«Σήμερα μοιραζόμαστε μαζί σας μία πολύ δύσκολη ανακοίνωση. Ως Tupperware Ελλάδος, στα πλαίσια των ευρύτερων αποφάσεων που έχουν ληφθεί από τη μητρική εταιρεία για όλες τις χώρες της Ευρώπης- αποφάσεις που καλούμαστε και εμείς με τη σειρά μας να ακολουθήσουμε- θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι θα είμαστε σε θέση να δεχόμαστε παραγγελίες για αγορά των προϊόντων της εταιρείας μέχρι και την 8η Ιανουαρίου 2025», αναφέρει η ανακοίνωση της εταιρείας.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, η Tupperware κήρυξε πτώχευση. Στις 22 Οκτωβρίου, η εταιρεία συμφώνησε την πώλησή της σε δανειστές της, έναντι 23,5 εκατομμυρίων δολαρίων σε μετρητά και πάνω από 63 εκατ. σε ελάφρυνση χρέους. Μία εβδομάδα αργότερα, δικαστήριο ενέκρινε την πώληση της Tupperware Brands.

Η ανακοίνωση της Tupperware Ελλάδος:

«Αγαπητή οικογένεια Tupperware

Σήμερα μοιραζόμαστε μαζί σας μία πολύ δύσκολη ανακοίνωση. Ως Tupperware Ελλάδος, στα πλαίσια των ευρύτερων αποφάσεων που έχουν ληφθεί από τη μητρική εταιρεία για όλες τις χώρες της Ευρώπης- αποφάσεις που καλούμαστε και εμείς με τη σειρά μας να ακολουθήσουμε- θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι θα είμαστε σε θέση να δεχόμαστε παραγγελίες για αγορά των προϊόντων της εταιρείας μέχρι και την 8η Ιανουαρίου 2025.

Κατά τη διάρκεια των επιτυχημένων και δημιουργικών ετών που περάσαμε στην Ελλάδα, εργαστήκαμε με πάθος για να φέρουμε καινοτομία στις κουζίνες σας και να υποστηρίξουμε τους ανθρώπους μας με εισόδημα, μοναδικά προϊόντα, δώρα, βραβεία και αναγνωρίσεις. Ως Tupperware, δεν είμαστε απλώς ένα brand προϊόντων είμαστε ένα σύμβολο τρόπου ζωής και αλληλεγγύης. Χάρη στην εμπιστοσύνη και την υποστήριξή σας, ήμασταν μέρος της καθημερινότητάς σας για πολλά χρόνια και αγγίξαμε τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους τους πελάτες και συνεργάτες που ήταν μαζί μας σε αυτό το ταξίδι,. Με την ελπίδα για ανανέωση, μεγαλύτερη ανάπτυξη και μελλοντική συνάντηση…».

«Εδώ και μερικά χρόνια, η οικονομική κατάσταση της επιχείρησης είχε επηρεαστεί σημαντικά από ένα δύσκολο μακροοικονομικό περιβάλλον», δήλωσε η Λόρι Αν Γκόλντμαν, η διευθύνουσα σύμβουλος της επιχείρησης, η οποία κατέθεσε αίτημα προστασίας βάσει του κεφαλαίου 11 της αμερικανικής νομοθεσίας περί πτωχεύσεων.

«Συνεπώς εξετάσαμε πολλές επιλογές στρατηγικής και κρίναμε» ότι το να τεθούμε υπό τον νόμο προστασίας για τις πτωχεύσεις ήταν «η καλύτερη λύση», καθώς θα μας προσφέρει «την απαραίτητη ευελιξία» για τον ψηφιακό και τεχνολογικό μετασχηματισμό της εταιρείας μας, εξηγεί η διευθύνουσα σύμβουλος στα έγγραφα της διαδικασίας χρεοκοπίας.

Η εταιρεία, η οποία έχει έδρα στο Ορλάντο της Φλόριντα, θέλει να συνεχίσει να εργάζεται στη διάρκεια της διαδικασίας και σχεδιάζει να συνεχίσει να πληρώνει τους υπαλλήλους της και τους προμηθευτές της, διευκρίνισε επίσης η Γκόλντμαν.

Χθες, (17.9.2024) είχε ανασταλεί η διαπραγμάτευση των μετοχών της Tupperware στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Στα μέσα Αυγούστου, η εταιρεία είχε ανακοινώσει ότι εξακολουθούσε «να αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα ρευστότητας» και ότι «είχε αμφιβολίες όσον αφορά την ικανότητά της να συνεχίσει τη δραστηριότητά της».

Η Tupperware βαρύνεται εδώ και αρκετά χρόνια από χρέος εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων και είχε ήδη χρειαστεί να αναδιαρθρώσει μια πρώτη φορά τις χρηματοπιστωτικές της δεσμεύσεις το 2020.

Ο όμιλος δεν έχει δημοσιοποιήσει τα οικονομικά του στοιχεία από το 2022, τη χρονιά κατά την οποία ο κύκλος εργασιών του έπεσε στα 1,3 δισ. δολάρια, ήτοι 42% κάτω από αυτόν πέντε χρόνια νωρίτερα.

Η Tupperware, που ξεκίνησε το 1946, είχε γίνει ένα κοινωνικό φαινόμενο, καθώς τα προϊόντα της μπήκαν σε εκατομμύρια αμερικανικά νοικοκυριά και όχι μόνον χάρη στην αποτελεσματικότητα του δικτύου αντιπροσώπων της.

Τα «τάπερ», τα αεροστεγή πλαστικά σκεύη της εταιρείας για τη διατήρηση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των τροφίμων, κυκλοφόρησαν αρχικά στα καταστήματα, χωρίς ωστόσο να έχουν αρκετή ζήτηση.

Η επιχείρηση επινόησε τότε την αρχή των «συναντήσεων Tupperware», επιδείξεις που γίνονταν στο σπίτι ενός ή μιας αντιπροσώπου για ομάδα πιθανών αγοραστών.

Το 2017 η εταιρεία που είχε ιδρύσει ο Αμερικανός εφευρέτης Ερλ Τάπερ είχε ακόμη πάνω από τρία εκατομμύρια αντιπροσώπους στον κόσμο.

Η Tupperware αποδυναμώθηκε από την εμφάνιση του διαδικτυακού εμπορίου, την διανομή γευμάτων και τα πλαστικά μιας χρήσης, που έθεσαν σε αμφισβήτηση το μοντέλο της.

Η επιχείρηση προσπάθησε να προσαρμοστεί αναπτύσσοντας τις πωλήσεις της στο ίντερνετ και συνάπτοντας συμφωνίες διανομής με αλυσίδες καταστημάτων, αλλά δεν κατάφερε να σταματήσει την πτώση της.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Σύμφωνα με τις πηγές, οι οποίες δεν κατονομάζονται καθώς οι πληροφορίες είναι εμπιστευτικές, η εταιρεία σχεδιάζει να μπει σε δικαστική προστασία αφού παραβίασε τους όρους του χρέους της και ήδη έχει προσλάβει για τον σκοπό αυτό νομικούς και οικονομικούς συμβούλους.

Με την ανακοίνωση της είδησης οι μετοχές της εταιρείας βούτηξαν κατά περισσότερο από 50% στη Νέα Υόρκη.

Οι προετοιμασίες πτώχευσης ακολουθούν παρατεταμένες διαπραγματεύσεις μεταξύ της Tupperware και των δανειστών της σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης χρέους άνω των 700 εκατομμυρίων δολαρίων. Οι δανειστές συμφώνησαν φέτος να της δώσουν λίγη ανάσα με τους παραβιασμένους όρους του δανείου, αλλά η εικόνα της εταιρείας συνέχισε να επιδεινώνεται.

Τα σχέδια δεν είναι οριστικά και μπορεί να αλλάξουν. Ένας εκπρόσωπος της Tupperware αρνήθηκε να σχολιάσει.

Η εταιρεία συνέχισε τα σχεδόν 80 χρόνια λειτουργίας της να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις άμεσες πωλήσεις από έναν στρατό ερασιτεχνών πωλητών

Οι προσπάθειες της Tupperware

Η Tupperware εδώ και χρόνια προσπαθεί να διατηρηθεί. Τον Ιούνιο έκανε σχέδια να κλείσει το μοναδικό της εργοστάσιο στις ΗΠΑ και να απολύσει σχεδόν 150 υπαλλήλους. Πέρυσι, αντικατέστησε τον διευθύνοντα σύμβουλο Miguel Fernandez και πολλά μέλη του διοικητικού συμβουλίου στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να ανατρέψει την επιχείρηση, διορίζοντας τη Laurie Ann Goldman ως τη νέα διευθύνουσα σύμβουλο.

Η Tupperware το 1946 παρουσίασε τα πλαστικά προϊόντα της στο κοινό αφού ο ιδρυτής Earl Tupper εφηύρε την εύκαμπτη αεροστεγή σφράγισή τους. Η μάρκα εξερράγη στα αμερικανικά σπίτια κυρίως μέσω πάρτι πωλήσεων που διοργανώθηκαν από γυναίκες των προαστίων.

Η εταιρεία συνέχισε τα σχεδόν 80 χρόνια λειτουργίας της να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις άμεσες πωλήσεις από έναν στρατό ερασιτεχνών πωλητών, μετρώντας στις ρυθμιστικές δηλώσεις περισσότερους από 300.000 ανεξάρτητους πωλητές από το 2022.

Οι κατ’ οίκον επιδείξεις

Η αρχή για τα τάπερ έγινε το 1946 όταν ο Earl Tupper παρουσίασε το θρυλικό πλέον αεροστεγές κάλυμμά του. Το αεροστεγές κάλυμμα βοηθούσε το φαγητό να μην ξεραίνεται και να μην χάνει την γεύση και το άρωμα του μέσα στο ψυγείο.

Παρά την επανάσταση που έφερνε, το νέο προϊόν δεν είχε ικανοποιητικές πωλήσεις στα σούπερ μάρκετ, αφού οι καταναλωτές χρειάζονταν μία επίδειξη για να καταλάβουν τις χρήσεις και την λειτουργία του.

Σαν απάντηση στα παραπάνω η Tupperware παρουσιάζει το 1948 έναν εντελώς νέο τρόπο προσέγγισης του καταναλωτή με κατ’ οίκον επιδείξεις. Οι επιδείξεις βόηθησαν θεαματικά την αύξηση των πωλήσεων.

Ήταν μάλιστα τόσο πετυχημένες που το 1951 αποσύρει τα προϊόντα από τα ράφια των σούπερ μάρκετ, που σημειωτέον τώρα είχαν ξανατοποθετεί – και συνεχίζει να τα πουλάει μόνο με κατ’ οίκον επιδείξεις.

Τον ρόλο των συνεργατών που πραγματοποιούσαν τις κατ’ οίκον επιδείξεις ανέλαβαν κυρίως γυναίκες που ο ρόλος τους στην κοινωνία περιοριζόταν στα στενά πλαίσια της οικίας και της οικογένειας τους.

Ο Έρλ Τάπερ

Ο Ερλ Τάπερ ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, εφευρέτης των κλεισμένων αεροστεγώς πλαστικών δοχείων για αποθήκευση τροφίμων, που φέρουν το όνομά του.
Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1907 στο Μπερλίν του Νιου Χάμσαϊρ των ΗΠΑ. Μετά το τέλος του σχολείου του, ασχολήθηκε με τη διαρρύθμιση χώρων και την κηπουρική (φυτώρια) ως την περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, οπότε η επιχείρησή του χρεοκόπησε. Στη συνέχεια εργάστηκε στην εταιρεία χημικών προϊόντων Ντιπόντ (DuPont).

Εφεύρεση των τάπερ

Χρησιμοποιώντας ανθεκτικά κομμάτια σκωρίας από πολυαιθυλένιο, τα οποία του είχαν δοθεί από την εταιρεία DuPont, ο Τάπερ καθάρισε τη σκουριά και την έκανε καλούπι, διαμορφώνοντάς την σε ελαφριά και άθραυστα δοχεία, φλιτζάνια, πιάτα και μπολ. Κατασκεύασε ακόμα και αντιασφυξιογόνες μάσκες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη συνέχεια έφτιαξε καλύμματα που έκλειναν αεροστεγώς.

Στη συνέχεια ίδρυσε την εταιρεία πλαστικών Tupperware Plastics Company το 1938. Εισήγαγε τα πλαστικά τάπερ σε καταστήματα το 1946. Γύρω στο 1948, ένωσε τις δυνάμεις του με την Μπράουνι Γουάιζ, η οποία ευθύνεται για την παρουσία των πλαστικών τάπερ στα σπίτια. Ήταν ο άνθρωπος που έπεισε τον Ερλ Τάπερ να αποσύρει τα πλαστικά από τα καταστήματα λιανικής πώλησης και να τα διαθέτει κατ’ οίκον. Σύντομα τα “πάρτι” με τάπερ έγιναν πολύ δημοφιλή στις ΗΠΑ αλλά και στο εξωτερικό. Η έδρα της εταιρείας μεταφέρθηκε από τη Μασαχουσέτη στο Ορλάντο. Το 1958 η Γουάιζ απολύθηκε μετά από πτώση στις πωλήσεις και έπειτα η εταιρεία πωλήθηκε από τον ίδιο τον Τάπερ για 16 εκατομμύρια δολάρια στη Rexall Drug (ονομάζεται Dart Industries από το 1969). Λίγο μετά, ο Τάπερ χώρισε από τη σύζυγό του και για να αποφύγει τη φορολογία, σταμάτησε να έχει αμερικανική υπηκοότητα. Ο εφευρέτης αγόρασε ένα νησί στην Κεντρική Αμερική. Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου του 1983. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, έληξε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που είχε για την εφεύρεση των πλαστικών τάπερ (Tupperware).

Πηγή: ot.gr

Ο Ερλ από μικρός έδειχνε ότι «έπιαναν» τα χέρια του. Το μυαλό του ήταν κοφτερό και που τον έχανες που τον έβρισκες ήταν σε μια γωνιά του αχυρώνα στη φάρμα και όλο κάτι έφτιαχνε.

Όταν έπεσε στα χέρια του η πρώτη εγκυκλοπαίδεια, βρήκε τον παιδικό του ήρωα. Ταυτίστηκε μαζί του και ήθελε όταν θα μεγάλωνε να γίνει σαν και εκείνον. Τον Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Ένας μικρός εφευρέτης

Ο Ερλ ήθελε να γίνει εφευρέτης σαν τον ντα Βίντσι. Έπεσε με τα μούτρα σε αυτό το όνειρο του και από πολύ νωρίς άρχισε να φτιάχνει διάφορα. Τα πρωινά ο Ερλ έσπρωχνε ένα καροτσάκι με όλα τα καλούδια που έβγαζε η φάρμα των γονιών του και τα πουλούσε από σπίτι σε σπίτι. Ήταν δεν ήταν 10- 12 χρονών όταν το έκανε αυτό.

Κάποια στιγμή μόλις άρχισε να φοιτά στο πανεπιστήμιο Μπράιαντ, σκέφτηκε και δημιούργησε ένα φυτώριο με καλλωπιστικά φυτά. Μαζί με τον πατέρα του, ασχολήθηκαν σοβαρά με αυτό και τα οικονομικά της οικογένειας Τάπερ άρχισαν για πρώτη φορά να ανθίζουν.

Τα βράδια όμως όταν ο Ερλ επέστρεφε στο σπίτι, αντί να μελετάει, πήγαινε στη γνωστή του γωνία στον παλιό αχυρώνα και συνέχιζε να φτιάχνει σχέδια σε χαρτί για εφευρέσεις. Σε πολλά από αυτά έδωσε μάλιστα σάρκα και οστά.

Έτσι εφηύρε μια τσατσάρα που προσαρμοζόταν στη ζώνη, ένα παντελόνι που δεν τσαλακώνει ποτέ, μια πτυσσόμενη θέση για καμπριολέ αυτοκίνητα και διάφορα άλλα. Επειδή δεν διάβαζε τελείωσε το πανεπιστήμιο με κόπο και βάσανα αλλά τελικά τα κατάφερε.

Στη συνέχεια ο Ερλ έπεσε με τα μούτρα στην επιχείρηση με τα καλλωπιστικά φυτά την οποία μάλιστα απογείωσε. Παράλληλα στην προσωπική του ζωή όλα πήγαιναν θαυμάσια. Γνώρισε μια κοπέλα την ερωτεύτηκε και παντρεύτηκαν.

Βρισκόμαστε στο 1929 και τα μηνύματα από την αμερικάνικη οικονομία δεν είναι καλά. Ξαφνικά ξεσπάει το κραχ και όλα καταρρέουν. Μαζί με αυτά και η επιχείρηση του Ερλ που χρεοκόπησε

Ο Ερλ έπρεπε να ζήσει την οικογένεια του. Άφησε πίσω το στραπάτσο που έφαγε με το κραχ και έψαξε για δουλειά. Παράλληλα προσπαθούσε να πουλήσει πόρτα πόρτα κάποιες από τις εφευρέσεις που είχε κάνει. Δεν κατάφερε να πουλήσει τίποτε. Τελικά τον προσέλαβαν στην εταιρία χημικών «DuPont».

Εκεί ο Ερλ ξεχώρισε αμέσως για την ευσυνειδησία του και για το κοφτερό του μυαλό. Δημιουργούσε ο ίδιος για την εταιρία διάφορα προϊόντα από άκαμπτο πολυαιθυλένιο. Έφτιαχνε πλαστικά δοχεία, πλαστικά πιάτα και τέλος δημιούργησε και μια πλαστική μάσκα αερίου την οποία ο αμερικανικός στρατός αγόρασε αμέσως και τα κέρδη της εταιρίας εκτινάχτηκαν.

Τα «ταπεράκια»

Το 1938 ο Ερλ ήθελε να ανοίξει τα δικά του φτερά και δημιούργησε τη δική του εταιρία. Την «Tupperware Plastics Company». Αν και ξέσπασε ο πόλεμος η εταιρία του πήγαινε καλά αλλά ποτέ δεν έκανε το «μπαμ» που ήθελε ο Ερλ. Πάντα κάτι τον έτρωγε μέσα του, κάτι που ήθελε να εφεύρει και να μιλάει όλος ο κόσμος για αυτό. Όπως μιλούσαν όλοι για τον Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Και φτάνουμε στο 1946. Ο Ερλ παρουσίασε στην αγορά το προσωπικό δημιούργημα του το οποίο θα έμπαινε σε κάθε σπίτι, σε κάθε ψυγείο, σε όλον τον κόσμο. Ένα πλαστικό, αδιάβροχο αεροστεγές δοχείο στο οποίο μπορούν να αποθηκευτούν φαγητά. Και το σπουδαιότερο το δοχείο του Ερλ, μπορούσε να κλείσει αεροστεγώς και υδατοστεγώς με ένα κάλυμμα που διατηρούσε το φαγητό φρέσκο στο ψυγείο, δεν ξεραινόταν και δεν έχανε τη γεύση και το άρωμα του.

Η αγορά τρελάθηκε. Η ιδέα του Ερλ, το «ταπεράκι» που λέμε ακόμη και σήμερα, τα σάρωσε όλα. Ήταν ανθεκτικό, εάν έπεφτε δεν έσπαγε, όπως τα γυάλινα ή κεραμικά δοχεία φαγητού που κυκλοφορούσαν μέχρι τότε.

Τα έσοδα του εκτινάχθηκαν. Οι πωλήσεις χτυπούσαν κόκκινο. Όλοι αγόραζαν τα «ταπεράκια» του Ερλ. Και τότε ήρθε και το δεύτερο καθοριστικό χτύπημα της εταιρίας που τα σάρωσε όλα.

Μια απλή υπάλληλος

Μια απλή υπάλληλος του Ερλ, η Μπράουνι Γουάιζ, ζήτησε από τη γραμματέα του να της κλείσει ένα ραντεβού μαζί του. Την επόμενη μέρα βρισκόταν στο γραφείο του και του έλεγε αναλυτικά την ιδέα της. Ο Ερλ, ενθουσιάστηκε. Ήταν μια απίστευτα πρωτοποριακή μέθοδος μάρκετινγκ.

Η «επίδειξη κατ΄ οίκον». Αν με το «ταπεράκι» οι πωλήσεις εκτινάχτηκαν με την «επίδειξη κατ΄ οίκον» οι πωλήσεις έφτασαν στο διάστημα. Οι νοικοκυρές μάθαιναν από πρώτο χέρι για τα προτερήματα του προϊόντος και το αγόραζαν εκείνη τη στιγμή.

Ο Ερλ φυσικά δεν ξέχασε την υπάλληλο του και την πρωτοποριακή της ιδέα. Το 1951, την έκανε αντιπρόεδρο της εταιρίας. Οι χαρακτήρες τους ήταν όμως εντελώς διαφορετικοί. Εκείνος ήταν ένας άνθρωπος κλειστός χαμένος στις σκέψεις του για νέες εφευρέσεις, εκείνη ήταν εξωστρεφής και επικοινωνιακή.

Τα πούλησε όλα…

Επτά χρόνια μετά, ο Ερλ την απολύει από την εταιρία και την ίδια χρονιά, στο απόγειο της δόξας και της οικονομικής του δύναμης πουλάει την «Tupperware» στη φαρμακευτική Rexall, για το μυθικό ποσό της εποχής των 16 εκατομμυρίων δολαρίων.

Το ίδιο βράδυ επέστρεψε στο σπίτι του και είπε στη σύζυγο του, την Μαρί Γουίτκομπ να τα παρατήσουν όλα και να πάνε να ζήσουν ήρεμα στην Καραϊβική. Η Μαρί αρνήθηκε. Ο Ερλ κίνησε τις διαδικασίες διαζυγίου, την αποκατάστησε καθώς και τα 5 παιδιά τους και στη συνέχεια αποποιήθηκε την αμερικανική υπηκοότητα.

… για να γίνει εφευρέτης

Μετακόμισε μόνος σε ένα νησάκι της Κόστα Ρίκα, σε ένα υπέροχο σπίτι που είχε προηγουμένως αγοράσει (μαζί με το νησάκι) και έμεινε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του, στις 5 Οκτωβρίου του 1983.

Στο νησάκι ο Ερλ αφοσιώθηκε σε αυτό που αγαπούσε περισσότερο από όλα. Άρχισε να φτιάχνει εφευρέσεις. Δημιούργησε έναν στρογγυλό φούρνο, ένα φορητό μικροσκοπικό πλυντήριο και δεκάδες άλλες εφευρέσεις τις οποίες ανακάλυψαν χρόνια μετά οι γιοί του στο υπόγειο του σπιτιού.

Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, έληξε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που είχε για την εφεύρεση των πλαστικών τάπερ.