Ρούλα Σκουρογιάννη

Παρά τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, για την επικείμενη ρύθμιση, η Πανελλήνια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία Νοσηλευτικού Προσωπικού (ΠaΣΟΝοΠ) καταγγέλλει «αδικαιολόγητη καθυστέρηση και έλλειψη ουσιαστικών ενεργειών από την πλευρά της κυβέρνησης».

Επάγγελμα υψηλού κινδύνου χωρίς θεσμική αναγνώριση

Η Ομοσπονδία υπενθυμίζει πως το νοσηλευτικό επάγγελμα ανήκει αναμφισβήτητα στα πιο απαιτητικά και επικίνδυνα, καθώς οι εργαζόμενοι εκτίθενται καθημερινά σε ανθυγιεινές συνθήκες, έντονο σωματικό και ψυχολογικό φόρτο και αυξημένο επαγγελματικό κίνδυνο.
Όπως σημειώνεται, η ασφαλιστική και μισθολογική αναγνώριση αυτού του έργου αποτελεί όχι προνόμιο αλλά δικαίωμα, το οποίο η πολιτεία οφείλει να κατοχυρώσει χωρίς άλλη καθυστέρηση.

Υποσχέσεις χωρίς προετοιμασία

Σύμφωνα με την ΠaΣΟΝοΠ, ο Υπουργός Υγείας είχε δημοσίως δεσμευθεί ότι η ένταξη των νοσηλευτών στα ΒΑΕ θα ολοκληρωθεί έως τον Ιανουάριο του 2026, αναγνωρίζοντας την ανάγκη αποκατάστασης μιας μακροχρόνιας αδικίας.
Ωστόσο, η Ομοσπονδία επισημαίνει πως, παρότι πλησιάζουμε στα μέσα Νοεμβρίου, δεν έχει υπάρξει καμία απολύτως κίνηση από τα συναρμόδια υπουργεία για την προετοιμασία του αναγκαίου θεσμικού πλαισίου — διαδικασία που απαιτεί σημαντικό χρόνο συντονισμού και τεχνικής επεξεργασίας.

Απαίτηση για πράξεις και όχι επικοινωνιακές κινήσεις

Η ΠaΣΟΝoΠ υπογραμμίζει ότι η ουσία δεν βρίσκεται στις δημόσιες δηλώσεις ή στις «επικοινωνιακές εικόνες» που προβάλλονται, αλλά στην έμπρακτη πολιτική βούληση για στήριξη των «λειτουργών της υγείας».
Η Ομοσπονδία καλεί το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει άμεσα στις απαιτούμενες ενέργειες, ώστε η ένταξη των νοσηλευτών στα ΒΑΕ να γίνει πραγματικότητα και να μη μετατραπεί σε ακόμη μία ανεκπλήρωτη υπόσχεση.

Κάλεσμα για πίεση στα κέντρα λήψης αποφάσεων

Με αυστηρό τόνο, η ΠaΣΟΝoΠ καλεί όλα τα μέλη της, αλλά και το σύνολο του νοσηλευτικού κόσμου, να εντείνουν την πίεση προς την κυβέρνηση, ζητώντας χειροπιαστά αποτελέσματα.
Όπως τονίζει, οι νοσηλευτές δεν χρειάζονται «λόγια χωρίς περιεχόμενο», αλλά θεσμική και κοινωνική δικαίωση για τον κομβικό ρόλο που διαδραματίζουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.