι μια διαδικασία στην οποία μπορείς να επέμβεις, να τη σταματήσεις και να αποκαταστήσεις ορισμένες κυτταρικές λειτουργίες», δήλωσε ο νευροεπιστήμονας δρ. Ντέiβιντ Αντρίγιεβιτς του Yale.

Το νέο αναβαθμισμένο σύστημα με την ονομασία OrganEx συνδέεται στο κυκλοφορικό σύστημα και διοχετεύει στο νεκρό σώμα ένα πειραματικό υγρό (cryoprotective perfusate) που περιέχει διάφορες ουσίες, οι οποίες αντισταθμίζουν τις καταστροφικές μεταβολικές και άλλες ανισορροπίες που οφείλονται στη διακοπή της ροής του αίματος. Το σύστημα δοκιμάστηκε με επιτυχία σε χοίρους μια ώρα μετά τον θάνατό τους από καρδιακή ανακοπή.

Έξι ώρες μετά, διαπιστώθηκε ότι το OrganEx διατήρησε ακέραιους αρκετούς ιστούς, μείωσε τον κυτταρικό θάνατο και αποκατέστησε επιλεγμένες μοριακές και κυτταρικές διαδικασίες σε πολλαπλά όργανα, όπως στην καρδιά (η οποία εμφάνισε ξανά ηλεκτρική δραστηριότητα και ικανότητα σύσπασης), στον εγκέφαλο (πάντως δεν διαπιστώθηκε οργανωμένη ηλεκτρική δραστηριότητά του που να αποτελεί ένδειξη συνείδησης), στο ήπαρ, στο πάγκρεας, στα νεφρά και στους μυς (ιδίως της κεφαλής και του λαιμού). Σε σύγκριση με την αποτελεσματικότητα ενός πιο παραδοσιακού συστήματος οξυγόνωσης (Extracorporeal Membrane Oxygenation System-ECMO), τα όργανα που συνδέθηκαν στο OrganEx, εμφάνισαν λιγότερα σημάδια αιμορραγίας ή διόγκωσης ιστών.

• «Κάτω από το μικροσκόπιο ήταν δύσκολο να διακρίνει κανείς τη διαφορά ανάμεσα σε ένα υγιές όργανο και σε ένα όργανο που είχε συνδεθεί στο OrganEx μετά τον θάνατο», ανέφεραν οι ερευνητές. Τόνισαν πάντως ότι είναι αναγκαία η περαιτέρω κλινική μελέτη και ανάπτυξη του συστήματος, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλειά του και να κατανοηθεί πλήρως το δυναμικό του OrganEx, όσον αφορά την κυτταρική αναζωογόνηση μετά τον θάνατο ή τη διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος.

Η δωρεά οργάνων μετά τον θάνατο μπορεί να διακριθεί σε δύο κατηγορίες: μετά από κυκλοφορικό θάνατο ή μετά από εγκεφαλικό θάνατο. Στη δεύτερη περίπτωση οι δότες δεν είχαν εγκεφαλική λειτουργία, αλλά είχαν ανέπαφη κυκλοφορία του αίματος. Στην πρώτη περίπτωση, όσοι γίνονται δότες οργάνων, έχουν σοβαρή μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη και παράλληλα διατηρούνται εν ζωή με αναπνευστική και κυκλοφορική μηχανική υποστήριξη.

Τα όργανα που προέρχονται από δότες μετά από κυκλοφορικό θάνατο και αφού έχει σταματήσει πια η λειτουργία των μηχανημάτων υποστήριξης, έχουν υποστεί βλάβες λόγω της προηγούμενης στέρησης οξυγόνου, γι’ αυτό η μεταμόσχευση τέτοιων οργάνων οδηγεί σε χειρότερη έκβαση σε σχέση με τα όργανα που προέρχονται από δότη που υπέστη εγκεφαλικό θάνατο. Είναι συνεπώς σημαντικό να βρεθεί τρόπος για την μεταθανάτια αποκατάσταση της λειτουργίας οργάνων προς μεταμόσχευση, κάτι που υπόσχεται το νέο σύστημα OrganEx.

«Κατά τη γνώμη μου δεν είμαστε στην αρχή του τέλους της πανδημίας αλλά πλησιάζουμε το τέλος της αρχής», διεμήνυσε ο καθηγητής.

Ο ίδιος χωρίζει την πανδημία σε συγκεκριμένες φάσεις. Η πρώτη είναι αυτή που ζούμε ακόμα, του επιδημιολογικού συναγερμού, που θα συνεχίζεται μέχρι να εμβολιαστεί ή να νοσήσει ένα ικανό ποσοστό πληθυσμού.

«Είναι περίπου 83%. Μεγάλη διαφορά. 83% του πληθυσμού θα πρέπει να έχει ανοσία, είτε με εμβολιασμό είτε με νόσηση. Και αποδεικνύεται κι από άλλους λόγους που είναι πολύ περίπλοκοι για να τους αναφέρουμε. Αποδεικνύεται για πολλούς λόγους, πως είναι ασφαλέστερο να ξεπεραστεί το ποσοστό εμβολιασμού. Έτσι νομίζω ότι χρειαζόμαστε τουλάχιστον 85%, ενώ με το αρχικό στέλεχος, θα μπορούσαμε να τα καταφέρουμε και με πολύ χαμηλότερο ποσοστό. Αλλά ο ιός έχει γίνει πιο μολυσματικός και επειδή ο ιός έχει γίνει πιο μολυσματικός, νομίζω ότι τώρα για να είμαστε ασφαλείς, θα πρέπει να εμβολιάσουμε το 85 ή το 90% του πληθυσμού, είτε να εμβολιάσουμε, είτε να μολυνθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο καθηγητής του Yale στον ΣΚΑΪ. Κι έπειτα, μέσα στο 2022, θα περάσουμε στη δεύτερη φάση.

«Eίναι σαν ένα κύμα, ένα τσουνάμι που έχει ρημάξει τη γη και δηλαδή έχει έρθει το κύμα και έχει και συνέχεια και έχει καταστρέψει όλα τα σπίτια και επιτέλους το νερό φεύγει. Και τώρα πρέπει να καθαρίσουμε. Δηλαδή σαν μια φωτιά, όπως έχουμε στην Ελλάδα που καίγεται καίγεται, καίγονται όλα, μετά τελειώνει η φωτιά και πρέπει να ξαναχτίσουμε τα σπίτια κτπ. Αυτή είναι η δεύτερη φάση. Η δεύτερη φάση, την οποία λέτε θα ζήσουμε από το ’22 και μετά. 2022 μέχρι ’23-’24 περίπου. Το χειρότερο σε αυτή την δεύτερη φάση θα είναι τα προβλήματα που θα αφήσει πίσω του ο ιός. Για τον κάθε άνθρωπο που πεθαίνει από covid, περίπου 5 θα έχουν πάθει… η καρδιά τους, τα νεφρά τους, οι πνεύμονες των ανθρώπων…για κάθε έναν που πεθαίνει είναι περίπου 5 που ζουν, άλλα επιζούν με κάποια βλάβη», προσθέτει ο κ. Χρηστάκης.

Προς το παρόν ζούμε ακόμη στην πρώτη φάση, η οποία ακόμη κι αν τελειώνει, δεν παύει να είναι επικίνδυνη. «Θα μπορούσαμε να τελειώσουμε το πόλεμο τώρα. Άμα όλοι παίρναμε τα εμβόλια, θα τελείωνε ο πόλεμος. Άμα πάρεις τη μόλυνση έχεις 1% να πεθάνεις…Άμα πάρεις το εμβόλιο έχεις όμως ένα εκατομμύριο λιγότερο να πεθάνεις. Δεν βλέπω εγώ το λόγο να μην πάει στο εμβόλιο. Το θεωρώ τελείως παράλογο», καταλήγει ο καθηγητής.

Θα μπορούσαμε να τελειώσουμε το πόλεμο τώρα. Άμα όλοι παίρναμε τα εμβόλια, θα τελείωνε ο πόλεμος, το μήνυμα του καθηγητή Ιατρικής και Κοινωνιολογίας του Yale, Νικόλαου Χρηστάκη, o οποίος εξηγεί τις φάσεις της πανδημίας και δίνει απάντηση στο πότε θα τελειώσει η μάχη με τον αόρατο εχθρό.

Κατά τη γνώμη μου δεν είμαστε στην αρχή του τέλους της πανδημίας αλλά πλησιάζουμε το τέλος της αρχής, διεμήνυσε ο καθηγητής, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΙ.

Ο καθηγητής χωρίζει την πανδημία σε φάσεις. Η πρώτη είναι η φάση που ζούμε ακόμη, του επιδημιολογικού συναγερμού, που θα συνεχίζεται μέχρι να εμβολιαστεί ή να νοσήσει ένα ικανό ποσοστό πληθυσμού.

Είναι περίπου 83%. Μεγάλη διαφορά. 83% του πληθυσμού θα πρέπει να έχει ανοσία, είτε με εμβολιασμό είτε με νόσηση. Και αποδεικνύεται κι από άλλους λόγους που είναι πολύ περίπλοκοι για να τους αναφέρουμε. Αποδεικνύεται για πολλούς λόγους, πως είναι ασφαλέστερο να ξεπεραστεί το ποσοστό εμβολιασμού. Έτσι νομίζω ότι χρειαζόμαστε τουλάχιστον 85%, ενώ με το αρχικό στέλεχος, θα μπορούσαμε να τα καταφέρουμε και με πολύ χαμηλότερο ποσοστό. Αλλά ο ιός έχει γίνει πιο μολυσματικός και επειδή ο ιός έχει γίνει πιο μολυσματικός, νομίζω ότι τώρα για να είμαστε ασφαλείς, θα πρέπει να εμβολιάσουμε το 85 ή το 90% του πληθυσμού, είτε να εμβολιάσουμε, είτε να μολυνθεί, δήλωσε χαρακτηριστικά ο καθηγητής του Yale.

Κι έπειτα, μέσα στο 2022, θα περάσουμε στη δεύτερη φάση.

Eίναι σαν ένα κύμα, ένα τσουνάμι που έχει ρημάξει τη γη και δηλαδή έχει έρθει το κύμα και έχει και συνέχεια και έχει καταστρέψει όλα τα σπίτια και επιτέλους το νερό φεύγει. Και τώρα πρέπει να καθαρίσουμε. Δηλαδή σαν μια φωτιά, όπως έχουμε στην Ελλάδα που καίγεται καίγεται, καίγονται όλα, μετά τελειώνει η φωτιά και πρέπει να ξαναχτίσουμε τα σπίτια κτπ. Αυτή είναι η δεύτερη φάση. Η δεύτερη φάση, την οποία λέτε θα ζήσουμε από το ’22 και μετά. 2022 μέχρι ’23-’24 περίπου. Το χειρότερο σε αυτή την δεύτερη φάση θα είναι τα προβλήματα που θα αφήσει πίσω του ο ιός. Για τον κάθε άνθρωπο που πεθαίνει από covid, περίπου 5 θα έχουν πάθει… η καρδιά τους, τα νεφρά τους, οι πνεύμονες των ανθρώπων…για κάθε έναν που πεθαίνει είναι περίπου 5 που ζουν, άλλα επιζούν με κάποια βλάβη, προσθέτει ο κ. Χρηστάκης.

Προς το παρόν ζούμε ακόμη στην πρώτη φάση, η οποία ακόμη κι αν τελειώνει, δεν παύει να είναι επικίνδυνη.

Θα μπορούσαμε να τελειώσουμε το πόλεμο τώρα. Άμα όλοι παίρναμε τα εμβόλια, θα τελείωνε ο πόλεμος. Άμα πάρεις τη μόλυνση έχεις 1% να πεθάνεις…Άμα πάρεις το εμβόλιο έχεις όμως ένα εκατομμύριο λιγότερο να πεθάνεις. Δεν βλέπω εγώ το λόγο να μην πάει στο εμβόλιο. Το θεωρώ τελείως παράλογο, καταλήγει ο καθηγητής.

«Έκανα αιτήσεις σε 12 πανεπιστημιακά ιδρύματα και το Yale ήταν μια από τις πρώτες τρεις επιλογές μου», αναφέρει στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» ο Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος, διευκρινίζοντας πως έγινε δεκτός στην πολυτεχνική σχολή του συγκεκριμένου πανεπιστημίου με υποτροφία και θέλει να γίνει μηχανολόγος μηχανικός.

Η φοίτηση στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο ήταν στόχος ζωής για τον Κωνσταντίνο Μαρκόπουλο. «Ουσιαστικά είναι κάτι για το οποίο προετοιμάζομαι τα τελευταία χρόνια», αναφέρει εξηγώντας πως με ετήσια δίδακτρα στον τομέα που επέλεξε 88.000 δολάρια, ο ίδιος έχει καταφέρει να κερδίσει υποτροφία που καλύπτει το 97%.

Ράγισαν καρδιές στην κηδεία του Γιώργου – Ο γιος του τον αποχαιρέτησε με λόγια αγάπης και ένα ζεϊμπέκικο, “Το Βουνό” (vid)

Αναφερόμενος στα κριτήρια της επιλογής του από την επιτροπή του αμερικανικού πανεπιστημίου, είπε πως αυτό που μετράει είναι η συνολική εικόνα κάθε μαθητή. «Αξιολογούν το βιογραφικό, τις συνεντεύξεις μας, τις συστατικές επιστολές των καθηγητών, το εθελοντικό μας έργο (ελληνική ομάδα διάσωσης) και αυτό που τους ενδιαφέρει περισσότερο, είναι να καταλάβουν, τι μπορεί να προσφέρει κάθε υποψήφιος στην κοινότητα», τονίζει.

«Θεωρώ πως και τα ελληνικά πανεπιστήμια σε ακαδημαϊκό επίπεδο είναι κορυφαία», λέει επισημαίνοντας ωστόσο πως φοιτητές «στα πανεπιστήμια της Αμερικής μπορούν να εργαστούν σε κορυφαίες εταιρείες, όπως είναι η Gοοgle και η Tesla, όσο ακόμα φοιτούν, κάτι που δεν συμβαίνει δυστυχώς στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα».

Ο Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος αναμένεται να αναχωρήσει για την Αμερική τον Αύγουστο, ωστόσο εξομολογείται πως θα ήθελε να επιστρέψει κάποια στιγμή. «Δεν θέλω να ρίξω μαύρη πέτρα στην Ελλάδα και σίγουρα θα ήθελα να γυρίσω πίσω στη χώρα μου. Ωστόσο δεν γνωρίζω εάν αυτό είναι εφικτό», τονίζει.

«Το παράδειγμα της Κίνας είναι αποκαλυπτικό. Περί το ένα δισεκατομμύριο πολίτες κλείστηκαν στα σπίτια τους για έξι εβδομάδες και έτσι κατάφεραν να περιορίσουν τον ιό», αναφέρει.

– Πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση;
«Αρκετά δύσκολη. Μεταφορικά θα σας παραπέμψω στο γνωστό παραμύθι με τον λύκο. Το θυμάστε; Λύκε, λύκε, είσαι εδώ; Την πρώτη φορά δεν ήταν, τη δεύτερη πάλι δεν ήταν, όμως κάποια στιγμή να σου ο λύκος. Και τότε θα είναι αργά».

– Πολύ αργά, ο λύκος θα καταβροχθίσει το παιδί.
«Κάπως έτσι. Δεν βρίσκεστε μακριά».

– Ποια η πρόβλεψη και ποιο το σενάριο;
«Τώρα είναι δύσκολο να πούμε μετά βεβαιότητας ότι θα γίνει εκείνο ή το άλλο. Μπορούμε να πούμε όμως πως η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και ότι πολλοί θα πεθάνουν. Δείτε, λόγου χάρη, τι γίνεται στην Ιταλία, μια πλούσια, ευημερούσα και δημοκρατική χώρα. Η παγκόσμια εμπειρία λέει πως κάθε δέκα χρόνια εμφανίζεται κάποια επιδημία. Οπως λόγου χάρη ο SARS. Και κάθε 50-100 χρόνια εμφανίζεται ιός προκαλώντας πανδημία που δολοφονεί χιλιάδες πολίτες. Ομως ακόμα δεν είμαστε εντελώς σίγουροι. Πρέπει να πω ότι οι πιθανότητες είναι μεγάλες γι’ αυτό το σενάριο».

– Ποια η γνώμη σας σχετικά με τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης;
«Πολύ καλή κίνηση που έκλεισε τα σχολεία. Επρεπε να το κάνει».

– Δεν πρέπει να κλείσουν, να σφραγιστούν όλοι οι χώροι ψυχαγωγίας, θέατρα, κινηματογράφοι, κλαμπάκια;
«Δεν είμαι σίγουρος. Και ναι και όχι. Στα σχολεία, λόγου χάρη, υπάρχει περισσότερος συνωστισμός. Και αν ο ιός δεν απλωθεί τόσο πολύ, τότε θα επιστρέψουμε στην κανονική ζωή. Αν όχι, τότε πρέπει να πάρουμε κι άλλα, περισσότερα μέτρα. Οταν εγώ, για παράδειγμα, δεν πάω σχολείο, όταν απομακρύνομαι από χειραψίες και άλλες επαφές, το κάνω προκειμένου να βοηθήσω την κοινωνία. Απομακρύνομαι από εσένα όχι για να μη μολυνθώ, αλλά για να μη μεταδώσω τον ιό σε σένα. Αυτή είναι μια υπεύθυνη στάση»

Να κάνουμε ότι έκανε η Κίνα

– Τα μέτρα θα έχουν ευεργετικά αποτελέσματα;
«Αν καθένας, με την προσωπική του ευθύνη, ακολουθήσει αυτούς κανόνες, τότε θα συμβάλει στον περιορισμό κυκλοφορίας και μετάδοσης του ιού. Γι’ αυτό, π.χ., πρέπει να αποφεύγουμε τις χειραψίες. Γνωστά όλα αυτά. Το παράδειγμα της Κίνας είναι χαρακτηριστικό. Ενα δισεκατομμύριο άνθρωποι κλείστηκαν στα σπίτια τους για έξι εβδομάδες. Απομακρύνθηκαν ο ένας από τον άλλον. Κάτι τέτοιο πρέπει να κάνουμε κι εμείς. Η Ιταλία καθυστέρησε. Επρεπε να είχε κλείσει τα σχολεία νωρίτερα. Θα είχαν σωθεί πολλές ζωές».

– Επιμένω για τα θέατρα και για όλο το κύκλωμα της ψυχαγωγίας.
«Γενικά θα συμφωνούσα με αυτό το μέτρο. Για λίγο καιρό. Εξαρτάται όμως από τον όγκο των θεατών. Αν πρόκειται για 50 άτομα ίσως όχι, αν όμως πρόκειται για 500, τότε ναι. Απαραιτήτως πρέπει να μειώσουμε τον κίνδυνο με αυτό τον τρόπο».

– Ως πρόβλεψη ποιο είναι το πιο δυσάρεστο σενάριο;
«Θα νοσήσουν παγκοσμίως σε ποσοστό 20% με 60%».

– Μεγάλη η απόσταση ανάμεσα στο 20 και το 60…
«Είναι μεγάλη επειδή δεν ξέρουμε ακριβώς την εξέλιξη από την κυκλοφορία του ιού».

– Αυτό θα συμβεί και στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα;
«Ναι, και στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα».

– Και η πρόβλεψη για τη θνησιμότητα;
«Και αυτό δεν μπορούμε να το προβλέψουμε με ακρίβεια. Ο ιός σκοτώνει το 5% των αρρώστων. Αλλά και γι’ αυτό δεν είμαστε βέβαιοι. Ας πούμε, από τα κρούσματα στο κρουαζιερόπλοιο “Diamond Princess” κατέληξε το 0,70%. Μπορεί αργότερα το ποσοστό αυτό να σκαρφαλώσει στο 15%. Δεν είμαστε σίγουροι, ακόμα το ερευνούμε. Στους 10.000 μπορεί να καταλήξουν οι 1.000. Αλλά και πάλι δεν είμαστε σίγουροι. Ακόμα ψάχνουμε πόσοι θα αρρωστήσουν και πόσοι θα πεθάνουν. Ας πούμε ότι μόνο το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού θα νοσήσει και μόνο το 0,50% θα καταλήξει. Αλλά σκεφτείτε κάτι άλλο. Ακόμα μεγαλύτερος ο αριθμός των ανθρώπων που ετησίως πεθαίνουν από καρκίνο, εγκεφαλικά και από καρδιά. Τα νούμερα είναι συντριπτικά. Κι όμως, έχουμε συνηθίσει να ζούμε με αυτά τα περιστατικά. Και μάλιστα στο μέλλον, στο κοντινό μέλλον, οι θάνατοι από καρκίνο θα εκτοξευτούν στα 14 εκατομμύρια ετησίως».

Σε 18 μήνες το εμβόλιο

– Ελπίζουμε στην ανακάλυψη εμβολίου, κάποιου αντίδοτου, κάποιου φαρμάκου;
«Δεν μπορώ να απαντήσω με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο. Υπολογίζουμε πως σε 18 μήνες θα έχουμε εμβόλιο. Η σχετική έρευνα είναι δύσκολη επειδή είναι δύσκολο να ξεκλειδωθεί αυτός ο ιός. Προς το παρόν».

– Συμφωνείτε με όλα τα μέτρα και ποιες υποδομές θα ’πρεπε να διαθέτει η Ελλάδα;
«Σας είπα πως η κυβέρνηση έπραξε άριστα που έκλεισε προληπτικά τα σχολεία. Ομως ανησυχώ για την επάρκεια σε απαραίτητα μηχανήματα και κλίνες. Τι προετοιμασίες έχουν γίνει; Υπάρχει επάρκεια αναπνευστήρων, ειδικών θαλάμων και κρεβατιών; Αυτές είναι οι ανησυχίες μου».

– Και κάτι ακόμα, για να μην τρώω τον χρόνο σας…
«Για πέστε μου, βιάζομαι να κλείσω».

– Αναφέρομαι στο σεξουαλικό, στην ερωτική επαφή.
(χαμογελώντας) «Ολοι, μα όλοι το ίδιο με ρωτάνε. Τι να σας πω; Ανάλογα με το πρόσωπο, με τον σύντροφο. Ανάλογα αν είναι γνωστός ή άγνωστος».

Μεσολαβεί σιωπή κλασμάτων του δευτερολέπτου… (πάλι χαμογελώντας) «Οχι, δεν έχω γνώμη. Αντε να τελειώνουμε και καλή τύχη».

Πιο θανατηφόρος ο καρκίνος

Επίσημα στοιχεία προερχόμενα από τη Στατιστική. Ελληνική και παγκόσμια. Περίπου 9 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν παγκοσμίως από καρκίνο κάθε χρόνο. Από τους οποίους τα 4 εκατομμύρια εμπίπτουν στην κατηγορία «πρόωροι θάνατοι». Επειδή πρόκειται για καρκινοπαθείς ηλικίας από 30 έως 69 ετών, το μέλλον ακόμα πιο δυσοίωνο. Στα επόμενα δέκα χρόνια οι θάνατοι από καρκίνο προβλέπεται να αυξηθούν και να εκτοξευτούν στα 14 εκατομμύρια ετησίως.

Που σημαίνει ότι ένας στους πέντε άνδρες και μία στις έξι γυναίκες θα νοσήσουν στη διάρκεια της ζωής τους. Η κατάληξη θα αποβεί μοιραία για έναν στους οκτώ άνδρες και μία στις έντεκα γυναίκες. Πάμε παρακάτω.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση της λίστας των 28 ευρωπαϊκών χωρών. Με 6,05 καινούριους καρκινοπαθείς ανά 1.000 κατοίκους. Περισσότερους από Ισπανία, Πορτογαλία, Φινλανδία, αλλά και Κύπρο, που είναι τελευταία. Η Ελλάδα με επίδοση στους θανάτους 4,06 ανά 1.000 κατοίκους. Σύμφωνα με τα στοιχεία, 24.000 άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους από καρκίνο στην Ελλάδα, ενώ 37.000 προσβάλλονται από κάποια μορφή της νόσου, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του International Agency for Research on Cancer.

Μάλιστα λέγεται πως σε μια δεκαετία θα έχουν καταλήξει ένα εκατομμύριο Ελληνες πολίτες. Αν σε αυτό τον αριθμό προσθέσουμε τους αντίστοιχους από καρδιακά νοσήματα και εγκεφαλικά επεισόδια, ε, τότε ο COVID-19 είναι περίπου δευτεραγωνιστής, ίσως και κομπάρσος!

Ποιος είναι ο Νικόλας Χρηστάκης 

Είναι κοινωνιολόγος και γιατρός γνωστός για την έρευνά του στα κοινωνικά δίκτυα και στους κοινωνικο-οικονομικούς, βιολογικούς και εξελικτικούς παράγοντες της συμπεριφοράς, της υγείας και της μακροζωίας. Είναι καθηγητής Κοινωνικών και Φυσικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Yale, όπου διευθύνει το Εργαστήριο Ανθρώπινης Φύσης.

Είναι επίσης συνδιευθυντής του Ινστιτούτου Επιστήμης Δικτύων του Yale. Από το 2006 είναι μέλος του Ινστιτούτου Ιατρικής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Αμερικανικής Ενωσης. Και από το 2017 μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.

Το 2009, το όνομά του συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του περιοδικού «Time» με τις εκατό πιο σημαντικές προσωπικότητες σε ολόκληρο τον κόσμο. Και ένα χρόνο αργότερα, από την περιοδική έκδοση «Foreign Policy» στην λίστα των κορυφαίων στοχαστών παγκοσμίως.

Από Ελληνες γονείς. Ο πατέρας του ήταν πυρηνικός φυσικός και η μητέρα του ψυχολόγος. Γεννήθηκε στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ, αλλά όταν ήταν 3 ετών η οικογένεια επέστρεψε στα πάτρια εδάφη. Για τρία χρόνια. Αρκετά για να μάθει τη μητρική του γλώσσα. Μεγαλώνει στη Washington D.C., σπουδάζει Βιολογία στο Yale, κερδίζει το Βραβείο Russell Henry Chittenden, ολοκληρώνει το διδακτορικό του στην Ιατρική Σχολή του Harvard και ειδικεύεται στο τμήμα Δημόσιας Υγείας του ίδιου πανεπιστημίου το 1989.

Μόλις τον περασμένο Οκτώβριο κυκλοφόρησε μεταφρασμένο στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κάτοπτρο το εξαιρετικό πόνημά του με τίτλο «Προσχέδιο» και υπότιτλο «Οι εξελικτικές ρίζες μιας καλής κοινωνίας».
Με απλά λόγια, ο Νίκολας Χρηστάκης είναι επιτελικός στρατηγός. Στο «Πεντάγωνο» της σκέψης και της έρευνας. Από τους πιο αξιόπιστους επαΐοντες να μιλήσουν, να τοποθετηθούν και να προβλέψουν την εξάπλωση, την εξέλιξη και την κατάληξη της πανδημίας με την ονομασία COVID-19, του λεγόμενου και θανάσιμου κορωνοϊού.

Χιλιάδες μίλια η απόσταση που μας χωρίζει. Οσο από εδώ μέχρι το Νιου Χέιβεν, στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ. Στην έδρα του θρυλικού Πανεπιστημίου Yale που ιδρύθηκε το 1701.

Πηγή: protothema.gr