Ο «Χρυσός Θόλος» δεν συνιστά απλώς ακόμη ένα πρόγραμμα αντιπυραυλικής προστασίας. Αποτελεί απόπειρα αλλαγής δόγματος: από την περιορισμένη άμυνα έναντι μεμονωμένων απειλών, σε μια αρχιτεκτονική σχεδόν καθολικής κάλυψης της αμερικανικής επικράτειας· από τα επίγεια συστήματα, στη διαστημική αναχαίτιση· και από τη λογική της διαχείρισης κινδύνου, στην υπόσχεση μιας σχεδόν απόλυτης ασφάλειας.

Η ιδέα κάθε άλλο παρά καινούργια είναι. Τη δεκαετία του 1980, το Strategic Defense Initiative του Ρόναλντ Ρίγκαν –το περίφημο «Star Wars»– επιχείρησε να ανατρέψει το δόγμα της αμοιβαίας πυρηνικής αποτροπής. Τότε, η τεχνολογία αποδείχθηκε ανεπαρκής για τις φιλοδοξίες του σχεδίου. Σήμερα, όμως, η ύπαρξη μαζικών δορυφορικών αστερισμών, οι φθηνότερες εκτοξεύσεις και οι προηγμένοι αισθητήρες δίνουν στο ίδιο όραμα νέα πολιτική και τεχνολογική δυναμική.

Ο Τραμπ επαναφέρει αυτή τη λογική με διαφορετική ρητορική. Δεν μιλά για φιλοσοφική υπέρβαση της αποτροπής, αλλά για μια «ασπίδα» που θα καθιστά τις Ηνωμένες Πολιτείες άτρωτες. Το ίδιο το όνομα «Χρυσός Θόλος» δεν είναι τυχαίο: παραπέμπει στην απόλυτη κάλυψη, σε έναν θόλο που «κλείνει» τον ουρανό, αλλά και στη συμβολική του εμμονή με το χρυσό – ως ισχύ και ως χρήμα.

Στον πυρήνα του, το σχέδιο στηρίζεται σε τρία διασυνδεδεμένα επίπεδα:

• Πρώτον, ένα εκτεταμένο δίκτυο δορυφόρων έγκαιρης προειδοποίησης, ικανό να εντοπίζει εκτοξεύσεις βαλλιστικών και υπερηχητικών όπλων σε πραγματικό χρόνο – όχι μόνο για προειδοποίηση, αλλά για καθοδήγηση αναχαίτισης με ακρίβεια.
• Δεύτερον, πολλαπλά στρώματα αναχαίτισης – επίγεια, θαλάσσια και διαστημικά. Οι αναχαιτιστές σε τροχιά δεν αποτελούν θεωρητική συζήτηση, αλλά τον πυρήνα του σχεδίου: όπλα στο Διάστημα, ικανά να πλήττουν πυραύλους στα πρώτα λεπτά της πτήσης τους.
• Τρίτον, πλήρη διασύνδεση με τα υφιστάμενα συστήματα διοίκησης και ελέγχου. Ο «Χρυσός Θόλος» δεν αντικαθιστά το σημερινό πλέγμα άμυνας· το απορροφά και το υπερκαλύπτει, μετατρέποντας την αντιπυραυλική άμυνα σε συνεχή διαδικασία.

Σε αυτή την αρχιτεκτονική, η Γροιλανδία δεν αποτελεί απλώς έναν κρίκο. Είναι ο κεντρικός κόμβος. Οι περισσότερες βαλλιστικές τροχιές από τη Ρωσία προς τη Βόρεια Αμερική διέρχονται από τον αρκτικό χώρο. Η Γροιλανδία προσφέρει το ιδανικό έδαφος για ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, διαστημική επιτήρηση και διασύνδεση δορυφορικών δεδομένων.

Στον «Χρυσό Θόλο», λειτουργεί ως το βόρειο μάτι και το βόρειο αυτί του συστήματος. Χωρίς αυτήν, δημιουργείται στρατηγικό τυφλό σημείο. Με αυτήν, επιτυγχάνεται συνεχής κάλυψη στον πιο ευαίσθητο άξονα απειλής. Εδώ εξηγείται και η ωμότητα της ρητορικής Τραμπ: η απαίτηση για πλήρη έλεγχο δεν αφορά τη Δανία ως σύμμαχο, αλλά την ανάγκη των ΗΠΑ να μην εξαρτώνται από τρίτους σε ένα κρίσιμο στρατηγικό βάθος.

Ο Τραμπ μιλά για κόστος περίπου 175 δισ. δολαρίων, με ανεξάρτητες εκτιμήσεις να ανεβάζουν τον λογαριασμό πολύ ψηλότερα. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο δημοσιονομικό. Είναι στρατηγικό. Κάθε υπόσχεση καθολικής άμυνας προκαλεί αντίδραση: περισσότερους πυραύλους, πιο σύνθετα αντίμετρα, υπερηχητικά οχήματα και αντιδορυφορικά όπλα.

Ο «Χρυσός Θόλος» δεν ακυρώνει την κούρσα εξοπλισμών. Την μεταφέρει στο Διάστημα, ανεβάζοντάς την σε νέο επίπεδο.

Η επιμονή στη Γροιλανδία αποκαλύπτει και κάτι βαθύτερο. Στο δόγμα Τραμπ, η ασφάλεια δεν οικοδομείται μέσω πολυμερών εγγυήσεων, αλλά μέσω άμεσου ελέγχου. Ό,τι είναι κρίσιμο, πρέπει να ανήκει.

Έτσι, ένα τεχνικό αμυντικό σχέδιο μετατρέπεται σε ζήτημα κυριαρχίας και διεθνούς τάξης, φέρνοντας σε δύσκολη θέση συμμάχους από τη Δανία έως τον Καναδά. Η Γροιλανδία παύει να είναι απλώς γεωγραφικός χώρος και γίνεται σύμβολο μετάβασης: από τη συμμαχική αρχιτεκτονική ασφάλειας, σε μια πιο ωμή και ιεραρχική αντίληψη ισχύος.

Ο «Χρυσός Θόλος» εκφράζει το όραμα μιας Αμερικής που δεν εμπιστεύεται πλέον ούτε την αποτροπή ούτε τις συμμαχίες ως επαρκείς εγγυήσεις. Είναι τεχνολογικά φιλόδοξος, οικονομικά βαρύς και στρατηγικά επικίνδυνος. Και η Γροιλανδία βρίσκεται στον πυρήνα του όχι επειδή το επιθυμεί ο Τραμπ, αλλά επειδή το επιβάλλουν η φυσική των πυραύλων και η γεωγραφία της Αρκτικής.

Η πρώτη ταινία Star Wars που κυκλοφόρησε και η τέταρτη χρονολογικά – πρόκειται να προβληθεί στους κινηματογράφους στις 19 Φεβρουαρίου 2027, στο πλαίσιο των εορτασμών για την 50η επέτειο του κινηματογραφικού franchise.

Σε ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του Star Wars καλούνται οι θαυμαστές να ενημερώνονται για περισσότερες λεπτομέρειες και αναμένουν να γνωστοποιηθεί πότε και πού μπορούν να αγοράσετε εισιτήρια για αυτό το μοναδικό γεγονός.

Η στολή, η οποία πωλήθηκε με τα αυθεντικά δαχτυλίδια και τα βραχιόλια της, φορέθηκε από την πριγκίπισσα Λέια που υποδύθηκε η Κάρι Φίσερ όταν αιχμαλωτίστηκε από το τέρας που μοιάζει με γυμνοσάλιαγκα (Τζάμπα Χατ) Jabba the Hutt και κρατήθηκε αλυσοδεμένη στον θρόνο του στην ταινία «Star Wars: Episode VI Return Of The Jedi» του 1983.

Πέθανε από καρδιακή προσβολή ενώ βρισκόταν στο Έβανσβιλ της Ιντιάνα. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή η κόρη του, αναφέροντας στο TMZ πως «υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ βρισκόταν στο Έβανσβιλ της Ιντιάνα. Έκανε check-in σε ένα ξενοδοχείο και υπέστη “καρδιακή προσβολή” ενώ κοιμόταν».

Ο Τάικα Γουαϊτίτι κέρδισε πρόσφατα Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου για το «Jojo Rabbit» και είναι επίσης γνωστός από την Thor: Ragnarok της Marvel.

O Γουαϊτίτι θα αναλάβει και το σενάριο της νέας ταινίας Star Wars μαζί με την Κρίστι Ουίλσον Κερνς σεναριογράφο του «1917».

Ο Νεοζηλανδός δημιουργός ταινιών και ηθοποιός εισήλθε στο κινηματογραφικό σύμπαν του Star Wars όταν σκηνοθέτησε το τελευταίο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της σειράς «The Mandalorian» του Disney+ και δάνεισε τη φωνή του στο droid IG-11.

Όταν ρωτήθηκε αν θα ήθελε να κάνει μια ταινία Star Wars τον Φεβρουάριο, ο Γουαϊτίτι δήλωσε στο Variety: «Θα ήθελα να κάνω κάθε είδους ταινία αν είχε νόημα και αν δεν έμοιαζε με αυτοκτονία για την καριέρα μου».

Στη μεγάλη οθόνη σχεδιάζεται μία τριλογία Star Wars από τον Ρίαν Τζόνσον, σκηνοθέτη του «The Last Jedi».