Το ίδιο στέλεχος, όμως, έδωσε και την απάντηση: “Η τακτική Μητσοτάκη είναι ευφής”, είπε. “Αφενός ενσωματώνει το Νίκο Ανδρουλάκη σε ένα πλαίσιο συνεννόησης στο οποίο ο ίδιος, πατερναλιστικά, έχει τον πρώτο λόγο και την πρωτοβουλία των κινήσεων, αφετέρου δια της μομφής περί “πράσινου ΣΥΡΙΖΑ” επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ να διεισδύει στο κεντροαριστερό ακροατήριο. Του αφαιρεί από το κέντρο, του προσθέτει κάτι στα αριστερά”, κατέληξε.

Ως τακτική ίσως αποδειχθεί κερδοφόρα για την κυβέρνηση, προβληματική, από την άλλη, για το ΠΑΣΟΚ που κινδυνεύει να διολισθήσει σε μία διπλή πολιτική ταυτότητα. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η επισήμανση του Παύλου Γερουλάνου (που οριακά και λόγω συγκυριών δεν κέρδισε τη μάχη της εσωκομματικής εκλογής) ότι “δεν πρέπει να κάνουμε αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση και στόχος μας είναι η Ν.Δ”.

Η διαρροή της Χαριλάου Τρικούπη για το “τανγκό της συναίνεσης”, από την άλλη, ίσως ήταν πρόχειρη και επιπόλαια αφού έδωσε πολιτικές ανάσες στον Σωκράτη Φάμελλο. Μίλησε για “βολική αντιπολίτευση” και ανέβασε τους τόνους και εναντίον του ΠΑΣΟΚ οριοθετώντας τον ρόλο του και την πολιτική επανεκκίνηση του κόμματος.