Η υπόθεση έχει ήδη βαφτιστεί από τα γερμανικά και διεθνή ΜΜΕ ως «ο Γερμανός Πελικό», παραπέμποντας στην πολύκροτη ιστορία του Ντομινίκ Πελικό στη Γαλλία. Εκείνος, επί σχεδόν μια δεκαετία, φέρεται να ενθάρρυνε δεκάδες άγνωστους μέσω διαδικτυακού chatroom να βιάζουν και να κακοποιούν τη σύζυγό του Ζιζέλ, την οποία είχε προηγουμένως ναρκώσει. Για την υπόθεση καταδικάστηκαν ο ίδιος και ακόμη 49 άτομα.

Στην τρέχουσα γερμανική υπόθεση, οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι ο 61χρονος, επιστάτης σε σχολείο, από το 2009 έως το 2024 κακοποιούσε σεξουαλικά τη γυναίκα του στο σπίτι τους, ενώ στη συνέχεια ανέβαζε στο διαδίκτυο, εν αγνοία της, τα βίντεο των επιθέσεων.

Όπως σημειώνει το CNN, πρόκειται για την πρώτη υπόθεση αυτού του τύπου που φτάνει σε γερμανικό δικαστήριο, σύμφωνα με την οργάνωση Nur Ja Heisst Ja («Μόνο το Ναι Σημαίνει Ναι»). Η οργάνωση μιλά για σοβαρά κενά στο νομικό πλαίσιο και πιέζει για αλλαγή στον ορισμό του βιασμού. Πέρυσι, δημοσιογραφική έρευνα με έδρα το Αμβούργο αποκάλυψε έναν άνδρα ο οποίος, επί 14 χρόνια, ανέβαζε σε ιστοσελίδα ενηλίκων βίντεο όπου φαινόταν να ναρκώνει και να βιάζει τη σύζυγό του. Ο συγκεκριμένος δεν κατηγορήθηκε ποτέ και πέθανε το 2024.

Στη Γερμανία, η συναίνεση στο σεξ οριζόταν παραδοσιακά με βάση την αρχή «όχι σημαίνει όχι». Ακτιβιστές επισημαίνουν ότι αυτό το σχήμα αφήνει ακάλυπτα πολλά θύματα σεξουαλικής βίας – ιδιαίτερα εκείνα που έχουν ναρκωθεί – καθώς δεν μπορούν να εκφράσουν ρητή άρνηση ή συναίνεση. Η Nur Ja Heisst Ja ζητά να υιοθετηθεί νομοθετικά η αρχή «ναι σημαίνει ναι», ώστε η απουσία ενεργής συναίνεσης να αντιμετωπίζεται ως βιασμός.

Η υπόθεση του Άαχεν φωτίζει κι ένα ακόμη κενό, τονίζουν οι ακτιβιστές: στη Γερμανία, η κατοχή υλικού που απεικονίζει βιασμούς δεν είναι σήμερα ποινικό αδίκημα. Ήδη όμως έχουν ξεκινήσει πολιτικές πρωτοβουλίες για να αλλάξει αυτό και να τιμωρείται και η απλή κατοχή τέτοιου περιεχομένου.

«Διαδικτυακό πανεπιστήμιο βίας»

Παρόμοια συζήτηση διεξάγεται και στη Γαλλία. Η βουλευτής Sandrine Josso υποστηρίζει ότι οι νόμοι πρέπει να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα, ώστε οι γυναίκες να προστατεύονται από αυτή τη μορφή κακοποίησης. Για την ίδια το ζήτημα έχει και προσωπική διάσταση, καθώς καταγγέλλει ότι τον Νοέμβριο του 2023 νάρκωσε την ίδια ο τότε 66χρονος γάλλος γερουσιαστής Joël Guerriau σε πάρτι. Ο Guerriau αρνείται τις κατηγορίες, με τη δίκη να έχει προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο.

Μιλώντας στο CNN, η Josso επισημαίνει ότι οι ισχύοντες νόμοι δεν λαμβάνουν υπόψη το πώς ο ψηφιακός κόσμος δημιουργεί κλειστές κοινότητες κακοποίησης. «Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το έχουν επιτρέψει, γιατί δημιουργούνται κοινότητες που ανταλλάσσουν συμβουλές – ουσιαστικά εξελίσσοντας και “επαγγελματοποιώντας” τις μεθόδους τους», τονίζει.

Περιγράφει τα chatrooms με περιεχόμενο βιασμού ως ένα «διαδικτυακό πανεπιστήμιο βίας», όπου άνδρες διδάσκουν ο ένας τον άλλον πώς να ναρκώνουν τις συντρόφους τους και απολαμβάνουν να μοιράζονται τα πλάνα των υποτιθέμενων εγκλημάτων. «Αυτό που σοκάρει περισσότερο», λέει, «είναι ότι όλοι αυτοί οι άνδρες ένιωθαν απίστευτα ασφαλείς κοινοποιώντας αυτό το υλικό, ανεβάζοντάς το στο διαδίκτυο, αποθηκεύοντας χιλιάδες βίντεο στους φορητούς υπολογιστές τους στο σπίτι».

Η Josso εκφράζει την ελπίδα ότι η σημερινή απόφαση στη Γερμανία θα βοηθήσει να γκρεμιστεί αυτή η ψευδαίσθηση ατιμωρησίας και θα ανοίξει τον δρόμο για την καταδίκη περισσότερων δραστών σε ανάλογες υποθέσεις.

«Το επάγγελμα είναι από πάρα πολύ παλιά, ειδικότερα τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 υπήρχαν 50.000 θυρωροί στην Αθήνα, γιατί το επάγγελμα ήταν κλειστό. Μάλιστα, τη δεκαετία του 1960 γυρίστηκαν αρκετές ταινίες. Από εκεί και μετά ξεκίνησε η μείωση των θυρωρών, ειδικά στις πολυκατοικίες», σημείωσε, μιλώντας στον Alpha ο Γιώργος Βαμβακάς, θυρωρός σε κτίριο στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Εμμανουήλ Μπενάκη.

“Έρχονται και μας ζητούν εργασία“

Οι θυρωροί γνωρίζουν έναν προς έναν τους ενοίκους της πολυκατοικίας και τυγχάνουν της εμπιστοσύνης τους. Όπως, λέει η Αθανασία Θεοδώρου, η οποία δουλεύει σε κτίριο στη Σταδίου. «Μας έχουν και εμπιστοσύνη για να μας δίνουν τα κλειδιά, τους κωδικούς, να πληρώνουμε υποχρεώσεις, να μοιράζουμε κοινόχρηστο».  

Το επάγγελμα του θυρωρού έχει συνδεθεί στη μεγάλη οθόνη με τον Θανάση Βέγγο, ο οποίος στην ταινία «Παπατρέχας» έπαιξε τον Πολύδωρο Λαγό, έναν θυρωρό που έτρεχε ασταμάτητα για να εξυπηρετήσει όλους τους ενοίκους της πολυκατοικίας του. Σήμερα ακόμα και πτυχιούχοι εκδηλώνουν ενδιαφέρον για να εργαστούν ως θυρωροί, ωστόσο, οι θέσεις παραμένουν περιορισμένες. Μάλιστα, έχουν δημιουργηθεί λίστες αναμονής σε αρκετές πολυκατοικίες της πρωτεύουσας.

«Πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι που έχουν τελειώσει σχολές και δεν βρίσκουν δουλειά στο επάγγελμα τους. Έρχονται και μας ζητούν εργασία», είπε ο Γιώργος Βαμβακάς.