Ράνια Τραγόμαλλου

Η πολιτική κατεύθυνση από το βήμα του συνεδρίου και η εσωκομματική καταγραφή δυνάμεων στην κάλπη συνθέτουν την εικόνα της «επόμενης μέρας» για το ΠΑΣΟΚ.

Κυριαρχία ηγεσίας στην ΚΕ

Η καταμέτρηση των ψήφων για τη σύνθεση της νέας Κεντρικής Επιτροπής εξελίχθηκε σε μαραθώνιο και επιβεβαίωσε την κυριαρχία της ηγετικής ομάδας.

Πρόσωπα όπως ο Λευτέρης Καρδιακής, ο Θανάσης Γλαβίνας, η Άννα Διαμαντοπούλου και  ο Κώστας Τσουκαλάς κινήθηκαν στις πρώτες θέσεις, αποτυπώνοντας την ισχυρή παρουσία του προεδρικού μπλοκ. Αντίστοιχα, υψηλές επιδόσεις εμφάνισαν και στελέχη όπως ο Χρήστος Κακλαμάνης, ο Ηρακλής Δρούλιας, η Όλγα Μαρκογιαννάκη και η Μάρα Κακουδάκη.

Οι συσχετισμοί

Την ίδια ώρα,  ο Μανώλης Χριστοδουλάκης  επιβεβαίωσε τη δυναμική που έχει αναπτύξει στη νέα κομματική γεωγραφία.  Τόνια Αντωνίου, Φίλιππος Σαχινίδης, η Ελισάβετ Φελώνη και ο Βασίλης Κεγκέρογλου, κατέγραψαν ηχηρές  αντοχές.

Από το περιβάλλον του Χάρη Δούκα ξεχώρισαν ο Χρήστος Πρωτόπαπας, η Ρωξάνη Μπέη και ο Κώστας Πανδής, ενώ από την πλευρά του Παύλου Γερουλάνου, σε συμμαχία με τον Μιχάλη Κατρίνη,  οι Θοδωρής Λόλος,  Γιώργος Πετρουλάκης, Χριστίνα Αλίρη και η Έφη Χαλάτση.  

Η νέα σύνθεση αποτυπώνει βασικούς άξονες:

•την ενίσχυση του προεδρικού μπλοκ

•την παρουσία παλαιότερων στελεχών με κομματικό βάθος

•τη συμμετοχή νεότερων προσώπων που επιχειρούν να εκφράσουν τη «γενιά της επόμενης μέρας»

•τη δυναμική Χριστοδουλάκη 

Ικανοποίηση στην Χαριλάου Τρικούπη

Σε αυτό το πλαίσιο θα κινηθεί και η εσωκομματική δυναμική το επόμενο διάστημα.

Το αν θα λειτουργήσει ως μοχλός συσπείρωσης ή ως πεδίο νέων τριβών θα φανεί σύντομα. Για την ώρα, πάντως, το μήνυμα που επιχειρεί να εκπέμψει η Χαριλάου Τρικούπη είναι σαφές: ενότητα προς τα έξω, ισορροπίες προς τα μέσα και βλέμμα στραμμένο στις εκλογές.

Στο ΠΑΣΟΚ επικρατεί εμφανής ικανοποίηση για τη διεξαγωγή του συνεδρίου. Όχι μόνο για την οργανωτική επιτυχία, αλλά κυρίως για το πολιτικό μήνυμα που εξέπεμψε: τέλος στα σενάρια συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία και σαφής στόχευση στην αυτόνομη πορεία προς την εξουσία.

Η ηγεσία επενδύει στην εικόνα της ενότητας και της «καθαρής γραμμής», θεωρώντας ότι έτσι κλείνει ο κύκλος της εσωστρέφειας που ταλαιπώρησε το κόμμα. Παράλληλα συσπειρώνει τη βάση και δίνει καθαρό στίγμα σε ένα εκλογικό σώμα που αναζητά εναλλακτική διακυβέρνηση.

Στελέχη όπως ο Κώστας Τσουκαλάς επιμένουν ότι η στρατηγική αυτή είναι δομική επιλογή, ενώ ο Χάρης Δούκας  μίλησε για οριστικό τέλος στη λογική του «συμπληρώματος». Το δίλημμα που θέτει πλέον ανοιχτά η Χαριλάου Τρικούπη είναι σαφές: πολιτική αλλαγή με ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ ή συνέχιση της σημερινής πορείας.

Μετωπική με την κυβέρνηση

Την ίδια ώρα, η σύγκρουση με την κυβέρνηση κλιμακώνεται. Η ανταλλαγή αιχμών με το κυβερνητικό επιτελείο δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να διατηρήσει τη θέση του βασικού αντιπάλου της Νέας Δημοκρατίας, επενδύοντας σε ζητήματα όπως η ακρίβεια, η θεσμική λειτουργία και οι υποθέσεις διαφάνειας.

Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή «πόλωσης από τα αριστερά του κέντρου», με στόχο να καλυφθεί ο χώρος που παραδοσιακά διεκδικεί. Σε κάθε περίπτωση, το τέλος του συνεδρίου σηματοδοτεί και την αρχή μιας δύσκολης φάσης.

Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε χρόνο, έδειξε συνοχή και έστειλε μήνυμα πολιτικής αυτονομίας. Το αν αυτό θα μεταφραστεί σε εκλογική άνοδο ή θα αποδειχθεί μια ακόμη εσωτερική ανασύνταξη χωρίς αντίκρισμα, θα φανεί σύντομα και πολύ πριν ανοίξουν οι κάλπες.

Ράνια Τραγόμαλλου

Η διαδρομή έως το συνέδριο του Μαρτίου  δεν αφορά μόνο διαδικαστικά βήματα. Αγγίζει τον πυρήνα της πολιτικής ταυτότητας, της στρατηγικής αυτονομίας και τα όρια που θα τεθούν στο πεδίο των μελλοντικών πολιτικών επιλογών.

Ισορροπίες και στρατόπεδα

Η διαδικασία για την ανάδειξη των περίπου 4.000 συνέδρων έχει ήδη δρομολογηθεί. Από αυτούς, 3.800 θα προέλθουν από τις οργανώσεις του εσωτερικού και 200 από τον απόδημο ελληνισμό. Η εκλογή έχει προγραμματιστεί για τις 15 Μαρτίου, με την προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων να λήγει στις 8 Μαρτίου μέσω της ειδικής ψηφιακής πλατφόρμας του κόμματος.

Στελέχη που παρακολουθούν στενά τη διαδικασία επισημαίνουν ότι, πέρα από τον τεχνικό σχεδιασμό, το κρίσιμο ερώτημα αφορά την αποτύπωση της εκλογικής επιρροής κάθε τάσης στις τοπικές οργανώσεις. Η κατανομή των συνέδρων επιχειρείται να παρουσιαστεί ως απολύτως αναλογική και διαφανής, ωστόσο στο παρασκήνιο οι ζυμώσεις είναι έντονες.

Οι παρασκηνιακές κινήσεις και οι εσωτερικές διαβουλεύσεις εντείνονται, με τα βλέμματα να στρέφονται στα στελέχη που πρωταγωνίστησαν στην αναμέτρηση για την ηγεσία τον Οκτώβριο του 2024 και εξακολουθούν να επηρεάζουν τις σημερινές ισορροπίες.

Η στρατηγική της ηγεσίας 

Ο  Νίκος Ανδρουλάκης, επιδιώκει ένα συνέδριο με χαρακτηριστικά συσπείρωσης και καθαρής πολιτικής γραμμής. Το αφήγημα της ηγεσίας εστιάζει στην αυτόνομη πορεία, στην αμφίπλευρη διεύρυνση και στην ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ ως βασικού αντίπαλου πόλου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Στόχος του επιτελείου του είναι μια άνετη πλειοψηφία στο σώμα των συνέδρων. Συνεργασίες με πρόσωπα που διατηρούν οργανωτική επιρροή –όπως η Άννα Διαμαντοπούλου ή ο Παύλος Χρηστίδης– θεωρούνται κρίσιμες για τη διαμόρφωση ευρύτερων συμμαχιών εντός του κόμματος.

Το αίτημα  Δούκα

Ιδιαίτερο βάρος αποκτά η επιμονή του δημάρχου Αθηναίων,  να τεθεί σε ψηφοφορία ψήφισμα που θα αποκλείει ρητά κάθε μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η πολιτική σαφήνεια αποτελεί προϋπόθεση για την επανεκκίνηση της παράταξης, μιλώντας για «επιστροφή στις εργοστασιακές ρυθμίσεις».

Η πρόταση αυτή για τους υποστηρικτές της, συνιστά ιδεολογική θωράκιση. Για τους επικριτές της ενδέχεται να περιορίσει τη στρατηγική ευελιξία σε ένα ρευστό πολιτικό περιβάλλον. Σε κάθε περίπτωση, η σχετική ψηφοφορία –αν πραγματοποιηθεί– θα αποτελέσει κομβικό σημείο των εργασιών.

Πλατφόρμες και ρεύματα ιδεών

Έτερος πόλος επιρροής θεωρείται ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο οποίος έχει καταθέσει την πλατφόρμα «Αλλαγή+», επιχειρώντας να μετατοπίσει τη συζήτηση από τη διαχείριση των μηχανισμών στην ιδεολογική φυσιογνωμία του κόμματος. Το δίκτυό του εκτείνεται σε αρκετές  οργανώσεις και επιδιώκει ισχυρή παρουσία στο συνέδριο, χωρίς μετωπική σύγκρουση με την ηγεσία.

Παράλληλα, ο Παύλος Γερουλάνος επενδύει στην επαφή με τη βάση, υιοθετώντας καμπάνια εξωστρέφειας και οργανωτικής ανασύνταξης. Δηλώνει αντίθετος σε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, δίνοντας έμφαση στην πολιτική και θεσμική ανανέωση.

Ο Μιχάλης Κατρίνης κινείται σε γραμμή ενίσχυσης της συλλογικής εικόνας και της επιστροφής του «όλου ΠΑΣΟΚ» στο προσκήνιο, ενώ η Νάντια Γιαννακοπούλου διατηρεί χαμηλούς τόνους, επιμένοντας στην ανάγκη αποφυγής νέας εσωστρέφειας.

Το διακύβευμα 

Πέρα από τα πρόσωπα, το βασικό ερώτημα του Συνεδρίου αφορά τον προσανατολισμό της παράταξης. Στη Χαριλάου Τρικούπη εκτιμούν ότι η πολιτική συζήτηση θα κορυφωθεί όταν τεθούν τα κρίσιμα διλήμματα για τη διακυβέρνηση της χώρας. Μέχρι τότε, η μάχη των συνέδρων θα συνεχίσει να διαμορφώνει το εσωτερικό τοπίο.

Το βέβαιο είναι ότι η 15η Μαρτίου δεν θα αποτελέσει απλώς μια τυπική εσωκομματική διαδικασία, αλλά την αφετηρία για τον καθορισμό των νέων ισορροπιών  στο ΠΑΣΟΚ.

Νίκος Γιαννόπουλος

Η πρόταση για το πάγωμα, εκτός από το γεγονός ότι ήταν νομικά τεκμηριωμένη και καλά προετοιμασμένη, αγκαλιάστηκε από ένα ευρύ φάσμα πολιτικών δυνάμεων από την Αριστερά μέχρι τη άκρα δεξιά.

Κοινώς, έσπασαν, ανά χώρες, οι συνήθεις συσχετισμοί. Το πιο πειστικό παράδειγμα ως προς αυτό προέρχεται από το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας.

Η ευρωομάδα των Σοσιαλιστών είχε δώσει γραμμή για απόρριψη της πρότασης όμως οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν υπέρ. Γιατί; “Διότι έχουν καταλάβει πόσο επιζήμια είναι η συμφωνία για τον ελληνικό πρωτογενή τομέα” σχολίασε στο Libre πηγή των Βρυξελλών.

Μάλιστα οι του ΠΑΣΟΚ γνωστοποίησαν τη θετική τους ψήφο δικαιολογώντας την ως εξής: Οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης, Σάκης Αρναούτογλου και Νίκος Παπανδρέου, στη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας στο Στρασβούργο, υπερψήφισαν το ψήφισμα, το οποίο εγκρίθηκε τελικά με 334 ψήφους υπέρ 324 κατά και 11 αποχές, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την προσφυγή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας επίσημη γνωμοδότηση σχετικά με τη συμβατότητα με τις Συνθήκες της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και της ενδιάμεσης εμπορικής συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Mercosur.

Η στήριξη της προσφυγής στο Δικαστήριο αποτελεί πράξη θεσμικής ευθύνης και δημοκρατικής εγρήγορσης. “Η διαδικασία που επέλεξε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με τον τεχνητό διαχωρισμό της συμφωνίας σε δύο νομικά κείμενα, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον σεβασμό των Συνθηκών, τον ρόλο των Eθνικών Kοινοβουλίων και τη θεσμική ισορροπία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αποδέχεται εμπορικές συμφωνίες που δημιουργούν αθέμιτο ανταγωνισμό και μεταφέρουν το κόστος στους παραγωγούς και στις τοπικές κοινωνίες. Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει τις διεθνείς εμπορικές σχέσεις της Ευρώπης μόνο όταν αυτές είναι δίκαιες, ισορροπημένες και συμβατές με τις ευρωπαϊκές αξίες, το περιβάλλον, τη δημοκρατία και την πραγματική παραγωγή”.

Επίσης, έσπασε το μπλοκ ακόμα και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, όχι πάντως από τους ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Εγινε, με άλλα λόγια, φανερό ότι οι ευρωβουλευτές ψήφισαν κατά συνείδηση με κύριο άξονα και κίνητρο το συμφέρον των χωρών τους και της παραγωγής τους.

Σε ότι αφορά ειδικά την Ελλάδα τα αγροτικά μπλόκα και οι αγροτικές κινητοποιήσεις γενικότερα στη χώρα τις τελευταίες 50 ημέρες έπαιξαν προφανώς το ρόλο τους. “Πως θα παρουσιάζονταν οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ στα μπλόκα αν οι ευρωβουλευτές του δεν στήριζαν την παραπομπή της συμφωνίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο” ρωτά ρητορικά η ίδια πηγή μιλώντας στο Libre.

Το αποτέλεσμα της Τετάρτης, που ήρθε με μόλις 10 ψήφους διαφορά, ήρθε να προκαλέσει σοβαρούς τριγμούς στην Ενωση σε μία εποχή γενικότερης αβεβαιότητας. Σε κάθε περίπτωση πάντως έγινε σαφές για μία ακόμη φορά ότι οι χώρες-μέλη έχουν πολλές φορές εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα γεγονός που αποτυπώνεται ξεκάθαρα τόσο στους συσχετισμούς όσο και σε αποτελέσματα κρίσιμων ψηφοφοριών όπως η χθεσινή.