Η περίπλοκη, σπειροειδής δομή της, όπως εξηγεί η NASA, είναι αποτέλεσμα φυσικής διάβρωσης από τον άνεμο και τη φθορά του χρόνου, πιθανόν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, όταν ακόμη ρέον νερό διαμόρφωνε την αρειανή επιφάνεια.

Οι εικόνες που έστειλε το ρομπότ πυροδότησαν έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάποιοι χρήστες υποστήριξαν ότι η μορφή αυτή θυμίζει αληθινά απολιθωμένα κοράλλια, ενισχύοντας την υπόθεση για αρχαίες μορφές ζωής, ενώ άλλοι τη θεώρησαν απομεινάρι εξωγήινου οργανισμού.

Η επιστημονική εξήγηση είναι πιο «γήινη»: νερό πλούσιο σε ορυκτά εισχώρησε παλαιότερα σε μικροσκοπικές ρωγμές των πετρωμάτων, αφήνοντας σκληρές φλέβες μετά την εξάτμισή του. Η μακρόχρονη διάβρωση από τον άνεμο απομάκρυνε το γύρω πέτρωμα, αποκαλύπτοντας τα παράξενα σχήματα. Το Curiosity έχει εντοπίσει πολλά τέτοια μικρά ευρήματα στον κρατήρα Γκέιλ, περιοχή με σχηματισμούς τύπου boxwork, οι οποίοι θεωρείται ότι σχηματίστηκαν από αρχαία υπόγεια ύδατα.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία τραβήχτηκε στις 24 Ιουλίου 2025, την 4609η αρειανή ημέρα της αποστολής, από την κάμερα Remote Micro Imager του οργάνου ChemCam. Οι σχηματισμοί αυτοί βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν τη μετάβαση του Άρη από πιθανώς κατοικήσιμο περιβάλλον σε σημερινή παγωμένη έρημο, όπου το νερό υπάρχει κυρίως σε μορφή πάγου.

Παρότι οι ισχυρισμοί για ζωή στον Άρη πληθαίνουν στο διαδίκτυο, πολλοί σχολίασαν ότι τέτοια ευρήματα κυρίως επιβεβαιώνουν την παρουσία νερού σε πολύ πρώιμες φάσεις της ιστορίας του πλανήτη. Το Curiosity έχει καταγράψει και στο παρελθόν παρόμοιους σχηματισμούς και το 2022 είχε εντοπίσει πέτρα σε σχήμα λουλουδιού, επίσης προϊόν παλαιών ροών νερού.

Το 2024, η NASA είχε ανακοινώσει μια ακόμη σημαντική ανακάλυψη από το αδελφό ρόβερ Perseverance: έναν βράχο ονόματι «Καταρράκτης Τσέγιαβα», με φλέβες και κρυσταλλικές δομές που ίσως να συνδέονται με μικροβιακή ζωή πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Η πέτρα παρουσίαζε έντονα χρώματα, οργανικές ενώσεις και ενδείξεις ότι νερό διέτρεξε κάποτε το εσωτερικό της.

Ο επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής, Κεν Φάρλεϊ, τη χαρακτήρισε «την πιο αινιγματική και πιθανόν σημαντική πέτρα» που έχει μελετήσει το ρόβερ, σημειώνοντας την παρουσία οργανικού υλικού, πιθανών πηγών ενέργειας για μικρόβια και ξεκάθαρων ιχνών παλαιού νερού. Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη καθορίσει τον ακριβή τρόπο σχηματισμού της.

Η πέτρα συλλέχθηκε στις 21 Ιουλίου 2024, στο βόρειο άκρο της αρχαίας κοίτης Νερέτβα, κοντά στον κρατήρα Τζέζερο. Εκεί εντοπίστηκαν φλέβες θειικού ασβεστίου και ζώνες κοκκινωπού αιματίτη, με χαρακτηριστικά λευκά στίγματα περιμετρικά μαύρου χρώματος, που θυμίζουν «λεοπάρδαλη». Σύμφωνα με τον αστροβιολόγο Ντέιβιντ Φλάνερι, τέτοια σχέδια στη Γη συχνά σχετίζονται με απολιθωμένα υπόγεια μικρόβια – μια σύγκριση που κάνει το εύρημα ακόμη πιο ενδιαφέρον.