Δυστυχώς σε μια χώρα με τεράστιες ακτογραμμές και πολυνησία ασύγκριτη με οποιονδήποτε άλλο ευρωπαϊκό προορισμό, επενδύουμε κατ’ επιταγήν των tour operators στην προώθηση και ανάπτυξη ενός τουριστικού μοντέλου που δεν μας διαφοροποιεί σε ΤΙΠΟΤΑ από τους άλλους μεσογειακούς ανταγωνιστικούς προς εμάς προορισμούς.

• Ξενοδοχεία all inclusive, sea and sun experience, continental breakfast και international κουζίνα στον μπουφέ κάθε ξενοδοχείου, ακόμα και τα προγράμματα ψυχαγωγίας εντός των ξενοδοχειακών μονάδων απαιτούν προέγκριση από τον tour operator και είναι πανομοιότυπα ανεξάρτητα αν ο πελάτης βρεθεί στο Sharm el Sheikh της Αιγύπτου, στην Αττάλεια της Τουρκίας ή στην Ρόδο.

Εκατομμύρια δαπανώνται για την διαφήμιση και προώθηση της Ελλάδας στο εξωτερικό και αναρωτιέται κανείς, πόσα εξ΄ αυτών πάνε στοχευμένα σε έναν κλάδο που αποδεδειγμένα στηρίζει τα μικρά απομονωμένα μέρη και νησιά της χώρας, τις τοπικές κοινωνίες, καθώς τα χρήματα που ξοδεύουν οι πελάτες ενός σκάφους είναι πολλαπλάσια του μέσου τουρίστα που επιλέγει τις διακοπές του σε ένα ξενοδοχείο σήμερα.

• Αναρωτηθήκαμε ποτέ γιατί οι μαρίνες σε χώρες όπως η Τουρκία, η Κροατία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία είναι γεμάτες και διαρκώς εκσυγχρονίζονται; Γιατί δεν γίνονται επενδύσεις εδώ και πολλά χρόνια στην χώρα αυτή στο κομμάτι των υποδομών και όταν γίνονται προσπαθούμε να τις φρενάρουμε; Γιατί δεν συμπεριλαμβάνεται ποτέ ουσιαστικά ο κλάδος στην καμπάνια της χώρας; Σε πόσα ναυτικά σαλόνια/εκθέσεις ανά τον κόσμο εκπροσωπείται η χώρα επίσημα ως προορισμός; Γιατί οι Έλληνες δεν επιλέγουν το σκάφος για διακοπές; Και χιλιάδες ακόμα ερωτήματα που έχουμε όλοι στο μυαλό μας.

Το πρόβλημα δεν είναι ουσιαστικά η εκάστοτε κυβέρνηση ή η πολιτική που ακολουθεί ο ΕΟΤ στην προώθηση, ούτε οι tour operator, ούτε οι ξενοδόχοι, ούτε οι τοπικές αρχές, παρά μόνον το γεγονός πως εδώ και δεκαετίες δεν υπάρχει ουσιαστική σύμπνοια στον κλάδο του yachting ευρύτερα, ούτε καν στο πιο απλό και κοινό για όλους κομμάτι της προώθησης και του marketing, καθώς η ταυτότητα είναι μια και ενιαία, ανεξάρτητα σε ποια ένωση ανήκει ο καθένας, η Ελλάδα ως προορισμός yachting.

Οι απαντήσεις βρίσκονται μπροστά μας, αλλά πάντα αποτινάσσοντας κάθε ευθύνη από πάνω μας, προφασιζόμενοι πιο σημαντικά και ουσιαστικά θέματα που συνήθως όχι μόνο δεν επιλύονται αλλά προκαλούν και πιο βαθύ διχασμό στο πέρας των χρόνων στην προσπάθεια εξυπηρέτησης προσωπικών ή εταιρικών συμφερόντων.

• Η ομοψυχία και η συνεργασία των θεσμικών φορέων που συνθέτουν το ελληνικό yachting, έννοιες ανύπαρκτες την δεδομένη χρονική στιγμή, τόσο ιδιωτικών όσο και δημόσιων ή δημοτικών, αποτελεί για εμάς το μοναδικό εργαλείο αναγέννησης και αναβάθμισης τόσο του προορισμού, όσο και του θαλάσσιου τουρισμού εν γένει. Αυτός ο δρόμος, είναι ο πιο τελεσφόρος, προκειμένου, να πάψει το yachting να αποτελεί τον “φτωχό συγγενή” του τουριστικού προϊόντος της χώρας μας.

Όλοι μπορούμε με ευκολία να συνάγουμε τα πολλαπλά και ποικίλα οφέλη που θα αποκόμιζε η χώρα μας, οι επιχειρήσεις που σχετίζονται με τον κλάδο και οι φορείς του, από την άνθιση του θαλάσσιου τουριστικού προϊόντος και η παρούσα χρονική συνθήκη είναι αδιαμφισβήτητα η καταλληλότερη για την επίτευξη αυτού του στόχου.
Μπορούμε; Μπορούμε, γιατί είμαστε ξεχωριστοί, αρκεί να είμαστε και ενωμένοι!
Αυτός ο δρόμος, είναι ο πιο τελεσφόρος, προκειμένου, να πάψει το yachting να αποτελεί τον “φτωχό συγγενή” του τουριστικού προϊόντος της χώρας μας.

Η αλήθεια είναι ότι αν και τη σχετική απόφαση υπογράφουν έξι υπουργοί έχει ξεκάθαρα γραφτεί από τις υγειονομικές αρχές.

Ένα από τα σημεία που επισημαίνεται ως de facto ανεφάρμοστο στη θάλασσα είναι η πρόβλεψη για την τήρηση ελάχιστης απόστασης ενάμιση μέτρου μεταξύ των επιβαινόντων και των πληρωμάτων. Και μάλιστα χωρίς να διευκρινίζεται αν ισχύει και όταν οι επιβαίνοντες αυτοί ανήκουν σε μία οικογένεια ή αν αποτελούν ζευγάρι.

«Φανταστείτε ένα δωδεκάμετρο ιστιοπλοϊκό με μία οικογένεια με δυο παιδιά ακροβολισμένη στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα επί του καταστρώματος και ένα skipper στη μέση να εμποδίζει την πρόσβαση είτε στην καμπίνα του σκάφος είτε ακόμα και στην αποβίβαση», λένε επαγγελματίες του κλάδου. Για την τήρηση της απόστασης αυτής του ενάμιση μέτρου, η οποία υπενθυμίζεται βεβαίως δεν προβλέπεται για τα ταξίδια με τα αεροπλάνα, υπεύθυνοι καθίστανται οι πλοίαρχοι, οι ιδιοκτήτες, οι διαχειριστές και το πλήρωμα. Και σε περίπτωση που αυτές οι αποστάσεις δεν τηρούνται επιβάλλεται πρόστιμο 150 ευρώ στον κάθε επιβάτη και τα μέλη του πληρώματος – άγνωστο αν θα επιβάλλεται το πρόστιμο και στους δύο που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη του ενάμιση μέτρου – και 1.000 ευρώ στον πλοίαρχο οι και το διοικητικό προσωπικό.

«Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον υπερβάλλοντα ζήλο κάποιου κατά τα άλλα ευσυνείδητου λιμενικού ο οποίος ανεβαίνει πάνω σε ένα ιδιωτικό ή επαγγελματικό σκάφος και αρχίζει να μοιράζει πρόστιμα αδιακρίτως», λένε στον κόσμο του yachting. «Αλήθεια, στα αεροδρόμια και τα πλάνα όταν κάποιος βγάζει τη μάσκα, κάτι που γίνεται ήδη κατά κόρον, γιατί δεν επιβάλλονται πρόστιμα» διερωτούνται άνθρωποι που δουλεύουν καθημερινά στον θαλάσσιο τουρισμό και τα σκάφη αναψυχής.

Η απόφαση περιορίζει σε πολλές περιπτώσεις σημαντικά και τον επιτρεπόμενο αριθμό επιβαινόντων χωρίς όμως να είναι επαρκώς κατανοητή σε ποιους τύπους πλοίων εφαρμόζεται η κάθε διάταξη δημιουργώντας έτσι μία ακόμα γκρίζα ζώνη αβεβαιότητας. Συγκεκριμένα για τα ιδιωτικά και επαγγελματικά πλοία αναψυχής που μετακινούνται εντός ελληνικής επικράτειας που έχουν μεταφορική ικανότητα έως και 12 επιβάτες επιτρέπεται η διενέργεια ταξιδιού και με τους 12. Άλλο βέβαια το κατά πόσο χωράνε στο σκάφος αν τηρήσουν τις αποστάσεις των 1,5 μέτρων… Τώρα αν το σκάφος έχει χωρητικότητα πάνω από 12 άτομα τότε αυτή η παραπάνω χωρητικότητα προστίθεται στα 12 διαιρεμένη διά δύο. Δηλαδή αν έχει χωρητικότητα 14 άτομα μπορεί να παίρνει 13. Αν έχει 13 άτομα πάλι 14 μπορεί να παίρνει διότι το μισό στρογγυλοποιείται στο υψηλότερο νούμερο αναφέρει η περιβόητη απόφαση. Στα τουριστικά ημερόπλοια αναφέρεται ως ανώτατο όριο το πενήντα τοις εκατό (50%) του επιτρεπόμενου συνολικού αριθμού επιβατών.

Οι ψυχραιμότεροι σημειώνουν πως πρόκειται για προβλέψεις που έχουν γραφτεί με καλή πρόθεση πλην όμως από ανθρώπους άσχετους. Περιμένουν έτσι πως θα διορθωθούν σύντομα ή εν πάση περιπτώσει θα γίνει διασταλτική εφαρμογή τους…