«Ήθελα μόνο να μην υποφέρει» έγραψε ο 87χρονος στο σημείωμα που άφησε στο κομοδίνο του νοσοκομείου όπου εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να σκοτώσει τη σύζυγό του.

«Ζητώ συγγνώμη από την οικογένειά μου. Ήθελα μόνο να βοηθήσω τη Μαρία, να μην πονάει, να μην υποφέρει. Ευχαριστώ όλο το προσωπικό για τη βοήθεια που της προσέφερε. Ζητώ συγγνώμη για την αναστάτωση που σας προκάλεσα» έγραφε ακόμα.

Όλα συνέβησαν μέσα στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Ο 87χρονος ζήτησε πρώτα από τον γιο τους να βγει στο μπαλκόνι για να της πει υποτίθεται κάτι. Τον κλείδωσε έξω ώστε να μην κατηγορηθεί για τη δολοφονία και στην συνέχεια πάτησε δύο φορές τη σκανδάλη.

«Άκουσα δύο πυροβολισμούς και ξαφνικά είδα από το τζάμι τον πατέρα μου πεσμένο πάνω στην μητέρα μου και αίματα παντού. Άρχιζα να φωνάζω βοήθεια και τελικά μου άνοιξε μια νοσηλεύτρια», ανέφερε ο γιος του ζευγαριού.

Στο σημείωμα 4 σελίδων που άφησε ανέφερε ακριβώς πως ήθελε να γίνει η κηδεία τους: «Δεν πειράζει αν ο παπάς δεν θέλει να με διαβάσει αλλά τη Μαρία παρακαλώ θα ήθελα να τη διαβάσει», έγραφε ακόμα ο 87χρονος στο σημείωμά του.

Σε άλλο μέρος του σημειώματος είχε γράψει πως η απόφαση του να προβεί σε αυτήν την ενέργεια ήταν από κοινού με τη σύζυγό του.

«Την πρώτη φορά που βγήκε από την Εντατική, μου δόθηκε ένα σημείωμα, και μου είπαν ‘θα το βάλεις στην βιογραφία όταν θα έχει φύγει’. Το σημείωμα απευθυνόταν στη γυναίκα του και έλεγε: “Χριστίνα, σε αυτό το ταξίδι δεν θα σε πάρω μαζί μου, να μείνεις πίσω να βοηθάς τους ανθρώπους, έχεις τρόπο δικό σου εσύ, για αυτό σ’ αγαπώ”».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, τόνισε: «Κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό είναι ότι ο Βασίλης πήγε σε Δραματική Σχολή, την τελείωσε και μάλιστα πήρε υποτροφία για να σπουδάσει στη Γαλλία». Όπως εξήγησε αυτό τελικά δεν πραγματοποιήθηκε γιατί έπρεπε να μάθει τη γλώσσα και γιατί «έπρεπε να συνεισφέρει στην οικονομία της οικογένειας».

Όσον αφορά το φιλανθρωπικό έργο που έκανε ο Βασίλης Καρράς, σημείωσε: «Όταν βοήθαγε πάντα έθετε έναν όρο. Να μην μαθευτεί ποτέ το όνομά του».

«Υπάρχει μία σκηνή που μου έχει εκμυστηρευτεί ο manager του. Όταν έμενε σε ένα ξενοδοχείο στο Καβούρι, απέναντί του έβλεπε έναν άστεγο, ο οποίος κρύωνε, τον είδε αρκετές φορές. Μετά την πληρωμή του του Παρασκευοσάββατου από το νυχτερινό κέντρο που δούλευε, σταμάτησε με τον manager του εκεί που ήταν ο άστεγος. Του έδωσε το φάκελο -έτσι όπως πληρώθηκε από το μαγαζί- και του είπε να τον βάλει στην κουκούλα του άστεγου, χωρίς να τον πάρει χαμπάρι».

Ο βιογράφος του αποκάλυψε επίσης ότι ο Βασίλης Καρράς παρά τον πόνο του, δεν έχασε ποτέ την ελπίδα: «Όταν βγήκε από την εντατική μου είπε να μιλήσουμε για τον καρκίνο. Πόναγε πάρα πολύ αλλά δεν έχανε το χαμόγελό του, πίστευε ότι θα κερδίσει και τον καρκίνο».

Το περιεχόμενο του ιδιόχειρου σημειώματος που άφησε πίσω της και εντόπισαν οι αστυνομικοί του Α’ Αστυνομικού Τμήματος Πατρών που ανέλαβαν την υπόθεση δεν φαίνεται να δίνει απαντήσεις στο ερώτημα τι συνέβη και η νεαρή προχώρησε στο απονενοημένο διάβημα.

Σε αυτό, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Πελοποννήσου», έγραφε πως εγκαταλείπει τη ζωή και πως δεν φταίει κάποιος. Όπως ανέφεραν αστυνομικές πηγές στην «Π», σε όσα έγραψε η 23χρονη, έχοντας αποφασίσει να «φύγει», δεν υπήρχε κάποιο στοιχείο που να υποδηλώνει πως οδηγήθηκε στην αυτοκτονία εξαιτίας κάποιο προσώπου ή τι μπορεί να ήταν αυτό που τη «βασάνιζε». Η νεαρή φοιτήτρια που χαρακτηριζόταν ως χαρισματικός και ταυτόχρονα ιδιαίτερα ευαίσθητος χαρακτήρας, φέρεται να είχε ανησυχίες για θέματα υπαρξιακής φύσεως.

Κατά πληροφορίες, φέρεται τον τελευταίο περίπου χρόνο να είχε «κλειστεί» στον εαυτό της, χωρίς ωστόσο πότε να έχει μοιραστεί με συγγενικό ή φιλικό της πρόσωπο αυτό που την απασχολούσε, ενώ ουδέποτε είχε εκδηλώσει περίεργη συμπεριφορά και πολύ περισσότερο αυτοκτονικές τάσεις.

Η 23χρονη από την Αμαλιάδα Ηλείας που σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Πατρών, βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής απαγχονισμένη από κουρτινόξυλο στο σπίτι της, στην οδό Θράκης. Εντοπίστηκε από τους γονείς της, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν και ταξίδεψαν στην πόλη, καθώς η κόρη τους, δεν ανταποκρινόταν στις τηλεφωνικές τους κλήσεις, κάτι που δε συνήθιζε. Δυστυχώς, όταν άνοιξε η πόρτα του διαμερίσματος, αντίκρισαν το παιδί τους νεκρό.