Έπειτα, κάθε λαός εικονογραφεί όπως νιώθει τα Θεία. Το ίδιο δικαίωμα που έχουν οι βορειοευρωπαίοι και οι Αμερικανοί να βλέπουν τον μεσανατολίτη Ιησού ξανθό και γαλανομάτη, έχουν και οι Ιάπωνες να βλέπουν μια Παναγία πιο οικεία, με παραδοσιακό φόρεμα.

Στην ερώτησή του ο Κ. Βελόπουλος γράφει ότι: «Όπως έχει αναφέρει η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, η απεικόνιση της Παναγίας, ως γκέισας ή Ινδιάνας κλπ στο βιβλίο Θρησκευτικών της Γ’ τάξης του Δημοτικού απηχεί μεθοδεύσεις συγκεκριμένων κύκλων, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη η παιδαγωγική επιστήμη και η Ορθόδοξη Θεολογία, όσον αφορά στην υποχρεωτική, σύμφωνα με το Σύνταγμα, εκπαίδευση των νέων παιδιών για τα θέματα της Ορθόδοξης Πίστης. Το ανωτέρω βιβλίο Θρησκευτικών, κρίθηκε ακατάλληλο από το Συμβούλιο της Επικρατείας με τις υπ’ αρ. 1749/2019 & 1750/2019 Αποφάσεις του, ως μη νόμιμο, μη θεολογικό και μη παιδαγωγικό. Παρ’ όλα αυτά, έχοντας υποστεί κάποιες μη επουσιώδεις επεμβάσεις, δόθηκε προς χρήση εκ νέου το ανωτέρω βιβλίο στους μαθητές, παρά το ότι το κρίθηκε απορριπτέο, τόσο από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, όσο και από το ΣτΕ».

Μάλιστα η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων απειλεί το υπουργείο Παιδείας ότι αν «προκρίνει να συνταχθεί με αυτές τις απόψεις τότε είμαστε υποχρεωμένοι εκ της θέσεώς μας, για μια ακόμη φορά να προσφύγουμε, εναντίον του Υπουργείου μας, όπως είχαμε κάνει και με τους Υπουργούς κ. Φίλη και κ. Γαβρόγλου το 2016 και 2017, προκειμένου να επανέλθει ξανά η παιδεία μας στην ήδη σοφά καθορισμένη συνταγματικότητά της ως προς την υποχρεωτικότητα του πολύπαθου Μαθήματος των Θρησκευτικών.

Η απόφαση των Θεολόγων

Σε σχετική ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων αναφέρει: Τον Ιούλιο του 2022, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ. 1478/2022 απόφασή της, ακύρωσε Κοινή Υπουργική Απόφαση(ΚΥΑ) του 2021, κατά το μέρος που προβλέπεται η απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών, καθώς δεν προηγήθηκε της έκδοσης της ΚΥΑ η γνώμη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα(ΑΠΔΠΧ) για αυτό το θέμα. Μετά από αυτή την εξέλιξη και ύστερα από σχετικό αίτημα του Υπουργείου Παιδείας, η ΑΠΔΠΧ εκδίδει τη ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 2/2022, σύμφωνα με την οποία προτείνει να δίνεται απαλλαγή στο Μάθημα των Θρησκευτικών, σε όλους τους αιτούντες, ακόμη και στους Ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές, με επίκληση απλώς και μόνον λόγων συνείδησης.

Με τη γνωμάτευση αυτή το Μάθημα των Θρησκευτικών χάνει την υποχρεωτικότητά του και, για πρώτη φορά στην ιστορία της Παιδείας της χώρας, μετατρέπεται από υποχρεωτικό σε προαιρετικό. Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ), μετά από αυτήν την αυθαίρετη παρέμβαση της ΑΠΔΠΧ, θεωρεί ότι το Υπουργείο Παιδείας προφανώς και οφείλει να μην εφαρμόσει την ως άνω ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ, διότι:

α) Είναι αντισυνταγματική, καθώς, με τις συστάσεις που εμπεριέχονται σε αυτήν, καταλύονται ολοφάνερα οι πρόνοιες των άρθρων 3 και 16, παρ. 2 του Συντάγματος του Ελληνικού κράτους.

β) Έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τις πρόσφατες σχετικές με το Μάθημα των Θρησκευτικών, Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) όπως την 1479/2019, όπου ξεκάθαρα τονίζεται ότι η δήλωση απαλλαγής από το Μάθημα των Θρησκευτικών θα πρέπει να έχει το εξής περιεχόμενο: «Λόγοι θρησκευτικής συνείδησης δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή (μου ή του παιδιού μου) στο μάθημα των θρησκευτικών» η οποία και «δεν παραβιάζει τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 13 του Συντάγματος, εφ’ όσον γίνεται χάριν απαλλαγής των μαθητών αυτών από την, επιβαλλόμενη κατ’ αρχήν από το Σύνταγμα και το νόμο, υποχρέωση παρακολουθήσεως του μαθήματος αυτού». Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων επιτακτικά θέτει τα εξής ερωτήματα;

Είναι δυνατόν μια Ανεξάρτητη Αρχή να αποκτά, αφ΄ εαυτής, υπερέχουσα θέση του Ελληνικού Συντάγματος αλλά και του ΣτΕ και με τις αποφάσεις της να καταλύει τόσο το Σύνταγμα όσο και τις Αποφάσεις του ΣτΕ και του Υπουργείου Παιδείας;

Είναι δυνατόν οι υπόλοιποι θεσμικοί παράγοντες της Ελληνικής Πολιτείας να μένουν απαθείς και να αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τέτοιες αυθαιρεσίες μιας Αρχής, οι οποίες σαφώς και εγκυμονούν κινδύνους για την εύρυθμη λειτουργία του Δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας;

Είναι δυνατόν να επιτρέπεται σε μια ευνομούμενη πολιτεία μια γνωμοδοτική αρχή να καθορίζει αυτή, αντίθετα από το Σύνταγμα και τους Νόμους, το περιεχόμενο της Ελληνικής Παιδείας και ποια Μαθήματα θα είναι υποχρεωτικά και ποια προαιρετικά; Συνειδητοποιούμε, άραγε, πού οδηγούνται τα πράγματα, εάν έχει τη δυνατότητα μια Αρχή αποτελούμενη από 5-6 ανθρώπους, τόσο απλά και εύκολα, να αλλάζει το Σύνταγμα, τους Νόμους και να μην λαμβάνει υπόψη τις Αποφάσεις του ΣτΕ για ένα τόσο πολύ σπουδαίο θέμα του κράτους, όπως είναι η μορφή και το περιεχόμενο της Παιδείας; Που οδηγείται η Δημοκρατική ευρυθμία του κράτους μας;

Το Μάθημα των Θρησκευτικών, με βάση το άρθρο 16, 2 του Συντάγματος, είναι υποχρεωτικό καθώς αποτελεί ουσιαστικό και βασικό στοιχείο της Παιδείας μας, η λειτουργία της οποίας, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο «αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Ουδείς σύμφωνα και με τις ακλόνητες αποφάσεις του ΣτΕ δεν δικαιούται να αλλάξει ή να παρερμηνεύσει ό, τι έχει θεσπιστεί με το Σύνταγμα της χώρας.

Ουδείς, επίσης, έχει το δικαίωμα να διαστρεβλώνει ή να αλλοιώνει το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος, όπως έπραξε η ως άνω Αρχή, «διορθώνοντας» το Σύνταγμα και αφαιρώντας από τον συνταγματικό όρο «Θρησκευτική συνείδηση» τον προσδιορισμό «Θρησκευτική». Την ευθύνη της ακεραιότητας της συνταγματικότητας στην Παιδεία την έχει το Υπουργείο Παιδείας και, αν αποδεχθεί την πρόταση για προαιρετικότητα του Μαθήματος των Θρησκευτικών, για τους λόγους που αναφέρονται στην ως άνω ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ, τότε οφείλει να γνωρίζει που μπορεί να οδηγήσει αυτός ο δύσβατος δρόμος, καθώς ανοίγεται ο ασκός του Αιόλου και για άλλες «συνταγματικές διορθώσεις» όπως είναι η ανάπτυξη της «Εθνικής Συνείδησης» και να προκύψουν στο μέλλον και άλλες παρόμοιες ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΕΙΣ, σχετικά με άλλα υποχρεωτικά Μαθήματα της Παιδείας».

Η απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Σε μια μακροσκελή γνωμοδότηση η Αρχή μεταξύ άλλων αναφέρει: Η Αρχή με τη γνωμοδότηση διατυπώνει τη γνώμη ότι η σύμφωνη με το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ, μορφή άσκησης του δικαιώματος απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών, είναι μια δήλωση των ενδιαφερομένων γονέων ή μαθητών, συμπεριλαμβανομένων και των Χριστιανών Ορθοδόξων που τυχόν το επιθυμούν, στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται απλώς ότι «Λόγοι συνείδησης δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή (μου ή του παιδιού μου) στο μάθημα των θρησκευτικών». Επίσης, προτείνεται η καταχώριση της απαλλαγής στο βιβλίο Πράξεων Συλλόγου Διδασκόντων/ουσών της σχολικής μονάδας να διατυπώνεται αναλόγως με το μάθημα για το οποίο χορηγείται η απαλλαγή.

Ενόψει έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), επανακαθορίζει τις προϋποθέσεις για την απαλλαγή ενός μαθητή από τα Θρησκευτικά.

Αναλυτικότερα, η Αρχή, με επικεφαλής τον επίτιμο πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, Κωνσταντίνο Μενουδάκο, γνωμοδοτεί ότι λόγοι που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εξαίρεση από το μάθημα δεν είναι μόνον όσοι αναφέρονται στη θρησκευτική συνείδηση των παιδιών και των γονέων ή των κηδεμόνων τους, αλλά οποιοσδήποτε λόγος που ανάγεται σε γενικότερες αντιλήψεις.

Μάλιστα, κρίνεται πως η εξαίρεση δεν είναι συνταγματικά ανεκτό να αφορά μόνο τους μη χριστιανούς Ορθοδόξους, αλλά έκρινε ότι το ίδιο δικαίωμα πρέπει να έχουν και οι Ορθόδοξοι μαθητές, σε περίπτωση που δεν συμφωνούν με το περιεχόμενο του μαθήματος.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Τα Νέα», η υπόθεση έφτασε ενώπιον της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μετά από τη διαβίβαση εγγράφου του υπουργείου Παιδείας εν όψει της δημοσίευσης σχετικής εγκυκλίου για την απαλλαγή από τα μαθήματα των Θρησκευτικών, της Μουσικής και της Φυσικής Αγωγής και την υποβολή σχετικών δικαιολογητικών από τους μαθητές και τους γονείς τους.

Ήδη, το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφαση 1478/2022, που δημοσιεύθηκε στις 7 Ιουλίου και έκανε δεκτή αίτηση γονέων οι οποίοι ζητούσαν την ακύρωση της από 28.5.2021 ΚΥΑ κατά το μέρος που ρυθμίζεται η απαλλαγή των μαθητών – μαθητριών από το μάθημα των Θρησκευτικών.

Στη συνέχεια, πριν την έκδοση της ΚΥΑ, η ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε πως πρέπει να υπάρχει σχετική γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων επιτακτικά θέτει τα εξής ερωτήματα:

• Είναι δυνατόν μια Ανεξάρτητη Αρχή να αποκτά, αφ΄ εαυτής, υπερέχουσα θέση του Ελληνικού Συντάγματος αλλά και του ΣτΕ και με τις αποφάσεις της να καταλύει τόσο το Σύνταγμα όσο και τις Αποφάσεις του ΣτΕ και του Υπουργείου Παιδείας;
• Είναι δυνατόν οι υπόλοιποι θεσμικοί παράγοντες της Ελληνικής Πολιτείας να μένουν απαθείς και να αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τέτοιες αυθαιρεσίες μιας Αρχής, οι οποίες σαφώς και εγκυμονούν κινδύνους για την εύρυθμη λειτουργία του Δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας;
• Είναι δυνατόν να επιτρέπεται σε μια ευνομούμενη πολιτεία μια γνωμοδοτική αρχή να καθορίζει αυτή, αντίθετα από το Σύνταγμα και τους Νόμους, το περιεχόμενο της Ελληνικής Παιδείας και ποια Μαθήματα θα είναι υποχρεωτικά και ποια προαιρετικά;
• Συνειδητοποιούμε, άραγε, πού οδηγούνται τα πράγματα, εάν έχει τη δυνατότητα μια Αρχή αποτελούμενη από 5-6 ανθρώπους, τόσο απλά και εύκολα, να αλλάζει το Σύνταγμα, τους Νόμους και να μην λαμβάνει υπόψη τις Αποφάσεις του ΣτΕ για ένα τόσο πολύ σπουδαίο θέμα του κράτους, όπως είναι η μορφή και το περιεχόμενο της Παιδείας; Που οδηγείται η Δημοκρατική ευρυθμία του κράτους μας;
• Το Μάθημα των Θρησκευτικών, με βάση το άρθρο 16, 2 του Συντάγματος, είναι υποχρεωτικό καθώς αποτελεί ουσιαστικό και βασικό στοιχείο της Παιδείας μας, η λειτουργία της οποίας, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο «αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».
• Ουδείς σύμφωνα και με τις ακλόνητες αποφάσεις του ΣτΕ δεν δικαιούται να αλλάξει ή να παρερμηνεύσει ό, τι έχει θεσπιστεί με το Σύνταγμα της χώρας.

• Ουδείς, επίσης, έχει το δικαίωμα να διαστρεβλώνει ή να αλλοιώνει το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος, όπως έπραξε η ως άνω Αρχή, «διορθώνοντας» το Σύνταγμα και αφαιρώντας από τον συνταγματικό όρο «Θρησκευτική συνείδηση» τον προσδιορισμό «Θρησκευτική».

Την ευθύνη της ακεραιότητας της συνταγματικότητας στην Παιδεία την έχει το Υπουργείο Παιδείας και, αν αποδεχθεί την πρόταση για προαιρετικότητα του Μαθήματος των Θρησκευτικών, για τους λόγους που αναφέρονται στην ως άνω ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ, τότε οφείλει να γνωρίζει που μπορεί να οδηγήσει αυτός ο δύσβατος δρόμος, καθώς ανοίγεται ο ασκός του Αιόλου και για άλλες «συνταγματικές διορθώσεις» όπως είναι η ανάπτυξη της «Εθνικής Συνείδησης» και να προκύψουν στο μέλλον και άλλες παρόμοιες ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΕΙΣ, σχετικά με άλλα υποχρεωτικά Μαθήματα της Παιδείας.

Αν τελικά, το Υπουργείο Παιδείας προκρίνει να συνταχθεί με αυτές τις απόψεις τότε είμαστε υποχρεωμένοι εκ της θέσεώς μας, για μια ακόμη φορά να προσφύγουμε, εναντίον του Υπουργείου μας, όπως είχαμε κάνει και με τους Υπουργούς κ. Φίλη και κ. Γαβρόγλου το 2016 και 2017, προκειμένου να επανέλθει ξανά η παιδεία μας στην ήδη σοφά καθορισμένη συνταγματικότητά της ως προς την υποχρεωτικότητα του πολύπαθου Μαθήματος των Θρησκευτικών», καταλήγει η ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων.

Η απόφαση της υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκης Κεραμέως όριζε ότι απαλλαγή θα μπορούσαν να πάρουν μόνο όσοι επικαλούνται λόγους θρησκευτικής συνείδησης. Ωστόσο, όπως προκύπτει από το ΣτΕ, αυτή η απόφαση παραβιάζει κατάφωρα τόσο προηγούμενη απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα όσο και απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει η «Εφημερίδα των Συντακτών», παραβιάζει την απόφαση 32/2020 της Αρχής, η οποία έκρινε ότι η απαλλαγή πρέπει να γίνεται με απλή επίκληση λόγων συνείδησης – και όχι θρησκευτικής – προκειμένου να διασφαλιστεί η αρχή «ελαχιστοποίησης των δεδομένων» αλλά και την αμετάκλητη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) που έκρινε ότι το σύστημα απαλλαγής από τα Θρησκευτικά παραβιάζει την ευρωπαϊκή σύμβαση, καθώς οι αρχές «δεν δικαιούνται να επεμβαίνουν στον τομέα της συνείδησης του ατόμου, να ελέγχουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις προσώπων ούτε να τα υποχρεώνουν να τις αποκαλύπτουν».

Μάλιστα, τον Ιούνιο του 2021, ο Νίκος Φίλης κατηγόρησε για  για «θρησκοληψία» την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας λέγοντας από το βήμα της Βουλής: «Προσκυνάτε ακραίες θρησκευτικές επιδιώξεις. Δεν είστε όμως στο υπουργείο για να λιβανίζετε, αλλά για να προστατεύετε τα δικαιώματα των μαθητών και των οικογενειών».

Τότε η υφυπουργός Παιδείας Ζέττα Μακρή υποστήριζε πως η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν αφορά την εγκύκλιο που εξέδωσε το υπουργείο.

Τέλος η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία ο/η διευθυντής/διευθύντρια της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με τον σύλλογο των διδασκόντων αποφασίζουν κατά περίπτωση για τον τρόπο που απασχολούνται υποχρεωτικά οι απαλλασσόμενοι μαθητές, είναι συνταγματικώς ανεκτή, ως μεταβατική, μέχρι την οριστική ρύθμιση του θέματος εντός ευλόγου χρόνου. Και από το ΣτΕ ως εύλογος χρόνος κρίνεται το τέλος του σχολικού έτους 2022-2023.

Ειδικότερα, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο με τη  υπ αριθμόν 1478/2022 απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας έκανε δεκτή αίτηση γονέων, με την οποία ζητούσαν την ακύρωση της από 28.5.2021 κοινής υπουργικής αποφάσεως κατά το  μέρος που ρυθμίζεται η απαλλαγή των μαθητών -μαθητριών από το μάθημα των θρησκευτικών. 

Συγκεκριμένα, ζητούσαν την ακύρωση της επίμαχης κοινής υπουργικής αποφάσεως αφενός μεν καθ΄ο μέρος αφορά στις προϋποθέσεις απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών, αφετέρου δε καθ’ ο μέρος με αυτήν προβλέπεται η εναλλακτική απασχόληση των απαλλασσόμενων από το μάθημα των θρησκευτικών μαθητών και μαθητριών αντί να προβλέπεται η διδασκαλία ισότιμου μαθήματος συναφούς περιεχομένου με το μάθημα των θρησκευτικών. 

Το ΣτΕ έκρινε ότι «πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξεως απαιτείτο, ως ουσιώδης τύπος, η παροχή γνώμης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η οποία όμως, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, δεν υπάρχει» και ακύρωσε την επίμαχη απόφαση ως προς όλες τις διατάξεις της που αφορούν την απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών (άρθρο 25 παρ. 3 και οι παρ. 4 και 5 του ίδιου άρθρου κατά το μέρος που αφορούν το ζήτημα αυτό). 

Κατά τη συζήτηση της σχετικής επίκαιρης ερώτησης, ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ επισήμανε:

Είκοσι χρόνια πίσω οδηγεί την κοινωνία και την εκπαίδευση η κυβέρνηση με την απόφασή της να ελέγχει τα προσωπικά δεδομένα των γονέων που αφορούν τη συνείδησή τους και ειδικότερα τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Σύμφωνα με τη νέα υπουργική απόφαση Κεραμέως – Μακρή (Ιούνιος 2021), οι γονείς πρέπει να δηλώνουν το θρήσκευμά τους, και αν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι εμποδίζονται να ζητούν εξαίρεση των παιδιών τους από το μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο σημειωτέον παραμένει μάθημα κατήχησης.

Κι αυτό, σε αντίθεση με την πρόσφατη απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, που ζητεί να μπορεί οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης να αιτείται εξαίρεση του παιδιού του από το μάθημα των Θρησκευτικών, επικαλούμενος απλώς λόγους συνείδησης.

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου, περιφρονεί επίσης την τελεσίδικη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σύμφωνα με την οποία συνιστά παραβίαση προσωπικών δεδομένων η απαίτηση να δηλώνουν οι πολίτες τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Μας γυρίζει δηλαδή η, κατά δήλωση Μητσοτάκη «προοδευτική κεντροδεξιά» κυβέρνηση, στις εποχές που δόθηκε και κερδήθηκε η μάχη για να μην αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες, κόντρα στο Ιερατείο και τον Χριστόδουλο. Επιβάλλουν όμως σήμερα να αναγράφεται στο αίτημα εξαίρεσης των γονιών, υποκλινόμενοι σε ακραίες εκκλησιαστικές αξιώσεις!

Με την εγκύκλιο Κεραμέως – Μακρή δημιουργούνται μάλιστα επιπλέον εμπόδια για την άσκηση του δικαιώματος των Ελλήνων πολιτών να εξαιρούνται τα παιδιά τους από το μάθημα των Θρησκευτικών: Επιβάλλεται στους γονείς να συνυπογράφουν αμφότεροι τη δήλωση για τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις και να τη θεωρούν σε δημόσια αρχή. Αντίθετα δηλαδή από ό,τι ισχύει για την εξαίρεση από άλλα μαθήματα, όπου αρκεί μια απλή δήλωση του γονιού στη διεύθυνση του σχολείου.

Πρόκειται για άλλο ένα κρούσμα υποβάθμισης της εκπαίδευσης, παραβίασης των προσωπικών δεδομένων και ταλαιπωρίας των παιδιών και των οικογενειών τους, σε μια περίοδο μάλιστα που μέσα στην πανδημία η κυβερνητική πολιτική εκτίναξε τις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες.

Πηγή: left.gr

Ειδικότερα, Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έκρινε ότι η αναγραφή της «διαγωγής» των μαθητών στα απολυτήρια παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα προστασίας προσωπικών δεδομένων.

Έκρινε επίσης ότι η δήλωση των γονέων για την απαλλαγή από το μάθημα θρησκευτικών πρέπει να γίνεται με απλή επίκληση λόγων συνείδησης (κι όχι «θρησκευτικής» συνείδησης) όπως αναγράφει η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο Βασίλη Σωτηρόπουλο ο οποίος εκπροσωπούσε μαθητή, η Αρχή με την απόφαση 32/2020, υπέβαλε την διάταξη του υπουργείου Παιδείας για την διαγωγή σε έλεγχο συμβατότητας προς το Ευρωπαϊκό δίκαιο, δηλαδή προς τον GDPR και έκρινε ως εξής:

«Ο χαρακτηρισμός της διαγωγής των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει πράγματι παιδαγωγικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην αξιολόγηση της συμπεριφοράς των μαθητών, στην επιβράβευση της προσήκουσας συμπεριφοράς ή στον εντοπισμό ενδεχόμενων προβλημάτων και στην καλύτερη παιδαγωγική αντιμετώπισή τους στο πλαίσιο της σχολικής ζωής. Υπό τα δεδομένα αυτά, ο χαρακτηρισμός της διαγωγής ενός μαθητή και η διατήρησή της στο σχολικό αρχείο εξυπηρετούν θεμιτούς σκοπούς και δεν προσκρούουν στη νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων.

Ωστόσο, οι απολυτήριοι τίτλοι και τα πιστοποιητικά σπουδών, συνιστούν έγγραφα αποδεικτικά της φοίτησης, της επίδοσης και της ολοκλήρωσης ενός σταδίου εκπαίδευσης των μαθητών. Κατά συνέπεια, η αναγραφή της διαγωγής στους τίτλους σπουδών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας του άρθρου 5 του ΓΚΠΔ, καθόσον πρόσβαση στα έγγραφα αυτά χορηγείται και σε τρίτα πρόσωπα/αρχές, η δε αναγραφή της διαγωγής δεν είναι αναγκαία και ανάλογη του επιδιωκόμενου και εξυπηρετούμενου σκοπού αυτών των τίτλων, ο οποίος είναι η πιστοποίηση της φοίτησης και επίδοσης των μαθητών και της ολοκλήρωσης της εκπαίδευσής τους».

«Περαιτέρω», συνεχίζει Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η «αναγραφή της διαγωγής στους τίτλους σπουδών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν αποκλείεται να οδηγήσει σε αρνητικές αξιολογήσεις για την προσωπικότητα των μαθητών/τέως μαθητών εκ μέρους τρίτων προσώπων που θα έχουν νομίμως πρόσβαση στους τίτλους αυτούς. Επειδή δε η διαγωγή αποτυπώνει την αξιολόγηση των αρμόδιων σχολικών οργάνων για τη συμπεριφορά του μαθητή κατά τη διάρκεια του σχολικού του βίου, η αναγραφή της διαγωγής μετά την αποφοίτηση του μαθητή στον τίτλο σπουδών του ενδέχεται να δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις όσον αφορά τη μεταγενέστερη συμπεριφορά και προσωπικότητα του μαθητή που μπορεί να έχει αλλάξει μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο. Υπό το πρίσμα αυτό, μετά την αποφοίτηση του μαθητή από το σχολείο η αναγραφή της διαγωγής στους τίτλους σπουδών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθίσταται πλέον ανεπίκαιρο δεδομένο, η διατήρηση του οποίου δεν δικαιολογείται –κατά τα προεκτεθέντα- με βάση τους επιδιωκόμενους από τους σκοπούς που επιδιώκονται με τους τίτλους σπουδών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οίκοθεν νοείται ότι εάν ο αποφοιτήσας μαθητής-υποκείμενο των δεδομένων επιθυμεί τη χορήγηση βεβαίωσης για τη διαγωγή του, μπορεί να το ζητήσει ειδικώς με αίτησή του προς τη διεύθυνση του σχολείου και η τελευταία υποχρεούται να τη χορηγήσει».

«Αυτό σημαίνει τώρα ότι το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων θα πρέπει να εισάγει νέα διάταξη στην Βουλή για να καταργήσει το αντίθετο στο ευρωπαϊκό δίκαιο άρθρο 5 του νόμου του 2020. Διαφορετικά, οι θιγόμενοι θα έχουν δικαίωμα αποζημίωσης από το Ελληνικό Δημόσιο για παραβίαση των προσωπικών δεδομένων που τους αφορούν» σχολιάζει ο δικηγόρος.

Η αστυνομική κλήση προκλήθηκε μετά από καταγγελία από τον Φεβρουάριο της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Νάουσας, σύμφωνα με την οποία «τα ακυρωμένα από το ΣτΕ προγράμματα σπουδών και βιβλία Θρησκευτικών, εκθέτουν τους μαθητές (ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ) στον κίνδυνο της ηθικής και πνευματικής βλάβης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ψυχισμό τους».

Και όπως τονίζουν, απαιτούν την «άμεση απόσυρση όλων των επίμαχων και παράνομων βιβλίων Θρησκευτικών και αντικατάστασή τους με έντυπο υλικό (Ορθόδοξου Χριστιανικού περιεχομένου) και δηλώνουν «αποφασισμένοι να παρακολουθήσουμε στενά το συγκεκριμένο θέμα και, εφόσον κριθεί απαραίτητο, θα κινήσουμε κάθε νόμιμη διαδικασία ,ώστε να διασφαλιστούν τα δικαιώματα και η ηθική και πνευματική ασφάλεια όλων των μαθητών κάθε σχολείου του Δήμου μας».

Η κλήση σε απολογία προκάλεσε την αντίδραση των εκπαιδευτικών Ημαθίας και οι διευθυντές των σχολικών μονάδων αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στο αίτημα των Αρχών ζητώντας να τους επιδοθεί κλήση στην οποία να τους εξηγείται και για ποιο πράγμα τους κατηγορούν. Η τοπική ΕΛΜΕ με τον νομικό της σύμβουλο προσήλθαν στο Τμήμα προκειμένου να ενημερωθούν για ποιο λόγο και για ποια κατηγορία εγκαλούνται οι εκπαιδευτικοί, ποιος έκανε την καταγγελία και τι ακριβώς αφορά, αλλά δεν πήραν καμιά επίσημη εξήγηση.

Ο Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ημαθίας Αλέκος Μόσχος αναρωτιέται «τι δουλειά έχει η αστυνομία με την εκπαιδευτική διαδικασία», καταγγέλλει την κλήση των διευθυντών των σχολείων από την αστυνομία και σημειώνει ότι αυτές οι ενέργειες ανοίγουν επικίνδυνους δρόμους και καλεί το Υπουργείο να παρέμβει και να παύσει τέτοιου περιεχομένου ενέργειες.