Η Γερμανία, μαζί με τη Δανία, την Αυστρία και την Ελλάδα, εξετάζει τη δημιουργία δομών παρόμοιων με το βρετανικό σχέδιο για τη Ρουάντα, σύμφωνα με τη βρετανική Times.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, σε αυτές θα μεταφέρονται άτομα των οποίων η αίτηση ασύλου έχει απορριφθεί ή αλλοδαποί που έχουν καταδικαστεί για σοβαρά αδικήματα, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία επιστροφής τους στις χώρες προέλευσης.

Η ιδέα προωθείται από τον Ευρωπαίο Επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων, Magnus Brunner, με στόχο αφενός την επιτάχυνση των απελάσεων και αφετέρου την αποτροπή νέων μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη.

Ποιες χώρες εξετάζονται

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποφεύγουν να αποκαλύψουν τις χώρες με τις οποίες βρίσκονται σε επαφή. Σύμφωνα με το δημοσίευμα των Times, στο τραπέζι βρίσκονται κράτη της Κεντρικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής, μεταξύ αυτών το Ουζμπεκιστάν και το Καζακστάν.

Ως κίνητρο, η ΕΕ εξετάζει την παροχή διευκολύνσεων στις θεωρήσεις εισόδου (βίζες) για πολίτες των χωρών που θα δεχθούν να φιλοξενήσουν τέτοιες δομές.

Η μεταστροφή της Γερμανίας

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το Βερολίνο αντιμετώπιζε με σκεπτικισμό το σχέδιο της Βρετανίας για τη Ρουάντα, θεωρώντας το προβληματικό τόσο νομικά όσο και ηθικά.

Σήμερα όμως, υπό την πίεση του Alternative für Deutschland (AfD), η Γερμανία εξελίσσεται σε έναν από τους βασικούς υποστηρικτές της ιδέας των «return hubs».

Ο βουλευτής του CDU, Alexander Throm, χαρακτήρισε το μέτρο «καθοριστική αλλαγή», υποστηρίζοντας ότι θα επιτρέψει στις αρχές να διαχειριστούν αποτελεσματικότερα όσους παραμένουν στη χώρα παρά τις αποφάσεις απέλασης.

Το σχέδιο προκαλεί έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις στη Γερμανία. Οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD), κυβερνητικοί εταίροι του CDU, εμφανίζονται επιφυλακτικοί.

Ο βουλευτής του SPD, Hakan Demir, εκτίμησε ότι η αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής δεν πρόκειται να περιορίσει την επιρροή της AfD και υποστήριξε ότι απαιτούνται πιο ρεαλιστικές και ανθρωπιστικές λύσεις.

Αντίστοιχα, οι Πράσινοι καταγγέλλουν ότι η μεταφορά μεταναστών σε τρίτες χώρες εγείρει σοβαρά ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικής συμβατότητας.

Το προηγούμενο της Ρουάντας και της Αλβανίας

Το 2023, το σχέδιο της βρετανικής κυβέρνησης για μεταφορά αιτούντων άσυλο στη Ρουάντα μπλοκαρίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο έκρινε ότι δεν υπήρχαν επαρκείς εγγυήσεις για τα δικαιώματα των μεταναστών.

Την ίδια χρονιά, η Ιταλία δημιούργησε κέντρο μεταναστών στην Αλβανία. Αν και το αρχικό σχέδιο συνάντησε νομικά εμπόδια, οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται σήμερα ως κέντρο φιλοξενίας απορριφθέντων αιτούντων άσυλο.

Σημαντική εξέλιξη θεωρείται η πρόσφατη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία νομικής βάσης που θα επιτρέπει τη λειτουργία τέτοιων κέντρων επιστροφής, αν και η σχετική νομοθεσία πρέπει ακόμη να εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Παράλληλα, το Συμβούλιο της Ευρώπης αναγνώρισε για πρώτη φορά ότι τα κράτη μπορούν να εξετάσουν νέες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι διατάξεις της Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με τον Magnus Brunner, σήμερα λιγότερο από το 25% των απορριφθέντων αιτούντων άσυλο στην ΕΕ επιστρέφουν τελικά στις χώρες προέλευσής τους, γεγονός που τροφοδοτεί την πίεση για νέες λύσεις στο μεταναστευτικό ζήτημα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο θα στείλει πλοία εκκαθάρισης ναρκών μαζί με το αμερικανικό και το γαλλικό ναυτικό, δήλωσαν Βρετανοί αξιωματούχοι στο ειδησεογραφικό πρακτορείο. Μερικά από αυτά τα πλοία θα μπορούσαν να είναι αυτόνομα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επίσης προσφερθεί να φιλοξενήσει μια σύνοδο κορυφής για τα πάνω από 30 κράτη που υπέγραψαν κοινή δήλωση που προσφέρει «κατάλληλες προσπάθειες» για τη διασφάλιση της ναυτιλίας, αναφέρει το Politico.

Για να γίνει αυτό, οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ πιθανότατα θα πρέπει να εξαπολύσουν μια λεγόμενη «επιχείρηση αρπαγής». Εάν ο πρόεδρος Τραμπ ενδιαφέρεται σοβαρά για μια χερσαία επιχείρηση για την κατάσχεση ό,τι έχει απομείνει από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, μια ταχεία, υψηλού διακυβεύματος μυστική αποστολή θα έχει προγραμματιστεί εδώ και καιρό.

Ο Κρις Στιλ, πρώην αξιωματικός πληροφοριών της MI6, δήλωσε: «Δεν θα είναι εύκολο. Το ουράνιο θα διασκορπιστεί και αν οι Ιρανοί είχαν έστω και λίγη λογική, θα είχαν προετοιμαστεί για τέτοιο ενδχόμενο».

Κλειδί οι σωστές πληροφορίες

Οι σωστές πληροφορίες θα ήταν το κλειδί για την επιτυχία οποιασδήποτε αποστολής, δήλωσε μια πηγή με γνώση και εμπειρία σε τέτοιες επιχειρήσεις.

«Οι Ιρανοί θα μπορούσαν να το μετακινούν κάθε 24 ώρες ή μπορεί να βρίσκεται σε ένα υπόγειο καταφύγιο».

Η ασφάλεια του πυρηνικού αποθέματος πιστεύεται ότι έχει αποτελέσει αντικείμενο εκπαίδευσης από τους Αμερικανούς. Η επιχείρηση είναι πιθανό να περιλαμβάνει επίλεκτα στρατεύματα, πιθανώς από την Delta Force, την ειδική μονάδα αποστολών του αμερικανικού στρατού, οι οποίοι μπορεί να έχουν δημιουργήσει ένα αντίγραφο της εγκατάστασης αποθήκευσης για να εξασκηθούν.

Πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η αποστολή

Μόλις εγκριθεί η αποστολή, μια πρώτη ομάδα θα μπορούσε να κάνει προσγειωθεί με αλεξίπτωτο και υπό την κάλυψη του σκότους και να εξασφαλίσει μια διαδρομή προς τα σημεία εισόδου. Στη συνέχεια, θα έφταναν ελικόπτερα, φέρνοντας μαζί τους τα υπόλοιπα στρατεύματα. Μπορεί να χρειαστεί να συνοδεύονται από εξειδικευμένους επιστήμονες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν πώς να χειρίζονται το υλικό. Αυτό γιατί κάτι πάει στραβά, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι θανατηφόρες. Τα ελικόπτερα θα πρέπει να πετούν είτε σε πολύ μεγάλο είτε σε πολύ χαμηλό υψόμετρο για να αποφύγουν τα εχθρικά ραντάρ.

«Μια τεράστια αεροπορική δύναμη θα καθόταν από πάνω για να προστατεύσει τα στρατεύματα καταστρέφοντας συστήματα ραντάρ και αεράμυνας. Όλα θα χτυπηθούν, οπότε θα είναι μια καθαρή πορεία για το αεροσκάφος που θα ρίξει τα στρατεύματα», ανέφερε η πηγή, προσθέτοντας ότι η αποστολή, στο αρχικό της στάδιο, θα είναι παρόμοια με την επιδρομή στο ασφαλές σπίτι του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο τον Ιανουάριο.

Αλλά η είσοδος στις υπόγειες εγκαταστάσεις του Ιράν θα ήταν πολύ πιο περίπλοκη, ειδικά αν οι σήραγγες εισόδου έχουν αποκλειστεί. Οι ειδικές δυνάμεις θα χρειαστούν εξοπλισμό εκσκαφής και ενδέχεται να χρειαστεί να επιχειρήσουν με προστατευτικό εξοπλισμό εάν εντοπιστεί οποιαδήποτε διαρροή ουρανίου σε αέριο.

Θα ήταν μια επικίνδυνη αποστολή, ακόμη και αν υπήρχε μια κοινή αμερικανο-ισραηλινή δύναμη με μεγάλο αριθμό στρατευμάτων για να υπερασπιστεί την περίμετρο.

Άγνωστο τι μπορεί να βρουν

Το ιρανικό καθεστώς δεν έχει επιτρέψει καμία επιθεώρηση στο Ισφαχάν, όπου πιστεύεται ότι αποθηκεύεται το μεγαλύτερο μέρος του ουρανίου, ούτε στο Φορντό και το Νατάνζ, τις κύριες τοποθεσίες εμπλουτισμού, όπου ενδέχεται επίσης να υπάρχουν μικρές ποσότητες ουρανίου.

Και οι τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις υπέστησαν σοβαρές ζημιές τον περασμένο Ιούνιο και οι δορυφορικές εικόνες δείχνουν κάποια εργασία συμβατή με την ασφάλειά τους, αλλά κανένα σημάδι οποιασδήποτε σοβαρής προσπάθειας ανασύστασης του προγράμματος.

Οι περισσότερες από τις φυγοκεντρητές εμπλουτισμού πιστεύεται ότι καταστράφηκαν, ενώ το ουράνιο, αποθηκευμένο σε αέρια μορφή σε δοχεία, πιστεύεται ότι ήταν θαμμένο βαθιά κάτω από τα ερείπια.

Πιστεύεται ότι το Ιράν έχει 440 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένο στο 60%, αρκετά αν αυξηθεί στο 90% για την κατασκευή 11 πυρηνικών κεφαλών.

Ούτε καν ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA) γνωρίζει την ακριβή τοποθεσία ολόκληρου του αποθέματος, το οποίο είχε επαληθεύσει προηγουμένως, ή αν είναι ανακτήσιμο.

Και άλλες τοποθεσίες μπορεί να έχουν ουράνιο. Οι Ιρανοί εργάζονταν σε μια εφεδρική εγκατάσταση κοντά στο Νατάνζ που δεν έγινε στόχος πέρυσι.

Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι έχει στοιχεία για τις μυστικές τοποθεσίες. Ο Τραμπ έχει θέσει ως έναν από τους στόχους των ΗΠΑ τον τερματισμό των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν, αλλά δεν υπάρχουν εύκολες επιλογές.

Εκτεθειμένη η βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου

Δημόσια διαθέσιμες δορυφορικές εικόνες δείχνουν δύο αμερικανικά κατασκοπευτικά αεροσκάφη U2 σταθμευμένα ακριβώς έξω από το υπόστεγο που χτυπήθηκε στην επίθεση.

Μια στρατιωτική πηγή δήλωσε ότι η επίθεση ήταν ανησυχητική «επειδή χτυπούσαν αυτό που στόχευαν», αλλά πρόσθεσε πως ήταν απίθανο να ήταν αποτέλεσμα μιας εξελιγμένης επιχείρησης συλλογής πληροφοριών.

Μάλλον, «αυτό υποδηλώνει ότι έχουν Google Maps και GPS», δήλωσε η πηγή.
Κατόπιν αιτήματος των κυβερνήσεων, η Google μπορεί να θολώσει, να αποκρύψει ή να αφαιρέσει λεπτομέρειες ευαίσθητων τοποθεσιών, ώστε να μην είναι ορατές στο κοινό.

Ορισμένες ισραηλινές και αμερικανικές αεροπορικές βάσεις στην περιοχή εμφανίζονται στον ιστότοπο, αλλά σε χαμηλότερη ανάλυση ή με τα αεροσκάφη να είναι εντελώς θολά, για λόγους ασφαλείας.

Ακόμη και σε υποδομές πολιτικού χαρακτήρα, όπως το αεροδρόμιο Heathrow, τα αεροσκάφη έχουν αφαιρεθεί από τον ιστότοπο, αν και αυτό γίνεται για λόγους σαφήνειας του χάρτη και όχι για λόγους ασφάλειας του χώρου.

Η εφημερίδα The Times επικοινώνησε με το βρετανικό υπουργείο Άμυνας σχετικά με τις δορυφορικές εικόνες το Σάββατο και ρώτησε αν γίνονται προσπάθειες ώστε να αποκρύπτονται τμήματα της βάσης στο Google Maps που είναι προσβάσιμη εφαρμογή στο ευρύ κοινό.

Τη Δευτέρα το πρωί τα αεροσκάφη ήταν ακόμα ορατά στον ιστότοπο και το υπουργείο αρνήθηκε να σχολιάσει αν προσπαθεί να τα αφαιρέσει από τη δημόσια προβολή, καταγγέλλει η βρετανική εφημερίδα.

Tα κατασκοπευτικά αεροσκάφη ορατά ακόμα και από Google Maps

Το γεγονός ότι τα U2, αεροσκάφη αναγνώρισης μεγάλου από πολύ μεγάλο υψόμετρο φιλοξενούνται στη βάση, είναι «το χειρότερα κρυμμένο μυστικό στη Μεσόγειο», σύμφωνα με τον Tζάστιν Κραμπ, διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας πληροφοριών Sibylline.

Ο Κραμπ, πρώην αξιωματικός του βρετανικού στρατού, δήλωσε πως η διαθεσιμότητα των εικόνων στο Google Maps «έκανε πιο εύκολο απ’ ό,τι θα έπρεπε» να χτυπηθεί με ακρίβεια η βάση.

Πρόσθεσε ότι η χρήση του ιστότοπου από τον εχθρό για τη στόχευση δεν ήταν καθόλου καινούργιο φαινόμενο. «Οι αντάρτες που με βομβάρδιζαν στο Ιράκ το 2004 είχαν εικόνες του στρατοπέδου μας από το Google Maps και στόχευαν με βάση τη θέση του ραδιοφωνικού ιστού, προκειμένου να χτυπήσουν περιοχές εντός της περιμέτρου».

Την Κυριακή αποκαλύφθηκε ότι το drone περιείχε ένα ρωσικής κατασκευής σύστημα πλοήγησης Kometa-B, ένα κομμάτι υλικού που εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε παρόμοιες συσκευές που κατασχέθηκαν από την ουκρανική αεροπορική άμυνα τον Δεκέμβριο.

Ο σερ Ρίτσαρντ Νάιτον, επικεφαλής των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων, επιβεβαίωσε το Σάββατο πως η επίθεση κατά της RAF στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε από τον Λίβανο από μια «ομάδα που υποστηρίζει το Ιράν». Πιστεύεται ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε από τη Χεζμπολάχ.
«Η συνεργασία μεταξύ Ιράν και Ρωσίας καθιστά τις δυνάμεις τους πιο ικανές και πιο επικίνδυνες, και γι’ αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι», πρόσθεσε.

Οι Times μιλούν για τις ομορφιές που έχουν το φθινόπωρο η  Ισπανία, η Ιταλία, η Κροατία, η Ιρλανδία, η Γαλλία, η Πορτογαλία, το Μαρόκο, η Μάλτα, η Ελλάδα και η Αλβανία λέγοντας πως ο καιρός μαλακώνει, η μεγάλη τουριστική κίνηση τελειώνει και οι ταξιδιώτες μπορούν να χαρούν το φυσικό περιβάλλον. Επιλέγουν μάλιστα εκτός από τα Μετέωρα και τις Κυκλάδες, όπου οι τιμές είναι χαμηλότερες. Οι Times προτείνουν για το φθινόπωρο χαλάρωση στη Σύρο, την Πάρο, τη Νάξο και τη Σαντορίνη.

Πέρα από τους Έλληνες ή γενικά ορθόδοξους ταξιδιώτες της Βαλκανικής και της Ρωσίας, οι επιβλητικοί βράχοι, τα μοναστήρια, που δεν έχουν ταίρι για την ιστορία και την ομορφιά τους και ξεχωρίζουν, έχουν κάνει τα Μετέωρα από τους πιο σημαντικούς ορεινούς ταξιδιωτικούς προορισμούς πλέον και το καλοκαίρι.

Η διαδρομή από Αθήνα, περιλαμβάνει στάσεις στους Δελφούς ενώ τουριστικά λεωφορεία έρχονται είτε οργανωμένα είτε ανοργάνωτα, από τη Θεσσαλονίκη είτε με κρουαζιερόπλοια που αράζουν στην Ηγουμενίτσα είτε με εκδρομές, από την Πάργα κ.ά. Βεβαίως δεν λείπουν και τα παράπονα από τους οδηγούς ότι θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη οργάνωση.

Οι μετρήσεις δείχνουν πως οι χώρες προέλευσης των τουριστών στα Μετέωρα είναι πλέον οι: ΗΠΑ, Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Ισπανία, Κίνα, Κορέα, Ιαπωνία και Σερβία, γεγονός που σημαίνει πως έχουν καταφέρει να κερδίσουν την εμπιστοσύνη ενός ετερόκλητου τουριστικού κοινού και να κατακτήσουν τις καρδιές τους.

Το φθινοπωρινό τοπίο έχει τη γλύκα του για τα Μετέωρα αφού οι θερμοκρασίες είναι ακόμη ήπιες, το φυσικό περιβάλλον φανταστικό και έχει λιγοστή τουριστική κίνηση.

Το διεθνές μέσο αναφέρει πως «το νησί σε σχήμα πεταλούδας παραμένει ανέπαφο από τον μαζικό τουρισμό. Οι λάτρεις της ιστορίας θα εντυπωσιαστούν από τα ρωμαϊκά λουτρά, το αρχαιολογικό μουσείο και το ενετικό κάστρο. Η Αστυπάλαια διαθέτει παραλίες με διάφανα νερά και προσφέρει πρωτότυπες γαστρονομικές απολαύσεις μέσα από παραδοσιακές συνταγές όπως φακές αραντιστές, γεμιστό αρνάκι και ξεροτήγανα με ντόπιο, αγνό μέλι». Παράλληλα η ιστοσελίδα με τους εκατομμύρια αναγνώστες ανά τον κόσμο συγκαταλέγει την παραλία Μαλτεζάνα στο «top 10» των πιο εντυπωσιακών ελληνικών παραλιών. Όπως σημειώνεται «Είναι η καλύτερη παραλία για όσους θέλουν να βιώσουν την εμπειρία σε ακτές που στο μακρινό παρελθόν ήταν τα λημέρια διαβόητων πειρατών. Η Μαλτεζάνα πήρε το όνομα της από τους Μαλτέζους πειρατές που κατέφευγαν στον γαλήνιο κόλπο της. Είναι η ιδανική επιλογή τόσο για τους φυσιολάτρες, όσο και εκείνους που επιθυμούν οργανωμένες υπηρεσίες. Η πανέμορφη αυτή παραλία με το “πειρατικό παρελθόν” θα “κλέψει” την καρδιά όσων την επισκεφτούν εντυπωσιάζοντας με τα φανταστικά χρώματα της».

Το ενδιαφέρον δημοφιλών μέσων του εξωτερικού για τις γνωστές και άγνωστες πτυχές του προορισμού εντάσσεται στο πλαίσιο του νέου καλέσματος του Δήμου Αστυπάλαιας στο εξωτερικό. «Η Αστυπάλαια συνδυάζει με μοναδικό τρόπο ιδιαίτερες παραδόσεις των ντόπιων, παραλίες με σαγηνευτικά νερά, γνήσια φιλοξενία και ιστορία αιώνων μαζί με το μέλλον του βιώσιμου τουρισμού. Ο προορισμός αποτελεί πόλο έλξης για επισκέπτες από την Ελλάδα, την Ευρώπη και πολλές μακρινές χώρες που θέλουν να ζήσουν κάτι το διαφορετικό και να το “έχουν” μαζί τους για πάντα», προσθέτει ο Αντιδήμαρχος Αστυπάλαιας Κώστας Καμπύλης.

Ποιες είναι, όμως, οι πιθανές αντιδράσεις του Ιράν και πώς μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση την επόμενη ημέρα; Οι Times επιχειρούν να απαντήσουν στο ερώτημα, παρουσιάζοντας πέντε σενάρια:

1. Πυραυλικές επιθέσεις σε βάσεις των ΗΠΑ και στο Ισραήλ

Με χιλιάδες πυραύλους μέσου βεληνεκούς, το Ιράν διαθέτει τη δυνατότητα να πλήξει αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις διάσπαρτες στην περιοχή, περιλαμβανομένων θέσεων στο Ιράκ και στην αεροπορική βάση al-Udeid στο Κατάρ. Μια πιθανή επίθεση του Ιράν μπορεί να στοχεύσει ταυτόχρονα σε πολλαπλές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αξιοποιώντας και τις στρατιωτικές δυνάμεις ένοπλων παρατάξεων, που δρουν για λογαριασμό της Τεχεράνης στο Ιράκ και την Υεμένη. Η εμπλοκή αυτών των δυνάμεων καθιστά την αναχαίτιση των πυραύλων εξαιρετικά δύσκολη, γεγονός που καθιστά την κατάσταση επικίνδυνη για την περιοχή.

2. Επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Μέσης Ανατολής

Η Μέση Ανατολή παράγει περίπου το 30% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, με κέντρα παραγωγής στη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ. Το Ιράν έχει δείξει ότι είναι έτοιμο να πλήξει περιφερειακά κοιτάσματα πετρελαίου, όπως είχε πράξει το 2019 με την επίθεση σε εγκαταστάσεις στη Σαουδική Αραβία, η οποία είχε μειώσει προσωρινά την παραγωγή κατά το ήμισυ. Η κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή και η αναστάτωση στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου είναι πιθανή.

3. Κλείσιμο της ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο

Ο Περσικός Κόλπος αποτελεί τον βασικό δίαυλο για τις παγκόσμιες μεταφορές πετρελαίου, με περίπου το 30% του παγκόσμιου πετρελαίου να περνά από τα στενά του Ορμούζ. Μια ενδεχόμενη στρατιωτική σύγκρουση θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή ναυτιλιακή κρίση, με τεράστιες επιπτώσεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας. Στο παρελθόν, το Ιράν έχει απειλήσει και πλήξει πλοία στην περιοχή, με στόχο να ασκήσει πίεση σε άλλες χώρες του Κόλπου και στις ΗΠΑ.

4. Επίθεση στο Ισραήλ

Το Ιράν δεν έχει κρύψει την πρόθεσή του να απαντήσει δυναμικά σε οποιαδήποτε ισραηλινή επίθεση κατά των πυρηνικών του εγκαταστάσεων. Τον Οκτώβριο, σε αντίποινα για τον βομβαρδισμό του Ιράν από το Ισραήλ, το Ιράν εκτόξευσε σειρά πυραύλων στο Ισραήλ. Η ένταση αυτή ενδέχεται να κλιμακωθεί περαιτέρω, εάν το Ιράν αποφασίσει να αντεπιτεθεί σε μεγαλύτερη κλίμακα.

5. Εμπλοκή των συμμάχων του Ιράν

Η Χεζμπολάχ, η παραδοσιακή στρατιωτική δύναμη σύμμαχος του Ιράν, έχει περιοριστεί σημαντικά στην ισχύ της, ενώ και η Χαμάς στη Γάζα αντιμετωπίζει παρόμοιες δυσκολίες. Παρ’ όλα αυτά, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρούς συμμάχους, όπως οι Χούθι στην Υεμένη, οι οποίοι συνεχώς εκτοξεύουν πυραύλους στο Ισραήλ. Επίσης, στο Ιράκ υπάρχουν δυνάμεις υπό την επιρροή του Ιράν, που έχουν επιτεθεί και σε ισραηλινές και σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα τεταμένη, και τα επόμενα βήματα του Ιράν θα μπορούσαν να καθορίσουν την εξέλιξη της αστάθειας στην περιοχή και τις επιπτώσεις της στην παγκόσμια οικονομία.

Ο Κιρίλοφ σκοτώθηκε έξω από την πολυκατοικία όπου διέμενε μαζί με τον υπασπιστή του, όταν εξερράγη βόμβα που είχε τοποθετηθεί σε ηλεκτρικό πατίνι. Η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU), η οποία κατηγορεί τον Κιρίλοφ ότι ευθύνεται για τη χρήση χημικών όπλων εναντίον Ουκρανών στρατιωτών, κάτι το οποίο αρνείται η Μόσχα, ανέλαβε την ευθύνη για τη δολοφονία. Το Κρεμλίνο κατηγόρησε το Κίεβο για «τρομοκρατική ενέργεια» και ο Μεντβέντεφ δήλωσε ότι η ουκρανική ηγεσία θα υποστεί αντίποινα για τη δολοφονία αυτή.

Ο Μεντβέντεφ, αντιπρόεδρος του συμβουλίου ασφαλείας της Ρωσίας, έγραψε σε ανάρτησή του στο Telegram ότι οι δημοσιογράφοι των Times είναι πλέον «νόμιμοι στρατιωτικοί στόχοι» αφού η εφημερίδα υπερασπίστηκε τη δολοφονία του αντιστρατήγου Ιγκόρ Κιρίλοφ.

«Οι δράστες εγκλημάτων κατά της Ρωσίας (…) έχουν πάντα συνεργούς. Και αυτοί είναι πλέον νόμιμοι στρατιωτικοί στόχοι. Ανάμεσά τους μπορεί να είναι τα αξιοθρήνητα τσακάλια των Times, που ως δειλοί κρύφτηκαν πίσω από κύριο άρθρο. Δηλαδή ολόκληρη η ομάδα διεύθυνσης έκδοσης», έγραψε ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας, γνωστός για τις εμπρηστικές του δηλώσεις και τις απειλές που εκτοξεύει συχνά, ειδικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

«Γι’αυτό λοιπόν να προσέχετε! Άλλωστε στο Λονδίνο τα πάντα μπορεί να συμβούν…», συμπλήρωσε ο Μεντβέντεφ.

Σε σημερινό τους άρθρο οι Times, μια κεντροδεξιά βρετανική εφημερίδα, έκρινε ότι η δολοφονία του Ρώσου αντιστρατήγου ήταν «πράξη αυτοάμυνας από την πλευρά μιας απειλούμενης χώρας». «Εκτός από εγκληματίας πολέμου, ο Κιρίλοφ ήταν ένας ψεύτης στην υπηρεσία της βαρβαρότητας», τονίζει το κύριο άρθρο, που αποτελεί και θέση της εφημερίδας.

Ο εκπρόσωπος του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ κατήγγειλε τις δηλώσεις Μεντβέντεφ, λέγοντας ότι αυτές αποτελούν «το τελευταίο παράδειγμα μιας ρητορικής απελπισίας που προέρχεται από την κυβέρνηση του (Βλαντίμιρ) Πούτιν». «Σε αντίθεση με τη Ρωσία, η ελευθεροτυπία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας μας και λαμβάνουμε κάθε απειλή από τη Ρωσία πολύ σοβαρά», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.

Ο υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Λάμι χαρακτήρισε τα σχόλια του Ρώσου πρώην προέδρου ως «απειλές ενός τραμπούκου». «Οι εφημερίδες μας αντιπροσωπεύουν τις καλύτερες βρετανικές αξίες: την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία τρόπου σκέψης. Στέκομαι στο πλευρό των Times», είπε ο Λάμι σε ανάρτηση στο X, που συνοδευόταν με μια φωτογραφία του ίδιου να διαβάζει αυτήν τη βρετανική εφημερίδα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο επέβαλε κυρώσεις τον Οκτώβριο κατά του στρατηγού Κιρίλοφ «για την ανάπτυξη βάρβαρων χημικών όπλων στην Ουκρανία».

Το Λονδίνο είναι ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς και οικονομικούς υποστηρικτές του Κιέβου από την έναρξη της ρωσικής εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022.

Παρά την κριτική του στάση, το άρθρο προσφέρει μια ενδιαφέρουσα εικόνα για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται ορισμένοι στη Βρετανία το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα. Αναφέρει ότι «περισσότεροι άνθρωποι θα έχουν την ευκαιρία να δουν τα Γλυπτά αν μείνουν στο Λονδίνο» και αναρωτιέται αν θα μπορούσαν οι υπεύθυνοι τόσο στη Βρετανία όσο και στην Ελλάδα να καταλήξουν σε μια λογική λύση.

Ο τίτλος του άρθρου, που δημοσιεύτηκε στους Times, παίζει με τις λέξεις: «We lost our marbles over Ancient Greece» («Χάσαμε τα λογικά μας με την Αρχαία Ελλάδα»). Η έκφραση χρησιμοποιεί την αγγλική αργκό, όπου η λέξη marbles σημαίνει ταυτόχρονα «μάρμαρα» και «λογική». Αυτό το λογοπαίγνιο ενισχύει την ειρωνική διάθεση του συγγραφέα, καθώς υποδηλώνει την υπερβολή της συζήτησης γύρω από την επιστροφή των αρχαιοτήτων.

Παρά την αντίθεσή του στην επιστροφή των Γλυπτών, ο συγγραφέας αναγνωρίζει τη διαχρονική αξία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Παρουσιάζει τα έργα του Παρθενώνα ως σύμβολα δημοκρατίας και σοφίας, τα οποία, κατά την άποψή του, οι σύγχρονοι άνθρωποι, ανεξαρτήτως χώρας, δυσκολεύονται να κατανοήσουν πλήρως.

Ολόκληρο το άρθρο

«Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας διατείνεται πως δεν θα εμπλακεί σε συζητήσεις για το μέλλον των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Το Βρετανικό Μουσείο θα πρέπει να διευθετήσει το ζήτημα αυτό με τους Έλληνες. Αυτό σημαίνει ότι οι χειρισμοί ανατίθενται στον πρόεδρο του Βρετανικού Μουσείου, τον Τζορτζ Όσμπορν και τον Έλληνα πρωθυπουργό. θα εμπιστευόσασταν ποτέ, είτε τον διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου είτε τον Έλληνα πρωθυπουργό, ότι θα καταλήξουν σε ένα λογικό συμπέρασμα;

Από ό,τι φαίνεται, επί του παρόντος δεν είναι η καλύτερη στιγμή να ανοίξουμε το επίμαχο ζήτημα, για το εάν τα Γλυπτά του Παρθενώνα θα πρέπει να επιστραφούν στην Αθήνα ή αν θα πρέπει να παραμείνουν στο Λονδίνο, όπου και θα τα δει περισσότερος κόσμος παρά εάν μεταφερθούν στην Ελλάδα.

Με νόμο του κοινοβουλίου μας, απαγορεύεται στο Βρετανικό Μουσείο να διαθέσει οποιοδήποτε από τα εκθέματά του. Και οι Έλληνες από την πλευρά τους, έχουν ξεκαθαρίσει εδώ και δεκαετίες ότι δεν θα αποδεχθούν ‘δανεισμό’ των Γλυπτών, καθώς δεν τα θεωρούν ως ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου.

Ακόμη και το πώς αναφέρεται κανείς στα Γλυπτά, υποκρύπτει μία συγκεκριμένη σκοπιά: Αν τα αποκαλείς ‘Γλυπτά του Παρθενώνα’, αυτομάτως κατατάσσεις τον εαυτό σου μεταξύ εκείνων που πιστεύουν πως τα Γλυπτά θα πρέπει να βρίσκονται εκεί όπου όρθωσαν το ανάστημά τους για πρώτη φορά, στο μέσον του 5ου αιώνα π.Χ. Αν αναφέρεσαι σε αυτά σαν ‘Ελγίνεια Γλυπτά’, είσαι υποστηρικτής της άποψης ότι ανήκουν στο Βρετανικό Μουσείο, στο υπέροχο κτήριο που είναι αφιερωμένο στην Ελληνική Αναβίωση, στο Μπλούμσμπερι, το οποίο σχεδιάστηκε ειδικά για τα Γλυπτά από τον Ρόμπερτ Σμιρκ, εν πλήρη ελληνική δόξη, προκειμένου να φιλοξενήσει τους συγκεκριμένους θησαυρούς.

Ο Λόρδος Βύρων χλεύαζε τους Βρετανούς Ελληνιστές, τον Λόρδο Αμπερντίν και τον Έλγιν, επειδή [σσ: έμμετρο δίστιχο] ‘έκαναν τα μεγάλα σαλόνια τους παζάρι με όλα τα αγαθά/για να εκθέτουν τα ακρωτηριασμένα γλυπτά’. Ο Λόρδος Βύρον ένιωσε αποτροπιασμό βλέποντας τον Έλγιν και τους υπόλοιπους ‘να φεύγουν από την Ελλάδα με τρία-τέσσερα καράβια γεμάτα με τις πλέον πολύτιμα και ογκώδη απομεινάρια, τα οποία ο χρόνος και η βαρβαρότητα είχαν αφήσει ανέγγιχτα στην πιο τραυματισμένη και την πιο εξυμνημένη πόλη του κόσμου… Αδυνατώ να σκεφτώ ποιο κίνητρο μπορεί να εξιλεώσει τους δράστες αυτού του θρασύτατου ολέθρου.

Ο Μπάιρον τα έγραφε αυτά 15 χρόνια πριν πεθάνει -στην πραγματικότητα, μάλιστα, εξαιτίας μίας μόλυνσης. Παρόλ’ αυτά, είχε πάει στο Μεσολόγγι, για να πολεμήσει ενάντια στους Τούρκους και υπέρ της Ανεξαρτησίας των Ελλήνων -δίνοντας ακόμη και τη ζωή του, αν χρειαζόταν.

Ο Γκέτε -για τον οποίον κανείς δεν θα μπορούσε να πει ότι δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει την αξία του Μπάιρον και να τον θαυμάζει- θεωρούσε το θάνατο υπό τέτοιες συνθήκες σαν μια μαρτυρική πράξη εν ονόματι της Ελλάδος. Κι όμως, όπως πολλοί άλλοι στη δυτική Ευρώπη, ο Γκέτε δήλωνε ευγνώμων για το ότι ο Έλγιν είχε πάρει τα Γλυπτά, καθώς έτσι κατέστη δυνατόν να δημιουργηθούν αντίγραφα, σε τεράστιες ποσότητες, κάτι που επέτρεψε σε πολλούς ανθρώπους να δουν πόσο θεσπέσια ήταν αυτά τα έργα.

Ο κόσμος έχει προχωρήσει από την εποχή του Μπάιρον και του Έλγιν. Η ίδια η έννοια ενός μουσείου, στο οποίο μία χώρα της Ευρώπης παίρνει τα καλλιτεχνικά έργα από έναν άλλο πολιτισμό και τα εκθέτει, έχει καταστεί πια ύποπτη. Και, ασφαλώς, θα ήταν αδιανόητο υπό το σημερινό ιδεολογικό κλίμα για έναν αρχαιολόγο να αποσπά πολύτιμα καλλιτεχνήματα από κάποιο άλλο μέρος του κόσμου. Εάν κάνεις ανασκαφές και βρεις κάτι στην Ελλάδα ή την Ινδία ή τη Μποτσουάνα, εκεί θα πρέπει και να το αφήσεις.

Κι όμως, αντί να βλέπεις το κτήριο της Ελληνικής Αναβίωσης στο Λονδίνο, εκεί όπου φιλοξενούνται τα Γλυπτά του Παρθενώνα, σαν έναν ‘τόπο υπεξαίρεσης’, θα ήταν εξίσου βάσιμο το να το αντιμετωπίζεις σαν έναν έμπρακτο φόρο τιμής στην Ελλάδα. Σαν μια χειρονομία αναγνώρισης ότι όλοι οι αιώνες που κύλησαν έκτοτε, στην Ευρώπη, ήταν μια απογοήτευση, συγκρινόμενοι με την εποχή του Περικλέους, του Φειδίου και εκείνης της μικροσκοπικής πόλης-κράτους που μας έδωσε τις σπουδαιότερες τραγωδίες που παρουσιάστηκαν ποτέ επί σκηνής, τους πιο σπουδαίους φιλοσόφους, τα πιο θαυμαστά των αγαλμάτων, μαζί με την πιο ισχυρή από κάθε άλλη πολιτική ιδέα: Τη δημοκρατία.

Οι συγκαιρινοί του ασκούσαν αυστηρή κριτική στον Φειδία, επειδή τα γλυπτά του έμοιαζαν υπερβολικά νατουραλιστικά. Επέλεγε να αποτυπώνει ακόμη και τους θεούς σαν κανονικούς, συνηθισμένους ανθρώπους. Αλλά το ανθρώπινο στοιχείο της γλυπτικής τέχνης του, τοποθετεί τον άνθρωπο στο επίκεντρο της αντίληψής μας, όχι μόνο για την τέχνη, αλλά και κάθε απόπειρας που κάνουμε προκειμένου η πολιτική να γίνει πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη.

‘Η Κουκουβάγια της Αθηνά ανοίγει τα φτερά της μόνο όταν έρχεται το σούρουπο’ είχε πει ο Χέγκελ, σε μια αποστροφή που αποσκοπούσε στο να δείξει ότι η φιλοσοφία κατανοεί τα ιστορικά φαινόμενα μόνο όταν έχουν οριστικά ολοκληρωθεί, όταν η νύχτα έχει αρχίσει να πέφτει.

Ο Τζορτζ Όσμπορν [σσ: ο πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου] είναι ένας επιχειρηματίας, ο οποίος τα έχει κάνει μαντάρα σε όλες τις προηγούμενες επαγγελματικές δραστηριότητές του. Θα πρέπει να είναι αυτός που αποφασίζει την τύχη πχ μιας ζωφόρου, όταν η κουκουβάγια έχει προ πολλού ανοίξει τα φτερά της και το κατάμαυρο σκοτάδι έχει πλέον πέσει;

Δεν εννοώ απλώς ότι έχουμε ξεχάσει τις αρχαίες ελληνικές σπουδές (αν και ακριβώς αυτό έχει συμβεί στη Βρετανία: Ο αριθμός των μαθητών που επιλέγουν αρχαία ελληνικά στις τελευταίες τάξεις του λυκείου μετράται σε μόλις μερικές εκατοντάδες σε όλη τη χώρα). Έχουμε χάσει την επαφή, όχι μόνο με τη γλώσσα των ελληνικών, αλλά και με την κληρονομιά που δημιούργησαν οι Αθηναίοι την περίοδο της ακμής τους.

Ο Παρθενών εκτίσθη, κατά το πλείστον, βάσει των σχεδίων του Φειδία, τον στενό φίλο του πατέρα του Περικλή, ο οποίος υπήρξε ο θεμελιωτής της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Ο Επιτάφιος που εξεφώνησε ο Περικλής στο τέλος του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου κατά της Σπάρτης, δικαίως αντηχεί ανά τους αιώνες. Δεν είναι απλώς η υπεράσπιση του δημοκρατικού ιδεώδους, αλλά χαιρετίζει την ιδέα της ανεκτικότητας: ‘Είμαστε ελεύθεροι και ανεκτικοί στην προσωπική ζωή μας, αλλά στα δημόσια πράγματα τηρούμε το νόμο. Κι αυτό επειδή ο νόμος απαιτεί τον υπέρτατο σεβασμό μας».

Ο Πλάτων ειρωνευόταν τις δημοκρατικές ιδέες του Περικλέους. Κι όμως, το έργο ζωής του Πλάτωνος, όλα τα γραπτά του που ήταν αφιερωμένα στη μνήμη του ήρωά του, του Σωκράτους, αποτελούν φόρο τιμής σε εκείνες της πνευματικές ελευθερίες που σήμερα τελούν υπό σοβαρή απειλή -ακόμη και μέσα στα βρετανικά πανεπιστήμια. Ο Σωκράτης καταδικάστηκε σε θάνατο το 399 π.Χ. επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει ό,τι θεωρούνταν δεδομένο, αλλά ο Πλάτων κράτησε ζωντανή στους διαλόγους του την ιδέα ότι ο πολιτισμένος βίος -και, ιδιαίτερα, η ίδια η φρόνηση, εξαρτάται από την ικανότητά μας να θέτουμε ερωτήματα, να αμφισβητούμε. Αυτό συνδυαζόταν με μια βαθιά μεταφυσική πεποίθηση, ότι οι μορφές και έννοιες του εξωτερικού κόσμου είναι απλώς αντίγραφα μιας επουράνιας πραγματικότητας.

Τόσο ο Μπάιρον όσο και ο Έλγιν θα ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, αρκούντως σνομπ ώστε να αποφύγουν να θέσουν το ερώτημα -εάν επέστρεφαν σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο- πόσοι από τις δεκάδες χιλιάδες των τουριστών που φωτογραφίζουν τον εαυτό τους με σέλφι μπροστά από τα Γλυπτά, είναι σε θέση να διαβάσουν το μήνυμά τους. Τυφλωμένοι από το πνεύμα της woke κουλτούρας και του καταναλωτισμού, είμαστε σε θέση να δούμε αυτό που είδαν ο Φειδίας και ο Πλάτων; Οι Ελληνιστές του 19ου αιώνα δεν υπήρξαν βλάσφημοι, δεν ασχημονούσαν εις βάρος της αρχαιοελληνικής δόξας, ούτε κατά διάνοια με τη σφοδρότητα που το κάνουμε εμείς σήμερα. Είτε αφήσουμε τα Γλυπτά στο Λονδίνο είτε τα στείλουμε στην Αθήνα, για να μετατραπούν σε άλλο ένα τουριστικό αξιοθέατο».

Σύμφωνα με πηγή πληροφοριών που επικαλούνται οι Times, «η διαρροή των εγγράφων του Πενταγώνου καθυστέρησε την επίθεση λόγω της ανάγκης αλλαγής στρατηγικής και ορισμένων στοιχείων». Η πηγή τόνισε ότι «το Ισραήλ θα συνεχίσει να επιτίθεται, αλλά θα πάρει περισσότερο χρόνο από τον προγραμματισμένο». Το άρθρο αναφέρει ότι μετά τη διαρροή, το Ισραήλ φοβόταν ότι το Ιράν είχε καταλάβει πώς σχεδίαζε να απαντήσει και ως εκ τούτου έπρεπε να καταστρώσει ένα νέο σχέδιο.

Πάντως επί του πιεστηρίου αξίζει να σημειωθεί ότι όπως αναφέρει το Channel 11 ο υπουργός Άμυνας Yoav Galant και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Herzi Halevi ενέκριναν σχέδια για επίθεση στο Ιράν και περιμένουν ένα μήνυμα από την πολιτική ηγεσία για να εφαρμόσουν αυτά τα σχέδια. Αυτό αναφέρει πηγή στο Υπουργείο Άμυνας.

Ariana Tabatabai, η γυναίκα που εμφανίζεται ως ύποπτη

Η ύποπτη για τη διαρροή είναι η Ariana Tabatabai, μια Ιρανοαμερικανίδα, αλλά το Πεντάγωνο αρνήθηκε επίσημα τους ισχυρισμούς, λέγοντας ότι «ο υπάλληλος που αναφέρεται σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης» δεν βρίσκεται υπό έρευνα. Η δημοσιογράφος του Fox News Τζένιφερ Γκρίφιν είπε επίσης ότι η αναφορά του Sky News στα αραβικά ότι υπήρχε ύποπτος ήταν εσφαλμένη. Σύμφωνα με αυτήν, δεν υπάρχουν ακόμη ύποπτοι για τη διαρροή.

Μετά το σκάνδαλο που προκλήθηκε από τη διαρροή, το Πεντάγωνο ξεκίνησε επίσημη έρευνα. Ο πρόεδρος της Βουλής των ΗΠΑ Μάικ Τζόνσον ανακοίνωσε μια κλειστή συνεδρίαση του Κογκρέσου για το θέμα.

Η συνάντηση, που διοργανώθηκε σε λίγες μόνο ώρες, ήταν ασυνήθιστη γιατί πραγματοποιήθηκε Κυριακή, κάτι που είναι εξαιρετικά σπάνιο για έκτακτες μυστικές συζητήσεις. Το ίδιο το γεγονός ότι η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με τόσο σύντομη προετοιμασία υπογραμμίζει τη σημασία της για την Ουάσιγκτον.

Οι φόβοι ότι ενδέχεται να διαρρεύσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις προετοιμασίες του Ισραήλ για την επίθεση έχουν εγείρει σοβαρές ανησυχίες στην κυβέρνηση Μπάιντεν.

Μετά τη δημοσιοποίηση δύο εγγράφων που σχετίζονται με τις προετοιμασίες του Ισραήλ για επίθεση στο Ιράν, Αμερικανός αξιωματούχος επιβεβαίωσε στο CNN ότι τα έγγραφα ήταν γνήσια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες φοβούνται ότι στο εγγύς μέλλον ενδέχεται να αποκαλυφθούν και άλλα μυστικά δεδομένα.

Και τα δύο έγγραφα, με την ένδειξη “άκρως απόρρητο”, προορίζονταν για το φόρουμ Five Eyes (συνεργασία πληροφοριών μεταξύ ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου, Αυστραλίας, Καναδά και Νέας Ζηλανδίας). Σύμφωνα με το CNN, τα έγγραφα συγκεντρώθηκαν στις 15 και 16 Οκτωβρίου και δημοσιεύτηκαν την περασμένη εβδομάδα στα φιλοϊρανικά κανάλια Telegram και Twitter του Middle East Spectator.