Με αφορμή την 22η επέτειο από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ο διεθνώς αναγνωρισμένος χορογράφος, σκηνοθέτης και εικαστικός δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο Instagram δύο νέα βίντεο υψηλής ανάλυσης, με στιγμές από το υπερθέαμα που πραγματοποιήθηκε στις 13 Αυγούστου 2004.

«Ένα ολοκαίνουργιο μοντάζ σε υψηλή ανάλυση. Από εμένα για εσάς, με αγάπη. Για να γιορτάσουμε την 22η επέτειό μας», έγραψε ο Δημήτρης Παπαϊωάννου στις αναρτήσεις του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Dimitris Papaioannou (@papaioannou_d)

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου είχε αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της τελετής έναρξης και της τελετής λήξης, δημιουργώντας ένα θέαμα που επιχείρησε να συνδέσει την αρχαία ελληνική κληρονομιά με τη σύγχρονη Ελλάδα.

Το νερό, το φως, η μουσική, η κίνηση και το ανθρώπινο σώμα αποτέλεσαν βασικά στοιχεία μιας παράστασης που παρουσίασε στον κόσμο μια διαφορετική, σύγχρονη εικόνα της Ελλάδας, αντλώντας έμπνευση από την ιστορία και τον πολιτισμό της.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Dimitris Papaioannou (@papaioannou_d)

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες επέστρεψαν το 2004 στην Ελλάδα, 108 χρόνια μετά το 1896, όπου είχαν πραγματοποιηθεί οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Οι Αγώνες διεξήχθησαν από τις 13 έως τις 29 Αυγούστου, με την τελετή έναρξης στο Ολυμπιακό Στάδιο να αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του καλοκαιριού του 2004.

Η τελετή είχε ξεκινήσει με μια συμβολική αντίστροφη μέτρηση 28 δευτερολέπτων, με κάθε δευτερόλεπτο να αντιστοιχεί σε μία Ολυμπιάδα από την αναβίωση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων έως την επιστροφή τους στην Αθήνα.

Ερωτήματα σχετικά με τις προοπτικές της τελετής προέκυψαν όταν ο Σαρίφ τροποποίησε νωρίς σήμερα το πρωί μια ανάρτησή του στο X, αφαιρώντας την παράγραφο που ανέφερε: «Το Πακιστάν, με την υποστήριξη του συν-μεσολαβητή Κράτους του Κατάρ, θα φιλοξενήσει την επίσημη τελετή όπως έχει προγραμματιστεί στις 19 Ιουνίου 2026 στην Ελβετία, για τον εορτασμό αυτού του ιστορικού γεγονότος και την έναρξη των συνομιλιών σε τεχνικό επίπεδο».

Πίσω από τα παρασκήνια σήμερα το πρωί στο Πακιστάν, πηγές διαβεβαίωναν το BBC ότι η τελετή εξακολουθούσε να ισχύει. Ωστόσο, μέχρι νωρίς το βράδυ, το σχέδιο αυτό είχε αλλάξει.

Ο Σαρίφ ήταν ένας από τους υπογράφοντες του μνημονίου συνεργασίας υπό την ιδιότητα του μεσολαβητή.

Από τη στιγμή που το Ιράν σταμάτησε τις εκτοξεύσεις πυραύλων κρίθηκε πως είναι ασφαλές να πραγματοποιηθεί η τελετή στον Ναό της Αναστάσεως.

Το Ισραήλ είχε ανακοινώσει στις αρχές της εβδομάδας πως η τελετή θα γίνει με μέτρα ασφαλείας, επιτρέποντας την παρουσία ως και 50 ατόμων.

Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι και φέτος θα εξασφαλίσει την παρουσία της στην τελετή αφής του Αγίου Φωτός στην Ιερουσαλήμ, ακόμα και σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, όπως δήλωσε ο υφυπουργός Εξωτερικών, Γιάννης Λοβέρδος.

«Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου θα αναχωρήσουμε με ειδική πτήση για το Τελ Αβίβ και από εκεί οδικώς στην Ιερουσαλήμ», ανέφερε, προσθέτοντας ότι μετά την τελετή, ο Πατριάρχης θα παραδώσει σε σύντομη τελετή το Άγιο Φως στην ελληνική αποστολή.

Η επιστροφή στην Αθήνα θα γίνει με κυβερνητικό αεροσκάφος, με εκτιμώμενη άφιξη γύρω στις 19:00, ώστε να προλάβουν οι αεροπορικές εταιρείες να το διανείμουν σε όλη τη χώρα πριν τα μεσάνυχτα.

Μόλις το Άγιο Φως φτάσει στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», θα διανεμηθεί μέσω προγραμματισμένων και έκτακτων ειδικών πτήσεων των AEGEAN και Olympic Air σε 11 προορισμούς.

Οι πτήσεις έχουν ως εξής:

• Αθήνα – Ζάκυνθος: ΟΑ 052, 19:30 – 20:50
• Αθήνα – Θεσσαλονίκη: Α3 126, 20:10 – 21:05
• Αθήνα – Ιωάννινα: Α3 166, 20:10 – 21:25
• Αθήνα – Μύκονος: ΟΑ 3000 (έκτακτη πτήση), 19:30 – 20:15
• Αθήνα – Λήμνος: Α3 266, 19:50 – 20:50
• Αθήνα – Σάμος: ΟΑ 3004 (έκτακτη πτήση), 19:30 – 20:30
• Σάμος – Κως: ΟΑ 3004, 20:50 – 21:30
• Αθήνα – Χίος: Α3 278, 20:35 – 21:25
• Αθήνα – Καβάλα: Α3 154, 20:00 – 21:15
• Αθήνα – Βόλος: ΟΑ 3002 (έκτακτη πτήση), 19:30 – 20:40
• Βόλος – Κεφαλονιά: ΟΑ 3002, 21:00 – 21:50

Με αυτόν τον τρόπο, το Άγιο Φως θα φτάσει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, εξασφαλίζοντας ότι οι πιστοί θα μπορέσουν να συμμετάσχουν στη σημαντική τελετή και να βιώσουν τη μαγεία της μεγάλης γιορτής.

Με έκτακτη ειδική πτήση της AEGEAN θα ταξιδέψει το Άγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα στην Κύπρο, το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου, μεταφέροντας σε κάθε γωνιά του νησιού το μήνυμα της Ανάστασης και της ελπίδας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της AEGEAN, η άφιξη της πτήσης στο αεροδρόμιο «Γλαύκος Κληρίδης» της Λάρνακας από το Τελ Αβίβ αναμένεται στις 17:00 συνοδεία εκπροσώπων της Εξαρχίας του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο που θα μεριμνήσουν για την επίσημη υποδοχή και τη διανομή του στις εκκλησίες.

Παρά την αρχική αβεβαιότητα για το κατά πόσο μπορεί να διεξαχθεί η τελετή εν μέσω βομβαρδισμών, οι αρχές του Ισραήλ φαίνεται να έχουν προχωρήσει σε σχεδιασμό για την υλοποίησή της, υπό συγκεκριμένες και ιδιαίτερα περιοριστικές προϋποθέσεις.

Κρίσιμοι παράγοντες για την τελική απόφαση είναι τρία βασικά ζητήματα: η ολοκλήρωση των εργασιών στον Ναό της Αναστάσεως, η ύπαρξη καταφυγίου σε περίπτωση επίθεσης και η διασφάλιση συνθηκών απόλυτης ασφάλειας για τους παρευρισκόμενους.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα οδηγίες, εντός του ναού δεν θα επιτραπεί η παρουσία άνω των 50 ατόμων, λόγω τόσο των έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη όσο και των αυξημένων μέτρων προστασίας. Παράλληλα, βασική προϋπόθεση για την παρουσία πιστών είναι η ύπαρξη άμεσα προσβάσιμου καταφυγίου, σε περίπτωση που σημειωθεί επίθεση κατά τη διάρκεια της τελετής.

Η πρόσβαση στον χώρο θα γίνεται αποκλειστικά με ειδικές άδειες και αυστηρά ελεγχόμενες διαδικασίες, ενώ η Αστυνομία του Ισραήλ έχει αναλάβει τον συνολικό συντονισμό για την ασφάλεια, όχι μόνο της συγκεκριμένης τελετής αλλά και των υπόλοιπων πασχαλινών εκδηλώσεων στην πόλη, οι οποίες επίσης τελούν υπό αίρεση.

Η οριστική απόφαση για τη διεξαγωγή της Τελετής αναμένεται να ληφθεί την 1η Απριλίου, με τις Αρχές να τονίζουν ότι για να πραγματοποιηθεί «απαιτείται η πλήρης ολοκλήρωση των έργων, η απομάκρυνση των εμποδίων και η διασφάλιση των συνθηκών απόλυτης ασφάλειας».

Το έγγραφο του Ισραήλ για το Άγιο Φως

«Προετοιμασίες για τη διεξαγωγή της τελετής Αφής του Αγίου Φωτός το Μεγάλο Σάββατο στον Ναό της Αναστάσεως – Ιερουσαλήμ

Γενικά:

Α. Το παρόν έγγραφο έχει καταρτιστεί από την Αστυνομία του Ισραήλ βάσει των σχετικών κανονισμών και οδηγιών, με σκοπό τη διασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας, της τάξης και της προστασίας του κοινού.

Β. Η Τελετή του «Αγίου Φωτός» το Μεγάλο Σάββατο αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θρησκευτικές τελετές που διεξάγονται ετησίως στον Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ και θεωρείται ένα από τα πλέον κεντρικά και ευαίσθητα γεγονότα του έτους. Δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες, από το εσωτερικό και το εξωτερικό, διαφόρων χριστιανικών δογμάτων, επίσημες ξένες αποστολές συμμετέχουν σε αυτήν.

Γ. Το παρόν έγγραφο αποσκοπεί στον καθορισμό των όρων και προϋποθέσεων που απαιτούνται για τη διεξαγωγή της Τελετής στον Ναό της Αναστάσεως, σύμφωνα με τις οδηγίες της Αστυνομίας και των αρμόδιων υπηρεσιών ασφαλείας.

Δ. Επιβεβαιώνεται ότι η διεξαγωγή της Τελετής εξαρτάται από την πλήρη συμμόρφωση με όλους τους όρους και προϋποθέσεις που αναφέρονται στο παρόν έγγραφο και δεν θα επιτραπεί η πραγματοποίησή της χωρίς την προηγούμενη ικανοποίηση αυτών και την απόκτηση όλων των απαραίτητων αδειών.

Επιχείρηση «Ο Βρυχηθμός του Λιονταριού»:

Ε. Αυτές τις ημέρες, το Ισραήλ αντιμετωπίζει σύνθετες και εκτεταμένες απειλές ασφαλείας. Ως εκ τούτου, θα εφαρμοστούν ειδικές ρυθμίσεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια της Τελετής, συμπεριλαμβανομένου του περιορισμού του αριθμού των συμμετεχόντων εντός του ναού έως 50 άτομα, σύμφωνα με ακριβή αξιολόγηση κινδύνου, ώστε να εξασφαλιστεί η ασφαλής πρόσβαση στο σημείο την προκαθορισμένη ώρα. Αυτό υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει κοντά στον Ναό της Αναστάσεως καταφύγιο και ότι είναι προσβάσιμο κατά τη διάρκεια της άμυνας.

ΣΤ. Σήμερα, η πρόσβαση στον Ναό της Αναστάσεως είναι απαγορευμένη για το ευρύ κοινό, σύμφωνα με τις οδηγίες της περιφερειακής διοίκησης, και η είσοδος θα επιτρέπεται μόνο με ειδικές ρυθμίσεις και προεγκεκριμένες άδειες.

Ζ. Παράλληλα, η Αστυνομία του Ισραήλ εργάζεται για τη διεξαγωγή της Τελετής του «Αγίου Φωτός» ειδικά και του Πάσχα γενικά σε ολόκληρη την πόλη, με την ελπίδα ότι οι οδηγίες της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου θα αλλάξουν και οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν όπως έχει προγραμματιστεί.

Περιορισμοί σχετικά με τη διεξαγωγή της Τελετής Αφής του Αγίου Φωτός:

Η. Κατόπιν αξιολόγησης της κατάστασης που πραγματοποιήθηκε από την περιφερειακή διοίκηση στις 18/03/2026, και βάσει των εισηγήσεων των αρμόδιων επαγγελματικών φορέων της Αστυνομίας του Ισραήλ, αποφασίστηκε η επιβολή περιορισμών στη διεξαγωγή της Τελετής εντός του Ναού της Αναστάσεως.

Θ. Μέχρι σήμερα, εντός του Ναού της Αναστάσεως βρίσκονται σε εξέλιξη έργα υποδομής, ανακαίνισης και συντήρησης, τα οποία δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, συνεπώς δεν έχει πραγματοποιηθεί η τελική παράδοσή τους όσον αφορά τα ζητήματα ασφάλειας, πρόσβασης και διαχείρισης του κοινού.

Ι. Λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας, η οποία επηρεάζει τον ρυθμό εκτέλεσης των εργασιών, η δυνατότητα ολοκλήρωσης όλων των απαιτούμενων ρυθμίσεων για τη διεξαγωγή της Τελετής του Αγίου Φωτός παραμένει περιορισμένη.

Κ. Σύμφωνα με τις οδηγίες των αρμόδιων αρχών της Αστυνομίας του Ισραήλ και των υπηρεσιών ασφαλείας, απαιτείται η πλήρης ολοκλήρωση των έργων, η απομάκρυνση των εμποδίων και η διασφάλιση των συνθηκών απόλυτης ασφάλειας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της δημόσιας ασφάλειας.

Λ. Επομένως, εάν τα έργα δεν ολοκληρωθούν πλήρως ή δεν διενεργηθεί ολοκληρωμένος έλεγχος ασφάλειας που να καλύπτει όλη την υποδομή έως την 01/04/2026, δεν θα επιτραπεί η διεξαγωγή της Τελετής.

Μ. Επιβεβαιώνεται ότι οποιαδήποτε απόφαση για τη διεξαγωγή της Τελετής του Αγίου Φωτός εξαρτάται από συνολική αξιολόγηση ασφάλειας, τη συμμόρφωση με τις οδηγίες της Αστυνομίας και την κατοχή όλων των απαιτούμενων επίσημων αδειών από τις αρμόδιες Αρχές.

Οι τέσσερις ηθοποιοί είναι οι πρώτοι παρουσιαστές που ανακοινώθηκαν για την τελετή της 15ης Μαρτίου, στην οποία οικοδεσπότης για δεύτερη φορά θα είναι ο Κόναν Ο’Μπράιεν, ενώ θα μεταδοθεί ζωντανά από το δίκτυο ABC. Στην περσινή διοργάνωση, οι Μάντισον, Κάλκιν και Σαλντάνια κέρδισαν το πρώτο τους Όσκαρ, ενώ για τον Μπρόντι ήταν το δεύτερο αγαλματίδιο Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «The Brutalist».

Σύμφωνα με το ΑP, το «Sinners» του Ράιαν Κούγκλερ, ηγείται της φετινής κούρσας, έχοντας γράψει ιστορία με 16 υποψηφιότητες. Οι φετινές υποψήφιες για το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου είναι η Τζέσι Μπάκλεϊ για το «Hamnet», η Ρόουζ Μπερν για το «If I Had Legs I’d Kick You», η Ρενάτε Ράινσβε για το «Sentimental Value», η Έμα Στόουν για το «Bugonia» και η Κέιτ Χάντσον για το «Song Sung Blue».

Οι υποψήφιοι για το Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου είναι ο Τίμοθι Σαλαμέ για το «Marty Supreme», ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο για το «One Battle After Another», ο Ιθαν Χοκ για το «Blue Moon», ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν για το «Sinners» και ο Βάγκνερ Μόουρα για το «The Secret Agent».

Στις κατηγορίες των Β’ Ρόλων, υποψήφιοι για την ανδρική ερμηνεία είναι ο Τζέικομπ Έλορντι για το «Frankenstein», οι Σον Πεν και Μπενίτσιο ντελ Τόρο για το «One Battle After Another», ο Στέλαν Σκάρσγκαρντ για το «Sentimental Value» και ο Ντελρόι Λίντο για το «Sinners». Οι υποψήφιες για το Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου είναι οι Ελ Φάνινγκ και Ίνγκα Ίμπσντοτερ Λιλέας για το «Sentimental Value», η Εϊμι Μάντιγκαν για το «Weapons», η Γουάνμι Μοσάκου για το «Sinners» και η Τεγιάνα Τέιλορ για το «One Battle After Another». Η τελική ψηφοφορία των Όσκαρ θα πραγματοποιηθεί από τις 26 Φεβρουαρίου έως τις 5 Μαρτίου.

Πρόκειται για την πρώτη κηδεία δημοσία δαπάνη ύστερα από εκείνη του Ουίνστον Τσόρτσιλ το 1965.

Μεταξύ των διακεκριμένων καλεσμένων στη βρετανική πρωτεύουσα ξεχωρίζουν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ. Παρόντες θα είναι επίσης ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐχ Μπολσονάρου, ο αυτοκράτορας Ναρουχίτο της Ιαπωνίας (στο πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό από την ανάρρησή του στον θρόνο, το 2019).

Προσκεκλημένοι είναι επίσης εστεμμένοι, όπως ο πρίγκιπας Αλβέρτος του Μονακό, ο βασιλιάς Φελίπε της Ισπανίας και ο πατέρας του, ο Χουάν Κάρλος – ο οποίος παραιτήθηκε το 2014 και ζει εξόριστος στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Την Ελλάδα θα εκπροσωπήσει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Το πρόγραμμα της κηδείας της βασίλισσας Ελισάβετ

Στις 8:30 το πρωί ολοκληρώνεται το λαϊκό προσκύνημα που ξεκίνησε την Τετάρτη το βράδυ

10:00 – Ανοίγουν οι πόρτες του Αβαείου του Γουεστμίνστερ για τους ηγέτες κρατών και τους υπόλοιπους προσκεκλημένους

12:35 – Το φέρετρο θα μεταφερθεί στην έξοδο του Βρετανικού Κοινοβουλίου για να τοποθετηθεί πάνω στον κιλλίβαντα. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο θα το συνοδεύουν 142 μέλη του Βασιλικού Ναυτικού

12:44 – Θα ξεκινήσει η πομπή από το Βρετανικό Κοινοβούλιο προς το αβαείο του Γουεστμίνστερ

12:52 – Η πομπή θα φτάσει στο Αβαείου του Γουεστμίνστερ

13:00 – Ξεκινάει η λεγόμενη πολιτική λειτουργία παρουσία 2000 καλεσμένων. Μεταξύ αυτών αρχηγοί κρατών και βασιλείς από όλο το κόσμο

14:00 – Ολοκληρώνεται το τελετουργικό στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ και το φέρετρο τοποθετείται ξανά στο κιλλίβαντα. Θα τηρηθεί δύο λεπτών σιγή σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο

14:15 – Ξεκινάει νέα πομπή με προορισμό την αψίδα του Ουέλινγκτον. (Βρίσκεται δίπλα στο Hyde Park και πίσω από το παλάτι του Μπάκιγχαμ). Η πομπή θα περάσει μπροστά από το παλάτι και θα κάνει μια στάση

15:00 – Η πομπή φτάνει στην αψίδα. Το φέρετρο μπαίνει στη νεκροφόρα με προορισμό το Ουίνδσορ . ( Οδικό ταξίδι διάρκειας 2 ωρών. Πλήθος κόσμου αναμένεται να βρίσκεται δεξιά και αριστερά του δρόμου)

17:06 – Η νεκροφόρα φτάνει σε καθορισμένο σημείο. Σχηματίζεται ξανά πομπή

17: 10 – Η πομπή για το κάστρο του Ουίνδσορ ξεκινά

17:40 – Ο Βασιλιάς Κάρολος και άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας μπαίνουν στη πομπή

17:53 – Η πομπή φτάνει στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου μέσα στο κάστρο του Ουίνδσορ και το φέρετρο τοποθετείται σε βάθρο

16:00 – Ξεκινά η νεκρώσιμη ακολουθία. Δεν έχει διευκρινιστεί η διάρκεια της. Μόλις ολοκληρωθεί, το βάθρο θα υποχωρήσει στη βασιλική κρύπτη. ( Οπως έγινε και στην κηδεία του Φιλίππου). Τα μέλη της βασιλικής οικογένειας θα αποχωρήσουν όπως και οι κάμερες

21:30 – Θα γίνει ο ενταφιασμός χωρίς κάμερες. Αυστηρά ιδιωτικά. Μαζί με το φέρετρο του Φίλιππου που περιμένει στην Κρύπτη

Η σημερινή μουσική υπόκρουση της κηδείας, περιλαμβάνει κομμάτια υψηλού συμβολισμού, συνδεδεμένα φυσικά με την Ελισάβετ, αλλά και το Αβαείο του Γουεστμίνστερ.

Παραθέτουμε μερικά:

• Fantasia of four parts Orlando Gibbons (1583–1625)
• Organist of Westminster Abbey 1623–25
• Romanza (Symphony no 5 in D) Ralph Vaughan Williams (1872–1958)
• arranged by Robert Quinney (b 1976)
• Reliqui domum meum Peter Maxwell Davies (1934–2016)
• Meditation on ‘Brother James’s Air’ Harold Darke (1888–1976)
• Prelude on ‘Ecce jam noctis’ Op 157 no 3 Healey Willan (1880–1968)
• Psalm Prelude Set 1 no 2 Herbert Howells (1892–1983)
• In the Country Op 194 no 2 Charles Villiers Stanford (1852–1924)
• Fantasy on ‘O Paradise’ Malcolm Williamson (1931–2003)
• Elegy Op 58 Edward Elgar (1857–1934)
• arranged by Matthew Jorysz (b 1992)

Πιο συγκεκριμένα, πίσω από το άγαλμα Βενιζέλου, δύο Κυριακές, μια τον Ιούλιο και μια τον Αύγουστο, στήθηκαν η υπαίθρια «εκκλησία» με καρέκλες και μια μεγάλη οθόνη στην οποία παρουσιάζονταν βίντεο από άλλες τελετές. Αρκετά άτομα, συμμετείχαν στο τελετουργικό. Η εκδήλωση και τα όσα διαδραματίζονταν κατά τους εξορκισμούς παρουσιάζονταν στη μεγάλη οθόνη που είχε τοποθετηθεί. «Get out, get out» ακουγόταν να φωνάζει ένας εκ των διοργανωτών, μπροστά από μια γυναίκα κατά τη διάρκεια της τελετής.

Η δικηγόρος Εβίτα Βαρελά, υπεύθυνος των εκδηλώσεων Scoan, Δημήτρης Παναπακίδης, και ο αντιδήμαρχος Οικονομικών Θεσσαλονίκης, Μιχάλης Κούπκας, μίλησαν στο «Κοινωνία Ώρα ΜEGA» για τα σόου εξορκισμών που έχει στήσει στην πλατεία Αριστοτέλους η αυτοαποκαλούμενη «Εκκλησία των Εθνών».

Ο Δημήτρης Παναπακίδης, υπέυθυνος των εκδηλώσεων Scoan, υποστήριξε ότι αυτό που έγινε είναι κάτι πολύ ευχάριστο και ο κόσμος το χαιρέτησε με μεγάλο ενθουσιασμό, ιδίως οι νέοι, ενώ πρόσθεσε  ότι: «Ο πάτερ αποφάσισε να οργανώσει τους καλοκαιρινούς μήνες αυτές τις εκδηλώσεις στην πόλη μας. Είναι σημαντικό να σας εξηγήσω ότι ο εξορκισμός συμβαίνει ανέκαθεν και στην σύγχρονη εποχή».

Σχετικά με το γιατί οι εκδηλώσεις αυτές έγιναν σε δημόσιο χώρο και στην πλατεία Αριστεοτέλους ο υπεύθυνος των εκδηλώσεων εξήγησε ότι ο πάτερ αποφάσισε δεδομένου «του ευχάριστου κλίματος» να το κάνει σε δημόσιο χώρο και να μεταφέρει το μήνυμα του Χριστού.

Από τη μεριά του, ο Μιχάλης Κούπκας, αντιδήμαρχος Οικονομικών Θεσσαλονίκης, ανέφερε για το περιστατικό των εξορκισμών: «Το περιστατικό έγινε παράνομα, χωρίς καμία άδεια από τον δήμο Θεσσαλονίκης, καθώς δεν υπήρξε αδειοδότηση ούτε για τον χώρο ούτε για την τοποθέτηση καθισμάτων ούτε για την χρήση ρεύματος» και ο κος Κούπκας απευθύνθηκε στον υπεύθυνο εκδηλώσεων πού βρήκε το ρεύμα για την εκδήλωση που οργάνωσαν. Ο υπεύθυνος εκδηλώσεων εξήγησε πως το ρεύμα που χρησιμοποιήθηκε, προερχόταν από γεννήτρια που προμηθεύτηκε ο ίδιος ο πάτερ.

Ο Μιχάλης Κούπκας υποστήριξε ότι ενημεώθηκαν για την διεξαγωγή της εκδήλωσης, αφού είχε συμβεί και εξήγησε ότι οι δημόσιοι χώροι δεν πρόκειται να καταστούν χώροι λατρείας.

Τέλος, η κυρία Βαρελά, δικηγόρος ανέφερε ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας δεν επιτρέπεται λατρεία κάποια άγνωστης θρησκείας, η οποία προσβάλλει την δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη.

Ακουλούθησαν οι επικήδειες ομιλίες της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου και του γγ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.

Λίγο πριν τις 3 έφτασε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, κρατώντας ένα λευκό τριαντάφυλλο. Ακόμη, στο ναό βρίσκονται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος της Βουλής, Κώστας Τασούλας, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά, ο γγ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, ο υφυπουργός Σύγχρονου Πολιτισμού, Νικόλας Γιατρομανωλάκης, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θεοδωρικάκος, οι βουλευτές του ΚΚΕ, ο Θανάσης Παφίλης, ο Γιάννης Γκιόκας, η Αλέκα Παπαρήγα και το μέλος της ΠΓ του ΚΚΕ, Νικος Σοφιανός, η Μαρία Φαραντούρη, ο Βασίλης Βασιλικός, ο Γιώργος και η Άννα Νταλάρα, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ο Αλέξης Χαρίτσης, η Όλγα Γεροβασίλη,η Σοφία Σακοράφα, ο Παύλος Γερουλάνος, ο Γιώργος Λιάνης, ο Κώστας Λαλιώτης, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Κώστας Μπακογιάννης, η Μαριάνα Βαρδινογιάννη και πρέσβεις ξένων χωρών, ενώ δίπλα στο φέρετρο βρίσκεται η οικογένεια του Μίκη Θεοδωράκη.

Ιδιαίτερη στιγμή η άφιξη στη Μητρόπολη του δημοφιλούς Τούρκου συνθέτη Ζουλφί Λιβανελί και φίλου του Μίκη Θεοδωράκη μαζί με τη Φινλανδή ερμηνεύτρια Άρια Σαγιονμά.

Παρά τη βροχή, ο κόσμος δεν σταματά να τραγουδά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και να στέκεται με συγκίνηση έξω από τη Μητρόπολη Αθηνών.

ΠτΔ: Αποχαιρετούμε όλοι μαζί σήμερα τον Έλληνα και Οικουμενικό, Πατριώτη και Διεθνή, Μίκη Θεοδωράκη, σύμβολο και παράδειγμα μαζί

«Όλοι μαζί, όλες οι ηλικίες κι όλες οι γενιές αποχαιρετάμε σήμερα, τον Έλληνα και Οικουμενικό, Πατριώτη και Διεθνή, Μίκη Θεοδωράκη, σύμβολο και παράδειγμα μαζί» τόνισε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου στον επικήδειο που εκφώνησε στην τελετή αποχαιρετισμού του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη.  

Η κυρία Σακελλαροπούλου, με σεβασμό και συγκίνηση, αποχαιρέτησε τον Μίκη Θεοδωράκη, εκ μέρους όλων των Ελλήνων, σημειώνοντας ότι «Θα είναι πάντα εδώ, ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη μνήμη όλων μας».

Όπως ανέφερε, ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε «Άνθρωπος της πράξης και ταυτόχρονα ρομαντικά υπερβατικός, κατάφερε, ως το τέλος της ζωής του, να ηλεκτρίζει με την παρουσία του το συναίσθημα όλων μας, αποτελώντας έναν παιδαγωγό του Έθνους, που με την πολιτισμική και κοινωνική του παρέμβαση άλλαξε την Ελλάδα και τον καθένα μας, με τρόπο πιο έμμεσο αλλά και πιο βαθύ απ’ όσο μπορούμε να διαγνώσουμε σήμερα».

Ταυτόχρονα, η Πρόεδρος έκανε λόγο για έναν μαχητικό, χειμαρρώδη, ακατάβλητο Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος διέρρηξε τα όρια της εθνικής μας μοναξιάς, της ηττοπάθειας, της αποθάρρυνσης, και συνταιριάζοντας το εθνικό με το πανανθρώπινο, έδειξε έναν δρόμο για τη σφυρηλάτηση της νεοελληνικής μας ταυτότητας. «Μας έδωσε τον ανεκτίμητο μίτο της μουσικής του για να τον ξετυλίξουμε, να βγούμε στο ξέφωτο της δημοκρατίας και να μετατρέψουμε το σάλπισμά του σε πράξη και Πολιτεία, λογοδοτώντας στην ιστορία μας» συμπλήρωσε.

Αναφερόμενη στο ιδιαίτερο μουσικό σύμπαν, που δημιούργησε ο Θεοδωράκης, μέσα από τον πλούσιο συγκερασμό δημοτικής παράδοσης και βυζαντινού μέλους, λαϊκού τραγουδιού και σύγχρονων αρμονικών κατακτήσεων, υπενθύμισε ότι «Έδωσε ρωμαλέα αγωνιστικότητα στο ελληνικό τραγούδι, δραματική διάσταση στις επικές του συνθέσεις, λυρική ομορφιά και υπόρρητη μελαγχολία στις μπαλάντες του».

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε σύμβολο της υπεύθυνης ατομικής στάσης απέναντι στα σκληρά αιτήματα της Ιστορίας, καθώς και παράδειγμα θάρρους στην έκφραση γνώμης και τόλμης στη διατράνωση των πιστεύω του, αφού αψήφησε διώξεις, συλλήψεις, εκτοπισμούς, διαψεύσεις και πικρίες. «Τόσο η δημιουργία όσο και η πολιτική του στάση καθορίστηκαν πάντοτε από την πεποίθηση ότι ποιητική ύλη και ποιοτική αλήθεια μπορεί να βρει ο καλλιτέχνης στους κόλπους του λαού· και ότι χωρίς την πίστη στον λαό του κανείς δημιουργός δεν μπορεί να ανοίξει τα φτερά του στον κόσμο» τόνισε η Πρόεδρος.

Υπενθύμισε, επίσης, ότι «ο Μίκης Θεοδωράκης δηλώνοντας παρών σε κάθε καμπή της εθνικής μας περιπέτειας, πάντα μεταβολίζοντας την ιστορική στιγμή μέσα από τα χαρακτηριστικά της ξεχωριστής, έντονης προσωπικότητάς του, σφράγισε ανεξίτηλα την ελληνική ζωή» και σημείωσε ότι «Κι αν έγινε, και θα παραμείνει εσαεί, κραταιό πολιτισμικό σύμβολο είναι γιατί στο πρόσωπο και στη δημιουργία του συναιρέθηκαν μερικά από τα πιο ενθουσιώδη, οιστρήλατα, οραματικά στοιχεία της νεοελληνικής ιδιοπροσωπίας».

Ακολουθεί ο επικήδειος που εκφώνησε η Προέδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου στην τελετή αποχαιρετισμού του Μίκη Θεοδωράκη:

«Σήμερα αποχαιρετάμε τον Μίκη Θεοδωράκη, όλοι μαζί, όλες οι ηλικίες κι όλες οι γενιές. Και αυτές που μοιράστηκαν μαζί του βιωμένες εμπειρίες, και αυτές που εισέπραξαν τα τραγούδια του σαν ένα κάλεσμα για την υπέρβαση του ατομικού και τη συνάντηση με τους άλλους· σαν ένα κώδικα που υπερέβαινε τις συγκυρίες, σηματοδοτώντας την αντίσταση, την ελπίδα, τη συντροφικότητα, τη συλλογική διεκδίκηση· σαν ένα μήνυμα ελευθερίας. Και μαζί με τους μεγαλύτερους, τον αποχαιρετούν και οι νεότερες γενιές, τα παιδιά και οι έφηβοι. Γιατί και οι νέοι μας συγκινούνται όταν τραγουδούν το «Ένα το χελιδόνι» στα σχολειά τους, παρασυρμένοι από τον εγερτήριο άνεμο που διαπερνά τους στίχους και τη μουσική. Εκείνο τον σχεδόν μεταφυσικό άνεμο-ζωοδότη μιας εποχής οδύνης αλλά και ανάτασης, αγώνων και μεγάλων οραμάτων.

Τον αποχαιρετούν οι άνθρωποι, αλλά και οι τόποι. Οι τόποι που τους έζησε σαν δωρεά, τόποι μυρωμένοι των παιδικών του χρόνων, η Χίος, η Μυτιλήνη, τα Γιάννενα, το Αργοστόλι, ο Πύργος, η Πάτρα, η Τρίπολη, όπου και έδωσε την πρώτη του συναυλία σε ηλικία 17 ετών με το έργο του «Κασσιανή»· οι τόποι της νιότης του – η Αθήνα, τα Χανιά, η Αλεξανδρούπολη – και της διεθνούς του αναγνώρισης: από το Παρίσι ως τη Μόσχα, από το Τελ Αβίβ ως τη Στοκχόλμη, από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη ως την Αβάνα. Αλλά και οι τόποι της εξορίας, η Ικαρία, η Μακρόνησος, η Ζάτουνα της Αρκαδίας, ο Ωρωπός, τους οποίους ο συνθέτης μετέτρεψε σε εστίες δημιουργικής έμπνευσης, καταφέρνοντας έτσι να ακυρώσει έμπρακτα τη φίμωσή του.

Ο Μίκης Θεοδωράκης επέδρασε καταλυτικά στο αισθητικό, το ηθικό, το πολιτικό μας φρόνημα. Δημιούργησε ένα ιδιαίτερο μουσικό σύμπαν, μέσα από τον πλούσιο συγκερασμό δημοτικής παράδοσης και βυζαντινού μέλους, λαϊκού τραγουδιού και σύγχρονων αρμονικών κατακτήσεων, θέλοντας να εκφράσει, καθώς έγραφε το 1972, «την απέραντη ευαισθησία και το ένθεο πάθος του λαού μας».  Έβαλε τους στίχους των ποιητών μας στο στόμα του καθένα από μας και τους έκανε κοινό μας κτήμα, σε τέτοιο, μάλιστα, βαθμό, «ώστε ακούγοντας ένα τραγούδι, να μη μπορείς να φανταστείς τη μουσική με άλλο κείμενο, ούτε όμως και το ποίημα με διαφορετική μουσική», όπως σημείωνε ο ίδιος.  Έδωσε ρωμαλέα αγωνιστικότητα στο ελληνικό τραγούδι, δραματική διάσταση στις επικές του συνθέσεις, λυρική ομορφιά και υπόρρητη μελαγχολία στις μπαλάντες του.

Έλληνας και οικουμενικός, πατριώτης και διεθνής, ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε σύμβολο και παράδειγμα μαζί. Σύμβολο της υπεύθυνης ατομικής στάσης απέναντι στα σκληρά αιτήματα της Ιστορίας, συνέδεσε το όνομά του, ήδη από τα πρώτα του νιάτα, με το ΕΑΜ και την αντίσταση την περίοδο της ναζιστικής Κατοχής. Με την πολιτική και πολιτιστική έκρηξη της δεκαετίας του εξήντα, με τους Λαμπράκηδες και το κίνημα της ειρήνης, με την αντιδικτατορική δράση εναντίον της χούντας των συνταγματαρχών. Στη μεταπολίτευση, υπερασπίστηκε σθεναρά τη «λύση Καραμανλή», την ενότητα της αριστεράς, την υπόθεση της Κύπρου, την εθνική συμφιλίωση. Παράδειγμα θάρρους στην έκφραση γνώμης και τόλμης στη διατράνωση των πιστεύω του, αψήφησε διώξεις, συλλήψεις, εκτοπισμούς, διαψεύσεις, πικρίες – το βαρύ προσωπικό κόστος της συνέπειάς του ως πνευματικού πρωτοπόρου στο ηθικό χρέος απέναντι στην πατρίδα και τους ανθρώπους της, όπως το αντιλαμβανόταν και το όριζε ο ίδιος. Διακινδύνευσε για χάρη των κοινών, προσφέρθηκε στον διάλογο και στην κριτική, αντιστάθηκε στις δεσμεύσεις του μύθου του. Υπόδειγμα της διάχυσης του εαυτού μέσα στα πολλά πρόσωπα της κοινωνίας, κινήθηκε με την ίδια άνεση και ζωντάνια στους πιο διαφορετικούς κοινωνικούς χώρους, είτε ανάμεσα στους συγχωριανούς του και τους φίλους του από τα παλιά, είτε ανάμεσα σε πολιτικούς ηγέτες παγκόσμιου βεληνεκούς. Τόσο η δημιουργία όσο και η πολιτική του στάση καθορίστηκαν πάντοτε από την πεποίθηση ότι ποιητική ύλη και ποιοτική αλήθεια μπορεί να βρει ο καλλιτέχνης στους κόλπους του λαού· και ότι χωρίς την πίστη στον λαό του κανείς δημιουργός δεν μπορεί να ανοίξει τα φτερά του στον κόσμο.

Άνθρωπος της πράξης και ταυτόχρονα ρομαντικά υπερβατικός, κατάφερε, ως το τέλος της ζωής του, να ηλεκτρίζει με την παρουσία του το συναίσθημα όλων μας. Μολονότι πολιτικά υπήρξε μοναχικός -«μόνος, ανένταχτος, ανεξάρτητος, αυτοστρατευμένος», αυτοχαρακτηριζόταν- δεν πρόδωσε ποτέ τις τρεις δεσπόζουσες της ζωής του: την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας, την απαίτηση για κοινωνική δικαιοσύνη, την αφοσίωση στα υψηλά προτάγματα της τέχνης του. Έγινε έτσι ένας παιδαγωγός του έθνους, που με την πολιτισμική και κοινωνική του παρέμβαση άλλαξε την Ελλάδα και τον καθένα μας με τρόπο πιο έμμεσο αλλά και πιο βαθύ απ’ όσο μπορούμε να διαγνώσουμε σήμερα.

Μαχητικός, χειμαρρώδης, ακατάβλητος, διέρρηξε τα όρια της εθνικής μας μοναξιάς, της ηττοπάθειας, της αποθάρρυνσης, και συνταιριάζοντας το εθνικό με το πανανθρώπινο, έδειξε έναν δρόμο για τη σφυρηλάτηση της νεοελληνικής μας ταυτότητας. Μας έδωσε τον ανεκτίμητο μίτο της μουσικής του για να τον ξετυλίξουμε, να βγούμε στο ξέφωτο της δημοκρατίας και να μετατρέψουμε το σάλπισμά του σε πράξη και Πολιτεία, λογοδοτώντας στην ιστορία μας. Δηλώνοντας παρών σε κάθε καμπή της εθνικής μας περιπέτειας, πάντα μεταβολίζοντας την ιστορική στιγμή μέσα από τα χαρακτηριστικά της ξεχωριστής, έντονης προσωπικότητάς του, σφράγισε ανεξίτηλα την ελληνική ζωή. Κι αν έγινε, και θα παραμείνει εσαεί, κραταιό πολιτισμικό σύμβολο είναι γιατί στο πρόσωπο και στη δημιουργία του συναιρέθηκαν μερικά από τα πιο ενθουσιώδη, οιστρήλατα, οραματικά στοιχεία της νεοελληνικής ιδιοπροσωπίας.

Με σεβασμό και συγκίνηση, εκ μέρους όλων των Ελλήνων, αποχαιρετώ τον Μίκη Θεοδωράκη. Θα είναι πάντα εδώ, ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη μνήμη όλων μας».

Ακουλούθησαν οι επικήδειες ομιλίες της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου και του γγ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.

Λίγο πριν τις 3 έφτασε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, κρατώντας ένα λευκό τριαντάφυλλο. Ακόμη, στο ναό βρίσκονται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος της Βουλής, Κώστας Τασούλας, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά, ο γγ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, ο υφυπουργός Σύγχρονου Πολιτισμού, Νικόλας Γιατρομανωλάκης, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θεοδωρικάκος, οι βουλευτές του ΚΚΕ, ο Θανάσης Παφίλης, ο Γιάννης Γκιόκας, η Αλέκα Παπαρήγα και το μέλος της ΠΓ του ΚΚΕ, Νικος Σοφιανός, η Μαρία Φαραντούρη, ο Βασίλης Βασιλικός, ο Γιώργος και η Άννα Νταλάρα, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ο Αλέξης Χαρίτσης, η Όλγα Γεροβασίλη,η Σοφία Σακοράφα, ο Παύλος Γερουλάνος, ο Γιώργος Λιάνης, ο Κώστας Λαλιώτης, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Κώστας Μπακογιάννης, η Μαριάνα Βαρδινογιάννη και πρέσβεις ξένων χωρών, ενώ δίπλα στο φέρετρο βρίσκεται η οικογένεια του Μίκη Θεοδωράκη.

Ιδιαίτερη στιγμή η άφιξη στη Μητρόπολη του δημοφιλούς Τούρκου συνθέτη Ζουλφί Λιβανελί και φίλου του Μίκη Θεοδωράκη μαζί με τη Φινλανδή ερμηνεύτρια Άρια Σαγιονμά.

Παρά τη βροχή, ο κόσμος δεν σταματά να τραγουδά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και να στέκεται με συγκίνηση έξω από τη Μητρόπολη Αθηνών.

ΠτΔ: Αποχαιρετούμε όλοι μαζί σήμερα τον Έλληνα και Οικουμενικό, Πατριώτη και Διεθνή, Μίκη Θεοδωράκη, σύμβολο και παράδειγμα μαζί

«Όλοι μαζί, όλες οι ηλικίες κι όλες οι γενιές αποχαιρετάμε σήμερα, τον Έλληνα και Οικουμενικό, Πατριώτη και Διεθνή, Μίκη Θεοδωράκη, σύμβολο και παράδειγμα μαζί» τόνισε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου στον επικήδειο που εκφώνησε στην τελετή αποχαιρετισμού του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη.  

Η κυρία Σακελλαροπούλου, με σεβασμό και συγκίνηση, αποχαιρέτησε τον Μίκη Θεοδωράκη, εκ μέρους όλων των Ελλήνων, σημειώνοντας ότι «Θα είναι πάντα εδώ, ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη μνήμη όλων μας».

Όπως ανέφερε, ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε «Άνθρωπος της πράξης και ταυτόχρονα ρομαντικά υπερβατικός, κατάφερε, ως το τέλος της ζωής του, να ηλεκτρίζει με την παρουσία του το συναίσθημα όλων μας, αποτελώντας έναν παιδαγωγό του Έθνους, που με την πολιτισμική και κοινωνική του παρέμβαση άλλαξε την Ελλάδα και τον καθένα μας, με τρόπο πιο έμμεσο αλλά και πιο βαθύ απ’ όσο μπορούμε να διαγνώσουμε σήμερα».

Ταυτόχρονα, η Πρόεδρος έκανε λόγο για έναν μαχητικό, χειμαρρώδη, ακατάβλητο Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος διέρρηξε τα όρια της εθνικής μας μοναξιάς, της ηττοπάθειας, της αποθάρρυνσης, και συνταιριάζοντας το εθνικό με το πανανθρώπινο, έδειξε έναν δρόμο για τη σφυρηλάτηση της νεοελληνικής μας ταυτότητας. «Μας έδωσε τον ανεκτίμητο μίτο της μουσικής του για να τον ξετυλίξουμε, να βγούμε στο ξέφωτο της δημοκρατίας και να μετατρέψουμε το σάλπισμά του σε πράξη και Πολιτεία, λογοδοτώντας στην ιστορία μας» συμπλήρωσε.

Αναφερόμενη στο ιδιαίτερο μουσικό σύμπαν, που δημιούργησε ο Θεοδωράκης, μέσα από τον πλούσιο συγκερασμό δημοτικής παράδοσης και βυζαντινού μέλους, λαϊκού τραγουδιού και σύγχρονων αρμονικών κατακτήσεων, υπενθύμισε ότι «Έδωσε ρωμαλέα αγωνιστικότητα στο ελληνικό τραγούδι, δραματική διάσταση στις επικές του συνθέσεις, λυρική ομορφιά και υπόρρητη μελαγχολία στις μπαλάντες του».

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε σύμβολο της υπεύθυνης ατομικής στάσης απέναντι στα σκληρά αιτήματα της Ιστορίας, καθώς και παράδειγμα θάρρους στην έκφραση γνώμης και τόλμης στη διατράνωση των πιστεύω του, αφού αψήφησε διώξεις, συλλήψεις, εκτοπισμούς, διαψεύσεις και πικρίες. «Τόσο η δημιουργία όσο και η πολιτική του στάση καθορίστηκαν πάντοτε από την πεποίθηση ότι ποιητική ύλη και ποιοτική αλήθεια μπορεί να βρει ο καλλιτέχνης στους κόλπους του λαού· και ότι χωρίς την πίστη στον λαό του κανείς δημιουργός δεν μπορεί να ανοίξει τα φτερά του στον κόσμο» τόνισε η Πρόεδρος.

Υπενθύμισε, επίσης, ότι «ο Μίκης Θεοδωράκης δηλώνοντας παρών σε κάθε καμπή της εθνικής μας περιπέτειας, πάντα μεταβολίζοντας την ιστορική στιγμή μέσα από τα χαρακτηριστικά της ξεχωριστής, έντονης προσωπικότητάς του, σφράγισε ανεξίτηλα την ελληνική ζωή» και σημείωσε ότι «Κι αν έγινε, και θα παραμείνει εσαεί, κραταιό πολιτισμικό σύμβολο είναι γιατί στο πρόσωπο και στη δημιουργία του συναιρέθηκαν μερικά από τα πιο ενθουσιώδη, οιστρήλατα, οραματικά στοιχεία της νεοελληνικής ιδιοπροσωπίας».

Ακολουθεί ο επικήδειος που εκφώνησε η Προέδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου στην τελετή αποχαιρετισμού του Μίκη Θεοδωράκη:

«Σήμερα αποχαιρετάμε τον Μίκη Θεοδωράκη, όλοι μαζί, όλες οι ηλικίες κι όλες οι γενιές. Και αυτές που μοιράστηκαν μαζί του βιωμένες εμπειρίες, και αυτές που εισέπραξαν τα τραγούδια του σαν ένα κάλεσμα για την υπέρβαση του ατομικού και τη συνάντηση με τους άλλους· σαν ένα κώδικα που υπερέβαινε τις συγκυρίες, σηματοδοτώντας την αντίσταση, την ελπίδα, τη συντροφικότητα, τη συλλογική διεκδίκηση· σαν ένα μήνυμα ελευθερίας. Και μαζί με τους μεγαλύτερους, τον αποχαιρετούν και οι νεότερες γενιές, τα παιδιά και οι έφηβοι. Γιατί και οι νέοι μας συγκινούνται όταν τραγουδούν το «Ένα το χελιδόνι» στα σχολειά τους, παρασυρμένοι από τον εγερτήριο άνεμο που διαπερνά τους στίχους και τη μουσική. Εκείνο τον σχεδόν μεταφυσικό άνεμο-ζωοδότη μιας εποχής οδύνης αλλά και ανάτασης, αγώνων και μεγάλων οραμάτων.

Τον αποχαιρετούν οι άνθρωποι, αλλά και οι τόποι. Οι τόποι που τους έζησε σαν δωρεά, τόποι μυρωμένοι των παιδικών του χρόνων, η Χίος, η Μυτιλήνη, τα Γιάννενα, το Αργοστόλι, ο Πύργος, η Πάτρα, η Τρίπολη, όπου και έδωσε την πρώτη του συναυλία σε ηλικία 17 ετών με το έργο του «Κασσιανή»· οι τόποι της νιότης του – η Αθήνα, τα Χανιά, η Αλεξανδρούπολη – και της διεθνούς του αναγνώρισης: από το Παρίσι ως τη Μόσχα, από το Τελ Αβίβ ως τη Στοκχόλμη, από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη ως την Αβάνα. Αλλά και οι τόποι της εξορίας, η Ικαρία, η Μακρόνησος, η Ζάτουνα της Αρκαδίας, ο Ωρωπός, τους οποίους ο συνθέτης μετέτρεψε σε εστίες δημιουργικής έμπνευσης, καταφέρνοντας έτσι να ακυρώσει έμπρακτα τη φίμωσή του.

Ο Μίκης Θεοδωράκης επέδρασε καταλυτικά στο αισθητικό, το ηθικό, το πολιτικό μας φρόνημα. Δημιούργησε ένα ιδιαίτερο μουσικό σύμπαν, μέσα από τον πλούσιο συγκερασμό δημοτικής παράδοσης και βυζαντινού μέλους, λαϊκού τραγουδιού και σύγχρονων αρμονικών κατακτήσεων, θέλοντας να εκφράσει, καθώς έγραφε το 1972, «την απέραντη ευαισθησία και το ένθεο πάθος του λαού μας».  Έβαλε τους στίχους των ποιητών μας στο στόμα του καθένα από μας και τους έκανε κοινό μας κτήμα, σε τέτοιο, μάλιστα, βαθμό, «ώστε ακούγοντας ένα τραγούδι, να μη μπορείς να φανταστείς τη μουσική με άλλο κείμενο, ούτε όμως και το ποίημα με διαφορετική μουσική», όπως σημείωνε ο ίδιος.  Έδωσε ρωμαλέα αγωνιστικότητα στο ελληνικό τραγούδι, δραματική διάσταση στις επικές του συνθέσεις, λυρική ομορφιά και υπόρρητη μελαγχολία στις μπαλάντες του.

Έλληνας και οικουμενικός, πατριώτης και διεθνής, ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε σύμβολο και παράδειγμα μαζί. Σύμβολο της υπεύθυνης ατομικής στάσης απέναντι στα σκληρά αιτήματα της Ιστορίας, συνέδεσε το όνομά του, ήδη από τα πρώτα του νιάτα, με το ΕΑΜ και την αντίσταση την περίοδο της ναζιστικής Κατοχής. Με την πολιτική και πολιτιστική έκρηξη της δεκαετίας του εξήντα, με τους Λαμπράκηδες και το κίνημα της ειρήνης, με την αντιδικτατορική δράση εναντίον της χούντας των συνταγματαρχών. Στη μεταπολίτευση, υπερασπίστηκε σθεναρά τη «λύση Καραμανλή», την ενότητα της αριστεράς, την υπόθεση της Κύπρου, την εθνική συμφιλίωση. Παράδειγμα θάρρους στην έκφραση γνώμης και τόλμης στη διατράνωση των πιστεύω του, αψήφησε διώξεις, συλλήψεις, εκτοπισμούς, διαψεύσεις, πικρίες – το βαρύ προσωπικό κόστος της συνέπειάς του ως πνευματικού πρωτοπόρου στο ηθικό χρέος απέναντι στην πατρίδα και τους ανθρώπους της, όπως το αντιλαμβανόταν και το όριζε ο ίδιος. Διακινδύνευσε για χάρη των κοινών, προσφέρθηκε στον διάλογο και στην κριτική, αντιστάθηκε στις δεσμεύσεις του μύθου του. Υπόδειγμα της διάχυσης του εαυτού μέσα στα πολλά πρόσωπα της κοινωνίας, κινήθηκε με την ίδια άνεση και ζωντάνια στους πιο διαφορετικούς κοινωνικούς χώρους, είτε ανάμεσα στους συγχωριανούς του και τους φίλους του από τα παλιά, είτε ανάμεσα σε πολιτικούς ηγέτες παγκόσμιου βεληνεκούς. Τόσο η δημιουργία όσο και η πολιτική του στάση καθορίστηκαν πάντοτε από την πεποίθηση ότι ποιητική ύλη και ποιοτική αλήθεια μπορεί να βρει ο καλλιτέχνης στους κόλπους του λαού· και ότι χωρίς την πίστη στον λαό του κανείς δημιουργός δεν μπορεί να ανοίξει τα φτερά του στον κόσμο.

Άνθρωπος της πράξης και ταυτόχρονα ρομαντικά υπερβατικός, κατάφερε, ως το τέλος της ζωής του, να ηλεκτρίζει με την παρουσία του το συναίσθημα όλων μας. Μολονότι πολιτικά υπήρξε μοναχικός -«μόνος, ανένταχτος, ανεξάρτητος, αυτοστρατευμένος», αυτοχαρακτηριζόταν- δεν πρόδωσε ποτέ τις τρεις δεσπόζουσες της ζωής του: την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας, την απαίτηση για κοινωνική δικαιοσύνη, την αφοσίωση στα υψηλά προτάγματα της τέχνης του. Έγινε έτσι ένας παιδαγωγός του έθνους, που με την πολιτισμική και κοινωνική του παρέμβαση άλλαξε την Ελλάδα και τον καθένα μας με τρόπο πιο έμμεσο αλλά και πιο βαθύ απ’ όσο μπορούμε να διαγνώσουμε σήμερα.

Μαχητικός, χειμαρρώδης, ακατάβλητος, διέρρηξε τα όρια της εθνικής μας μοναξιάς, της ηττοπάθειας, της αποθάρρυνσης, και συνταιριάζοντας το εθνικό με το πανανθρώπινο, έδειξε έναν δρόμο για τη σφυρηλάτηση της νεοελληνικής μας ταυτότητας. Μας έδωσε τον ανεκτίμητο μίτο της μουσικής του για να τον ξετυλίξουμε, να βγούμε στο ξέφωτο της δημοκρατίας και να μετατρέψουμε το σάλπισμά του σε πράξη και Πολιτεία, λογοδοτώντας στην ιστορία μας. Δηλώνοντας παρών σε κάθε καμπή της εθνικής μας περιπέτειας, πάντα μεταβολίζοντας την ιστορική στιγμή μέσα από τα χαρακτηριστικά της ξεχωριστής, έντονης προσωπικότητάς του, σφράγισε ανεξίτηλα την ελληνική ζωή. Κι αν έγινε, και θα παραμείνει εσαεί, κραταιό πολιτισμικό σύμβολο είναι γιατί στο πρόσωπο και στη δημιουργία του συναιρέθηκαν μερικά από τα πιο ενθουσιώδη, οιστρήλατα, οραματικά στοιχεία της νεοελληνικής ιδιοπροσωπίας.

Με σεβασμό και συγκίνηση, εκ μέρους όλων των Ελλήνων, αποχαιρετώ τον Μίκη Θεοδωράκη. Θα είναι πάντα εδώ, ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη μνήμη όλων μας».