Στην επιστολή, σύμφωνα με τους FT, ο επίτροπος Μεταφορών της ΕΕ Απόστολος Τζιτζικώστας προειδοποίησε για «αυξανόμενες ανησυχίες της αερολιμενικής βιομηχανίας σχετικά με τη διαθεσιμότητα καυσίμων αεριωθούμενων αεροσκαφών, καθώς και για την ανάγκη για προληπτική παρακολούθηση και δράση από την ΕΕ».

«Εάν η διέλευση από το Στενό του Ορμούζ δεν επαναληφθεί με σημαντικό και σταθερό τρόπο εντός των επόμενων τριών εβδομάδων, η συστηματική έλλειψη καυσίμων αεριωθούμενων αεροσκαφών πρόκειται να γίνει πραγματικότητα για την ΕΕ», πρόσθεσε.

Ο κ. Τζιτζικώστας σχυρίστηκε επίσης ότι η επερχόμενη καλοκαιρινή περίοδος αιχμής «όταν τα αεροπορικά ταξίδια ενεργοποιούν ολόκληρο το τουριστικό οικοσύστημα στο οποίο βασίζονται πολλές οικονομίες» έχει επιδεινώσει αυτούς τους φόβους.

Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει ξεκινήσει ακόμη τη δελτίο καυσίμων, αν και οι τιμές των καυσίμων έχουν εκτοξευθεί.

Η αύξηση των τιμών των καυσίμων μπορεί επίσης να οδηγήσει στην ακύρωση ορισμένων δρομολογίων, καθώς καθίστανται ασύμφορα.

Ακόμα κι αν ανοίξουν πάλι τα Στενά του Ορμούζ, ο τομέας των αεροπορικών εταιρειών μπορεί να χρειαστεί μήνες για να ανακάμψει, θέτοντας ενδεχομένως σε κίνδυνο τα καλοκαιρινά σχέδια των τουριστών.

Σύμφωνα με σχετική ενημέρωση, στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρίστος Δήμας, ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης Κικίλιας, η Υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη και ο Αναπληρωτής Υπουργός αρμόδιος για τις μεταφορές, Κωνσταντίνος Κυρανάκης.

Κατά την έναρξη της συνάντησης, ο Πρωθυπουργός και ο Επίτροπος είχαν τον ακόλουθο διάλογο:

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καλωσήρθατε και επίσημα, κ. Επίτροπε. Πολύ χαίρομαι που μας δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε αυτή τη συζήτηση.  Έχουμε την ευκαιρία να έχουμε μαζί μας όλους τους συναρμόδιους Υπουργούς οι οποίοι σχετίζονται με το ευρύ χαρτοφυλάκιο υπό την αρμοδιότητά σας.

Και νομίζω ότι είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να ακούσουμε και από εσάς, στη συνέχεια, τις προτεραιότητες για τον επόμενο χρόνο και να ακούσουμε και από τους Υπουργούς τα θέματα τα οποία θα ήθελαν να σας θίξουν και τα οποία άπτονται και απαιτούν έναν συντονισμό, μια καλύτερη επικοινωνία, θα έλεγα, μεταξύ της Επιτροπής και της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Οπότε και πάλι, καλώς ήρθες Απόστολε.

Απόστολος Τζιτζικώστας: Σας ευχαριστώ, κ. Πρόεδρε. Να πω ότι είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι σήμερα εδώ με όλους εσάς, καθώς σε λίγες μέρες κλείνω τον έναν χρόνο θητείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε ένα χαρτοφυλάκιο πάρα πολύ σημαντικό για τη χώρα μας.

Ένα χαρτοφυλάκιο που έχει να κάνει με τις υποδομές, τις μεταφορές, τη ναυτιλία, τον τουρισμό, τη στρατιωτική κινητικότητα, την αυτοκινητοβιομηχανία για 27 κράτη μέλη. Και έτσι, λοιπόν, είναι ένα χαρτοφυλάκιο που είναι πολύ σημαντικό για την Ευρώπη, καθώς αντικατοπτρίζει περίπου το 30% του ΑΕΠ της Ευρώπης, αλλά για την Ελλάδα ξεπερνά το 40% του ΑΕΠ.

Πρέπει να σας πω ότι σε αυτόν τον χρόνο έχουμε ήδη πάρει πάρα πολλές νομοθετικές πρωτοβουλίες, δίνοντας λύση σε χρόνια προβλήματα σε όλους τους άξονες που σας προανέφερα. 

Θέλω να ευχαριστήσω την Ελληνική Κυβέρνηση, εσάς προσωπικά αλλά και τους Υπουργούς σας, για την εξαιρετική συνεργασία που έχουμε, καθώς, όπως καταλαβαίνετε, αυτό το χαρτοφυλάκιο εκτός από τα χαρακτηριστικά που έχουν να κάνουν με την οικονομία και το ΑΕΠ, είναι ένα χαρτοφυλάκιο που συνδέεται άμεσα με τις γεωπολιτικές εξελίξεις παγκοσμίως. Και άρα, είναι πάρα πολύ σημαντικό το γεγονός ότι έχουμε μια ισχυρή παρουσία στην Ευρώπη, καθώς η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει τον σεβασμό, την αξιοπιστία της και βέβαια πρωταγωνιστεί σε μια σειρά από πολιτικές που εφαρμόζονται πανευρωπαϊκά.

Στο κομμάτι του χαρτοφυλακίου μου πρέπει να σας πω ότι έχει σημειωθεί πολύ σημαντική πρόοδος μέσα σε αυτόν τον χρόνο, χάρη στην πολύ καλή και εποικοδομητική συνεργασία που έχω με όλους εσάς.

Η Ελλάδα, άλλωστε, δεν είναι μυστικό ότι είναι από τις χώρες που έχει καταφέρει, μετά από σκληρή διαπραγμάτευση και επιτυχία του Πρωθυπουργού, να αντλήσει πόρους που ξεπερνούν τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ από την τρέχουσα προγραμματική περίοδο και με εξαιρετική απορρόφηση των ευρωπαϊκών πόρων. Έργα τα οποία, προφανώς, μεταφράζονται σε σημαντικά έργα που φέρνουν ανάπτυξη, που φέρνουν θέσεις εργασίας, βελτιώνουν τη ζωή των πολιτών.

Και βέβαια, θα έλεγα ότι αυτή η συνεργασία Ελλάδος – Ευρωπαϊκής Ένωσης και το αποτέλεσμα της συνεργασίας αυτής είναι ουσιαστικά η Ευρώπη στην πράξη. Η Ευρώπη ενδιαφέρεται για τους πολίτες της και βρίσκεται πια παντού στην καθημερινότητα και στις πολιτικές μας. 

Και οφείλω να πω -και κλείνω με αυτό- ότι η Ελλάδα κάνει μια εξαιρετική δουλειά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και είμαι πραγματικά περήφανος που ως Έλληνας Επίτροπος βρίσκομαι στις Βρυξέλλες προκειμένου, με την πολύ καλή αυτή και στενή συνεργασία που έχουμε, να δώσουμε λύσεις σε ζητήματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων μου.

Σας ευχαριστώ και πάλι για τη συνάντηση αυτή, που θα μας δοθεί η ευκαιρία να δούμε ανά τομέα και ανά Υπουργείο θέματα του χαρτοφυλακίου μου, την εξέλιξη αυτής της χρονιάς και τι σχεδιάζουμε για τα επόμενα χρόνια.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η συγκεκριμένη τακτική κίνηση μπορεί όντως να υποκινείται έως ένα βαθμό από τον συγκεκριμένο πολιτικό λόγο, πόσο βάσιμη είναι όμως η αιτία που την προκάλεσε; Η ανάλυση του (και εκλογολόγου) υπουργού Εσωτερικών Θοδωρή Λιβάνιου –ως γνωστόν αναβαθμίστηκε στον ανασχηματισμό μετά τις ευρωεκλογές- αναφέρει, όπως έγινε τότε γνωστό, πως οι περίπου ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι που είχαν ψηφίσει τη Ν.Δ τον Ιούνιο του 2023 και δεν προσήλθαν στις κάλπες, ή επέλεξαν άλλο κόμμα, “διχοτομήθηκαν”: ένας αριθμός αυτών κινήθηκε προς τα δεξιά (Ελληνική Λύση, Λατινοπούλου, κ.ά), οι υπόλοιποι, ωστόσο, έμειναν στο σπίτι τους.

Η ανάλυση Λιβάνιου, μάλιστα, επισήμαινε ότι εξ αυτών που δεν ψήφισαν οι περισσότεροι αυτοπροσδιορίζονται ως κεντρώοι και στηρίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη (όχι απαραίτητα τη Ν.Δ) επειδή εκτιμούν πως διέθετε το προφίλ του κεντρώου και επειδή δεν διακρίνουν εναλλακτική λύση στην συγκεκριμένη πολιτική περιοχή.

Είναι αλήθεια πως ο Τζιτζικώστας διαθέτει “appeal” στην δεξιά πτέρυγα της Ν.Δ και σημαντική επιρροή ακόμα και σε ψηφοφόρους που κινούνται δεξιότερα.

• Υπήρξε “μακεδονομάχος”, όμως ανήκει σε ένα κόμμα που ως κυβέρνηση δεν κατήργησε τη Συμφωνία των Πρεσπών που απαιτούσαν οι ψηφοφόροι του στη Βόρεια Ελλάδα. Ήταν ανεκτικότατος (2013) με τη Χρυσή Αυγή και τα τάγματα των εθνικιστών στη Θεσσαλονίκη που επιτέθηκαν στον Γιάννη Μπουτάρη, όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης μια χαρά συνεργάστηκε με τον πρώην δήμαρχο Θεσσαλονίκης επί θητείας του. “Αφόρισε” τα gay pride, όμως ο πρωθυπουργός δεν δίστασε να περάσει (με μεγάλες απώλειες) το νόμο για την ισότητα στον γάμο. Όταν, δηλαδή, ο Τζιτζικώστας κινούνταν δεξιά, ο Μητσοτάκης επέλεγε το κέντρο.

Αρκεί, άραγε, και μόνο η μετακόμιση του Απόστολου Τζιτζικώστα στις Βρυξέλλες, στο νέο cabinet της Ούρσουλα φον ντερ Λάϊεν, για να μετακινηθούν αγεληδόν οι ούλτρα δεξιοί απογοητευμένοι ή θυμωμένοι ψηφοφόροι ξανά στα πατρώα νεοδημοκρατικά εδάφη; Δύσκολο.

Και πόσο διορθώνει αυτή την προβληματική για το κυβερνών κόμμα κατάσταση η δήθεν “δεξιά στροφή” δια του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, όταν το ίδιο χάσμα βαθαίνει από την σκληρή διαφοροποίηση του “πατριάρχη” του συγκεκριμένου χώρου Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επιπλέον ενισχύεται πιά από τον διαθέτοντα ακόμα μεγαλύτερη επιρροή Κώστα Καραμανλή;

Ο τελευταίος, διόλου τυχαία, προφανώς, επέλεξε να φωτογραφηθεί με τον έχοντα πολιτικές βλέψεις γιό του Μεσσήνιου πολιτικού στην Πύλο, οι δε φήμες λένε πως Καραμανλής και Σαμαράς σκέπτονται να μην ανεβούν φέτος στη Θεσσαλονίκη για να παραστούν στην κεντρική ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Το πιθανότερο ίσως είναι πως θα το ζυγίσουν προσεκτικά και θα βρεθούν στην πρώτη σειρά καθισμάτων στο Βελλίδειο, διότι εάν δεν το πράξουν το μήνυμα θα είναι ηχηρότατο και κανένας Επίτροπος Τζιτζικώστας δεν θα μπορέσει να το λειάνει. Εν κατακλείδι το δεξιό-δεξιό και το λαϊκοδεξιό ακροατήριο της Ν.Δ πολύ περισσότερο ακούει και επηρεάζεται από τους Σαμαρά και Καραμανλή, απ΄ ότι από τον φωτογενή αλλά ακόμα πολιτικά “άγουρο” 45χρονο περιφερειάρχη-επίτροπο.

Όμως, υπάρχει και η ανάλυση Λιβάνιου, όπως υπάρχει και η πρόσφατη ιστορία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέλαβε τη Ν.Δ του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στο 28% (Σεπτέμβριος 2015) και την έφτασε το 2019 κοντά στο 40% –αξιοποιώντας στο έπακρο το “αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο” και τα λάθη της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα- και μετά όχι μόνο διατήρησε το ποσοστό αλλά και το αύξησε το 2023. Δεν ήταν οι δεξιότεροι των ψηφοφόρων της Ν.Δ που τον ενίσχυσαν πολιτικά αλλά ήταν το καθημαγμένο κέντρο, το λεγόμενο “ακραίο κέντρο”, η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και φυσικά η αδυναμία του Τσίπρα να κάνει το άνοιγμα που σχεδίαζε. Εν τέλει ήταν η μαζική μετακίνηση κεντρώων (κατά αυτοπροσδιορισμό) ψηφοφόρων που είδαν στον Μητσοτάκη ένα πολιτικό πρόσωπο που δικαιολογούσε την ψήφο στη Ν.Δ.

Μία δεξιά στροφή, λοιπόν, μπορεί εύκολα να σημάνει ακόμα μεγαλύτερη αποστασιοποίηση γι’ αυτό το εκλογικό ακροατήριο. Σε συνδυασμό, βεβαίως, με το κρισιμότερο όλων που κανείς Τζιτζικώστας δεν το σώζει: την βαριά πληγωμένη διαχειριστική επάρκεια με την οποία ήταν συνυφασμένη η πρώτη θητεία της κυβέρνησης (πανδημία, ψηφιακή μετάβαση κ.ά) και η κόπωση έως απώλεια του συχνά φλύαρου και όχι ιδιαίτερα αποτελεσματικού αλλά πάντως δυναμικού μεταρρυθμιστικού οίστρου. Και επιπλέον, η ακρίβεια που περιθωροποιεί δεξιούς, κεντρώους και αριστερούς, η ανάδειξη του μεγάλου προβλήματος στο ΕΣΥ και αρκετά ακόμα μικρά αλλά σοβαρά ζητήματα της καθημερινότητας. Ποιά δεξιά στροφή μπορεί να τα ανατάξει αυτά;

Η απάντηση που δίνεται είναι πως η απουσία ικανού εναλλακτικού λόγου με προοπτική κυβερνησιμότητας οδηγεί στο “Μητσοτάκης μέχρι να δύσει ο ήλιος”. Δεν είναι, όμως, έτσι. Η οργή που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις (και θα είναι κρίσιμες και ενδεικτικές αυτές του Σεπτεμβρίου) δεν θα οδηγεί εσαεί κάποιους στο να ψηφίζουν με κριτήρια ανάγκης. Η οργή εκτονώνεται και τυφλά, μπορεί να επιλέγει τον “Κανένα”, μπορεί και να αγιογραφεί τους κραυγαλέους ή και τους γραφικούς. Σε κάθε περίπτωση τρυπά πολύ ευκολότερα πιά τα κομματικά σύνορα του παρελθόντος. Ιδιαίτερα εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν επιδιώξει γρήγορα να ανατάξει την εικόνα της κυβέρνησής του.

Η δε άλλη πλευρά, του κέντρου και της κεντροαριστεράς, δείχνει σημάδια ότι κατανοεί το μείζον κενό και την πολιτική στρέβλωση, και περιμένει την ευκαιρία. Κι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοκαταστρέφεται, δυνάμεις του, όπως και δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ αναζητούν την αφορμή. Η εκλογή νέας ηγεσίας μπορεί να είναι μία τέτοια, αλλά κι αν δεν είναι οι πρωτοβουλίες “προθερμαίνονται”…