Τα μεγάλα ψάρια και οι καρχαρίες αποφεύγουν τον τοξικό εισβολέα, αφήνοντάς τον να κυριαρχεί ανενόχλητος και να καταστρέφει το θαλάσσιο οικοσύστημα.

Τα κοφτερά του δόντια είναι τόσο δυνατά που σκίζουν δίχτυα και λυγίζουν αγκίστρια.

Η Caretta caretta ανατρέπει τα δεδομένα. Διαθέτοντας εξαιρετικά παχύ δέρμα, ανθεκτικό καβούκι και ένα πανίσχυρο ράμφος σχεδιασμένο να σπάει σκληρά όστρακα, η θαλάσσια χελώνα κυνηγά ενεργά και τεμαχίζει τους ενήλικους λαγοκέφαλους.

Το πεπτικό της σύστημα φαίνεται να είναι πλήρως απρόσβλητο από τη θανατηφόρα νευροτοξίνη, μετατρέποντας το επικίνδυνο αυτό ψάρι σε ένα εύκολο και πλούσιο σε πρωτεΐνες γεύμα. Μέχρι σήμερα η προστασία της χελώνας αποτελούσε μια ανάγκη με καθαρά οικολογικό χαρακτήρα.

Πλέον, η διατήρηση του πληθυσμού της Caretta caretta εξελίσσεται σε ζήτημα δημόσιας υγείας και οικονομικής επιβίωσης για τον τουρισμό και την αλιεία μας.

Το φαινόμενο τελικά είχε την εξήγησή του, αποδεικνύοντας πως το ένστικτο της επιβίωσης αφορά και στα ψάρια. Το πρωτοφανές θέαμα ξάφνιασε όσους ήταν στη γέφυρα της Χαλκίδας καθώς πάνω από 100 μικρά ψάρια κατέληξαν ακόμη και δίπλα στους περαστικούς.

Σύμφωνα με το evianews, τη λύση στο «μυστήριο» έδωσαν οι παλαιότεροι κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι ήταν καθησυχαστικοί. Όπως εξήγησαν, δεν πρόκειται για κάποιο δυσοίωνο σημάδι, αλλά για μια σκηνή από τον σκληρό, αλλά και θαυμαστό, κύκλο επιβίωσης της φύσης. Πιθανόν ένας μεγάλος θηρευτής μπήκε στα στενά του Ευρίπου, ίσως τόνος ή ξιφίας.

Προκειμένου να γλιτώσουν από το στόμα του τα ψάρια πετάχτηκαν έξω από τη θάλασσα, άρχισαν να πηδούν έξω από το νερό, βρίσκοντας απεγνωσμένα διέξοδο στη στεριά.