Σεραφείμ Κοτρώτσος

Ακόμα και στα μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται στην κυβέρνηση καλλιεργείται η πιθανότητα πρόωρων εκλογών, ίσως το πιό χαρακτηριστικό δείγμα είναι αυτό της “Καθημερινής της Κυριακής” που στο κύριο άρθρο της επισημαίνει: “Στις Δημοκρατίες τον χρόνο των εκλογών προβλέπει το Σύνταγμα. Ο πρωθυπουργός έχει την ευχέρεια να αποφασίσει διαφορετικά. Εκείνος -και μόνο εκείνος- έχει τη νομιμοποίηση να σταθμίσει, χωρίς υστερόβουλους υποβολείς, αν θα εξαντλήσει η κυβέρνηση τη θητεία της. Είναι μία απόφαση που δεν μπορεί παρά να την λάβει με αμιγώς πολιτικά κριτήρια. Να ζυγίσει αν διαθέτει ακόμα το απόθεμα των δυνάμεων, το αφήγημα και την πυξίδα, ώστε να αξιοποιήσει παραγωγικά τον χρόνο που του απομένει, χωρίς να πέσει στη δίνη μιας παραλυτικής σκανδαλολογίας που μπορεί να εξελιχθεί σε πηγή ανασφάλειας για τη χώρα. Εκείνος θα κρίνει. Την εντολή την έχει. Και είναι ακόμα ισχυρή”.

Στο τηλεοπτικό του μήνυμα, πέραν όσων θα πει για την καταιγίδα των δικογραφιών σχετικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και την εμπλοκή (με διαβαθμίσεις) τουλάχιστον 20 υπουργών και βουλευτών της Ν.Δ, είναι βέβαιο πώς θα δώσει το δικό του στίγμα σχετικά με τον χρόνο των εκλογών. Επιμένει, ακόμα, στην εξάντληση της θητείας του και σε εκλογές την άνοιξη του 2027, ή θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες κάλπες άμεσα;

Μπροστά στο πολιτικό τσουνάμι

Η απόφαση είναι πολύ δύσκολη, ιδιαίτερα όταν ο ίδιος πριν από δύο εβδομάδες σε συνέντευξή του (iefimerida.gr) είχε περιγράψει τυχόν προσφυγή σε πρόωρες εκλογές ως κάτι επικίνδυνο εν μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή και των παγκόσμιων συνεπειών του και αντιφατικό ως προς το δίλημμα που ο ίδιος έχει θέσει για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας.

Είναι αυτονόητο ότι οποιαδήποτε μετακίνηση από αυτή την απόλυτη θέση θα ερμηνευτει με έναν και μόνο τρόπο: ό,τι το τσουνάμι των αποκαλύψεων από τις δικογραφίες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας και τις απειλές του ιδιοκτήτη της Intellexa Ταλ Ντίλιαν σχετικά με κυβερνητική εμπλοκή στην υπόθεση των υποκλοπών τον έχει φέρει σε δυσμενή θέση ώστε να μην μπορεί να συνεχίσει το έργο της διακυβέρνησης.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όμως, η κυβερνητική πλειοψηφία δεν θα μπορεί να επικαλεστεί το δίλημμα περί σταθερότητας σε μία πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, θα άγεται και θα φέρεται εν μέσω καταγγελιών και αποκαλύψεων και, ταυτόχρονα, θα καταστεί ευάλωτη στις εσωκομματικές και εξωθεσμικές πιέσεις. Αντί για εγγυητής της σταθερότητας ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση θα γίνουν παραγωγοί αστάθειας, ή στην καλύτερη περίπτωση ανήμποροι να διαχειριστούν μία κρίση για την οποία έχουν ευθύνες.

Υπό την έννοια αυτή, τυχόν απόφαση για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα καταργήσει το σημαντικότερο ίσως πολιτικό επιχείρημα της κυβέρνησης και θα δημιουργήσει εύλογα υπόβαθρο στο αίτημα για πολιτική αλλαγή που προβάλλει η αντιπολίτευση.

Μεταξύ συμπληγάδων

Ωστόσο, η κυβέρνηση βρίσκεται μεταξύ συμπληγάδων. Αν η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες αποφλοιώνει το κυβερνητικό αφήγημα περί σταθερότητας η παράταση της πολιτικής παραλυσίας για περίπου 11 μήνες μέχρι τον Μάρτιο του ’27 (που από τον ίδιο τον πρωθυπουργό έχει προσδιοριστεί ως εκλογικός χρόνος) είναι επικίνδυνη για την κυβέρνηση, το πολιτικό σύστημα, την ίδια τη χώρα. Καμία από τις δύο αποφάσεις δεν εγγυάται ότι θα κατορθώσει η κυβέρνηση να προσπεράσει την καταιγίδα.

Βρισκόμαστε μόνο στην 4η δικογραφία και ακολουθούν άλλες πέντε!

Η κυβερνητική κρίση των τελευταίων ημερών αφορά κυρίως τις τρεις δικογραφίες που έφθασαν στη Βουλή (η τρίτη θα φθάσει αμέσως μετά το Πάσχα). Συνολικά, τέσσερις δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχουν διαβιβαστεί από την ευρωπαϊκή εισαγγελία, οι πληροφορίες, όμως, αναφέρουν ότι ακολουθούν και άλλες. Συνολικά φαίνεται ότι τεκμηριώνονται εννιά δικογραφίες για πολιτικά πρόσωπα, ενώ βρισκόμαστε μόλις στην τέταρτη!

Εάν σε κάθε μία από αυτές η κυβέρνηση εξωθείται σε αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα και πρέπει να δίνει εξηγήσεις για βουλευτές ή υπουργούς της δεν θα μείνει ζωτικός πολιτικός και επικοινωνιακός χρόνος για πρωτοβουλίες. Ακόμα και οι πιο γαλαντόμες παροχές απέναντι στην πληθωριστική και ενεργειακή κρίση που καταφθάνει και ακόμα και τα πιό γενναία μέτρα για την ακρίβεια που εντείνεται δεν θα εξισορροπούν τον καταιγισμό των αποκαλύψεων. Αντιθέτως, κάθε παροχή και κάθε μέτρο θα εκλαμβάνεται από τους πολίτες ως επιχείρηση αντιστάθμισης της κυβερνητικής κρίσης.

Όμως, προκύπτει και μία ακόμα διάσταση. Ο πρωθυπουργός σκέπτεται να ανακοινώσει δραστικά “αντίμετρα” έναντι όσων ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Πάντοτε, βεβαίως, υπό το φως (όπως αναφέρει στην κυριακάτικη ανάρτησή του) ότι τα πλημελήμματα και κακουργήματα που περιγράφονται στις δικογραφίες που έχουν δει έως σήμερα το φως της δημοσιότητας δεν πρόκειται να συμβούν στο μέλλον μετά την αφομοίωση του συστήματος πληρωμών των επιδοτήσεων στην ΑΑΔΕ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λέγεται ότι θα αναγγείλλει πώς όσοι βουλευτές εμπλέκονται σε σοβαρές περιπτώσεις δεν θα είναι υποψήφιοι με τη Ν.Δ στις επόμενες εκλογές. Ίσως, δε, τους καλέσει να παραδώσουν τις έδρες τους. Είναι, όμως, μία κίνηση ριψοκίνδυνη.

Ήδη την ναρκοθέτησε η ανακοίνωση του βουλευτή Σερρών Κώστα Αχ. Καραμανλή ότι δεν έχει διαπράξει κάτι επιλήψιμο (παραπέμπεται για κακούργημα), ωστόσο –προφανώς με …πολιτική αυτοθυσία και για το… καλό της παράταξης– δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Εμφανίζει, δηλαδή, ως προσωπική του επιλογή, ακόμα και παραχώρηση, αυτό που θα έπρεπε να συνιστά απαίτηση του ίδιου του πρωθυπουργού. Ο πρώην υπουργός που διεσώθη πολιτικά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό για τις ευθύνες του στο πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών σπεύδει να ακυρώσει την πρωτοβουλία που επρόκειτο να αναλάβει το Μέγαρο Μαξίμου! Και η οποία έχει σκοπό να ακυρώσει το επιχείρημα της αντιπολίτευσης πώς η κυβερνητική πλειοψηφία στηρίζεται σε “δεδηλωμένη υποδίκων”.

Τι θα πράξουν, άραγε, όλοι οι υπόλοιποι βουλευτές (ορισμένοι εκ των οποίων βαρύνονται με ελαφρά αδικήματα) εάν ζητηθεί κάτι παρόμοιο; Και πώς μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να διαχωρίσει τις υποθέσεις; Άλλη μεταχείριση θα έχει στα κακουργήματα, άλλη στα βαρύτερα πλημελλήματα και άλλη στα ελαφρύτερα; Πρόκειται, προφανώς, για έναν πολιτικό “μύλο” που μπορεί να παραγάγει ακόμα μεγαλύτερη κρίση στην Κ.Ο της Ν.Δ. Και μπορεί να γίνει ακόμα χειρότερη εάν κάποιοι εξ αυτών θεωρήσουν ότι αδικήθηκαν και αποφασίσουν να ανεξαρτητοποιηθούν βλέποντας το πολιτικό τους τέλος να έρχεται.

Μεταξύ των βουλευτών, δε, επικρατεί και η άποψη πώς η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε με τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως και με τις απειλές του καταδικασθέντος Ντίλιαν για τις υποκλοπές, γεγονός που μαρτυρά σοβαρές και πιθανώς μη επιδιορθώσιμες πλέον αρρυθμίες στην επιτελική “καρδιά” του Μαξίμου, κάτι που ίσως επιδράσει αρνητικά στην πορεία προς τις εκλογές.

Γενικότερη αναταραχή

Ήδη στο εσωτερικό της Ν.Δ αλλά και σε εξωπολιτικά κέντρα διαμορφώνεται η άποψη ότι, είτε ο πρωθυπουργός προσφύγει σε πρόωρες κάλπες είτε επιλέξει να υποστεί το “μαρτύριο της σταγόνας” των δικογραφιών και άλλων παρόμοιων προβλημάτων μέχρι τέλους της κυβερνητικής θητείας, η πολιτική κλεψύδρα έχει πιά αδειάσει και μόνο σχετική διαχείριση της κρίσης μπορεί να γίνει.

Πιθανολογείται βάσιμα, δε, πλέον πώς εν μέσω αυτής της κυβερνητικής κρίσης ο Αντώνης Σαμαράς καταλήγει στην απόφαση να προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος για να προβάλλει την επιστροφή στις ρίζες της παράταξης, κυρίως, όμως, για να καταφέρει τελειωτικό πλήγμα στον στόχο της αυτοδυναμίας. Λέγεται, δε, ότι με τον τρόπο του ίσως καταστήσει σαφές ότι το νέο κόμμα θα έχει στόχο να δείξει πώς υπάρχει υγιής εναλλακτική δεξιά πρόταση και να προωθήσει κινήσεις στο εσωτερικό της Ν.Δ, κλείνοντας μάλιστα το μάτι ότι δεν θα φτάσει στις κάλπες εάν αλλάξει το κέντρο βάρους στο κυβερνών κόμμα.

Στα παραπάνω πρέπει, φυσικά, να προστεθεί και ο νέος πολιτικός χάρτης που δημιουργείται με την ίδρυση των κομμάτων του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού. Ο πρώην πρωθυπουργός, μάλιστα, κατέστησε σαφές ότι θα βρίσκεται στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν διεξαχθούν. Ταυτόχρονα, η κυβερνητική κρίση εντείνει την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο κράτος και τους θεσμούς και αυτό μπορεί να γενήσει εκλογικά “τέρατα”, είτε με την ενίσχυση δήθεν αντισυστημικών κομμάτων είτε με φαραωνικά ποσοστά αποχής.

Όλα αυτά συγκροτούν μία άκρως δυσεπίλυτη και με αρκετές ανεξέλεγκτες μεταβλητές πολιτική εξίσωση προσωπικά για τον πρωθυπουργό. Οι αποφάσεις που θα λάβει τις επόμενες μέρες, εν μέσω μάλιστα οξείας διεθνούς κρίσης, θα δράσουν καταλυτικά για τη χώρα, την οικονομία, το πολιτικό σύστημα, τη Ν.Δ και τον ίδιο προσωπικά.