Για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είπε ότι στόχος είναι να αναδειχθεί ότι υπάρχει εναλλακτική απέναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκης και να διαμορφωθεί μια αξιόπιστη προοδευτική πρόταση που θα απαντά στις ανάγκες της κοινωνίας.

«Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πότε θα ανακοινωθεί ένας νέος κομματικός σχηματισμός, αλλά αν μπορούμε να πείσουμε τους πολίτες ότι υπάρχει ένα καλύτερο αύριο», πρόσθεσε.

«Το μεγάλο στοίχημα είναι να μπορέσουμε να σηκώσουμε από τον καναπέ τους Έλληνες οι οποίοι έχουν παραιτηθεί και έχουν συμβιβαστεί με την γκρίζα πραγματικότητα και με τις χαμηλές προσδοκίες. Να μπορέσουμε να τους πείσουμε ότι υπάρχει αξιόπιστη κυβερνητική πρόταση, μακριά από συσχετισμούς και συνεδριακές διευθετήσεις», ανέφερε.

Ο Γιώργος Βασιλειάδης εκτίμησε ότι η επιτυχία κάθε εγχειρήματος θα εξαρτηθεί από την ύπαρξη σαφούς πολιτικής ατζέντας, διαχωριστικών γραμμών και οράματος, επισημαίνοντας ότι η ελληνική κοινωνία βιώνει επιδείνωση της καθημερινότητας.

«Δεν ενδιαφέρει κανέναν η μάχη για την δεύτερη ή την τρίτη θέση. Το μόνο που επιθυμούν οι πολίτες είναι να αλλάξει η ζωή τους και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με αλλαγή κυβέρνησης, νομίζω την κρίσιμη στιγμή ο λαός θα πάρει θέση και θα δώσει την απάντησή του», συμπλήρωσε.

Για τα σενάρια συνεργασιών είπε πως «το ζήτημα δεν είναι με ποιους θα συνεργαστείς, αλλά τι πολιτικές θα εφαρμόσεις. Αυτή τη στιγμή, η κυβέρνηση επί της ουσίας λειτουργεί έχοντας ως εφεδρεία τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Δεν ξέρω τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτό. Όλα θα κριθούν στην πράξη».

Ο Γιώργος Βασιλειάδης εκτίμησε ότι οι υπάρχοντες κομματικοί μηχανισμοί έχουν κάνει τον κύκλο τους. «Έχουμε μια κυβέρνηση που καταρρέει και έναν πάλαι ποτέ κραταιό ΣΥΡΙΖΑ που επίσης έχει καταρρεύσει, χωρίς κανείς να καρπώνεται τη δύναμή του ενώ συνολικά η προοδευτική αντιπολίτευση κινείται σε χαμηλές πτήσεις. Αυτό δείχνει ότι οι υπάρχοντες μηχανισμοί έχουν κλείσει τον κύκλο τους και απαιτείται ανασύνθεση των δυνάμεων, χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς μάχες μηχανισμών, που είναι αδιάφορες για την κοινωνία. Όποιος δεν θέλει να κουβεντιάσει πολιτικά και να δεσμευτεί σε μια κοινή πορεία, βρίσκει απλώς δικαιολογίες ή ψάχνει φανταστικούς εχθρούς μέσα στο μικρόκοσμό του, τον οποίο τον έχει απορρίψει η ίδια κοινωνία. Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να περιμένει, χρειάζεται άμεσα προοδευτικές λύσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται η γενικότερη προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα. Οφείλουμε να ακούσουμε την κοινωνία και να της δώσουμε ελπίδα. Να δείξουμε στην κοινωνία ότι υπάρχει εναλλακτική λύση».

Αν γίνει κάτι που θα έχει στελέχη από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά, που απέτυχαν στο κοντινό παρελθόν, ο κ. Βασιλειάδης τόνισε ότι ο λαός θέλει μια πρόταση με αρχή μέση και τέλος, μια αξιόπιστη πρόταση. «Αν γίνει αυτό τότε τα νούμερα θα διαμορφωθούν καλύτερα», είπε χαρακτηριστικά.

Σχολιάζοντας την απόφαση που πάρθηκε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, η οποία απορρίπτει τη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, είπε ότι «σημασία έχει αν είσαι διατεθειμένος να συγκρουστείς με μια καθεστηκυία τάξη. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση λειτουργεί έχοντας ως εφεδρεία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει αυτό. Όλα θα κριθούν στις πολιτικές, η κοινωνία θέλει πολιτική αλλαγή που χρειάζεται ανασύνθεση των υπαρχουσών δυνάμεων»,.

Τέλος χαρακτήρισε αναμενόμενη και στενάχωρη την παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς.«Δεν θέλω να σχολιάζω ένα κόμμα στο οποίο δεν ανήκα ποτέ. Η παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση ήταν αναμενόμενη, θα έλεγα, και στενάχωρη. Από εκεί και πέρα, όταν χάνουμε την επαφή με τους ίδιους τους πολίτες και με το μεγάλο ζητούμενο της πολιτικής, αυτά είναι τα αποτελέσματα, που οδηγούν τη Νέα Αριστερά να απευθύνεται σε ολοένα και πιο συρρικνωμένο ακροατήριο».

Ο Αχιλλέας Βασιλειάδης είχε μιλήσει το 2017 στο περιοδικό Πρακτορείο  του ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Μάκη Μουρατίδη για τα βιώματά του, και όπως ανέφερε, ταυτίστηκε με την ποντιακή παράδοση:

«Την πατρίδα μ’ έχασα, έκλαψα και πόνεσα. Λύουμαι κι αρωθυμώ, ν’ ανασπάλω ’κ’ επορώ…» (Την πατρίδα μου έχασα, έκλαψα και πόνεσα. Κλαίω και νοσταλγώ, να ξεχάσω δεν μπορώ). Το τραγούδι αυτό –μοιρολόι– αποτυπώνει το πόνο και τον θρήνο των Ελλήνων του Πόντου για τις σφαγές, τις καταστροφές, τις λεηλασίες, τον βίαιο ξεριζωμό και δείχνει πόσο βαθιές είναι οι μνήμες για τις πατρογονικές εστίες.

Το τραγούδι αυτό είναι συνυφασμένο με την εξαιρετική ερμηνεία, σε πρώτη εκτέλεση, του Αχιλλέα Βασιλειάδη  – ενός καλλιτέχνη (τραγουδιστή, χορευτή, χοροδιδασκάλου και ηθοποιού) ο οποίος ασχολείται εδώ και σχεδόν 50 χρόνια με το παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι, τον ποντιακό πολιτισμό και την παράδοση.

Μιλάει για τη νέα γενιά των Ποντίων και δεν φοβάται, όπως μας λέει, για την εξαφάνιση ή τη εξασθένιση της ιστορίας, του πολιτισμού και της ταυτότητας των Ποντίων διότι το μικρόβιο είναι ανθεκτικό.

Οι επισκέψεις στην πατρίδα είναι ένα κομμάτι το οποίο ο Αχιλλέας Βασιλειάδης βιώνει εδώ και πολλά χρόνια με αμέτρητα ταξίδια στον Πόντο. «Νιώθω την απόλυτη ανάγκη να βρίσκομαι στον τόπο μου, στην πατρίδα μου», μας λέει, και περιγράφει ως τις πιο συγκινητικές στιγμές, αυτές της επίσκεψης στα χωριά και τα σπίτια των παππούδων και τις ιστορίες που άκουσε εκεί. Μιλάει για μια χαρακτηριστική σκηνή τον Δεκαπενταύγουστο, στην Παναγία Σουμελά, όταν Έλληνες και Τούρκοι χόρευαν σε έναν μεγάλο κύκλο κάτω από τους ήχους της λύρας. Μιλάει για έναν γέροντα Τούρκο, τον Σαλίχ, ο οποίος, όπως αναφέρει, του έμαθε τον Πόντο, και ολοκληρώνει τη συζήτηση με μια κατάθεση ψυχής αναφέροντας πως κάθε ταξίδι στην πατρίδα σε φέρνει όλο και πιο κοντά στον εαυτό και την πραγματική σου ταυτότητα και ανοίγει έναν νέο ορίζοντα προοπτικής και σκέψης, πάντα με τις μνήμες χαραγμένες όπως αποτυπώνονται άλλωστε και στους στίχους του τραγουδιού του: «Μίαν κι άλλο ’ς σην ζωή μ’, ’ς σο πεγάδι μ’ ’ς σην αυλή μ’, νερόπον ας έπινα και τ’ ομμάτα μ’ έπλυνα. Τα ταφία μ’ έχασα, ντ’ έθαψα κι ενέσπαλα, τ’ εμετέρτ’ς αναστορώ και ’ς σο ψυόπο μ’ κουβαλώ…» (Ακόμη μία φορά στη ζωή μου, στο πηγάδι στην αυλή μου, νεράκι ας έπινα και τα μάτια μου να έπλενα. Τους τάφους μου έχασα, αυτούς που έθαψα δεν ξέχασα, τους δικούς μας ξαναθυμάμαι και τους κουβαλάω στην ψυχή μου).

Αχιλλέα ασχολείσαι εδώ και πολλά χρόνια με το ποντιακό τραγούδι, το θέατρο και γενικότερα με τη διατήρηση του ποντιακού πολιτισμού. Πώς γεννήθηκε αυτή σου η ενασχόληση;

Δεν ξέρω εάν μπορώ να εξηγήσω τη σχέση μου με το παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι και σίγουρα δεν μπορώ να την αποδείξω. Ο χρόνος όμως, αλλά και η ιστορία η ίδια, θα το κρίνουν στο τέλος αυτό. Καταλαβαίνω βέβαια ότι έχω ταυτιστεί με την παράδοση πλέον. Και λόγω ηλικίας φυσικά! Προσπάθησα να ταυτιστώ με την παράδοση. Δούλεψα γι’ αυτό με όλη μου την ψυχή, και θεωρώ ότι μέχρι ένα σημείο τα έχω καταφέρει. Αυτό έμαθα και αυτό ήταν το βίωμά μου από πολύ μικρή ηλικία.

Ποιος ήταν ο «οδηγός» σου στην πορεία που ακολούθησες;

Ακολουθώ πιστά τα βήματα των ανθρώπων εκείνων που προσδιόρισαν την παράδοση και που περιείχαν αισθητικές αξίες μεγάλου διαμετρήματος. Των ανθρώπων εκείνων που ανύψωσαν την παράδοση αλλά και τον πολιτισμό των Ποντίων. Το να τους παρατηρώ και να τους μελετώ μέσα στα χρόνια και να προσπαθώ να βαδίζω πάνω στα βήματά τους, ήταν και θα είναι το μέλημά μου. Το τι έχω προσφέρει, όπως προείπα, θα κριθεί. Και σίγουρα όχι από εμένα τον ίδιο.

Πιστεύεις ότι μπορεί να διατηρηθεί αυτή η παράδοση με την πάροδο του χρόνου;

Η παράδοση ενός τόπου είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα πνευματικά –και όχι μόνο– κεφάλαια στις ζωές μας. Κυρίως για μια ράτσα όπως η δική μας, που έχει έναν τέτοιο όγκο κουλτούρας και πολιτισμού. Η μεταβίβαση από γενιά σε γενιά είναι αυτό λοιπόν που την κρατά ζωντανή. Φυσικά, μέσα από αυτήν τη διαδικασία της μεταβίβασης, οι αλλοιώσεις είναι εύλογες. Η απόσταση και η απομάκρυνση από τον πυρήνα είναι επίσης κάτι που συμβαίνει και διακρίνεται όλο και πιο έντονα. Οι διαφορετικές, ποικίλες ερμηνείες και εκφράσεις μέσα στο πέρασμα του χρόνου είναι αναπόφευκτες – αν και όχι τόσο αναγκαίες. Δεν θέλω όμως να μιλήσω ισοπεδωτικά ούτε και να καταλογίσω τίποτα και σε κανέναν. Ακόμα και σε εκείνο το κομμάτι της νεολαίας που έχει τόσο απομακρυνθεί από το παραδοσιακό τραγούδι, από τον ποντιακό πολιτισμό.

Είναι μια πραγματικότητα και την αποδέχομαι χωρίς θυμό. Άλλωστε έχουμε όλοι την ευθύνη μας, και καθένας από το «πόστο» του.

Υπάρχει όμως ενδιαφέρον από τη νέα γενιά για την ποντιακή παράδοση, το χορό και το τραγούδι;

Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι νέων ανθρώπων, και σε αυτό επιλέγω να σταθώ, που γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμένα και έχει μελετήσει με άλλα εφόδια την παραδοσιακή μουσική αλλά και τον πολιτισμό μας. Άνθρωποι με σπουδές πάνω στη μουσική μας και στην ιστορία του ποντιακού ελληνισμού. Νέοι με σοβαρές γνώσεις. Σοβαρή αντίληψη και κρίση. Άνθρωποι που καλούνται να προστατέψουν τη μνήμη μας. Να υπερασπίσουν την ιστορία μας και να σηκώσουν ένα τέτοιο τεράστιο βάρος στις πλάτες τους.

Φοβάσαι για τυχόν εξαφάνιση ή εξασθένηση του ποντιακού πολιτισμού και της ιστορίας;

Δεν φοβήθηκα ποτέ, ούτε και φοβάμαι για την τυχόν «εξαφάνιση» ή έστω την εξασθένιση της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας. Της ταυτότητάς μας. Το «μικρόβιο» είναι ανθεκτικό. Ξέρω ότι υπάρχουν οι άνθρωποι εκείνοι που θα διατηρήσουν και θα ενισχύσουν την παράδοσή μας. Το είδα να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μου και για πολλά χρόνια, μέσα στο «Παρακάθ’». Το είδα στα πρόσωπα των παιδιών και μιας φερέλπιδας νεολαίας, στα τόσων χρόνων πανευρωπαϊκά φεστιβάλ χορού νέων που έχω την τιμή να παρουσιάζω. Είδα τη νεολαία εκείνη που ήθελε να μάθει και τα κατάφερε. Είτε μέσα από το χορό και το τραγούδι είτε μέσα από την ακαδημαϊκή τους καριέρα, είτε όλα μαζί! Γνωρίζω και είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι αυτό το καταστάλαγμα της παραδοσιακής ευαισθησίας και της ιδιαίτερης ιστορίας μας θα προστατευθεί.

Επισκέφθηκες πολλές φορές τον Πόντο. Τι είναι αυτό που σε τραβάει πίσω στην πατρίδα;

Αυτό που για κάποιους ανθρώπους ήταν όνειρο ζωής, έστω και για μία φορά, να επισκεφθούν τον Πόντο, εγώ είχα την τύχη να το ζήσω και μάλιστα επί πολλά και συνεχή χρόνια μέσα από την επαγγελματική σχέση που πλέον είχε δημιουργηθεί. Η συνθήκη όμως ήταν από την πρώτη στιγμή –και αυτή θα είναι μέχρι και την τελευταία– η ίδια: Η απόλυτη ανάγκη μου να βρίσκομαι στον τόπο μου. Στην πατρίδα…. Υπήρχε αφενός το επαγγελματικό κομμάτι, αλλά αυτό δεν θα εξυπηρετούνταν επ’ ουδενί εάν δεν υπήρχε αυτή η ψυχική μου ανάγκη. Αυτή η αγάπη που με τραβούσε εκεί.

Ποιες είναι οι εμπειρίες σου από αυτά τα ταξίδια;

Κάθε φορά που πήγαινα στον Πόντο, είτε σε επαγγελματικό είτε σε προσωπικό επίπεδο, η εμπειρία ήταν πάντοτε μοναδική. Αντίκριζα αυτά που άκουγα από τους παλαιούς. Από τις ιστορίες τους και από τα τραγούδια. Βρήκα τα χωριά των παππούδων μου. Βρήκα κάποια από τα σπίτια. Οι περιγραφές άλλωστε ήταν ακριβείς. Γνώρισα από κοντά πια την ιστορία μας. Ποτέ δεν ένιωσα κούραση με τα ταξίδια αυτά. Πάντοτε υπήρχε το στοιχείο του ευχάριστου αιφνιδιασμού και πάντοτε κάτι καινούριο ανακάλυπτα. Πάντοτε κάποια νέα ιστορία φτιαχνόταν.

Θα ήθελες να μας διηγηθείς κάποιο χαρακτηριστικό στιγμιότυπο;

Χαραγμένη στο μυαλό μου είναι μια σκηνή… Δεκαπενταύγουστος. Παναγία Σουμελά. Παίζει λύρα ο Νίκος Μιχαηλίδης και ο Εγκίν, και τραγουδάει ο Αντέμ. Έχουμε πιαστεί και χορεύουμε σε έναν μεγάλο κύκλο. Όλοι μαζί. Ένας γέρος μάς παρακολουθεί από ώρα που χορεύουμε… συγκινημένος… Πήγα κοντά του. Τον αγκάλιασα και τον φίλησα. Και μου είπε: «Εξέρς’ πόσα χρόνια εχ’ ν’ ανταμούται αυούτο το μιλέτ και να χορεύ’ αέτς εντάμα…;» (Ξέρεις πόσα χρόνια έχει να συναντηθεί αυτή η γενιά και να χορεύουν έτσι μαζί;).

Πώς σε δέχθηκαν οι ντόπιοι στην πατρίδα; Έχεις κάνει φιλίες μαζί τους;

Στην πατρίδα λοιπόν έκανα φίλους καρδιάς… Φίλους που με περιμένουν και που εγώ ανυπομονώ να ξαναδώ. Φίλους που θα πιούμε το τσάι μας στο Μεϊντάν της Τραπεζούντας. Εκεί γνώρισα, στα μέσα του ’80, τον γέροντα Σαλίχ, που ουσιαστικά αυτός μου έμαθε τον Πόντο, την Αργυρούπολη, και του χρωστάω πολλά… Τα πάντα… Ο ανεξάντλητος αυτός γέροντας που έγραψε τη δική του ιστορία κι εγώ ήμουν τυχερός που ήμουν παρών σε κάποιες από αυτές. Θα του είμαι ευγνώμων μια ζωή και θα τραγουδάω για όσο μπορώ τα ατελείωτα δίστιχα που μου έμαθε.

Θα ήθελα να περιγράψεις με δυο λόγια τα συναισθήματά σου από αυτά τα ταξίδια;

Κάθε ταξίδι στην πατρίδα, με έφερνε όλο και πιο κοντά στον εαυτό μου. Πιο κοντά στην πραγματική μου ταυτότητα, και συνάμα μου άνοιγε έναν νέο ορίζοντα προοπτικής και σκέψης. Μιας πιο καθαρής και ίσως πιο ρομαντικής σκέψης και αντίληψης. Και εντέλει, στο ταξίδι αυτό, ο δρόμος σε βγάζει στον εαυτό σου.

Το τελευταίο αντίο θα πουν στον Αχιλλέα Βασιλειάδη θα πουν την Τετάρτη 8 Ιανουαρίου συγγενείς, φίλοι, αλλά και άνθρωποι που τον αγάπησαν στο Μεσιανό Πέλλας τον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος, στις 14:00.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Για την αναφορά του κ. Δραγασάκη περί αποαριστεροποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Βασιλειάδης υποστήριξε ότι δεν συμφωνεί σε αυτήν την ένταση, ωστόσο, υπάρχουν πολλές φορές θέματα στην πολιτική γραμμή.

«Η χυδαιολογία απέναντι σε ένα στέλεχος που αποχωρεί, που έχει αυτή τη ιστορική διαδρομή του Δραγασάκη, σημαίνει ότι είμαστε στη λάθος κατεύθυνση, κάτι πάει στραβά. Αν η χυδαιολογία αυτή κυριαρχήσει σαν άποψη του χώρου και του κόμματος, τότε μάλλον το κόμμα αποχωρεί από τον χώρο. Δεν χυδαιολόγησε η επίσημη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά σίγουρα αναφέρομαι και στα διάφορα τρολ τα οποία ταλαιπωρούν τον ΣΥΡΙΖΑ», ανέφερε.

Σχετικά με την προτροπή του κ. Δραγασάκη για τη δημιουργία νέου κόμματος, ο Γιώργος Βασιλειάδης υποστήριξε ότι αυτό που πρέπει να κοιτάξει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η σύνθεση. «Οι διασπάσεις, οι διαιρέσεις δεν βοηθούν στην παρούσα χρονική συγκυρία. Άρα, αυτό που πρέπει οι ηγεσίες των κομμάτων και όλοι μας, είναι να επιδιώκουμε τη σύνθεση. Δεν είμαι υπέρ της λύσης που προτείνει, δεν βοηθάει την ιστορική συγκυρία», προσέθεσε.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ κάνοντας λόγο για «πάρα πολλά λάθη» που έχουν γίνει. «Είχαμε πάρα πολλά ζητήματα που μπέρδεψαν τον κόσμο και σε θέματα γραμμής και θέσης και συνολικής πολιτικής λειτουργίας. Τα κόμματα είναι ζωντανοί οργανισμοί που απαιτούν σοβαρή πολιτική λειτουργία, απαιτούν χρεώσεις, απαιτούν και απολογισμό νομίζω ότι δεν τα είχαμε όλα αυτά», είπε ακόμη.

Σε ερώτηση εάν θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον Παύλο Πολάκη, ο κ. Βασιλειάδης τάχθηκε κατά των διαγραφών, ωστόσο στάθηκε υπέρ της καταδίκης του συμβάντος από την Πολιτική Γραμματεία.

«Όταν φτάνουμε σε ένα σημείο ο Πρόεδρος ενός κόμματος να παίρνει τηλέφωνο για να απολογηθεί, αυτό δεν είναι καλό, δεν είναι σωστό, είναι προβληματικό. Για αυτό ήμουν και εγώ υπέρ της άποψης ότι θα έπρεπε η Πολιτική Γραμματεία να καταδικάσει το συμβάν. Από εκεί και μετά, εγώ είμαι υπέρ των συνθέσεων και κατά των διαγραφών. Δεν είμαστε σε ένα πολιτικό χρόνο που μας δίνει την πολυτέλεια των διαιρέσεων», επεσήμανε.

Ανακοινώσεις αναμένονται σε λίγη ώρα από την Κουμουνδούρου, για νέα πρόσωπα που θα στελεχώσουν σημαντικές θέσεις στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την άκομψη απομάκρυνση του γενικού γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Θύμιου Γεωργοπούλου, ο Στέφανος Κασσελάκης προχωρά σε νέες αλλαγές.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες που παρουσιάζει το newsbomb.gr αναμένεται να αντικατασταθεί ο Γιώργος Βασιλειάδης, ο οποίος μέχρι τώρα κατείχε τη θέση του γενικού αναπληρωτή γραμματέα, ενώ δεν αποκλείεται να απομακρυνθεί από τη θέση του συντονιστή τομεαρχών ο Παύλος Πολάκης.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ το γεγονός αυτό είναι δηλωτικό του ότι ο κ. Κασσελάκης και ένας στενός κύκλος ανθρώπων έχουν υπό τον πλήρη έλεγχό τους τον isyriza, με κάποιους να κρατούν τα ηλεκτρονικά κλειδιά του κρατώντας τον υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Την πατρότητα του isyriza ωστόσο την έχει ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος είχε περάσει διά πυρός και σιδήρου στο Συνέδριο τις αλλαγές στον ΣΥΡΙΖΑ ώστε αυτός να ανοιχτεί στα μέλη του κόμματος θεσμοθετώντας στο κόμμα και τα ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα.

Εντωμεταξύ σήμερα ο Στέφανος Κασσελάκης με πρωινή ανάρτηση κάλεσε στο Συνέδριο τους πολίτες, μη συνέδρους, που το θέλουν, να παραστούν το απόγευμα στην ομιλία του. Η εκλογή των συνέδρων έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο, μια διαδικασία στην οποία σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ δεν υπήρξε ενδιαφέρον για συμμετοχή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έλειψαν οργανώσεις -ακόμα και στην Αθήνα- όπου σύνεδροι εξελέγησαν χωρίς ψηφοφορία, καθώς οι υποψηφιότητες ήταν λιγότερες από τις εκλόγιμες θέσεις, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις οργανώσεων υπήρξε απλώς κάποια συμφωνία για το ποιοι θα πάνε στο Συνέδριο και δεν στήθηκαν κάλπες, δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση απροθυμίας συμμετοχής.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η κίνηση αυτή σήμερα του Στέφανου Κασσελάκη να ανοίξει στο κοινό το Συνέδριο δεν είναι τυχαία, την ώρα που ασκείται κριτική για οργανωτική κατάρρευση και συζητείται έντονα στο εσωτερικό του κόμματος.

Ο αναπληρωτής γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία και πρώην υφυπουργός Αθλητισμού τόνισε στο ATTICA πως αυτό στο οποίο πρέπει να σταθούμε περισσότερο είναι πως μέσα σε ένα τρίμηνο βλέπουμε πως η οργανωμένη πολιτεία είναι ανίκανη και να προλάβει και να αντιδράσει στα φαινόμενα της βίας, που είχαν ως αποτέλεσμα χθες Πέμπτη τον πολύ σοβαρό τραυματισμό του αστυνομικού.

Ξεκινώντας από τη δολοφονία στη Νέα Φιλαδέλφεια το καλοκαίρι, έκανε λόγο για ένα γενικότερο έλλειμμα σοβαρού σχεδιασμού τουλάχιστον στην ΕΛ.ΑΣ.: «Στη Ν. Φιλαδέλφεια βλέπετε ότι είχαμε ξένες δυνάμεις, που ξεκίνησαν από Κροατία και έχουν διασχίσει τη μισή χώρα και πιάνουν την αστυνομία ανοργάνωτη. Σήμερα βλέπουμε ότι ενώ είμαστε σε μια τεταμένη περίοδο, το γνωρίζουμε αυτό, έχουν γίνει επεισόδια λίγες μέρες πριν στο Βόλο, ακολουθεί ένα παιχνίδι στο βόλεϊ και σας θυμίζω ότι θάνατος έχει υπάρξει πάλι σε αγώνα βόλεϊ, όχι με αγώνα ποδοσφαίρου.

Η ΕΛ.ΑΣ προφανώς δεν έχει σχεδιάσει σοβαρά τα μέτρα ασφαλείας που έπρεπε να παρθούν, γίνεται ό,τι γίνεται, παίρνουν το παιδί στο λαιμό τους με λίγα λόγια, και ακολουθεί ακόμα ένας τραγέλαφος, αυτό που ζούμε με τις μαζικές προσαγωγές, την κατάργηση οποιουδήποτε δικαιώματος, γιατί στο βωμό οποιασδήποτε ασφάλειας και οποιουδήποτε κινδύνου, δεν μπορούν να καταπατούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και συνταγματικά και νομικά κατοχυρωμένα. Και ζούμε αυτό που ζούμε αυτές τις ημέρες».

Σε σχέση με τις εκατοντάδες προσαγωγές, ο κ. Βασιλειάδης μίλησε για παραβίαση δικαιωμάτων γιατί η κυβέρνηση αντιμετωπίζει κι αυτό το σοβαρό θέμα με όρους επικοινωνίας όλα αυτά τα χρόνια, υπενθυμίζοντας πως δύο μήνες πριν ο πρωθυπουργός βγήκε και είπε για δεύτερη φορά «τελειώσαμε με τη βία», αλλά γινόμαστε πάλι στο ίδιο έργο θεατές.

Πρόσθεσε ότι «αν δεν προτάξουμε αυτό και οχυρωθούμε πίσω από τις διαφωνίες μας και δογματικές αντιλήψεις θα είναι ένα πολύ μεγάλο λάθος». Ο κ. Βασιλειάδης τόνισε ότι πρέπει να ακούσουμε και τη βάση μας, «που απαιτεί από όλους μας να προχωρήσουμε ενωμένοι μπροστά και με ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Αυτό θα το καθορίσουμε και στο Συνέδριό μας, τέλη Φλεβάρη μετά και την απόφαση της ΚΕ».

Σχετικά με το ζήτημα των διαγραφών επισήμανε ότι «αυτή τη στιγμή η διαδικασία στην Επιτροπή Δεοντολογίας έχει ξεκινήσει», για να προσθέσει: «και όταν θα υπάρξει εισήγηση, τότε θα συζητηθεί στην ΚΕ».

Είπε μεταξύ άλλων ότι «οι προσωπικές επιθέσεις στο όνομα του προέδρου ή οποιουδήποτε συντρόφου δεν συνάδουν με τις αρχές μας ή το καταστατικό. Σε αυτό μπορεί να εμπλακεί η Επιτροπή Δεοντολογίας. Και θα συζητηθεί στην ΚΕ. Θα είναι μια δύσκολη συζήτηση».

Ο αναπληρωτής γραμματέας σημείωσε ότι νιώθει περήφανος που είναι στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ «γιατί όλα αυτά τα χρόνια έχει καταφέρει να δώσει μάχες, να προασπίσει τα συμφέροντα των μη προνομιούχων και να δώσει φωνή στην Αριστερά, εκπροσωπώντας τον λεγόμενο χώρο της προοδευτικής παράταξης».

Επίσης δήλωσε υπερήφανος «που κάναμε μια ανοικτή διαδικασία και που ήρθαν χιλιάδες μέλη να συμμετέχουν, και νέα μέλη και νέοι άνθρωποι. Είμαι περήφανος που η διαδικασία έγινε με άψογο τρόπο όπως όλοι είχαμε συναποφασίσει το καλοκαίρι».

Ανέφερε ότι πρέπει «να δώσουμε χρόνο στη νέα ηγεσία, να μην θεωρούμε πράγματα δεδομένα, και να είμαστε και ειλικρινείς και υποστηρικτικοί και κριτικά δίπλα στη νέα ηγεσία. Όπως λειτουργούσε πάντοτε αυτό το κόμμα». Είπε ότι στα όργανα «φυσικά μπορεί τίθενται τα πάντα», όμως τόνισε ότι «αυτή τη στιγμή που η χώρα έχει τον μεγαλύτερο πληθωρισμό, τους χαμηλότερους μισθούς, μια ακρίβεια που καλπάζει και ένα εισόδημα που εξανεμίζεται, είναι πολυτέλεια να κουβεντιάζουμε για καθαρότητες και να βγάζουμε τα μαχαίρια μεταξύ μας».

«Πρέπει να πάρουμε πολιτικές αποφάσεις, να ορίσουμε πολιτικά την επόμενη ημέρα και να βρεθούμε δίπλα στην κοινωνία που περιμένει από εμάς. Στις εκλογές οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ πήγαν σπίτια τους, όχι στον υπόλοιπο πολιτικό χώρο», υποστήριξε. Σχολίασε ότι «είναι προβληματικά τα νούμερα των δημοσκοπήσεων, σαφώς, αλλά έρχονται ως αποτέλεσμα μιας πολύ μεγάλης κρίσης στον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως της εσωστρέφειας».

Πρόσθεσε ότι «όμως μεγαλύτερο ζήτημα από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ είναι τα ποσοστά αυτών που θεωρούν αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι την κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ ας πούμε δεν βλέπουμε να ανεβαίνει», για να τονίσει ότι «όλα στο τέλος της ημέρας είναι στο χέρι το δικό μας».

Δήλωσε μεταξύ άλλων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σαν κόμμα προτάσσει την ανάγκη συνομιλίας του προοδευτικού χώρου, τονίζοντας ότι «το επόμενο διάστημα όλοι θα κριθούμε γιατί έχουμε μπροστά μας μεγάλα ζητήματα, την ακρίβεια, τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, αλλά και το ζήτημα των Τεμπών και των νεκρών που ζητούν δικαίωση για το έγκλημα».

Πρόσθεσε ο κ. Βασιλειάδης ως προς αυτό ότι «οι παραλείψεις του επιτελικού κράτους του κ. Μητσοτάκη έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο σε αυτό που ζήσαμε».

Δηλώνει ότι είναι «υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας» και αναρωτιέται:

• «Άλλωστε στα χρόνια της μεταπολίτευσης που είχαμε μονοκομματικές κυβερνήσεις είχαμε σταθερότητα; Η χώρα πήγε πραγματικά μπροστά; οι θεσμοί μας ήταν θεσμοί ενός κανονικού ευρωπαϊκού κράτους;»

Όσο για το «όρους» που βάζει για μια συγκυβέρνηση είναι: «Δημοκρατία – Διαφάνεια – Δημόσιο συμφέρον».

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Κύριε Βασιλειάδη, προφανώς η σημερινή κυβέρνηση φέρει μεγάλη ευθύνη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα που έγινε καθώς δεν υλοποίησε τίποτα απ’ όσα όφειλε για να το αποτρέψει. Ωστόσο θα ήθελα να θέσω υπόψιν το εξής: Σε  Έκθεση της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων, κατεγράφη πως σοβαρά σιδηροδρομικά ατυχήματα, όπως το δυστύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης το 2017, που άφησε πίσω του 3 νεκρούς και 6 τραυματίες, «πιθανόν να είχε αποφευχθεί αν λειτουργούσε το σύστημα τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης». Φτάσαμε όμως στο 2023 και δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα. Γιατί δεν έγινε αυτό το έργο όλα αυτά τα χρόνια; Τίνος ευθύνη είναι; Μήπως εδώ ισχύει κάποιου είδους διαχρονική ευθύνη;

Κύριε Διαμαντόπουλε, το αφήγημα της διαχρονικής ευθύνης έχει μοναδικό στόχο να συμπεριλάβει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ,και να συσκοτίσει την αλήθεια. Το 2015 παραλάβαμε ένα σιδηροδρομικό δίκτυο το οποίο δεν είχε διπλές γραμμές, χωρίς ολοκληρωμένη ηλεκτροδότηση και κινδυνεύαμε από τις αβελτηρίες όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων να επιστρέψουμε εκατομμύρια εκατομμυρίων Ευρώ στην ΕΕ για έργα που πληρώθηκαν και δεν έγιναν. Ένα σιδηροδρομικό δίκτυο που τούνελ κατασκευασμένα χρησιμοποιούνταν ως μαντριά για πρόβατα. Και παρόλα αυτά από το ‘15 έως το ‘19 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προέβη σε σοβαρές παρεμβάσεις μετρήσιμες και αποδεδειγμένες.

1)      Ανατάξαμε το δίκτυο.

2)      Σεβαστήκαμε την ασφάλεια εργαζόμενων και επιβατών του σιδηροδρόμου.

3)      Ολοκληρώθηκε η ηλεκτροκίνηση

4)      Ολοκληρώθηκε και τέθηκε σε λειτουργία η διπλή σιδηροδρομική γραμμή σε όλο το μήκος Αθήνα-Θεσσαλονίκη,

5)      Ολοκληρώθηκαν οι σήραγγες Καλλιδρομίου (η μεγαλύτερη σήραγγα των Βαλκανίων) και Όθρυος

6)      Ολοκληρώθηκαν οι γέφυρες στο βασικό σιδηροδρομικό δίκτυο, μειώνοντας τον χρόνο ταξιδιού αισθητά.

Αυτό που απέμενε και παραδώσαμε προς υλοποίηση στη ΝΔ το καλοκαίρι του 2019 ήταν η δική της προβληματική εργολαβία (του έτους 2007 αρχικά και εν συνεχεία του 2014) για το σύστημα ETCS και τη σηματοδότηση. Εργολαβία που παραδώσαμε υλοποιημένη σε ποσοστό 68% αντιμετωπίζοντας όλα τα προβλήματα και τις ελλείψεις της σύμβασης του 2014, έχοντας αντιμετωπίσει όλες τις παρατηρήσεις των ελεγκτικών οργάνων και έχοντας πάρει την έγκριση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Σημειώνω δε ότι αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολουθούσε το σχεδιασμό και τον προγραμματισμό μας το σύστημα θα ήταν έτοιμο και θα λειτουργούσε τέλη του 2020. Αντ’ αυτού υπέγραψε την ίδια συμπληρωματική σύμβαση το 2021 με αποτέλεσμα να μην έχει ολοκληρωθεί το σύστημα έως σήμερα.

–Η Ferrovie Dello Stato Italiane το 2017 έστειλε στην Ελλάδα τρένα τριακονταετίας, τα οποία δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν στην Ιταλία επειδή δεν διέθεταν συστήματα σύμφωνα με τις ιταλικές προδιαγραφές. Δηλαδή δεν έκαναν για την Ιταλία αλλά ήταν μια χαρά για την Ελλάδα. Μήπως ήταν λάθος ο τρόπος που πουλήθηκαν οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι στο πλαίσιο των μνημονίων;

Καταρχήν έχετε λάθος πληροφόρηση. Το 2017 η ΤΡΑΙΝΟΣΕ χρησιμοποιούσε τα τρένα του ελληνικού δημοσίου και από τη συμφωνία της ιδιωτικοποίησης οι Ιταλοί είχαν δεσμευτεί και νέα τρένα να φέρουν αλλά και να προχωρήσουν σε επενδύσεις. Το 2019 όμως μαζί με την κυβέρνηση άλλαξαν σταδιακά και κοινή συναινέσει και οι υποχρεώσεις της Ferrovie, ενδεικτικό της διαχείρισης της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Η ΝΔ έχει στρατηγική επιλογή την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, βρέθηκε σε ένα σκληρό πλαίσιο μνημονιακών περιορισμών και καταφέραμε, παρά τις δεσμεύσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, να γίνει μερική ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών, χωρίς να χάσει το δημόσιο την πραγματική του περιουσία, την ακίνητη περιουσία και το κυριότερο όλων, χωρίς να χρειαστεί να πληρώσει αποζημίωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τις κρατικές ενισχύσεις. Για το πάρτι κατασπατάλησης δηλαδή τα προηγούμενα χρόνια στον ΟΣΕ. Μην δημιουργεί λοιπόν μύθους διαφυγής η κυβέρνηση. Γνωρίζετε ότι στη διάρκεια της διακυβέρνησης μας, οι Ιταλοί δεν τόλμησαν να επαναδιαπραγματευθούν κανέναν όρο, ούτε να φέρουν σαπάκια στην ελληνική αγορά. Όλα αυτά ξεκίνησαν από το 19 και μετά.

–Αν στις επόμενες εκλογές γίνετε κυβέρνηση, μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί προφανώς και με δική του ευθύνη;

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την εγγύηση για την αλλαγή σελίδας. 

Ξαναλέω και είμαι κάθετος. Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να φορτωθεί τις ευθύνες της μεταπολίτευσης. Δεν μπορεί να φορτωθεί τις ευθύνες 50 ετών αβελτηρίας, τη στιγμή που μέσα σε 4 χρόνια διακυβέρνησης καταφέραμε να βρούμε λύσεις και να προχωρήσουμε ζητήματα. Θυμηθείτε που βρίσκονταν τα μεγάλα έργα όταν αναλάβαμε και τι παραδώσαμε.

Το Κόρινθος-Πάτρα είχε καταντήσει ανέκδοτο. Κι όμως έγινε πραγματικότητά. Αλλά κάντε και τις συγκρίσεις με το απόλυτο τίποτα από το 2019 και μετά. Όλα τα έργα βαλτωμένα και υπερκοστολογημένα. Η χαρά του εργολάβου και η κοροϊδία του λαού.

–Κύριε Βασιλειάδη, η «υπόθεση Πολάκη», πυροδότησε τις προηγούμενες ημέρες την αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η κυβέρνηση μάλιστα έχει επιλέξει τον όρο «πολακισμό» – κατά τον «αυριανισμό» – για να ασκήσει κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά αντί  να γίνεται συζήτηση επί της ουσίας των προβλημάτων των πολιτών γίνεται ένας «καυγάς» με αφορμή όσα είπε ή έγραψε ένας βουλευτής. Ποιος έχει μεγαλύτερη ευθύνη γι’ αυτό;

Η Νέα Δημοκρατία ενοχλείται και που ανασαίνουμε. Στην προσπάθειά της να στρέφει την ατζέντα της επικαιρότητας μακριά από τα πραγματικά προβλήματα και με τη βοήθεια των επικοινωνιακών της εξαπτέρυγων, εφευρίσκει ψευτοδιλήμματα, εχθρούς και όρους διαχωρισμού της κοινωνίας.

• Πολλές φορές αξιοποιώντας λάθη και παραλείψεις μας, ακόμα και μέσα στον πλούτο και τον πλουραλισμό του εσωτερικού κομματικού μας διαλόγου.

Προσωπικά είμαι αυστηρός αλλά και ήπιος στην εκφορά του λόγου μου. Σε κάθε περίπτωση όμως αντί η κυβέρνηση να πετά την μπάλα στις κερκίδες, καλύτερα να απαντήσει για το πάρτι των απευθείας αναθέσεων. Για την τεράστια ζημία που υπέστη το δημόσιο ο Έλληνας φορολογούμενος μέσα σε αυτά τα 4 χρόνια. Για το όργιο της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας.

–Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πείσει τους πολίτες, όταν διστάζουν να ασχοληθούν με την πολιτική πρόσωπα που μπορούν να προσφέρουν πραγματικά; Γιατί για κάποιους λόγους και στα ψηφοδέλτια βλέπουμε πολλούς που έχουν γίνει διάσημοι, όχι για το έργο τους αλλά λόγω της προβολής τους από τα media.

Το ζήτημα της ενασχόλησης με την πολιτική είναι ευρύτερο από τη συμμετοχή σε ένα ψηφοδέλτιο. Και το θεωρώ πολύ κρίσιμο γιατί έχει να κάνει με την ίδια τη δημοκρατία. Στο τελευταίο μας συνέδριο αναδείχθηκε η ανάγκη το κόμμα μας να γίνει πιο συμμετοχικό, πιο δημοκρατικό, ανοιχτό σε όλους τους αριστερούς, προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες.

Και το ίδιο θα εκφραστεί και στα ψηφοδέλτιά μας: με Ανθρώπους προερχόμενους από την κοινωνία, επιστήμονες, εργαζόμενες, υγιείς επιχειρηματίες. Αυτό πάντα εκφράζεται στα ψηφοδέλτιά μας, αλλά το κυριότερο εκφράστηκε στην κυβέρνησή μας. Και θα φανεί ακόμα πιο έντονα στην επόμενη κυβέρνηση μας. Θα φανεί στην επόμενη κοινοβουλευτική μας ομάδα η οποία θα εκφράζει το σύνολο αυτού του πολύχρωμου ποταμιού, που είναι ο δικός μας χώρος. Μακριά από τζάκια και με δημοκρατικές διαδικασίες.

–Αν κερδίσετε τις εκλογές θα θέλατε μονοκομματική κυβέρνηση ή κυβέρνηση συνεργασίας;

Πολιτικά και ιδεολογικά ήμουνα πάντα υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας. Άλλωστε στα χρόνια της μεταπολίτευσης που είχαμε μονοκομματικές κυβερνήσεις είχαμε σταθερότητα; Η χώρα πήγε πραγματικά μπροστά; Οι θεσμοί μας ήταν θεσμοί ενός κανονικού ευρωπαϊκού κράτους; Οι κυβερνήσεις συνεργασίας απαιτούνε τη λογοδοσία, τον ειλικρινή διάλογο και την προσπάθεια να βρίσκονται κοινές συνισταμένες. Μόνο έτσι θα μπορούσε να βρεθεί και η ατραπός ώστε να φύγουμε και από τη συνολική κρίση του πολιτικού μας συστήματος. Αυτό είναι βαθιά μου πεποίθηση αλλά και πεποίθηση του κόμματος μας. Γι’ αυτό άλλωστε επιδιώκουμε μια κυβέρνηση προοδευτικής συνεργασίας.

–Ποιες προϋποθέσεις θα βάλετε για να συγκυβερνήσετε με ένα ή περισσότερα κόμματα;

Δημοκρατία – Διαφάνεια – Δημόσιο συμφέρον. Ένα κοινωνικό κράτος αντάξιο μιας ευρωπαϊκής χώρας και ένα μοντέλο ανάπτυξης με το «πράσινο» να κυριαρχεί, που να δημιουργεί ένα ασφαλές μονοπάτι για την Ελλάδα των επόμενων 20 χρόνων. Αυτό είναι το πλαίσιο.

Και είμαι αισιόδοξος ότι στο τέλος όλοι θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και θα αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες.

«Ταυτόχρονα όμως και ένα κόμμα με ιδεολογική και πολιτική θωράκιση», σημείωσε, επισημαίνοντας ότι σε αυτό το πλαίσιο «είναι κομβικός ο ρόλος της προτεινόμενης επιτροπής Θεωρίας και επιμόρφωσης που σε συνεργασία με τα ινστιτούτα του κόμματος σε νέο ρόλο και με εξωστρεφή διάθεση και δράση θα επαναφέρουν την πολιτική συζήτηση και επεξεργασία στο επίκεντρο».

Στόχος, είπε, να υπάρχουν επεξεργασίες των πολιτικών του κόμματος, ο εμπλουτισμός τους με τις ανάγκες της κοινωνίας αλλά και η θεωρητική επεξεργασία με στόχο τη συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων απέναντι στις αντιδραστικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

«Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο οι Νομαρχιακές μας Επιτροπές και οι Οργανώσεις πρέπει να λειτουργήσουν ως κόμμα στον τόπο τους. Με συνεχείς παρεμβάσεις στον χώρο τους», τόνισε. Ο κ. Βασιλειάδης είπε ότι από το καλοκαίρι και έως σήμερα, το κόμμα είχε συνεχείς παρεμβάσεις στις τοπικές κοινωνίες, με πάνω από 700 εκδηλώσεις ανά την επικράτεια, με παρεμβάσεις σε κάθε κοινωνικό χώρο, με παρεμβάσεις στον τομέα της αλληλεγγύης κατά την περίοδο των πυρκαγιών, με συμμετοχή σε κάθε κινητοποίηση «με αποκορύφωμα τη μαζικότατη συμμετοχή στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ».

«Δικαιοσύνη παντού»

Ο αναπληρωτής Γραμματέας υπογράμμισε ότι κεντρικός στόχος το επόμενο διάστημα είναι η διάχυση παντού του προτάγματος του κόμματος για «Δικαιοσύνη παντού». Επισήμανε ταυτόχρονα και τρία ορόσημα: Η απεργία της 9ης Νοέμβρη, οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου και η κινητοποίηση κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Ανέφερε ότι το επόμενο διάστημα πέρα από τις εκδηλώσεις είτε τις κεντρικά σχεδιασμένες για τα 6 σημεία-δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για την πολιτική αλλαγή, είτε τις τοπικά σχεδιασμένες με βάση τις πολιτικές διεργασίες κάθε περιοχής, σχεδιάζεται διήμερη πανελλαδική εξόρμηση την 1-2 Νοεμβρίου για την ακρίβεια και το κάλεσμα στις απεργιακές κινητοποιήσεις της 9/11.

Ταυτόχρονα, σχεδιάζεται για την περίοδο από αρχές Νοεμβρίου έως τα μέσα Δεκεμβρίου ημερίδες σε όλες τις πρωτεύουσες νομών αλλά και στις μεγάλες πόλεις με σκοπό την παρουσίαση του προγράμματος και διαβούλευση με τους παραγωγικούς φορείς κάθε περιοχής, «των δεσμεύσεων μας για μια διαφορετική πολιτική, για την πολιτική αλλαγή, για δικαιοσύνη παντού».

Επιπλέον, ο κ. Βασιλειάδης είπε ότι το επόμενο δίμηνο προχωράει και ο ψηφιακός μετασχηματισμός του κόμματος, «που θα μας δημιουργήσει τα εργαλεία της οριζόντιας επικοινωνίας με το σύνολο των μελών μας και θα μας δώσει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες παρέμβασης στις τοπικές κοινωνίες αλλά και κεντρικά». «Η δύναμή μας είναι τα μέλη μας. Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που θα δώσει τη μάχη το επόμενο διάστημα για Δικαιοσύνη παντού», σημείωσε.

Ο Γιώργος Βασιλειάδης τόνισε ότι «μπροστά και σε ένα δύσκολο χειμώνα που βρίσκει του πολίτες σε πρωτοφανή κρίση αλλά και την κοινωνία καθημαγμένη, με προφανή κατάρρευση όλων των κοινωνικών δομών, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα πρέπει να βρίσκεται εκεί. Όπως ήταν και το 2010-2014». «Με ενδυνάμωση των δομών αλληλεγγύης μας αλλά και τον επανασχεδιασμό τους ώστε να καλύπτουν τις νέες ανάγκες που δημιουργούνται», είπε, σημειώνοντας ότι το πρόταγμα ήταν και θα είναι «Κανένας μόνος του στην κρίση».

«Με στήσανε χωρίς εναέρια (μέσα) σε δύο πυρκαγιές. Υπήρχε δυνατότητα να σηκωθούν εναέρια μέσα και δεν έγινε τίποτα. Δεν είχε τίποτα άλλο. Δεν είχε κανένα άλλο συμβάν εκείνη τη στιγμή πανελλαδικά. Είχα ζητήσει όλη τη μέρα να κάνουν κύκλο τα εναέρια πάνω από την πυρκαγιά», τόνισε ο κ. Βασιλειάδης.

Ποιος είναι ο Καπέλιος που “άφησε τα Κύθηρα να καούν” στο διάλογο της Καθημερινής – Τι απαντά ο ίδιος

Και πρόσθεσε: «Ήρθαν τα εναέρια και τα πήρε και τα πήγε στο χωριό του, για μια φωτιά σε κάτι παλιόχορτα. Εσκεμμένα. Ξέσπασε μια φωτιά στην Καλαμάτα και τα πήρε χωρίς να με ρωτήσει, τα εναέρια. Με αποτέλεσμα μετά από μια ώρα περίπου ξέσπασε μια αναζωπύρωση, λόγω δυνατού αέρα, δεν μπορούσαμε να την ελέγξουμε και έγινε ό,τι έγινε».

Σύμφωνα με τον κ. Βασιλειάδη, «το ότι δεν θρηνήσαμε θύματα, οφείλεται στην καλή διαχείριση που κάναμε. Χωρίς εναέρια μέσα καταφέραμε και τη σβήσαμε. Η φωτιά στη Μάνη ήταν καρμπόν (με αυτή στο Μάτι). Πάνω από 20 φορές του τηλεφώνησα. Τις πρώτες 19 δεν μου απάντησε. Την τελευταία φορά πήρα στο ΕΣΚΕ και τον βρήκα μέσω του ΕΣΚΕ και μου τα έστειλε μισή ώρα πριν από τη δύση του ηλίου».

Ο ίδιος είπε πως «έκαναν όλη και όλη», για συμπληρώσει: «Δυστυχώς, ο φίλος μας ο Τόσκας με αποστράτευσε γιατί πίστεψε τον Καπέλιο. Τα ήξερε όλα. Τον είχα ενημερώσει τρεις φορές».

Ο ίδιος έκανε λόγο για «ηθική δικαίωση, όταν άκουσα την ιστορία για τον Καπέλιο. Τόσα χρόνια δεν έχω μιλήσει. Ανεβαίνω έναν Γολγοθά που μόνο η οικογένεια και οι φίλοι μου γνωρίζουν. Δικαιωμένος επιτέλους».