Αντιγράφοντας τον Ανδρέα και μετά την επιτυχία της προσέλευσης 175.000 μελών στις εκλογές συνέδρων, ο Νίκος Ανδρουλάκης είπε: “Αυτοί οι άνθρωποι (σ.σ που ψήφισαν στις συνεδριακές κάλπες) δεν μοιράζονται σε τιμάρια. Ούτε το ΠΑΣΟΚ μοιράζεται σε τιμάρια. Το ΠΑΣΟΚ θα δώσει ενωμένο τη μάχη της πολιτικής αλλαγής απέναντι στη Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη. Ενωμένο, προγραμματικό, δυναμικό”. Να τα τα …τιμάρια. Το μήνυμα απευθύνθηκε προφανώς στα κορυφαία στελέχη (Δούκας, Γερουλάνος, Χριστοδουλάκης κ.ά) που θεωρεί ότι τον αμφισβητούν, επ΄ αφορμή της διαγραφής Κωνσταντινόπουλου και της “φύρδην μίγδην” διεύρυνσης.

Κι’ αν ο Ανδρουλάκης που είναι ΠΑΣΟΚ μέχρι μυελού οστέων έκανε δικαίως “copy paste” το μήνυμα του Ανδρέα πριν 36 χρόνια, ο Παύλος Πολάκης και ο “υπαρχηγός” του Τρύφων Αλεξιάδης τι έπαθαν;

Ο δεύτερος, στο κείμενο-επιστολή του προς τον Αλέξη Τσίπρα (από τον οποίο ζητά να αποσαφηνίσει τι έχει κατά νου για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ) καταλήγει με την φράση ότι το κόμμα “δεν χαρίζεται, δεν κληρονομείται και δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια”. Το επανέλαβε και ο Πολάκης σε συνεδρίαση της Π.Γ.

Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τιμαριοποιηθεί εδώ και καιρό (Πλεύση Ελευθερίας, Μέρα25, Νέα Αριστερά, “Δημοκράτες”- πρώην ΚιΔΗ κλπ.), αυτοί, δε, που δανείζονται ανδρεϊκά “τσιτάτα” έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην τελευταία τιμαριοποίηση του χώρου.

Πάντως, ο Ανδρέας ανήκει στην Ιστορία και υπό μία έννοια ανήκει σε όλους. Δεν υπάρχουν “πνευματικά δικαιώματα” για ό,τι έχει πει και τα αποφθέγματά του είναι κοινής χρήσης.

Βεβαίως, αυτό που δεν θυμούνται τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι ο μακαρίτης ήταν μαέστρος στις αμφίπλευρες διευρύνσεις και είναι ο εμπνευστής της “Δημοκρατικής Συμπαράταξης”. Αυτή την κληρονομιά δεν προτίθεται να την ακολουθήσει κανείς εξ όσων ξορκίζουν τα…τιμάρια.