Σημείωσε ακόμα ότι η επίλυση της “ουκρανικής κρίσης” είναι ένα δύσκολο ζήτημα, ενώ για τις αμερικανικές προτάσεις επισήμανε ότι υπάρχουν θέματα με τα οποία η Ρωσία δεν συμφωνεί “και τα τα οποία συζητήσαμε”.  

Όπως ανέφερε, στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τον Γουίτκοφ οι ΗΠΑ είχαν μοιράσει σε τέσσερις ενότητες το σχέδιο Τραμπ και πρότειναν να συζητηθούν ξεχωριστά κι αυτός είναι ο λόγος που η συνάντηση είχε τόσο μεγάλη διάρκεια (πέντε ώρες).

Επανέλαβε παράλληλα ότι η Ρωσία θα αναλάβει τον έλεγχο του Ντονμπάς (περιφέρειες Λουχάνσκ και Ντόνετσκ) με στρατιωτικά ή άλλα μέσα.

«Είτε θα απελευθερώσουμε αυτά τα εδάφη με τη δύναμη των όπλων, ή τα ουκρανικά στρατεύματα θα εγκαταλείψουν αυτά τα εδάφη», δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος.

Ο Ρώσος πρόεδρος ανέφερε ταυτόχρονα ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να εμπλακούν σε μια ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία, αντί να την εμποδίζουν.

Η Ρωσία αυτή τη στιγμή κατέχει το 19,2% της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, την οποία προσάρτησε το 2014, του συνόλου του Λουχάνσκ, άνω του 80% του Ντονέτσκ, περίπου του 75% της Χερσώνας και της Ζαπορίζια και τμημάτων των περιφερειών του Χαρκόβου, του Σούμι, του Μικολάιφ και του Ντντιπροπετρόφσκ.

Περίπου 5.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα του Ντονέτσκ παραμένουν υπό ουκρανικό έλεγχο.

Σε συνομιλίες με τις ΗΠΑ για το περίγραμμα μιας πιθανής ειρηνευτικής συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου, η Ρωσία έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι θέλει τον έλεγχο στο σύνολο του Ντονμπάς –καθώς και ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να αναγνωρίσουν ανεπίσημα τον έλεγχο της Μόσχας.

Η Ρωσία κήρυξε το 2022 τις ουκρανικές περιφέρειες του Λουχάνσκ, Ντονέτσκ, Χερσώνας και Ζαπορίζια τμήματα της Ρωσίας ύστερα από δημοψηφίσματα, τα οποία η Δύση και το Κίεβο απέρριψαν ως απάτη. Οι περισσότερες χώρες αναγνωρίζουν τις περιφέρειες –και την Κριμαία—ως τμήμα της Ουκρανίας.

Ο Πούτιν υποδέχθηκε τους Αμερικανούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ προχθές, Τρίτη, στο Κρεμλίνο και δήλωσε ότι η Ρωσία αποδέχθηκε κάποιες από τις αμερικανικές προτάσεις για την Ουκρανία, και ότι οι συνομιλίες θα πρέπει να συνεχιστούν.

Η Ε3 είναι μια άτυπη συμμαχία ασφάλειας της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Γερμανίας.

Πηγή της γερμανικής κυβέρνησης δήλωσε ότι ένα ευρωπαϊκό σχέδιο ειρήνης, το οποίο βασίζεται στην πρόταση των ΗΠΑ, έχει σταλεί στην Ουκρανία και στην αμερικανική κυβέρνηση.

Την ίδια ώρα, τη Δευτέρα, ηγέτες της ΕΕ θα συναντηθούν κατά τη διάρκεια μιας Συνόδου ΕΕ-Αφρικής στη Λουάντα προκειμένου να συζητήσουν το αμερικανικό σχέδιο για την ειρήνη στην Ουκρανία, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα.

«Το αμερικανικό προσχέδιο της πρότασης των 28 σημείων περιλαμβάνει σημαντικά στοιχεία που θα είναι αναγκαία για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη», έγραψε ο Κόστα σε μια ανάρτηση στο Χ.

«Είμαστε έτοιμοι να εμπλακούμε προκειμένου να διασφαλίσουμε πως μια μελλοντική ειρήνη είναι βιώσιμη. Έχω προσκαλέσει και τους 27 ηγέτες της ΕΕ για μια ειδική συνάντηση για την Ουκρανία, στο περιθώριο μιας Συνόδου ΕΕ-Αφρικής στη Λουάντα τη Δευτέρα».

Κοινό ανακοινωθέν

Οι ηγέτες 11 ευρωπαϊκών κρατών και της ΕΕ ανακοίνωσαν σε μια κοινή δήλωση -νωρίτερα- σήμερα πως ένα αμερικανικό σχέδιο 28 σημείων για την ειρήνη στην Ουκρανία είναι μια βάση που «απαιτεί επιπρόσθετη δουλειά».

Η ομάδα της G7 και Ευρωπαίοι ηγέτες συναντήθηκαν στο περιθώριο της Συνόδου της G20 στο Γιοχάνεσμπουργκ προκειμένου να συζητήσουν ένα αμερικανικό ειρηνευτικό σχέδιο για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μποϊκόταρε τη Σύνοδο.

«Το αρχικό προσχέδιο της πρότασης των 28 σημείων περιλαμβάνει σημαντικά στοιχεία που θα είναι αναγκαία για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη. Εντούτοις, πιστεύουμε πως το προσχέδιο είναι μια βάση που χρειάζεται επιπλέον δουλειά», υπογραμμίζουν οι ηγέτες.

«Είμαστε ξεκάθαροι επί της αρχής ότι τα σύνορα δεν πρέπει να αλλάξουν με τη βία. Ανησυχούμε επίσης για τους προτεινόμενους περιορισμούς στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας, που θα καταστήσουν την Ουκρανία ευάλωτη σε μελλοντικές επιθέσεις».

Οι ηγέτες τονίζουν πως οποιοδήποτε στοιχείο σχετίζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ θα χρειαστεί τη συμφωνία τους.

Τη δήλωση υπογράφουν οι Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και Αντόνιο Κόστα για την ΕΕ, όπως ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ο πρόεδρος της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, όπως και οι πρωθυπουργοί του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ, της Ιρλανδίας Μίχαλ Μάρτιν, της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι, της Ιαπωνίας Σανάε Τακαΐτσι, της Ολλανδίας Ντικ Σχόοφ, της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ, της Βρετανίας Κιρ Στάρμερ και της Νορβηγίας Γιούνας Γκαρ Στόρε.

Ανακοινώσεις από Ζελένσκι

Νέο μήνυμα προς τον ουκρανικό λαό απηύθυνε ο Βολοντιμιρ Ζελένσκι το Σάββατο, ανακοινώνοντας διαβουλεύσεις με εταίρους της Ουκρανίας, με επίκεντρο τα βήματα για τον τερματισμό του πολέμου.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας δήλωσε πως η πραγματική ειρήνη βασίζεται πάντα στην εγγυημένη ασφάλεια και δικαιοσύνη.

«Οι εκπρόσωποί μας γνωρίζουν πώς να προστατεύσουν τα εθνικά συμφέροντα της Ουκρανίας και τι ακριβώς χρειάζεται προκειμένου να αποτραπεί η Ρωσία να διαπράξει μια τρίτη εισβολή, ένα ακόμη πλήγμα στην Ουκρανία»,

Παράλληλα, γνωστοποίησε πως υπέγραψε διάταγμα σχετικά με τη σύνθεση της αποστολής που θα συμμετάσχει «στη διαπραγματευτική διαδικασία με τις ΗΠΑ και άλλους διεθνούς εταίρους της Ουκρανίας, όπως και με εκπροσώπους της Ρωσίας» και ενέκρινε όλες τις σχετικές οδηγίες.

Σπύρος Σιδέρης

Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος του Μπλερ αποκτά βαρύτητα: πολιτικός με τεράστιο δίκτυο, αλλά και με βαριά πολιτική σκιά (Ιράκ), καλείται –αν προχωρήσει η αρχιτεκτονική– να γίνει το «πρόσωπο–κλειδί» μιας λύσης που θα κριθεί στην πράξη και στην κάλπη της διεθνούς νομιμοποίησης.

Τι προβλέπει η αρχιτεκτονική της GITA

Στον πυρήνα της πρότασης βρίσκεται η Gaza International Transitional Authority (GITA), ένα υπερεθνικό σχήμα με πλήρεις αρμοδιότητες σε ασφάλεια, οικονομία, διοίκηση και δικαιοσύνη για περιορισμένο –αλλά ανανεώσιμο– διάστημα. Προσχέδια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας περιγράφουν ένα Διοικητικό Συμβούλιο 7–10 μελών (διπλωμάτες, στελέχη αγορών/επενδύσεων, τεχνοκράτες), με τον Τόνι Μπλερ σε ρόλο γενικού συντονιστή/εκτελεστικού προέδρου.

Προβλέπεται τουλάχιστον ένας Παλαιστίνιος εκπρόσωπος, με συμβολικό ρόλο αλλά χωρίς αποφασιστική ψήφο. Η έδρα θα είναι εκτός Γάζας –πιθανές επιλογές η Ντόχα ή η Αλ-Αρίς– στην αρχική φάση, ώσπου να διασφαλιστεί η ανάπτυξη μιας πολυεθνικής δύναμης ασφάλειας εντός του θύλακα. Η καθημερινή λειτουργία θα εκχωρείται σε ακομμάτιστους Παλαιστινίους «διευθυντές» ανά τομέα (υγεία, ενέργεια, ύδρευση, εκπαίδευση, δημοσιονομικά), υπό περιοδικό διεθνή έλεγχο συμμόρφωσης.

Οικονομία με εμπορική λογική – κοινωνικό ρίσκο

Δεύτερος πυλώνας είναι η οικονομική αρχιτεκτονική: ένα Ταμείο Ανάκαμψης και Επενδύσεων για τη Γάζα που θα λειτουργεί με εμπορική λογική. Η σύλληψη ποντάρει σε τρεις ροές: δωρεές, διεθνώς εγγυημένα δάνεια και ιδιωτικές επενδύσεις (δυτικές και περιφερειακές). Ο στόχος είναι «θύλακες» ανασυγκρότησης –στέγαση, ενέργεια/ύδρευση, υποδομές, βιομηχανικά πάρκα– που θα δώσουν άμεσα δουλειές και υπηρεσίες. Το ρίσκο είναι διπλό: αφενός, η διεθνής χρηματοδότηση θα απαιτήσει αυστηρή σταθερότητα και διαφάνεια· αφετέρου, αν η ανοικοδόμηση εκληφθεί ως εργαλείο απόδοσης κεφαλαίου δίχως σαφή ιεράρχηση των επειγουσών κοινωνικών αναγκών (αποναρκοθέτηση, αποκατάσταση δικτύων, νοσοκομεία/σχολεία), θα χάσει γρήγορα νομιμοποίηση στο εσωτερικό.

Ασφάλεια και πολιτική μετάβασή

Στο σκέλος ασφάλειας, γίνεται λόγος για πολυεθνική δύναμη με σαφές, χρονικά δεσμευμένη εντολή: αποστράτευση/αφοπλισμός μη κρατικών σχηματισμών, αναδιοργάνωση των παλαιστινιακών δομών ασφαλείας υπό διεθνή εποπτεία και σταδιακή μεταβίβαση αρμοδιοτήτων σε μια «αναμορφωμένη Παλαιστινιακή Αρχή» πριν από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου. Τα στάδια που περιγράφονται ακολουθούν λογική κλιμάκωσης: σύντομη ιδρυτική φάση (3 μήνες), αρχική ανάπτυξη διοίκησης και ασφάλειας (περίπου 6 μήνες) και, κατόπιν, περίοδος 2–3 ετών για έργα υποδομής μεγάλης κλίμακας. Στο τέλος, η GITA θα έπρεπε να «σβήσει» μεταβιβάζοντας ευθύνη σε παλαιστινιακό φορέα με πολιτική νομιμοποίηση.

Γιατί ο Μπλερ; Τα υπέρ και τα κατά

Εκτός από το πολιτικό brand του πρώην πρωθυπουργού, υπάρχει το Tony Blair Institute for Global Change, το οποίο –σύμφωνα με πληθώρα δημοσιευμάτων– συνέβαλε στη σύνταξη της αρχικής εργασίας που «ντύθηκε» αργότερα με αμερικανικές πολιτικές επιλογές. Ο Τόνι Μπλερ διαθέτει σπάνιο δίκτυο σε δυτικούς θεσμούς, αραβικές πρωτεύουσες και επενδυτικά κεφάλαια. Ταυτόχρονα, κουβαλά ένα βαρύ πολιτικό φορτίο: το αποτύπωμα του Ιράκ εξακολουθεί να τον καθιστά αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στην περιοχή. Επιπλέον, η θητεία του ως ειδικού απεσταλμένου του Κουαρτέτου (2007–2015) κρίθηκε από πολλούς άτολμη στο πολιτικό κομμάτι του Παλαιστινιακού, παρότι άφησε τεχνικό αποτύπωμα σε οικονομικά/διοικητικά projects. Αν τελικά κληθεί να κατευθύνει τη GITA, θα χρειαστεί πολιτικό κεφάλαιο και διακριτικότητα σε τρία μέτωπα: (α) νομιμοποίηση (ιδανικά μέσω ΣΑ/ΟΗΕ ή τουλάχιστον με ευρεία περιφερειακή στήριξη), (β) ουσιαστική παλαιστινιακή συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων (όχι μόνο συμβολικές θέσεις) και (γ) μετρήσιμα αποτελέσματα σε 6–9 μήνες (ύδρευση, ηλεκτρισμός, υγεία, σχολεία) που να «φαίνονται» στον πολίτη.

Ποιος δίνει τη νομιμοποίηση;

Κράτη-κλειδιά της περιοχής έχουν διαμηνύσει ότι χωρίς ρητή εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας/ΟΗΕ για την πολυεθνική δύναμη, η συμμετοχή τους θα είναι πολιτικά ευάλωτη. Παράλληλα, Αίγυπτος, Κατάρ, Ιορδανία, ΗΑΕ και Σαουδική Αραβία επιμένουν σε καθαρό οδικό χάρτη προς παλαιστινιακή κρατική οντότητα· διαφορετικά, το σχήμα θα εκληφθεί ως τεχνοκρατική «παράκαμψη» μιας κατεξοχήν πολιτικής σύγκρουσης. Ανοικτά παραμένουν επίσης ο τόπος έδρας (εκτός/εντός Γάζας), το πλαίσιο εντολής, οι δικλίδες διαφάνειας στη χρηματοδότηση και οι μηχανισμοί λογοδοσίας (τακτικοί έλεγχοι, benchmarks, δημόσια αναφορά προόδου).

Η παλαιστινιακή εξίσωση

Η Χαμάς ζητεί μόνιμη κατάπαυση του πυρός, πλήρη αποχώρηση του Ισραήλ και ανασυγκρότηση από παλαιστινιακό τεχνοκρατικό φορέα – όροι που απέχουν από τις θέσεις της Ιερουσαλήμ και από μέρος της αμερικανικής πρότασης. Η Παλαιστινιακή Αρχή δηλώνει ότι είναι έτοιμη να αναλάβει τη Γάζα, αλλά με πολιτικό ορίζοντα λύσης δύο κρατών και όχι ως «τεχνικό υποκατάστατο». Αν η GITA εξελιχθεί σε υποκατάσταση εκπροσώπησης αντί για γέφυρα μεταβίβασης, τότε κινδυνεύει να παγιώσει το πολιτικό κενό που φιλοδοξεί να κλείσει.

Ρεαλιστικά ορόσημα: τι θα κρίνει την επιτυχία

Πρώτον, η πρώτη φάση –κατάπαυση του πυρός, ανταλλαγές, σταδιακές αποχωρήσεις– θα κρίνει την αξιοπιστία του πλαισίου. Χωρίς ταχεία αποκλιμάκωση και χειροπιαστή ανθρωπιστική βελτίωση, καμία μεταβατική αρχή δεν θα σταθεί.

Δεύτερον, η GITA οφείλει να παραδώσει ορατά αποτελέσματα εντός 6–9 μηνών: προβλέψιμη τροφοδοσία ρεύματος και νερού, ανασύσταση βασικών θεσμών (νοσοκομεία, σχολεία, δημοτικές υπηρεσίες), έναρξη έργων υποδομής με τοπική απασχόληση και δικλίδες διαφάνειας που γίνονται αισθητές από τον πολίτη (π.χ. δημόσια dashboards εκτέλεσης προϋπολογισμού).

Τρίτον, το πολιτικό σκέλος δεν μπορεί να μείνει «εκτός». Ακόμη και ένα τεχνοκρατικό διάλειμμα χρειάζεται καθαρό πολιτικό ορίζοντα· διαφορετικά, θα εκληφθεί ως παγίωση της προσωρινότητας.
Στην τελική ανάλυση, ο Τόνι Μπλερ ενσαρκώνει τόσο την ευκαιρία όσο και τον κίνδυνο του σχεδίου: μπορεί να ξεκλειδώσει χρηματοδότηση και να γεφυρώσει δρώντες με αντικρουόμενες ατζέντες· μπορεί, εξίσου, να πολωθεί ως πρόσωπο και να σκιάσει την ουσία.

Αν η GITA σχεδιαστεί ως πραγματική γέφυρα –με παλαιστινιακή συμμετοχή ουσίας, διεθνή νομιμοποίηση, μετρήσιμα ορόσημα και σαφή έξοδο προς μια πολιτική λύση– τότε ο Μπλερ θα έχει συμβάλει σε κάτι εμπράκτως μεταβατικό. Αν όχι, η «λύση» θα προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των καλοσχεδιασμένων εγγράφων που δεν άντεξαν στη γεωπολιτική τριβή και στις ανάγκες ενός πληθυσμού που ζητά: ασφάλεια, αξιοπρέπεια, προοπτική για τον σχηματισμό παλαιστινιακού κράτους.

Σπύρος Σιδέρης

Μόλις ένα εικοσιτετράωρο μετά τη δήλωσή του περί «επικείμενου μεγάλου επιτεύγματος», με την οποία άφηνε να εννοηθεί ότι η απελευθέρωση των ομήρων ίσως συμπέσει με τις εορταστικές ημέρες του φθινοπώρου, ο Νετανιάχου εμφανίστηκε πολύ πιο προσεκτικός.

Σε συνέντευξή του στο Euronews, δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Συμφωνήσαμε στη συμφωνία — όπως και ολόκληρος ο κόσμος. Ήταν το σχέδιο του Τραμπ. Η Χαμάς είπε ότι συμφωνεί, και τώρα η ευθύνη βρίσκεται αποκλειστικά πάνω της. Το σχέδιο έχει δύο στάδια: το πρώτο αφορά την απελευθέρωση όλων των ομήρων, με το Ισραήλ να προβαίνει σε τακτική αποχώρηση αλλά να παραμένει στη Γάζα· το δεύτερο προβλέπει τη μετατροπή της Γάζας σε αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη και τη διάλυση των δομών της Χαμάς, για την οποία θα υπάρξει ξεχωριστός γύρος διαπραγματεύσεων».

Ωστόσο, πρόσθεσε με σαφή ρεαλισμό:

«Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι η Χαμάς θα συμφωνήσει. Πιστεύω ότι είναι δυνατόν και ελπίζω να γίνει, αλλά δεν μπορώ να το εγγυηθώ. Αν δεν συμβεί, ο πρόεδρος Τραμπ ήταν ξεκάθαρος: οι Ηνωμένες Πολιτείες θα στηρίξουν πλήρως το Ισραήλ, αν χρειαστεί να δράσει με στρατιωτική ισχύ εναντίον της Χαμάς».

Η αναφορά αυτή δεν είναι τυχαία· αποσκοπεί στο να ενισχύσει την αποτρεπτική ισχύ του Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα στέλνει μήνυμα προς την Ουάσιγκτον ότι η ισραηλινή κυβέρνηση παραμένει πιστή στη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ.

To «90% των συμφωνημένων λεπτομερειών» και το 10% που μπορεί να ανατρέψει τα πάντα

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος έχει αναλάβει κρίσιμο ρόλο στη διαχείριση του σχεδίου Τραμπ, δήλωσε ότι «το 90% των παραμέτρων έχει συμφωνηθεί». Παρ’ όλα αυτά, τόνισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη βεβαιότητα για την επιτυχή κατάληξη των συνομιλιών.

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο ευελιξίας από την αμερικανική πλευρά, ο Τραμπ απάντησε:
«Δεν χρειάζεται ευελιξία. Αλλά θα υπάρξουν αλλαγές».

Η φράση αυτή, απλή αλλά αποκαλυπτική, καταδεικνύει ότι το σχέδιο δεν είναι στατικό. Το ενδεχόμενο τροποποιήσεων —είτε για λόγους ασφάλειας είτε για να καμφθούν αντιστάσεις της Χαμάς— παραμένει ανοιχτό, αν και η Ουάσιγκτον επιδιώκει να το παρουσιάσει ως ενιαίο, «τελικό πλαίσιο».

Παράλληλα, πηγές που συμμετέχουν στις επαφές αναφέρουν ότι υπάρχουν ακόμη ουσιώδεις διαφορές. «Θα χρειαστούν λίγες ημέρες για να φανεί αν η Χαμάς είναι πραγματικά έτοιμη να δεσμευθεί», σημειώνουν. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η οργάνωση επιμένει να συμπεριληφθεί στη συμφωνία η απελευθέρωση εμβληματικών κρατουμένων, όπως ο Μαρουάν Μπαργούτι, κάτι στο οποίο το Ισραήλ αντιτίθεται κατηγορηματικά.

Ο νέος γύρος συνομιλιών στο Σαρμ ελ Σέιχ

Οι επίσημες διαπραγματεύσεις ξεκινούν τη Δευτέρα στην Αίγυπτο, στην παραθαλάσσια πόλη το Σαρμ ελ Σέιχ. Το γραφείο του Νετανιάχου ανακοίνωσε ότι επικεφαλής της ισραηλινής αποστολής θα είναι ο υπουργός Ρον Ντέρμερ.

Ωστόσο, λίγο αργότερα, διευκρινίστηκε ότι ο Ντέρμερ δεν θα αναχωρήσει άμεσα μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής, αλλά «θα μεταβεί στην Αίγυπτο ανάλογα με τις εξελίξεις».

Η καθυστέρηση αυτή προκάλεσε νέα σενάρια, με διπλωματικές πηγές να υποστηρίζουν ότι ο Ντέρμερ θα φθάσει πιθανότατα την Τρίτη, συνοδευόμενος από τον Αμερικανό απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρό και σύμβουλο του Τραμπ.

Λίγο αργότερα, ωστόσο, κυκλοφόρησαν νέες πληροφορίες που ανέφεραν ότι ο Ντέρμερ ενδέχεται να μεταβεί μόνον την Τετάρτη, μετά την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου συζητήσεων — γεγονός που υποδηλώνει εύθραυστη ισορροπία στο εσωτερικό της ισραηλινής διαπραγματευτικής ομάδας.

Η θέση της Χαμάς και οι διαψεύσεις

Την ίδια ώρα, η Χαμάς προσπαθεί να ανακτήσει τον επικοινωνιακό έλεγχο. Ο εκπρόσωπος της οργάνωσης διέψευσε κατηγορηματικά δημοσίευμα του δικτύου Al-Arabiya, σύμφωνα με το οποίο η Χαμάς είχε αρχίσει να «συγκεντρώνει τα σώματα νεκρών ομήρων» και είχε ενημερώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες για πρόθεση παράδοσης των όπλων.

«Οι πληροφορίες αυτές είναι ψευδείς, αβάσιμες και παραπλανητικές», δήλωσε αξιωματούχος της οργάνωσης στο κανάλι Al-Araby Al-Jadeed με έδρα το Κατάρ.

Η σκληρή γλώσσα της διάψευσης δείχνει ότι η Χαμάς επιδιώκει να αποφύγει οποιαδήποτε εικόνα αδυναμίας απέναντι τόσο στο εσωτερικό της όσο και στην κοινή γνώμη της περιοχής, όπου εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά ερείσματα.

Στο βάθος, μια «τελική» φάση χωρίς τελικό τέλος

Η εβδομάδα θα είναι καθοριστική για τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής. Η έκβαση των διαπραγματεύσεων στο Σαρμ ελ Σέιχ θα δείξει αν το σχέδιο Τραμπ μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα προς την αποκλιμάκωση ή αν θα αποτελέσει ακόμη μία αποτυχημένη προσπάθεια στην πολύχρονη ισραηλινοπαλαιστινιακή εξίσωση.

Στο Τελ Αβίβ, οι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο Νετανιάχου, πιεσμένος εσωτερικά και πολιτικά, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο κόσμους: αφενός στη διεθνή πίεση για λύση και αφετέρου στην ανάγκη να μη φανεί ότι υποχωρεί απέναντι σε μια τρομοκρατική οργάνωση.

Το αποτέλεσμα, όπως τονίζουν, θα εξαρτηθεί από τη στάση της Χαμάς — και από το αν η αμερικανική πλευρά θα επιλέξει διπλωματική προσαρμοστικότητα ή ανυποχώρητη γραμμή.

Η φράση του Τραμπ «θα υπάρξουν αλλαγές» ίσως αποδειχθεί προφητική. Όχι μόνο για το περιεχόμενο της συμφωνίας, αλλά και για την πολιτική αρχιτεκτονική που διαμορφώνεται γύρω από αυτήν.

Αν η Χαμάς τελικά συναινέσει, θα πρόκειται για το πρώτο βήμα προς μια μακροπρόθεσμη αναδιάταξη στη Μέση Ανατολή· αν όχι, το ενδεχόμενο επανέναρξης των συγκρούσεων και περαιτέρω εμπλοκής των ΗΠΑ θα επιστρέψει δυναμικά στο τραπέζι.

Παράλληλα  τα ξημερώματα της Κυριακής (05.10.2025) έκανε ανάρτηση με φωτογραφία από τη μεγάλη συγκέντρωση στην πλατεία των Ομήρων στο Τελ Αβίβ, όπου χιλιάδες Ισραηλινοί ζητούσαν από την κυβέρνηση να αποδεχθεί το σχέδιό του για τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα και την απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι τραβηγμένη από ψηλά, με το πλήθος να κρατά ένα πανό με το σύνθημα «Τώρα ή ποτέ». Είναι κάτι παραπάνω από εμφανές το μήνυμα του Αμερικανού προέδρου σε Χαμάς κα Ισραήλ προκειμένου να υλοποιηθεί το σχέδιο για τον τερματισμό του πολέμoυ.

«Μετά από διαπραγματεύσεις, το Ισραήλ συμφώνησε στην αρχική γραμμή απόσυρσης, την οποία δείξαμε και μοιραστήκαμε με τη Χαμάς», έγραψε νωρίτερα ο Τραμπ.

«Όταν η Χαμάς το επιβεβαιώσει, η κατάπαυση του πυρός θα τεθεί ΑΜΕΣΑ σε ισχύ, θα ξεκινήσει η ανταλλαγή ομήρων και κρατουμένων και θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την επόμενη φάση της απόσυρσης, η οποία θα μας φέρει κοντά στο τέλος αυτής της ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ 3.000 ΧΡΟΝΩΝ».

«Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα και, ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ»

Η απόσυρση στην οποία αναφέρεται ο Τραμπ είναι το τρίτο σημείο του ειρηνευτικού του σχεδίου.

Σύμφωνα με το σχέδιο, όπως εξηγεί το SkyNews η μερική αποχώρηση του Ισραήλ θα διευκολύνει την απελευθέρωση των ομήρων.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να ανασταλούν μέχρι να εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις για την πλήρη αποχώρηση.

Όλοι οι όμηροι πρέπει να επιστραφούν «εντός 72 ωρών από τη δημόσια αποδοχή της συμφωνίας αυτής από το Ισραήλ».

Η «αρχική γραμμή απόσυρσης» που επικαλείται ο Τραμπ, σύμφωνα με τον χάρτη, δείχνει κατά προσέγγιση, τις γραμμές ελέγχου του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας πριν από τη μεγάλη επίθεση στην πόλη της Γάζας, η οποία ξεκίνησε τον περασμένο μήνα. Εκείνη την περίοδο, οι IDF κατείχαν περίπου το 70% του εδάφους του θύλακα.

Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με τους Times of Israel, ότι οι IDF θα συνεχίσουν την παρουσία τους στη νότια Ράφα και στη Χαν Γιουνίς της Γάζας και σε μεγάλα τμήματα του βόρειου τμήματος της Λωρίδας, μαζί με τις νεκρές ζώνες σε άλλα τμήματα της επικράτειας.

Το διάγγελμα Νετανιάχου

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου δήλωσε νωρίτερα σε τηλεοπτικό διάγγελμα απόψε ότι πιστεύει ότι όλοι οι όμηροι θα επιστραφούν κατά τη διάρκεια της εβραϊκής γιορτής του Σουκκότ, η οποία διαρκεί από τις 6 Οκτωβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου.

Δήλωσε επίσης ότι ζήτησε από τους διαπραγματευτές της χώρας του να μεταβούν στο Κάιρο για συνομιλίες με αντικείμενο την απελευθέρωση των ομήρων που κρατούνται στη Λωρίδα της Γάζας.

«Έδωσα οδηγίες στη διαπραγματευτική ομάδα να πάει την Αίγυπτο για να οριστικοποιήσουμε τις τεχνικές λεπτομέρειες. Δεν διευκρίνισε το πότε θα γίνουν αυτές οι συνομιλίες.

Στο τηλεοπτικό διάγγελμά του ο Νετανιάχου είπε επίσης ότι ελπίζει πως όλοι οι όμηροι θα επιστρέψουν στα σπίτια τους «εντός των επόμενων ημερών».

«Ελπίζω ότι εντός των επόμενων ημερών θα μπορέσουμε να φέρουμε πίσω όλους τους ομήρους μας (…) κατά τη διάρκεια της γιορτής του Σουκκότ», τόνισε, προσθέτοντας ότι «η στρατιωτική και διπλωματική πίεση» ανάγκασαν τη Χαμάς να τους απελευθερώσει.

Ο Νετανιάχου προειδοποίησε επίσης ότι θα αφοπλίσει τη Χαμάς, είτε μέσω του σχεδίου του Αμερικανού προέδρου είτε με στρατιωτικά μέσα.

«Η Χαμάς θα αφοπλιστεί (…) αυτό θα γίνει είτε με τη διπλωματία, μέσω του σχεδίου Τραμπ, είτε στρατιωτικά από εμάς. Το έχω πει και στην Ουάσινγκτον. Αυτό θα γίνει, με τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο, αλλά θα γίνει», υπογράμμισε.

Οι έμμεσες συνομιλίες μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς προγραμματίζονται για αύριο στο Κάιρο. Το κύριο αντικείμενο των συνομιλιών θα είναι η απελευθέρωση των ομήρων που κρατά η Χαμάς, καθώς και η απελευθέρωση Παλαιστινίων κρατουμένων από ισραηλινές φυλακές.

Οι διαπραγματεύσεις θα διαρκέσουν δύο ημέρες και θα εξετάσουν τις συνθήκες επί του πεδίου και το χρονοδιάγραμμα της ανταλλαγής, σύμφωνα με το αιγυπτιακό μέσο Al-Qahera News.