Στο επίκεντρο βρίσκεται η ιμπογκαΐνη, μια ουσία που, παρά τους σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των ασθενών, έχει κερδίσει την υποστήριξη βετεράνων πολέμου και συντηρητικών νομοθετών.

Ρούλα Σκουρογιάννη

Αυτή τη στιγμή, η ιμπογκαΐνη και άλλα ψυχεδελικά παραμένουν απαγορευμένα στην αυστηρότερη κατηγορία ναρκωτικών ουσιών των ΗΠΑ. Ωστόσο, η αμερικανική κυβέρνηση κάνει βήματα για τη χαλάρωση των περιορισμών, επιδιώκοντας να τονώσει την έρευνα για τη χρήση τους σε παθήσεις όπως η βαριά κατάθλιψη.

«Η σημερινή απόφαση θα διασφαλίσει ότι άνθρωποι που υποφέρουν από εξουθενωτικά συμπτώματα θα έχουν επιτέλους μια ευκαιρία να ανακτήσουν τη ζωή τους», δήλωσε ο Τραμπ κατά την υπογραφή του σχετικού εκτελεστικού διατάγματος.

Η συμμαχία των βετεράνων και η επιρροή των social media

Οργανώσεις βετεράνων και υποστηρικτές των ψυχεδελικών υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι η ιμπογκαΐνη —που προέρχεται από έναν θάμνο της Δυτικής Αφρικής— υπόσχεται πολλά για τη θεραπεία του μετατραυματικού στρες (PTSD) και του εθισμού στα οπιοειδή.

Η ανακοίνωση έρχεται σε συνέχεια των δεσμεύσεων του Υπουργού Υγείας, Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, για ευκολότερη πρόσβαση σε ψυχεδελικά για ιατρική χρήση. Στην τελετή υπογραφής στο Οβάλ Γραφείο έδωσε το «παρών» και ο δημοφιλής podcaster Joe Rogan, ο οποίος αποκάλυψε ότι έστειλε προσωπικά πληροφορίες στον Πρόεδρο για την ιμπογκαΐνη. Στο πλευρό τους βρέθηκε και ο Marcus Luttrell, ο πρώην Navy SEAL που ενέπνευσε την ταινία «Lone Survivor», ο οποίος τόνισε πως η ουσία αυτή άλλαξε τη ζωή του προς το καλύτερο.

Fast-track διαδικασίες από τον FDA

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αναμένεται την επόμενη εβδομάδα να εκδώσει «κουπόνια εθνικής προτεραιότητας» για τρία ψυχεδελικά σκευάσματα. Σύμφωνα με τον Επίτροπο του FDA, Marty Makary, αυτό θα επιτρέψει την έγκριση ορισμένων φαρμάκων σε διάστημα εβδομάδων αντί για μήνες. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που ο FDA προσφέρει τέτοια ταχύρρυθμη διαδικασία για ψυχεδελικές ουσίες, ενώ προετοιμάζεται και το έδαφος για τις πρώτες κλινικές δοκιμές ιμπογκαΐνης σε ανθρώπους επί αμερικανικού εδάφους.

Επιστημονικές επιφυλάξεις και ο κίνδυνος για την καρδιά

Παρά την πολιτική ώθηση, η επιστημονική κοινότητα παραμένει επιφυλακτική. Η ιμπογκαΐνη είναι γνωστό ότι μπορεί να προκαλέσει δυνητικά θανατηφόρες καρδιακές αρρυθμίες. Τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH) είχαν διακόψει τη χρηματοδότηση σχετικών ερευνών τη δεκαετία του ’90 ακριβώς λόγω αυτής της «καρδιαγγειακής τοξικότητας».

«Ήταν απίστευτα δύσκολο να μελετήσουμε την ιμπογκαΐνη στις ΗΠΑ λόγω της γνωστής τοξικότητάς της», εξηγεί ο Frederick Barrett, διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Ψυχεδελικών του Johns Hopkins. «Αν αυτό το διάταγμα ανοίξει τον δρόμο για αντικειμενική έρευνα, θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε αν είναι όντως μια ανώτερη θεραπεία».

Το νομικό καθεστώς και η «έξοδος» στο Μεξικό

Μέχρι σήμερα, κανένα ψυχεδελικό δεν έχει εγκριθεί στις ΗΠΑ, αν και ουσίες όπως η ψιλοκυβίνη, το MDMA και το LSD μελετώνται σε μεγάλες κλινικές δοκιμές. Λόγω της απαγόρευσης, πολλοί Αμερικανοί βετεράνοι ταξιδεύουν σε κλινικές στο Μεξικό, όπου το κόστος θεραπείας κυμαίνεται μεταξύ 15.000 και 20.000 δολαρίων.

Το διάταγμα του Τραμπ προβλέπει τη διάθεση τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων δολαρίων σε πολιτείες που αναπτύσσουν προγράμματα για ψυχεδελικά φάρμακα, ακολουθώντας το μοντέλο του Τέξας.

Από το «περιθώριο» στην επίσημη αναγνώριση

Αν και οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα του διατάγματος δεν θα είναι άμεσα ορατά στις ασφαλιστικές καλύψεις, η συμβολική και πρακτική σημασία του είναι τεράστια. «Η ιμπογκαΐνη μετατοπίζεται από το περιθώριο και το underground περιβάλλον στην επίσημη ομοσπονδιακή αναγνώριση», αναφέρουν ιδιοκτήτες κλινικών.

Πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου Stanford σε μικρό δείγμα βετεράνων έδειξε βελτίωση στα συμπτώματα εγκεφαλικών κακώσεων και κατάθλιψης μετά τη χρήση ιμπογκαΐνης σε συνδυασμό με μαγνήσιο (για τη μείωση του καρδιακού κινδύνου). Ωστόσο, οι επιστήμονες τονίζουν την ανάγκη για πιο αυστηρές μελέτες με χρήση εικονικού φαρμάκου (placebo) προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Σε μια εποχή καταιγιστικών ιατρικών εξελίξεων, η εκστρατεία υπενθυμίζει ότι η αποτελεσματική θεραπεία δεν εξαντλείται στα ψυχρά ιατρικά πρωτόκολλα, αλλά ξεκινά από την αναγνώριση της μοναδικότητας κάθε ασθενούς.

Ιστορικό Ορόσημο: Στο 70% η πενταετής επιβίωση

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα που παραθέτει ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα»), η μάχη κατά του καρκίνου σημειώνει ιστορικές νίκες.

Η ετήσια έκθεση Cancer Statistics 2026 της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (ACS) αποκαλύπτει μια εντυπωσιακή ανατροπή:

·         Ποσοστό-Ρεκόρ: Για πρώτη φορά, η πενταετής επιβίωση για το σύνολο των καρκίνων άγγιξε το 70% (στοιχεία περιόδου 2015-2021).

·         Προχωρημένα Στάδια: Το πλέον ελπιδοφόρο εύρημα είναι ότι το μεγαλύτερο όφελος στην επιβίωση παρατηρήθηκε σε ασθενείς που διαγνώστηκαν με επιθετικές μορφές καρκίνου σε προχωρημένο στάδιο.

Ωστόσο, παρά την πρόοδο, ο καρκίνος παραμένει η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως και η πρώτη αιτία θανάτου για άτομα κάτω των 85 ετών. Οι εκτιμήσεις για το 2026 στις ΗΠΑ προβλέπουν πάνω από 2,1 εκατομμύρια νέες διαγνώσεις και 626.140 απώλειες ζωών, υπογραμμίζοντας ότι ο εφησυχασμός δεν επιτρέπεται.

Η ακτινογραφία του καρκίνου σε Ευρώπη και Ελλάδα

Η κατάσταση στην ευρωπαϊκή ήπειρο, όπως καταγράφεται από το Ευρωπαϊκό Πληροφοριακό Σύστημα για τον Καρκίνο (ECIS), παρουσιάζει ενδιαφέρουσες τάσεις:

·         Ευρωπαϊκή Ένωση: Το 2024 καταγράφηκαν 2,7 εκατομμύρια νέα περιστατικά, με τη θνησιμότητα να παρουσιάζει πτώση 2% σε σχέση με το 2022.

·         Ελλάδα: Στη χώρα μας, οι νέες διαγνώσεις ξεπέρασαν τις 60.000, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για ενίσχυση των εθνικών προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου.

·         Φύλο και Συχνότητα: Οι άνδρες πλήττονται ελαφρώς περισσότερο (54% των περιπτώσεων). Ο καρκίνος του προστάτη (22,3%) κυριαρχεί στον ανδρικό πληθυσμό, ενώ ο καρκίνος του μαστού (29%) παραμένει η κύρια απειλή για τις γυναίκες.

·         Θνησιμότητα: Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο θανατηφόρος μορφή (19,7%), ακολουθούμενος από τον καρκίνο του παχέος εντέρου, του παγκρέατος και του μαστού.

Πέρα από τους αριθμούς: Η ανθρωποκεντρική προσέγγιση

Ο καρκίνος δεν είναι απλώς ένας στατιστικός δείκτης: είναι μια διαδρομή γεμάτη πόνο, φόβο, αλλά και απίστευτη δύναμη. Η φετινή καμπάνια εστιάζει στην ενσυναίσθηση ως δομικό στοιχείο της ίασης.

«Η ουσιαστική αντιμετώπιση του καρκίνου απαιτεί μια πολυεπίπεδη φροντίδα που σέβεται την προσωπική εμπειρία του ατόμου. Όταν η ιατρική τοποθετεί τον άνθρωπο στο επίκεντρο, τα θεραπευτικά αποτελέσματα βελτιώνονται και η ποιότητα ζωής αναβαθμίζεται ριζικά», τονίζει ο Καθηγητής Θ. Δημόπουλος.

Ο οδικός χάρτης 2025-2027: Από την επίγνωση στην έμπρακτη αλλαγή

Η τριετής στρατηγική της Παγκόσμιας Ημέρας εξελίσσεται σε στάδια, στοχεύοντας σε μια συνολική μεταρρύθμιση της ογκολογικής περίθαλψης:

1.      2025 (Αναγνώριση): Ανάδειξη των ανισοτήτων στην πρόσβαση στη φροντίδα.

2.      2026 (Κατανόηση – Τρέχον Έτος): Εστίαση στα εμπόδια που αντιμετωπίζουν ασθενείς και υγειονομικοί, προωθώντας τη φροντίδα με ανθρώπινο πρόσωπο.

3.      2027 (Δράση): Παγκόσμια κινητοποίηση για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων που θα εξασφαλίσουν ίση και ποιοτική περίθαλψη για όλους.

Η φροντίδα ξεκινά με την ακρόαση. Η θεραπεία ξεκινά με την ανθρωπιά.

Νίκος Γιαννόπουλος

Η ίδια έρευνα δείχνει ότι τα κορίτσια πλήττονται περισσότερο (π.χ. 45,3% στην ηλικία 13-15 ετών), με το 40% των επεισοδίων να ξεκινούν μεταξύ 13-15 ετών και 15% πριν τα 13, ενώ το 30% των εφήβων έχει επαναλάβει πάνω από 5 φορές την προσπάθεια να αυτοτραυματιστεί.

Το μεγάλο ερώτημα, όπως πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, είναι το γιατί. Οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι ένας από τους κύριους λόγους εμφάνισης του φαινομένου είναι η δυσκολία διαχείρισης αρνητικών συναισθημάτων (θλίψη, άγχος, θυμός, απελπισία σε 76% των εφήβων).

Το 62,7% δυσκολεύεται να ελέγξει τα συγκεκριμένα συναισθήματα ενώ το 80,7% όσων έχουν επιχειρήσει να αυτοτραυματιστούν έστω και μία αφορά αναφέρει το θυμό, την τιμωρία του εαυτού ή τον συναισθηματικό πόνο ως το κίνητρο της πράξης.

Οπως είναι λογικό, τα περιστατικά αυτοτραυματισμών στις νεαρές ηλικίες συνδέονται με ποικίλες ψυχικές διαταραχές (κατάθλιψη, άγχος, διαταραχές διατροφής) αλλά και με άλλου είδους φαινόμενα όπως τον εκφοβισμό (εντός του σχολικού περιβάλλοντος ή και όχι) αλλά και με τις επιπτώσεις στην έτσι και αλλιώς εύθραστη ψυχολογία των εφήβων του εγκλεισμού κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ενας επίσης εξόχως ανησυχητικό εύρημα στις έρευνες που έχουν ολοκληρωθεί μέχρι στιγμής είναι ότι το 45,9% δυσκολεύεται να μιλήσει όταν νιώθει άσχημα, γεγονός που καταδικάζει άτομο σε κοινωνική απομόνωση.

Η θεραπεία αποτελεί δύσκολη εξίσωση. Χρειάζεται συγκεκριμένη και μακροχρόνια δουλειά. Βασίζεται τις περισσότερες φορές σε εξειδικευμένες ψυχοθεραπείες όπως τη γνωστικο-συμπεριφορική (CBT), Mentalization-Based Treatment και την οικογενειακή θεραπεία, που έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση επεισοδίων μετά από 8-16 πρώτες συνεδρίες (ανάλογα με τη βαρύτητα του περιστατικού).

Το Υπουργείο Υγείας ξεκίνησε εφέτος τη λειτουργία του πρώτου εθνικού προγράμματος στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, προσφέροντας συμβουλευτική σε παιδιά/εφήβους μέχρι 16 ετών αλλά και σε οικογένειες για ενίσχυση της ανθεκτικότητάς τους.

Η φυσική βάση του κέντρου βρίσκεται σε κτίριο στο Παγκράτι. Υπάγεται απευθείας στην Α’ Ψυχιατρική Κλινική του Αιγινήτειου, με επικεφαλής τον ψυχίατρο Γιάννη Μαλογιάννη. Παρέχει δωρεάν υπηρεσίες δια ζώσης και εξ αποστάσεως (τηλεψυχιατρική).

Αναλυτικά, το πρόγραμμα των υπηρεσιών περιλαμβάνει κλινική αξιολόγηση, ατομική και ομαδική ψυχοθεραπεία, εξειδικευμένες θεραπείες για ενίσχυση ψυχικής ανθεκτικότητας, καθώς και συμβουλευτικές συνεδρίες για γονείς μέσω προγράμματος Triple P (Positive Parenting Program).

Επιπρόσθετα, το πρόγραμμα «ΡΙΣΠΕΚΤ στη δύναμή σου!» εστιάζει στην αντιμετώπιση του αυτοτραυματισμού μέσω ομαδικών παρεμβάσεων, με στόχο την ενδυνάμωση γονεϊκών δεξιοτήτων και την πρόληψη επεισοδίων.

• Οι ενδιαφερόμενοι κλείνουν ραντεβού στα τηλέφωνα 210-7462290 και 210-7462281 ή στο email kaan@eginitio.uoa.gr.

Το φαινόμενου του αυτοτραυματισμού χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή και εγρήγορση από την πλευρά των γονέων.

Αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως και αποτελεσματικά, έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια ψυχικά προβλήματα όπως επίμονη κατάθλιψη, άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και συναισθηματική απορρύθμιση, καθώς και σε επανάληψη της συμπεριφοράς που γίνεται αυτόματη αντίδραση σε καθημερινές πιέσεις.

Επίσης, μπορεί να προκαλέσει χρόνια απομόνωση, δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων και υπερευαισθησία στην απόρριψη, εντείνοντας διαταραχές όπως ΔΕΠ-Υ ή διαταραχές διατροφής.

Σωματικά, τέλος, προκαλεί χρόνια απομόνωση, δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων και υπερευαισθησία στην απόρριψη, εντείνοντας διαταραχές όπως ΔΕΠΥ ή διαταραχές διατροφής.

Δείτε ένα χαρακτηριστικό video

Με την έγκριση των ογκολόγων της, πειραματίστηκε στον εαυτό της και δούλεψε με συναδέλφους της για να κάνει ένεση με δύο τύπους ιών που καλλιέργησε σε ένα εργαστήριο, όπως ανέφερε το επιστημονικό περιοδικό Nature. Για αρκετές εβδομάδες, η θεραπεία της έκανε τον όγκο της να συρρικνωθεί, επιτρέποντας τελικά στους χειρουργούς να τον αφαιρέσουν.

Σε μελέτη που τεκμηριώνει το πείραμά της και δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο στο επιστημονικό περιοδικό «Vaccines», η Χαλάσι και οι συνεργάτες της είπαν ότι η «μη συμβατική» θεραπεία έχει αφήσει τον καρκίνο της σε ύφεση για σχεδόν τέσσερα χρόνια.

Ειδικοί στη βιοηθική είπαν στην Washington Post ότι διαφωνούν με την απόφαση της Χαλάσι να εισέλθει στην ιστορικά αμφιλεγόμενη παράδοση του αυτο-πειραματισμού στην ιατρική και να δημοσιεύσει τα αποτελέσματά της. Αν και η συγκεκριμένη επιστήμονας είχε μοναδικά προσόντα για να σταθμίσει την απόφαση και να πραγματοποιήσει τις δοκιμές της στον εαυτό της, μπορεί να μην είχε την προοπτική ενός αντικειμενικού ερευνητή καθώς ήταν η ίδια αντικείμενο δοκιμής, είπαν. Και η μελέτη της σε έναν μόνο ασθενή δεν είναι πιθανό να παρέχει αρκετές πληροφορίες για να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με τις θεραπείες που δοκίμασε.

«Από τη δική μου οπτική γωνία, ο αυτο-πειραματισμός δεν είναι θεμελιωδώς ανήθικος», είπε η Άλτα Τσάρο, επίτιμη καθηγήτρια δικαίου και βιοηθικής στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον. «Μπορεί να είναι παράλογο. Μπορεί πράγματι να έχει μολυνθεί από ένα μη ρεαλιστικό σύνολο προσδοκιών… Αλλά δεν το βλέπω ως ουσιαστικά ανήθικο».

Η Χαλάσι και δύο από τους συν-συγγραφείς της δεν απάντησαν στα αιτήματα για σχολιασμό, αλλά το περιοδικό Nature την προσδιόρισε ως την ερευνήτρια που ήταν η ίδια το αντικείμενο της μελέτης. Η μελέτη της Χαλάσι μιλά για την ίδια ως «μια 50χρονη αυτοπειραματιζόμενη γυναίκα ιολόγο» και είναι το μόνο άτομο στη λίστα συγγραφέων που πληροί αυτήν την περιγραφή.

Έρευνες που εξετάζουν τη χρήση ιών για τη θεραπεία του καρκίνου χρονολογούνται πάνω από μια δεκαετία. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε για πρώτη φορά μια μορφή θεραπείας με ογκολυτικούς ιούς, τη χρήση ιών που τροποποιήθηκαν για να επιτίθενται ειδικά στα καρκινικά κύτταρα, για τη θεραπεία του καρκίνου του δέρματος το 2015.

Έκτοτε, η έρευνα επιδίωξε να διευρύνει το φάσμα των καρκίνων στους οποίους μπορεί να εφαρμοστεί αυτή η θεραπεία. Ωστόσο, οι κλινικές δοκιμές για νέες θεραπείες όπως αυτή είναι περιορισμένες, όπως έγραψαν η Χαλάσι και οι συνεργάτες της στη μελέτη τους, αφού πραγματοποιήθηκαν πρώτα σε ασθενείς των οποίων η υγεία μπορεί να έχει ήδη επηρεαστεί από συμβατικές θεραπείες όπως η χημειοθεραπεία ή η ακτινοθεραπεία.

Η Χαλάσι όμως, ήταν σε διαφορετική κατάσταση. Βρισκόταν αρκετά χρόνια μακριά από τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού το 2016 και τη χημειοθεραπεία της που ακολούθησε. Και ήταν ένα σπάνιο υποκείμενο που είχε τα μέσα και την τεχνογνωσία να παράγει και να χορηγεί τη δική της πειραματική θεραπεία με ιούς.

Στη μελέτη της χρησιμοποίησαν δύο τύπους ιών – ένα στέλεχος ιλαράς που χρησιμοποιείται σε εμβόλια και τον ιό της φυσαλιδώδους στοματίτιδας, που επηρεάζει τα ζώα – και τους οποίους παρήγαγε στο δικό της εργαστήριο, σύμφωνα με τη μελέτη. Οι ιοί εγχύθηκαν απευθείας στον όγκο σε διάφορα διαστήματα για περίπου έξι εβδομάδες.

Περίπου 11 ημέρες μετά το θεραπευτικό σχήμα, ο όγκος της Χαλάσι άρχισε να συρρικνώνεται και συνέχισε να μειώνεται σταδιακά έως ότου ήταν αρκετά μικρός για να αφαιρεθεί χειρουργικά μετά το τέλος των έξι εβδομάδων των ενέσεων.

Ήταν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, αναφέρει η μελέτη – η θεραπεία είχε λίγες σοβαρές παρενέργειες, εκτός από μια μέρα που η Χαλάσι ανέπτυξε πυρετό και επέτρεψε στους χειρουργούς να αφαιρέσουν τον όγκο χωρίς περαιτέρω ανάπτυξη ή εξάπλωση στο σώμα της.

Ο καρκίνος μαστού της Χαλάσι είχε επιστρέψει δύο φορές μετά τη διάγνωσή της, το 2016. Μετά τη θεραπεία με τους ιούς, είναι απαλλαγμένη από καρκίνο για 45 μήνες, λέει η μελέτη.

Με το πείραμα, η Χαλάσι κατατάσσεται σε μια μακρά σειρά ερευνητών που έχουν δοκιμάσει ιατρικές θεωρίες στον εαυτό τους. Οι προσπάθειές τους οδήγησαν σε σημαντικές ιατρικές ανακαλύψεις – και σε ορισμένες περιπτώσεις, σε βλάβη ή θάνατο. Ο Jesse Lazear, ένας Αμερικανός γιατρός που μελετούσε τον κίτρινο πυρετό τον 19ο αιώνα, πέθανε από την ασθένεια αφού επέτρεψε στον εαυτό του να τον τσιμπήσει ένα κουνούπι για να αποδείξει πώς μεταδόθηκε. Ο Περουβιανός φοιτητής ιατρικής Daniel Carrión πέθανε το 1885 αφού μολύνθηκε από τη νόσο του Carrión, η οποία αργότερα πήρε το όνομά του.

Ο αυτο-πειραματισμός της Χαλάσι δεν φαινόταν να είναι τόσο επικίνδυνος όσο τα παραπάνω μοιραία παραδείγματα, είπε ο Χανκ Γκρίλι, διευθυντής του Κέντρου Νομικής και Βιοεπιστημών του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στην Post. Ωστόσο, τόνισε ότι οι επικριτές μπορεί ακόμα να αμφισβητούν εάν ένας ερευνητής στη θέση της Χαλάσι θα μπορούσε να δώσει την απαιτούμενη συγκατάθεση για να γίνει υποκείμενο δοκιμής και να αξιολογήσει τα πιθανά οφέλη και τις βλάβες ενός πειράματος χωρίς προκατάληψη.

Παλαιότερα, εθεωρείτο κακή ιδέα για τους γιατρούς να θεραπεύουν μέλη της οικογένειάς τους ή τους εαυτούς τους, επειδή δεν έχουν την απαραίτητη αντικειμενικότητα για να κάνουν μια καλή δουλειά, εξηγεί ο Γκρίλι. «Το ίδιο ισχύει και για τον αυτο-πειραματισμό».

Η Χαλάσι και οι συν-συγγραφείς της έγραψαν ότι η μελέτη δεν υποβλήθηκε σε αναθεώρηση από επιτροπή δεοντολογίας επειδή περιελάμβανε αυτο-πειραματισμό και ότι το υποκείμενο γνώριζε «πλήρως την ασθένειά της καθώς και τις διαθέσιμες θεραπείες» και «ήθελε να δοκιμάσει μία καινοτόμο προσέγγιση με επιστημονικά ορθό τρόπο».