Ο Γιανγκ έλαβε το πτυχίο του στις θετικές επιστήμες το 1942 από το Εθνικό Νοτιοδυτικό Συνεργαζόμενο Πανεπιστήμιο στο Κουνμίνγκ και αργότερα ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά. Ο Γιανγκ ήταν επίσης καθηγητής στο φημισμένο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά του Πεκίνου και επίτιμος κοσμήτορας του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών στο ίδρυμα.

Γεννημένος το 1922 στην ανατολική επαρχία Ανχούι της Κίνας, ήταν ο μεγαλύτερος από πέντε παιδιά και μεγάλωσε στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Τσινγκχουά, όπου ο πατέρας του ήταν καθηγητής μαθηματικών. Ως έφηβος, ο Γιανγκ είπε στους γονείς του: «Μια μέρα, θέλω να κερδίσω το βραβείο Νόμπελ».

Εκπλήρωσε αυτό το όνειρο στην ηλικία των 35 ετών, όταν η συνεργασία του με τον Λι στη μελέτη του νόμου της ισοτιμίας τους χάρισε την τιμή το 1957. Η επιτροπή Νόμπελ επαίνεσε «την διεισδυτική τους έρευνα… η οποία οδήγησε σε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με τα στοιχειώδη σωματίδια», σύμφωνα με το BBC.

Στο τέλος του Σινο-Ιαπωνικού Πολέμου, ταξίδεψε στις ΗΠΑ με υποτροφία από το Τσινγκχουά και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, όπου εργάστηκε υπό τον Ιταλό φυσικό Ενρίκο Φέρμι, εφευρέτη του πρώτου πυρηνικού αντιδραστήρα στον κόσμο.

Κατά τη διάρκεια μιας παραγωγικής καριέρας, εργάστηκε σε όλους τους τομείς της φυσικής, αλλά διατήρησε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους τομείς της στατιστικής μηχανικής και των αρχών συμμετρίας.

Ο Γιανγκ έλαβε το Αναμνηστικό Βραβείο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1957 και του απονεμήθηκε επίσης τιμητικός διδακτορικός τίτλος από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον το 1958.

Ο Γιανγκ παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, την Τσιχ Λι Του, το 1950, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.

Μετά τον θάνατο της Του το 2003, ο Γιανγκ παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, την Γουένγκ Φαν, η οποία είναι περισσότερο από 50 χρόνια νεότερή του.

Το ζευγάρι είχε γνωριστεί για πρώτη φορά το 1995, όταν ο Γουένγκ παρακολουθούσε ένα σεμινάριο φυσικής, και αργότερα επανασυνδέθηκε μαζί της το 2004. Εκείνη την εποχή, ο Γιανγκ την αποκαλούσε «τελευταία ευλογία του από τον Θεό».