Σύμφωνα με στοιχεία της εκλογικής επιτροπής, η συμμετοχή στις εκλογές είχε φθάσει το 54,14% ή λίγο πάνω από τα τέσσερα εκατομμύρια ψηφοφόρους στις 13:00 τοπική ώρα (14:00 ώρα Ελλάδας) σε σύγκριση με 40,1% στις προηγούμενες εκλογές το 2022.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο 62χρονος Όρμπαν δήλωσε ότι η προεκλογική εκστρατεία ήταν «μια μεγάλη εθνική στιγμή» και ευχαρίστησε τους υποστηρικτές του κόμματός του Fidesz για το έργο τους.

Από την πλευρά του, ο Μαγιάρ στις δηλώσεις του είπε ότι οι εκλογές είναι «μια επιλογή μεταξύ Ανατολής ή Δύσης, προπαγάνδας ή ειλικρινούς δημόσιου διαλόγου, διαφθοράς ή καθαρής δημόσιας ζωής».

Παγκόσμιο ενδιαφέρον

Οι εκλογές παρακολουθούνται στενά από χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, αφού ο ‘Ορμπαν κατέχει σημαίνοντα ρόλο για την ακροδεξιά λαϊκίστικη πολιτική παγκοσμίως.

Το κίνημα MAGA (“Make America Great Again” – «Κάνε την Αμερική Ξανά Μεγάλη») του Τραμπ είναι μεταξύ εκείνων που βλέπουν την κυβέρνηση Όρμπαν και το Fidesz ως λαμπρά παραδείγματα συντηρητικής πολιτικής στην πράξη, ενάντια στην παγκοσμιοποίηση.

Με μόλις οκτώ εβδομάδες να απομένουν μέχρι τις κάλπες της 12ης Απριλίου, ο Όρμπαν και το Fidesz (το εθνικιστικό κόμμα που ηγείται ο Ούγγρος πρωθυπουργός) βρίσκονται αντιμέτωποι με τη σοβαρότερη πολιτική πρόκληση από τότε που ο δεξιός λαϊκιστής ηγέτης επέστρεψε στην εξουσία το 2010.

Οι περισσότερες ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το Fidesz να υπολείπεται του κεντροδεξιού κόμματος Tisza και του ηγέτη του, Πέτερ Μάγιαρ.

🇭🇺Péter Magyar in Munich in February 2026, where he said that Viktor Orbán is "fighting non-existent ghosts" in Brussels .
2024 "There's also a kind of double
standard, blackmail from Brussels" pic.twitter.com/yp2f78jYqu

— Andrew (@Xwitter1Drew) February 15, 2026

Την ίδια ώρα, ο Όρμπαν επιμένει -χωρίς να προσκομίζει στοιχεία- ότι αν χάσει τις εκλογές, η ΕΕ θα «στείλει τους Ούγγρους να πεθάνουν» στον πόλεμο της Ουκρανίας.“Να μη φοβόμαστε την Ανατολή, αλλά τις Βρυξέλλες”

Στην ομιλία του, ο Ούγγρος πρωθυπουργός παρομοίασε την Ευρωπαϊκή Ένωση με το σοβιετικό καθεστώς που κυριάρχησε στην Ουγγαρία για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες τον περασμένο αιώνα. Παράλληλα, απέρριψε την άποψη πολλών Ευρωπαίων ηγετών ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν συνιστά απειλή για την ασφάλεια της ηπείρου.

«Πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι όσοι αγαπούν την ελευθερία δεν πρέπει να φοβούνται την Ανατολή, αλλά τις Βρυξέλλες», δήλωσε, αναφερόμενος στην έδρα των ευρωπαϊκών θεσμών.

«Η κινδυνολογία για τον Πούτιν είναι πρωτόγονη και αβάσιμη. Οι Βρυξέλλες, όμως, είναι μια απτή πραγματικότητα και πηγή άμεσου κινδύνου», πρόσθεσε. «Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και δεν θα την ανεχθούμε».

🇭🇺PM Viktor Orbán slammed the European Commission's interference in European elections. In his annual state of the nation address he quoted the U.S. House of Representatives Judiciary committee's report on online censorship. pic.twitter.com/or830mTluu

— András LÁSZLÓ MEP 🇭🇺 (@laszloan) February 15, 2026

Ο Όρμπαν έχει σταθερά αντιταχθεί στη στρατιωτική και οικονομική στήριξη προς το Κίεβο από την έναρξη της ρωσικής εισβολής πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια. Διατηρεί στενές σχέσεις με τη Μόσχα και υιοθετεί συγκρουσιακή στάση απέναντι στους εταίρους της Ουγγαρίας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, τους οποίους παρουσιάζει ως «πολεμοκάπηλους».

Τον Δεκέμβριο είχε δηλώσει ότι «δεν είναι σαφές ποιος επιτέθηκε σε ποιον» όταν ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022.

Η ρήξη με τις Βρυξέλλες και το διακύβευμα των εκλογών

Η σχέση της Βουδαπέστης με τις Βρυξέλλες παραμένει τεταμένη εδώ και χρόνια. Η ΕΕ έχει παγώσει δισεκατομμύρια ευρώ ευρωπαϊκών κονδυλίων προς την Ουγγαρία, επικαλούμενη ανησυχίες για αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών, υπονόμευση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και εκτεταμένη διαφθορά.

Σε απάντηση, ο Όρμπαν έχει υιοθετήσει ρόλο “ταραξία” εντός της ΕΕ, απειλώντας συχνά με βέτο σε κρίσιμες αποφάσεις, όπως η οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία.

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές, ο Ούγγρος πρωθυπουργός παρουσιάζει το κόμμα Tisza ως “κατασκεύασμα των Βρυξελλών” με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησής του και την εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων, ισχυρισμοί που το κόμμα διαψεύδει κατηγορηματικά.

Όπως γράφει το CNN, ο Πέτερ Μάγιαρ έχει δεσμευθεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τους δυτικούς συμμάχους, να αναζωογονήσει την οικονομία και να επαναφέρει τη χώρα σε πιο δημοκρατική τροχιά.

Στην ίδια ομιλία, ο Όρμπαν κατηγόρησε πολυεθνικές εταιρείες (όπως τράπεζες και ενεργειακούς ομίλους) ότι κερδοσκοπούν από τον πόλεμο στην Ουκρανία και ότι συνεργάζονται με την αντιπολίτευση για να τον ανατρέψουν.

Viktor Orbán is one of the few true statesmen left in Europe. He puts his nation first, defends sovereignty against Brussels' bureaucracy, and refuses to bow to globalist pressure. While others follow orders, he leads. Hungary is lucky to have him.#Orban #Hungary pic.twitter.com/ocF9PEpHSZ

— Suomalaiset kenraalit (@KenraalitSuomi) February 14, 2026

«Είναι ξεκάθαρο ότι στην Ουγγαρία ο πετρελαϊκός τομέας, ο τραπεζικός κόσμος και η ελίτ των Βρυξελλών ετοιμάζονται να σχηματίσουν κυβέρνηση», είπε. «Χρειάζονται κάποιον που δεν θα λέει ποτέ “όχι” στις απαιτήσεις των Βρυξελλών».

Εάν το Fidesz εξασφαλίσει πέμπτη διαδοχική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσει την προσπάθεια “εκκαθάρισης” οντοτήτων που, όπως υποστηρίζει, υπονομεύουν την εθνική κυριαρχία.

Αναφέρθηκε θετικά στον Ντόναλντ Τραμπ -ο οποίος έχει εκφράσει ανοιχτά τη στήριξή του στον Όρμπαν– λέγοντας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δημιούργησε ένα διεθνές περιβάλλον όπου «ψευδείς ΜΚΟ και εξαγορασμένοι δημοσιογράφοι, δικαστές και πολιτικοί» μπορούν να απομακρυνθούν.

«Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ εξεγέρθηκε απέναντι στο παγκόσμιο φιλελεύθερο δίκτυο επιχειρήσεων, ΜΜΕ και πολιτικής, ενισχύοντας τις δικές μας πιθανότητες», δήλωσε. «Κι εμείς μπορούμε να προχωρήσουμε μακριά και να εκδιώξουμε την ξένη επιρροή από την Ουγγαρία, μαζί με τους εκπροσώπους της».

«Η κατασταλτική μηχανή των Βρυξελλών λειτουργεί ακόμη στην Ουγγαρία. Θα την καθαρίσουμε μετά τον Απρίλιο», κατέληξε.

Σπύρος Σιδέρης

η συνάντηση Ντόναλντ Τραμπ – Βλαντίμιρ Πούτιν, που ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι «ακυρώνεται», διαψεύδεται λίγες ώρες αργότερα από τον Λευκό Οίκο, δημιουργώντας ένα σκηνικό θολό, ασταθές και βαθιά πολιτικό.

Το ουγγρικό «όχι» και η ρητορική του «ειρηνικού ρεαλισμού»

Σύμφωνα με πληροφορίες ευρωπαϊκών πηγών, 26 από τα 27 κράτη-μέλη υπέγραψαν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για τη συνέχιση της οικονομικής και στρατιωτικής στήριξης προς την Ουκρανία. Ο μόνος που αρνήθηκε ήταν ο Ούγγρος πρωθυπουργός, επιμένοντας ότι «η Ευρώπη χρειάζεται διάλογο, όχι νέες δεσμεύσεις».

Η στάση αυτή δεν προκάλεσε έκπληξη. Εδώ και μήνες, ο Όρμπαν διαμηνύει ότι η στρατηγική των Βρυξελλών είναι «ούτε ρεαλιστική ούτε οικονομικά βιώσιμη». Σε ομιλία του στη Βουδαπέστη, με αφορμή την επέτειο της εξέγερσης του 1956, υιοθέτησε την πλέον σκληρή ρητορική του έναντι της Ε.Ε.:

«Δεν θα πεθάνουμε για την Ουκρανία, αλλά θα ζήσουμε για την Ουγγαρία. Η Ευρώπη σέρνεται σ’ έναν πόλεμο που δεν είναι δικός της. Εμείς θα μείνουμε η φωνή της ειρήνης».

Ο Όρμπαν κατηγόρησε τις Βρυξέλλες ότι «μετέτρεψαν τον πόλεμο της Ουκρανίας σε δικό τους πόλεμο», δαπανώντας –όπως είπε– πάνω από 185 δισ. ευρώ για μια «ανέφικτη στρατηγική». Και υπενθύμισε ότι, κατά την άποψή του, «αν ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν πρόεδρος, ο πόλεμος αυτός δεν θα είχε ξεκινήσει ποτέ».

Η τοποθέτηση αυτή βρήκε απήχηση στους υποστηρικτές του εντός της χώρας, αλλά δημιούργησε εκνευρισμό στις Βρυξέλλες, όπου η Ουγγαρία θεωρείται πλέον «συστηματικός τροχοπέδης» στην ενιαία γραμμή της Ένωσης έναντι της Μόσχας.

Οι Βέλγοι απέναντι στο «νομικό ρίσκο» των ρωσικών κεφαλαίων

Την ίδια στιγμή, οι βελγικές αρχές μπλόκαραν την πρόταση της Κομισιόν για τη χρήση των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας –ύψους περίπου 140 δισ. δολαρίων– ως «εγγύηση» για την παροχή νέων δανείων στην Ουκρανία. Το βελγικό Υπουργείο Οικονομικών δήλωσε ότι «ο τρέχων μηχανισμός δεν προσφέρει επαρκή κάλυψη κινδύνου», ενώ αξιωματούχοι τόνισαν πως «η συλλογική ευθύνη για ενδεχόμενες απώλειες δεν μπορεί να επιμεριστεί άκριτα».

Σύμφωνα με το Reuters, οι ηγέτες της Ε.Ε. ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επεξεργαστεί νέες επιλογές έως τον Δεκέμβριο, καθώς το ζήτημα έχει μετατραπεί σε τεστ συνοχής. Παράλληλα, το Bloomberg σημείωσε ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην επιμονή της βελγικής κυβέρνησης να μη φέρει η ίδια «μονομερή νομική ευθύνη» για τη διαχείριση των κεφαλαίων.

Η ένταση μεταξύ Βρυξελλών και Βελγίου είχε ήδη αναδειχθεί σε ρεπορτάζ των Financial Times, που έκαναν λόγο για «αύξηση δυσπιστίας» σχετικά με το κατά πόσο η κατάσχεση ρωσικών αποθεμάτων είναι συμβατή με το διεθνές δίκαιο. Επισήμως, οι Βέλγοι αποδέχονται μόνο τη διατύπωση ότι «τα κεφάλαια θα παραμείνουν παγωμένα έως τη λήξη της σύρραξης». Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η Ε.Ε. δεν διαθέτει ακόμη ούτε το νομικό πλαίσιο ούτε την πολιτική συναίνεση για να προχωρήσει σε ευθεία «χρηματοδότηση μέσω ρωσικών περιουσιακών στοιχείων».

Ο παράγοντας Τραμπ και η «διπλή γραμμή» της Ουάσιγκτον

Ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαφωνούν για τα οικονομικά, η άλλη πλευρά του Ατλαντικού έστειλε ένα μήνυμα… αμφίσημο. Την Τετάρτη, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε πως ακυρώνει τη συνάντησή του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στη Βουδαπέστη. «Δεν αισθάνθηκα ότι θα καταλήξουμε εκεί που πρέπει. Θα την κάνουμε στο μέλλον», είπε. Μερικές ώρες αργότερα, όμως, εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου διέψευσε ότι η συνάντηση «έχει επισήμως ακυρωθεί», λέγοντας ότι «η προετοιμασία συνεχίζεται, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν».

Η ασάφεια αυτή αναζωπύρωσε τα σενάρια για έναν πιθανό νέο κύκλο διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ρωσίας, ιδιαίτερα μετά τις δηλώσεις αξιωματούχων της Ουγγαρίας ότι «ο δρόμος της ειρήνης περνά μέσα από τον διάλογο των υπερδυνάμεων». Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Όρμπαν είχε αναφέρει στους Ευρωπαίους ομολόγους του πως «δεν έχει νόημα να δεσμευόμαστε τώρα για την Ουκρανία, αν πρόκειται σύντομα να υπάρξει αμερικανορωσική συνάντηση».

Στην Ουάσιγκτον, ωστόσο, η αβεβαιότητα αντικατοπτρίζει μια εσωτερική διάσπαση. Το Υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, στοχοποιώντας δύο από τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες της χώρας, ενώ ταυτόχρονα το πολιτικό επιτελείο του Τραμπ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο «επαναπροσέγγισης» εφόσον «υπάρχει σοβαρή δέσμευση για ειρήνη».

Ευρώπη σε κόπωση, πολιτική σε μετάβαση

Το σκηνικό που διαμορφώνεται δείχνει μια Ευρώπη εγκλωβισμένη ανάμεσα σε ηθικές δεσμεύσεις και πολιτικό ρεαλισμό, σε μια στιγμή που η χρηματοδότηση της Ουκρανίας θεωρείται διασφαλισμένη μόνον έως τον Απρίλιο του 2026. Με τις Ηνωμένες Πολιτείες να επαναξιολογούν τη στάση τους και την εσωτερική πολιτική αστάθεια να αυξάνεται σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η κόπωση είναι εμφανής.

Η Ουγγαρία εμφανίζεται ως η πιο θορυβώδης φωνή του «ειρηνικού μπλοκ», το Βέλγιο αναδεικνύει τις νομικές και θεσμικές αντιφάσεις της Ε.Ε., ενώ η Ουάσιγκτον παλινδρομεί ανάμεσα στην απομόνωση και την επαναπροσέγγιση. Κοινός παρονομαστής: μια πολιτική Ευρώπη που δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θέλει να συνεχίσει να «πληρώνει τον πόλεμο» ή να αρχίσει να «διαπραγματεύεται την ειρήνη».

Σπύρος Σιδέρης

Το ενδεχόμενο να περάσει ο Ρώσος πρόεδρος από τον ουρανό της Ε.Ε. για να συναντήσει τον Αμερικανό πρόεδρο αποτελεί μια πράξη υψηλού ρίσκου, τόσο πολιτικά όσο και τεχνικά.

Η προοπτική της συνάντησης Πούτιν–Τραμπ στην Ουγγαρία, που σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ μπορεί να πραγματοποιηθεί «εντός των επόμενων δύο εβδομάδων ή λίγο αργότερα», προκαλεί ήδη διπλωματικούς πονοκεφάλους σε Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον. Ο Βίκτορ Όρμπαν, ενθουσιωδώς, δήλωσε πως η Ουγγαρία είναι «έτοιμη να φιλοξενήσει την ειρήνη», χαρακτηρίζοντας τη συνάντηση «εξαιρετικά καλή είδηση για τους ειρηνόφιλους λαούς του κόσμου». Η επιλογή της Βουδαπέστης, ωστόσο, θεωρείται στη Δύση διπλό πλήγμα: αφενός, συνιστά διπλωματική νίκη για τον Όρμπαν, που ενισχύει το προφίλ του ως “γέφυρα” ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση, αφετέρου, ένα ηχηρό πλήγμα στο κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που παραμένει αποκλεισμένη από μια πρωτοβουλία στην ίδια της την αυλή.

Ένα ταξίδι 5.000 χιλιομέτρων

Το ταξίδι του Πούτιν προς τη Βουδαπέστη, αν πραγματοποιηθεί, δεν θα είναι καθόλου απλό. Οι ευρωπαϊκές κυρώσεις μετά την εισβολή στην Ουκρανία απαγορεύουν σε ρωσικά κρατικά αεροσκάφη να πετούν πάνω από το έδαφος της Ε.Ε., γεγονός που υποχρεώνει το προεδρικό αεροσκάφος “Ιλιούσιν Il-96” να ακολουθήσει μια παρακαμπτήρια διαδρομή. Ενώ μια απευθείας πτήση από τη Μόσχα στη Βουδαπέστη διαρκεί λιγότερο από δύο ώρες, η τρέχουσα διαδρομή —μέσω Τουρκίας, Σερβίας και, πιθανώς, Βουλγαρίας— θα μπορούσε να φτάσει τα 5.000 χιλιόμετρα, προσθέτοντας τουλάχιστον τρεις ώρες στο συνολικό χρόνο πτήσης.

Η παράκαμψη αυτή δημιουργεί σημαντικούς κινδύνους. Η πτήση πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα, όπου παρατηρείται έντονη στρατιωτική κινητικότητα, θεωρείται υψηλού ρίσκου από τις υπηρεσίες ασφαλείας. Επιπλέον, η ανάγκη συντονισμού με τα κέντρα ελέγχου αεροπορικής κυκλοφορίας σε Τουρκία και Σερβία απαιτεί εξαιρετικά ακριβή προγραμματισμό, καθώς οποιαδήποτε καθυστέρηση ή τεχνική βλάβη θα μπορούσε να εξελιχθεί σε διπλωματικό εφιάλτη.

Οι βουλγαρικές αρχές γνωρίζουν καλά τη λεπτότητα του θέματος. Η Σόφια, μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ευρωπαϊκή πειθαρχία και στην πραγματιστική ανάγκη να μη φανεί πως παρεμποδίζει μια ενδεχόμενη ειρηνευτική πρωτοβουλία. Όπως δήλωσε ο Γκεόργκιεφ, «μια συνάντηση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν ένας από τους δύο δεν μπορεί να φτάσει στον προορισμό του».

Ο “ειρηνοποιός” Όρμπαν και το ευρωπαϊκό ρήγμα

Η επιλογή της Βουδαπέστης ως τόπου συνάντησης δεν είναι τυχαία. Ο Όρμπαν, ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με τον Πούτιν, έχει επανειλημμένα ζητήσει «ειρηνευτική προσέγγιση» και «τερματισμό της παράλογης κλιμάκωσης» στην Ουκρανία. Για τον ίδιο, η φιλοξενία της συνάντησης αποτελεί διπλωματική δικαίωση και ευκαιρία να προβάλλει την Ουγγαρία ως ουδέτερη πλατφόρμα διαλόγου μέσα σε μια Ε.Ε. που έχει ταυτιστεί πλήρως με το Κίεβο.

Ωστόσο, για τις Βρυξέλλες, η εικόνα δύο ηγετών —του Πούτιν και του Τραμπ— να συναντώνται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς καμία θεσμική συμμετοχή ή εποπτεία συνιστά θεσμική ταπείνωση. Δυτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι «η Βουδαπέστη γίνεται το νέο Ελσίνκι», υπενθυμίζοντας τη σύνοδο κορυφής Πούτιν–Τραμπ του 2018 στη Φινλανδία, αλλά με εντελώς διαφορετικό παγκόσμιο σκηνικό.

Οι “τεχνικές” και οι πολιτικές παγίδες

Το ζήτημα του αεροπορικού διαδρόμου έχει μετατραπεί σε σύμβολο της μεταψυχροπολεμικής απομόνωσης της Ρωσίας. Από το 2022, τα ρωσικά κρατικά αεροσκάφη αναγκάζονται να ακολουθούν μαραθώνιες διαδρομές μέσω Κεντρικής Ασίας ή Μέσης Ανατολής. Ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ είχε ταξιδέψει πέρυσι για τη σύνοδο των BRICS μέσω Ιράν και Βόρειας Αφρικής —μια παράκαμψη 8.000 χιλιομέτρων που έγινε διεθνές ανέκδοτο.

Αυτή η “πτήση του αποκλεισμού” υπογραμμίζει πώς η γεωπολιτική απομόνωση της Μόσχας επηρεάζει ακόμα και την τεχνική υποδομή της διπλωματίας. Η Βουλγαρία βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο ενός ιδιότυπου διλήμματος: θα τηρήσει πιστά την ευρωπαϊκή γραμμή ή θα επιτρέψει μια πράξη διπλωματικού ρεαλισμού που μπορεί να συμβάλει στην ειρήνη;

Ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ανεπισήμως, αναγνωρίζουν πως η πρωτοβουλία Τραμπ για μια συνάντηση με τον Πούτιν «δεν μπορεί να αγνοηθεί». Ακόμη και ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Όλοφ Γκιλ, δήλωσε ότι «αν η συνάντηση συμβάλει σε μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία, θα είναι καλοδεχούμενη». Παρ’ όλα αυτά, υπενθύμισε πως η θέση της Ε.Ε. παραμένει σταθερή: «Η Ρωσία πρέπει να σταματήσει την παράνομη επιθετικότητά της και να αποσυρθεί από το ουκρανικό έδαφος».

Η αβεβαιότητα του ίδιου του ταξιδιού

Πέρα από τη διπλωματική διάσταση, υπάρχουν τεράστια ζητήματα ασφαλείας. Οι ρωσικές υπηρεσίες προστασίας έχουν εκπονήσει εναλλακτικά σενάρια για πιθανές τεχνικές προσγειώσεις στην Τουρκία ή στη Σερβία, ενώ δεν αποκλείεται η συνοδεία στρατιωτικών αεροσκαφών σε τμήματα της διαδρομής. Το Κρεμλίνο αποφεύγει να δώσει λεπτομέρειες, ωστόσο πηγές στη Μόσχα αφήνουν να εννοηθεί ότι «η ασφάλεια του Προέδρου δεν εξαρτάται από πολιτικές ευαισθησίες».

Ορισμένοι αναλυτές επισημαίνουν ότι ακόμη και αν η Βουλγαρία παραχωρήσει τελικά τον εναέριο χώρο, η απόφαση πρέπει να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασφάλειας Πτήσεων (EASA) και να μην παραβιάζει ρητές κυρώσεις της Ε.Ε. Σε διαφορετική περίπτωση, η Σόφια κινδυνεύει να βρεθεί σε θεσμική σύγκρουση με τις Βρυξέλλες.

Πολιτικές προεκτάσεις

Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η συνάντηση με τον Πούτιν συνιστά ένα μεγάλο στοίχημα. Η εικόνα του ως “ειρηνοποιού” που μπορεί να σταματήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία αποτελεί πολιτικό μήνυμα προς τους Αμερικανούς και όχι μόνο. Για τον Πούτιν, αντίθετα, η συνάντηση είναι διεθνής ανάσα νομιμοποίησης, μια ευκαιρία να επανεμφανιστεί στη σκηνή της Δύσης χωρίς τον ρόλο του παρία.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φοβούνται ότι η Βουδαπέστη θα γίνει σκηνή πολιτικής χειραγώγησης, όπου ο Όρμπαν θα εκμεταλλευτεί το γεγονός για να παρουσιάσει τον εαυτό του ως μεσολαβητή των υπερδυνάμεων και να επιβάλει έναν “ουγγρικό ρεαλισμό” στην ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική.

Ένα ραντεβού που μπορεί να αλλάξει τους κανόνες

Παρά τις αντιδράσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφεύγει να απορρίψει ρητά τη συνάντηση. «Οποιοδήποτε βήμα προς μια δίκαιη ειρήνη είναι ευπρόσδεκτο», δήλωσε ο Όλοφ Γκιλ, τονίζοντας ωστόσο ότι «ο δρόμος για την ειρήνη δεν μπορεί να περάσει μέσα από παραβίαση των κυρώσεων».

Αν το ταξίδι πραγματοποιηθεί, θα είναι το πρώτο του Πούτιν σε χώρα της Ε.Ε. μετά την έκδοση του εντάλματος σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Η Ουγγαρία, αν και μέλος του ΔΠΔ, έχει ήδη δηλώσει πως δεν θα εκτελέσει το ένταλμα, επικαλούμενη «νομικά κενά» στο εσωτερικό της νομοθεσίας.

Στο μεταξύ, η αβεβαιότητα παραμένει. Ούτε το Κρεμλίνο ούτε το επιτελείο Τραμπ έχουν ανακοινώσει ημερομηνία. Οι διπλωματικοί αγωγοί παραμένουν ανοιχτοί, ενώ οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας εξετάζουν σενάρια για τη διαδρομή, τις άδειες υπερπτήσης και την ενδεχόμενη συνοδεία του ρωσικού προεδρικού αεροσκάφους.

Αν η συνάντηση γίνει πράξη, θα σηματοδοτήσει μια θεαματική μετατόπιση στο γεωπολιτικό σκηνικό — και ίσως την επιστροφή της Ρωσίας στον ευρωπαϊκό διάλογο μέσα από τις πύλες μιας Ουγγαρίας που παίζει, για άλλη μια φορά, το ρόλο του ανυπότακτου μεσολαβητή.

«Αν χρειαζόμαστε, είμαστε έτοιμοι να παράσχουμε καταλλήλως δίκαιες και ασφαλείς συνθήκες για τέτοιες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Χαιρόμαστε αν μπορούμε να συνεισφέρουμε στην επιτυχία ειρηνευτικών προσπαθειών», δήλωσε ο Σιγιάρτο.

Είναι φανερό πάντως ότι η Ουκρανία δεν θα προτιμήσει τη Βουδαπέστη, καθώς οι φιλορωσική πολιτική της Ουγγαρίας είναι δεδομένη.

Η Γενεύη της Ελβετίας θεωρείται η καλύτερη επιλογή καθώς η Ρώμη και το Βατικανό δεν είναι προσφιλείς για τη Ρωσία.

Οι πόλεις Βιέννη, Κωνσταντινούπολη και Ντόχα βρίσκονται μεταξύ των υποψηφίων για τη συνάντηση.

Η δυνατότητα του Πούτιν να ταξιδεύει στο εξωτερικό είναι περιορισμένη επειδή καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στη Χάγη βάσει εντάλματος που χρονολογείται από τον Μάρτιο του 2023 για φερόμενη συμμετοχή στην απαγωγή παιδιών από την Ουκρανία. Περισσότερες από 100 χώρες έχουν υπογράψει το ΔΠΔ και έχουν νομική υποχρέωση να συλλάβουν τον Ρώσο ηγέτη στο έδαφός τους.

Η Ελβετία σκοπεύει να ζητήσει από το ΔΠΔ να την εξαιρέσει από τις κυρώσεις, προκειμένου να επιτρέψει στον Πούτιν να παραστεί σε μια σύνοδο κορυφής, σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο στη Χάγη.

Η τηλεφωνική επικοινωνία ήταν αποτέλεσμα συζητήσεων μεταξύ του Τραμπ και μιας ομάδας Ευρωπαίων ηγετών που ήρθαν στον Λευκό Οίκο για να συζητήσουν τρόπους τερματισμού του πολέμου της Ρωσίας – Ουκρανίας. Σε κάποιο σημείο, ζήτησαν από τον Τραμπ να χρησιμοποιήσει την επιρροή του στον Όρμπαν για να πείσει τον δεξιό λαϊκιστή να εγκαταλείψει την αντίθεσή του στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ, ανέφεραν οι πηγές.

Η Ουκρανία επιδιώκει να ενταχθεί στο πολιτικό και οικονομικό μπλοκ ως μέρος ενός πακέτου εγγυήσεων ασφαλείας που αποσκοπούν στην αποτροπή περαιτέρω εδαφικών κερδών της Ρωσίας εάν επιτευχθεί συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου που διαρκεί περισσότερο από τρία χρόνια.

Στην τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τραμπ, η Ουγγαρία εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον για τη φιλοξενία ενός πιθανού γύρου άμεσων συνομιλιών μεταξύ του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Ο Τραμπ πραγματοποίησε δύο ξεχωριστές τηλεφωνικές κλήσεις τη Δευτέρα. Η μία ήταν στον Πούτιν. Η δεύτερη ήταν στον Όρμπαν και πραγματοποιήθηκε μετά από μια επιπλέον, μη προγραμματισμένη συνάντηση των ηγετών της ΕΕ στο Οβάλ Γραφείο.

Ο Όρμπαν δεν επιβεβαίωσε την κλήση και η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Καρολίν Λίβιτ, αρνήθηκε να πει την Τρίτη (19/8) εάν η Βουδαπέστη εξετάζεται για να φιλοξενήσει τη σύνοδο κορυφής Πούτιν-Ζελένσκι.

Αντ’ αυτού, ο Όρμπαν δημοσίευσε ένα μήνυμα στο Facebook την Τρίτη υπονοώντας ότι είχε ακούσει το αίτημα σχετικά με την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ, αλλά ότι δεν σκόπευε να υποχωρήσει. «Η ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν παρέχει καμία εγγύηση ασφάλειας», είπε. «Επομένως, η σύνδεση της ένταξης με τις εγγυήσεις ασφάλειας είναι άσκοπη και επικίνδυνη».

Η Ουγγαρία εισάγει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου μέσω του αγωγού Ντρούζμπα που μεταφέρει το ρωσικό πετρέλαιο μέσω της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας στην Ουγγαρία και την Σλοβακία.

Ο Σιζάρτο έγραψε στο Facebook ότι μίλησε με τον ρώσο υφυπουργό Ενέργειας Πάβελ Σοροκίν ο οποίος του είπε ότι δεν είναι σαφές πότε θα αποκατασταθεί η ροή του πετρελαίου.

Αντίθετα με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Ουγγαρία έχει διατηρήσει στενές πολιτικές και επιχειρηματικές σχέσεις με την Ρωσία, καθώς και την ενεργειακή της εξάρτηση από την Μόσχα μετά τη ρωσική εισβολή του Φεβρουαρίου 2022.

Πέρυσι, ο Σιζάρτο είχε δηλώσει ότι ο αγωγός Ντρούζμπα θα παραμείνει ο κύριος δίαυλος εισαγωγής πετρελαίου για την χώρα του.

Πριν από τη σημερινή διακοπή, η ροή είχε προσωρινά διακοπεί την περασμένη εβδομάδα μετά την ανακοίνωση του ουκρανικού στρατού στις 13 Αυγούστου ότι ουκρανικά drones έπληξαν τον σταθμό διύλισης της Ουνιέτσα στην περιοχή Μπριάνσκ της Ρωσίας.