Η δραματική αναφορά στο διάγγελμα Ζελένσκι, “ή χάνουμε την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία μας, ή τον βασικό μας σύμμαχο”, δεν θα έπρεπε να αποτελεί εκβιαστικό δίλημμα για κανένα λαό σε έναν κόσμο, όπου θεμελιώδης αρχή θα ήταν το διεθνές δίκαιο. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν συνέβη ποτέ, και είναι βέβαιο πώς δεν θα συμβεί και στο ουκρανικό ζήτημα. Πενήντα δύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, άλλωστε, η Κύπρος παραμένει το πιό κραυγαλέο ανάλογο παράδειγμα στην Ευρώπη.

Η έννοια του ρεαλισμού στην διεθνή σκηνή προϋπήρξε του Τραμπ, ο αμερικανός πρόεδρος, όμως, την ταύτισε με τον απόλυτο κυνισμό και με την πλήρη κατάλυση κανόνων δικαίου που ακόμα και στις πιό σκοτεινές εποχές αποτελούσαν το ελάχιστο “τελευταίο οχυρό”.

Όμως, το ουκρανικό δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα της ρωσικής εισβολής, είναι επιπλέον η απόδειξη της απόλυτης ένδειας της Ευρώπης, της αδυναμίας της να προβλέψει, να συμφωνήσει, να αντιδράσει. Ακόμα και η αγχώδης στροφή της προς την “πολεμική οικονομία” το επιβεβαιώνει. Μία διακρατική οντότητα με μόνο οικονομική συνδεσιμότητα, η οποία ποτέ δεν κατόρθωσε να γίνει πολιτική, και τώρα επιχειρεί να μεταβληθεί σε πολεμική.

Μία συνθηκολόγηση του Ζελένσκι (ενώ, μάλιστα, βυθίζεται και ο ίδιος στον βούρκο των σκανδάλων) θα την απογυμνώσει ακόμα περισσότερο, αφενός γιατί δεν έχει κατορθώσει, μέχρι τώρα, να βρίσκεται στο τραπέζι της διαμόρφωσης των συσχετισμών, αφετέρου διότι μία εκεχειρία στην Ουκρανία, θα αποδυναμώσει το επιχείρημα της μόνιμης ρωσικής απειλής. Ο Τραμπ θα έχει αποδείξει ότι μπορεί να κλείσει πιό επικερδείς συμφωνίες, παραβιάζοντας τις αρχές του διεθνούς δικαίου, και αλλάζοντας κατά το δοκούν τις θέσεις των παικτών στην γεωπολιτική σκακιέρα.

Μαζί με τον Ζελένσκι θα συρθεί και η Ευρώπη ανάμεσα στα καυδιανά δίκρανα του χλευασμού και της αναξιοπρέπειας. Ταυτόχρονα, με ποιά επιχειρήματα θα πεισθούν οι λαοί της (αυτοί που ταλαιπωρούνται από τα κοινωνικά ελλείμματα και τις ανισότητες) ότι αξίζουν το Ντονμπάς και η Κριμαία τη συνέχιση ενός πολέμου που τους στερεί κοινωνικό κράτος, ανάπτυξη, εύκολη πρόσβαση σε φθηνά καύσιμα, και άλλα πολλά; Κι αυτό, αποτέλεσμα της τυφλής ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και του ελλείμματος ηγεσίας είναι.

Έτσι, όμως, οδηγούμαστε στην ανοχή απέναντι σε συμφωνίες μεταξύ ισχυρών ακόμα κι αν καταστρέφουν χώρες και λαούς.

Τι θα διαλέξει –εάν του δινόταν η δυνατότητα– ο Ισπανός, ο Ιταλός, ο Βρετανός, ή όποιος άλλος ευρωπαίος πολίτης; Τη συνέχιση του πολέμου εις το διηνεκές, μέχρι να γεμίσει νεκροταφεία η ανατολική Ουκρανία, και με την ελπίδα να επικρατήσει το δίκαιο, ή μία ντροπιαστική συμφωνία για τους ουκρανούς που θα προσφέρει επίφαση ειρήνευσης; Η απάντηση πρέπει μάλλον να θεωρείται δεδομένη.

«Τι ταπεινό ψέμα! Η Ρωσία προτείνει εδώ και επτά χρόνια μια ειρηνική επίλυση της εσωτερικής ουκρανικής κρίσης στο πλαίσιο των συμφωνιών του Μινσκ!», έγραψε επίσης η Ζαχάροβα και υπενθύμισε ότι ήταν Γάλλοι πολιτικοί που «ώθησαν Ουκρανούς μισθοφόρους να κάνουν το «Μαϊντάν» και να διαπράττουν πραξικοπήματα», υπονομεύοντας την ειρήνη και την ασφάλεια.

Η Ζαχάροβα επικαλέστηκε τα λόγια του πρώην Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος το 2023 παραδέχτηκε ευθέως ότι οι συμφωνίες του Μινσκ ήταν απαραίτητες μόνο για να «δώσουν στην Ουκρανία χρόνο να αυξήσει την ετοιμότητά της για μάχη».

Σύμφωνα με την εκπρόσωπο του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, η πραγματική συνθηκολόγηση της Ουκρανίας προτάθηκε από εκείνους που επί χρόνια ενστάλαξαν στο Κίεβο την ψευδαίσθηση της «νίκης στο πεδίο της μάχης», κατανοώντας πλήρως ότι αυτό ήταν αδύνατο.

Στο τέλος του μηνύματός της, κατονόμασε τον κύριο ένοχο αυτής της διαδικασίας: «Ανάμεσα σε αυτούς, πρώτα και κύρια, ο ίδιος ο Μακρόν».

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η Ουκρανία θα απωλέσει εδάφη της, η Ρωσία θα αποκτήσει περιοχές που αποτελούν “προϊόν” μιας στρατιωτικής απέμβασης.

Τα σημεία της, όπως αποκαλύπτονται στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, είναι εντυπωσιακά ως προς το τι κερδίζει η Ρωσία:

– “De jure” αναγνώριση από τις ΗΠΑ του ρωσικού ελέγχου στην Κριμαία.
– “De facto αναγνώριση” της ρωσικής κατοχής σχεδόν ολόκληρης της περιφέρειας Λουχάνσκ και των κατεχόμενων τμημάτων του Ντονέτσκ, της Χερσώνας και της Ζαπορίζια.
– Υπόσχεση ότι η Ουκρανία δεν θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Το κείμενο σημειώνει ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
– Άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από το 2014.
– Ενισχυμένη οικονομική συνεργασία με τις ΗΠΑ, ιδίως στον ενεργειακό και βιομηχανικό τομέα.

Τι παίρνει η Ουκρανία:

– “Μια ισχυρή εγγύηση ασφαλείας” που περιλαμβάνει μια ad hoc ομάδα ευρωπαϊκών χωρών και ενδεχομένως και ομοϊδεατών μη ευρωπαϊκών χωρών. Το έγγραφο είναι ασαφές ως προς το πώς θα λειτουργήσει αυτή η ειρηνευτική επιχείρηση και δεν αναφέρει καμία συμμετοχή των ΗΠΑ.
– Την επιστροφή του μικρού τμήματος της περιφέρειας του Χάρκοβο που έχει καταλάβει η Ρωσία.
– Την ανεμπόδιστη διέλευση του ποταμού Δνείπερου, ο οποίος διέρχεται κατά μήκος της γραμμής του μετώπου σε τμήματα της νότιας Ουκρανίας.
– Αποζημιώσεις και βοήθεια για την ανοικοδόμηση, αν και το έγγραφο δεν αναφέρει από πού θα προέλθει η χρηματοδότηση.

Και, τέλος, οι ΗΠΑ επιβάλλουν τον έλεγχό τους στον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας, τις σπάνιες γαίες, δηλαδή, τόσο πολύτιμες για την αμερικανική τεχνολογία και τα αμυντικά της συστήματα.

Ποιά είναι η πραγματικότητα πίσω απ΄ όλα αυτά που έχουν στοιχίσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές; Ο αναθεωρητισμός του Τραμπ “νίβει” τον αναθεωρητισμό του Πούτιν για να αντιμετωπίσει τον βασικό αντίπαλο των ΗΠΑ, την Κίνα. Η τελευταία, όπως αναφέρουν δυτικοί αναλυτές (και επισημαίνει ως κίνδυνο ο Ζελένσκι στην προσπάθειά του να βελτιώσει κάποια σημεία της συμφωνίας), είναι σφόδρα πιθανό να απαντήσει εκδηλώνοντας τον δικό της αναθεωρητισμό με μία στρατιωτική επέμβαση στην Ταϊβάν! Ποιός, πραγματικά, θα της αντισταθεί όταν έχει προηγηθεί το υπόδειγμα αναθεωρητισμού της Ουκρανίας;

Αμήχανη, ασθμαίνουσα και ανόητη, εν τέλει, η Ευρώπη απλώς παρακολουθεί τις εξελίξεις. Φάνηκε, άλλωστε, από το ναυάγιο της (δήθεν) “συμμαχίας των προθύμων” με την ακύρωση της διάσκεψης του Λονδίνου. Επί τρία χρόνια στέκεται, όπως λέει, στη “σωστή πλευρά της Ιστορίας”, τώρα, όμως, βλέπει την Ιστορία να αλλάζει πλευρά.

Για την Ελλάδα, η εξέλιξη μπορεί να αποδειχτεί ακόμα δυσμενέστερη. Θα επικροτήσει, ίσως, το τέλος ενός πολέμου, ανεχόμενη –δεν μπορεί να κάνει αλλιώς– την επιβράβευση των ΗΠΑ στον αναθεωρητισμό του Πούτιν. Εμμέσως θα επικυρώσει το αποτέλεσμα μιας εισβολής και παραβίασης συνόρων.

Πώς η Ουάσιγκτον, ή η Μόσχα (που το έκανε παλαιότερα) θα υποστηρίξει στο μέλλον τις εθνικές θέσεις απέναντι στον αναθεωρητισμό του Ερντογάν και τα τετελεσμένα που επιχειρεί να δημιουργήσει με την διχοτόμηση στην Κύπρο; Κι εκείνη η εισβολή τείνει να χαθεί στους στροβιλισμούς της Ιστορίας…

«Εάν οι συνομιλίες είναι δυνατές, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν. Εάν στη Μόσχα πουν ότι θέλουν συνομιλίες, και για το ουδέτερο καθεστώς, δεν το φοβόμαστε αυτό», δήλωσε μέσω γραπτού μηνύματος. «Μπορούμε να μιλήσουμε και γι’ αυτό». «Η ετοιμότητά μας για διάλογο εντάσσεται στη συνεχή μιας επιδίωξη για ειρήνη».

Η κίνηση στο οδικό δίκτυο της Ουκρανίας διεξάγεται κανονικά, αν και όλα τα λιμάνια και ο εναέριος χώρος της χώρας είναι κλειστά, δήλωσε σήμερα ο Ποντόλιακ, σύμφωνα με το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Sputnik.

«Οι βασικοί δρόμοι και οι κεντρικοί αυτοκινητόδρομοι λειτουργούν κανονικά. Φυσικά, υπάρχει συμφόρηση σε κάποιους από αυτούς προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, διότι υπάρχει επίσης, δυστυχώς, αίσθημα πανικού…

Όσο για τα λιμάνια, όλα τα λιμάνια είναι κλειστά. Σε ό,τι αφορά την εναέρια κυκλοφορία, ο εναέριος χώρος είναι κλειστός», σχολίασε ο Ποντόλιακ σε ενημέρωση.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το σιδηροδρομικό δίκτυο της Ουκρανίας γενικά λειτουργεί κανονικά.

«Φυσικά, οι εμπορικές τράπεζες είναι κλειστές αλλά ο κρατικός τραπεζικός τομέας λειτουργεί. Οι τράπεζες κλείνουν τα καταστήματά τους μόνο σε περιοχές όπου μαίνονται στρατιωτικές συγκρούσεις», δήλωσε ο Ποντόλιακ.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι παραμένει στην πρωτεύουσα, δήλωσε ο Ποντόλιακ. «Πρέπει να δείξει ποια είναι η αντοχή του ουκρανικού λαού», πρόσθεσε.

Λαβρόφ: Είμαστε έτοιμοι εφόσον συνθηκολογήσουν

Η Ρωσία είναι έτοιμη για συνομιλίες εάν ο ουκρανικός στρατός «καταθέσει τα όπλα», δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, τονίζοντας ότι η Μόσχα δεν βλέπει την πιθανότητα να αναγνωρίσει την τωρινή κυβέρνηση της Ουκρανίας ως δημοκρατική.

Σε δηλώσεις του, ανέφερε ότι κανείς δεν σχεδιάζει να καταλάβει την Ουκρανία ή να επιτεθεί σε Ουκρανούς πολίτες. Τόνισε επίσης ότι η Ρωσία επιθυμεί οι Ουκρανοί πολίτες να είναι ανεξάρτητοι.

Ο κ. Λαβρόφ είπε ότι η Ρωσία θα διασφαλίσει την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας. Επεσήμανε, δε, ότι ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ψεύδεται όταν λέει πως είναι έτοιμος να συζητήσει για ουδέτερο καθεστώς στην Ουκρανία.

Σύμφωνα με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, η Ρωσία θέλει να απελευθερώσει την Ουκρανία από την καταπίεση. Ο ίδιος τόνισε ότι η Μόσχα δεν θελει να κυβερνάται από νεοναζί η Ουκρανία.

Πηγή: Reuters,Καθημερινή

Το κείμενο “υπεγράφη από τον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ, τον πρωθυπουργό της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν και τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντίμιρ Πούτιν” και προβλέπει “πλήρη κατάπαυση του πυρός και τερματισμό όλων των εχθροπραξιών στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ”, διευκρίνισε ο Πεσκόφ.

Σύμφωνα με το euronews, την είδηση για την συνθηκολόγηση της Αρμενίας δημοσιοποίησε μέσω ανάρτησης στο Facebook o πρωθυπουργός της Αρμενίας, Νικόλ Πασινιάν.
“Υπέγραψα μια δήλωση με τους πρροέδρους της Ρωσίας και του Αζερμπαϊτζάν για τον τερματισμό του πολέμου στο Καραμπάχ. Το κείμενο της συμφωνίας είναι απερίγραπτα οδυνηρό για εμένα προσωπικά και για τον λαό μας”, αναφέρει μεταξύ άλλων ο Αρμένιος πρωθυπουργός.

Η τριμερής συμφωνία αποτελεί “ορόσημο για την επίλυση της σύγκρουσης”, τόνισε ο Αλίεφ σε δηλώσεις του έπειτα από συνάντησή του με τον πρόεδρο Πούτιν, τον οποίο ευχαρίστησε προσωπικά.

“Είμαι πολύ ευτυχής που σήμερα δίνεται τέλος, που επιλύεται η μακρόχρονη σύρραξη ανάμεσα στην Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, δίνεται τέλος στην κατοχή αζερικών εδαφών”, υπογράμμισε ο Αλίεφ.

Ο Αζέρος πρόεδρος χαρακτήρισε τη συμφωνία ιστορική, διαβεβαιώνοντας πως θα τερματίσει την αιματοχυσία και θα οδηγήσει σε διαρκή ειρήνη.

Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι άρχισε να αναπτύσσει 1.960 στρατιωτικούς στον θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ σε ειρηνευτικό ρόλο. Οι δυνάμεις αυτές μεταφέρονται ήδη αεροπορικώς από τη Ρωσία στην εμπόλεμη ζώνη κατόπιν της τριμερούς συμφωνίας.

Πλήθος έξαλλων διαδηλωτών εισέβαλε στην έδρα του κοινοβουλίου της Αρμενίας στο Γερεβάν, καταγγέλλοντας τη συμφωνία για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στο Ναγκόρνο Καραμπάχ που υπεγράφη με το Αζερμπαϊτζάν και τη Ρωσία και μοιάζει να επικυρώνει τη στρατιωτική επικράτηση των αζερικών δυνάμεων.

Πλήθος χιλιάδων εξοργισμένων διαδηλωτών συγκεντρώθηκε γύρω από τη Βουλή της Αρμενίας από τη στιγμή που μεταδόθηκε η είδηση για την υπογραφή της συμφωνίας και εκατοντάδες εξ αυτών εισέβαλαν στο κτίριο, έσπασαν παράθυρα και προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές στο εσωτερικό του κοινοβουλίου, μεταδίδει δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου που βρίσκεται επιτόπου.

Πηγή: news247.gr