H πιθανή εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, σε συνδυασμό με την ενίσχυση των ακροδεξιών κομμάτων, ή των ηγετών της λεγόμενης “κρυφής ακροδεξιάς” (με ακροδεξιό παρελθόν αλλά προσαρμοσμένο σε μετριοπαθείς ευρωπαϊκές συμπεριφορές), αποτελεί έναν σοβαρό κίνδυνο αστάθειας μετά τις ευρωεκλογές και την αμερικανική προεδρική εκλογή, όπως παρατηρούν πολλοί αναλυτές.

Ως το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, το VOX (ECR) προετοιμάζεται για την έναρξη της εκστρατείας της κύριας εκδήλωσής του – Europa Viva 24 – που θα πραγματοποιηθεί στη Μαδρίτη μεταξύ 18 και 19 Μαΐου.

Ο επικεφαλής του κόμματος Σαντιάγο Αμπασκάλ στοχεύει στους «ούλτρα» φίλους του να βοηθήσουν το VOX να ενισχύσει το μήνυμά του που επικεντρώνεται γύρω από την ιδέα των κυρίαρχων ευρωπαϊκών εθνών.

Αυτό θα λειτουργήσει ως εναλλακτική λύση, σύμφωνα με τονΑμπασκάλ,  απέναντι σε προτάσεις όπως η ευρεία έννοια του φεντεραλισμού που προβάλλει το κυβερνόν Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE/S&D) του Σάντσεθ και της βασικής υποψήφιας του για τις εκλογές, της υπουργού Οικολογικής Μετάβασης Τερέζα Ριμπέρα.

Το 2023, τόσο η Μελόνι (Fratelli d’Italia) όσο και ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν  (Fidesz), καθώς και ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας Ματέους Μοραβιέτσκι (Νόμος και Δικαιοσύνη, PiS), έστειλαν στον Αμππασκάλ πολυάριθμα μηνύματα υποστήριξης.

«Αγαπητοί φίλοι, ήρθε η ώρα για τους πατριώτες. Στην Ιταλία, όπως και στη Φινλανδία, τη Σουηδία, την Πολωνία και την Τσεχική Δημοκρατία, αποδείξαμε ότι οι πατριώτες μπορούν να κυβερνήσουν και να συμβάλουν στην αύξηση της ευημερίας του λαού τους», ανέφερε η Μελόνι σε μήνυμα της σε εκδήλωση του VOX πέρυσι.

Ο Μίλεϊ έχει επίσης δείξει την υποστήριξή του στον Αμπασκάλ σε αρκετές περιπτώσεις, επιβεβαιώνοντας στο X ότι θα είναι παρών στην κεντρική εκδήλωση για την έναρξη της εκστρατείας VOX.

‘Κάνουμε την Ισπανία ξανά μεγάλη’

Ο Αμπασκάλ ταξίδεψε στην Αργεντινή τον περασμένο Δεκέμβριο μετά από πρόσκληση του Μιλέι, ο οποίος τον υποδέχθηκε μία ημέρα πριν από την ορκωμοσία του ως πρόεδρος. Το 2021, ο Μιλέι συμμετείχε επίσης στο ετήσιο πάρτι του VOX με ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα και ταξίδεψε στη Μαδρίτη το 2022 για να παραστεί στην ίδια ετήσια εκδήλωση.

Αν και η παρουσία του Τραμπ στη φετινή εκδήλωση στη Μαδρίτη δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, το κόμμα ανυπομονεί να υποδεχθεί τον ηγέτη των Ρεπουμπλικάνων, ο οποίος αναμένεται να στείλει βιντεοσκοπημένο μήνυμα υποστήριξης.

Τον Φεβρουάριο, ο ίδιος ο Αμπασκάλ συναντήθηκε με τον Τραμπ στην Ουάσινγκτον, όπου και οι δύο ένωσαν τις δυνάμεις τους γύρω από το μήνυμα ότι «ο σοσιαλισμός και η παγκοσμιοποίηση κυβερνούν ενάντια στους ανθρώπους».

Οι δύο τους συμφώνησαν επίσης να υιοθετήσουν την ίδια γραμμή όσον αφορά την άρνηση της κλιματικής αλλαγής και τόνισαν τις κοινές τους αξίες, οι οποίες περιλαμβάνουν «την πατρίδα, την ελευθερία, τη λογική, την πίστη των πατέρων μας, την οικογένεια, την ιδιοκτησία, την κυριαρχία, τη δημοκρατία και τον περιορισμό της εξουσίας», όπως δήλωσε ο Αμπασκάλ τον Φεβρουάριο.

Εμπνευσμένος από το περίφημο σύνθημα του Τραμπ «Make America Great Again», ο Αμπασκάλ υποστηρίζει επίσης «να κάνουμε την Ισπανία ξανά μεγάλη», ανέφερε το ισπανικό πρακτορείο ειδήσεων.

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ακροδεξιά θα μπορούσε να έρθει τρίτη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πίσω από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) και τους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες (S&D).

Πηγή: EURACTIV

Αναλυτικότερα: Οι δημοσκοπήσεις και τα exit polls που πρόβλεπαν μεγάλη ήττα των Σοσιαλιστών και κυβέρνηση Λαϊκού Κόμματος και VOX, διαψεύστηκαν. Με καταμετρημένο το 98,75%, το Λαϊκό Κόμμα είναι πρώτο με περίπου 33% και 136 έδρες (από 20,6% και 89 έδρες το 2019) αλλά μαζί με το ακροδεξιό Vox (12,4% και 33 έδρες) δεν συγκεντρώνουν τις 176 που απαιτούνται για κυβερνητική πλειοψηφία και οι αναλυτές αποκλείουν να συμμαχήσει μαζί τους κάποιο άλλο κόμμα. Οι Σοσιαλιστές του Σάντσεθ με περίπου 32% και 122 έδρες μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση με την αριστερή πλατφόρμα Sumar (12,3% και 31 έδρες) αν τους στηρίξουν τα μικρότερα αριστερά ή τοπικά κόμματα.

Ανάλυση KREPORT/ Η αντοχή των ηττημένων

Οι χθεσινές εκλογές στην Ισπανία δεν επιβεβαίωσαν τις δημοσκοπήσεις που έδειχναν μεγάλη ήττα του Σοσιαλιστικού Κόμματος αλλά δικαίωσε και την απόφαση του Πρωθυπουργού Σαντσεθ να προκηρύξει πρόωρες εκλογές ώστε η ήττα να είναι διαχειρίσιμη.

Η χώρα έχει ζήσει πολλές εναλλαγές στην εξουσία μεταξύ Σοσιαλιστών και Λαϊκού Κόμματος, αλλά σε αυτές τις εκλογές, για πρώτη φορά μετά τον θάνατο του Φράνκο το 1975, η Ακροδεξιά Vox ετοιμαζόταν να συγκυβερνήσει με το Λαϊκό Κόμμα.

Ωστόσο, η Ακροδεξιά είχε χθες απώλειες σε ποσοστά και έδρες.

Το εκλογικό αποτέλεσμα πάντως δεν καταγράφει την σαρωτική νίκη του Λαϊκού Κόμματος και της Vox που προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις .

Έτσι η Ισπανία δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συγκλίνει προς την Ιταλία όπου η Δεξιά αλλά και η Ακροδεξιά αποτελούν τις συνιστώσες ενός πόλου του πολιτικού συστήματος, που όχι μόνον θεωρείται μέρος της δημοκρατικής κανονικότητας αλλά προτείνεται από την Μελόνι ως εκλογική στρατηγική όλων των εκφάνσεων της Δεξιάς στην Ε.Ε, με στόχο την εξασφάλιση της πλειοψηφίας στις Ευρωεκλογές του 2024.

Άλλωστε το έντονο ενδιαφέρον της Μελόνι και η παρουσία της στην Μαδρίτη επιβεβαιώνουν το ευρωπαϊκό διακύβευμα των εκλογών στην Ισπανία.

Η επανεμφάνιση της Ακροδεξιάς στην Ισπανία σίγουρα θα ευνοήσει τους ακραίους εθνικιστές στην Καταλονία και την χώρα των Βάσκων.

Η Ισπανία πριν από λίγα χρόνια έδινε την εικόνα μιας κοινωνίας, που βαθιά συμπιεσμένη από την σκληρή και άκαμπτη δημοσιονομική πολιτική, έμοιαζε να θέλει να απορρίψει και τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας και να οικοδομήσει έναν νέο δικομματισμό με τους Podemos και τους Ciudadanos.

Η άρνηση των Σοσιαλιστών να συγκυβερνήσουν με το Λαϊκό Κόμμα από ότι απεδείχθη προστάτευσε τον παραδοσιακό δικομματισμό από τους αμφισβητίες εναλλακτικούς.

Οι Σοσιαλιστές επένδυσαν στην αποστροφή που προκαλεί σε ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας η εποχή του Φράνκο. Μια συνταγή που δεν εξασφαλίζει την επιστροφή στην εξουσία, καθώς αυτή προϋποθέτει εναλλακτική ατζέντα κυβερνητικής διαχείρισης με άμεση επίδραση στην καθημερινότητα των πολιτών.

El Pais: Όταν η Αγιούσο ξύπνησε, ο Σάντσεθ ήταν ακόμα εκεί

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η El Pais, αυτή η Δευτέρα θα ήταν η αρχή μιας νέας εποχής για την Isabel Díaz Ayuso. Θεωρήθηκε ότι ο Pedro Sánchez επρόκειτο να εξαφανιστεί από το μονοπάτι και ότι θα ξεκινούσε μια φάση ειρήνης και αρμονίας μεταξύ της κυβέρνησης της Ισπανίας και της Κοινότητας της Μαδρίτης. Ωστόσο, το βράδυ των εκλογών άφησε ένα αβέβαιο σενάριο. Ο Alberto Núñez Feijóo του Λαϊκού κόμματος ήταν ο υποψήφιος με τις περισσότερες ψήφους, αλλά τώρα ανοίγει μια περίοδος διαπραγματεύσεων και αυτός με τις περισσότερες επιλογές για να κυβερνήσει είναι ο Sánchez. Παρά την απογοήτευση, ο Αγιούσο βγήκε στο μπαλκόνι της Γένοβας μαζί με τον υποψήφιο του κόμματός του, χωρισμένος από αυτόν από τον γενικό γραμματέα του PP, Cuca Gamarra. Ενώ ο Feijóo μιλούσε, διεκδικώντας το δικαίωμά του να κυβερνά, το κοινό άρχισε να φωνάζει το όνομα του προέδρου και ο Γαλικιανός σταμάτησε. Του χαμογέλασε ανασηκώνοντας τους ώμους και εκείνος έγνεψε καταφατικά και είπε: «Ευχαριστώ, Πρόεδρε».

Η επόμενη μέρα

Σύμφωνα με την ανάλυση του BBC News, ο ηγέτης του συντηρητικού κόμματος της αντιπολίτευσης της Ισπανίας Alberto Núñez Feijóo κήρυξε τη νίκη σε πρόωρες εκλογές, αλλά χωρίς το αποτέλεσμα που χρειαζόταν.

Ακόμη και με την υποστήριξη της ακροδεξιάς, το Λαϊκό του Κόμμα (PP) δεν έχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

Οι επευφημίες στο αντίπαλο σοσιαλιστικό στρατόπεδο ήταν το ίδιο δυνατές όπως δήλωσε ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ: «Το αντιδραστικό μπλοκ απέτυχε».

Ενώ και οι δύο μπορούν να διεκδικήσουν την επιτυχία, η Ισπανία μένει με ένα ασαφές αποτέλεσμα.

Ωστόσο, ο κ. Sánchez δικαιώθηκε για την αμφιλεγόμενη απόφασή του να προκηρύξει την ψηφοφορία στον καύσωνα ενός ισπανικού καλοκαιριού, όταν οι θερμοκρασίες την ημέρα των εκλογών έφτασαν τους 40 βαθμούς Κελσίου σε ορισμένες περιοχές της χώρας.

Η συμμετοχή ξεπέρασε το 70%, καθώς οι ψηφοφόροι αντιλήφθηκαν τη σημασία των εκλογών, αποχωρώντας από τις διακοπές τους για να ψηφίσουν με μαγιό και με εξοπλισμό παραλίας.

«No pasarán», φώναζαν οι υποστηρικτές έξω από τα κεντρικά γραφεία των Σοσιαλιστών – δεν θα περάσουν – αναφερόμενοι τόσο στο ακροδεξιό κόμμα Vox όσο και στο αντιφασιστικό σύνθημα του ισπανικού εμφυλίου πολέμου.

Ωστόσο, ο κ. Feijóo είπε στους επευφημούμενους συντηρητικούς υποστηρικτές ότι τώρα ήταν καθήκον του να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση.

«Οι Ισπανοί γνωρίζουν ότι έχουμε μετατραπεί από τη δεύτερη δύναμη στο κόμμα με τις περισσότερες ψήφους», είπε, προσθέτοντας: «Ελπίζω να μην ξεκινήσει μια περίοδος αβεβαιότητας στην Ισπανία».

Αλλά αυτό είναι που αντιμετωπίζει η Ισπανία. Επειδή με το Vox να έχει 33 έδρες και το PP του κ. Feijóo στις 136, θα απείχαν επτά έδρες από την απόλυτη πλειοψηφία των 176 στο κοινοβούλιο, οπότε το πιο πιθανό αποτέλεσμα αυτών των εκλογών είναι μια άλλη δημοσκόπηση προς το τέλος του έτους.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Σοσιαλιστές του κ. Sánchez και οι ακροαριστεροί σύμμαχοί του Sumar εμφανίστηκαν πιο ευτυχισμένοι.

«Το αντιδραστικό μπλοκ της οπισθοδρόμησης, το οποίο οδήγησε στην πλήρη ανατροπή όλων των προόδων που πετύχαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, απέτυχε», είπε στους υποστηρικτές του.

Πέδρο Σάντσεθ: Ο απερχόμενος σοσιαλιστής πρωθυπουργός

Πολλές φορές θεωρήθηκε πολιτικά “τελειωμένος”. Ο 51χρονος Πέδρο Σάντσεθ βρίσκεται στην εξουσία της χώρας από το 2018. Ανέτρεψε τον συντηρητικό Μαριάνο Ραχόι με μια πρόταση μομφής που υπερψήφισε σύσσωμη η Αριστερά και τα βασκικά και καταλανικά κόμματα.

Tomorrow's election might be the most consequential to be held in Spain in recent memory.

The country will choose between swinging to the far right — as many others in Europe have done — and slipping into a state of paralysis with a caretaker government.https://t.co/0f8Ew1fiN0

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) July 22, 2023

Έκτοτε, η κυβέρνησή του, με εταίρο τη ριζοσπαστική Αριστερά από το 2020, έχει ψηφίσε ένα ευρύ φάσμα μεταρρυθμίσεων νομιμοποίησης της ευθανασίας, αποκαθιστώντας τη μνήμη των θυμάτων του Φρανκισμού, και μεταξύ άλλων επιτρέποντας στους ανθρώπους να αλλάζουν φύλο ελεύθερα από την ηλικία των 16 ετών.

Γνωρίζοντας άπταιστα αγγλικά, αυτός ο οικονομολόγος με διεθνές προφίλ έχει αυξήσει την επιρροή της Ισπανίας στην ευρωπαϊκή σκηνή.

Συνηθισμένος να αναλαμβάνει ρίσκο, ελπίζει να διαψεύσει τις δημοσκοπήσεις, που προβλέπουν την ήττα του στις αυριανές πρόωρες εκλογές, τις οποίες προκήρυξε προς έκπληξη όλων στα τέλη Μαΐου, την επομένη της συντριπτικής ήττας του κόμματός του και του κυβερνητικού εταίρου στις τοπικές εκλογές.

Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό: Ο αγαπημένος των συντηρητικών

Στην ηγεσία του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (PP) εδώ και ένα χρόνο, ο Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό επανέφερε την ισπανική Δεξιά σε θέση μάχης μετά από μια από τις χειρότερες εσωτερικές της κρίσεις.

Spain and the Netherlands forged an unlikely alliance on EU spending rules reform — but now their governments are on their way out.

Brussels officials fear that snap elections in both countries put the crucial Stability and Growth Pact in danger. https://t.co/eRmaJqc27F

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) July 16, 2023

Τοπικός πρόεδρος της Γαλικίας (βορειοδυτική Ισπανία), περιοχής καταγωγής του, επί 13 χρόνια, ο νέος ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος, ηλικίας 61 ετών, πιστεύει ότι “ήρθε η ώρα” να ηγηθεί της χώρας.

Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν ευρύ προβάδισμα, το πρόγραμμά του επί της ουσίας συνοψίζεται στην «κατάργηση του Σαντσεθισμού», ένας νεολογισμός που αναφέρεται στο όνομα του Σάντσεθ, τον οποίο η Δεξιά κατηγορεί ότι ξεπέρασε κόκκινες γραμμές, ιδίως με το να απονείμει χάρη στους Καταλανούς αυτονομιστές που καταδικάστηκαν για την απόπειρα απόσχισης το 2017, είτε διαπραγματεύοντας στη Βουλή με το βασκικό κόμμα Bildu, συνέχεια της πολιτικής βιτρίνας της ΕΤΑ, για να υιοθετηθούν οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης.

Spanish Prime Minister Pedro Sanchez has staked the left's governing power on snap elections.

But Sunday's vote might bring a right-wing government into power. pic.twitter.com/hy8uMeAhLS

— DW News (@dwnews) July 21, 2023

Mετριοπαθής πολιτικός, ο Φεϊχό, ωστόσο, έχει στηρίξει συμμαχίες με το ακροδεξιό κόμμα Vox σε πολλές περιφέρειες και δήμους μετά τις τοπικές εκλογές. Ένας σύμμαχος με ακραίες θέσεις, η υποστήριξη του οποίου ενδέχεται να είναι και πάλι απαραίτητη για να σχηματίσει κυβέρνηση αν το PP αναδειχεί πρώτο στις αυριανές εκλογές.

Γιολάντα Ντίαθ: Η κομμουνίστρια που ένωσε τη ριζοσπαστική Αριστερά

Νούμερο τρία στην κυβέρνηση Σάντσεθ, η κομμουνίστρια υπουργός Εργασίας Γιολάντα Ντίαθ κατάφερε να ενώσει σε αυτές τις εκλογές δεκαπέντε κόμματα που εκπροσωπούν όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, συμπεριλαμβανομένου του κόμματος Podemos, του κύριου κόμματος αυτής της πολιτικής οικογένειας, με το οποίο οι διαπραγματεύσεις ήταν εξαιρετικά τεταμένες. Σχημάτισε έτσι το Sumar, αυτή τη συμμαχία κομμάτων της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Σχεδόν άγνωστη μέχρι να αναλάβει το υπουργείο Εργασίας το 2020, αυτή η 52χρονη δικηγόρος γρήγορα καθιερώθηκε στο πολιτικό τοπίο μέχρι που έγινε η πολιτική ηγέτιδα με τη μεγαλύτερη δημοτικότητα, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις.

Off-the-scale irony 👇

The Torygraph is complaining that a possible new right wing Madrid government would make the border crossing between mainland Spain and Gibraltar less "flexible", cutting off The Rock.

We really are through the looking glass…https://t.co/8yWUVvtMlT

— Chris Shaw (@The_ChrisShaw) July 16, 2023

Μειωμένο ωράριο εργασίας κατά τη διάρκεια της κρίσης της πανδημίας Covid, αύξηση του κατώτατου μισθού, μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας με στόχο τη μείωση της επισφάλειας: πραγματοποίησε πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις με μια αίσθηση συμβιβασμού που χαιρετίστηκαν από τους κοινωνικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων των εργοδοτών.

Η Ντίαθ, η οποία ελπίζει να μπορέσει να ξανασχηματίσει έναν κυβερνητικό συνασπισμό με το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (PSOE) του Σάντσεθ, έχει ένα πρόγραμμα προσανατολισμένο στην Αριστερά, του οποίου το εμβληματικό μέτρο είναι ένα καθολικό εισόδημα 20.000 ευρώ για όλους τους νέους ηλικίας 18 ετών.

Σαντιάγο Αμπασκάλ: Ο υπερεθνικιστής

Πέντε χρόνια μετά τις πρώτες εκλογικές του επιτυχίες, ο Σαντιάγο Αμπασκάλ πλέον ονειρεύεται να γίνει ρυθμιστής, ακόμη και νούμερο δύο σε μια νέα κυβέρνηση, αν η υποστήριξη του κόμματός του Vox είναι απαραίτητη για τους συντηρητικούς.

Αυτός ο 47χρονος πρώην ακτιβιστής του Λαϊκού Κόμματος κατάφερε να αναστήσει μια περιθωριακή ακροδεξιά στην Ισπανία μετά το τέλος της δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο το 1975.

The make-up of Spain's next government may well depend on just how popular the hard right Vox party proves to be. https://t.co/0sbBD2D7Im

— Tim Marshall (@Itwitius) July 21, 2023

Η βίαιη απόρριψη του καταλανικού αυτονομισμού, αφού βρήκε κάποια απήχηση στο εκλογικό σώμα μετά την προσπάθεια απόσχισης της Καταλονίας το 2017, το Vox, που γεννήθηκε το 2013 μετά από διάσπαση στο PP, έγινε το 2019 τρίτη δύναμη στο Κοινοβούλιο.

Πέρα από τη σφοδρή υπεράσπιση της ενότητας της Ισπανίας, το πρόγραμμά του απορρίπτει την ύπαρξη έμφυλης βίας, επικρίνει τον «κλιματικό φανατισμό» και τάσσεται πολύ ανοιχτά κατά της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και κατά των αμβλώσεων. Υπερεθνικιστικές και υπερσυντηρητικές θέσεις που τον φέρνουν πιο κοντά στον Ούγγρο πρωθυπουργό και σύμμαχό του, Βίκτορ Όρμπαν. Μια εθνική συμμαχία PP-Vox θα έδινε στην ακροδεξιά ρόλο στην κυβέρνηση για πρώτη φορά μετά την έγκριση του τρέχοντος Συντάγματος το 1978 έπειτα από 40 χρόνια δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο.

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Πλάθα ντε Σιμπέλες μπροστά από το Δημαρχείο κρατώντας ισπανικές σημαίες, καλώντας τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να παραιτηθεί και φωνάζοντας «προδότη».

Περισσότερες από 100 οργανώσεις -περιλαμβανομένων του συντηρητικού αντιπολιτευόμενου Λαϊκού Κόμματος, του κεντροδεξιού κόμματος Ciudadanos και του ακροδεξιού Vox- οργάνωσαν τη συγκέντρωση με σύνθημα «Για την Ισπανία, για τη δημοκρατία και για το σύνταγμα».

Οι ομιλητές επιτέθηκαν στην κυβέρνηση για μια σειρά πολιτικών και αποφάσεών της, που κυμαίνονται από την αποφυλάκιση υποστηρικτών της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας μέχρι τις συμφωνίες της με περιφερειακά αυτονομιστικά κόμματα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχών της Μαδρίτης, στη συγκέντρωση συμμετείχαν περίπου 30.000 άνθρωποι.

Ο επικεφαλής του Vox Σαντιάγο Αμπασκάλ, ο οποίος ήταν ο μόνος ηγέτης κόμματος που πήρε μέρος στη συγκέντρωση, είπε στους συγκεντρωμένους ότι η κυβέρνηση «ποδοπάτησε το σύνταγμα κλειδώνοντας Ισπανούς», αναφερόμενος στα λοκντάουν τα οποία επιβλήθηκαν εξαιτίας της Covid-19.

Περίπου 200 χιλιόμετρα πιο μακριά, στη βορειοδυτική πόλη Βαγιαδολίδ, ο Σάντσεθ δήλωσε μιλώντας σε συγκέντρωση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος ότι οι διαδηλωτές στη Μαδρίτη υπερασπίζονται μια «ομοιόμορφη» και ως εκ τούτου «μεροληπτική» Ισπανία.

Τον Ιούνιο 2021 η κυβέρνηση του Σάντσεθ έδωσε χάρη σε εννέα φυλακισμένους ηγέτες της αποτυχημένης απόπειρας ανεξαρτητοποίησης της Καταλωνίας του 2017. Η πρόσφατη απόφασή της να αντικαταστήσει το αδίκημα της στάσης με ένα ήσσον αδίκημα έχει προκαλέσει επίσης την αντίδραση της δεξιάς.

Σύμφωνα με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις, το Λαϊκό Κόμμα (PP) αναμένεται να νικήσει στις γενικές εκλογές που προβλέπεται να διεξαχθούν στο τέλος της χρονιάς, αλλά φαίνεται επίσης πως οι συντηρητικοί θα έχουν ανάγκη τη στήριξη του Vox για να κυβερνήσουν. Δημοτικές και περιφερειακές εκλογές πρόκειται επίσης να διεξαχθούν το Μάιο.

« Η Ευρώπη πρέπει να δείξει περισσότερο θάρρος στην αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων και περισσότερη ταπεινότητα σε ό,τι αφορά τα προβλήματα των διαφόρων περιοχών της, για την επίλυση των οποίων είναι αποτελεσματικότερες οι εθνικές πολιτικές», τόνισε η πρόεδρος των Αδελφών της Ιταλίας.

Παράλληλα, επανέλαβε την πλήρη στήριξή της στην Ουκρανία, ενώ επανερχόμενη στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα συμπλήρωσε: ”ελπίζουμε η Ευρώπη να δείξει την αλληλεγγύη που αναμένουμε”.

Σε σχέση με την ενεργειακή κρίση, η Ιταλίδα πολιτικός υπογράμμισε ότι «η κρίση αυτή έχει ως συνέπεια την αποστολή, στις ιταλικές οικογένειες και στις επιχειρήσεις, αστρονομικών λογαριασμών, κάτι το οποίο πρέπει να λάβει άμεσα τέλος».

Αναφερόμενη, τέλος, στην εκλογική της νίκη στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι υπογράμμισε:

«Σήμερα αποφάσισα να μην φύγω από την Ρώμη, η νίκη αυτή μας γέμισε με χαρά αλλά και αίσθημα ευθύνης, αφού μέσα σε λίγες ημέρες θα έχουμε την ευκαιρία να σχηματίσουμε την νέα κυβέρνηση. Περιμένουμε να πραγματοποιηθούν κάποια βήματα που προβλέπονται από το Σύνταγμα, αλλά μέσα σε λίγες ημέρες θα μπορέσουνε να δημιουργήσουμε την νέα κυβέρνηση και δεν θα χάσουμε ούτε λεπτό. Ελπίζω ότι και στην Ισπανία, όπως στην Ιταλία και στην Ευρώπη, η πλειοψηφία των πολιτών να μας ζητήσει να αναλάβουμε την ευθύνη να κυβερνήσουμε: δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας, αλλά με πιστούς συμμάχους, ενωμένοι ενάντια στην αριστερά».

Η Μακαρένα Ολόνα από το ισπανικό Vox, που κατά τους τελευταίους μήνες έχει εμπλακεί σε μία πολιτική διελκυστίνδα με τον ηγέτη του κόμματος, Σαντιάγο Αμπασκάλ, μολονότι βρίσκεται τύποις εκτός του κόμματος, μπορεί να δει τη νίκη της Μελόνι ως και τη δική της ευκαιρία να λάμψει αυτόφωτα στο πολιτικό στερέωμα της χώρας της.

Η Ολόνα, που ήταν η «σημαιοφόρος» της εθνικοφροσύνης στην προεκλογική εκστρατεία στην Ανδαλουσία, έχει ανοίξει μία ρωγμή στο Vox με την παραίτησή της και κυρίως με τις κατηγορίες της πως ο μηχανισμός του κόμματος και ο Αμπασκάλ την υπονομεύουν. Η ηχηρή τούτη διάσταση ανάμεσα στους δύο πολιτικούς, που μέχρι πριν λίγο εμφανίζονταν αγκαλιασμένοι στο βήμα των εκλογικών συγκεντρώσεων, ανέδειξε για ακόμη μία φορά τον συγκεντρωτικό, macho χαρακτήρα του κόμματος, που απλώς χρησιμοποιεί κάποιο γυναικείο πρόσωπο μόνο και μόνο για να μαυλίσει τις ψηφοφόρους.

Η πρώτη ένδειξη της ενδοκομματικής σύρραξης ήλθε με την ανακοίνωση της Ολόνα πως αποχωρεί από την πολιτική ένεκα ασθενείας. Κάτι που έγινε δεκτό με καχυποψία από την πλευρά του Αμπασκάλ και του κομματικού μηχανισμού, αλλά ξεσήκωσε κύμα συμπαράστασης προς την φιλόδοξη πολιτικό από την κομματική βάση. Οι οπαδοί του Vox τής συμπεριφέρθηκαν σαν να ήταν ο ηγέτης τους και όχι το στέλεχος που απέτυχε παταγωδώς να κάνει τη διαφορά στην Ανδαλουσία, όπου το Vox δεν συγκυβερνά πλέον, μιας και οι συντηρητικοί του ΡΡ κατέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία. Μολονότι, η Ολόνα αιτιολόγησε την αποχή της λόγω ασθενείας, έπειτα και από ένα «προσκύνημα», όπου διέτρεξε το διάσημο camino προς ναό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, η σχέση της με το κόμμα είχε εισέλθει ήδη σε συγκρουσιακή τροχιά. Μάλιστα η ίδια η πράξη του προσκυνήματος έγινε αντιληπτή στο Vox ως ανταγωνιστική, μιας και η Ολόνα αποδύθηκε σε μία εκστρατεία μέσω Twitter, καλώντας τον κόσμο να έλθει μαζικά να τη συνοδεύσει στην πορεία της προς τον ναό. Ουσιαστικά, το προσκύνημα φάνηκε ως μία πράξη αρχηγική, ως ένα μέτρημα δυνάμεων και μία νύξη προς το ίδιο το κόμμα. Άλλωστε η ίδια μετά το προσκύνημα, πάλι μέσω Twitter, κάλεσε τον Αμπασκάλ σε συνάντηση για να δουν εάν αυτή τη φορά θα πορευθούν μαζί, χωρίς όμως ανταπόκριση.

Η δικηγόρος, που εξελέγη πρώτα βουλευτής στο εθνικό κοινοβούλιο και είχε διακριθεί για την εμπρηστική , στα όρια της αναίδειας πολλές φορές, παρεμβατικότητά της στις συνεδρίες της Ολομέλειας, πραγματικά δεν έμεινε απαθής. Τύποις εκτός πολιτικής, η Ολόνα ξεκίνησε μέσα στο καλοκαίρι μία σειρά από ομιλίες και διαλέξεις, αφήνοντας να εννοηθεί πως επιδιώκει μία νέα, δυναμική, επανένταξή της στο κόμμα. Μάλιστα, η αντίδραση φοιτητών και κόσμου στις διαλέξεις που επεχείρησε να δώσει εντός πανεπιστημιακών χώρων στη Γρανάδα και τη Μούρθια, αναγκάζοντας τις αρχές των ιδρυμάτων να τη «στριμώξουν» σε μη ακαδημαϊκές αίθουσες, προκάλεσαν ξανά την, επιδιωκόμενη, συζήτηση και προβολή γύρω από το όνομά της.

Όπως και το θέμα των διαλέξεων, που περιστρεφόταν στη συνταγματικότητα των καθεστώτων εξαίρεσης (όπως στο lockdown για την πανδημία, που το Vox πολέμησε λυσσαλέα, ως προσπάθεια «να σοβιετοποιηθεί» η κοινωνία και να περιορισθούν τα «δικαιώματα» και η «έκφραση» των πολιτών) δεν είχε μόνο νομικο-δικαστικό χαρακτήρα, αλλά απόλυτα πολιτικό. Τα επεισόδια στη Γρανάδα και τη Μούρθια κατά τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, που στρέφονταν όχι κατά του προσώπου, αλλά της πολιτικής εικόνας που αναδίνει η Ολόνα, έθρεψαν τα σενάρια ότι έχει δρομολογήσει την ίδρυση ενός νέου κόμματος. Ή τουλάχιστον, κράδαινε την απειλή για τη δημιουργία ενός νέου Vox, που θα δίχαζε και θα διαιρούσε τον ακροδεξιό συνασπισμό.

Η διεξαγωγή του ιταλικού προεκλογικού αγώνα, αναπτέρωσε και τις ελπίδες της Ολόνα. Όπως η Μελόνι επικαλείτο τον Μουσολίνι, έτσι και η Ολόνα είχε φροντίσει να υπενθυμίσει την πίστη της στον Φράνκο, με δηλώσεις περί «βεβήλωσης του τάφου του, με την απομάκρυνσή της σορού του από την Κοιλάδα των Πεσόντων». Πλέον, η Ολόνα, βλέποντας τον ούριο άνεμο της Μελόνι, πέρασε στην αντεπίθεση, και σε συνέντευξή της στην εφημερίδα ABC πέταξε το γάντι ανοικτά στον Αμπασκάλ και την αυλή του. Το Vox αμέσως έσπευσε να αποκηρύξει την πρώην βουλευτή του, τονίζοντας πως έχει αναλάβει μία «προσωπική πορεία», απορρίπτοντας την έμμεση πρότασή της να αναλάβει εκπρόσωπος του κόμματος. Η πρώτη επίσημη ρηγμάτωση του φαινομενικά “γρανιτένιου” και αρραγούς κόμματος είναι πλέον γεγονός. Αμέσως, ο Αμπασκάλ προσπάθησε να στρέψει αλλού την προσοχή του κοινού: ανακοίνωσε την πρόθεση να ανοίξουν ακροδεξιά μέσα ενημέρωσης, καταγγέλλοντας τον «περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης» και την προπαγάνδα εναντίον του κόμματός του, στην οποία επιδίδονται τα συστημικά μέσα, προβάλλοντας ιδιαίτερα την ρήξη με την Ολόνα.

Το Vox διαβλέπει στα ιταλικά αποτελέσματα τη δική του χρυσή ευκαιρία να εισχωρήσει στα κυβερνητικά δώματα. Μάλιστα, απέσυρε γρήγορα την επίθεση κατά του ηγέτη του ΡΡ ότι προτιμά τους εθνικιστές Βάσκους για να ρίξουν την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ από τους ακροδεξιούς, προκειμένου να προλειάνει το έδαφος για μία συνεργασία με το συντηρητικό κόμμα του Αλβέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο, ενόψει και των βουλευτικών εκλογών του 2023. Με τη νίκη της Μελόνι το σενάριο της συνεργασίας των δύο κομμάτων έχει αρχίσει να ξαναγράφεται, ιδίως και μετά την επίσημη αποδοχή μίας τέτοιας πιθανότητας και από τον νέο πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ, ο οποίος εξάλλου ενθάρρυνε, εάν όχι ευλόγησε, τη σύμπραξη του Μπερλουσκόνι με τη Μελόνι στην Ιταλία.

Τι θα κάνει όμως η Ολόνα; Η ίδια διαμηνύει πως, καίτοι διαθέτει τη χρηματοδότηση και τα πιθανά στελέχη, δεν θα ιδρύσει δικό της κόμμα. Παίζοντας έξυπνα το παιχνίδι των εντυπώσεων, η Ολόνα υπογραμμίζει πως δεν θέλει να «θρυμματίσει» την παράταξη και πως αποτελεί «ανευθυνότητα» η δημιουργία ενός νέου κόμματος που θα κατακερματίσει την πολιτική σκακιέρα την ώρα που η Ισπανία έχει ανάγκη από ενότητα. Πέρα από την επίδειξη «υπευθυνότητας», που εμμέσως αποτελεί μομφή για τoν αποκλεισμό της από το Vox, η ίδια γνωρίζει πως η πείρα έχει αποδείξει ότι οι αποσχίσεις στα εθνικιστικά ή ακροδεξιά κόμματα δεν αποφέρουν κανένα κέρδος σε καμία από τις δύο παρατάξεις που θα προκύψουν.

Σαφώς η νίκη της Μελόνι και η όποια επιτυχία της κυβέρνησής της θα δαψιλεύσουν μία αίγλη στη γυναικεία φύση της πολιτικού Ολόνα, που ενδεχομένως θα παίξει το χαρτί της ανανέωσης μέσα στον ακροδεξιό χώρο – όπως το είχε κάνει και η Λεπέν πριν τη Μελόνι. Ο Αμπασκάλ γνωρίζει και αυτός πως μετά τη Μελόνι θα πρέπει να δώσει περισσότερο χώρο σε γυναίκες μέσα στο κόμμα, για να αυξήσει τα ποσοστά του. Ίσως, το πολιτικό τούτο διαζύγιο, χάριν της σκοπιμότητας, ενδεχομένως να λυθεί με μία νέα συμφεροντολογική επανασύνδεση, την οποία η 43χρονη πολιτικός ήδη έχει υπαινιχθεί στη συνέντευξή της στην ABC. Η ίδια διατρανώνει πως δεν πρόκειται να σταματήσει την πολιτική της πορεία και η θερινή της διένεξη με το Vox την ανέδειξε ως τολμηρή, αυτεξούσια και «αξιόπιστη» πολιτικό του χώρου. Μία επανασύνδεσή της με το Vox σαφώς θα της εξασφαλίσει μια ισχυρότερη θέση μέσα στην ηγεσία του κόμματος, με μεγαλύτερη πλέον προβολή και χώρο δράσης ένεκα του ότι είναι γυναίκα. Και ποιος ξέρει, η Ολόνα μπορεί στο φαντασιακό της να τρέφει ελπίδες ότι μπορεί μία των ημερών να γίνει κι εκείνη μία νέα Μελόνι.

Αναλυτικά, η σελίδα της ΒΟΞ δημοσίευσε στο Facebook:

«Το σύνολο της κοινωνίας βρίσκεται μπροστά σε μία πρωτόγνωρη για την γενιά μας πρόκληση. Η εξάπλωση της επιδημίας εκτός από το κίνδυνο για απώλειες ζωών προοιωνίζει ένα δυσοίωνο μέλλον και όχι μόνο από υγειονομική άποψη…

Πολλά μπορούν να ειπωθούν, και να μην έχει κανείς αμφιβολία ότι μετά το πέρας της κρίσης θα ειπωθούν, για την κατάσταση του συστήματος υγείας, για την δημόσια πρόνοια, για το πως η κοινωνική βάση βρίσκεται ανέτοιμη, άνεργη, χωρίς πόρους και ασφάλεια σε μια προοπτική καραντίνας που θα κρατήσει καιρό.

Ισως μόνο να αναρωτηθούμε πως θα ήταν σήμερα τα πράγματα αν αντί για 1500 αστυνομικούς που προσελήφθησαν πρόσφατα είχαν προσληφθεί 1500 γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό.

Δεν είναι όμως η ώρα για τέτοιες κριτικές. Αυτό που μετράει είναι ο περιορισμός της επιδημίας, η προστασία της υγείας και της ζωής.

Όλοι και όλες θα πρέπει αυτή την ώρα να επικεντρώσουμε σε αυτό, ενώ παράλληλα θα πρέπει να σχεδιάζουμε ένα δίχτυ αλληλεγγύης για τους συνανθρώπους μας που θα βρεθούν σύντομα σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Με αυτή την λογική και σαν πρώτο μέτρο δικής μας αντίδρασης ανακοινώνουμε ότι ο κατειλημμένος κοινωνικός χώρος του Κ*ΒΟΞ παύει από σήμερα να είναι προσβάσιμος για το κοινό και όλες οι προγραμματισμένες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις για το άμεσο μέλλον αναβάλλονται.

Το πρώτο καθήκον αυτή την ώρα είναι η κοινωνική προστασία και θα ανταποκριθούμε σε αυτό όπως και στα άλλα καθήκοντα που το ακολουθούν».

Το κόμμα, το τρίτο μεγαλύτερο στην κάτω βουλή της χώρας, ζήτησε την αναστολή κάθε δραστηριότητας της βουλής.

Ο Ορτέγα Σμιθ είναι ο πρώτος ισπανός βουλευτής που βρέθηκε θετικός στον ιό.

Το περασμένο σαββατοκύριακο συμμετείχε στο ετήσιο συλλαλητήριο του κόμματος με χιλιάδες υποστηρικτές του. Πλάνα που μεταδόθηκαν από το κόμμα τον δείχνουν να αγκαλιάζει και να φιλάει οπαδούς του.