Αναφέρει ότι «αφορούσε ένα μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο συμμετέχει σε επιτροπή διερεύνησης της παράνομης χρήσης spyware στην Ευρώπη» και υπογραμμίζει ότι «απαιτείται πλήρης διερεύνηση της υπόθεσης από τις αρμόδιες αρχές της Ελλάδας, του Βελγίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η λήψη δεσμευτικών μέτρων για την αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης χρήσης κακόβουλων κατασκοπευτικών λογισμικών στην Ευρώπη».

Το ΠΑΣΟΚ προσθέτει ότι «οι νέες αποκαλύψεις υπενθυμίζουν ότι στην Ελλάδα το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων παραμένει ανοιχτό τέσσερα χρόνια μετά και η αλήθεια εξακολουθεί να αναζητείται». Αναφέρει σε αυτό το πλαίσιο ότι «τα νέα αιτήματα διερεύνησης που έχουν κατατεθεί στον ‘Αρειο Πάγο δεν έχουν ακόμη εξεταστεί, ενώ η κυβέρνηση αρνείται συστηματικά την πλήρη κοινοβουλευτική διερεύνηση της υπόθεσης και εξακολουθεί να παρέχει προστασία στους εμπλεκομένους, περιφρονώντας τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες».

Καταληκτικά το ΠΑΣΟΚ σημειώνει ότι «οι αποκαλύψεις για την παρακολούθηση του Στέλιου Κούλογλου υπενθυμίζουν ότι η προστασία του κράτους δικαίου, της ιδιωτικότητας και της ανεξαρτησίας των δημοκρατικών θεσμών παραμένει μια ανοιχτή ευρωπαϊκή πρόκληση».

Το «κόψιμο» της γραμμής παραγωγής καταχρηστικών αγωγών SLAPP του κ. Δημητριάδη από τη Δικαιοσύνη υπενθυμίζει ότι η ελευθερία λόγου και η ερευνητική δημοσιογραφία δεν φιμώνονται, ακόμη και στην Ελλάδα της Νέας Δημοκρατίας και της συγκάλυψης.

Πιο αναλυτικά ο Κώστας Αρβανίτης σημείωσε «τα τελευταία χρόνια είδαμε να στήνεται στη χώρα μια πραγματική βιομηχανία αγωγών: μια συστηματική κατάχρηση του δικαστικού συστήματος με στόχο να εκφοβίσει, να εξοντώσει οικονομικά και να αποθαρρύνει όσους πράττουν το αυτονόητο – όσους ερευνούν, ασκούν κριτική, ή απλώς θέτουν ερωτήματα. Δεν μιλάμε πλέον μόνο για “ενοχλητικούς δημοσιογράφους”. Μιλάμε για “ενοχλητικούς βουλευτές και ευρωβουλευτές”, “ενοχλητικούς πολίτες”. Σε αυτό το κλίμα στοχοποιήθηκαν το Documento, το Tvxs, το Reporters United, η Εφημερίδα των Συντακτών, ο δημοσιογράφος, Θανάσης Κουκάκης, ο Θοδωρής Χονδρόγιαννος, ο Στέλιος Κούλογλου, όπως και εγώ ο ίδιος.

Την ίδια ώρα, η υπόθεση των υποκλοπών συγκαλύφθηκε – όπως και μια μεγάλη σειρά άλλων υποθέσεων. Αντί να λογοδοτήσουν όσοι έστησαν τον χυδαίο μηχανισμό παρακολούθησης πολιτικών, δημοσιογράφων και πολιτών, βρέθηκαν να διώκονται όσοι αποκάλυψαν την αλήθεια. Όπως οι δημοσιογράφοι Γιάννα Παπαδάκου για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, ήδη από το 2013, η Σταυρούλα Πουλημένη για την υπόθεση της Ελληνικός Χρυσός, η Ελένη Ηλιοπούλου και πολλοί άλλοι.

Αυτό δεν συνάδει ούτε με ευρωπαϊκή Δημοκρατία, ούτε με κράτος Δικαίου.

Η δικαστική απόφαση για τον Στέλιο Κούλογλου απέδειξε ότι η πολιτική και δημοσιογραφική κριτική δεν ποινικοποιείται. Ότι οι αγωγές SLAPP δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τον δημόσιο διάλογο, ούτε να λειτουργήσουν ως εργαλείο πολιτικής και επικοινωνιακής αυτοπροστασίας της εξουσίας.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δώσαμε τη μάχη για την Οδηγία κατά των SLAPPs – μια μάχη που στήριξε και εισηγήθηκε ο Στέλιος Κούλογλου από την αρχή μέχρι το τέλος. Η σημερινή ελληνική απόφαση έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είχαμε δίκιο: οι καταχρηστικές αγωγές δεν είναι «προστασία της τιμής», είναι όπλο φίμωσης και χειραγώγησης του δημόσιου λόγου.

Η κυβέρνηση οφείλει πλέον να ευθυγραμμιστεί με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να προστατεύσει την ερευνητική δημοσιογραφία, να διασφαλίσει πλουραλισμό και διαφάνεια, να σταματήσει την ποινικοποίηση της κριτικής και του ελέγχου της εξουσίας.

Ως εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το Κράτος Δικαίου στην ΕΕ για το 2025, θα έχω την ευθύνη να αξιολογήσω – θεσμικά και τεκμηριωμένα – το κατά πόσο τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, σέβονται την ελευθερία του Τύπου, τη διάκριση των εξουσιών και την προστασία όσων ασκούν έλεγχο στην εξουσία. Η σημερινή υπόθεση δείχνει ότι η Ελλάδα έχει ακόμη δρόμο μπροστά της.

Η Δημοκρατία ζει από το φως, και όσο κάποιοι επιμένουν στη φίμωση, εμείς θα επιμένουμε στην αλήθεια, στον έλεγχο και στη λογοδοσία» ανέφερε καταληκτικά ο Κώστας Αρβανίτης.